S
StoryPublisher
Guest
राधाच्या ओठाच मस्तपैकी चुंबन
सर आज मात्र मी तुमच काही ऐकणार नाही चहा घ्यायला तुम्ही माझ्या घरी आलंच पाहिजे, हरी अगदी ठामपणाने मला सांगत होता. अरे हरी कशाला उगीच त्रास करून घेतोस? येईन कधी तरी मी तुझ्या घरी, मी त्याला म्हंटल पण त्यानं माझं काही ऐकल नाही शेवटी सायंकाळी ऑफिस बंद झालं कि आपण दोघे मिळून जाऊ असं मी त्याला सांगितलं आणि मग कुठ त्यानं समाधानान कामाला सुरुवात केली. हरीचा स्वभाव एकदम मोकळा खर त्याला धड वाचता लिहिता ही येत नाही पण मीच त्याला आमच्या ऑफिसात शिपायाची नोकरी दिली. तेव्हापासून हरी मला फार मानतो सायंकाळी ऑफिस बंद झाल्यावर माझ्याच गाडी वरून आम्ही दोघ त्याच्या घरी पोहचलो. दर उघडाच होत गाडीच आवाज ऐकून हरीची बायको एकदम दारात आली आणि आम्हा दोघांना पाहून काहीशी हसली आज तुम्हाला घेऊनच यायला मी त्यांना सांगितलं होतं.
आम्ही गाडीवरू उतरल्यावर ती मला म्हणाली. मी काहीसा हरीच्या बायकोकड पाहत राहिलो. त्याची बायको रांगण सावली आणि दिसायला देखणी होती. तिचा तारुण्यानं बहरलेला देह फारच आकर्षक वाढत होतं. तिच्या मोठ्या स्तानामुळे तिची छाती भरदार वाटत होती. नितम्बाचा प्रदेश भरगच्च होतं. या, तिनं म्हंटल आणि हरीच्या पाठोपाठ मी तिच्या घरात शिरलो. घरात स्वच्छता चांगली होती घर लहान असलं तरी लांब होत. हात पाय धून फ्रेश होऊन बसलो तास हरीन आपल्या बायकोला हक मारली, राधा, ती बाहेर आली तसा हरी तिला म्हणाला, साहेबाना बिर्याणी फार आवडली तू परवा डब्यातून दिलेलो आता बिर्याणीचा बेत कधी आखायचा?
साहेबाच्या मनावर साहेब उद्या म्हणाले तर उद्या, राधा हसत म्हणाली. तिची नजर माझ्यावर होती. का कुणास ठाऊक पण राधा मला फार आवडली होती. साहेब आताच सांगून टाका कधी येणार ते, हरी मझ्याकड पाहत म्हणाला. चार दिवसात नक्की, मी म्हणालो. चालेल आदल्या दिवशी सांगा म्हणजे झाल, राधा म्हणाली आणि माझाकड नजर टाकून आत गेली.
ती आत जाताना तिच्या निताम्बाची होणारी मोहन हालचाल मला खूळ लाऊन गेली मग मी हरी बरोबर गप्पा मारीत बसलो आणि थोड्याच वेळात राधा पोहे घेऊन बाहेर आली. पोह्याची चव अप्रतिम होती म्हणजे राधाच्या हातालाच खास चव होती मी पोहे खात असताना राधा मझ्याकड एक टक पाहत होती. कसे झालेत? तीन विचारलं. पोहे जर इतके चांगले चवीला वाटतात तर तुमच्या हातच स्वयंपाक किती चवदार होत असेल असं म्हणून मी तिच्याकड पाहिलं तिने दावा डोळा बारीक करीत माझ्या कड पाहिलं आणि खुदकन हसत ती म्हणाली, मग ती चव घ्यायला कधी येणार? मी हरी जवळ सांगतो मी म्हणालो.
नंतर चहा घेऊन मी उठलो तसा हरी म्हणाला, साहेब इथ जवळच पण पट्टी आहे तुमच्या आवडीच मसाला पण घेऊन एका मिनिटात आलो थांबा. असं म्हणून तो चटकन बाहेर पडला आणि मी राधाकड पाहिलं. उद्या रात्री या, ती मझ्याकड रोखून पाहत म्हणाली बिर्याणीचा छानसा बेत करते, येईन नक्की येईन, मी म्हणालो मी वाट पाहते, ती म्हणाली. मी येणारच त्या शिवाय मला चैन पडणार नाही, मी म्हणालो. ती फक्त हसली फार गोड हसली पण खाऊन मी बाहेर पडलो. राधा मी जी पर्यंत चौकतीत उभी होती. रात्री अंथरुणावर पडल्यावर माझ्या मनात राधाचाच विचार घोळत होतं. राधा रंगेल स्वभावाची होती हे मी ओळखल होत उद्या रात्री जेवायला गेलो कि खडा टाकून पाहायला हरकत नाही अस मला वाटल आणि जर त्यातून काही जमल तर उद्या रात्रीच सर काही घडायला उशीर ही लागणार नाही असं वाटलं. मी झोप लागेपर्यंत राधाचाच विचार करीत होतो.
(क्रमश:……)
सर आज मात्र मी तुमच काही ऐकणार नाही चहा घ्यायला तुम्ही माझ्या घरी आलंच पाहिजे, हरी अगदी ठामपणाने मला सांगत होता. अरे हरी कशाला उगीच त्रास करून घेतोस? येईन कधी तरी मी तुझ्या घरी, मी त्याला म्हंटल पण त्यानं माझं काही ऐकल नाही शेवटी सायंकाळी ऑफिस बंद झालं कि आपण दोघे मिळून जाऊ असं मी त्याला सांगितलं आणि मग कुठ त्यानं समाधानान कामाला सुरुवात केली. हरीचा स्वभाव एकदम मोकळा खर त्याला धड वाचता लिहिता ही येत नाही पण मीच त्याला आमच्या ऑफिसात शिपायाची नोकरी दिली. तेव्हापासून हरी मला फार मानतो सायंकाळी ऑफिस बंद झाल्यावर माझ्याच गाडी वरून आम्ही दोघ त्याच्या घरी पोहचलो. दर उघडाच होत गाडीच आवाज ऐकून हरीची बायको एकदम दारात आली आणि आम्हा दोघांना पाहून काहीशी हसली आज तुम्हाला घेऊनच यायला मी त्यांना सांगितलं होतं.
आम्ही गाडीवरू उतरल्यावर ती मला म्हणाली. मी काहीसा हरीच्या बायकोकड पाहत राहिलो. त्याची बायको रांगण सावली आणि दिसायला देखणी होती. तिचा तारुण्यानं बहरलेला देह फारच आकर्षक वाढत होतं. तिच्या मोठ्या स्तानामुळे तिची छाती भरदार वाटत होती. नितम्बाचा प्रदेश भरगच्च होतं. या, तिनं म्हंटल आणि हरीच्या पाठोपाठ मी तिच्या घरात शिरलो. घरात स्वच्छता चांगली होती घर लहान असलं तरी लांब होत. हात पाय धून फ्रेश होऊन बसलो तास हरीन आपल्या बायकोला हक मारली, राधा, ती बाहेर आली तसा हरी तिला म्हणाला, साहेबाना बिर्याणी फार आवडली तू परवा डब्यातून दिलेलो आता बिर्याणीचा बेत कधी आखायचा?
साहेबाच्या मनावर साहेब उद्या म्हणाले तर उद्या, राधा हसत म्हणाली. तिची नजर माझ्यावर होती. का कुणास ठाऊक पण राधा मला फार आवडली होती. साहेब आताच सांगून टाका कधी येणार ते, हरी मझ्याकड पाहत म्हणाला. चार दिवसात नक्की, मी म्हणालो. चालेल आदल्या दिवशी सांगा म्हणजे झाल, राधा म्हणाली आणि माझाकड नजर टाकून आत गेली.
ती आत जाताना तिच्या निताम्बाची होणारी मोहन हालचाल मला खूळ लाऊन गेली मग मी हरी बरोबर गप्पा मारीत बसलो आणि थोड्याच वेळात राधा पोहे घेऊन बाहेर आली. पोह्याची चव अप्रतिम होती म्हणजे राधाच्या हातालाच खास चव होती मी पोहे खात असताना राधा मझ्याकड एक टक पाहत होती. कसे झालेत? तीन विचारलं. पोहे जर इतके चांगले चवीला वाटतात तर तुमच्या हातच स्वयंपाक किती चवदार होत असेल असं म्हणून मी तिच्याकड पाहिलं तिने दावा डोळा बारीक करीत माझ्या कड पाहिलं आणि खुदकन हसत ती म्हणाली, मग ती चव घ्यायला कधी येणार? मी हरी जवळ सांगतो मी म्हणालो.
नंतर चहा घेऊन मी उठलो तसा हरी म्हणाला, साहेब इथ जवळच पण पट्टी आहे तुमच्या आवडीच मसाला पण घेऊन एका मिनिटात आलो थांबा. असं म्हणून तो चटकन बाहेर पडला आणि मी राधाकड पाहिलं. उद्या रात्री या, ती मझ्याकड रोखून पाहत म्हणाली बिर्याणीचा छानसा बेत करते, येईन नक्की येईन, मी म्हणालो मी वाट पाहते, ती म्हणाली. मी येणारच त्या शिवाय मला चैन पडणार नाही, मी म्हणालो. ती फक्त हसली फार गोड हसली पण खाऊन मी बाहेर पडलो. राधा मी जी पर्यंत चौकतीत उभी होती. रात्री अंथरुणावर पडल्यावर माझ्या मनात राधाचाच विचार घोळत होतं. राधा रंगेल स्वभावाची होती हे मी ओळखल होत उद्या रात्री जेवायला गेलो कि खडा टाकून पाहायला हरकत नाही अस मला वाटल आणि जर त्यातून काही जमल तर उद्या रात्रीच सर काही घडायला उशीर ही लागणार नाही असं वाटलं. मी झोप लागेपर्यंत राधाचाच विचार करीत होतो.
(क्रमश:……)
