S
StoryPublisher
Guest
तारुण्याची किंमत
मनीषा नुसतीच वयात आली आहे, छातीवरील टर टर फुगणारा गोलाकार भाग, खाली नितम्बाची वाढणारी फुगारी, तिला आपल्यातील वाढत्या होणाऱ्या बदलांचा अंदाज येत होता. पण बालपणीच्या मैत्रिणी त्यांच्या बरोबरीचे खेळ मात्र सोडवत नव्हते. आई रागवूनही मनीषा घराबाहेर जातच असायची. हुंदडायला, खेळायला एक दोनदा तिच्या वडिलांनी हि चांगले धपाटे दिले. पण पालथ्या घड्यावर पाणीच. आई रोज म्हणायची
‘कार्टी वयात आली, कोठे कोणत्या खाली पासली पडली नाही म्हणजे मिळवले. नाहीतर नाक कापायची.’
आईचे हे शब्द मनीषाला कळत नव्हते. पण आई आपल्याला काहीतरी सॉलिड बोलते हे जाणवत होते. मनीषा नेहमीच घरचांकडे दुर्लक्ष करून आपल्या खेळण्यातच मग्न असायची. तिचा अल्लडपणा जरी थोडा-थोडा कमी होत होता, तरी खेळण-बागडणे, मैत्रिणीबरोबर फिरणे मात्र काही केल्या कमी होत नव्हते. तिच्या आई वडिलाना तर तिच्या भविष्याची चिंता होत. कधी कोठे चुकून वाकडे पाउल पडले तर मन खाली घालायला नको.
अचानक मनीषाच्या जीवनात तो क्षण आला. तो स्त्रीच्या आयुष्यातील मोलाचा क्षण असतो. मोलाचे वळण असते आणि मनीषा नेमकी त्याच वळणावर आली व त्या दिवशी नेहमीप्रमाणे तिच्या मैत्रिणीच्या म्हणजे नीलमच्या घरी गेली. नीलमच्या घरी कोणीच नव्हते. नीलमचा मोठा भाऊ मुंबईहून नुकताच येऊन आराम करीत होता. मनीषाची व त्याची पहिल्यापासून ओळख होतीच, त्याचे ते रुबाबदार हिरो सारखे वागणे तिला खूप आवडायचे, तो हि आवडायचा. त्याने तिच्याकडे पहिले आणि पाहतच राहिला.
मनीषाला वेगळेच वाटले. ती तशीच सरळ आत गेली, इतक्यात आतून नीलम आली.
‘मनीषा हळू बोल, दादा आलाय मुंबईहून, आराम करतोय.’
‘तुझा प्रमोद दादा ना, आता पाहिल्यापेक्ष्या सुंदर दिसतो ना.’
‘गप्प बस, आपल्या आवाजाने झोपमोड व्यायची.’
‘आग तो जागाच आहे माझ्याकडे पाहून तो हसला देखील.’
‘नीलम जरा माझे पाच जोडी कपडे इस्त्री करून आण, माझी लाडकी बहिण ना तू.’
‘जाते मनीषा तू हि चल.’
‘आग तू एकटीच जा. तू येईपर्यंत मी मानिशाशी गप्पा करीन. मला पण तेवडा टाईम पास होईल, जा ना प्लीज.’
ती जाताच प्रमोद मनोमन खुश झाला. त्याने मुद्दामहून तिला पाठवले होते. तिला यायला अर्धा पावून तास लागणार होता. ती जाताच आतून दार लावले. मनीषा घाबरली. पुढचा विचार करण्या आधीच प्रमोदने तिला मिठीत घेतले. त्याने तिला घटत मिठीत घेतले व दोन्ही हातानी तिची नितंब कवटाळली, तिच्या गुलाबी ओठावरती आपले ओठ टेकविले. ती फक्त उ उ ओठ करीत राहिली.
मनीषा तू मला फार आवडतेस, मुंबईत तुझीच आठवण येते, माझे शिक्षण पूर्ण झाले कि आपण दोघे लग्न करून मुंबईतच राहू.
तिला स्वप्नांच्या दुनियेत नेत त्याचे हात तिच्या अंगावरून फिरत होते. त्याचे बोलणे मनीषाला समझले नव्हते, तिने डोळे मिटून घेतले होते. प्रथमच होणारा कोवळ्या शरीराला पुरुषाचा स्पर्श तिला हवाहवासा वाटत होता. त्याने तिच्या उरोजना दाबले.
‘आहा…’
हलकेच ओठातून शब्द निघाले. नीलम यायच्या आत सगळा कार्यभाग उरकला पाहिजे.
तो फारच चीथावला होता, त्याला वेळ दवडणे कामाचे नव्हते, व तो आतुर हि झाला होता, त्याने तिचा स्कर्ट वर करताच तिच्या गच्च भरलेल्या गोऱ्या मांड्या दिसल्या. प्रमोदच्या डोळ्यावर चकाकी आली, त्याने तिची चड्डी खाली सरकाव्ताच.
‘नको…’
तिने दोन्ही हाताने आपली चड्डी गच्च धरून ठेवली पण प्रमोद तर आधीच अधीर झाला होता. त्याने बळजबरीने तिची चड्डी काढली. तिच्या योनिभोवती नुकतीच उगवलेले केस पाहून प्रमोद अधिकच कासावीस झाला. तो नागडा झाला.
त्याचे जाडजूड लिंग पाहून मनीषा बघतच राहिली. ती त्याला दूर ढकलू लागली. पण तापलेल्या प्रमोदने तिला आवळले आणि तिच्या टांगा फाकवून तिच्या योनीमध्ये लंड सारला.
‘आई ग वाचवा मेले…’
ती मोठ्याने ओरडली. प्रमोदने पटकन तिच्या ओठावर आपले ओठ टेकवले. लिंग आत बाहेर होताना ती विव्हळत होती. ओठ उघडे ठेऊन ती जोरजोरात श्वाश घेऊ लागली. प्रमोदने आपला वेग वाढविला. ती कण्हत होती, पण प्रमोदची क्रीडा चालूच होती. त्याने आपले वीर्य तिच्या योनीत पाडले आणि शांत झाला.
तिच्या मांड्यामध्ये चिकट द्रव लागत होता. ते चड्डीने पुसले व चड्डी घातली, कशीबशी ती तिथून निघून गेली.
तिची मनस्थिती बिकट झाली, आईचे प्रत्येक शब्द तिला आठवू लागले, कोणाच्या खाली पासली नाही पडू दे म्हणजे झाले. जे होऊ नये ते घडले. मनात विचारांचे काहूर माजले होते. तारुण्यात पदार्पण केल्याची तिला किंमत मोजावी लागली होती.
मनीषा नुसतीच वयात आली आहे, छातीवरील टर टर फुगणारा गोलाकार भाग, खाली नितम्बाची वाढणारी फुगारी, तिला आपल्यातील वाढत्या होणाऱ्या बदलांचा अंदाज येत होता. पण बालपणीच्या मैत्रिणी त्यांच्या बरोबरीचे खेळ मात्र सोडवत नव्हते. आई रागवूनही मनीषा घराबाहेर जातच असायची. हुंदडायला, खेळायला एक दोनदा तिच्या वडिलांनी हि चांगले धपाटे दिले. पण पालथ्या घड्यावर पाणीच. आई रोज म्हणायची
‘कार्टी वयात आली, कोठे कोणत्या खाली पासली पडली नाही म्हणजे मिळवले. नाहीतर नाक कापायची.’
आईचे हे शब्द मनीषाला कळत नव्हते. पण आई आपल्याला काहीतरी सॉलिड बोलते हे जाणवत होते. मनीषा नेहमीच घरचांकडे दुर्लक्ष करून आपल्या खेळण्यातच मग्न असायची. तिचा अल्लडपणा जरी थोडा-थोडा कमी होत होता, तरी खेळण-बागडणे, मैत्रिणीबरोबर फिरणे मात्र काही केल्या कमी होत नव्हते. तिच्या आई वडिलाना तर तिच्या भविष्याची चिंता होत. कधी कोठे चुकून वाकडे पाउल पडले तर मन खाली घालायला नको.
अचानक मनीषाच्या जीवनात तो क्षण आला. तो स्त्रीच्या आयुष्यातील मोलाचा क्षण असतो. मोलाचे वळण असते आणि मनीषा नेमकी त्याच वळणावर आली व त्या दिवशी नेहमीप्रमाणे तिच्या मैत्रिणीच्या म्हणजे नीलमच्या घरी गेली. नीलमच्या घरी कोणीच नव्हते. नीलमचा मोठा भाऊ मुंबईहून नुकताच येऊन आराम करीत होता. मनीषाची व त्याची पहिल्यापासून ओळख होतीच, त्याचे ते रुबाबदार हिरो सारखे वागणे तिला खूप आवडायचे, तो हि आवडायचा. त्याने तिच्याकडे पहिले आणि पाहतच राहिला.
मनीषाला वेगळेच वाटले. ती तशीच सरळ आत गेली, इतक्यात आतून नीलम आली.
‘मनीषा हळू बोल, दादा आलाय मुंबईहून, आराम करतोय.’
‘तुझा प्रमोद दादा ना, आता पाहिल्यापेक्ष्या सुंदर दिसतो ना.’
‘गप्प बस, आपल्या आवाजाने झोपमोड व्यायची.’
‘आग तो जागाच आहे माझ्याकडे पाहून तो हसला देखील.’
‘नीलम जरा माझे पाच जोडी कपडे इस्त्री करून आण, माझी लाडकी बहिण ना तू.’
‘जाते मनीषा तू हि चल.’
‘आग तू एकटीच जा. तू येईपर्यंत मी मानिशाशी गप्पा करीन. मला पण तेवडा टाईम पास होईल, जा ना प्लीज.’
ती जाताच प्रमोद मनोमन खुश झाला. त्याने मुद्दामहून तिला पाठवले होते. तिला यायला अर्धा पावून तास लागणार होता. ती जाताच आतून दार लावले. मनीषा घाबरली. पुढचा विचार करण्या आधीच प्रमोदने तिला मिठीत घेतले. त्याने तिला घटत मिठीत घेतले व दोन्ही हातानी तिची नितंब कवटाळली, तिच्या गुलाबी ओठावरती आपले ओठ टेकविले. ती फक्त उ उ ओठ करीत राहिली.
मनीषा तू मला फार आवडतेस, मुंबईत तुझीच आठवण येते, माझे शिक्षण पूर्ण झाले कि आपण दोघे लग्न करून मुंबईतच राहू.
तिला स्वप्नांच्या दुनियेत नेत त्याचे हात तिच्या अंगावरून फिरत होते. त्याचे बोलणे मनीषाला समझले नव्हते, तिने डोळे मिटून घेतले होते. प्रथमच होणारा कोवळ्या शरीराला पुरुषाचा स्पर्श तिला हवाहवासा वाटत होता. त्याने तिच्या उरोजना दाबले.
‘आहा…’
हलकेच ओठातून शब्द निघाले. नीलम यायच्या आत सगळा कार्यभाग उरकला पाहिजे.
तो फारच चीथावला होता, त्याला वेळ दवडणे कामाचे नव्हते, व तो आतुर हि झाला होता, त्याने तिचा स्कर्ट वर करताच तिच्या गच्च भरलेल्या गोऱ्या मांड्या दिसल्या. प्रमोदच्या डोळ्यावर चकाकी आली, त्याने तिची चड्डी खाली सरकाव्ताच.
‘नको…’
तिने दोन्ही हाताने आपली चड्डी गच्च धरून ठेवली पण प्रमोद तर आधीच अधीर झाला होता. त्याने बळजबरीने तिची चड्डी काढली. तिच्या योनिभोवती नुकतीच उगवलेले केस पाहून प्रमोद अधिकच कासावीस झाला. तो नागडा झाला.
त्याचे जाडजूड लिंग पाहून मनीषा बघतच राहिली. ती त्याला दूर ढकलू लागली. पण तापलेल्या प्रमोदने तिला आवळले आणि तिच्या टांगा फाकवून तिच्या योनीमध्ये लंड सारला.
‘आई ग वाचवा मेले…’
ती मोठ्याने ओरडली. प्रमोदने पटकन तिच्या ओठावर आपले ओठ टेकवले. लिंग आत बाहेर होताना ती विव्हळत होती. ओठ उघडे ठेऊन ती जोरजोरात श्वाश घेऊ लागली. प्रमोदने आपला वेग वाढविला. ती कण्हत होती, पण प्रमोदची क्रीडा चालूच होती. त्याने आपले वीर्य तिच्या योनीत पाडले आणि शांत झाला.
तिच्या मांड्यामध्ये चिकट द्रव लागत होता. ते चड्डीने पुसले व चड्डी घातली, कशीबशी ती तिथून निघून गेली.
तिची मनस्थिती बिकट झाली, आईचे प्रत्येक शब्द तिला आठवू लागले, कोणाच्या खाली पासली नाही पडू दे म्हणजे झाले. जे होऊ नये ते घडले. मनात विचारांचे काहूर माजले होते. तारुण्यात पदार्पण केल्याची तिला किंमत मोजावी लागली होती.
