S
StoryPublisher
Guest
त्याच्या हाताच्या हालचालीवरुन वाटत होते की तो लिंग पकडुन हलवत होता. खाली पाहण्याची ईच्छा नव्हती पण कालच्या अर्धवट संभोगाने माझे लक्ष आपोआप खाली जात होते. पण त्याची ही कृती पाहुन माझा राग तळपायापासुन मस्तकात गेला. मी त्याला विचारणार होते की, मला पाहुन तु स्वतःच्या लिंगावर हात का फिरवतो? पण पुढच्या क्षणाला मी रागाला आवर घातला आणि पाय आदळत आपटत माझ्या बेडरुममध्ये निघून आले.
त्याचा चावटपणा आणि तसलेच उत्तर ऐकुन तर माझे डोके खराब झाले. समजत नव्हते की काय करावे. अजयला फोन करुन त्याच्या या वागण्याबद्दल सगळे सांगावे कि नाही. मी माझ्या बेडरुममध्ये आलीच होती की दिपक सुध्दा माझ्यामागे आला होता. मी दरवाजा बंद केलेला नव्हता त्यामुळे तो सरळ बेडरुममध्ये आत घुसला. जेव्हा माझी नजर त्याच्यावर पडली तेव्हा अचानक माझे पाय लटपटले.
"तु... तु इथे काय करतोस?" मी लगेच बेडवरुन उठले व माझे कपडे व्यवस्थित केले.
"वहिनी... भुक लागली आहे." त्याचा हात वांरवार त्याच्या लिंगावर फिरत होता.
माझ्या मनात आले की एक लाथ त्याच्या सेटवर मारावी, पण असे करु शकले नाही, "ठिक आहे... तु बाहेर चल मी आलेच."
थोड्यावेळातच मी माझे कपडे व्यवस्थित करुन बाहेर आली. तो बाहेर डायनिंगवर बसलेला होता आणि मलाच घुरुन पहात होता. तो ज्या पध्दतीने माझ्याकडे पहात होता त्याने माझ्या शरीरात आग पसरत होती. त्याला काहीच बोलु शकत नव्हती. अजयच्या गावाहून आलेला होता. लग्नानंतर गावात जास्त वेळ राहिले नसल्याने मला गावाच्याबाबतीत जास्त माहीती नव्हती. मी किचनमध्ये जावुन त्याच्यासाठी जेवण घेवुन आली व त्याला वाढले. तिथुन बाजुला होवुन थोडीशी लांबच गेली होती की....
"आहह...ह...आह... आह... ह... " असा आवाज त्याने काढायला सुरुवात केली. आवाज ऐकुन मी परत त्याच्याकडे वळली.
"अशी घाणेरडी नक्कल करुन तु खुप स्मार्ट आहे असे भासविण्याचा प्रयत्न करत आहे का?" मी त्याच्याकडे पहात रागाने बोलली.
स्वतःवर ताबा ठेवणे फारच अवघड जात होते. माझे ऐकुन तो काहीच बोलला नाही पण माझ्याकडे पाहुन गालातल्या गालात हसु लागला.
"मला माहीत आहे की, काल रात्री तु माझे आणि ह्यांचे आवाज ऐकले... पण तुझे चांगले ह्यातच आहे की तु कामाशी काम ठेव... काम पुर्ण करायला आला आहे... काम पुर्ण कर आणि सरळ घरचा रस्ता पकड." मी त्याला सरळ सांगितले की तु इथे राहणे मला आवडत नाही.
"तुम्ही काय बोलत आहात मला समजत नाही... वहिनी" तो हसत म्हणाला.
दिपक नाटक करत होता जसे त्याला माहीत नाही की तो काय करत आहे.
"हे बघ... दिपक... स्मार्ट बनण्याचा प्रयत्न करु नको आणि त्याची आवश्यकता सुध्दा नाही... मला पाहुन ज्याप्रकारचे गैरवर्तन तु करत आहे... त्याबद्दल ह्यांना सांगितले तर तेव्हा तुला कळेल... जर तुला वाटत असेल की मी ह्यांना ह्याबद्दल काहीच सांगु नये... तर मग चुपचाप कामाशी काम ठेव... माझ्यापासुन लांब रहा." मी एका श्वासात त्याला सुनावले.
"वहिनी, तुम्ही आवाज खुप छान काढता?" दात विचकावत तो मला बोलला.
त्याचा चावटपणा आणि तसलेच उत्तर ऐकुन तर माझे डोके खराब झाले. समजत नव्हते की काय करावे. अजयला फोन करुन त्याच्या या वागण्याबद्दल सगळे सांगावे कि नाही. मी माझ्या बेडरुममध्ये आलीच होती की दिपक सुध्दा माझ्यामागे आला होता. मी दरवाजा बंद केलेला नव्हता त्यामुळे तो सरळ बेडरुममध्ये आत घुसला. जेव्हा माझी नजर त्याच्यावर पडली तेव्हा अचानक माझे पाय लटपटले.
"तु... तु इथे काय करतोस?" मी लगेच बेडवरुन उठले व माझे कपडे व्यवस्थित केले.
"वहिनी... भुक लागली आहे." त्याचा हात वांरवार त्याच्या लिंगावर फिरत होता.
माझ्या मनात आले की एक लाथ त्याच्या सेटवर मारावी, पण असे करु शकले नाही, "ठिक आहे... तु बाहेर चल मी आलेच."
थोड्यावेळातच मी माझे कपडे व्यवस्थित करुन बाहेर आली. तो बाहेर डायनिंगवर बसलेला होता आणि मलाच घुरुन पहात होता. तो ज्या पध्दतीने माझ्याकडे पहात होता त्याने माझ्या शरीरात आग पसरत होती. त्याला काहीच बोलु शकत नव्हती. अजयच्या गावाहून आलेला होता. लग्नानंतर गावात जास्त वेळ राहिले नसल्याने मला गावाच्याबाबतीत जास्त माहीती नव्हती. मी किचनमध्ये जावुन त्याच्यासाठी जेवण घेवुन आली व त्याला वाढले. तिथुन बाजुला होवुन थोडीशी लांबच गेली होती की....
"आहह...ह...आह... आह... ह... " असा आवाज त्याने काढायला सुरुवात केली. आवाज ऐकुन मी परत त्याच्याकडे वळली.
"अशी घाणेरडी नक्कल करुन तु खुप स्मार्ट आहे असे भासविण्याचा प्रयत्न करत आहे का?" मी त्याच्याकडे पहात रागाने बोलली.
स्वतःवर ताबा ठेवणे फारच अवघड जात होते. माझे ऐकुन तो काहीच बोलला नाही पण माझ्याकडे पाहुन गालातल्या गालात हसु लागला.
"मला माहीत आहे की, काल रात्री तु माझे आणि ह्यांचे आवाज ऐकले... पण तुझे चांगले ह्यातच आहे की तु कामाशी काम ठेव... काम पुर्ण करायला आला आहे... काम पुर्ण कर आणि सरळ घरचा रस्ता पकड." मी त्याला सरळ सांगितले की तु इथे राहणे मला आवडत नाही.
"तुम्ही काय बोलत आहात मला समजत नाही... वहिनी" तो हसत म्हणाला.
दिपक नाटक करत होता जसे त्याला माहीत नाही की तो काय करत आहे.
"हे बघ... दिपक... स्मार्ट बनण्याचा प्रयत्न करु नको आणि त्याची आवश्यकता सुध्दा नाही... मला पाहुन ज्याप्रकारचे गैरवर्तन तु करत आहे... त्याबद्दल ह्यांना सांगितले तर तेव्हा तुला कळेल... जर तुला वाटत असेल की मी ह्यांना ह्याबद्दल काहीच सांगु नये... तर मग चुपचाप कामाशी काम ठेव... माझ्यापासुन लांब रहा." मी एका श्वासात त्याला सुनावले.
"वहिनी, तुम्ही आवाज खुप छान काढता?" दात विचकावत तो मला बोलला.
