S
StoryPublisher
Guest
शिल्पा, माझी पेशंट
लेखक Sushdoc
मी पाहिलेली ती सर्वात सुन्दर स्त्री होती. तीचे ते रूप पाहून मी स्तब्ध झालो. पांढऱ्या आणि नीळ्या रंगाचा स्लीवलेस ड्रेस अंगावर होता. लांबलचक काळे भोर केस होते. तीने ते मोकळे सोडले होते. बहुदा मला त्रास द्यायचाच तीचा हेतू असावा. ओढणी गळ्याभोवती असल्याने तीचे उघडे गोरे दंड मला दर्शन देत होते (स्लिवलेस मधून दिसणारे गोरे दंड माझा बीक पॉईंट आहे). जणू मला बोलवत होते, तोची कम्बर इतकी नाजूक होती की पटकन धराविशी वाटत होत.
ओठांवर एक हास्य उमलले आणि ती म्हणाली, "मे आय कम इन डॉक्टर, जरा दाखवायचे होते." "काय?" मी विचारले मी आजून हवेतच होतो. "आम्ही दात दुखतोय डॉक्टर" मी फटक्यात जमिनीवर आलो. ही आपली एक पेशन्ट आहे ह्याची मला जाणीव झाली. "या, बसा ना." मी म्हणालो. तिचे वय साधारण २३ २४ असेल. तिचा रंग म्हणजे गोरेपणाचा कहर होता. "आपले नाव" मी विचारले, "मिसेस शिल्पा जोशी' मिसेस ऐकताच मी धकलो. तिच्या गळ्यात मंगळसूत्र नव्हते. मी स्वतःला जरा आवरले. पण तिच्या आवाजात एक मादक गोडवा होता.
मग मी तिचे दात तपासायला लागलो. तिच्या नाजूक आणि लाल वुन्द ओठांना हात लावला आणि अंगावर शहारा आला. हे ओठ आपल्या ओठांवर कसे वाटतील हा चावट विचार मनात डोकावून गेला मी निचे दात तपासले आणि तिला प्रोब्लेम समजावून सांगितला. ट्रिटमेन्ट साठी ६. ७ वेळा यावे लागेल, मी सांगितले ती तयार झाली. ती एका आय. टी. कंपनीत होती. विल कंपनी देणार असल्याने पैशाची काळजी करू नका अस तिने मला सांगितले, "तुझ्यासाठी फुकट सुधा करीन ट्रिटमेन्ट, सुन्दरे' असे मनात म्हणलो. आणि त्या बदल्यात तूच मिळालीस तर त्या सारखे दुसरे सूख नाही. तिला परवाची वेळ दिली आणि प्लिज नक्की या असे चुकून बोलून गेलो. ते ऐकून मिश्कील पणे तिने विचारले, "का हो, डॉक्टर?" "नाही, ट्रिटमेन्ट नाही केली तुम्हालाच त्रास होईल" मी म्हणलो. आणि मला हो!
मी खुर्चीतच वसून तिचे रूप डोळ्यासमोर आणत राहीलो. तिच्या गोऱ्या दंडावर आलेले तिचे केस मल तळमळून टाकत होते. खरे म्हणजे आज पर्यंत माझ्या दवाखान्यात खूप सुन्दर स्त्रीया आल्या असतील. पण पहिल्यांदा आणि हूदा शेवटच्यान्दा एक पेशन्ट कडे आकर्षीत झालो होतो. हे बरोबर नाही हे कळत होते, पण शिल्पाचे ते मिश्किल हास्य आणि तिचा तो अप्रतीम चेहरा त्या विचारावर मात करत होते.
त्या रात्री बायको कर खूप प्रेम केले. ३४ वेळा तिला झवलो असीन तिला वाटत होते आपला नवरा काय तापलाय आज, पण तिला काय
महिती मनात मी तिला नसून शिल्पाला झवत होतो.
पुढचे २ दिवस शिल्पा डोक्यातून जातच नव्हती सारखी तीच समोर दिसत होती. ती येणार त्या दिवशी मी चकाचक तयार झाली होती. जणू मी डेट वर जाणार होतो. ७:३०ची वेळ दिली होती शिल्पाला जशी जशी वेळ जवळ येऊ लागली, नशी नक्षी छातीत एक अनामीक धड धड होऊ लागली. शेवटी ७:३० वाजले ७:३५ झाले. ७:४५ झाले. शिल्पा काही आली नाही. मला जरा भिती वाटायला लागली. तिने माझ्या डोळ्यातील वासना ओळखली तर नाही ना हा डॉक्टर चळलेला दिसतोय असे तर नाही ना वाटले तिला?
उदास होऊन मी बसलो होतो. हे आपण काय केले असे वाटत होते. मनात गिल्ट वाटत होती. पण तिची ती नजर काही वेगळच सांगून गेल्या सारखी वाटत होती.
सारी डॉक्टर,
शेवटी दवाखाना बन्द करायची वेळ आली रिसेप्शनिस्ट ला जायला सांगीतले. दिवसाचा आढावा घेऊन उठणार तेवक्यात, आय एम लेट" असे मधा सारखे गोड शब्द कानावर पडले, समोर बघतो तर शिल्पा आली होती. परवा पेक्षा सुन्दर दिसत होती. आबोली रंगाचा लकनजी टी शर्ट आणि निळी जिन्स घातली होती. केस नेहमी प्रमाणे मोकळे होते. मनातले गिल्ट वगैरे सगळे क्षणात नाहिसे झाले. मी म्हणलो,
"या! मला वाटले तुम्ही काही येत नाही आता वसूदा माझा दवाखाना (थोडक्यात म्हणजे मी आवडलो नाही असे मला वाटले. "
"नाही, नाही कंपनीतून यायला उशीर झाला." ती म्हणाली.
"इट्स ओके. मग करायची का ट्रिटमेन्ट" मी विचारले.
"वेस व्हाय नोट"
आर्ध्या तासात काम संपले. तिला खूप नाजूक पणे हाताळले मी (एक्क्या नाजूक पणे माझ्या बायकोला देखील हाताळले नसीन कथी).
"तुमचा ज्ञात किती छान आहे हो डॉक्टर काही कळले सुधा नाही शिल्पा म्हणाली.
'माझ्या आजून बऱ्याच गोष्टी छान आहेत' मनात म्हणालो, "त्यात काय एवढे ईंट वॉज माय प्लेझर"
खरे प्लेझर तर पुढे होते. ह्या सुन्दर तरुणीला प्रेमाचे २ धडे शिकवायचे होते मला माझे मन सांगत होने कि ही पोरगी सुद्धा एक दिवशी वितळणार आहे. बरोबर मार्ग मिळाला तर ती पुढे मागे पाहाणार नाही. केस पेपर करून घेतला. तिचे वय होते २५. माझ्या पेक्षा फक्त ३ वर्षांनी लहान. पुढची वेळही दिली.
"काही त्रास झाला तर कधिही फोन करा, मैडम, अकदी मध्य रात्री सुद्धा" मी म्हणाली.
"तो तर करीनच डॉक्टर आणि प्लिझ, मला मेडम नका म्हणू उगाचच फार मोठे झाल्या सारखे वाटते. मला शिल्पा म्हणूनच हाक मारा. ती म्हणाली.
"ठीक आहे शिल्पा", मी उत्तर दिले.
त्या रात्री बायको झोपल्यावर बाथरूम मध्ये जाऊन शिल्पाची आठवण काढत मुठ्या मारल्या. आत्ता आपल्या हाताच्या ऐवजी शिल्पाचा
आणि कोमल हात असता तर किती मजा आली असती ना! त्या विचारानीच भरपूर चीक गळाला. दुसऱ्या दिवशी सकाळी फोन वाजला
मी शिल्पा बोलती आहे. काही नाही, सगळे ठीक आहे सांगवला फोन केला. आजीवात दुखले नाही खरच तुमच्या हातात जादू आहे. एक विचारू का डॉक्टर?", शिल्पा म्हणाली.
"विचाराना"
"तुमचे लग्न झाले आहे का?",
"हो", मी उत्तर दिले.
"मग तुमची बायको खूप भाग्यवान आहे", ती म्हणाली.
मी जागेवरच उडाली. शिल्पा माझ्या मधे ईन्टरेस्ट दाखवत आहे असे मला आता जाणवायला लागले.
मी विचारले, "का?"
ती म्हणाली, "तुमच्या सारखा नवरा मिळायला भाग्य लागते. तुम्ही समोरच्याशी किती नम्र पणे वागता. समोरच्याला किंमत देता. माझा नवरा त्याच्या एकदम उलट आहे. तो माझ्याशी सुधा उद्घट पणे वागतो. "
लेखक Sushdoc
मी पाहिलेली ती सर्वात सुन्दर स्त्री होती. तीचे ते रूप पाहून मी स्तब्ध झालो. पांढऱ्या आणि नीळ्या रंगाचा स्लीवलेस ड्रेस अंगावर होता. लांबलचक काळे भोर केस होते. तीने ते मोकळे सोडले होते. बहुदा मला त्रास द्यायचाच तीचा हेतू असावा. ओढणी गळ्याभोवती असल्याने तीचे उघडे गोरे दंड मला दर्शन देत होते (स्लिवलेस मधून दिसणारे गोरे दंड माझा बीक पॉईंट आहे). जणू मला बोलवत होते, तोची कम्बर इतकी नाजूक होती की पटकन धराविशी वाटत होत.
ओठांवर एक हास्य उमलले आणि ती म्हणाली, "मे आय कम इन डॉक्टर, जरा दाखवायचे होते." "काय?" मी विचारले मी आजून हवेतच होतो. "आम्ही दात दुखतोय डॉक्टर" मी फटक्यात जमिनीवर आलो. ही आपली एक पेशन्ट आहे ह्याची मला जाणीव झाली. "या, बसा ना." मी म्हणालो. तिचे वय साधारण २३ २४ असेल. तिचा रंग म्हणजे गोरेपणाचा कहर होता. "आपले नाव" मी विचारले, "मिसेस शिल्पा जोशी' मिसेस ऐकताच मी धकलो. तिच्या गळ्यात मंगळसूत्र नव्हते. मी स्वतःला जरा आवरले. पण तिच्या आवाजात एक मादक गोडवा होता.
मग मी तिचे दात तपासायला लागलो. तिच्या नाजूक आणि लाल वुन्द ओठांना हात लावला आणि अंगावर शहारा आला. हे ओठ आपल्या ओठांवर कसे वाटतील हा चावट विचार मनात डोकावून गेला मी निचे दात तपासले आणि तिला प्रोब्लेम समजावून सांगितला. ट्रिटमेन्ट साठी ६. ७ वेळा यावे लागेल, मी सांगितले ती तयार झाली. ती एका आय. टी. कंपनीत होती. विल कंपनी देणार असल्याने पैशाची काळजी करू नका अस तिने मला सांगितले, "तुझ्यासाठी फुकट सुधा करीन ट्रिटमेन्ट, सुन्दरे' असे मनात म्हणलो. आणि त्या बदल्यात तूच मिळालीस तर त्या सारखे दुसरे सूख नाही. तिला परवाची वेळ दिली आणि प्लिज नक्की या असे चुकून बोलून गेलो. ते ऐकून मिश्कील पणे तिने विचारले, "का हो, डॉक्टर?" "नाही, ट्रिटमेन्ट नाही केली तुम्हालाच त्रास होईल" मी म्हणलो. आणि मला हो!
मी खुर्चीतच वसून तिचे रूप डोळ्यासमोर आणत राहीलो. तिच्या गोऱ्या दंडावर आलेले तिचे केस मल तळमळून टाकत होते. खरे म्हणजे आज पर्यंत माझ्या दवाखान्यात खूप सुन्दर स्त्रीया आल्या असतील. पण पहिल्यांदा आणि हूदा शेवटच्यान्दा एक पेशन्ट कडे आकर्षीत झालो होतो. हे बरोबर नाही हे कळत होते, पण शिल्पाचे ते मिश्किल हास्य आणि तिचा तो अप्रतीम चेहरा त्या विचारावर मात करत होते.
त्या रात्री बायको कर खूप प्रेम केले. ३४ वेळा तिला झवलो असीन तिला वाटत होते आपला नवरा काय तापलाय आज, पण तिला काय
महिती मनात मी तिला नसून शिल्पाला झवत होतो.
पुढचे २ दिवस शिल्पा डोक्यातून जातच नव्हती सारखी तीच समोर दिसत होती. ती येणार त्या दिवशी मी चकाचक तयार झाली होती. जणू मी डेट वर जाणार होतो. ७:३०ची वेळ दिली होती शिल्पाला जशी जशी वेळ जवळ येऊ लागली, नशी नक्षी छातीत एक अनामीक धड धड होऊ लागली. शेवटी ७:३० वाजले ७:३५ झाले. ७:४५ झाले. शिल्पा काही आली नाही. मला जरा भिती वाटायला लागली. तिने माझ्या डोळ्यातील वासना ओळखली तर नाही ना हा डॉक्टर चळलेला दिसतोय असे तर नाही ना वाटले तिला?
उदास होऊन मी बसलो होतो. हे आपण काय केले असे वाटत होते. मनात गिल्ट वाटत होती. पण तिची ती नजर काही वेगळच सांगून गेल्या सारखी वाटत होती.
सारी डॉक्टर,
शेवटी दवाखाना बन्द करायची वेळ आली रिसेप्शनिस्ट ला जायला सांगीतले. दिवसाचा आढावा घेऊन उठणार तेवक्यात, आय एम लेट" असे मधा सारखे गोड शब्द कानावर पडले, समोर बघतो तर शिल्पा आली होती. परवा पेक्षा सुन्दर दिसत होती. आबोली रंगाचा लकनजी टी शर्ट आणि निळी जिन्स घातली होती. केस नेहमी प्रमाणे मोकळे होते. मनातले गिल्ट वगैरे सगळे क्षणात नाहिसे झाले. मी म्हणलो,
"या! मला वाटले तुम्ही काही येत नाही आता वसूदा माझा दवाखाना (थोडक्यात म्हणजे मी आवडलो नाही असे मला वाटले. "
"नाही, नाही कंपनीतून यायला उशीर झाला." ती म्हणाली.
"इट्स ओके. मग करायची का ट्रिटमेन्ट" मी विचारले.
"वेस व्हाय नोट"
आर्ध्या तासात काम संपले. तिला खूप नाजूक पणे हाताळले मी (एक्क्या नाजूक पणे माझ्या बायकोला देखील हाताळले नसीन कथी).
"तुमचा ज्ञात किती छान आहे हो डॉक्टर काही कळले सुधा नाही शिल्पा म्हणाली.
'माझ्या आजून बऱ्याच गोष्टी छान आहेत' मनात म्हणालो, "त्यात काय एवढे ईंट वॉज माय प्लेझर"
खरे प्लेझर तर पुढे होते. ह्या सुन्दर तरुणीला प्रेमाचे २ धडे शिकवायचे होते मला माझे मन सांगत होने कि ही पोरगी सुद्धा एक दिवशी वितळणार आहे. बरोबर मार्ग मिळाला तर ती पुढे मागे पाहाणार नाही. केस पेपर करून घेतला. तिचे वय होते २५. माझ्या पेक्षा फक्त ३ वर्षांनी लहान. पुढची वेळही दिली.
"काही त्रास झाला तर कधिही फोन करा, मैडम, अकदी मध्य रात्री सुद्धा" मी म्हणाली.
"तो तर करीनच डॉक्टर आणि प्लिझ, मला मेडम नका म्हणू उगाचच फार मोठे झाल्या सारखे वाटते. मला शिल्पा म्हणूनच हाक मारा. ती म्हणाली.
"ठीक आहे शिल्पा", मी उत्तर दिले.
त्या रात्री बायको झोपल्यावर बाथरूम मध्ये जाऊन शिल्पाची आठवण काढत मुठ्या मारल्या. आत्ता आपल्या हाताच्या ऐवजी शिल्पाचा
आणि कोमल हात असता तर किती मजा आली असती ना! त्या विचारानीच भरपूर चीक गळाला. दुसऱ्या दिवशी सकाळी फोन वाजला
मी शिल्पा बोलती आहे. काही नाही, सगळे ठीक आहे सांगवला फोन केला. आजीवात दुखले नाही खरच तुमच्या हातात जादू आहे. एक विचारू का डॉक्टर?", शिल्पा म्हणाली.
"विचाराना"
"तुमचे लग्न झाले आहे का?",
"हो", मी उत्तर दिले.
"मग तुमची बायको खूप भाग्यवान आहे", ती म्हणाली.
मी जागेवरच उडाली. शिल्पा माझ्या मधे ईन्टरेस्ट दाखवत आहे असे मला आता जाणवायला लागले.
मी विचारले, "का?"
ती म्हणाली, "तुमच्या सारखा नवरा मिळायला भाग्य लागते. तुम्ही समोरच्याशी किती नम्र पणे वागता. समोरच्याला किंमत देता. माझा नवरा त्याच्या एकदम उलट आहे. तो माझ्याशी सुधा उद्घट पणे वागतो. "
