S
StoryPublisher
Guest
Marathi hot katha गटल्या
लेखक:- विकी
मुंबईतल्या एका हॉटेलच्या बॅक्वेट हॉलमधे मनोजची पार्टी जोरात चालली होती. मनोजचे निवडक मित्र त्याची मावस व चुलत भावंडे मनोजच्या नोकरीच्या प्रमोशनची पार्टी करत होते. व्हीस्कीचे ग्लास भरले जात होते, बियरच्या बाटल्या फुटत होत्या. चाखण्याचे ट्रे रिकामे होत होते. सगळे मजेत पार्टीचा आनंद लुटत होते. काहींची विमाने हळू हळू वर जायला लागली होती.
मनाली कोप-यात बसुन सगळ्यांचे निरिक्षण करत होती. तिच्या नजरेतुन तिच्यासारखा एका कोप-यात बसलेला विनु सुटला नव्हता. सगळे मजा करत असताना मनोजचा धाकटा भाऊ विनय मात्र गपचुप होता.
२७ वर्षाची देखणी मनाली मनोजची बायको नीशाची मोठी बहीण होती. ती अमेरिकेहून भारतात एक महिन्याच्या सुट्टीसाठी आली होती व नीशाच्या खास आमंत्राणाला मान देवुन आज पार्टीत आली होती.
मनाली सव्वापाच फुट उंच होती. बहिणीसारखाच आकर्षक बांधा, कापलेले छोटे केस, माफक मेकप, टाईट जीनवर घातलेला टाईट टीशर्ट, इतकी आकर्षक तरुण दोक्टर असलेली तरुण मुलगी अजुन अविवाहीत का याचे सर्वांना कुतुहल होते.
सायकॉलोजीत एमडी झालेली मनाली हल्ली अमेरिकेतल्या एका युनिव्हर्सीटीत सायकोलोजीची असीस्टंट प्रोफेसर होती व शिवाय प्रायव्हेट पॅक्टीस करत होती. तिच्या या व्यवसायात ती इतकी बुडली होती की ती कुठेही गेली तरी तिच्या आजुबाजुच्या लोकांचे निरिक्षण करुन कोण कसे वागतो, तसे का वागतो याचा विचार करण्यातच सर्व काळ मग्न असायची.
तिने तिच्या निरिक्षणात एक बाब जाणली की विनु जरी पार्टीत हजर आहे तरी बाकी लोकांना त्याची काहीच किंमत नाही. कोणालाच विनु फारसा आवडत नाही. विनु १७ किंवा १८ वर्षाचा असावा. पाच फूट आठ उंचीचा विनु दिसायला चांगला होता. त्याचे लांब नाक, उभा चेहरा, कपाळावर रुळणारे काळे सरळ केस, काळे पाणीदार डोळे, मजबूत बांधा. कशातही नाव ठेवायला जागा नव्हती.
तरीही तिला जाणवत होते की मनोज व या पार्टीतले इतर लोक सर्वात लहान असलेल्या विनुला सतत हिणवत होते. तो कोणातच मिसळत नव्हता. तिला एकदा नीशाने सांगीतलेले आठवले की विनु त्याच्या लहानपणापासुन त्याच्या अतिरेकी कामुकतेबद्दल सर्वत्र बदनाम झाला होता. जेव्हा जेव्हा तो स्त्रीचे चित्र पाही, किंवा त्यांचा विचार करी, किंवा इतराना बायकाबद्दल चावट बोलताना ऐके, त्याचा स्वतःवरचा ताबा सुटे. त्याच्या चड्डीत त्याचे लिंग असे काही उसळून येइ व चड्डीत भला मोठा उंचवटा दिसे, की आजुबाजुच्या लोकाना लाज वाटे. त्यामुळे त्याला नाव पडले होते "गटल्या."
विनुचा ह्या त्यांच्यामते त्याच्यात असलेल्या एका दोषामुळे विनुच्या १५ व्या वर्षापासुन मनोज व त्याच्या कुटुंबियांना काहीही कारण नसताना समाजात वावरताना फार कमीपणाचे वाटे. ते विनुला कुठेही नेत नसत कारण त्यांना खात्री नव्हती कधी विनुच्या चड्डीत फुगवटा तयार होइल व सर्वाना तो दिसेल. मनालीने मनोजला हातात ग्लास घेवुन विनुच्या दिशेने जाताना पाहिले. मनोजने लांबुनच हसत हसत विनुला म्युझीकच्या इतक्या गोंधळातही जोरात हाक मारली, "ए गटल्या ,"
मनोज चालताना किंचीत अडखळत चालत होता. त्याचे विनुच्या दिशेने चालणे पाहुन व आवाज ऐकुन सर्वजण शांत झाले. दोघांना ओळखणा-या सर्वांना आता पुढे काय होणार हे माहीत होते.
"तु इथे कोप-यात काय करतोयस रे गटल्या? परत उठला का तुझा?" मनोज आपला बलास संभाळत सरळ उभे रहायचा प्रयत्न करत बडबडला.
विनुचा चेहरा लाल झाला. तो मान खाली घालुन उभा राहिला.
मनोजचा एक मित्रही नशेत चेकाळला होता. तो मनोजला पाठींबा दाखवायला बरळला "ए गटल्या आम्हालाही दाखव ना तुझा....."
विनु सोडून सर्व हसले. मनोजचे टारगट मित्र हसत, दात विचकत विनुभोवती गोळा होत होते.
विनुने असहय्यपणे वर बघितले. मनालीने विनुच्या डोळ्यातले रडवे भाव ओळखले.
त्या ग्रुपमधे तिच सर्वात मोठी होती. ती पुढे झाली.
"ओके मनोज कशाला त्याला बिचान्याला छळतोस? हा कुठचा तुझा विनोद? कम ऑन गिव हिम अ ब्रेक! ओके? विनु मला वाटते तुला घरी जायचे आहे. चल विनु मी निघतच होते. मी तुला घरी सोडते चल"
मनोज त्याच्या अमेरिकन मेव्हणीला उलट बोलु शकत नव्हता. तरीही मनोज मघार घ्यायला तयार नव्हता. "मनाली तु जरा संभाळुन हं! आमचा विनु जरा डेंजरस आहे.
सभ्य माणसाना त्याच्यापासुन जरा जपायला लागते."
विनुच्या डोळ्यातुन आसवाच्या धारा चालु झाल्या. मनालीने त्याचा हात धरला. "चल
आपण टॅक्सी घेवुन जावु. मी तुला घरी सोडते."
मनालीने विनुचा हात धरला व ते निघाले. हॉटेलच्या बाहेरच त्यांना टॅक्सी मिळाली.
"विनु तु मनोजकडे लक्ष देवु नको. एक तर त्याला दारु चढली होती. तो फक्त त्याचा मोठेपणा दाखवायला तुला कमीपणा देतो व तुला त्रास देतो. तु त्याला एकदा सणसणीत उत्तर दे मग तो तुला परत त्रास देणार नाही.
"मॅक्स मनाली ताई" विनु आवंढा गिळून अश्रु थोपवत बोलला.
लेखक:- विकी
मुंबईतल्या एका हॉटेलच्या बॅक्वेट हॉलमधे मनोजची पार्टी जोरात चालली होती. मनोजचे निवडक मित्र त्याची मावस व चुलत भावंडे मनोजच्या नोकरीच्या प्रमोशनची पार्टी करत होते. व्हीस्कीचे ग्लास भरले जात होते, बियरच्या बाटल्या फुटत होत्या. चाखण्याचे ट्रे रिकामे होत होते. सगळे मजेत पार्टीचा आनंद लुटत होते. काहींची विमाने हळू हळू वर जायला लागली होती.
मनाली कोप-यात बसुन सगळ्यांचे निरिक्षण करत होती. तिच्या नजरेतुन तिच्यासारखा एका कोप-यात बसलेला विनु सुटला नव्हता. सगळे मजा करत असताना मनोजचा धाकटा भाऊ विनय मात्र गपचुप होता.
२७ वर्षाची देखणी मनाली मनोजची बायको नीशाची मोठी बहीण होती. ती अमेरिकेहून भारतात एक महिन्याच्या सुट्टीसाठी आली होती व नीशाच्या खास आमंत्राणाला मान देवुन आज पार्टीत आली होती.
मनाली सव्वापाच फुट उंच होती. बहिणीसारखाच आकर्षक बांधा, कापलेले छोटे केस, माफक मेकप, टाईट जीनवर घातलेला टाईट टीशर्ट, इतकी आकर्षक तरुण दोक्टर असलेली तरुण मुलगी अजुन अविवाहीत का याचे सर्वांना कुतुहल होते.
सायकॉलोजीत एमडी झालेली मनाली हल्ली अमेरिकेतल्या एका युनिव्हर्सीटीत सायकोलोजीची असीस्टंट प्रोफेसर होती व शिवाय प्रायव्हेट पॅक्टीस करत होती. तिच्या या व्यवसायात ती इतकी बुडली होती की ती कुठेही गेली तरी तिच्या आजुबाजुच्या लोकांचे निरिक्षण करुन कोण कसे वागतो, तसे का वागतो याचा विचार करण्यातच सर्व काळ मग्न असायची.
तिने तिच्या निरिक्षणात एक बाब जाणली की विनु जरी पार्टीत हजर आहे तरी बाकी लोकांना त्याची काहीच किंमत नाही. कोणालाच विनु फारसा आवडत नाही. विनु १७ किंवा १८ वर्षाचा असावा. पाच फूट आठ उंचीचा विनु दिसायला चांगला होता. त्याचे लांब नाक, उभा चेहरा, कपाळावर रुळणारे काळे सरळ केस, काळे पाणीदार डोळे, मजबूत बांधा. कशातही नाव ठेवायला जागा नव्हती.
तरीही तिला जाणवत होते की मनोज व या पार्टीतले इतर लोक सर्वात लहान असलेल्या विनुला सतत हिणवत होते. तो कोणातच मिसळत नव्हता. तिला एकदा नीशाने सांगीतलेले आठवले की विनु त्याच्या लहानपणापासुन त्याच्या अतिरेकी कामुकतेबद्दल सर्वत्र बदनाम झाला होता. जेव्हा जेव्हा तो स्त्रीचे चित्र पाही, किंवा त्यांचा विचार करी, किंवा इतराना बायकाबद्दल चावट बोलताना ऐके, त्याचा स्वतःवरचा ताबा सुटे. त्याच्या चड्डीत त्याचे लिंग असे काही उसळून येइ व चड्डीत भला मोठा उंचवटा दिसे, की आजुबाजुच्या लोकाना लाज वाटे. त्यामुळे त्याला नाव पडले होते "गटल्या."
विनुचा ह्या त्यांच्यामते त्याच्यात असलेल्या एका दोषामुळे विनुच्या १५ व्या वर्षापासुन मनोज व त्याच्या कुटुंबियांना काहीही कारण नसताना समाजात वावरताना फार कमीपणाचे वाटे. ते विनुला कुठेही नेत नसत कारण त्यांना खात्री नव्हती कधी विनुच्या चड्डीत फुगवटा तयार होइल व सर्वाना तो दिसेल. मनालीने मनोजला हातात ग्लास घेवुन विनुच्या दिशेने जाताना पाहिले. मनोजने लांबुनच हसत हसत विनुला म्युझीकच्या इतक्या गोंधळातही जोरात हाक मारली, "ए गटल्या ,"
मनोज चालताना किंचीत अडखळत चालत होता. त्याचे विनुच्या दिशेने चालणे पाहुन व आवाज ऐकुन सर्वजण शांत झाले. दोघांना ओळखणा-या सर्वांना आता पुढे काय होणार हे माहीत होते.
"तु इथे कोप-यात काय करतोयस रे गटल्या? परत उठला का तुझा?" मनोज आपला बलास संभाळत सरळ उभे रहायचा प्रयत्न करत बडबडला.
विनुचा चेहरा लाल झाला. तो मान खाली घालुन उभा राहिला.
मनोजचा एक मित्रही नशेत चेकाळला होता. तो मनोजला पाठींबा दाखवायला बरळला "ए गटल्या आम्हालाही दाखव ना तुझा....."
विनु सोडून सर्व हसले. मनोजचे टारगट मित्र हसत, दात विचकत विनुभोवती गोळा होत होते.
विनुने असहय्यपणे वर बघितले. मनालीने विनुच्या डोळ्यातले रडवे भाव ओळखले.
त्या ग्रुपमधे तिच सर्वात मोठी होती. ती पुढे झाली.
"ओके मनोज कशाला त्याला बिचान्याला छळतोस? हा कुठचा तुझा विनोद? कम ऑन गिव हिम अ ब्रेक! ओके? विनु मला वाटते तुला घरी जायचे आहे. चल विनु मी निघतच होते. मी तुला घरी सोडते चल"
मनोज त्याच्या अमेरिकन मेव्हणीला उलट बोलु शकत नव्हता. तरीही मनोज मघार घ्यायला तयार नव्हता. "मनाली तु जरा संभाळुन हं! आमचा विनु जरा डेंजरस आहे.
सभ्य माणसाना त्याच्यापासुन जरा जपायला लागते."
विनुच्या डोळ्यातुन आसवाच्या धारा चालु झाल्या. मनालीने त्याचा हात धरला. "चल
आपण टॅक्सी घेवुन जावु. मी तुला घरी सोडते."
मनालीने विनुचा हात धरला व ते निघाले. हॉटेलच्या बाहेरच त्यांना टॅक्सी मिळाली.
"विनु तु मनोजकडे लक्ष देवु नको. एक तर त्याला दारु चढली होती. तो फक्त त्याचा मोठेपणा दाखवायला तुला कमीपणा देतो व तुला त्रास देतो. तु त्याला एकदा सणसणीत उत्तर दे मग तो तुला परत त्रास देणार नाही.
"मॅक्स मनाली ताई" विनु आवंढा गिळून अश्रु थोपवत बोलला.