S
StoryPublisher
Guest
अनोखी पाहणी
लेखक - चंदू
सलग तीन दिवसांची सुट्टी व जोडून आलेला रनिगार म्हणून मी जळगावला घरी जाऊन आलो. सोमवारी सकाळी ऑफिस असल्याने मी नागपूरला रविवारी रात्रीच परतलो. रूमवर पोहोचायला मला रात्रीचे साडेदहा झालेत. बस मधून उतरून पहिले एका हॉटेलमधे जेवण घेतले व मगच रूमवर आलो; इतक्या रात्री थोडी स्वयंपाक करणार होतो. नागपूरला ट्रांसफर होऊन आता तीन एक महिने झाले होते व मी इथे रुळलोही होतो. सध्या माझी पंचविशी सुरू होती. घरात मी एकुलता एक होतो. आई-वडील लग्नाची घाई करत होते, पण मी सध्या टाळत होतो. इथे, मी एक रूम घेऊन राहत होतो. स्वयांपाकाची आवड असल्याने, रूमवर सगळे साहित्य जमवून मी घरीच सर्व करायचो. ही रूम मला वडिलांच्या मित्राच्या ओळखीने, पहिल्या मजल्यावर मिळाली होती.
घरमालक तळमजल्यावर राहायचे. पहिल्या मजल्यावर दोन ब्लॉक्स होते; एकात मी राहायचो व दुसऱ्या ब्लॉकमधे, माझ्यासारखेच दोघे ब्रम्हचारी राहत होते. त्यातल्या एकाचे नाव दिलीप व दुसऱ्याचे शरद होते. दोघेही तिशीच्या घरातले होते. मी त्यांना दिलीपभाऊ व शरदभाऊ म्हणून हाक मारायचो. ते दोघेही बालमित्र होते. शिक्षण बरोबरच झालेले व आता नोकरीलाही एकाच फॅक्टरीत होते. त्यांना तिथे शिफ्ट ड्यूटी होती. मी त्या दोघांबरोबर एकदम मिसळून गेलो होतो. बरेचदा मी त्यांना सकाळचा चहा द्यायचो, त्यांच्या शिफ्टप्रमाणे ते घरी असतील तर. कधी ब्रेकफास्टला पोहे, तर कधी उपमा वगैरे देखील द्यायचो. मी स्वतः नॉन-व्हेज खात नाही वा डिक्सही घेत नाही पण मी एक-दोनदा त्यांच्या ओल्या पार्टीच्या वेळेस त्यांना जानदेशी स्टाईनने मटण बनवून दिने होते; ते माझ्या हातच्या स्वयंपाकावर बेहद्द खूष होते. मलाही ते लहान भावाप्नमाणेच वागवायचे. एकंदरीत, घरापासून दूर असूनही मला एकाकीपणा असा अजिबात जाणवत नव्हता.
सोमवारी सकाळी उठल्यावर प्रथम स्नान वगैरे उरकून घेतले. आज एका कॉन्फरन्सला जायचे असल्याने स्वयंपाक नव्हताच. म्हणून पहिले चहा केला. आज दिलीपभाऊ व शरदभाऊ दोघेही घरी होते म्हणून त्यांचाही चहा केला. आता साडेसहा वाजले होते, त्यांची आठची शिफ्ट होती. त्यांना चहासाठी बोलवायला म्हणून त्यांच्या रूमची बेल वाजवली. रूमचा दरवाजा उघडला आणि मी पहातच राहिलो. एका सावळ्याशा, साधारणतः पस्तिशीच्या स्त्रीने दरवाजा उघडला. तिची उंची पाच फुटाच्या थोडी अधिक असावी. नुकतीच झोपून उठल्याने केस विस्कटलेले दिसत होते. ती पदर सावरतच आली होती, पण तो तरीही व्यवस्थित नव्हता. त्यामुळे, ब्लाऊजचा गळा बऱ्यापैकी उघडा होता. चेंडूसारखा गोलाकार डावा स्तन व स्तनांमधली खोल घळ मला अगदी जवळून दिसत होती. डाव्या बाजूच्या ब्लाऊजच्या शोल्डर मधून पांढऱ्या रंगाची ब्रेसियरची पट्टीही दिसत होती. त्यातच तिने केस नीट करायला हात डोक्यामागे नेल्याने छातीवरचे उभार अजूनच तटतटून पुढे आले होते. साडी खाली नेसल्याने गुबगुबीत पोटावरची खोल बेंबी स्पष्ट दिसत होती. सकाळी सकाळी असले
मादक दृष्य बघून माझा बाबूराव क्षणार्धात अॅट-ईझ मधून अटेंशन मधे आला. माझ्या चेहन्यानरचे भाव बघून तिला लाजल्यासारखे झाले. तिने घाईघाईने पदर नीट लपेटून घेतला. मीही भानावर आलो. "दिलीपभाऊ, शरदभाऊ नाही आहेत?" "आहेत ना! मी सांगते त्यांना!" त्या स्त्रीचा आवाज तिच्या मादक शरीरासारखाच मादक म्हणजे किंचीतसा घोगरा होता.
"कोण सुधीर का रे?" आतून दिलीपभाऊंचा आवाज आला.
"हो!" मी म्हणालो.
"अरे, मग आत ये ना!" ती स्त्री वळून आतमधे गेली. मी तिच्या मागोमाग आत गेलो. चालताना मटकणाऱ्या तिच्या पुष्ट नितंबांवर तिची जाड वेणी छान हेलकावे खात होती. कोण असावी बरं ही पुरंध्री? ह्या आधी मी हिला कुठे बघितलं नव्हतं.
"कधी आलास तू?" शरदभाऊंनी विचारले.
"काल रात्री! पण उशीर झाला, बस लेट आल्याने!"
"तरीच म्हटलं! आम्ही काल तुझी वाट बघितली होती!" मी त्या आकर्षक स्त्रीकडे नजर टाकली व प्रश्नार्थक चेहऱ्याने दिलीपभाऊंकडे बघितले.
"अरे हो, तुमची ओळख करून द्यायची राह्यली." दिलीपभाऊ म्हणाले.
"शमावहिनी, हा सुधीर! काल ज्याच्याबद्दल बोलत होतो ना, तोच हा! आणि सुधीर, ह्या सुषमावहिनी! ह्यांच्या नवन्याचं पण नाव सुधीरच! आमचा जिवलग मित्र! अमरावतीला असतो! शमावहिनी स्वतःचं ब्यूटीपार्लर टाकणार आहेत, अमरावतीला! त्याच्या साठी इथल्या एका मैत्रीणीकडे ट्रेनिंग घ्यायला आल्यायत. पंधरा दिवस इथेच राहणार आहेत!" दिलीपभाऊंची मालगाडीच्या लांबीची इंट्रोडक्शन अखेर संपली. तर एकंदरीत अशी पार्श्वभूमी होती तर ह्या आकर्षक महिलेची! जेव्हा दिलीपभाऊंनी तिच्या नवऱ्याचंही नाव सुधीरच आहे हे सांगितलं, तेव्हा मी चमकून तिच्याकडे बघितलं. मला ह्या योगायोगाची गंमत वाटली अन् त्याच वेळेस मनात कुठेतरी त्या सुधीरचा हेवा वाटून गेला. माझ्या मनातले भाव बहुधा ताडून शमावहिनी (हो, त्यांना ह्याच नावाने संबोधायचे मी मनातल्या मनात ठरवून टाकले देखील!) झकास लाजल्यात. त्यांची ऑकवर्ड अवस्था जाणून मी विषय बदलला. "दिलीपभाऊ, मी चहा झालाय ते सांगायला
आलो होतो!"
लेखक - चंदू
सलग तीन दिवसांची सुट्टी व जोडून आलेला रनिगार म्हणून मी जळगावला घरी जाऊन आलो. सोमवारी सकाळी ऑफिस असल्याने मी नागपूरला रविवारी रात्रीच परतलो. रूमवर पोहोचायला मला रात्रीचे साडेदहा झालेत. बस मधून उतरून पहिले एका हॉटेलमधे जेवण घेतले व मगच रूमवर आलो; इतक्या रात्री थोडी स्वयंपाक करणार होतो. नागपूरला ट्रांसफर होऊन आता तीन एक महिने झाले होते व मी इथे रुळलोही होतो. सध्या माझी पंचविशी सुरू होती. घरात मी एकुलता एक होतो. आई-वडील लग्नाची घाई करत होते, पण मी सध्या टाळत होतो. इथे, मी एक रूम घेऊन राहत होतो. स्वयांपाकाची आवड असल्याने, रूमवर सगळे साहित्य जमवून मी घरीच सर्व करायचो. ही रूम मला वडिलांच्या मित्राच्या ओळखीने, पहिल्या मजल्यावर मिळाली होती.
घरमालक तळमजल्यावर राहायचे. पहिल्या मजल्यावर दोन ब्लॉक्स होते; एकात मी राहायचो व दुसऱ्या ब्लॉकमधे, माझ्यासारखेच दोघे ब्रम्हचारी राहत होते. त्यातल्या एकाचे नाव दिलीप व दुसऱ्याचे शरद होते. दोघेही तिशीच्या घरातले होते. मी त्यांना दिलीपभाऊ व शरदभाऊ म्हणून हाक मारायचो. ते दोघेही बालमित्र होते. शिक्षण बरोबरच झालेले व आता नोकरीलाही एकाच फॅक्टरीत होते. त्यांना तिथे शिफ्ट ड्यूटी होती. मी त्या दोघांबरोबर एकदम मिसळून गेलो होतो. बरेचदा मी त्यांना सकाळचा चहा द्यायचो, त्यांच्या शिफ्टप्रमाणे ते घरी असतील तर. कधी ब्रेकफास्टला पोहे, तर कधी उपमा वगैरे देखील द्यायचो. मी स्वतः नॉन-व्हेज खात नाही वा डिक्सही घेत नाही पण मी एक-दोनदा त्यांच्या ओल्या पार्टीच्या वेळेस त्यांना जानदेशी स्टाईनने मटण बनवून दिने होते; ते माझ्या हातच्या स्वयंपाकावर बेहद्द खूष होते. मलाही ते लहान भावाप्नमाणेच वागवायचे. एकंदरीत, घरापासून दूर असूनही मला एकाकीपणा असा अजिबात जाणवत नव्हता.
सोमवारी सकाळी उठल्यावर प्रथम स्नान वगैरे उरकून घेतले. आज एका कॉन्फरन्सला जायचे असल्याने स्वयंपाक नव्हताच. म्हणून पहिले चहा केला. आज दिलीपभाऊ व शरदभाऊ दोघेही घरी होते म्हणून त्यांचाही चहा केला. आता साडेसहा वाजले होते, त्यांची आठची शिफ्ट होती. त्यांना चहासाठी बोलवायला म्हणून त्यांच्या रूमची बेल वाजवली. रूमचा दरवाजा उघडला आणि मी पहातच राहिलो. एका सावळ्याशा, साधारणतः पस्तिशीच्या स्त्रीने दरवाजा उघडला. तिची उंची पाच फुटाच्या थोडी अधिक असावी. नुकतीच झोपून उठल्याने केस विस्कटलेले दिसत होते. ती पदर सावरतच आली होती, पण तो तरीही व्यवस्थित नव्हता. त्यामुळे, ब्लाऊजचा गळा बऱ्यापैकी उघडा होता. चेंडूसारखा गोलाकार डावा स्तन व स्तनांमधली खोल घळ मला अगदी जवळून दिसत होती. डाव्या बाजूच्या ब्लाऊजच्या शोल्डर मधून पांढऱ्या रंगाची ब्रेसियरची पट्टीही दिसत होती. त्यातच तिने केस नीट करायला हात डोक्यामागे नेल्याने छातीवरचे उभार अजूनच तटतटून पुढे आले होते. साडी खाली नेसल्याने गुबगुबीत पोटावरची खोल बेंबी स्पष्ट दिसत होती. सकाळी सकाळी असले
मादक दृष्य बघून माझा बाबूराव क्षणार्धात अॅट-ईझ मधून अटेंशन मधे आला. माझ्या चेहन्यानरचे भाव बघून तिला लाजल्यासारखे झाले. तिने घाईघाईने पदर नीट लपेटून घेतला. मीही भानावर आलो. "दिलीपभाऊ, शरदभाऊ नाही आहेत?" "आहेत ना! मी सांगते त्यांना!" त्या स्त्रीचा आवाज तिच्या मादक शरीरासारखाच मादक म्हणजे किंचीतसा घोगरा होता.
"कोण सुधीर का रे?" आतून दिलीपभाऊंचा आवाज आला.
"हो!" मी म्हणालो.
"अरे, मग आत ये ना!" ती स्त्री वळून आतमधे गेली. मी तिच्या मागोमाग आत गेलो. चालताना मटकणाऱ्या तिच्या पुष्ट नितंबांवर तिची जाड वेणी छान हेलकावे खात होती. कोण असावी बरं ही पुरंध्री? ह्या आधी मी हिला कुठे बघितलं नव्हतं.
"कधी आलास तू?" शरदभाऊंनी विचारले.
"काल रात्री! पण उशीर झाला, बस लेट आल्याने!"
"तरीच म्हटलं! आम्ही काल तुझी वाट बघितली होती!" मी त्या आकर्षक स्त्रीकडे नजर टाकली व प्रश्नार्थक चेहऱ्याने दिलीपभाऊंकडे बघितले.
"अरे हो, तुमची ओळख करून द्यायची राह्यली." दिलीपभाऊ म्हणाले.
"शमावहिनी, हा सुधीर! काल ज्याच्याबद्दल बोलत होतो ना, तोच हा! आणि सुधीर, ह्या सुषमावहिनी! ह्यांच्या नवन्याचं पण नाव सुधीरच! आमचा जिवलग मित्र! अमरावतीला असतो! शमावहिनी स्वतःचं ब्यूटीपार्लर टाकणार आहेत, अमरावतीला! त्याच्या साठी इथल्या एका मैत्रीणीकडे ट्रेनिंग घ्यायला आल्यायत. पंधरा दिवस इथेच राहणार आहेत!" दिलीपभाऊंची मालगाडीच्या लांबीची इंट्रोडक्शन अखेर संपली. तर एकंदरीत अशी पार्श्वभूमी होती तर ह्या आकर्षक महिलेची! जेव्हा दिलीपभाऊंनी तिच्या नवऱ्याचंही नाव सुधीरच आहे हे सांगितलं, तेव्हा मी चमकून तिच्याकडे बघितलं. मला ह्या योगायोगाची गंमत वाटली अन् त्याच वेळेस मनात कुठेतरी त्या सुधीरचा हेवा वाटून गेला. माझ्या मनातले भाव बहुधा ताडून शमावहिनी (हो, त्यांना ह्याच नावाने संबोधायचे मी मनातल्या मनात ठरवून टाकले देखील!) झकास लाजल्यात. त्यांची ऑकवर्ड अवस्था जाणून मी विषय बदलला. "दिलीपभाऊ, मी चहा झालाय ते सांगायला
आलो होतो!"