S
StoryPublisher
Guest
बाँडेज : लेखक- सॅमी
bondage
Author: sammy
नमस्कार माझ्या चावट मित्र-मत्रिणिनो, आज तुम्हाला एकाची खरीखुरी घडलेली कथा सादर करत आहे. कथा जरी संपूर्ण
खरी असली तरीही त्याचे, गावाचे, शहरांचे अथवा कथेतील इतर पात्रांची नावे कथानायकाच्या विनंतीस मान देऊन बदलली
आहेत जेणे करून त्याच्या खाजगी आयुष्य अबाधित रहावे.
माझे नाव अजित, मी मुळचा मालवणचा. आता ह्या फॉरेन कंपनीमधे एका चांगल्या हुद्द्यावर काम करत आहे. माझे वय सच्चीस. तरीही माझे लग्न अजून झाले नाही. करायची खूप इच्छा आहे पण सगळ्याच गोष्टी आपल्या हातात नसतात ना. मी इथवर पोचायला खूप मेहनत घेतली. अगदी शाळेपासून तसे सांगायला जरी मी मालवणचा असलो तरी आमचे गाव मुख्य शहरापासून बरेच लांब होते.
मी लहानपणापासून अतिशय लाजरा बुजरा होतो. पटकन कोणात मिसळत नसे. तसा मित्रांमधे मी सगळ्यांचा लाडका होतो. दिसायला सावळा असलो तरी रेखीव होतो. माझे केस एकदम सरळ होते. अंगाने पण सुदृढ होतो. मला मैदानी खेळाची 'खूप आवड होती. शाळेतून घरी आलो कि सरळ मैदानात पळायचो. तसा मी अभ्यासातपण हुशार होतो. शाळेमधे माझा नंबर नेहमी पहिल्या तीनमधे असे. खूप छान होते ते दिवस.
शाळा संपली आणि मी कॉलेजला जायला लागलो. कॉलेज गावापसून लांब शहरात होते. म्हणून मी माझ्या मामांकडे राहून माझे शिक्षण पूर्ण केले. मला अजून शिकायची इछा होती. माझ्या वडीलांनी मला पुढे शिक्षणासाठी पुण्यात पाठवले.
मी माझे पोस्ट ग्रॅज्युएशन तिथेच पूर्ण केले. त्यानंतर मला इथली नोकरी मिळाली.
आमच्या ऑफिसमधे शंभर-दिडशे लोक काम करत होते. माझ्या विभागात वीसजण होते. माझ्या हाताखाली पाच
मुली काम करत होत्या. त्यातल्या दोन माझ्यावर लट्टू होत्या. उगिच काहिही कारण नसताना काम काढून माझ्याशी बोलायला येत असत. मी मात्र कामापुरते त्यांच्याशी बोलत असे. मला थिल्लरपणा अजिबात आवडत नसे. त्यात आमची बॉस एक खडूस बाई होती. रागिणी तिचे नाव. नावाप्रमाणेच ती रागीट होती. सगळेजण तिला बिचकून असत. ती सतत कोणावर ना कोणावर डाफरत असे. तिचेही लग्न झाले नव्हते आणि म्हणूनच कि काय ती तो राग आम्हा सगळ्यांवर काढत
असावी असे आम्हाला वाटत होते.
त्यातल्या त्यात ती माझ्याशी थोडी नरमाईने वागत असे. ती माझ्यावर तरी अजूनपर्यंत विनाकरण चढली (ओरडली) नव्हती. तसा माझा आणि तिचा दिवसातून पंधरा-वीसवेळा आमना सामना होत असे. मी आपण बरे आणि आपले काम बरे ह्या विचारसरणीचा माणूस होतो. कोणी मदत मागितली तरच मी पुढे जात असे. उगाचच दुसऱ्यांच्या कामात लुडबुड करणे माझ्या स्वभावात बसत नव्हते. काम झाले की मी माझी मोटरबाईक घेऊन सरळ घरचा रस्ता पकडत असे. पण घरी कधी सरळ गेलो असेन असे मला अजूनतरी आठवत नाही. कामाचा क्षीण घालवण्यासाठी मी दररोज तीन-चार पेग
व्हिस्कीचे घशाखाली उतरवत असे. नाहीतरी ऑफिसने दिलेल्या त्या रूमवर जाऊन तरी काय करायचे हा प्रश्नच असायचा. नाही म्हणायला चार खोल्या, बेडरूम व हॉल्मधे टीव्ही व एसी, किचनमधे फ्रीज, जेवण बनवण्यासाठी, साफसफाईसाठी नोकर अशा सर्व सोयी होत्या त्या रूमवर. पण एकटेपणा मला खायला उठत असे.
गेली दहा वर्ष मी तिथेच रहात होतो. बारमधे बसून टीव्ही बघणे हा तर माझा हेतू कधिच नव्हता. समोर चालू आहे म्हणून बघायचो इतकेच. माझा मुख्य हेतू असे मला कोणाची सोबत मिळते का हे पाहणे. बारमधे जवळच्या लॉ कॉलेजच्या मुली दारू ढोसायला येत असत. त्याच माझ्या ध्येय होत्या. एखादी तरी त्यातली गढवता आली तर पहावे. तिला रूमवर घेऊन जावे आणि तिला बांधून करकचवून झवावे असे माझे स्वप्न होते. मला जेंव्हा पासून स्त्रिचे आकर्षण वाटू लागले तेंव्हापासूनच सेक्स करताना खिला बांधून करायची (बॉन्डेज) माझी फँटसी होती. असो. अश्या फँटसीसाठी मला एका मुलीची गरज होती. म्हणूनच गेली दोन-तीन वर्षे मी बारमधल्या मुलींचा नीट अभ्यास करत होतो. त्यांचे राहणीमान, खाण्याची सवय, त्यांचा पीण्याचा ब्रँड अशा कितीतरी गोष्टी. पण मला अजून एकाही मुलीला स्वतःहून ड्रिंक ऑफ़र करण्याचे अथवा स्वतःहून जाऊन बोलायचे धाडस झाले नव्हते.
bondage
Author: sammy
नमस्कार माझ्या चावट मित्र-मत्रिणिनो, आज तुम्हाला एकाची खरीखुरी घडलेली कथा सादर करत आहे. कथा जरी संपूर्ण
खरी असली तरीही त्याचे, गावाचे, शहरांचे अथवा कथेतील इतर पात्रांची नावे कथानायकाच्या विनंतीस मान देऊन बदलली
आहेत जेणे करून त्याच्या खाजगी आयुष्य अबाधित रहावे.
माझे नाव अजित, मी मुळचा मालवणचा. आता ह्या फॉरेन कंपनीमधे एका चांगल्या हुद्द्यावर काम करत आहे. माझे वय सच्चीस. तरीही माझे लग्न अजून झाले नाही. करायची खूप इच्छा आहे पण सगळ्याच गोष्टी आपल्या हातात नसतात ना. मी इथवर पोचायला खूप मेहनत घेतली. अगदी शाळेपासून तसे सांगायला जरी मी मालवणचा असलो तरी आमचे गाव मुख्य शहरापासून बरेच लांब होते.
मी लहानपणापासून अतिशय लाजरा बुजरा होतो. पटकन कोणात मिसळत नसे. तसा मित्रांमधे मी सगळ्यांचा लाडका होतो. दिसायला सावळा असलो तरी रेखीव होतो. माझे केस एकदम सरळ होते. अंगाने पण सुदृढ होतो. मला मैदानी खेळाची 'खूप आवड होती. शाळेतून घरी आलो कि सरळ मैदानात पळायचो. तसा मी अभ्यासातपण हुशार होतो. शाळेमधे माझा नंबर नेहमी पहिल्या तीनमधे असे. खूप छान होते ते दिवस.
शाळा संपली आणि मी कॉलेजला जायला लागलो. कॉलेज गावापसून लांब शहरात होते. म्हणून मी माझ्या मामांकडे राहून माझे शिक्षण पूर्ण केले. मला अजून शिकायची इछा होती. माझ्या वडीलांनी मला पुढे शिक्षणासाठी पुण्यात पाठवले.
मी माझे पोस्ट ग्रॅज्युएशन तिथेच पूर्ण केले. त्यानंतर मला इथली नोकरी मिळाली.
आमच्या ऑफिसमधे शंभर-दिडशे लोक काम करत होते. माझ्या विभागात वीसजण होते. माझ्या हाताखाली पाच
मुली काम करत होत्या. त्यातल्या दोन माझ्यावर लट्टू होत्या. उगिच काहिही कारण नसताना काम काढून माझ्याशी बोलायला येत असत. मी मात्र कामापुरते त्यांच्याशी बोलत असे. मला थिल्लरपणा अजिबात आवडत नसे. त्यात आमची बॉस एक खडूस बाई होती. रागिणी तिचे नाव. नावाप्रमाणेच ती रागीट होती. सगळेजण तिला बिचकून असत. ती सतत कोणावर ना कोणावर डाफरत असे. तिचेही लग्न झाले नव्हते आणि म्हणूनच कि काय ती तो राग आम्हा सगळ्यांवर काढत
असावी असे आम्हाला वाटत होते.
त्यातल्या त्यात ती माझ्याशी थोडी नरमाईने वागत असे. ती माझ्यावर तरी अजूनपर्यंत विनाकरण चढली (ओरडली) नव्हती. तसा माझा आणि तिचा दिवसातून पंधरा-वीसवेळा आमना सामना होत असे. मी आपण बरे आणि आपले काम बरे ह्या विचारसरणीचा माणूस होतो. कोणी मदत मागितली तरच मी पुढे जात असे. उगाचच दुसऱ्यांच्या कामात लुडबुड करणे माझ्या स्वभावात बसत नव्हते. काम झाले की मी माझी मोटरबाईक घेऊन सरळ घरचा रस्ता पकडत असे. पण घरी कधी सरळ गेलो असेन असे मला अजूनतरी आठवत नाही. कामाचा क्षीण घालवण्यासाठी मी दररोज तीन-चार पेग
व्हिस्कीचे घशाखाली उतरवत असे. नाहीतरी ऑफिसने दिलेल्या त्या रूमवर जाऊन तरी काय करायचे हा प्रश्नच असायचा. नाही म्हणायला चार खोल्या, बेडरूम व हॉल्मधे टीव्ही व एसी, किचनमधे फ्रीज, जेवण बनवण्यासाठी, साफसफाईसाठी नोकर अशा सर्व सोयी होत्या त्या रूमवर. पण एकटेपणा मला खायला उठत असे.
गेली दहा वर्ष मी तिथेच रहात होतो. बारमधे बसून टीव्ही बघणे हा तर माझा हेतू कधिच नव्हता. समोर चालू आहे म्हणून बघायचो इतकेच. माझा मुख्य हेतू असे मला कोणाची सोबत मिळते का हे पाहणे. बारमधे जवळच्या लॉ कॉलेजच्या मुली दारू ढोसायला येत असत. त्याच माझ्या ध्येय होत्या. एखादी तरी त्यातली गढवता आली तर पहावे. तिला रूमवर घेऊन जावे आणि तिला बांधून करकचवून झवावे असे माझे स्वप्न होते. मला जेंव्हा पासून स्त्रिचे आकर्षण वाटू लागले तेंव्हापासूनच सेक्स करताना खिला बांधून करायची (बॉन्डेज) माझी फँटसी होती. असो. अश्या फँटसीसाठी मला एका मुलीची गरज होती. म्हणूनच गेली दोन-तीन वर्षे मी बारमधल्या मुलींचा नीट अभ्यास करत होतो. त्यांचे राहणीमान, खाण्याची सवय, त्यांचा पीण्याचा ब्रँड अशा कितीतरी गोष्टी. पण मला अजून एकाही मुलीला स्वतःहून ड्रिंक ऑफ़र करण्याचे अथवा स्वतःहून जाऊन बोलायचे धाडस झाले नव्हते.