S
StoryPublisher
Guest
नर्स मम्मी
गॅस शेगडीवरील पातेल्यातली भाजी हलवताना किचनच्या खिडकीतून राहुलने दूरवर पाहिले, तर बिल्डिंगच्या गेटमधून त्याला त्याची 'मम्मी' येताना दिसली... खांद्याला पर्स अडकवली होती आणि दोन्ही हातात भाजीच्या पिशव्या होत्या... चेहऱ्यावर घाम अन किंचित थकल्याचे भाव होते... पण त्याचे लक्ष वेधून घेतले ते तिच्या 'सफेद नर्सच्या ड्रेसने'...
का कोणास ठाऊक, पण राहुलला मम्मीला त्या नर्सच्या ड्रेसमध्ये पहायला खुप आवडायचे... तो नर्सचा ड्रेस घातला की त्याला आपली मम्मी एक वेगळीच स्त्री भासायची... प्रचंड आत्मविश्वास असलेली, करारी, धडाडीची, आजच्या युगातली स्त्री असल्यासारखी ती वाटायची. अर्थात, तिचे अधिकारवाणे हावभाव, आत्मविश्वासी बोलणे ह्यापेक्षा राहुलचे लक्ष वेधून घेत असे तो तिचा नर्सचा ड्रेसा... तिच्या अंगावर तो ड्रेस अगदी फिट आणि परफेक्ट बसत असे, नव्हे त्याची मम्मी तो ड्रेस असा शिवत असे की त्यातून तिची वळणदार फिगर उठून दिसावी...
तसे तर राहुलने त्याच्या मम्मीच्या हॉस्पिटलमधील इतर अनेक नर्स पाहिल्या होत्या... त्याच्या मम्मीच्याच वयाच्या कित्येकजणी होत्या तर कित्येकजणी मम्मीपेक्षा तरुण होत्या... पण सहसा कोणीही त्याच्या मम्मीसारखे आपली फिगर उठून दिसेल असा नर्सचा ड्रेस घालत नसत... थोडेसे ढगळ आणि फिगर समजुन येणार नाही असेच त्यांचा नर्सचा ड्रेस असायचा. पण राहुलची 'नर्स मम्मी' आवर्जुन आपली फिगर उठून दिसेल असा, किंचित टाईट असा तो ड्रेस शिवायची... तसेही तिचे अंग भरलेले होते आणि त्यात ती असे टाईट आऊटफीट घालायची... सहाजिकच तिची फिगर उठून दिसत ती 'मादक' दिसायची...
आणि त्या नर्सच्या ड्रेसमधील तिच्या 'मादक' फिगरचा राहुल, तिचा मुलगाही नकळत चाहता झाला होता!... म्हणजे त्याच्या मनात तिच्याबद्दल कामवासना नव्हती पण एक सुप्त आकर्षण निर्माण झाले होते... आणि म्हणूनच तो वरतून आपल्या किचनच्या खिडकीतून दिसत असलेल्या गेटमधून आत आलेल्या मम्मीला चालत चालत पुढे बिल्डिंगपर्यंत येवून नजरेआड होईपर्यंत पहात राहिला... अर्थात, गॅसवर तो भाजी करत होता आणि किंचित धूर झाला म्हणून त्याने खिडकीला असलेला अर्ध्या उंचीचा परदा बाजुला केला होता. म्हणून त्याला दूर येत असलेली 'नर्स मम्मी' दिसली...
गॅस शेगडीवर राहुल जी भाजी करत होता, ती जवळ जवळ तयार होत आली होती. तेव्हा त्याने गॅस कमी केला आणि लगबगीने जावून फ्लॅटचा मेन दरवाजा उघडला... तोपर्यंत राहुलची मम्मी लिफ्टने वर येवून दरवाज्याच्या समोर पोहचलीच होती अन राहुलने दरवाजा उघडला... पटकन पुढे होत तो मम्मीच्या दोन्ही हातातल्या भाजीच्या पिशव्या घेत म्हणाला,
"दे इकडे, मम्मी... एकदम इतकी भाजी कशाला आणायची? किती जड आहेत पिशव्या..." राहुलने किंचित तक्रार करत म्हटले...
"थॅंक्यु बेटा!...," रती, राहुलची मम्मी कौतुकाने हसत पुढे म्हणाली, "अरे रस्त्यात मिळाली चांगली आणि स्वस्त... तेव्हा म्हटले घेवू एकदम..."
"अग पण... एकच पिशवी घ्यायची ना... इतक्या जड दोन पिशव्या उचलुन आणल्या... दिवसभर ड्युटी करून पण दमतेस... त्यात आणि हे ओझं..." पुन्हा राहुलने काळजीच्या स्वरात म्हटले आणि पिशव्या घेवून किचनमध्ये शिरला...
"अरे हो हो... किती काळजी करशील मम्मीची?...," राहुलच्या मागोमाग किचनमध्ये शिरत डायनिंग टेबलवर हुश्श करून बसत रती पुढे म्हणाली, "आणि हे काय?... आज पण भाजी करायला घेतलीस?..."
"हो ग, मम्मी... म्हटलं तु येईपर्यंत मी सुरुवात करतो जेवण बनवायची..."
पिशव्या ठेवल्यानंतर राहुलने लगेच जावून फ्रिजमधली पाण्याची बाटली काढुन एका ग्लासात पाणी ओतले अन तो ग्लास नेवून मम्मीच्या हातात दिला...
"थॅंक्स बेटा!... किती तत्परतेने काम करतोय... किती मम्मीची काळजी आहे तुला!..." पुन्हा रतीने आपल्या मुलाचे कौतुक करत म्हटले...
"कसलं काय, मम्मी... मी फक्त तुला हेल्प करतो... तु माझ्यासाठी किती काय करतेस... मग मी इतकी हेल्प केली तर काय हरकत आहे?" राहुलने हसून म्हटले.
"अरे बेटा... पण तुझे हे वय नाही इतके सारे काम करायचे... तु खाली मुलांमध्ये खेळायला जायला पाहिजेस... कॉलेज स्टडी करत बसायला पाहिजेस... अन हे काय घरकांम करत बसतोस... मम्मी आली की करेल ना, राजा..." रतीने किंचित विषन्नपणे म्हटले...
"अग इतके काय मोठे मी काम करतोय... बारीक सारीक मदत तर करतोय तुला..." राहुलने तिचे म्हणणे हसण्यावारी नेत म्हटले आणि पटकन जावून गॅस मोठा करत वरील पातेल्यातली भाजी हलवू लागला...
"हंम्म्म... वास मस्त येतोय भाजीचा... कसली भाजी बनवतोय??" रतीने दिर्घ श्वास घेत कौतुकाने विचारले.
"फ्लॉवर-मटर-बटाट्याची भाजी बनवतोय... ती एकदम सोपी आहे बनवायला... तरी तुला सांगतोय मला अजुन भाज्या करायला शिकव... म्हणजे मी रोज वेगवेगळ्या डिशेस करून तुला खायला घालीन..." राहुलने उत्साहाने मम्मीला म्हटले.
"अरे तु इतके करतोय ते काय कमी आहे का?... राहू दे आता... तु जा काहितरी कर... मी करेन चपात्या..." रतीने पुन्हा कौतुकाने म्हटले...
"अग मम्मी भाजी तर झाली... आता तु जावून अंघोळ वगैरे करून फ्रेश होवून येशील तोपर्यंत माझ्या चपात्या होतील... मग काय झालं जेवण तयार..." राहुल परत उत्साहाने म्हणाला...
"बेटा राहुल... राहू दे ते... तु जा खाली खेळायला... नाहीतर अभ्यास करत बस... १९ वयाच्या मुलाने किती काम करावे??... जेवण बनवणे आम्हा वयस्कर बायकांची कामं... तु कशाला करतोय?..." रतीने हसून म्हटले.
"बस काय, मम्मी!... तु हार्डली ४० वयाची आहेस... तुला कोण वयस्कर म्हणेन?... तु तर मा... म... मॅच्युअर झालीय असेच कोणी पण म्हणेन..."
राहुलच्या तोंडून 'माल' शब्द बाहेर पडणार होता पण वेळीच त्याने जीभ आवरली आणि 'मॅच्युअर' असे म्हटले... पण रतीला कळले तो काय शब्द बोलणार होता ते... ती मिश्किलपणे हसत म्हणाली,
"मला माहितीये तु काय बोलणार होतास ते... मी पण तुझ्या वयातून गेलीय म्हटलं, यंग बॉय..."
"स्स्स... सॉरी मम्मी... ते... मला... म्हणाय..." राहुल गडबडत बोलायला गेला...
"ईट्स ओके रे, बेटा... मी समजू शकते... यंग मुलांची एक वेगळी भाषा असते बोलायची... मला कल्पना आहे..."
राहुलच्य जवळ येत हसून रती म्हणाली आणि प्रेमाने त्याच्या केसांमधुन हात फिरवू लागली... राहुलनेही मान वळवुन प्रेमाने मम्मीकडे पाहिले आणि तो दिलखुलास हसला... त्याचे मोहक हास्य पाहून रतीला मायेचे भरते आले आणि तिने प्रेमाने त्याला आलिंगन दिले... राहुल गॅसवरील पातेल्यातली भाजी हलवत मम्मीच्या आलिंगनाची ऊब घेत राहिला...
"बरं ठिक आहे... मी येते फ्रेश होवून... पण तु भांडी वगैरे साफसफाईचे काम माझ्यासाठी ठेव... सगळेच तु करत बसू नकोस..." राहुलच्या गालाची पप्पी घेत रती कौतुकाने म्हणाली आणि वळुन चालायला लागली...
गॅस शेगडीवरील पातेल्यातली भाजी हलवताना किचनच्या खिडकीतून राहुलने दूरवर पाहिले, तर बिल्डिंगच्या गेटमधून त्याला त्याची 'मम्मी' येताना दिसली... खांद्याला पर्स अडकवली होती आणि दोन्ही हातात भाजीच्या पिशव्या होत्या... चेहऱ्यावर घाम अन किंचित थकल्याचे भाव होते... पण त्याचे लक्ष वेधून घेतले ते तिच्या 'सफेद नर्सच्या ड्रेसने'...
का कोणास ठाऊक, पण राहुलला मम्मीला त्या नर्सच्या ड्रेसमध्ये पहायला खुप आवडायचे... तो नर्सचा ड्रेस घातला की त्याला आपली मम्मी एक वेगळीच स्त्री भासायची... प्रचंड आत्मविश्वास असलेली, करारी, धडाडीची, आजच्या युगातली स्त्री असल्यासारखी ती वाटायची. अर्थात, तिचे अधिकारवाणे हावभाव, आत्मविश्वासी बोलणे ह्यापेक्षा राहुलचे लक्ष वेधून घेत असे तो तिचा नर्सचा ड्रेसा... तिच्या अंगावर तो ड्रेस अगदी फिट आणि परफेक्ट बसत असे, नव्हे त्याची मम्मी तो ड्रेस असा शिवत असे की त्यातून तिची वळणदार फिगर उठून दिसावी...
तसे तर राहुलने त्याच्या मम्मीच्या हॉस्पिटलमधील इतर अनेक नर्स पाहिल्या होत्या... त्याच्या मम्मीच्याच वयाच्या कित्येकजणी होत्या तर कित्येकजणी मम्मीपेक्षा तरुण होत्या... पण सहसा कोणीही त्याच्या मम्मीसारखे आपली फिगर उठून दिसेल असा नर्सचा ड्रेस घालत नसत... थोडेसे ढगळ आणि फिगर समजुन येणार नाही असेच त्यांचा नर्सचा ड्रेस असायचा. पण राहुलची 'नर्स मम्मी' आवर्जुन आपली फिगर उठून दिसेल असा, किंचित टाईट असा तो ड्रेस शिवायची... तसेही तिचे अंग भरलेले होते आणि त्यात ती असे टाईट आऊटफीट घालायची... सहाजिकच तिची फिगर उठून दिसत ती 'मादक' दिसायची...
आणि त्या नर्सच्या ड्रेसमधील तिच्या 'मादक' फिगरचा राहुल, तिचा मुलगाही नकळत चाहता झाला होता!... म्हणजे त्याच्या मनात तिच्याबद्दल कामवासना नव्हती पण एक सुप्त आकर्षण निर्माण झाले होते... आणि म्हणूनच तो वरतून आपल्या किचनच्या खिडकीतून दिसत असलेल्या गेटमधून आत आलेल्या मम्मीला चालत चालत पुढे बिल्डिंगपर्यंत येवून नजरेआड होईपर्यंत पहात राहिला... अर्थात, गॅसवर तो भाजी करत होता आणि किंचित धूर झाला म्हणून त्याने खिडकीला असलेला अर्ध्या उंचीचा परदा बाजुला केला होता. म्हणून त्याला दूर येत असलेली 'नर्स मम्मी' दिसली...
गॅस शेगडीवर राहुल जी भाजी करत होता, ती जवळ जवळ तयार होत आली होती. तेव्हा त्याने गॅस कमी केला आणि लगबगीने जावून फ्लॅटचा मेन दरवाजा उघडला... तोपर्यंत राहुलची मम्मी लिफ्टने वर येवून दरवाज्याच्या समोर पोहचलीच होती अन राहुलने दरवाजा उघडला... पटकन पुढे होत तो मम्मीच्या दोन्ही हातातल्या भाजीच्या पिशव्या घेत म्हणाला,
"दे इकडे, मम्मी... एकदम इतकी भाजी कशाला आणायची? किती जड आहेत पिशव्या..." राहुलने किंचित तक्रार करत म्हटले...
"थॅंक्यु बेटा!...," रती, राहुलची मम्मी कौतुकाने हसत पुढे म्हणाली, "अरे रस्त्यात मिळाली चांगली आणि स्वस्त... तेव्हा म्हटले घेवू एकदम..."
"अग पण... एकच पिशवी घ्यायची ना... इतक्या जड दोन पिशव्या उचलुन आणल्या... दिवसभर ड्युटी करून पण दमतेस... त्यात आणि हे ओझं..." पुन्हा राहुलने काळजीच्या स्वरात म्हटले आणि पिशव्या घेवून किचनमध्ये शिरला...
"अरे हो हो... किती काळजी करशील मम्मीची?...," राहुलच्या मागोमाग किचनमध्ये शिरत डायनिंग टेबलवर हुश्श करून बसत रती पुढे म्हणाली, "आणि हे काय?... आज पण भाजी करायला घेतलीस?..."
"हो ग, मम्मी... म्हटलं तु येईपर्यंत मी सुरुवात करतो जेवण बनवायची..."
पिशव्या ठेवल्यानंतर राहुलने लगेच जावून फ्रिजमधली पाण्याची बाटली काढुन एका ग्लासात पाणी ओतले अन तो ग्लास नेवून मम्मीच्या हातात दिला...
"थॅंक्स बेटा!... किती तत्परतेने काम करतोय... किती मम्मीची काळजी आहे तुला!..." पुन्हा रतीने आपल्या मुलाचे कौतुक करत म्हटले...
"कसलं काय, मम्मी... मी फक्त तुला हेल्प करतो... तु माझ्यासाठी किती काय करतेस... मग मी इतकी हेल्प केली तर काय हरकत आहे?" राहुलने हसून म्हटले.
"अरे बेटा... पण तुझे हे वय नाही इतके सारे काम करायचे... तु खाली मुलांमध्ये खेळायला जायला पाहिजेस... कॉलेज स्टडी करत बसायला पाहिजेस... अन हे काय घरकांम करत बसतोस... मम्मी आली की करेल ना, राजा..." रतीने किंचित विषन्नपणे म्हटले...
"अग इतके काय मोठे मी काम करतोय... बारीक सारीक मदत तर करतोय तुला..." राहुलने तिचे म्हणणे हसण्यावारी नेत म्हटले आणि पटकन जावून गॅस मोठा करत वरील पातेल्यातली भाजी हलवू लागला...
"हंम्म्म... वास मस्त येतोय भाजीचा... कसली भाजी बनवतोय??" रतीने दिर्घ श्वास घेत कौतुकाने विचारले.
"फ्लॉवर-मटर-बटाट्याची भाजी बनवतोय... ती एकदम सोपी आहे बनवायला... तरी तुला सांगतोय मला अजुन भाज्या करायला शिकव... म्हणजे मी रोज वेगवेगळ्या डिशेस करून तुला खायला घालीन..." राहुलने उत्साहाने मम्मीला म्हटले.
"अरे तु इतके करतोय ते काय कमी आहे का?... राहू दे आता... तु जा काहितरी कर... मी करेन चपात्या..." रतीने पुन्हा कौतुकाने म्हटले...
"अग मम्मी भाजी तर झाली... आता तु जावून अंघोळ वगैरे करून फ्रेश होवून येशील तोपर्यंत माझ्या चपात्या होतील... मग काय झालं जेवण तयार..." राहुल परत उत्साहाने म्हणाला...
"बेटा राहुल... राहू दे ते... तु जा खाली खेळायला... नाहीतर अभ्यास करत बस... १९ वयाच्या मुलाने किती काम करावे??... जेवण बनवणे आम्हा वयस्कर बायकांची कामं... तु कशाला करतोय?..." रतीने हसून म्हटले.
"बस काय, मम्मी!... तु हार्डली ४० वयाची आहेस... तुला कोण वयस्कर म्हणेन?... तु तर मा... म... मॅच्युअर झालीय असेच कोणी पण म्हणेन..."
राहुलच्या तोंडून 'माल' शब्द बाहेर पडणार होता पण वेळीच त्याने जीभ आवरली आणि 'मॅच्युअर' असे म्हटले... पण रतीला कळले तो काय शब्द बोलणार होता ते... ती मिश्किलपणे हसत म्हणाली,
"मला माहितीये तु काय बोलणार होतास ते... मी पण तुझ्या वयातून गेलीय म्हटलं, यंग बॉय..."
"स्स्स... सॉरी मम्मी... ते... मला... म्हणाय..." राहुल गडबडत बोलायला गेला...
"ईट्स ओके रे, बेटा... मी समजू शकते... यंग मुलांची एक वेगळी भाषा असते बोलायची... मला कल्पना आहे..."
राहुलच्य जवळ येत हसून रती म्हणाली आणि प्रेमाने त्याच्या केसांमधुन हात फिरवू लागली... राहुलनेही मान वळवुन प्रेमाने मम्मीकडे पाहिले आणि तो दिलखुलास हसला... त्याचे मोहक हास्य पाहून रतीला मायेचे भरते आले आणि तिने प्रेमाने त्याला आलिंगन दिले... राहुल गॅसवरील पातेल्यातली भाजी हलवत मम्मीच्या आलिंगनाची ऊब घेत राहिला...
"बरं ठिक आहे... मी येते फ्रेश होवून... पण तु भांडी वगैरे साफसफाईचे काम माझ्यासाठी ठेव... सगळेच तु करत बसू नकोस..." राहुलच्या गालाची पप्पी घेत रती कौतुकाने म्हणाली आणि वळुन चालायला लागली...
