S
StoryPublisher
Guest
गावची आत्या
लेखक -ऊरोजप्रेमी
रमेश दोन वर्षांचा असतनाच त्याचे आई वडिल कार अपघात गेले. नातेवाईकांनी रमेशच्या आत्याला गावी तार पाठवली. आत्याबाई लगेच निघुन आली. त्या पोरक्या मुलाला सांभाळायला एकही नातेवाईक तयार होईना. आत्याबाईला ते पहावले नाही. तीने रमेशला उचलले व म्हणाली, 'मी सांभाळीन रमेशला." तीने तो मुंबईतली ती जागा विकली आणि ती रमेशला घेऊन गावी निघुन आली.
ही आत्या म्हणजे वेणु आत्या. रमेशच्या वडिलांची मोठी बहीण. लहानपणीच आईवडिल गेल्याने लहान भावाची जबाबदारी हीच्यावर आली. त्याचे शिक्षण, लग्न करताना हीचे लग्नाचे वय कधी सरुन गेले हील कळले देखिल नाही. बत्तीस वषांची ही बाई गावी एकटीच रहात असे. नाही म्हणायला एक सखुबाई नावाची मोलकरीण होती.
रमेश आता गावीच वाढू लागला. तीन वर्षांचा होताच आत्या बाईने त्याला शाळेत घातले. वर्षान मागुन वर्षे गेली. रमेश तेरावीत गेला. परिक्षा संपुन उन्हळ्याची सुट्टी चालु होती. वयात आल्यामुळे आपल्या शरीरात होणारे बद्ल त्याच्या लक्षात येत होते. त्याचा आठ इंचाचा पोपट बघता बघता मोठा दांडुका झाला होता.
त्याला एक सारखे कुरवाळावेस वाटत होते. घरी दोन्हीही बाय असल्याने त्याने ह्या विषयी शाळेतल्या मित्रांना विचारले. त्यांनी त्याला मुटल्या मारण्याचा सल्ला दिला. त्याला बायकांच्या मादक अवयवांची ओळखही करुन दिली. प्रथमच रमेशला आत्यात लपलेली स्त्री जाणवली. तीच्या पपयां सारख्या मोया स्तनांवरुन त्याची नजर हटत नव्हती कधी ते हातात घेऊन दाबतो असे त्याला झाले होते. पण हे होणार नाही हे ही त्याला माहित होते. म्हणून तो आत्याचे बबले बघून नाण्हीघरात जाऊन हलवत असे. आत्त्या एक स्त्री होती,रमेशची बदललेली नजर तीच्या लक्षात आली होती. पण वयात येताना मुले अशी वागतात हे तीला माहित होते. म्हणून तीने लक्ष दिले नाही. भावाच्या शिक्षणामुळे आत्याने लग्न केले नव्हते पण च्युत तीला देखील होतीच.
लेखक -ऊरोजप्रेमी
रमेश दोन वर्षांचा असतनाच त्याचे आई वडिल कार अपघात गेले. नातेवाईकांनी रमेशच्या आत्याला गावी तार पाठवली. आत्याबाई लगेच निघुन आली. त्या पोरक्या मुलाला सांभाळायला एकही नातेवाईक तयार होईना. आत्याबाईला ते पहावले नाही. तीने रमेशला उचलले व म्हणाली, 'मी सांभाळीन रमेशला." तीने तो मुंबईतली ती जागा विकली आणि ती रमेशला घेऊन गावी निघुन आली.
ही आत्या म्हणजे वेणु आत्या. रमेशच्या वडिलांची मोठी बहीण. लहानपणीच आईवडिल गेल्याने लहान भावाची जबाबदारी हीच्यावर आली. त्याचे शिक्षण, लग्न करताना हीचे लग्नाचे वय कधी सरुन गेले हील कळले देखिल नाही. बत्तीस वषांची ही बाई गावी एकटीच रहात असे. नाही म्हणायला एक सखुबाई नावाची मोलकरीण होती.
रमेश आता गावीच वाढू लागला. तीन वर्षांचा होताच आत्या बाईने त्याला शाळेत घातले. वर्षान मागुन वर्षे गेली. रमेश तेरावीत गेला. परिक्षा संपुन उन्हळ्याची सुट्टी चालु होती. वयात आल्यामुळे आपल्या शरीरात होणारे बद्ल त्याच्या लक्षात येत होते. त्याचा आठ इंचाचा पोपट बघता बघता मोठा दांडुका झाला होता.
त्याला एक सारखे कुरवाळावेस वाटत होते. घरी दोन्हीही बाय असल्याने त्याने ह्या विषयी शाळेतल्या मित्रांना विचारले. त्यांनी त्याला मुटल्या मारण्याचा सल्ला दिला. त्याला बायकांच्या मादक अवयवांची ओळखही करुन दिली. प्रथमच रमेशला आत्यात लपलेली स्त्री जाणवली. तीच्या पपयां सारख्या मोया स्तनांवरुन त्याची नजर हटत नव्हती कधी ते हातात घेऊन दाबतो असे त्याला झाले होते. पण हे होणार नाही हे ही त्याला माहित होते. म्हणून तो आत्याचे बबले बघून नाण्हीघरात जाऊन हलवत असे. आत्त्या एक स्त्री होती,रमेशची बदललेली नजर तीच्या लक्षात आली होती. पण वयात येताना मुले अशी वागतात हे तीला माहित होते. म्हणून तीने लक्ष दिले नाही. भावाच्या शिक्षणामुळे आत्याने लग्न केले नव्हते पण च्युत तीला देखील होतीच.