S
StoryPublisher
Guest
प्रिया
शुक्रवारी संध्याकाळी आमच्या ऑफिसची एक पार्टी ठेवली होती.... कसल्या तरी अचिव्हमेन्ट सेलिब्रेशनसाठी. सगळ्या जणांना विथ फॅमिली बोलावलं होतं. मी सुद्धा प्रियाला घेऊन गेलो होतो. पार्टी संपत आली तेव्हा माझा बॉस माझ्याकडे आला. त्याने मला सांगितलं की आमच्या कंपनीच्या कारवारच्या प्लांट मधे काही प्रॉब्लेम झालाय आणि मी तातडीने तिथे जाऊन तो सॉल्व्ह करावा...
वीकेंड बोंबलला म्हणून मी मनात चरफडलो पण बॉसला तसं काही न दाखवता मी शनिवारी सकाळी तिकडे जायला निघालो.
तिकडे गेल्यावर बघितलं तर तो प्रॉब्लेम काही फारसा गंभीर होता अशातला भाग नव्हता. रविवारी मी तो सॉल्व्ह केला आणि बॉसला फोन करून तसं कळवलं.
"गुड वर्क रोहन... "
"थॅन्क्स सर..."
"तू एक काम कर... उद्याच्या दिवस थांब तिथेच... सगळं नीट चालतंय ते एकदा बघून घे... नाही तर परत आल्यावर पुन्हा काही प्रॉब्लेम आला तर परत धावपळ करावी लागेल..."
माझ्या अगदी जीवावर आलं. च्यायला... हा काय प्रॉब्लेम आहे का? साधा मेकॅनिक सुध्दा हॅन्डल करू शकेल... वीकेंड तर गेलाच हातातून... पण प्रियाला सोडून आणखी एक दिवस रहायचं... माझ्या खूप जीवावर आली होती पण बॉस पुढे काय बोलणार... मनातल्या मनात चरफडत मी तिथेच थांबलो. हॉटेलच्या रूमवर परत आल्यावर मी प्रियाला फोन लावला. बराच वेळ तिने माझा फोन उचललाच नाही. मला काळजी वाटायला लागली. काहीच मनासारखं होत नव्हतं. माझी नुसती चिडचिड झाली होती.
संध्याकाळी सहा साडेसहा वाजता तिचा फोन आला...
"अरे... फोन चार्जिंग ला लावला होता आणि त्या दामले काकू आल्या होत्या. त्या मला उकडीचे मोदक शिकवायला आल्या होत्या... त्यामुळे फोनची रिंग वाजली ते कळलंच नाही..."
तिचा नुसता आवाज कानावर पडला आणि माझी चिडचिड जिरून गेली.
मी तिला आणखी एक दिवस थांबावं लागतंय म्हणून सांगितलं.. अर्धा तास मी तिच्याशी बोलत होतो..
संध्याकाळी मस्त एक बियर मारली आणि जेवण झाल्यावर रूमवर परत आलो.
सोमवारचा दिवस अगदी कंटाळवाणा गेला. परतीच्या प्रवासात सुध्दा मी अगदी बोअर होऊन गेलो... केव्हा एकदा प्रवास संपवून घरी जातो आणि प्रियाला मिठीत घेतो असं झालं होतं.
पहाटे पहाटे स्टेशनवर उतरलो. मोबाईल बघितला तर प्रियाचा मेसेज होता.
[मावशीकडे आले आहे. गप्पा मारत बसलो होतो. उशीर झालाय. मावशीने आग्रह केला म्हणून मी इथेच झोपतेय. सकाळी लवकर परत येईन. काळजी करू नकोस. तूझी झोपमोड होऊ नये म्हणून फोन केला नाही... लव्ह यू... २३:१२]
रात्री सव्वा अकरा वाजता तिचा मेसेज होता. माझा उत्साह मावळला... घरी गेल्यावर प्रिया समोर दिसणार नाही... माझा मुडच गेला. मी घरी आलो. अर्ध्या पाऊण तासाने प्रिया घरी आली. मी जरा घुश्शात होतो. पण तिने गोड गोड बोलून मला मनवलं. शिवाय तिने दिलेलं स्पष्टीकरण ऐकून मलाच कसंतरी वाटायला लागलं. मला ऑफिसला जायला हवं होतं पण मी दांडी मारायची ठरवली.
प्रियाने छान थालिपीठ केलं. त्यावर ताव मारला. नंतर प्रियाशी सेक्स केला... त्यानंतर आख्खा दिवस लोळत काढला.. दुपारी जेवण झाल्यावर पुन्हा एकदा मी तिला अंगाखाली घेतली...
त्यानंतरचे काही महिने फारच धावपळीचे गेले. माझ्या बॉसने माझ्यावर बऱ्याच जबाबदाऱ्या टाकायला सुरुवात केली आणि मीही हिरीरीने ते पूर्ण करण्यासाठी धडपडत राहिलो. माझ्या बाहेरगावच्या ट्रिप्स खूप वाढल्या. वास्तविक मला प्रियाला सोडून दूर राहणं पसंत नव्हते पण तिने मला समजावलं... आता उमेदीच्या काळातच खरी मेहनत करायची आहे... वैगरे वैगरे...
आमच्या कंपनीचे एमडी मल्होत्रा सरांसाठी एक सेक्रेटरी अपॉईंट करायची आहे असे बॉसने सांगितले आणि प्रियाने त्या पोस्ट साठी अर्ज करावा असे सुचवले. तिची तयारी असेल तर बॉस मल्होत्रा सरांशी बोलतो म्हणाला. बॉसने रिकमेंड केलं आणि प्रियाला माझ्याच कंपनीत नोकरी मिळाली. अर्थात तिचं पोस्टिंग हेड ऑफिस मध्ये होतं आणि मी प्लांट मधे होतो. पण एकंदरीत मला आनंद झाला. आर्थिक स्थैर्य प्राप्त झाले. काही दिवसांतच प्रिया नोकरीत रुळली.
आतापर्यंत ती फक्त साडी, सलवार कमीज, टॉप आणि लेगिंग्ज असे पारंपरिक वेशभूषा करत होती पण आता महिन्यातून फक्त एक दिवस ती साडी नेसून जात असे. उरलेले सर्व दिवस तिला मिनी स्कर्ट आणि ऑफिस सुट असा पाश्चात्य पद्धतीचे कपडे घालून जावे लागते. ती पाढरा शर्ट आणि काळा, ग्रे किंवा गडद निळा किंवा डार्क चॉकलेट रंगाचा मिनी स्कर्ट आणि त्याच रंगाचे ब्लेझर असा पोषाख घालते. ती मुळातच खूप सुंदर आहे. तिने हे असे कपडे घातले की ती खूप सेक्सी दिसते. तिच्या पुष्ट गोऱ्यापान मांड्या आणि घाटदार पोटऱ्या उघड्या पडतात. तिची छाती चांगलीच गरगरीत आहे. पांढऱ्या रंगाच्या शर्टाच्या तलम कापडातून तिने आत घातलेली गडद रंगाची ब्रेसीयर स्पष्टपणे दिसून येते. मला आधी तिचं हे असले कपडे घालणं फारसं आवडत नव्हतं पण तिच्या नोकरीचा एक भाग म्हणून मी ते खळखळ न करता स्विकारले. त्यातल्या त्यात समाधानाची गोष्ट म्हणजे तिला लोकलच्या गर्दीत धक्के खात कामावर जावं लागत नव्हतं. तिला जायला यायला कॅब होती. असे आणखी पाच सहा महिने उलटून गेले.
मला प्रमोशन मिळाले. मला खूप आनंद झाला. पण ऑफिसमधील माझ्या सहकाऱ्यांनी अगदी तोंडदेखलं अभिनंदन केले. अगदी माझ्या जवळच्या मित्रांनी ही फारसा उत्साह दाखवला नाही. या गोष्टीने मला खूप वाईट वाटलं.... कदाचित माझ्या प्रगतीचा त्यांना हेवा वाटला असावा.... किंवा कदाचित प्रिया मल्होत्रा सरांसाठी सेक्रेटरी म्हणून काम करते, तिच्या थ्रू मी वशिला लावला म्हणून मला प्रमोशन मिळाले असं त्यांना वाटलं असावं. काही असो... सहकाऱ्यांच्या या अशा वागण्याने मला मनापासून वाईट वाटलं.
याच काळात माझ्या बॉसने रिझाईन केलं. तो दुसऱ्या कंपनीत गेला. त्याच्या शेवटच्या दिवशी तो जायला निघाला.
"चल खाली... सिगरेट मारू.." तो म्हणाला.
आम्ही दोघे खाली आलो. तो सोडून जातोय म्हंटल्यावर मलाही कसंतरी वाटत होतं. नाही म्हंटले तरी गेल्या पाच सहा वर्षे मी त्याच्या हाताखाली काम करत होतो. या सगळ्या काळात त्याने मला चांगलं वागवले होते.
आम्ही सिगरेटी पेटवल्या.
"तूला एक गोष्ट सांगायची आहे.... यू डिझर्व टू नो इट..." तो म्हणाला.
"काय...?"
"तूझी बायको मल्होत्रा बरोबर झोपतेय..."
मला जे काही ऐकलं त्याचा अर्थच कळला नाही.
"म्हणजे...?"
"म्हणजे तूझी बायको मल्होत्राची किप आहे.... ही फक्स युवर वाईफ ॲट विल..."
माझी कानशिले गरम झाली. डोक्यावर कुणी तरी लाव्हा ओतलाय असं वाटायला लागलं... बॉस खोटं बोलत नाही याची खात्री वाटत होती पण तरीही हे सारं खोटं असावं असं वाटत होतं.... माझा घसा कोरडा पडला होता. मी फकफक सिगारेटचे कश मारले... तो माझ्याकडे निरखून बघत होता.
"कधीपासून?" मी कसंबसं विचारलं.
"तूला ती पार्टी आठवतेय...?"
"हो..."
"त्या पार्टीतच मी तूला कारवारच्या प्लांट ला व्हिजीट करायला जा असं सांगितलं होतं?"
"हो आठवतेय..."
"त्या पार्टीत तूझी बायको सगळा वेळ तूझ्या सोबत होती? की काही वेळ गायब झाली होती ..?"
मला एकदम आठवलं. त्या दिवशी प्रिया अर्धा पाऊण तास कुठेतरी गायब झाली होती...
"त्याच वेळी मल्होत्राने तिला पहिल्यांदा घेतली...."
"......"
"मल्होत्राच्या सांगण्यावरून मी तूला त्या काळात
बाहेर पाठवत होतो... नंतर त्याने तिला आपली सेक्रेटरी म्हणून अपॉइंटमेंट दिली... "
"माझं प्रमोशन...?"
"येस... इट्स युअर रिवॉर्ड.... रिवॉर्ड फॉर हर... स्प्रेडिंग हर लेग्ज इन फ्रंट ऑफ मल्होत्रा..."
माझं डोकं काम करत नव्हतं. जे काही ऐकतोय ते आपल्या स्वतःच्या बाबतीत नसून एखाद्या परक्या माणसाशी संबंधित आहे.... एखाद्या सिनेमात किंवा सिरियल मधे घडत असलेली गोष्ट आहे अशासारखे वाटत होतं. यावर काय प्रतिक्रिया व्यक्त करावी....? च्यायला... माझी सुंदर बायको कंपनीच्या एमडी बरोबर गेले सात आठ महिने झोपते आहे.... माझ्या बॉसला, कंपनीतील सहकाऱ्यांना, मित्रांना.... सगळ्यांना हे माहिती आहे... फक्त मलाच माहित नाही... ग्रेट... आणि हा माणूस... माझा बॉस.... आता मला हे साळसूदपणे सांगतोय... काय तर म्हणे यू डिझर्व टू नो.... अरे भडव्या... सुरूवातीला तूच त्यात इनव्हॉल्व्ह होता ना...? मल्होत्राला माझी बायको उपलब्ध करून देण्यात माझा अडथळा नको म्हणून मला तूच बाहेरगावी पाठवत होता ना? आणि तिला मल्होत्राची सेक्रेटरी म्हणून चिकटविण्यासाठी तूच मला उद्युक्त केले होते..... भेन्चोद... भडवेगिरी करायला माझीच बायको सापडली तूला... एव्हढी खाज होती तर स्वतःच्या बायकोला घालायचं होतं मल्होत्राच्या अंगाखाली... घातलीही असशील म्हणा... तिथल्या तिथे त्याचा गळा आवळायला माझे हात शिवशिवत होते... पण त्याच्यावर राग काढणे हे किती पोरकटपणा चे आहे हे मला जाणवलं होतं.... मी कसाबसा स्वतःवर संयम बाळगून होतो... काही तरी बोलून मी बॉसला कटवलं आणि परत वर यायला निघालो.
शुक्रवारी संध्याकाळी आमच्या ऑफिसची एक पार्टी ठेवली होती.... कसल्या तरी अचिव्हमेन्ट सेलिब्रेशनसाठी. सगळ्या जणांना विथ फॅमिली बोलावलं होतं. मी सुद्धा प्रियाला घेऊन गेलो होतो. पार्टी संपत आली तेव्हा माझा बॉस माझ्याकडे आला. त्याने मला सांगितलं की आमच्या कंपनीच्या कारवारच्या प्लांट मधे काही प्रॉब्लेम झालाय आणि मी तातडीने तिथे जाऊन तो सॉल्व्ह करावा...
वीकेंड बोंबलला म्हणून मी मनात चरफडलो पण बॉसला तसं काही न दाखवता मी शनिवारी सकाळी तिकडे जायला निघालो.
तिकडे गेल्यावर बघितलं तर तो प्रॉब्लेम काही फारसा गंभीर होता अशातला भाग नव्हता. रविवारी मी तो सॉल्व्ह केला आणि बॉसला फोन करून तसं कळवलं.
"गुड वर्क रोहन... "
"थॅन्क्स सर..."
"तू एक काम कर... उद्याच्या दिवस थांब तिथेच... सगळं नीट चालतंय ते एकदा बघून घे... नाही तर परत आल्यावर पुन्हा काही प्रॉब्लेम आला तर परत धावपळ करावी लागेल..."
माझ्या अगदी जीवावर आलं. च्यायला... हा काय प्रॉब्लेम आहे का? साधा मेकॅनिक सुध्दा हॅन्डल करू शकेल... वीकेंड तर गेलाच हातातून... पण प्रियाला सोडून आणखी एक दिवस रहायचं... माझ्या खूप जीवावर आली होती पण बॉस पुढे काय बोलणार... मनातल्या मनात चरफडत मी तिथेच थांबलो. हॉटेलच्या रूमवर परत आल्यावर मी प्रियाला फोन लावला. बराच वेळ तिने माझा फोन उचललाच नाही. मला काळजी वाटायला लागली. काहीच मनासारखं होत नव्हतं. माझी नुसती चिडचिड झाली होती.
संध्याकाळी सहा साडेसहा वाजता तिचा फोन आला...
"अरे... फोन चार्जिंग ला लावला होता आणि त्या दामले काकू आल्या होत्या. त्या मला उकडीचे मोदक शिकवायला आल्या होत्या... त्यामुळे फोनची रिंग वाजली ते कळलंच नाही..."
तिचा नुसता आवाज कानावर पडला आणि माझी चिडचिड जिरून गेली.
मी तिला आणखी एक दिवस थांबावं लागतंय म्हणून सांगितलं.. अर्धा तास मी तिच्याशी बोलत होतो..
संध्याकाळी मस्त एक बियर मारली आणि जेवण झाल्यावर रूमवर परत आलो.
सोमवारचा दिवस अगदी कंटाळवाणा गेला. परतीच्या प्रवासात सुध्दा मी अगदी बोअर होऊन गेलो... केव्हा एकदा प्रवास संपवून घरी जातो आणि प्रियाला मिठीत घेतो असं झालं होतं.
पहाटे पहाटे स्टेशनवर उतरलो. मोबाईल बघितला तर प्रियाचा मेसेज होता.
[मावशीकडे आले आहे. गप्पा मारत बसलो होतो. उशीर झालाय. मावशीने आग्रह केला म्हणून मी इथेच झोपतेय. सकाळी लवकर परत येईन. काळजी करू नकोस. तूझी झोपमोड होऊ नये म्हणून फोन केला नाही... लव्ह यू... २३:१२]
रात्री सव्वा अकरा वाजता तिचा मेसेज होता. माझा उत्साह मावळला... घरी गेल्यावर प्रिया समोर दिसणार नाही... माझा मुडच गेला. मी घरी आलो. अर्ध्या पाऊण तासाने प्रिया घरी आली. मी जरा घुश्शात होतो. पण तिने गोड गोड बोलून मला मनवलं. शिवाय तिने दिलेलं स्पष्टीकरण ऐकून मलाच कसंतरी वाटायला लागलं. मला ऑफिसला जायला हवं होतं पण मी दांडी मारायची ठरवली.
प्रियाने छान थालिपीठ केलं. त्यावर ताव मारला. नंतर प्रियाशी सेक्स केला... त्यानंतर आख्खा दिवस लोळत काढला.. दुपारी जेवण झाल्यावर पुन्हा एकदा मी तिला अंगाखाली घेतली...
त्यानंतरचे काही महिने फारच धावपळीचे गेले. माझ्या बॉसने माझ्यावर बऱ्याच जबाबदाऱ्या टाकायला सुरुवात केली आणि मीही हिरीरीने ते पूर्ण करण्यासाठी धडपडत राहिलो. माझ्या बाहेरगावच्या ट्रिप्स खूप वाढल्या. वास्तविक मला प्रियाला सोडून दूर राहणं पसंत नव्हते पण तिने मला समजावलं... आता उमेदीच्या काळातच खरी मेहनत करायची आहे... वैगरे वैगरे...
आमच्या कंपनीचे एमडी मल्होत्रा सरांसाठी एक सेक्रेटरी अपॉईंट करायची आहे असे बॉसने सांगितले आणि प्रियाने त्या पोस्ट साठी अर्ज करावा असे सुचवले. तिची तयारी असेल तर बॉस मल्होत्रा सरांशी बोलतो म्हणाला. बॉसने रिकमेंड केलं आणि प्रियाला माझ्याच कंपनीत नोकरी मिळाली. अर्थात तिचं पोस्टिंग हेड ऑफिस मध्ये होतं आणि मी प्लांट मधे होतो. पण एकंदरीत मला आनंद झाला. आर्थिक स्थैर्य प्राप्त झाले. काही दिवसांतच प्रिया नोकरीत रुळली.
आतापर्यंत ती फक्त साडी, सलवार कमीज, टॉप आणि लेगिंग्ज असे पारंपरिक वेशभूषा करत होती पण आता महिन्यातून फक्त एक दिवस ती साडी नेसून जात असे. उरलेले सर्व दिवस तिला मिनी स्कर्ट आणि ऑफिस सुट असा पाश्चात्य पद्धतीचे कपडे घालून जावे लागते. ती पाढरा शर्ट आणि काळा, ग्रे किंवा गडद निळा किंवा डार्क चॉकलेट रंगाचा मिनी स्कर्ट आणि त्याच रंगाचे ब्लेझर असा पोषाख घालते. ती मुळातच खूप सुंदर आहे. तिने हे असे कपडे घातले की ती खूप सेक्सी दिसते. तिच्या पुष्ट गोऱ्यापान मांड्या आणि घाटदार पोटऱ्या उघड्या पडतात. तिची छाती चांगलीच गरगरीत आहे. पांढऱ्या रंगाच्या शर्टाच्या तलम कापडातून तिने आत घातलेली गडद रंगाची ब्रेसीयर स्पष्टपणे दिसून येते. मला आधी तिचं हे असले कपडे घालणं फारसं आवडत नव्हतं पण तिच्या नोकरीचा एक भाग म्हणून मी ते खळखळ न करता स्विकारले. त्यातल्या त्यात समाधानाची गोष्ट म्हणजे तिला लोकलच्या गर्दीत धक्के खात कामावर जावं लागत नव्हतं. तिला जायला यायला कॅब होती. असे आणखी पाच सहा महिने उलटून गेले.
मला प्रमोशन मिळाले. मला खूप आनंद झाला. पण ऑफिसमधील माझ्या सहकाऱ्यांनी अगदी तोंडदेखलं अभिनंदन केले. अगदी माझ्या जवळच्या मित्रांनी ही फारसा उत्साह दाखवला नाही. या गोष्टीने मला खूप वाईट वाटलं.... कदाचित माझ्या प्रगतीचा त्यांना हेवा वाटला असावा.... किंवा कदाचित प्रिया मल्होत्रा सरांसाठी सेक्रेटरी म्हणून काम करते, तिच्या थ्रू मी वशिला लावला म्हणून मला प्रमोशन मिळाले असं त्यांना वाटलं असावं. काही असो... सहकाऱ्यांच्या या अशा वागण्याने मला मनापासून वाईट वाटलं.
याच काळात माझ्या बॉसने रिझाईन केलं. तो दुसऱ्या कंपनीत गेला. त्याच्या शेवटच्या दिवशी तो जायला निघाला.
"चल खाली... सिगरेट मारू.." तो म्हणाला.
आम्ही दोघे खाली आलो. तो सोडून जातोय म्हंटल्यावर मलाही कसंतरी वाटत होतं. नाही म्हंटले तरी गेल्या पाच सहा वर्षे मी त्याच्या हाताखाली काम करत होतो. या सगळ्या काळात त्याने मला चांगलं वागवले होते.
आम्ही सिगरेटी पेटवल्या.
"तूला एक गोष्ट सांगायची आहे.... यू डिझर्व टू नो इट..." तो म्हणाला.
"काय...?"
"तूझी बायको मल्होत्रा बरोबर झोपतेय..."
मला जे काही ऐकलं त्याचा अर्थच कळला नाही.
"म्हणजे...?"
"म्हणजे तूझी बायको मल्होत्राची किप आहे.... ही फक्स युवर वाईफ ॲट विल..."
माझी कानशिले गरम झाली. डोक्यावर कुणी तरी लाव्हा ओतलाय असं वाटायला लागलं... बॉस खोटं बोलत नाही याची खात्री वाटत होती पण तरीही हे सारं खोटं असावं असं वाटत होतं.... माझा घसा कोरडा पडला होता. मी फकफक सिगारेटचे कश मारले... तो माझ्याकडे निरखून बघत होता.
"कधीपासून?" मी कसंबसं विचारलं.
"तूला ती पार्टी आठवतेय...?"
"हो..."
"त्या पार्टीतच मी तूला कारवारच्या प्लांट ला व्हिजीट करायला जा असं सांगितलं होतं?"
"हो आठवतेय..."
"त्या पार्टीत तूझी बायको सगळा वेळ तूझ्या सोबत होती? की काही वेळ गायब झाली होती ..?"
मला एकदम आठवलं. त्या दिवशी प्रिया अर्धा पाऊण तास कुठेतरी गायब झाली होती...
"त्याच वेळी मल्होत्राने तिला पहिल्यांदा घेतली...."
"......"
"मल्होत्राच्या सांगण्यावरून मी तूला त्या काळात
बाहेर पाठवत होतो... नंतर त्याने तिला आपली सेक्रेटरी म्हणून अपॉइंटमेंट दिली... "
"माझं प्रमोशन...?"
"येस... इट्स युअर रिवॉर्ड.... रिवॉर्ड फॉर हर... स्प्रेडिंग हर लेग्ज इन फ्रंट ऑफ मल्होत्रा..."
माझं डोकं काम करत नव्हतं. जे काही ऐकतोय ते आपल्या स्वतःच्या बाबतीत नसून एखाद्या परक्या माणसाशी संबंधित आहे.... एखाद्या सिनेमात किंवा सिरियल मधे घडत असलेली गोष्ट आहे अशासारखे वाटत होतं. यावर काय प्रतिक्रिया व्यक्त करावी....? च्यायला... माझी सुंदर बायको कंपनीच्या एमडी बरोबर गेले सात आठ महिने झोपते आहे.... माझ्या बॉसला, कंपनीतील सहकाऱ्यांना, मित्रांना.... सगळ्यांना हे माहिती आहे... फक्त मलाच माहित नाही... ग्रेट... आणि हा माणूस... माझा बॉस.... आता मला हे साळसूदपणे सांगतोय... काय तर म्हणे यू डिझर्व टू नो.... अरे भडव्या... सुरूवातीला तूच त्यात इनव्हॉल्व्ह होता ना...? मल्होत्राला माझी बायको उपलब्ध करून देण्यात माझा अडथळा नको म्हणून मला तूच बाहेरगावी पाठवत होता ना? आणि तिला मल्होत्राची सेक्रेटरी म्हणून चिकटविण्यासाठी तूच मला उद्युक्त केले होते..... भेन्चोद... भडवेगिरी करायला माझीच बायको सापडली तूला... एव्हढी खाज होती तर स्वतःच्या बायकोला घालायचं होतं मल्होत्राच्या अंगाखाली... घातलीही असशील म्हणा... तिथल्या तिथे त्याचा गळा आवळायला माझे हात शिवशिवत होते... पण त्याच्यावर राग काढणे हे किती पोरकटपणा चे आहे हे मला जाणवलं होतं.... मी कसाबसा स्वतःवर संयम बाळगून होतो... काही तरी बोलून मी बॉसला कटवलं आणि परत वर यायला निघालो.