S
StoryPublisher
Guest
प्रिया माझी... (माझ्या आयुष्यातली खरी दिवाळी)
लेखक - जय
माझ नाब जय खूप दिवसापूर्वी घडलेली असली तरीही आज सुद्धा आठवते, कारण दिवाळी... हो दिवाळीच्या दिवशी घडलेली आहे. मी त्यावेळी अबिबाहित होतो आणि नोकरी निमीत्त इंदौर येथे कामासाठी गेलो होतो. माझ बय त्यावेळी २४ असेल. दिसायला सुंदर देखणा आणि हसरा स्वभाब त्यामुळे माझी क्षणार्धात कुणाच्याही बरोबर ओळख होत असे. असो.....
कामा निमित्त ६-७ दिवस इंदौरमध्ये राहून दिवाळीसाठी गावी येण्यासाठी मी इंदौरहून येताना बसमधे घडलेली घटना आहे. माझे आरक्षण नसल्यामुळे मला आयत्यावेळी बसमधे नेहमीप्रमाणे जागा मिळाली नाही आणि खूप प्रयत्न केल्यावर स्वतः मालकांनी माझी व्यवस्था त्यांची नातलग असलेल्या सौ. सुप्रिया देशमुख यांच्याशेजारी असलेल्या जागेबर अर्थात त्यांना विनंती करून माझ्यासाठी केली.
माझा अंदाज होता की देशमुख बाई बहुतेक वयाने मोठ्या असतील परंतु माझा अंदाज हुकला कारण सौ. देशमुख साधारण ३० बर्षांच्या असाव्यात. दिसायला घरंदाज असलेल्या देशमुखबाईना जबळ जाऊन बिनती केली
आणि म्हणालो " नमस्कार, मी जय... कामा निमीत्त इंदौरला आलो होतो. दिवाळीसाठी घरी निघालो आहे. पुण्यापर्यंत या गाडीतून आणि पुढे पुण्याहून कराडमध्ये माझा गावी जाणार आहे. " त्यांनी हसून प्रतिसाद दिला आणि म्हणाल्या " माझ्याबरोबर माझे मिस्टर येणार होते, म्हणून आम्ही दोन जागा राखून ठेवल्या होत्या. परंतु माझ्या मिस्टरांना अचानक मोठे काम मिळाले असल्याने ते माझ्याबरोबर आले नाहीत. म्हणून मला एकट्याने गावी जावे लागत आहे, आणि मलादेखील पुण्याहून पुढे कोल्हापूरला जायचे आहे. मला बस मालकांनी तुम्हाला देखील कराडपर्यंत जायचे आहे आणि पुण्याहून पुढे मला कंपनी होईल असे सांगितले, म्हणून तुम्हाला माझ्या मिस्टरांच्या राखीव जागेवर बसण्यासाठी आग्रह केला आणि मी तयार झाले " असो..
सौ. देशमुख म्हणताच मी स्वतःहून जय जाधब अशी ओळख करून दिली. थोडा बेळ गप्पा मारल्याबर आम्ही निवांत झालो आणि पुढील प्रवासा साठी तयार होऊन गाडी मध्ये स्थानापन झालो. एव्हाना माझा नजरेत एक गोष्ट जाणबली ती अशी की सौ देशमख दिसमला एकदम संदर रेखीब आणि आपल्या भाषेत एकदम कडक सामान होत्या. त्यांची नजरसुद्धा भेदक होती, बांधा सुरेख अगदी ३४-२९-३४ असा, कांती नितळ, रंग तांबूस गोरा, साधारण पाच फुट ४ इंच उंची. थोडा वेळ गप्पा मारल्यावर माझाकडे पाहत म्हणाल्या " जय साहेब तुमच लग्न झाल की नाही ? " यावर मी म्हणालो "नाही ? मात्र दिवाळी नंतर आमच्या मातोश्री सूनसंशोधन सुरु करणार आहेत "
पुढे माझं शिक्षण, वय, गाव, नातेवाईक आणि आई बाबा यांच्याबद्दल माहिती घेत त्या म्हणाल्या " इतके छान शिक्षण आणि घरची उत्तम परिस्थिती आणि दिसायला सुंदर आहात तुम्हाला नक्की सुंदर आणि मस्त मुलगी मिळेल यात काही शंका नाही. " मला माझी स्तुती झाल्यामुळे उगीचच लाजल्यासारखे झाले, एकंदरीत त्या घरंदाज होत्या, यात कोणतीही शंका नव्हती.
लेखक - जय
माझ नाब जय खूप दिवसापूर्वी घडलेली असली तरीही आज सुद्धा आठवते, कारण दिवाळी... हो दिवाळीच्या दिवशी घडलेली आहे. मी त्यावेळी अबिबाहित होतो आणि नोकरी निमीत्त इंदौर येथे कामासाठी गेलो होतो. माझ बय त्यावेळी २४ असेल. दिसायला सुंदर देखणा आणि हसरा स्वभाब त्यामुळे माझी क्षणार्धात कुणाच्याही बरोबर ओळख होत असे. असो.....
कामा निमित्त ६-७ दिवस इंदौरमध्ये राहून दिवाळीसाठी गावी येण्यासाठी मी इंदौरहून येताना बसमधे घडलेली घटना आहे. माझे आरक्षण नसल्यामुळे मला आयत्यावेळी बसमधे नेहमीप्रमाणे जागा मिळाली नाही आणि खूप प्रयत्न केल्यावर स्वतः मालकांनी माझी व्यवस्था त्यांची नातलग असलेल्या सौ. सुप्रिया देशमुख यांच्याशेजारी असलेल्या जागेबर अर्थात त्यांना विनंती करून माझ्यासाठी केली.
माझा अंदाज होता की देशमुख बाई बहुतेक वयाने मोठ्या असतील परंतु माझा अंदाज हुकला कारण सौ. देशमुख साधारण ३० बर्षांच्या असाव्यात. दिसायला घरंदाज असलेल्या देशमुखबाईना जबळ जाऊन बिनती केली
आणि म्हणालो " नमस्कार, मी जय... कामा निमीत्त इंदौरला आलो होतो. दिवाळीसाठी घरी निघालो आहे. पुण्यापर्यंत या गाडीतून आणि पुढे पुण्याहून कराडमध्ये माझा गावी जाणार आहे. " त्यांनी हसून प्रतिसाद दिला आणि म्हणाल्या " माझ्याबरोबर माझे मिस्टर येणार होते, म्हणून आम्ही दोन जागा राखून ठेवल्या होत्या. परंतु माझ्या मिस्टरांना अचानक मोठे काम मिळाले असल्याने ते माझ्याबरोबर आले नाहीत. म्हणून मला एकट्याने गावी जावे लागत आहे, आणि मलादेखील पुण्याहून पुढे कोल्हापूरला जायचे आहे. मला बस मालकांनी तुम्हाला देखील कराडपर्यंत जायचे आहे आणि पुण्याहून पुढे मला कंपनी होईल असे सांगितले, म्हणून तुम्हाला माझ्या मिस्टरांच्या राखीव जागेवर बसण्यासाठी आग्रह केला आणि मी तयार झाले " असो..
सौ. देशमुख म्हणताच मी स्वतःहून जय जाधब अशी ओळख करून दिली. थोडा बेळ गप्पा मारल्याबर आम्ही निवांत झालो आणि पुढील प्रवासा साठी तयार होऊन गाडी मध्ये स्थानापन झालो. एव्हाना माझा नजरेत एक गोष्ट जाणबली ती अशी की सौ देशमख दिसमला एकदम संदर रेखीब आणि आपल्या भाषेत एकदम कडक सामान होत्या. त्यांची नजरसुद्धा भेदक होती, बांधा सुरेख अगदी ३४-२९-३४ असा, कांती नितळ, रंग तांबूस गोरा, साधारण पाच फुट ४ इंच उंची. थोडा वेळ गप्पा मारल्यावर माझाकडे पाहत म्हणाल्या " जय साहेब तुमच लग्न झाल की नाही ? " यावर मी म्हणालो "नाही ? मात्र दिवाळी नंतर आमच्या मातोश्री सूनसंशोधन सुरु करणार आहेत "
पुढे माझं शिक्षण, वय, गाव, नातेवाईक आणि आई बाबा यांच्याबद्दल माहिती घेत त्या म्हणाल्या " इतके छान शिक्षण आणि घरची उत्तम परिस्थिती आणि दिसायला सुंदर आहात तुम्हाला नक्की सुंदर आणि मस्त मुलगी मिळेल यात काही शंका नाही. " मला माझी स्तुती झाल्यामुळे उगीचच लाजल्यासारखे झाले, एकंदरीत त्या घरंदाज होत्या, यात कोणतीही शंका नव्हती.