S
StoryPublisher
Guest
बहिणीला ब्लॅकमेल
ही कथा माझी आधीची कथा 'बहिणीबरोबर सलीमचाचा' ह्या कथेचा पुढचा भाग आहे. जर आपण ती कथा वाचली नसेल तर कृपया आधी वाचावी म्हणजे ह्या कथेचा पुर्ण आनंद आपल्याला घेता येईल.
*************
एकदा जेव्हा सलीम चाचा संगीतादिदीला त्याच्या रूममध्ये झवत होता व मी गुपचूप खिडकीच्या वेंटीलेटरमधून त्यांची झवाझवी पहात होतो तेव्हा मी मोबाईलच्या कॅमेऱ्यामधून त्यांच्या झवाझवीचे काही फोटो काढले. तसे मोबाईलमधून गुपचूप फोटो काढताना मी सगळी काळजी घेतली होती म्हणजे मोबाईल सायलेंट मोडवर ठेवणे, कॅमेरा क्लिकचा आवाज होवू न देणे... माझ्याकडे जास्त मेगा पिक्सलचा कॅमेरा मोबाईल नव्हता तेव्हा मी माझ्या मित्राचा मोबाईल आणला होता...
संगीतादिदीचे झवताना तसे फोटो काढून मी ते फोटो माझ्या कॉम्प्युटरमध्ये डाऊनलोड केले. आणि मित्राच्या मोबाईलमधील फोटो डिलीट करून त्याचा मोबाईल त्याला परत दिला. मग मी ते फोटो एडिटरमध्ये एडीट करून जास्त ब्राईट केले जेणेकरून फोटो मध्ये संगीतादिदी आणि सलीम चाचाचा चेहरा आणि त्यांच्या ॲक्शन स्पष्ट दिसाव्यात... मग ते फोटो मी माझ्या कलर प्रिंटरवर प्रिंट केले.
मग मी योग्य संधीची वाट पहात प्लानींग करू लागलो की कसे मी ते फोटो संगीतादिदीला दाखवून तिला ब्लॅकमेल करू शकेल व तिला मला झवायला द्यायला भाग पाडू शकेल...
मी अश्या संधीची वाट पहात होतो की जेव्हा सलीम चाचा शहरात नसेल आणि संगीतादिदी आमच्या घरी एकटी असेल. अश्या संधीची वाट पहायचे कारण की जेव्हा संगीतादिदीला कळेल की तिच्या सलीम चाचाबरोबरील लैंगीक संबंधाबद्दल मला माहीत पडले आहे आणि मी त्यांचे गुपचूप फोटो काढले आहेत तर ती सलीम चाचाला ते जावून सांगेन. मग सलीम चाचा मला मारेल किंवा माझ्याकडील ते फोटो मला नष्ट करायला भाग पाडेल... तेव्हा त्याचा मला कोठलाही अडसर नको होता... म्हणून मी संगीतादिदी पुर्ण एकटी पकडण्याची संधी शोधत होतो...
अशी संधी मला जवळ जवळ दीड महिन्याने मिळाली! एकदा सलीम चाचा एका आठवड्याकरीता गावी गेले होते... त्या दरम्यान संगीतादिदी आमच्याकडे आलेली होती... नेमके एका कामासाठी माझ्या आईला ३/४ दिवसांकरीता आमच्या गावी जावे लागले होते. संगीतादिदी आमच्याकडे असल्याने माझ्या जेवणा-खाण्याची आईला काळजी नव्हती म्हणून ती निश्चिंतपणे गेली होती... बाबा नेहमीसारखे त्यांच्या सेल्स ट्रिपवर गेलेले होते. मला हवा तो एकांत संगीतादिदीबरोबर मिळत होता तेव्हा मी माझ्या प्लानवर काम चालू केले...
प्रथम मी संगीतादिदीचे झवतानाचे प्रिंट केलेले फोटो एका इन्व्हलपमध्ये टाकून तयार ठेवले. त्या इन्व्हलपवर मी तिच्या नवऱ्याचे नाव लिहिले आणि एक तिकीट वगैरे लावून असे भासवले की ते इन्व्हलप पोष्टाने आलेय. मग त्या दिवशी दुपारी मी कॉलेजमधून आलो तेव्हा ते इन्व्हलप घेवून घरात शिरलो. किचनमध्ये येवून मी संगीतादिदीला हाक मारली. संगीतादिदी तिच्या रूममधून आली...
तिने गुलाबी रंगाचा गाऊन घातला होता आणि त्यातून तिने आत घातलेली काळी ब्रेसीयर दिसत होती. खाली घातलेली डार्क रंगाची पँटीजही सहज कळत होती... नॉर्मली गाऊनच्या आत ती परकर घालते पण घरात इतर कोणी नसल्याने तिने बहुतेक गाऊनच्या आतून परकर घातला नव्हता... तिला तसे पाहून माझ्या मनात क्षणभर विचार आला की 'मला तिला आतील ब्रा, पँटीजवर आज जवळून पहाता येईल का?'... ती आली आणि माझ्या हृदयाचे ठोके जोराने पडू लागले. माझ्या छातीत धडधड होवू लागले. माझा हात किंचीत कापत होता. ते इन्व्हलप तिच्या हातात देत मी म्हटले,
"दिदी, हे इन्व्हलप बाहेर पडले होते... बहुतेक पोष्टाने आले आहे..."
"पोष्टाने आले?... कोणाचे असेल बरे??" संगीतादिदीने आश्चर्याने इन्व्हलप हातात घेत म्हटले.
ती इन्व्हलपवरील नाव वगैरे वाचू लागली. डायनींगच्या चेअरवर बसत मी तिला विचारले,
"कोणाचे आहे, दिदी?"
"मला वाटते तुझ्या जिजूंसाठी आलेय..."
"जिजूंसाठी? आपल्या ह्या पत्त्यावर?" मी आश्चर्य दाखवत म्हटले.
"हो बघ ना... खरे तर त्यांच्यासाठी पत्र वगैरे सासरच्या पत्त्यावर येतात..."
"तेच तर मी म्हणतोय... काय असेल आत, दिदी?"
"कोणास ठाऊक?... बघते मी जरा..."
माझे हृदय पुन्हा जोराने धडधडू लागले... ती माझ्या विरुद्ध बाजूला डायनींग चेअरवर बसली होती. संगीतादिदीने इन्व्हलप उघडले आणि आतील फोटो बाहेर काढले... जेव्हा तिने वरचा फोटो पाहिला तेव्हा तिचे डोळे वटारले आणि तिचा चेहरा पांढरा फटक पडला! तिला धक्का बसल्यासारखे तिचे डोळे गरगरले पण ती स्तब्ध बसून राहिली...
"काय आहे ते, दिदी?" मी हळूच विचारले.
"हं?...," माझ्या प्रश्नाने दिदी दचकली आणि कसेबसे मलूलपणे म्हणाली, "हं.. त.. ते... काहितरी त्यांच्यासाठी आलेय... मी ठेवून देते त्यांच्यासाठी..." असे बोलून ती उठली आणि लगबगीने तिच्या रूममध्ये निघून गेली...
ही कथा माझी आधीची कथा 'बहिणीबरोबर सलीमचाचा' ह्या कथेचा पुढचा भाग आहे. जर आपण ती कथा वाचली नसेल तर कृपया आधी वाचावी म्हणजे ह्या कथेचा पुर्ण आनंद आपल्याला घेता येईल.
*************
एकदा जेव्हा सलीम चाचा संगीतादिदीला त्याच्या रूममध्ये झवत होता व मी गुपचूप खिडकीच्या वेंटीलेटरमधून त्यांची झवाझवी पहात होतो तेव्हा मी मोबाईलच्या कॅमेऱ्यामधून त्यांच्या झवाझवीचे काही फोटो काढले. तसे मोबाईलमधून गुपचूप फोटो काढताना मी सगळी काळजी घेतली होती म्हणजे मोबाईल सायलेंट मोडवर ठेवणे, कॅमेरा क्लिकचा आवाज होवू न देणे... माझ्याकडे जास्त मेगा पिक्सलचा कॅमेरा मोबाईल नव्हता तेव्हा मी माझ्या मित्राचा मोबाईल आणला होता...
संगीतादिदीचे झवताना तसे फोटो काढून मी ते फोटो माझ्या कॉम्प्युटरमध्ये डाऊनलोड केले. आणि मित्राच्या मोबाईलमधील फोटो डिलीट करून त्याचा मोबाईल त्याला परत दिला. मग मी ते फोटो एडिटरमध्ये एडीट करून जास्त ब्राईट केले जेणेकरून फोटो मध्ये संगीतादिदी आणि सलीम चाचाचा चेहरा आणि त्यांच्या ॲक्शन स्पष्ट दिसाव्यात... मग ते फोटो मी माझ्या कलर प्रिंटरवर प्रिंट केले.
मग मी योग्य संधीची वाट पहात प्लानींग करू लागलो की कसे मी ते फोटो संगीतादिदीला दाखवून तिला ब्लॅकमेल करू शकेल व तिला मला झवायला द्यायला भाग पाडू शकेल...
मी अश्या संधीची वाट पहात होतो की जेव्हा सलीम चाचा शहरात नसेल आणि संगीतादिदी आमच्या घरी एकटी असेल. अश्या संधीची वाट पहायचे कारण की जेव्हा संगीतादिदीला कळेल की तिच्या सलीम चाचाबरोबरील लैंगीक संबंधाबद्दल मला माहीत पडले आहे आणि मी त्यांचे गुपचूप फोटो काढले आहेत तर ती सलीम चाचाला ते जावून सांगेन. मग सलीम चाचा मला मारेल किंवा माझ्याकडील ते फोटो मला नष्ट करायला भाग पाडेल... तेव्हा त्याचा मला कोठलाही अडसर नको होता... म्हणून मी संगीतादिदी पुर्ण एकटी पकडण्याची संधी शोधत होतो...
अशी संधी मला जवळ जवळ दीड महिन्याने मिळाली! एकदा सलीम चाचा एका आठवड्याकरीता गावी गेले होते... त्या दरम्यान संगीतादिदी आमच्याकडे आलेली होती... नेमके एका कामासाठी माझ्या आईला ३/४ दिवसांकरीता आमच्या गावी जावे लागले होते. संगीतादिदी आमच्याकडे असल्याने माझ्या जेवणा-खाण्याची आईला काळजी नव्हती म्हणून ती निश्चिंतपणे गेली होती... बाबा नेहमीसारखे त्यांच्या सेल्स ट्रिपवर गेलेले होते. मला हवा तो एकांत संगीतादिदीबरोबर मिळत होता तेव्हा मी माझ्या प्लानवर काम चालू केले...
प्रथम मी संगीतादिदीचे झवतानाचे प्रिंट केलेले फोटो एका इन्व्हलपमध्ये टाकून तयार ठेवले. त्या इन्व्हलपवर मी तिच्या नवऱ्याचे नाव लिहिले आणि एक तिकीट वगैरे लावून असे भासवले की ते इन्व्हलप पोष्टाने आलेय. मग त्या दिवशी दुपारी मी कॉलेजमधून आलो तेव्हा ते इन्व्हलप घेवून घरात शिरलो. किचनमध्ये येवून मी संगीतादिदीला हाक मारली. संगीतादिदी तिच्या रूममधून आली...
तिने गुलाबी रंगाचा गाऊन घातला होता आणि त्यातून तिने आत घातलेली काळी ब्रेसीयर दिसत होती. खाली घातलेली डार्क रंगाची पँटीजही सहज कळत होती... नॉर्मली गाऊनच्या आत ती परकर घालते पण घरात इतर कोणी नसल्याने तिने बहुतेक गाऊनच्या आतून परकर घातला नव्हता... तिला तसे पाहून माझ्या मनात क्षणभर विचार आला की 'मला तिला आतील ब्रा, पँटीजवर आज जवळून पहाता येईल का?'... ती आली आणि माझ्या हृदयाचे ठोके जोराने पडू लागले. माझ्या छातीत धडधड होवू लागले. माझा हात किंचीत कापत होता. ते इन्व्हलप तिच्या हातात देत मी म्हटले,
"दिदी, हे इन्व्हलप बाहेर पडले होते... बहुतेक पोष्टाने आले आहे..."
"पोष्टाने आले?... कोणाचे असेल बरे??" संगीतादिदीने आश्चर्याने इन्व्हलप हातात घेत म्हटले.
ती इन्व्हलपवरील नाव वगैरे वाचू लागली. डायनींगच्या चेअरवर बसत मी तिला विचारले,
"कोणाचे आहे, दिदी?"
"मला वाटते तुझ्या जिजूंसाठी आलेय..."
"जिजूंसाठी? आपल्या ह्या पत्त्यावर?" मी आश्चर्य दाखवत म्हटले.
"हो बघ ना... खरे तर त्यांच्यासाठी पत्र वगैरे सासरच्या पत्त्यावर येतात..."
"तेच तर मी म्हणतोय... काय असेल आत, दिदी?"
"कोणास ठाऊक?... बघते मी जरा..."
माझे हृदय पुन्हा जोराने धडधडू लागले... ती माझ्या विरुद्ध बाजूला डायनींग चेअरवर बसली होती. संगीतादिदीने इन्व्हलप उघडले आणि आतील फोटो बाहेर काढले... जेव्हा तिने वरचा फोटो पाहिला तेव्हा तिचे डोळे वटारले आणि तिचा चेहरा पांढरा फटक पडला! तिला धक्का बसल्यासारखे तिचे डोळे गरगरले पण ती स्तब्ध बसून राहिली...
"काय आहे ते, दिदी?" मी हळूच विचारले.
"हं?...," माझ्या प्रश्नाने दिदी दचकली आणि कसेबसे मलूलपणे म्हणाली, "हं.. त.. ते... काहितरी त्यांच्यासाठी आलेय... मी ठेवून देते त्यांच्यासाठी..." असे बोलून ती उठली आणि लगबगीने तिच्या रूममध्ये निघून गेली...