S
StoryPublisher
Guest
देश प्रेमी
लेखक - प्रेम गुरु
(ह्या कथेतील पात्रांचा जिवंत वा मृत व्यक्तींशी काही एक संबंध नाही, असल्यास निव्वळ
योगायोग समजावा.)
नुकत्याच झालेल्या मुंबईवरील बाँबस्फोट हल्ल्यातील अतिरेकी पाकीस्तानी आहेत हे आपल्या सरकारला नेमके ठाऊक होते... पण पाकीस्तान जगाला सर्व काही खोटे आहे हेच सांगत होते. म्हणुन सत्याचा ठावठीकाणा शोधण्यासाठी भारत सरकारतर्फे माझी निवड झाली. कामगीरीअतिशय गोपनिय व धाडसी होती. मला एकट्यालाच पाकीस्तानात जायचे होते. महत्वाचे म्हणजे हल्ल्यात जिवंत सापडलेल्या "अजमल कसाब" याचा नेमका ठावठीकाणा शोधुन तो पाकिस्तानी असल्याचा पुरावा शोधुन आपल्या सरकारकडे सुपुर्द कराण्याची अतिशय महत्वाची कामगीरी माझ्याकडे सोपवण्यात आली होती.
अस्लम काझी या खोट्या नावाने मी लाहोरमार्गे पाकिस्तानात प्रवेश केला. रॉ (RAW) ने माहीती पुरवलीच होती. ओकारा जिल्ह्यातल्या फरीदकोट गावात जाऊन मला चौकशी करायची होती. मी लालबुंद गोरा व धिप्पाड उंच असल्याने पठाणा सारखा दिसत असे. माझे वय २८ वर्षे आहे. त्यामुळे पाकिस्तानात वावरताना त्यांच्यातलाच एक दिसत होतो. माझे खरे नाव, अरुण वैद्य, मी कुठल्या हुद्द्यावर आहे हे मात्र मी तुम्हाला सांगत नाही.
मजल दरमजल करत "ओकारा" जिल्ह्यातल्या "फरिदकोट" या गावी पोहचलो. माझी देहबोली व मला अस्खलीत उर्दु येत असल्याने सर्व जण मला मुसलमान समजत होते. एका कोठीवाल्याकडे एक रुम भाड्याने घेतली. त्याला माझ्या गोड बोलण्याने मी कधीच आपलासा केला होता. मी माझे सोंग अस्सल वठण्यासाठी दिवसातुन ५ वेळा नियमीत नमाज पढण्याचे नाटक करत असे.
जमालभाई, वय ४५ वर्षे, अतिशय चांगला माणुस होता. त्याची बेगम रुबीना, वय ३५ वर्षे सुध्दा खुप चांगली होती, स्वभावाने व दिसण्यातही. त्यांना मुळबाळ नव्हते. पण तरीही दोघे एकमेकांना खुप समजुन घेत असत.
लेखक - प्रेम गुरु
(ह्या कथेतील पात्रांचा जिवंत वा मृत व्यक्तींशी काही एक संबंध नाही, असल्यास निव्वळ
योगायोग समजावा.)
नुकत्याच झालेल्या मुंबईवरील बाँबस्फोट हल्ल्यातील अतिरेकी पाकीस्तानी आहेत हे आपल्या सरकारला नेमके ठाऊक होते... पण पाकीस्तान जगाला सर्व काही खोटे आहे हेच सांगत होते. म्हणुन सत्याचा ठावठीकाणा शोधण्यासाठी भारत सरकारतर्फे माझी निवड झाली. कामगीरीअतिशय गोपनिय व धाडसी होती. मला एकट्यालाच पाकीस्तानात जायचे होते. महत्वाचे म्हणजे हल्ल्यात जिवंत सापडलेल्या "अजमल कसाब" याचा नेमका ठावठीकाणा शोधुन तो पाकिस्तानी असल्याचा पुरावा शोधुन आपल्या सरकारकडे सुपुर्द कराण्याची अतिशय महत्वाची कामगीरी माझ्याकडे सोपवण्यात आली होती.
अस्लम काझी या खोट्या नावाने मी लाहोरमार्गे पाकिस्तानात प्रवेश केला. रॉ (RAW) ने माहीती पुरवलीच होती. ओकारा जिल्ह्यातल्या फरीदकोट गावात जाऊन मला चौकशी करायची होती. मी लालबुंद गोरा व धिप्पाड उंच असल्याने पठाणा सारखा दिसत असे. माझे वय २८ वर्षे आहे. त्यामुळे पाकिस्तानात वावरताना त्यांच्यातलाच एक दिसत होतो. माझे खरे नाव, अरुण वैद्य, मी कुठल्या हुद्द्यावर आहे हे मात्र मी तुम्हाला सांगत नाही.
मजल दरमजल करत "ओकारा" जिल्ह्यातल्या "फरिदकोट" या गावी पोहचलो. माझी देहबोली व मला अस्खलीत उर्दु येत असल्याने सर्व जण मला मुसलमान समजत होते. एका कोठीवाल्याकडे एक रुम भाड्याने घेतली. त्याला माझ्या गोड बोलण्याने मी कधीच आपलासा केला होता. मी माझे सोंग अस्सल वठण्यासाठी दिवसातुन ५ वेळा नियमीत नमाज पढण्याचे नाटक करत असे.
जमालभाई, वय ४५ वर्षे, अतिशय चांगला माणुस होता. त्याची बेगम रुबीना, वय ३५ वर्षे सुध्दा खुप चांगली होती, स्वभावाने व दिसण्यातही. त्यांना मुळबाळ नव्हते. पण तरीही दोघे एकमेकांना खुप समजुन घेत असत.
