S
StoryPublisher
Guest
वहिनी
लेखक - कालीचरण
* * * * * * * *
वाचक मित्रहो मी कथा प्रथमच लिहीत आहे. ही काल्पनिक नसून माझा भूतकाळ आहे.
साधारण २००० सालातील ही घटना आहे. तेव्हा मी ऐन जवानीच्या उंबरठ्यावर होतो. संगतही अशी होती की बस्स..... रोज ब्लु फिल्म पहायचीच. प्रत्येकजण आपापल्यापरीने प्रयत्न करुन ब्लु फिल्मची सीडी मिळवायचा आणि मग ती सीडी सम्याच्या घरी जाऊन बघायची. त्यातल्या नागड्या गोच्या बायकाना झवताना पहात पहात सगळेजण लवडा हातात घेऊन हालवायचो. ज्याची चिळकांडी लांब जाईल तो जिंकणार. आहे कि नाही भारी स्पर्धा,अश्या स्पर्धा भरवत का नाही कोण जाणे !!!
बरेच दिवस असेच चालत राहीले. नंतर तर मुद्या मारायची सवयच लागली. मुया मारल्याशिवाय झोपच येत नसे. मग रात्री झोपताना प्रत्येक नटीला डोळ्यासमोर आणुन झवू लागलो.
मनाशीच त्या नटीशी संभाषण करायचो. त्या नट्याना कचकचून झवायचो. शेवटी ती नटी बेशुद्ध व्हायची. हा सगळा स्वप्नविलास चालू होता. तेव्हा झवणे एवढेच माहीती होते. पण त्यातील खरी गोम माहीती नव्हती.
नंतर नंतर तर नव्यानाही झवण्याचा कंटाळा येऊ लागला. मग नजरेसमोर मित्राच्या बहीणीही येऊ लागल्या. पहील्यांदा गळून झाल्यावर स्वतःचा अतिशय राग यायचा, पण रात्र झाली की परत तेच पाढे चालू व्हायचे. नंतर तर मात्र झवण्याच्या वेडाने पिसाटलो. देवाला प्रार्थना करायचो 'एकदा तरी झवण्याचा चान्स मिळू दे. देवला साकडे घालण्याचा उद्देश म्हणजे
आपल्यात पोरीला प्रपोज करायचे धाडस नव्हते.
लेखक - कालीचरण
* * * * * * * *
वाचक मित्रहो मी कथा प्रथमच लिहीत आहे. ही काल्पनिक नसून माझा भूतकाळ आहे.
साधारण २००० सालातील ही घटना आहे. तेव्हा मी ऐन जवानीच्या उंबरठ्यावर होतो. संगतही अशी होती की बस्स..... रोज ब्लु फिल्म पहायचीच. प्रत्येकजण आपापल्यापरीने प्रयत्न करुन ब्लु फिल्मची सीडी मिळवायचा आणि मग ती सीडी सम्याच्या घरी जाऊन बघायची. त्यातल्या नागड्या गोच्या बायकाना झवताना पहात पहात सगळेजण लवडा हातात घेऊन हालवायचो. ज्याची चिळकांडी लांब जाईल तो जिंकणार. आहे कि नाही भारी स्पर्धा,अश्या स्पर्धा भरवत का नाही कोण जाणे !!!
बरेच दिवस असेच चालत राहीले. नंतर तर मुद्या मारायची सवयच लागली. मुया मारल्याशिवाय झोपच येत नसे. मग रात्री झोपताना प्रत्येक नटीला डोळ्यासमोर आणुन झवू लागलो.
मनाशीच त्या नटीशी संभाषण करायचो. त्या नट्याना कचकचून झवायचो. शेवटी ती नटी बेशुद्ध व्हायची. हा सगळा स्वप्नविलास चालू होता. तेव्हा झवणे एवढेच माहीती होते. पण त्यातील खरी गोम माहीती नव्हती.
नंतर नंतर तर नव्यानाही झवण्याचा कंटाळा येऊ लागला. मग नजरेसमोर मित्राच्या बहीणीही येऊ लागल्या. पहील्यांदा गळून झाल्यावर स्वतःचा अतिशय राग यायचा, पण रात्र झाली की परत तेच पाढे चालू व्हायचे. नंतर तर मात्र झवण्याच्या वेडाने पिसाटलो. देवाला प्रार्थना करायचो 'एकदा तरी झवण्याचा चान्स मिळू दे. देवला साकडे घालण्याचा उद्देश म्हणजे
आपल्यात पोरीला प्रपोज करायचे धाडस नव्हते.