जन-गणना

[StoryPublisher]

जन-गणना

भाग १

लेखक - विंड्या

********



मी शाळेतुन घरी निघायच्या तयारीत होतो आणि तेवढ्यात, शिपायाने सर्व कर्मचा-याना मुख्याध्यपकांनी मिटिंगकरिता बोलवल्याचा निरोप दिला. खरे तर मला घरी लवकर जायचे होते कारण माझ्या गुंजनचा आज वाढदिवस होता. मला घरी जाऊन वाढदिवसाची तयारी करायची होती. तेव्हा मी नेहमी प्रमाणे मुख्याध्यपकांना इंटरकॉम वरुन त्यांची परवानगी घेण्याकरीता फोन केला. (मी नेहमीच मला मिटिंग टाळायची असली कि त्यांना फोन करुन परवानगी घेतो व ते तशी सुट देतात.)

मी त्यांना माझी व्यथा सांगितली पण ह्यावेळी मात्र त्यांनी मला मिटिंग बुडवण्याची परवानगी दिली नाही. मिटिंग बुडवण्याची परवानगी न मिळाल्यामुळे मला मिटिंगला थांबणे आवश्यक होते आणि तसेहि काही खास कारण असल्याखेरीज सर मला कधीच अडवत नाहित त्यामुळे मी डोक्यातील सर्व विषय बाजुला ठेवुन मिटिंग करिता गेलो.

मिटिंगचा विषय होता जनगणना २०१०! जनगणना करण्याकरीता विशेष प्रशिक्षण देण्यात येणार होते. त्याकरीता कर्मचा-यांची निवड करायची होती. ह्या प्रशिक्षणाकरीता तुर्तास दोन व्यक्तिंची गरज होती. सरांनी स्वतःहुन पुढे येण्याकरीता सर्वांना आवाहन केले तेव्हा कोणीच पुढे आले नाहि. सरांनी एकेकाची नावे पुकारायची सुरवात केली. पण जनगणनेसारख्या रुक्ष कामाकरीता कोण स्वतःहुन तयार होईल? पुन्हा ते काम हाती घेतल्यावर कितीहि महत्वाचे वैयक्तिक काम असल्यास सुटीहि घेता येणार नव्हती कारण त्या सुट्टीचा परिणाम सरळ बढतीवर होणार. त्यामुळे सर्वच जण टाळत होते.

अश्या प्रसंगाना हार मानणारे माझे सर मुळिच नव्हते ते हा सगळा प्रकार पाहुन हसले व म्हणाले,

"माझ्याकडे एक अफलातुन शक्कल आहे आपण चिठ्या टाकुया, ज्या कोणाचे नाव त्या चिट्ठित येइल त्याने काहिहि

आढेवेढे न घेता प्रशिक्षणा करीता जायचे. सर्वांना मान्य आहे का?"

ह्या कल्पनेवर सर्वच जण तसे नाखुष होते पण दुसरा काहिहि पर्याय नसल्यामुळे सर्वांनी अनुमती दिली. सरांनी चिट्ठी काढली तेव्हा सर्वच जण देवाच्या जप करत होते.

सरांनी त्या चिठ्ठीतले नाव वाचायला सुरवात केली "अनिल दांडे, स्वप्ना लेले"

अनिल दांडे म्हणजे दुसरे कोणीहि नाहि मीच आणि हे ऐकुन सहाजिकच माझा हिरमोड झाला, कारण ह्या असल्या रुक्ष कामाचा मला वीट येतो. त्यात प्रशिक्षणाला जायचे म्हणजे माझी ह्या महिन्यात घेणार होतो ती सुट्टी कॅन्सल होणार. मी तर गुंजन बरोबर बंगलोरला जाणार होतो.

मला गुंजनच्या वाढदिवसाची आठवण झाली व मी निघणार तेवढ्यात सरांनी मला हाक मारुन बोलवुन घेतले आणि म्हणाले,

"अनिल, तुला परवापासुन प्रशिक्षणाला जायचे आहे तेंव्हा तुझी सुट्टी कॅन्सल झाली आहे. वाटल्यास उद्या तु येऊ नकोस पण तुला दुसरा काहिच मार्ग नाही आहे. घरी जा बायको वाट पहात असेल आणि माझ्यातर्फे हि तिला शुभेच्छा दे."

आता माझी सुट्टी कॅन्सल झाली आहे हे गुंजनला कसे सांगायचे? गुंजन, माझी बायको लग्नानंतरचा तिचा पहिलाच वाढदिवस जो मला अविस्मरणीय रित्या साजरा करायचा होता. मी हा दिवस कसा साजरा करायचा ह्याचे आराखडे हि मांडले होते पण आता वेगळाचाच घोळ निर्माण झालाय. तो कसा निस्तरायचा हा विचार करतच घरात पोहोचलो.

मरुम रंगाचा जवळ जवळ पारदर्शक असणारा पंजाबी गुंजनने परिधान केला होता. त्यात तिने मारलेल्या सेटचा वास आणि तिच्या नाजुक ओठांवर मॅचिंग लिपस्टिक व तिचे कमरेपर्यंत येणारे मोकळे केस. आज एवढी सेक्सी दिसत होती माझी राणी. तिला पाहताच माझा लवडा पॅट मध्ये कडक झाला.

मी हि सर्व काही विसरुन तिला मिठीत सामावुन घेतले. हलकेच तिच्या त्या सेक्सी ओठांवर ओठ टेकवले. त्याचवेळी मी तीचे छोटे पण कडक असलेले उरोज दाबत होतो. उरोज दाबता-दाबता मी तिच्या कपाळावर किस करत तिचा प्लॅन विचारला.

 

[StoryPublisher]

तेव्हा गुंजन म्हणाली, "राजा, वाढदिवस माझा असला तरी काय करायचे हे तु ठरवायचे आणि मला छानसे गिफ्टही तुझ्याकडुन घ्यायचे आहे. आज मी तुला काही केल्या कंजुषपणा करु देणार नाही."

अरेरे! मला आज हीचा हाच गैरसमज, तिला एखादा दागिना घेऊन दुर करायचा होता, पण आजच्या गोंधळात मी सारेच विसरलो होतो. आता वेळ निभावून नेण्यासाठी मी तिला तिच्यासाठि शॉपिंग करायचा व नंतर पिच्चर आणि बाहेर डीनरला जायचा बेत सांगितला. तुर्तास सुट्टि कॅन्सल झालेली सांगुन मी तिचा हिरमोड होण मी टाळू पहात होतो.

तिनेहि माझा बेत ऐकुन मला एक मस्त आलिंगन देउन फ्रेश होण्यासाठि पाठवले. मी अंघोळ उरकुन बाहेर आलो । तोच गुंजनने मागुन घट्ट मिट्ठि मारली व माझ्या पाठिवर चुंबनांचा वर्षाव करित कंबरेचा टॉवेल सोडला. तिची ही नेहमीचीच सवय आहे. जेव्हा जेव्हा ती मला उघडा पहाते तेंव्हा ती कामवेडी होते.

का होऊ नये? मी हि कोणत्याहि स्त्री वेड लागेल अशीच माझी शरीरयष्टि आहे. पण मी मात्र आज पर्यंत कधीहि त्याचा उपयोग कोणत्याहि स्त्रीला आकर्षित करण्यासाठी वापरला नाही व तशी इच्छाही होत नाही कारण माझ्यावर झालेले आई वडिलांचे संस्कार व गुंजन मला देत असलेल पुर्ण सुख.

तर ती हळू हळू एक एक किस देत माझ्या नितंबापर्यंत पोहोचली व तिथुन रिव्हर्स घेत तशीच पुन्हा वर येत माझ्या समोर येऊन उभी राहिली. आता तिचे ओठ माझ्या कानाच्या पाळ्यांवरुन फिरवत होती.

ह्या सगळ्या प्रकारने माझी हालत बेकार झाली होती. मीही पुर्णपणे उत्तेजित झालो होतो पण पुन्हा बाहेर जाण्याचा प्रोग्राम कॅन्सल होऊ नये म्हणुन मी स्वतःला कंट्रोल करित होतो.

हळूहळू तिचे ओठ माझ्या कपाळावर आले. तिने तिथे एक चुंबन घेतले आणि ते थरथरते ओठ माझ्या ओठांवर आणले. एक चुंबन घेतले. तिच्या हाताची तर्जनी माझ्या कानाच्या पाळ्यांवरुन हलकेच अजुनही फिरवत होती.

माझ्या कानाशी खेळत तिने तिचे ओठ माझ्या ओठांवर आले होते. मीही माझे ओठे विलग केले. तसे तिची जीभ माझ्या तोंडात शिरली. आता तिची जीभ माझ्या जीभेवरुन फिरु लागली. तिची लाळ माझ्या तोंडात येत होती. ती मला खुपच गोड वाटत होती. मीही माझ्या जीभ तिच्या जीभेशी भिडवुन तिला साथ देऊ लागलो. तिने आपला हात माझ्या कानाच्या पाळीशी खेळता ठेवला होता. त्यामुळे माझा लवडा लांगलाच कडक झाला होता.

आता तिचा हात माझ्या छातीवरच्या केसात घुटमळु लागला होता. तिने हळूहळू माझ्या निप्पल्सवर हात आणला. तिचे बोट माझ्या निप्पल्सभोवती वर्तृळाकार फिरु लागले होते. त्यामुळे मी अजुनच उत्तेजित झालो. माझा लवडा आता तिला सलामी देत होता.

अखेर न रहावून मी तीचे तोंड बाजूला काढुन तिला विचारले, "गुंजू, हे काय करते आहेस तू? आपल्याला बाहेर जायचे आहे."

ती हसली आणि म्हणाली, "हे बघ निल, आपण आपला ठरवलेला प्रोग्राम उद्या करु, मला आजचा दिवस माझ्या पध्दतीने साजरा करु दे."

मग ती गुडघ्यावर खाली बसली व तिने माझा लवडा हातात घेऊन त्याचा एक किस घेतला. आणि खाली सरकलेल्या चामडीला तिने वरती आणले. पुन्हा खाली नेले. तसा माझा लवडा एकदम थरथरला. तिने मग माझ्या लवड्याभोवती आपली मुठ आवळली आणि हळूहळू वर खाली करु लागली. तसतसे माझे शरीरही थरथरू लागले, मी माझी कंबरही हलवू लागलो. तसे तिने माझ्या लवड्यावरची मुठ सोडली आणि माझा लवडा आपल्या तोंडात भरुन घेतला.

आपल्या तोंडाची पुच्ची करुन ति माझ्या लवड्याला हलवु लागली.

मी ही तापलोच होतो. मी ही तिच्या तोंडाला झवू लागलो. मी माझी कंबर जोरजोराने तिच्या तोंडावर आपटत होतो. मी ही माझ्या चरणसीमेवर पोहोचलो होतो. शेवटी माझा ताबा सुटुन गळालो. माझे वीर्य तिच्या तोंडात गळाले.

आयुष्यात पहिल्यांदाच गुंजनने माझा लवडा तोंडात घेतला होता. आणि पहिल्यावहिल्या त्या सुखाने मी हुरळून गेलो. त्यामुळेच की काय माझा माझ्यावरचा ताबा सुटला होता. मला आता अपराध्यासारखे वाटत होते कारण तिला ह्या प्रकारच्या सेक्स किळसवाणा वाटत होता. तिने आजवर कधी माझ्या लवड्याला किसही केले नव्हते.

मी आता घाबरतच तिच्याकडे पाहिले तर ति माझ्या सोडलेल्या टॉवेलने तोंड पुसत होती. बहुतेक तिला माझ्या विर्याची चव आवडली नव्हती.

 

[StoryPublisher]

मी ही खजील होत तिला म्हणालो "सॉरी राणी, काय करु? राणी तु मला एवढे सुख दिलेस की मी सहन करु शकलो नाही."

"ठिक आहे..... निल." असे म्हणत तिने तिचा टॉप काढला तसे तिचे तिच्या अंगावरची ब्रा दिसू लागली. तिचे ते गोरेपान शरीर पाहुन नेहमीच माझ्या अंगात गुदगुदल्या होतात. मीही तिच्या जवळ जाऊन उभा राहीलो व तिच्या त्या उरोजांना दाबायला सुरूवात केली. तर तोंडात तोंड घालुन चुंबनांचा वर्षाव करु लागलो. मी तिच्या ब्राचे हुक काढले. तशी तीची ब्रा गळुन पडली. तिचे गल्ले एकदम बाहेर उफाळून आले. त्यावर ते ब्राउन रंगाचे अरोला. अहाहहहह!!

मि त्याला तोंड लावले आणी ते चोखू लागलो अगदी हावरटासारखे.

तेंव्हा गुंजु म्हणाली "अरे हो. हळूहळू, तुझ्याचसाठी आहे माझ्या राजा, माझ्या राजाला भुक लागलेली दिसते. थांब हा राजा मी तुला खाऊ देते."

अरे हो! ह्या सर्व गडबडीत मी माझी भुक विसरलोच होतो. गुंजनने मला स्वतःपासुन दुर करत बेडवर बसवत बाजुच्या टेबलकडे वळली. माझ्या राणीने माझ्या भुकेची आधीच सोय करुन ठेवली होती. तिने माझ्यासाठी साजूक तूपातला गोडाचा शिरा केला होता. ज्यात तिची खासीयत होती.

ति माझ्या मांडीवर येऊन बसली. मला वाटले ती मला चमच्याने भरवेल. हे काय तिने शिरा स्वतः खाल्ला. मला । वाटले ठिक आहे पुढचा घास कदाचित ती मला भरवेल. पण ती खट्याळ हसत माझ्याकडे पहात होती. दोनएक वेळा घास चावुन आपल्या तोंडातले गोड कुस्करलेले ओले घास मला सरळ चुंबनाने द्यायला सुरवात केली. मी तो अगदी प्रसाद समजुन खाल्ला.

हा मला एकदम अनपेक्षित असा दिवसातला दुसरा धक्का होता. मी ही तिला एवढे फॉर्ममध्ये आलेले पाहुन खाता खाता मी तिचे स्तन दाबत होतो. हलकेच तिचे निप्पल्स चिमटीत पकडुन कुस्करत होतो. ती ही उसासे सोडुन मला प्रतिसाद देत होती.

तिचा प्रतिसाद पाहन मी तिच्या सलवारची नाडी सोडली. तसे तिने माझा हेतू ओळखुन तिचे नितंब वर केले. मी ह्या तिच्या प्रतिक्रियेस प्रतिसाद देत, तिची सलवार तिच्या निकर सकट खाली ओढली. आता तिचे स्तन आणि पुच्ची । दोन्ही माझ्यासमोर उघडे होते. मी माझे बोट तिच्या पुच्चीत खुपसून आत बाहेर करुन तिला हस्तमैथुन करवीत होतो. मध्येच बोट चाटून घ्यायचो.

"लोणच्याचे बोट का मध्ये?" ति चेष्टेत म्हणाली. पण तिच्या पुच्चीत घातलेले बोट मला चाटताना पाहून तिला पण चेव चढत होता.

मध्ये मध्ये ती ही तो शिरा खात होती. मलाही भरवत होती. माझ पोट भरल होत. तिने पाण्याचा ग्लास हळूच पुढे केला, आणि माझ्या डोळ्यात डोळे घालून आपल्या विलक्षण लाडिक आणि वासनेत बुडालेल्या नजरेने माझ्या कडे बघितल.

"घे पाणी पी, तुला तहान लागली असेल!" ती म्हणाली.

मी पाणी पित तिच्या नजरेला नजर भिडवत होतो. तिच्या त्या कामुक नजरेस पाहुन मलाही खट्याळपणा करावासा । वाटला.

मी पाण्याचा ग्लास बाजूला सारला. तिला उठायला सांगुन माझ्या बाजुला बसवले आणी तिच्या मांड्यामध्ये माझे डोके नेत तिच्या पुच्चीवर तोंड ठेवत तिच्याकडे पहात होतो.

कारण तिला माझ्या लंडाला तोंड लावायला जसे आवडत नव्हते तसेच तिला तिच्या गुप्तेंद्रियालाही तोंड लावलेले आवडत नव्हते. तरीही मघापासुन चाललेल्या प्रकारामुळे कदाचित चान्स मिळेल म्हणुन मी डेरींग करायचा प्रयत्नात होतो.

 

[StoryPublisher]

तिच्या प्रतिक्रियेसाठी तिच्याकडे पाहिले. तेव्हा तिचे डोळे मिटलेले होते. मी तो हिरवा बावटा समजुन तिची केसाळ पुच्चीवरचे तिचे केस माझ्या दोन बोटांनी फाकविले आणि तिची आधीच ओली झालेली लाल खोल योनी पसरुन बघितली. तिच्या योनीचा वास धुंद करणारा होता. मी जीभेने तिच्या योनीचे टपोरे गुलाबी ओठ चाटू लागलो. तिच्या त्या गुलाबी पाकळ्या बोटांनी उलगडून त्या चोखू लागलो.

तीने माझ डोक धरुन आपल्या योनीवर आवळून कण्हु लागली. माझ डोक तिच्या योनीवर दाबू लागली. मध्येच जोरात अंग ताठ करुन तिने मला स्वतःच्या अंगावर ओढून घेऊ लागली.

मी ही तिची पुच्ची सोडून तिच्या अंगावर जात तिला बेडवर झोपवुन तिच्या अंगाचे चुंबन घेऊ लागलो. तिने तिचा एक हात खाली आणत माझा लंड वरखाली करुन तिच्या पुच्चीवर ठेऊ लागली. पण मी अजिबात जोर न लावता तिला तरसवत होतो. ती पुन्हा पुन्हा तो प्रयत्न करित होती व मी कधी बाजुला होऊन तर कधी धक्का न देता तिला चोंबाळत होतो. तापवत होतो.

शेवटी कंटाळून तिने मला बाजुला ढकलले. तसा मी बेडवर आढवा झालो. तसे तिने पाय फाकवून माझ्या अंगावर दोन्ही बाजूला एक एक टांग टाकली आणी माझ्याकडे तोंड करुन माझ्या मांड्यावर बसली. मला कवटाळून तिने माझे चुंबन घ्यायला सुरवात केली. माझा उभा लंड माझ्या आणी तिच्या शरीराच्या मध्ये दाबला गेला होता. तिचे मोठ्ठले स्तन माझ्या छातीला भिडले होते. कडक स्तनाग्र मला टोचत होते.

ह्या सगळ्या क्रियेने मी ही उत्तेजिन होत होतो. तिने माझे तोंड आपल्या ओठात धरुन चोखू लागली. मला राहवेना म्हणून मी तिला धरुन तिचे नितंब दाबु लागलो.

अचानक चुंबन सोडून ती गुडघ्यावर उभी राहीली. तिचा श्वास जोरात चालला होता. श्वासामुळे तिचे स्तनही वर खाली होत होते. एका हाताने आपली पुच्ची बोटांनी उघडली आणि लवडा धरुन माझा सुपाडा आपल्या योनीद्वाराबर ठेवला. मग ती खाली माझ्या मांडीवर बसली आणि तिच्या ओल्या योनीत माझा ताठ लवडा आतामात गेला. एका झटक्यात तिच्या योनीने माझा पुरता लवडा गिळून टाकला. तीची तापलेली योनी मला प्रेमाने धरुन होती. तिचे स्तन अगदी माझ्या तोंडाशी होते. आणी न राहवून मी वाकलो आणि तिचा स्तनाग्र माझ्या तोंडात घेऊन चोखू लागलो.

लाडाने तिने माझा चेहरा इतक्या जोरात आपल्या छातीवर आवळला की तिच अर्धा स्तन माझ्या तोंडात गेला. त्या मऊ मऊ गोळ्याला चावत आणी चोखत मी ही तिला खालून धक्के मारुन तिला चोदायचा प्रयत्न करु लगलो. आता तीही अगदी कामवेडी झाली होती. ती पण वर खाली होत मला झवू लागली. जसा माझा लवडा त्या ओल्याचिंब गरम योनीत आत बाहेर होऊ लागला तसे माझ्या लंडावरील नसा ताठरु लागल्या. मी कधीही गळू लागेन अश्या स्थितीत आलो होतो. पण ती मला पिसाळल्यासारखी झवत होती. माझ डोक जोरात छातीवर दाबत होती. तिची ती दशा पाहुन मी माझ्या वासनेला आवर घालायचा प्रयत्न करु लागलो.

"मी आले. मी आले नि.....ल..." असे ओरडत ती स्खलित झाली.

तिच स्तनाग्र जे माझ्या तोंडात होते ते काढुन मी तिच्या घामाने डबडबलेल्या चेह-याचे चुंबन घेऊ लागलो. तिचा श्वास जोरात चालला होता, मेहनत पण तिनेच केली होती. तिचे बंद डोळे मी किस केले. मग तिचे थरथरणारे ओठ आपल्या ओठात धरून चोखू लागलो.

तिला स्खलित झालेले पाहून मी ही तिला खालून धक्के देऊ लागलो. तीन ते चार धक्क्यांनी मी ही झडलो.

तिचे कामोत्कर्षण जवळ जवळ पाच मिनट चालले. शांत झाल्यावर तिने डोळे उघडले.

तिने माझ एक चुंबन घेतल आणी म्हणाली, "निल, माझ्या सोन्या, तु मला आज स्वर्गसुख दिलस रे राजा"

मी मात्र गोंधळून गेलो होतो कारण ती कधीच रात्री झोपायला गेल्याशिवाय कामुक होत नाही. त्यात तिने दिलेले सर्व अनपेक्षित धक्के (जे तिला लाडीगोडी लावूनही कधी त्याकरीता तयार होत नव्हती.)

मी माझा गोंधळ दुर करण्याकरिता तिला विचारले, "राणी, आज काय झालय तरी काय तुला मला धक्क्यांमागुन धक्के देतेस ते? बात क्या है?"

ती लाजून म्हणाली "मग धक्के काय फक्त तुम्हीच देऊ शकता."

"पण कारण तर मला कळू दे." मी परत विचारले.

तेंव्हा जवळ येत ती म्हणाली, "निल, तुम्ही मला आश्चर्याचा धक्का दिलात, त्या मोबदल्यात मी हा धक्का तुम्हाला दिला."

माझ्या काही डोक्यात प्रकाश पडेना ती काय म्हणते आहे ते.

"खरे तर तुम्ही एवढे दिलदार आहात मला खरेच माहित नव्हते. तुम्ही माझी विमानाने फिरायची इच्छा एवढ्या लवकर पूर्ण कराल." माझ्या छातीवर बोटांनी रांगोळी काढत ती बोलत होती.

 

[StoryPublisher]

आता मला आठवले की विमानाचे तिकिट जे मी घरी येताना एजंटकडून घेणार होतो. मला उशीर झाल्यामुळे त्या एजंटने त्या तिकिट्स गुंजनच्या हातात आणुन दिल्या होत्या. आणि त्या आनंदात तिने मला आजवर तिला निषिध्द वाटत असलेले सेक्स माझ्यासोबत केले होते.

ह्या तिच्या आनंदावर विरजण घालण्याऐवजी तिला आता प्रोग्राम कॅन्सल झाल्याचे न सांगता उद्या सांगायचे ठरवून तिला म्हणालो, "मग समजतेस काय तुझ्या निलला? तुझ्यासाठि तर मी काहीही करु शकतो."

तेव्हा मला गालावर किस करत म्हणाली, "ते ठिक आहे महाराज, पण आता निघायला हवं. हॉटेल बंद होतील."

खरच की! साडे नऊ झाले होते. आम्ही एकमेकांच्या शरीराला आंजारात गोंजारात कपडे घातले. घराबाहेर पडलो ते हॉटेलात जेवण्यासाठी. जेवण उरकुन आम्ही सारसबागेजवळ एक फेरफटका मारुन घरी परतलो. रात्री पुन्हा एक रांऊड उरकून आम्ही एकमेकांच्या मिठीत झोपी गेलो.

सकाळी नऊ वाजता जाग आली ती मोबाईलच्या रिंगटोनने. वैतागतच फोन उचलला कारण डोळ्यावर झोप होती व नंबरही ओळखीचा नव्हता.

एक बाई गोड आवाजात म्हणाली "हॅलो, गुड मॉर्निग."

त्या गोड आवाजाने माझा सारा वैताग व झोपही दुर झटकली गेली. आवाज ओळखीचा होता पण कोण होते ते

ओळखता येत नव्हते.

"हॅलो सर, ओळखलेत का? मी स्वप्ना मॅडम बोलतेय. स्वप्ना लेले." पलिकडुन आवाज आला.

"हा बोला मॅडम, सकाळ सकाळी आमची आठवण झाली." मी काहीतरी बोलायचे म्हणून बोललो.

"सकाळ कसली उन्ह तापलीत. अजून झोपूनच आहात का?" खवचटपणे स्वप्ना बोलली.

मी घड्याळात पाहीले तर चक्क नऊ वाजले होते. माझी चूक सावरण्यासठी म्हणालो, "तस नाही मॅडम, तुम्ही नेहमी दुपारीच दिसता. आणि आज चक्क वेळेआधीच आवाज ऐकला म्हणून म्हटल. काय काम होत."

"अस का? मी कामाशिवाय फोन करु शकत नाही का?" रागाने स्वप्ना म्हणाली.

"नाही, तस नाही. शाळेत एकत्र काम करत असूनसुध्दा आपल बोलण होत नाही आणि आज चक्क फोन...."

"ठिक आहे. एवढ काही नको टोमणे मारायला नकोत. बाय द वे, उद्याच काय ठरवलय. कधी निघणार आहात." म्हणून ती विचारु लागली.

इथे गुंजनहि जागी झाली होती.

"उद्या ना, नऊ वाजता निघेन. दहा वाजेपर्यंत आरामात पोहोचेण घोले रोडला" मी ही जोरात माझा प्रोग्राम सांगुन टाकला.

तशी ती हसत म्हणाली, "ठिक आहे मग. उद्या माझ्या घरी या. एकत्रच निघु. मी तुम्हाला माझा पत्ता मेसेज करते."

मी हि तिला होकार कळवला. निरोप घेऊन फोन ठेवला. परत बेडवर झोपायला वळलो तर गुंजन रागारागाने माझ्याकडेच पहात होती. ती तशीच पाय आपटत निघून गेली.

ति कधी उठली हे मला समझले नव्हते. पण तिच्या रागाचे कारण लक्षात आले, बहुतेक तिने माझे बोलण्यावरुन बंगलोरला जाणे कॅन्सल झालेले लक्षात आले असणार.

मी तसाच उठुन तीला समजवायला गेलो. ती माझे काही ऐकत ही नव्हती व बोलत ही नव्हती. मी तिच्या हाताला धरुन माझ्या कडे वळवायचा प्रयत्न केला पण तिने तो झिडकारला.

माझी भंबेरी उडाली होती. कारण ती रागावली कि तीला समजावण फार कठीण काम आहे हे मी अनुभवावरुन शिकलो होतो. आता माझ्याकडे माझा उद्याचा प्रशिक्षणाचा प्रोग्राम रद्द करण्यावाचुन पर्याय नव्हता.

मी ताबडतोब मुख्याध्यपकांना फोन केला. त्यांना माझी अडचण सांगीतली. त्यांना माझ्या ऐवजी दुस-या कोणाला तरी

निवडायला सांगीतले. पण त्यांनी ठाम नकार दिला. मला प्रशिक्षणाला जाणे किती महत्वाचे आहे हे समझावुन सांगु

लागले.

 

[StoryPublisher]

मला ह्या क्षणी काहिच पर्याय सुचत नव्हता. माझ्या इतर सहकार्यांना ही विनंती करुन पाहिली पण काहीच फायदा झाला नाहि. इथे गुंजनला पटवु पहात होतो. ती ही काहिच बोलत नव्हती.

दुपारी जेवताना तिला माझी अडचण सांगीतली. माझे प्रशिक्षणाला जाणे किती महत्वाचे आहे हे समझावुन सांगितले. तिने गप्प बसुन ऐकले व जेवण आटोपुन निघुन गेली.

आजचा दिवस खरतर खरेदि करता खास राखुन ठेवला होता. सगळाच विचका झाला होता. काय कराव. कश्या प्रकारे मार्ग काढावा ह्याचा विचार करत होतो कि गुंजन बाहेर आली ती हातात बॅग घेऊन.

मी तिला विचारले, "काय कुठे चाललीस?"

यावर ती म्हणाली, "तुम्ही येणार असलात तर तुमच्याबरोबर बंगलोरला, नाहितर माझ्या माहेरी."

तिने हा पवित्रा घेऊन मला अडचणीत टाकले होते. मला तिला माहेरी पाठवणे रास्त वाटत नव्हते तसेच मी दांडी ही मारु शकत नव्हतो. शेवटचा प्रयत्न म्हणुन मी तिला विनवणी करीत म्हणालो, "राणी, माझे एवढे ट्रेनिंग उरकले की आपण जाऊ फिरायला."

माझे हे वाक्य ऐकुन तिला काय झाले कोणास ठाऊक? ती रागावून म्हणाली, "मारे काल मोया मोठ्या फुशारक्या मारत होतात. म्हणे तुझ्यासाठि तर मी काहीही करु शकतो. आता काय झाले? घ्या आता सुट्टी. चला आता माझ्याबरोबर"

आता मात्र माझ्याकडे गप्प राहण्यावाचुन काहिच उपयोग नव्हता. काही क्षण माझ्या प्रतिक्रियेसाठि थांबुन ती तेथुन बाहेर पडली.

भाग १ समाप्त

पुढे सुरू...

,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,

 

[StoryPublisher]

जन-गणना - भाग २

********

गुंजन तेथुन गेल्यानंतरचा सगळा वेळ कंटाळवाणा जात होता. तिला मोबाइल वर संपर्क करु पहात होतो. पण ती फोन उचलत नव्हती. सकाळ पासुन चाललेल्या शीतयुध्दाचा विचार करत होतो. काही मार्ग काढता येऊ शकतो का? ह्याचा विचार करत होतो. विचार करता करता मी कधी झोपलो ते कळलेच नाही.

सकाळी लवकरच जाग आली. झोपेतुन उठलो तेच पोटाची हाक ऐकु आली. रात्री काहिही न खाता मी झोपलो होतो. मी किचनमध्ये जाऊन पोटपुजा उरकुन घेतली. गुंजनला पुन्हा संपर्क करण्याचा प्रयत्न करु लागलो. पण तीचा मोबाइल स्विच ऑफ येत होता. गुंजनशी काहीच संपर्क होत नसल्यामुळे मी हवालदिल झालो होतो. ती आजपर्यंत कधीही एकटी माहेरी गेली नव्हती त्यामुळे काळजी वाटु लागली होती. तेवढ्यात माझा मोबाईल वाजला मीही तो ताबडतोब उचलला. तर समोरुन माझ्या सासुबाई बोलत होत्या,

"अनिलराव, गुंजन इथे आली आहे. पण आल्यापासुन गप्प आहे. तुमचे भांडण झाले आहे का?"

मी ही माझ्या सासुला झाला सगळा प्रकार सांगितला. तेव्हा त्या म्हणाल्या,

"ठिक आहे अनिलराव. मी पहाते काय करायचे ते. तुम्ही तिची काळजी करु नका. मी समजावते तिला अल्लड आहे पोर अजुन जरा."

माझी एक चिंता संपली होती कारण गुंजन सुखरुप तिच्या माहेरी पोहोचली होती. मी ही माझी तयारी करुन स्वप्ना मॅडमच्या घरी निघालो.

तिच घर म्हणजे एक मोठा बंगलाच होता. त्या बंगल्याकडे बघुन तिच्या श्रीमंतीची जाणिव होत होती. तिला खर तर नोकरी करण्याची काहिच गरज नव्हती. पण का करत होती कोण जाणे.

मी बंगल्यात आत शिरलो, माझी बाईक बाजुला लावुन तिच्या दाराची बेल वाजवणार तोच, तिने दरवाजा उघडला. बहुतेक ती माझीच वाट पहात होती. मला पाहताच तिने एक हलकं स्मित करत तिने मला आत घेतले. तिने स्लीवलेस सलवार कमीज घातले होत. मी तिला नेहमीच ऑफ व्हाईट साडीतच पाहिल होत. कारण महिलांसाठी ऑफ व्हाईट साडी हा ड्रेस कोड होता आमच्या शाळेचा. त्या सलवार मध्ये ती नेहमीपेक्षा अजुनच नाजुक वाटत होती.

माझे मित्र नेहमी बायकांबद्दल बोलताना काहीतरी आकडेमोड करुन त्या बाईच वर्णन करतात. मला काही ती आकडेमोड जमत नाही, पण एवढे मात्र नक्की सांगु शकतो की ती अगदी बांधेसूद होती. कोठेही लठ्ठपणाचा लवलेशही नव्हता. तिच्याकडे पहाणे म्हणजे नजरसुख का काय म्हणतात ते होत. मन कितीही कंटाळलेले असल तरी तिला पाहुन सारा कंटाळा तिला पाहिल्यावर कुठच्या कुठे पळून जाईल असं तिचं व्यक्तिमत्व होत.

तिच घरही तिच्या व्यक्तिमत्वाप्रमाणेच सुंदर होत. घरातील प्रत्येक वस्तु तिच्या रसिकतेची तसेच श्रीमंतीची जाणिव करुन देत होती. मी घरात शिरल्यानंतर तिच्या सोबत समोर ठेवलेल्या उंची सोफ्यावर बसलो. ती माझ्यासमोर बसुन माझी जुजबी चौकशी करु लागली. तो पर्यंत तिच्या नोकराने सरबत आणुन दिले. आम्ही गप्पा मारत सरबत संपवले. तिने तिची पर्स व इतर सामान घेतले. तिने नोकराला काहि गोष्टी समजावून सांगितल्या. तसेच संध्याकाळ नंतर त्याला सुट्टी घ्यायला सांगितली. तिने कुठच्या तरी चाव्यांचा जुडग घेतला. मला निघायचे का विचारले. मी तयारच होतो. तेव्हा तिच्य सोबत मी ही बाहेर पडलो.

तिच्या घरापासुन ऑफिस जवळ जवळ ४ कि.मी. दूर होते. ती माझ्या सोबतच परत घरी येणार होती, तसेच तिचे घरही माझ्या वाटेवरच होत. त्यामुळे दोन दोन गाड्या घेण्याऐवजी, आम्हि एकच वाहन न्यायच ठरविले. त्याप्रमाणे ती बाईकवर माझ्यामागे बसली. आम्ही रस्त्याने गप्पा मारतच जात होतो. मला अचानक ब्रेक मारावा लागला कारण एक छोटा मुलगा अचानक समोर आला होता. त्या जोरात मारलेल्या ब्रेक मुले स्वप्ना माझ्याकडे पूढे ओढली गेली. तिचे स्तन माझ्या पाठीवर दाबले गेले. तिचे स्तन मांसल तसेच मोठे होते. जे तिच्या सलवार वरुन लक्षात येत नव्हते.

 

[StoryPublisher]

जेंव्हा ती माझ्याकडे पूढे ओढली गेली त्यानंतर ती पुन्हा मागे सरकलीच नव्हती. ती तशीच बसल्यामुळे तिच्या शरीराचा स्पर्श मला अधुन मधुन होत होता. त्या स्पर्शाने मी ही जरासा सुखावलो होतो. तरीही मी काहिही न बोलता बाईक दामटवत होतो. फक्त मी माझ्या गाडीचा वेग कमी केला होता. शक्य तेवढी काळजी घेत बाईक चालवत आमच्या इच्छीतस्थळी पोहोचलो.

थोडी विचारपुस केल्यानंतर आम्ही आमच्या प्रशिक्षण कक्षात पोहोचलो. तिथे शाळेसारखे बेंचेस होते, ज्यावर दोघच जण एकावेळी बसु शकतील. कित्येकजण आमच्या आधीच येऊन बसले होते. आम्हीही एका बेंचवर जाऊन बसलो.

ते बेंचेस आमच्या मानाने थोडेसे अडचणीचे होते. तरी स्वतःला त्या बेंचेसमध्ये बसवले.

थोड्याच वेळात आमच्या प्रशिक्षणाची सुरवात झाली ती जणगणनेच्या दिर्घ इतिहास कथनाने. त्यानंतर त्याचे फायदे सांगुन हे काम किती मोलाचे आहे हे आम्हाला समजावले. आमचे प्रशिक्षण हे वरिष्ठ पदासाठीचे प्रशिक्षण होते.

आम्ही जे काहि शिकणार होते ते आमच्या कनिष्ठांना शिकवायचे होते.

हे सर्व ऐकत असताना आम्ही जरासे हललो तरी एकमेकांना स्पर्श होत होते. आम्ही तेंव्हा नुसतेच एकमेकांना हसुन प्रत्युत्तर करीत होतो. आम्हाला थोडे स्टडी मटेरियल व स्टेशनरी देण्यात आली होती. ती वापरताना तर एकमेकांनच्या हातास स्पर्श होत होते.

आम्हाला आमच्या प्रशिक्षकांनी दुस-या दिवशी स्टडी मटेरियल वाचुन येण्यास सांगुन त्या दिवसासाठीचे प्रशिक्षण थांबवल्याचे सांगितले. आम्ही बाहेर पडलो तेंव्हा संध्याकाळचे पाच वाजले होते. मी बाहेर पडल्यावर विचार करत होतो कि स्वप्नामॅडमला घरी सोडल्यानंतर काय करायचे.

हा विचार करत मी बाईक चालु केली. स्वप्ना माझ्यासोबत जरा जास्त जवळीक साधु पहात होती. तिने माझ्या पोटाभोवती हात गुंफला होता. माझ्या मनात असुनही मी तिला तसे करण्यापासून परावृत केल नाही. तसे बसल्यामुळे तिच्या छातीचा एक उभार माझ्या पाठिवर दाबला गेला होता.

तिच्या सकाळपासुनच्या अश्या चाळ्यांमुळे मी थोडा व्यथित झालो होतो, कारण तिच्या मनात काय चालु आहे ह्याचा पत्ता लागत नव्हता. मी ह्या परिस्थित तिला का विरोध करत नाहि आहे? मी तिला एवढी मोकळीक कशी काय देतोय. काहिच कळत नव्हते.

मी जी काही सुट देतोय ते योग्य आहे का? मी तिला कसा विरोध करावा हे एक मन सांगत होते तर दुसरे मन म्हणत होते, काय होतय एवढ्याने. चाललेय ते ठिक आहे चालु दे चाललय ते. मनात असे दोन द्वंद्व चालु होते. त्य तंद्रित माझ्या बाईकचा वेग हि भन्नाट वाढला होता. शेजारहुन एक कार मला कट मारुन गेली. त्या कट पासुन वाचण्याच्या प्रयत्नात माझा माझ्या बाईकवरचा ताबा सुटला व बाईक घसरली. पण मी घसरण्याआधी बाईकचा वेग कमी करण्यात यशस्वी झालो होतो. त्यामुळे आम्हाला किरकोळ जखमा झाल्या होत्या. मी त्यातुन स्वतःला सावरत, स्वप्नाची विचारपुस केली. तिला ही फार लागल नव्हत.

तेव्हा आम्ही जाण्याकरिता बाईक कडे जाऊ लागलो. तर जमा झालेल्या गर्दितील एकाने बाईक उचलुन, घेर न्युटरल करुन बाईक मला दिली. मी त्याला धन्यवाद दिले व स्वप्नाला घेउन स्वप्नाच्या घरी परतलो. परतत असताना मात्र स्वप्ना व्यवस्थित अंतर ठेऊन माझ्या मागे, मला पुढे प्रवासात अजिबात स्पर्श न करता बसली होती. बहुतेक ती घाबरली होती. मी तिच्यासोबत दारापर्यंत गेलो. तिला बाय बोलुन मी परतत होतो तर तिने मला घरात येण्यात सांगितले. मी ही तिला टाळण्यासाठी म्हणालो "नाही मॅडम, उशीर होतोय. घरी जायला हवे."

"सर ठिक आहे. घरी जा, पण आधी अवतार तर बघा. असे गेलात तर बायको घाबरेल तुमची." स्वप्ना मला म्हणाली.

"बायको, ती आहे कुठे इथे घाबरायला. ती गेलीय तिच्या माहेरी." मी त्रासिकतेने उदगारलो.

"अरे मग तर तुम्ही आत याच. आहे कोण काळजी करणार घरी. किती लागलय मेल काय माहीत." असे म्हणत तिने मला चक्क घरात खेचत नेल.

मला सोफ्यावर बसवुन ती आत गेली व परत बाहेर येताना तिने तिच्या सोबत काही कपडे व औषध आणली होती. ती मला देऊन तिने मला तिचे बाथरुम दाखवत म्हणाली,

"तुम्ही फ्रेश होऊन औषध लावुन घ्या. मी पण तोपर्यंत आंघोळ करुन येते."

मला ही जाणिव नव्हती की मला किती लागलेय ते. त्यामुळे मी ही जास्त आढेवेढे न घेता बाथरूम मध्ये शिरलो. माझे कपडे काढुन आंघोळ केली. टॉवेलने अंग कोरडे केले. मला झालेल्या जखमा ह्या माझ्या पायाला आणि हाताला झाल्या होत्या. मी माझ्या जखमांना डेटॉलने परत धुवून स्वप्नाने दिले सोफामायसिन त्यावर लावले.

 

[StoryPublisher]

सर्व जखमांना औषध लावुन झाल्यावर स्वप्नाने दिलेले कपडे घालायला घेतले. तिने दिलेले शर्ट व शॉर्टही माझ्या साईजपेक्षा फार लहान होते. मी ते कपडे न घालता फक्त टॉवेल गुंडाळून बाहेर आलो. तर स्वप्नाही आंघोळ करुन आली होती. तिने तिचे ओले केस मोकळे सोडले होते. तिच्या अंगावर काळ्या रंगाचा गाऊन होता. मला बाहेर आलेल पाहून, तिने मला बसायला सांगितले व ती किचन मध्ये गेली.

मी बाथरुम मधुन बाहेर येऊन सोफ्यावर बसलो. मी तिची वाट पहात होतो कारण ती आल्यावर तिच्याकडे दुसरे कपडे असल्यास मागायचे होते. थोयावेळात ती बाहेर आली ती चहा व फराळाचे घेऊन. मी चहा पित फराळाचा फडशा पाडु लागलो. स्वप्ना मात्र माझ्या उघड्या अंगावर नजर फिरवत चहाचा आंनद घेत होती. तेवयात ती ओरडत माझ्या जवळ आली व म्हणाली,

"अरे बापरे! सर किती लागलय तुमच्या ढोपराला. अजुनही रक्त वाहतय त्यातुन."

मी डेटॉलने जखम धुताना ती जखम पुन्हा चिघळली होती त्यामुळे तेथुन पुन्हा रक्त वाहु लागले होते. त्या ढोपरावर जखमेच्या बाजुला हात फिरवत ती जखमेवर हळूहळू हुंकर घालु लागली. तिच्या तसे करण्याने मला ही बरं वाटत होतं. ढोपरावर मोरपीस फिरवल्यासारखे वाटत होत. माझ्या वेदना त्या काही क्षणाकरिता लांब पळाल्या होत्या. मी ही डोळे मिटुन त्या मोरपिसाचा आनंद घेत होतो.

ती माझ्या ढोपरावर हात फिरवत वर वर सरकत माझ्या मांड्या चोळू लागली, त्याचवेळी ती माझ्या सर्वात खाजगी मालमत्तेलवर कुंकर घालत होती. मला हे फिलिंग सुखावतही होते. तिच्या ह्या किमयागारीच कौतुक वाटत होत. पण त्याचवेळी माझ दुसर मन मला समजावत होत.

त्याच्या त्या सुचनेने मला ही गोष्ट कोणत्या थराला जाऊ शकतात ह्याची जाणीव होऊन मी तिला अडवण्यासाठी मी सोफ्यावरुन उठलो. उभा राहिलो. पण ह्या नादात माझा कंबरेभोवती गुंडाळलेला टॉवेल मात्र सुटला. मी पुर्णपणे नग्न तिच्या समोर उभा होतो. तिची नजर माझ्या ताठरलेल्या लिंगावर होती. मी शक्य तेवढ्या चपळतेने टॉवेल उचलण्याचा प्रयत्न केला. पण त्याआधीच स्वप्नाने माझ्या लंडाला स्वतःच्या मुठीत सामावून घेतले. ती माझ्या लंडाभोवती पकड घट्ट करत मुठ मागे पुढे करत होती. तिच्या तसे करण्याने मी उत्तेजित होत होतो. पण माझे संस्कार त्या उत्तेजनेला दर करायला सांगत होते. मला माझाचा तिरस्कार वाट लागला होता.

मी तिच्याकडे रागावुन पाहिले व टॉवेल गुंडाळत म्हणालो, "मॅडम, तुम्ही हे जे काहि करताय ते ठिक नाही. तुमच्याकडे माझ्या मापाचे कपडे असतील तर द्या, मी घरी निघतो."

"सर , रागावलात का? आवडल नाही का मी केल ते? का माझ्यात काही कमी आहे?" ती अचंबित होत म्हणाली.

"मॅडम, तुम्ही जे काही करताय ते पाप आहे. मला ते करायच नाही. तुम्ही कपडे असतील तर द्या मी तुम्हाला उद्या परत करेन." मी समजावण्याच्या सुरात तिला म्हणालो.

ती उभी रहात माझ्या समोर आली व माझ्या केसात हात फिरवत लाडाने म्हणाली "हे पाप आहे मग सकाळ पासुन माझ्याशी फ्लर्ट का करत होतात. तुम्ही तेव्हांच का नाही थांबवलत हे सर्व. तुम्हाला मी आवडते ना, मग असे का बरे वागता आहात?"

मी ती जे काही बोलली ते ऐकुन वैतागलो, "अहो मॅडम, फ्लर्ट आणी मी. फ्लर्ट तर तुम्ही करत होतात मॅडम माझ्याशी. तुमच डोक तर ठिकाणावर आहे का?. हा प्रकार म्हणजे चोराच्या उलट्या बोंबा."

"होय, बरोबर म्हणालात सर. चोराच्या उलट्या बोंबाच चालु आहेत, त्या तुम्ही मारताय" ती ही रागावुन म्हणाली.

"का. . . . . य?" हा चक्क खोटारडेपणा आहे मॅड्म. तुम्ही माझ्याशी प्रथम सलगी सुरु केलीत." मी ही माझ्या बचावासाठी म्हणालो.

"सर, भले सुखात मी केली असेल पण त्याला खतपाणी तर तुम्हीच घातलंत. तुम्ही मला तेंव्हाच का रोखलतं नाही. तुम्हालाही मजा येत होती आणि हि मजा हवी होती बरोबरना" तिने ही तिचा मुद्दा ठामपणे मांडायला सुरवात केली.

ती खरच म्हणत होती. चुक तर माझी पण होती. मी खर तर तीला अडवायला हवं होतं. माझी बुध्दीही ह्या प्रकाराला आवर घालायला बजावत होत. पण माझ मनही कुठे तरी ह्या सुखासाठी आसुसले होते. कदाचित त्याच मुळे मी तिला ढिल दिली होती. मला ही कल्पना नव्हती कि स्वप्ना ह्या थरापर्यंत जाईल. ती एवढा पुढाकार घेईल असे वाटले नव्हते. स्वप्ना मुळात वागण्यात शालीन होती पण आज असे का वागतेय काहीच कळत नव्हते. माझे मनही गुंजनशी प्रतारणा करण्यास तयार नव्हते. मला माझे संस्कार त्या पासुन परावृत्त करत होते.

इतक्यात स्वप्नाने मला गप्प बसलेले पाहुन म्हटले "काय सर, काय विचार करताय? मी बाहेरख्याली आहे असे वाटतय का तुम्हाला?"

तिने माझ्या मनात चाललेली घालमेल बरोबर ओळखली होती. तिचा मनकवडेपणाची दाद द्यावीशी वाटली. मी मला त्या विचारापासुन परावृत्त करत बाथरुम कडे चालु लागलो. स्वप्ना मला कपडे आणुन देणार नाही हे मी ओळखले होते. तसेच जमेल तेवढे लवकर मला तेथुन पळ काढायचा होता.

 

[StoryPublisher]

मला बाथरुमकडे जाताना पाहुन तिने मला थांबायला सांगितले. स्वतः जाऊन ती दुसरे कपडे आणुन दिले, जे मला व्यवस्थित बसु शकतील. मी ते कपडे घालत असताना तिने मला विचारले, "सर तुम्ही माझ्या प्रश्नाच उत्तर नाही दिलत."

मी तिच्याकडे पाहील तेव्हा तिचे डोळे पाणावलेले होते. मी कोठेतरी वाचलेले आठवले "स्त्रीचे अश्रु हे तिचे वज्र असते." त्या वज्राचा मारा सोसण्याआधी पळायचा विचार करुन मी तिला काहिही उत्तर दिले नाही.

तसे ती माझ्या जवळ आली आणि म्हणाली, "सॉरी सर, मी तुम्हाच्या भावना दुखावल्यात. मी पुन्हा अशी नाही वागणार. तुम्ही एक चांगले पुरुष आहात. तुमच्या पत्नीच नशीब खरंच चांगल आहे." ती हुंदके देत पुढे बोलली, "माझच नशीब खोट. पण सर मी खरच बाहेरख्याली स्वभावाची नाही आहे. पण माझ्या नशीबाने मला असे करायला भाग पाडले आहे."

मी तीच्या ह्या पवित्र्याने दचकलो. जी एवढी आक्रमकपणे माझ्याशी वाद घालत होती, तीच आता एकाएकी माझी माफी मागतेय. नशीबाला दोष देतेय. मला काहीच कळेनासे झाले होते. ही बहुतेक मला फसवायचा प्रयत्न करतेय. मी तेथुन निघण्याचा विचार केला. तसाच दरवाज्यापाशी आलो. तोच स्वप्ना माझ्या आणी दरवाज्याच्या मध्ये उभी राहिली. मी तिला हाताला धरुन बाजु करणार तोच ती माझा हात थांबवत म्हणाली,

"सर, झाल गेल सारं विसरुन जा. तुमच्या घरी कोणी नाही तेंव्हा इथेच जेवुन जा. उद्याची तयारी ही बाकी राहिली

आहे ती ही एकत्रच करु."

मी निर्विकारपणे तिच्या ह्या साळसूदपणाकडे पाहत घराबाहेर पडु लागलो. मी घराबाहेर पडणार तोच स्वप्नाचा आवाज आला,

"सर तुम्हाला तुमच्या बायकोची शप्पथ आहे, बाहेर जाऊ नका"

तिचे हे उद्गार ऐकुन मी जागीच हबकलो व मागे वळून पाहिल. स्वप्ना अजुनही हुंदके देत होती. त्याचवेळी ती मला हात जोडुन विनवणी ही करत होती. मला तिचे केविलवाणे रुप पाहुन काय झाले कुणास ठाऊक मी परत घरात परतत म्हणालो,

"ठिक आहे! झाला चावटपणा पुरे झाला. मलाही तुम्हाला दुखावुन आनंद मिळणार नाही आहे. मला फक्त रात्री घरी परतायला हवे, आणी मी घरी जाणार आहे. चालेल?"

माझे हे बोलणे ऐकुन ती खुश झाली. मी सोफ्यावर बसलो. तोपर्यंत तिनेही आज दिलेली स्टडी मटेरियल बाहेर आणली व आम्ही ती एकत्र वाचु लागलो.

पुस्तक वाचताना आम्ही जवळ जवळ बसलो होतो पण तरिही थोडे अंतर आमच्यात ठेवले होते. आम्ही एकमेकांशी डिस्कस करत स्टडी मटेरियल वाचुन काढले. स्टडी मटेरियल वाचताना एकमेकांना चुकुन स्पर्श होत होते. ते आम्ही जास्त न ताणुन धरता एकमेकांशी हसुन सोडुन देत होतो. आमचे वाचन उरकले तेंव्हा बराच वेळ झाला होता.

"मी जेवणाच बघते तोवर तुम्ही टि.व्हि. पहा" असे बोलुन स्वप्ना तेथुन निघुन गेली.

झाल्या प्रकाराने मला प्रचंड थकवा आला होता. तरी मी उगाच तिच मन का मोडा म्हणुन टि.व्हि. वर चॅनेल सर्फ करु लागलो. त्यावेळी सर्वच चॅनेल वर नेहमीचे रटाळ कार्यक्रम चालु होते. काय बघावे ह्याचा विचार करत असताना चुकुन माझ्याकडून सीडी प्लेयरच चॅनेल लागले. त्यावर सलमान खानचा पिच्चर लागला होता. त्याच्या डान्सचा मी मोठा फॅन आहे. मी ते चॅनेल चालु ठेवले. आरामात पिच्चर पहाता यावा म्हणुन मी एक कुशन हँडरेस्टवर ठेवली व त्या कुशनवर डोके ठेउन सोफ्यावर आडवा झालो.

पिच्चर पाहता पाहता मी कधी झोपलो ते मला कळालेच नाही. थोड्यावेळाने मला कोणाच्या तरी रडण्याचा आवाज ऐकु आला. मी कोण रडतय ते पहाण्यासाठी सोफ्यावरुन उठुन बसलो. पहातो तर स्वप्ना रडत होती. मी तिला का रडतेय म्हणुन विचारल तेंव्हा टि.व्हि. कडे बोट दाखवुन पुन्हा जोरात रडु लागली. मला टि.व्हि. वर काहीच वावग दिसत नव्हतं. मला कळत नव्हत स्वप्ना का रडतेय ते?

तिला जवळ घेउन सांत्वन करावेसे वाटत होते पण मन पुन्हा तिच्या जवळ जायला धजावत नव्हते. मी तिच्याकडे तसाच ओशाळल्यागत पाहत राहिलो. ती अजुनही टि.व्हि. कडे पहात हमसुन हमसुन रडत होती. मला कळत नव्हते टि.व्हि. वर तर प्रिती झिंटा, राणी मुखर्जी व सलमान खान कुठच्या तरी रम्य ठिकाणी गाणी गात होते. त्यात रडण्यासारखे काहीच नव्हते. तरी ती टि. व्हि कडे पाहुन रडत होती. शेवटी कंटाळून मी टि.व्हि. ऑफ केला. व तीचे रडणे थांबण्याची वाट पाहु लागलो.

तिचे रडणे काही थांबत नव्हते तेंव्हा कंटाळून मी तिच्या जवळ जाऊन तिला समजावु लागलो. तीने रडत रडतच माझ्या खांद्यावर तिचे डोके ठेवले. मी ही तिच्या डोक्यावरुन नकळतच हात फिरवु लागलो. तिला गप्प करण्यासाठी तिला काय झाले विचारु लागलो. पण तिचे रडणे काही थांबत नव्हते. थोड्यावेळाने ती रडत रडत म्हणाली,

"देव माझ्याशी असा निष्ठुर कसा काय वागु शकतो. मी त्याचे काय घोडे मारले आहे."

मला एवढेच लक्षात आले की तिला पिच्चर पाहुन काहीतरी आठवले असणार आणि ती नशिबाला दोष देत असणार. पण अस काय होत, की ती नशीबाला दोष देत होती. सर्व सुख तर तिच्या पायाशी लोळण घेत होती. तिला जे काही हव असेल ते ती कधी ही विकत घेउ शकत होती मग हा काय घोळ आहे. शेवटी काहीच बोध न झाल्यामुळे मी तिला विचारले,

"काय झाल मॅडम? मी काही मदत करु शकतो का? नशीबाला दोष देण्यात काय अर्थ आहे. नशीब आपल आपणच घडवायच असत. मला सांगा काय झाल? तुमच मन ही हलक होईल त्याने."