शेरास सव्वाशेर

[StoryPublisher]

शेरास सव्वाशेर

लेखक - चन्द्र राम

मी राजेंद्र उर्फ राजू कुलकर्णी वय वर्ष २१, सहा फुट उंच, गोरापान व Handsome & well-built असून Civil Engineering च्या फायनल इयरला आहे व आताच फायनल एक्झाम झाल्यामुळे रिझल्ट लागेपर्यंत सध्या मी माझ्या मामांच्या कंसट्रक्शन कंपनीत उन्हाळ्याच्या सुटीत Trainee म्हणून २-३ महिन्याकरता कामावर लागलो. त्याच्या कोथरूडच्या आयडियल कॉलोनीत एका छोट्या म्हणजे १५ Flats च्या Scheme वर मी कामाला जात असे व सायंकाळी त्याच्या ऑफिसात दिवसभराच्या कामाचा रिपोर्ट करत असे.

तशीही ती स्कीम 'फिनिशिंग स्टेज'लाच आली होती व दोन-चार महिन्यात संपणार होतीच...एके दिवशी सायंकाळी २ जोडपे आपल्या लहान मुलांबरोबर मामांच्या ऑफिसला आलेत व त्यांनी त्यांचे Flats लौकर 'फिनिश' करून द्या अशी विनंती केली कारण त्यांना मुलांच्या शाळेच्या Admissions व 'शिफ्टिंग' अगदीच अर्जंटलीच करणे गरजेचे होते...कारण ते दोघंही पुरुष (म्हणजे मिस्टर देशपांडे व मिस्टर सूर्यवंशी) O.N.G.C. त कामावर होते व त्यांची जेमतेम ७ दिवसांचीच सुटी balance होती. मामांनी मला विचारले असता त्यांना मी १५-२० दिवसात पूर्ण काम संपवतो असे सांगितले तर "कसेही करून तुम्ही ७ दिवसात काम पूर्ण करा..." अशी त्या दोघांनीही विनंती केली. त्यावर मी त्यांना "तुम्ही ३-४ दिवसांनी 'शिफ्ट' होऊ शकता पण तुम्हाला बाकी थोड्याफार balance कामाकरता आम्हाला २ आठवडे तरी 'को ऑपरेट' करावे लागेल..." असे म्हणताच ते त्यांनी सहर्ष मंजूर केले. ३-४ दिवसानंतर (१५ मेला) ते दोघंही म्हणजे देशपांडे व सूर्यवंशी कुटुंबीय पूजा करून शिफ्ट झालेत व त्या 'विक-एंड'ला दोघंही जण (म्हणजे मिस्टर देशपांडे व मिस्टर सूर्यवंशी) आपल्या 'स्टेशन'वर चालले गेलेत.

मामाची Flat Scheme ही G+5 अशी होती. त्यापैकी ग्राउंड फ्लोअरवर फक्त 'पार्किंग' होते व वरील प्रत्येक मजल्यावर ३ Flats होते. फर्स्ट फ्लोअरवर देशपांडे व सूर्यवंशी कुटुंबाचा Flat होता व तिसरा Flat हा कुण्या मिस्टर घोष यांचा होता व तो ही या दोघांचाच 'कलीग' होता. देशपांडे व सूर्यवंशी कुटुंब राहायला आल्यावर त्यातील मिसेस 'रेखा' देशपांडे व मिसेस 'नंदा' सूर्यवंशी या दोघींशी माझी कामाच्या निमित्याने रोजच भेट होत असे. त्या दोघीही जवळपास २५-२६ वर्षांच्या होत्या व दोघींच्याही लग्नाला ६ वर्षे पूर्ण झाली होती.

'रेखा' देशपांडे ही मध्यम उंचीची, देखणी, सुंदर, ३६-२६-३६,गोरी व खूप म्हणजे खूपच 'माल' होती व 'नंदा' सूर्यवंशी ही बऱ्यापैकी उंच(५'६"), रोड, ३४-२४-३४, गोरी व 'माल' (पण 'रेखा' इतकी गोरी व माल नाही ) होती.पण स्वभावाने नंदा ही रेखापेक्षा मनमिळाबू ब छान होती. रेखाचे डोळे सुंदर पण 'घारे होते व त्यामुळे तिच्या 'श्रुड' स्वभावाची कल्पना येत होती... त्याउलट नंदा मात्र अगदीच सरळसोट ब समोरच्यावर सहजपणे विश्वास टाकणारी होती. बहुदा रेखाला आपल्या रूपाचा गर्व असावा... कारण ती जरा स्वतःचा जास्तीच तोरा दाखवत असे. रेखाला १ वर्षाची मुलगी होती व नंदाला ३ वर्षाचा मुलगा

होता. नंदाला मराठी येत नव्हते कारण सूर्यवंशी कुटुंब हे यू.पी. हून पुण्यात स्थायिक व्हायला आले होते. पण रेखा व नंदा लग्नानंतर जवळ-जवळ एकत्रच राहिल्याने ह्या दोघीही एकमेकींच्या बऱ्याच चांगल्या मैत्रिणी (रादर फास्ट-फ्रेंड्सच) होत्या... व बहुदा ह्या दोघींच्या मिस्टरांनी (व त्याचबरोबर मिस्टर घोष सुद्धा) आपापली family settle करण्यासाठी व एकमेकांना सोबतीसाठी एकाच स्कीम मध्ये व एकाच फ्लोअरवर flats घेतले होते.

होताहोता माझी या दोघींबरोबर एका महिन्यात चांगलीच मैत्री झाली. मी त्यांच्या Flat चे balance काम अपेक्षेपेक्षा 'फास्ट' व छान करून दिले व त्यामुळे त्या दोघीही माझ्यावर खूष होत्या. त्याचबरोबर त्या दोघींना मी इथले भाजी व किराणा मार्केट, मॉल, हॉटेल्स, टॉकीज, शाळा, Banks व पार्क वगैरेंची माहिती करून दिली. त्यांची छोटीमोठी कामे मी माझ्या साईटवरील चौकीदाराला पाठवून करून देत असे. त्यामुळे दुपारी चार वाजता ह्या दोघी मला त्यांच्या बरोबर चहा प्यायला बोलावत असत. कधी रेखाच्या घरी तर कधी नंदाच्या घरीच आम्ही तिघं दुपारचा चहा सोबतच घेत असू. त्या दोघींनाही मी 'वैनी' म्हणत असे.

रिच

पण ह्या एका महिन्यात मला माझ्या स्वतःच्या तरुण्यासुलभ भावनेने 'रेखाबैनी' जरा जास्तीच आवडू लागली होती कारण तिचे रूपच असे होते की प्रत्येक 'तरुण' तिला 'घ्यायला' अगदी डोळे मिटून तयार होईल. तिच्या शरीराची गोलाई, विशेषतः तिचे उन्नत उरोज मला घायाळ करत असत. ती जेंव्हाही मला चहा द्यायला वाकत असे तेंव्हा आपल्या डोळ्याची पापणीही न लवता मी तिचे 'क्लीव्हेज' अगदी मनःपूर्वक पाहत असे. तशी तर 'नंदाबैनी' सुद्धा 'माल'च होती पण ती मला 'रेखाबैनी' पेक्षा 'फिकी'च वाटत असे. (पण 'नंदावैनी' ही सुद्धा नक्कीच १०१ % 'घेण्यालायकच' होती यात वाद नाही.)

रेखावैनीलासुद्धा मी तिच्यात 'इन्टरेस्टेड' आहे हे कळले होतेच, पण आता त्यामुळे ती आजकाल आपला तोरा जरा 'जास्तीचाच' दाखवू लागली होती.

 

[StoryPublisher]

आता त्या दोघीबरोबर 'फ्रेंडली' झाल्याने रात्री झोपण्यापूर्वी मूठ मारतांना दररोज imagine करत माझी फेव्हरीट Fantasy म्हणजे -मी नेहमीच रेखाला घेत असतांना चुकून दार उघडे राहिल्यामुळे नंदा आत येते व आम्हा दोघांना 'त्या' अवस्थेत पाहून किंचाळते व स्वतःच्या व रेखाच्या 'मिस्टरांना सांगायची धमकी देते व 'Blackmail' मध्ये स्वतः माझ्याकडून भरून घेते...असो!!

पण एका दिवशी आम्ही तिघंही त्या दोघींच्या मुलांबरोबर 'श्री-इडीयाट्स'ला गेलो होतो. मी मुद्दाम 'रेखाबैनी'च्या बाजूला बसलो व तिच्या दुसऱ्या बाजूला 'नंदावैनी'बसली होती. चान्स मिळताच मी हलकेच तिच्या हातावर हात ठेवला तर तिने आपला हात काढून घेतला व माझ्याकडे नाराजीनेच पाहत तिने काही न बोलता 'नंदाबैनी' बरोबर आपली 'सीट' चेंज करून घेतली व आता 'नंदावनी' माझ्या बाजूला बसली. त्यामुळे मला अतिशय दुखः झाले कारण मी काही इतका 'टाकावू'तर मुळीच नव्हतो व 'रेखावैनी'च्या नवऱ्याापेक्षा तर खचितच दसपटीने चांगला होतो... आता मी सुद्धा -'यापुढे 'काहीही करून 'रेखा'ची जिरवायचीच!!' असा निश्चय केला.

पण कसे ? मी विचार करू लागलो... आता पुढे सुरु असलेल्या पिक्चरकडे माझे मुळीच लक्ष नव्हते.

विचार करताकरता मला एक युक्ती सुचली... कारण आता मी स्वतः ह्या दोन्ही 'मांजरीच्या मधला उंदीर' झाल्याने मला रेखाला

जळवण्यासाठी नंदाच्या 'सेफ' पंज्यांमध्येच राहणे क्रमप्राप्त होते. आता मी माझे लक्ष फक्त 'नंदाबैनीवरच 'कॉन्सनट्रेट' केले. त्यादिवशी तर पिक्चर संपल्यावर मी रेखाशी स्वतःहून एकही शब्द बोललो नाही पण 'नंदा'चा प्रत्येक शब्द अगदी शब्दशः 'झेलला'... जसे, रेखाच्या मुलीपेक्षा (मृणाल - अतिशय गोड ब लाघबी मुलगी) नंदाच्या मुलाला (चिरागला) कडेवर घेणे व सोबत तिची Bag सुद्धा स्वतःच उचलणे व नंदा अगदी - "क्यू तकलीफ कर रहे हो..." असे म्हणत असून सुद्धा - "इट इज माय प्लेजर... नंदावनी !!" असे म्हणून व वेगवेगळ्या विषयावर स्वतःहून throughout नंदाशीच बोललो... 'रेखा'ला लक्षात यावे म्हणून मी माझ्या प्रत्येक कृतीतून तिलाही मी कसा 'दुर्लक्षित' करू शकतो हे दाखवून दिले. त्यामुळे बहुदा तिचाही अहंकार दुखावल्या गेला असावा पण त्यानंतरही तिने आपला तोरा तसाच ठेवला... पण आता मी तिला मुळीच 'घंटा मोजणार' नव्हतो.

दुसऱ्या दिवशी दुपारी मला नंदावनीचा 'चहा'साठी फोन आला व त्यामुळे मी तिच्या घरी गेलो तर ती थोडी वैतागलेली दिसली. "क्या हुवा ?" मी विचारले "कुछ तकलीफ है क्या ?" "चिरागके (तिचा मुलगा) स्कूल में उसके दोस्त और टीचर उसको – 'मराठीमें बोलो'... ऐसा कहते है पर इसे तो बिल्कुलही आती नहीं तो क्या करू?" नंदा म्हणाली. त्यावर मी तिला - "आप चिंता मत करो... मै उसे रोज मराठी सिखाया करूँगा..." असे म्हणून धीर दिला. त्यावर रेखाने भुवया उंचावून माझ्याकडे पाहिले तर ह्यावेळी मी तिच्याकडे चक्क दुर्लक्ष केले -(इतरवेळी तिने असे पाहताच मी ते appreciate नक्कीच केले असते. असो!!)

त्या दिवसापासून मी 'चिराग व त्याची आई' यांच्यावरच माझे लक्ष केले व रेखाला मी तिला सतत दुर्लक्षित करतोय...' याची जाणीव सतत होऊ दिली. बिच्चारी नंदा अगदीच सरळ होती त्यामुळे ती सतत भारावलेलीच असायची व रेखाने तिला 'ही गोष्ट जाणवून देताच - "तेरा ये फालतूका वहम है..." असे म्हणून तिने रेखाला चक्क उडवूनच दिले (व तिने 'हे' मला रेखा नसतांना मुद्दाम सांगितले...)

.

.

आता मी त्या दोघींमध्ये फूट पाडण्यासाठी 'नंदा एके नंदा... व नंदा दूणे नंदा...' असाच वागू लागलो...जसे की नंदाच्या मुलाला मराठी शिकवतांना नंदालाही मराठी शिकण्याचा आग्रह करणे... व तिच्या मुलाला तिची मराठीत तारीफ करायला लावणे व त्याद्वारे तिची directly स्वतःच तारीफ करणे... उदा - "बोलो चिराग - माझी आई खूप छान आहे ... ती मला खूप खूप आवडते..." वगैरे.

त्यामुळे नंदा खूषच होती पण रेखाला 'जळवायचा' मला जो आनंद मिळायचा तो काही औरच होता... पण पठ्ठी रेखाही काही

वार कमी नव्हती, ती सतत काहीनाकाही कारण काढून नंदाच्या मनात माझ्या विरुद्ध काहीबाही भरवत असे...जसेकी - "राजू चिरागको सिखानेके बहाने तुमपे डोरे दाल राहा है... सम्भलकर रहना... वो तो मुझे 'ऐसाही आदमी' लागता है..." वगैरे वगैरे...

पण ह्या क्षणी नंदाचा, तिच्या सरळ स्वभावामुळे व माझ्या नीट वागण्यामुळे, रेखावरचा विश्वास दिवसेंदिवस उडत चालला

होता... तिला रेखाचे म्हणणे पटेना व त्यामुळे ती मला "रेखा तिला कशी भडकवत आहे..." हे ताबडतोब सांगून मोकळी होत असे... त्यावर मी पण तिला "नंदाबैनी... आपको मेरेपे भरोसा है ना? फिर आपको चिंता करनेकी कोई बात नहीं है..." असे सांगून मी मुद्दाम विषय बदलत असे. (तिच्याशी बोलतांनाही मी रेखाकडे मी दुर्लक्ष करतोय हे रेखाचा उल्लेखही न करता तिला जाणवून देत असे.) पण त्याचबरोबर 'नंदावैनी तू माझी खरीखुरी मैत्रीण आहेस..." हेही तिला सतत जाणवून देत असे व छोट्याछोट्या गोष्टीतही तिचे मत घेत तिला "तू माझ्याकरता किती महत्वाची आहेस..." हे सतत पटवून देत असे.

हळूहळू मी 'नंदावनी'वरून 'नंदा' वर आलो व म्हणून मला एकदा रेखानेही लाडेलाडे "राजू, आजपासून मलाही तू 'रेखाच' म्हणत जा..." असे म्हटले असता मीही काही जास्ती भाव न खाता तिला रेखाच म्हणू लागलो पण एक 'सेफ डीस्टन्स' ठेवूनच मी तिच्याबरोबर वागत असे व माझ्या नंदाबरोबरच्या 'सलगीच्या वागण्यामुळे तिची होणारी चिडचिड मी मनापासून 'एन्जॉय करत असे.

मी चिरागला (व नंदाला) मराठी शिकवत असल्यामुळे मला नंदाने "रोज लंचला इथेच ये..." असे स्वतःहून आग्रहाचे आमंत्रण दिले होते... व म्हणून आजकाल गेल्या २-३ आठवड्यापासून तर मी साईटवर दुपारी जेवण्याच्या सुटीत 'फ्री' झाल्यावर दुपारी एक वाजता नंदाकडे जात असे तो दुपारचा चहा घेऊनच निघत असे... म्हणजे कमीतकमी ३-४ तास तरी नंदाकडे काढत असे व रेखा ४ वाजता आली तरी त्या दोघींबरोबर अर्धा-एक तास रेखाला जास्ती महत्व न देता (म्हणजे रेखाकडे पूर्णपणे दुर्लक्ष न करता... पण तिच्यासमोर नंदाला मुद्दामच महत्व देत...) काढत असे. त्यामुळे मी गेल्यावर रेखाचे नंदाला 'ब्रेनवॉश' करायचे प्रयत्न चालत पण त्याचा वृतांत मला दुसऱ्या दिवशी 'लंच'ला मिळत असे.

 

[StoryPublisher]

नंदाकडे 'लंच' घेऊन मला आता एका महिन्यापेक्षा जास्ती दिवस होऊन गेले होते.आता नंदाला मराठी जरी पूर्णपणे बोलता येत नसले तरी पूर्णपणे समजू लागले होते .चिराग मात्र 'फ्ल्यूएन्टली मराठी बोलू लागला होता... एक दिवस नंदाने नेहमीप्रमाणे रेखाचे गा-हाणे गायल्यावर मी नंदाला "एक मिनिट मी काय बोलतोय ते ऐक नंदा..." असे म्हणून तिचे बोलणे थांबवायची विनंती केली व पुढे म्हणालो "नंदा... आता यापुढे तू मला 'रेखा'च्या बद्दल काहीही सांगू नकोस कारण तिच्या काहीही म्हणण्याला माझ्यालेखी मुळीच किंमत नाही... तू आठवून बघ की या दोन-तीन महिन्यात आपण रोज २-३ तास बरोबर असतो पण आजवर 'मुद्दाम तर

सोड' पण 'चुकुनही' मी तुला कधी स्पर्श केला आहे का? नाही ना? पण खरे सांगायचे तर मला 'माझा तुझ्याबरोबरचा बेळ छान जावा' ही एकच इच्छा आहे कारण..." असे म्हणून मी जरासा थांबलो... त्यावर आता तिही माझ्याकडे एकटक बघू लागली होती. मी मुद्दामच एक लांबलचक 'पॉज' घेऊन म्हणालो "मला नीट असे सांगता येणार नाही. पण तू मला एक 'गर्ल-फ्रेंड' किंवा 'मैत्रीण' म्हणून नाही, तर एक 'मित्र' म्हणून व एक 'व्यक्ती' म्हणून 'या जगात सर्वात जास्त आवडतेस... तुझ्याबरोबर घालवलेला प्रत्येक क्षण माझ्यासाठी माझ्या मनात मी रोज जपत असतो कारण तो माझ्याजवळ असलेला माझा 'सर्वात मौल्यवान' खजिना आहे... व तुझी 'खुशी' ही माझ्याकरता या जगातली सर्वात महत्वाची गोष्ट आहे... आपल्या 'जेन्डर'ला मी एकाही पैश्याचे महत्व देत नाही... तू मला आवडतेस... व नुसतीच आवडत नाहीस तर 'या जगात सर्वात जास्त आवडतेस' हे सत्य आहे ... हे माझे तुझ्याबद्दलचे ' १००% खरेखुरे फिलिंग्स' आहेत... ते 'बरोबर की चूक' हे तुझे तूच ठरव... पण रेखा तुला 'जे' माझ्याबद्दल सांगतेय तसा मी मुळीच नाही... मी 'चिराग'ची शपथ

घेऊन सांगतो... पण माझ्या तुझ्याबद्दलच्या 'ह्या फिलिंग्स' बद्दल truly a frankly सांगण्यामुळे तुला जर माझ्या हेतूबद्दल एक टक्का जरी शंका वाटत असेल तर तसे तू मला स्पष्ट सांग म्हणजे मी उद्यापासून इथे येणार नाही..." असे म्हणून मी चूप बसलो.

यावर नंदाही अंतर्मुख होऊन विचार करू लागली व दुसऱ्याच मिनिटाला माझे दोन्ही हात आपल्या हातात घेऊन माझ्या डोळ्यात खोलवर पहात मला लगेच म्हणाली - "चुकुनही असा विचार करू नकोस व चुकुनही असे काही करू नकोस... तू रोज इथेच 'नेहमीप्रमाणेच येत जा..."

रेखाविरुद्धाची पहिली फेरी मी जिंकली होती... नंदाच्या 'त्या प्रेमळ' स्पर्शाने मी मोहरून गेलो होतो... पण माझ्या सुदैवाने

आम्ही दोघं टेबलच्या 'अपोझिट साईड' viruddh baajulaa वर बसल्यामुळे तिच्या भावपूर्ण स्पर्शामुळे माझा उभारलेला 'तंबू तिला दिसला नाही याबद्दल मी देवाचे आभार मानले.

आता माझे दिवस तर मजेत जात होते व आता रात्रीही (मूठ मारतांना) 'रेखा'ऐवजी 'नंदा'च माझ्या भावविश्वात जास्ती प्रमाणात' असे... पण रेखा 'पूर्णपणेही विस्मृतीत' गेली नव्हती व जाणेही शक्यच नव्हते... असो !!

एक दिवस सायंकाळी मी मार्केटला कंपनीची कार घेऊन 'हार्डवेयर'चे समान घ्यायला गेलो असतांना मला नंदाचा फोन आला व तिने मला "राजू तू ताबडतोब ये ना प्लीज" असे म्हणून फोन ठेवला. फोनवर तर ती फारच घाबरलेली वाटत होती. मीही पाच मिनिटांच्या आत तिच्या घरी पोहोचलो... पाहतो तर काय - नंदा रडत बसलेली होती व रेखा तिला समजवायचा प्रयत्न करत होती. चिराग निपचित पडला होता व त्याची अवस्था फारच 'बिकट' झालेली दिसतंच होती. "काय झालंय चिराग बाळाला...?" असे म्हणून मी त्याला सहज स्पर्श केला तर त्याला फारच जास्त ताप आहे हे समजायला 'थर्मामीटर'ची गरज नव्हती. मी ताबडतोब सूत्रे हातात घेतली व त्वरेनेच त्या तिघांनाही (होय रेखा पण बरोबर होती...) कारने जवळच्याच 'देवधर हॉस्पिटलला' नेऊन तिथले मेन डॉक्टर देवधर ह्यांच्याशी बोललो. त्यांनीही या 'केस'ची गंभीरता समजून

ताबडतोब 'ट्रीटमेंट' सुरु केली व ३-४ तासांनी जेंव्हा 'चिराग इज आउट ऑफ डेंजर नाऊ...' असे जेंव्हा डॉक्टर देवधरने सांगितले तेंव्हा नंदाने मला रेखाच्या समोरच मिठी मारून हमसाहमशी रडली... व "तू होतास म्हणूनच चिराग वाचला..." असे म्हणाली.

मी तिला थोडं थोपटून बाजूला केले व डॉक्टर देवधरला पुढील "Instructions' विचारल्या तर डॉक्टर म्हणाले "आज ह्याला आपण इथेच ठेवू यात व उद्या सायंकाळी त्याची प्रकृती पाहून पुढील डिसिजन घेऊ!! "

मी रेखाला घरी सोडून व नंदाकरता 'सुग्रण' मधून रात्रीचे जेवण घेऊन आलो. नंदा तर 'नको-नको'च म्हणत होती पण मी स्वतःच्या हाताने भरवत तिला बळेच चार घास खायला लावले व तिने "आता तू घरी जा, मी थांबतेय चिरागजवळ इथे..." असे म्हणताच तिचे म्हणणे खोडून मीही हट्टानेच रात्रभर नंदासोबत 'देवधर हॉस्पिटल'लाच थांबलो. रात्री ती व मी बाकावर बाजूबाजूलाच बसून बऱ्याच वेळ गप्पा करत होतो... रादर गप्पांच्या बहाणे मी तिला धीर देत 'नॉर्मल'ला आणले व आम्ही दोघंही गप्पा करताकरताच कधीतरी ३-४ वाजता झोपलो. मानसिक व शारीरिक थकव्यामुळे नंदाला झोप लागली व झोपेतच पहाटे कधीतरी तिची मान माझ्या खांद्यावर विसावली... पण त्यामुळे मात्र माझी झोप उडाली... पण शेवटी मीही एक खराखुरा 'प्रेमवीर असल्यामुळे या क्षणी 'नंदाची झोपमोड होऊ नये' या एकाच हेतूने मी स्तब्धपणे तसाच बसून राहिलो...

सात वाजता जेंव्हा रेखा समोरून आमच्यासाठी चहा व नास्ता घेऊन येतांना दिसली तेंव्हा मी मुद्दामच नंदाला आपल्या मिठीत घेऊन डोळे बंद केले व झोपेचे नाटक करू लागलो... अजाणतेपणे झोपेतच नंदाचाही हात माझ्या छातीवर विसावला. काचेचे दार उघडून रेखा आत आली व स्तब्ध होऊन समोरील दृश बघू लागली... मीही मनात १, २, ३...' असे अंक मोजू लागलो... व 'बघूयात ही केंव्हा उठवते आम्हाला...' असे म्हणून ३० पर्यंत अंक मोजताच रेखाने माझा खांदा हलवून उठवले व "चला गरमागरम चहा व नास्ता घ्या बघू तुम्ही दोघं... काल रात्री काही खाल्ले की नाही कुणास ठावूक!!" असे म्हणताच नंदा दचकून उठली व माझ्यापासून अलग झाली. मी रेखाकडे पहिले तर तिही माझ्याकडेच बघत होती... मी सहजपणे बाजूची Bag उचलून माझ्या मांडीवर ठेवली व माझा ब्रश शोधू लागलो व ब्रश मिळताच 'Bag-सहित' (आपला 'तंबू' त्या दोघींच्या लक्षात येऊ नये म्हणून) उठलो व तोंड धुवायला म्हणून बेसिनबर निघून गेलो.

चहा व नास्ता करून आम्ही तिघंही थोडावेळ गप्पा मारत बसलो व कामावर जायचे म्हणून मी त्या दोघींना

"तुमच्यापैकी कोणीही एकाने इथे थांबून दुसऱ्याने माझ्याबरोबर चलावे..." असे म्हणताच रेखाने "नंदा तू जा... मी थांबते चिरागजवळ..." असे म्हणताच "नको रेखा तुलाही मृणालचे बघायचे असेल ना... आणि हो मृणाल कुठे आहे?" असे विचारताच - "तिला घरीच आपल्या चौकीदाराच्या बायकोच्या भरोश्यावर सोडून आले आहे..." असे रेखा म्हणाली व शेवटी माझ्याबरोबर रेखाच घरी आली.

येतांना कारमध्ये तिने तिरकसपणे - "नंदाची व तुझी 'मैत्री' जरा 'बाजवीपेक्षा जास्तीच घट्ट' झालेली वाटत नाहीयेका तुला?" असे विचारताच मीही तिरसटपणे "तुला जे समजायचे ते समज... पण आजपर्यंत ३ महिने तू कितीही व काहीही नंदाच्या मनात भरवलेस तरी त्याने आजपर्यंत काय झाले?" असे डायरेक्टली म्हणताच तिही थोबाडात मारल्यासारखी चूपचाप बसली... ब घर आल्यावर - "राजू आय एम सॉरी... तुला दुखवायचा उद्देश नव्हता माझा..." असे म्हणाली. त्यावर मीही - "इट इज ओ.के." असे म्हणून वादावर पडदा टाकला. रेखाला घरी सोडून व साईटवर २ तास काम करून मी पुन्हा रेखाबरोबर 'देवधर हॉस्पिटल'ला गेलो व संध्याकाळी चिरागच्या 'डिस्चार्ज' नंतर आम्ही सर्वजण घरी आलो... रात्रीचे जेवण आम्ही सर्वांनी

एकत्रच केले.

त्या दिवसानंतर रेखाही आता माझ्याशी 'फ्रेंडली' वागू लागली व तिचे नंदाकडे माझ्याविरुद्धचे कागाळ्या करणेही बंद झाले... मीही आता तिच्या Positive Behavior ला Positively रिस्पोंड करू लागताच एक दिवस मला नंदानेच जमिनीवर आणले... ती म्हणाली "रेखापासून तू जरा जपून रहा... कारण तिने मला खूप आधी म्हणजे आम्ही इथे आल्यावरच्या पहिल्याच आठवड्यात 'तू तिच्यात इन्टरेस्टेड आहे' असे सांगितले होते व मग पुढच्याच महिन्यात तिनेच तुझ्याविरुद्ध माझे कान भरले होते... पण मला तुझ्यावर विश्वास आहे म्हणून मी तुझ्या भल्याकरता सांगतेय कारण मी तिला गेल्या ६ वर्षांपासून ओळखतेय..." असे नंदाने म्हणताच मीही नीटपणे विचार करताच मला तिचे म्हणणे पटले... कारण आता 'रेखा' नामक 'मांजरी'ला 'नंदा'च्या हातातून 'राजू' नामक 'उंदीर हिसकून घ्यायचा होता. (पण 'ह्या' उंदीराला मात्र त्या दोन्ही 'मांजरींच्या बिळातच' घुसून तिथला 'खजिना लुटायचा होता ना!!)

एका अर्थी हे बरे झाले की नंदानेच मला जमिनीवर आणले कारण जर मी पुन्हा रेखाच्या मागे लाळघोटेपणा करत असतो तर मला त्या 'दोघीही मिळाल्या नसत्या... कारण रेखा जरी मांजरीसारखी धूर्त असली व तिला मला 'एक्स्पोझ' करून माझे 'मिशन' फेल करायचे असले तरी तिच्यात या क्षणी 'नंदाविषयीची ईर्ष्या' इतकी ठासून भरली होती की त्यामुळेच तर मला 'अपेक्षित' फायदा होणार होता... त्यामुळे मी नंदाशी पूर्वीसारखाच 'सलगीने वागून रेखाला जळवत राहिलो... पण आता रेखानेही मला 'Entice' करण्यास सुरवात केली होती... तिने आता 'दुपारचा चहा'चा प्रोग्राम अगदी आवर्जून स्वतःकडे ठेवला होता... व मी (व नंदानेही) त्याला दुजोरा दिला होता. आता आम्ही तिघंही पूर्वीसारखे एकत्र चहा घेऊ लागलो.

दिवसेंदिवस माझी नंदाशी सलगी वाढत होती व रेखाही माझ्याशी हल्ली फारच 'फ्रेंडली वागत होती... रात्री झोपतांना आता माझी 'फेव्हरीट Fantasy' म्हणजे मी त्या दोघींना 'एकत्र' घेतोय... ही असे!!

एके दिवशी रेखाने मला 'Entice' करण्यासाठी मुद्दाम जिन्यात गाठले ब - "राजू... येत्या २४ सप्टेंबरला माझा वाढदिवस आहे तर तो दिवस आपण दोघं एकदम 'स्पेशल'पणे मनवूयात... व लक्षात ठेव की- फक्त 'आपण दोघंच' हं!!" असे खुल्ले आमंत्रण दिले. मी ही गोष्ट नंदाला सांगताच तिने मला

"त्या दिवशी सांभाळून रहा..." असा प्रेमळ सल्ला द्यायला विसरली नाही व एक क्षण थांबून पुढे म्हणाली "सप्टेंबरमध्ये तर माझाही वाढदिवस आहे..." "केंव्हा?" मी विचारले तर त्यावर ती म्हणाली "११ तारखेला..." "म्हणजे उद्याच की..." मी म्हणालो. "पण एक गोष्ट लक्षात ठेव राजू की..." ती क्षणभर थांबली व तिच्या डोळ्यातल्या उदास छटांना लपवत ती पुढे बोलू लागली "चिरागच्या बाबांना सुटी नसल्यामुळे ते तर येणार नाहीत व लग्नानंतर माझा हा पहिलाच वाढदिवस असेल जो मी त्यांच्याबरोबर सेलिब्रेट करणार नाही..." असे म्हणून तिने डोळे पुसले... बिच्चारी!! मलाही क्षणभर गलबलून आले. ती आपल्या नवऱ्याला 'मिस' करत होती.. "पण मला हा वाढदिवस रेखाबरोबर 'सेलिब्रेट' करायचा नाहीये एव्हढे नक्की!!" ती पुढे म्हणाली. "तुला मी एक सुचवू का?" मी विचारले - "तू जशी म्हणशील तशी उद्याची संध्याकाळ आपण सेलिब्रेट करू व तुला हरकत नसेल तर आपण छानपैकी 'लाँग-ड्राइव्ह'ला जाऊया... काय म्हणतेस?" "एकदम बेस्ट..." तिची कळी खुलली - "मला खूप आवडतं 'लाँग-ड्राइव्ह'ला जायला..." "ठरलं तर मग..." मी म्हणालो - "उद्या दुपारचा रेखाकडील चहाचा प्रोग्राम आपण ड्रॉप करूया व तू मला बरोब्बर साडेचार वाजता 'डेक्कन'ला 'चितळे'समोर भेट... आपण 'लोणावळा-खंडाला' फिरून येऊया..." "डन..." माझ्या हातावर हात ठेवून नंदा म्हणाली. तिच्या स्पर्शाने माझ्या अंगावर रोमांच (व Pant मध्ये बाबुराव) उभा राहिला!!

(ह्या कथेतील पात्रांचा जिवंत वा मृत व्यक्तींशी काही एक संबंध नाही, असल्यास निव्वळ योगायोग समजावा.)

 

[StoryPublisher]

शेरास सव्वाशेर भाग २

ठरल्याप्रमाणे आम्ही 'डेक्कन'ला भेटलो... माझ्याकडे कंपनीची 'शोफरड्रिव्हन कार होतीच... पण कारमध्ये बसल्याक्षणीच नंदाच्या कपाळावर आठी आली. "काय झाले ?" मी विचारले त्यावर तिने फक्त ड्रायव्हरकडे बघितले... मला ताबडतोब तिचे म्हणणे लक्षात आले. "नारायण, गाडी लेफ्टला थांबव..." मी म्हणालो... त्याप्रमाणे त्याने ती थांबवून मागे बघताच मी एक नोट त्याच्याकडे सरकावली व त्यास उतरण्यास सांगितले... खुश होऊन तो गाडी सोडून उतरला.

मी, नंदा व चिराग असे तिघंही आता समोरच्या सीटवर आलो... मी सफाईने गाडी पुण्याबाहेर घेतली. थोडावेळ तर नंदा चिरागला इकड-तिकडच्या गमती-जमती दाखवत राहिली पण जसाच आम्ही 'हायवे' पकडला तसाच चिराग नंदाच्या मांडीवर झोपून गेला. नंदा माझ्या बाजूला बसून चिमणीसारखी चिवचिवत होती... तिच्या आनंदाला पारावार नव्हता.

मी गाडी रस्त्याच्या कडेला घेऊन नंदाला म्हणालो "चिरागला मागच्या सीटवर ठेवून आरामात बस न..." त्याबरोबर तिने त्याला मागे ठेवण्यास वळली पण तिला चिरागला नीट ठेवणे जमेना... मी तिच्याकडे वळलो व तिच्या मांडीवरून चिरागला उचलले पण तिही समोर वाकल्यामुळे Accidentally माझा हात तिच्या उरोजाला लागला... त्याबरोबर माझ्या अंगातून वीज चमकून गेली व क्षणभर तिही गोरीमोरी झाली पण दुसऱ्याच क्षणी तिचे गाल लाजेने आरक्त झालेत.

चिरागला मागे ठेवून मी गाडी जी सुसाट दाबली ती थेट लोणावळ्यालाच थांबवली.

लोणावळ्याला 'सन-सेट पॉईंट'वर आम्ही अगदी वेळेवर पोहोचलो होतो. मी खाली उतरत होतोच पण नंदाला मात्र तिच्या बाजूचे दार उघडता येईना !! मी तिच्याकडे वाकून तिच्या बाजूचे दार उघडले पण यावेळी मी चुकून झालं असे भासवत पण 'मुद्दामच तिच्या उरोजांवर माझे डोके टेकवले... तिनेही डोळे मिटून दीर्घ श्वास घेतला त्यामुळे तिची छाती अजूनच उन्नत झाली... मी तिच्याकडे पाहिले तर तिच्या डोळे मिटलेल्या अवस्थेतही तिच्या चेहऱ्यावरचे धुंद भाव लपत नव्हते.'सन-सेट पॉईंट'वर जरी बरीच गर्दी असली तरी आम्हाला ओळखणारे कोणीच नव्हते... मी तिच्या हातात हात घालून चालू लागलो व थोड्या दूरवर एका साईडला आम्ही उभे राहिलो... आम्ही गप्पा करत सूर्यास्त पाहू लागलो... सूर्यास्त होऊन गेला पण आमच्या गप्पा सुरूच होत्या. माझी नजरही 'क्राउड'चा अंदाज घेत होतीच... जशीच आजूबाजूची गर्दी पूर्णपणे पांगली व त्यामुळे आता मीही थोडा धीर एकवटून तिच्या कमरेभोवती हात टाकून तिला माझ्या जवळ ओढले... तिही निर्विरोध माझ्याजवळ सरकली व स्वतःहून मला खेटून उभी राहिली. तिचा डावा उरोज माझ्या छातीवर दबत होता... माझा बाबुराव मात्र Pant मध्ये उसळ्या मारू लागला.

मी तिचा चेहरा माझ्याकडे वळवून प्रथम तिच्या गालाचे हलकेच चुंबन घेतले व - "आज रात्री इथेच लोणावळ्यात थांबायचं की..." असे मी म्हणताच अचानक तिला चिरागचे स्मरण झाले व ती घाबरून मला

"चिराग ?" एव्हढंच म्हणाली. मीही त्वरेनेच तिला घेऊन गाडीकडे पोहचलो... तर गाडीत चिराग शांतपणे झोपला होता.

आमचा दोघांचाही जीव भांड्यात पडला.

"नंदा..."मी तिच्याकडे अर्थपूर्ण पाहत म्हणालो "रात्री इथेच थांबायचं की घरी जायचं?" "घरीच जाउयात..." ती माझ्या डोळ्यात पाहत म्हणाली "पण 'अगदी आरामात पोहचू व मध्ये कुठेतरी जेवण करत जाऊ..." "ठीक आहे..." मी म्हणालो... तिचा ईशारा माझ्या लक्षात आला होता की रेखा झोपल्यावरच घरी पोहोचायचं!! पण... 'सावध!' मी स्वतःलाच ईशारा दिला... आज तिच्या कलानेच घ्यायला हवंय "ती खुश झाली तर पुढे मात्र..." मी मनातल्या मनात मांडे खाऊ लागलो पण 'मंझील' अजून फारच दूर होती. गाडी आता पुण्याच्या दिशेला वळली... रात्र झाली होती. मी पिंपरीच्या जवळ 'हायवे-ग्लोरी'मध्ये जेवण्यासाठी गाडी थांबवली. चिरागही जागा झाला होता व आता स्वारी उत्साहाने 'हायवे-ग्लोरी' हॉटेलमध्ये बागडत होती. आम्ही दोघंही कौतुकाने त्याचे खेळणे पाहत होतो. आम्ही नंदाच्या सांगण्याप्रमाणे 'अगदीच लाईट' जेवण केले व 'एक-दोन पार्सल्स' घेऊन निघालो... "उरलेले जेवण घरी जाऊन जेऊयात..." नंदा म्हणाली.

रस्त्यात पाऊस सुरु झाला... चिराग मागच्या सीटवर बसून बाहेर पडणाऱ्या पावसाची 'गम्मत पहात आमच्याशी बडबड करत होता... व आम्ही दोघंही त्याला मनापासून 'एन्जॉय' करत आमचा टाईम-पास करत होतो.

"नंदा एक गोष्ट विचारू?" मी तिच्या हातावर अगदी सहजपणे हात ठेवून तिच्याकडे पाहत म्हणालो... त्यावर "काय ?" असे म्हणून तिही माझ्या डोळ्यात पाहत पाहू लागली. "घरी गेल्यावर 'सेलिब्रेशन' म्हणून आपण..." असे म्हणून मी एक मुद्दाम 'पॉज' घेतला... त्यावर तिही अपेक्षेने माझ्याकडे पाहू लागली... तसाच मी पुढे म्हणालो "तुझ्या 'वाढदिवसानिमित्य' आज 'शाम्पेन' होऊन जाऊदेकी!! काय म्हणतेस?" "ठीक आहे..." ती उत्साहाने म्हणाली "मी आजपर्यंत कधीच चाखलेली नाहीये... पण जर मी 'आउट' झाले तर तू मला सांभाळशील ना?" "नक्कीच..." मी म्हणालो "तू बिनधास्त राहा..."

पुण्यात येताच चिरागला आम्ही छानपैकी त्याच्या आवडीचे 'संडे' आईस्क्रीम खाऊ घातले... व त्यानंतर मी मुद्दाम आरामात गाडी इकडेतिकडे फिरवत टाईम-पास करू लागलो. त्यावर "का रे... घरी नाही जायचं का?" असे नंदाने विचारताच - "रेखाला तर झोपू देत ना..." असे मी म्हणालो ब (चिराग झोपल्यावर) थंडगार 'शाम्पेन' केसमध्ये घेऊन रात्री बारा वाजता घरी पोहचलो.

बाहेर पाऊस धो-धो कोसळतच होता... मी पार्किंग मध्ये गाडी पार्क केली व चिरागला कडेवर घेऊन नंदाच्या Flat कडे निघालो. मागून नंदा उरलेले समान घेऊन येत होती. रेखाच्या Flat वर पूर्णपणे सामसूम होती... मान झटकून मीही तिचा विचार 'याक्षणी' माझ्या मनातून काढून टाकला...

तिने दार उघडले व 'शाम्पेन' फ्रीजमध्ये ठेवली... घरात येताच मी चिरागला त्याच्या बिछान्यावर झोपवले व मागे वळून पाहतो तर नंदा माझ्याकडे कौतुकाने बघत होती. "काय बघतेस?" मी विचारले... त्यावर ती गोड हसली व "तू एक चांगला 'बाप' होशील..." असा शेरा दिलाव पुढे बोलू लागली "राजू, माझ्याबरोबर चलतोस आत्ता?" "कुठे?" असे मी विचारताच माझा हात धरून "विचारायचे नाही... फक्त माझे ऐकायचे..." असे कौतुकाने 'रागवत' मला बिल्डींगच्या टेरेसवर घेऊन आली.

 

[StoryPublisher]

मी प्रश्नार्थक नजरेने तिच्याकडे पाहिले...ती माझा हात सोडून चक्क धो-धो कोसळणाऱ्या पावसात उभी राहिली... व आपले दोन्ही हात फैलावून स्वतःभोवती गोल-गोल फिरू लागली...दणाणून पडणारा पाऊसही तिला छानच भिजवत होता... व मीही प्रेमाने तिचे 'भिजणे पहात उभा होतो.

तिने तिथूनच माझ्याकडे पहिले व आपले दोन्ही हात पुढे करून मला जवळ बोलावले...मी तिच्याजवळ येताच तिने काही न बोलता मला इतक्या घट्टपणे मिठी मारली की तिचे भरदार उरोज माझ्या छातीत रुतलेच!! माझाही आता स्वतःवरचा 'कंट्रोल' हळूहळू जाऊ लागला... व माझा 'बाबुराव' आता चक्क तिच्या मांड्यांमध्ये टोचू लागला... मीही तिला आपल्या मिठीत

करकचून आवळले... पण त्याचवेळी 'No Advances!!" असे मी स्वतःलाच बजावले... व तिला घट्ट धरून 'तसाच' उभा राहिलो कारण माझी एक 'राँग मूव्ह' माझ्या आजवरच्या मेहनतीवर पाणी टाकणारी ठरली असती.

थोडावेळ 'तसेच' उभे राहून मग मात्र ती माझ्याहून बाजूला झाली व मान खाली घालून "चल आता घरी जाऊ..." असे म्हणाली. निमूटपणे मी तिच्या मागोमाग तिच्या घरी आलो.

घरात आल्यावर मात्र तिने पहिले स्वतःसाठी एक टॉवेल घेतला व एक मला दिला... मी प्रश्नार्थक नजरेने तिच्याकडे पहिले व "घरी जाऊन कपडे बदलून येतो..." असे म्हणताच हात धरून तिने मला आपल्या बेडरूममध्ये नेले व मला स्वतःच्या नवऱ्याचा एक घरात घालण्याचा 'लुंगी-कुर्ता' दिला. मीही बाथरूम मध्ये जाऊन स्वतःचे अंग पुसले व तिने दिलेले कपडे घालून बाहेर हॉलमध्ये आलो... व बाहेर येताच तिच्याकडे पाहताच राहिलो... कारण तिही माझ्यासारखीच 'लुंगी-कुर्ता' घालून होती व तोही चक्क 'सेम डिझाइन'चा!! तिने टेबलवर 'शाम्पेन'ची बाटली आणून ठेवली व आम्ही दोघांनीही ती उघडली... ग्लासेस भरून "चियर्स.." असे म्हणून आम्ही दोघांनी एकाचवेळी 'बॉटम्स-अप' केले... माझ्या चित्तवृत्ती तरल झाल्या व 'आता पुढे काय?' हा माझ्या मनात येण्यापुर्वीच नंदाने सी.डी.प्लेयरवर गाणे लावून माझ्याजवळ आली व मला मिठीत घेऊन ती आता त्या गाण्यावर डान्स करू लागली.

"मदहोश दिलकी धडकन... चुपसी ये तन्हाई..." या हळुवार गाण्यावर आम्ही दोघंही हळुवारपणे एकमेकांना बिलगून डान्स करू लागलो व गाणे पूर्ण झाल्यावर तिने पुन्हा आमच्या दोघांचे ग्लास भरून आम्ही पुन्हा "चियर्स..." असे म्हणून यावेळीही एकदमच 'बॉटम्स-अप' केले...

तिने माझा हात धरून मला पुन्हा मिठी मारली व आता रिमोटने तिने गाणे बदलून दुसरे गाणे लावले होते.. "भिगे होठ तेरे... सुनसा दिल मेरा..."

आता मात्र मला स्वतःवरचा कंट्रोल करणे अशक्य होत होते... बहुदा तिलाही तेच होत असावे कारण मी तिच्याकडे पाहताच तिनेही आपले तोंड माझ्याकडे वळवून स्वतःचे कोमल हात माझ्या गळ्याभोवती टाकले व मी तिच्या डोळ्यात पाहताच तिनेच पुढाकार घेऊन माझं पाहिलं चुंबन घेतलं... त्याबरोबर 'जिंकलो...' मी स्वतःच्या मनात आनंदाने जोरात ओरडलो आणि "Oh-God !!" असे बेभान होऊन तिच्या धुंद चेहऱ्यावर मी भकाभक अगणित चुंबने घेतलीत... तिनेही मला घट्ट मिठी मारून "राजू... मला हा विरह सहन होत नाहीये... Please 'TAKE' me!!"

असे म्हणताच मी तिला तिथेच कोचावर ठेवले व माझे हात तिच्या कुर्त्यात शिरून तिचे उरोज जोरजोरात दाबू लागले. तिनेही आता पुढाकार घेऊन माझ्या लुंगीत हात घालून माझ्या लंडाला' घट्ट पकडले व "ओह राजू...आह...आह..." असे उसासे टाकू लागली.

दिया

-

मी नंदाचे व तिनेही माझे कपडे काढले व आता आम्ही दोघेही पूर्णपणे नग्न झालो.

मी नंदाला मिठी मारताच तिनेही तेवढ्याच जोरात मला मिठी मारली व त्यामुळे आम्ही दोघं एकमेकांच्या मिठीत घट्टपणे आवळल्या गेलो होतो... नंदाने माझे लिंग घट्ट पकडले होते व मीही तिचे पुष्ट उरोज जोरजोराने दाबत होतो... जितक्या जोराने मी तिचे उरोज दाबत होतो तितक्याच जोराने ती माझे लिंग हलवत होती. आता आम्ही दोघेही सित्कारात होतो...

थोड्यावेळाने मी नंदाला कोचावर पाडले व तिच्या बाजूला उभा राहिलो... नंदाने माझे ताठ लिंग आपल्या दोन्ही हातांनी घट्ट पकडले व ते जोरजोरात चोखू लागली. मीही तिचे उरोज जोरजोरात दाबत होतो... मध्येच ओणवे होऊन मी ते चोखण्यास सुरवात केली...

आता आम्ही दोघेही पूर्णपणे मस्त झालो व मी नंदाचे पाय फाकवून आपले ताठ लिंग तिच्या योनीत घुसवले... एक जोरात धक्का अन् ते लिंग तिच्या योनीत गडपझाले. "आईSSग..." नंदा जोरात किंचाळली व चक्क हातपाय झाडू लागली. "राणी... काय झाले?" मी हळूहळू धक्के मारत विचारले. "खूप मोठा आहे रे तुझा 'सोट्या' अगदी 'ह्यांच्या पेक्षाही!!" नंदा म्हणाली. मी पहिले हळूहळू धक्के मारले व नंतर स्पीड वाढवली... " आ आह आह..." नंदाही आता खालून उचकत 'माझे झवणे एन्जॉय करू लागली.

आता दोघेही फुल फॉर्म मध्ये आलो व आमची धक्के मारण्याची गती प्रचंड वेगवान होत गेली. जितक्या जोराने मी धक्के मारत होतो तितक्याच जोराने नंदा खालून उचकत त्या धक्क्यांना प्रत्युत्तर देत होती... आमच्या दोघांचेही चीत्कारणे आता इतक्या जोरात होते की रेखा जागी असेल तर तिला स्पष्ट ऐकू येईल... कारण आम्ही दोघेही आपल्या मस्तीत जगाला विसरून गेलो होतो... अंदाजे १५-२० मिनिटांनी नंदाच्या हॉलमधील वादळ पूर्णपणे शमले. दोघेही आता बाजूला झालो व आपापले कपडे घालू लागलो... कपडे घातल्यावर मी नंदाकडे पहिले... ती आपल्या स्वतःच्याच विचारात गुंग होती. बहुदा 'आपण केलं ते चूक कि बरोबर?' या विचारांचे द्वंद्व तिच्या चेहऱ्यावर होतं...

मीही तिला जास्ती न छेडता आमच्या दोघांचे ग्लासेस भरले व तिच्या हातात एक ग्लास देऊन "जेवण गरम करू का?" असे तिला विचारले. त्यावर तिने स्वतःचा ग्लास भर्रकन 'बॉटम्स-अप' केला व "तू नको... मीच गरम करते... तू आरामात पीत बस..." असे म्हणून ती आत गेली. मी आरामात शाम्पेन 'सिप' करत हॉलमध्येच बसलो व पाचच मिनिटात तिने एकाच थाळीत दोघांसाठीही जेवण गरम करून आणले. मी प्रश्नार्थक नजरेने तिच्याकडे पाहताच "आपण एकत्रच जेवूयात... कारण आता आपण दोघं एकमेकांपासून काही 'वेगळे' नाही आहोत... खरय ना?"

मी पण होकारार्थी मान डोलावली व आम्ही एकमेकांना भरवत जेवण केलं.

रात्री मी नंदाच्या घरी तिच्याच बेडरूममध्ये झोपलो. पण 'झोपलो' म्हणण्यापेक्षा आम्ही दोघांनीही ती रात्र शब्दशः 'जागवली'!!

त्या दिवसानंतर मी दुपारी जेंव्हा नंदाकडे जेवायला जायचो तेंव्हा चिरागला चौकीदाराच्या बायकोकडे सुपूर्द करून आम्ही दोघंही जेवण्याअगोदर 'एकदा' करायचो व नंतर (एकाच ताटातून) जेवून दुपारी थोडा आराम करून कधी रेखाकडे तर कधी नंदाकडेच दुपारचा चहा घेऊन निघायचो.

रात्री जर नंदाला माझी 'आवश्यकता' भासली तर ती मला फोन करून बोलावत असे. रेखाही मला सूचक असे बोलून तिही 'विलिंग आहे हे 'सजेस्ट' करत असे पण त्यावर मी पहिलेसारखा 'react' करत नसे... व नंदाही आता माझ्यासमोर एखाद्या

अभिसारीकेसारखी लाजत मुरडत असे व म्हणून एकदोनदा रेखाला बहुदा संशय आला असावा हे मी 'मार्क केले...जे की माझ्या योजनेनुसार माझ्याच पथ्यावर पडणार होते... होता होता २४ तारीख जवळ आली पण रेखाच्या सादेला मी तिला हवातसा' प्रतिसाद देत नसल्यामुळे तिने जस्ट एक दिवस आधी मला जिन्यातच गाठून - "तुला तुझं उद्याचं चोवीस तारखेच 'प्रॉमिस' लक्षात आहे ना?" असे विचारताच... मीही उत्साह दाखवत "होय पक्के प्रॉमिस... उद्या मी नंदाकडे 'लंच'ला न जाता तुझ्याकडेच बरोबर एक वाजता 'लंच'ला येतो... चालेल ना?" असे विचारत माझा हात पुढे केला. त्यावर - "डन... प्रॉमिस फ्रॉम मी टू!!" असे म्हणून तिने माझा हात सहेतुक दाबला... व आम्ही दोघंही तिथून निघालो.

 

[StoryPublisher]

मात्र चोवीस तारखेला मी रेखाकडे न जाता नंदाकडेच बरोबर एक वाजता गेलो. मला दार उघडून नंदा नेहमीप्रमाणे बेडरूम मध्ये गेली पण यावेळी मी दाराला कडी न लावता ते फक्त लोटून ठेवले... कारण रेखा मला इथे शोधायला येईलच याची

खात्री होती. बेडरुममध्ये आल्यावर ते दारही मी फक्त लोटलेच... नंदाने ते 'मार्क केलं पण तिलाही त्यात काही विशेष वाटले नाही कारण (तिच्यामते) बाहेरचे दार बंद होते ना !! ।

नेहमीप्रमाणे आम्ही दोघांनी एकमेकांना मिठीत घेऊन व एकमेकांची चुंबने घेतघेत नग्न झालो... नंदाने बिछान्यावर झोपून माझा 'सोट्या तिच्या पुच्चीवर लावताच मी धक्के मारण्यास सुरवात केली व मला अपेक्षित होते तेच घडले... बेडरूमचे दार उघडून रेखा आताआली होती व नंदाने माझा लंड आत घेतलेला पाहून ती विस्मयचकित झाली होती (रादर नंदाने तिच्याच तर समोर माझा 'लंड' स्वतःच्या हाताने 'आत घेतला होता)... मी जरी रेखाला पहिले तरी 'पहिलेच नाही' असे दाखवत डोळे मिटून धक्के मारायला सुरवात केली. "आहSSआSS..आईSS ग..." आता नंदाही खालून उचकत मजा घेत होती. त्या दोन क्षणात रेखाला परिस्थितीचे भान आले व

"नंदाSSS..." रेखा जोरात ओरडली... त्याबरोबर नंदा भयंकर दचकली... "हे काय सुरु आहे?" रेखा कडाडली.

नंदा मला स्वतःच्या अंगावरून ढकलून चुपचाप नंगी' उभी राहिली... व 'बाहेर' निघाल्यामुळे माझा लंड आता हलत-डुलत खालीवर होत होता... रेखाने एक क्षण माझ्या लंडाकडे विस्मयाने पाहिले पण त्यावर तिची प्रतिक्रिया मात्र विपरीत होती... (आता मलाही नंदाच्या पुच्चीतून आपला लंड बाहेर आल्यामुळे राग येत होता) कारण आता मात्र रेखा प्रचंड चिडून गेली होती व "नंदा मी तुला कमीतकमी शंभरदा सांगितले होते ना कि राजू 'असाच' आहे म्हणून... पण एकवेळ मानले कि त्याचे वयच आहे म्हणून... तर तुलाही स्वतःला कंट्रोल करता आला नाही काय?"

आता मी पण गयावया करत म्हणालो - "रेखा हिची काहीच चूक नाही... मीच जबरदस्ती केली..." "तू चूप बस " रेखा मला चिडून म्हणाली... "तुला काय वाटले की मला तुमच्या दोघांबद्दल माहित नाही म्हणून... दररोज दुपारी चिराग अगदी तू यायच्याच वेळी चौकीदाराच्या बायकोकडे तासभर असतो व नंदाच्या घराचे दार आतून बंद असते... मांजर जरी डोळे मिटून दूध पिते तरी जगाचे डोळे तर उघडेच असतात ना!! आणि नंदा तू तर मला प्रॉमिस केले होतेस ना की मी स्वतःला नक्कीच सावरून घेईन म्हणून" नंदा घाबरून थरथर कापतच होती व ती रेखाला म्हणाली - “आजवर जे झाले त्याबद्दल तू मला माफ कर पण मी प्रॉमीस करते कि यापुढे मी कधीच 'हे' करणार नाही म्हणून..." "काय खोटे सांगतेस तू नंदा..." रेखा नंदाच्या अंगावर धावून जात म्हणाली "तू स्वतःच अगदी आताच तर 'राजूचा बाबुराब' आपल्या स्वतःच्या हाताने 'आत' घेतला न ग माझ्या समोर..." रेखा आता तारस्वरात ओरडू लागली कारण तिला तिचा झालेला 'पराभव' पचवता येत नव्हता व नंदाही बहुदा ते समजून गेली होती... मी रेखाच्या मागून नंदाला 'बोलत रहा' असा इशारा केला व मांजराच्या पावलाने दाराकडे सरकू लागलो व फक्त १०-१५ सेकंदात

मी खोलीचे दार बंद करून रेखाच्या मागे येऊन उभा राहिलो. नंदालाही बहुदा आता माझी 'ट्रिक बरोबर समजली असावी!!

"रेखा तू यावेळी मला माफ कर... पुन्हा याच्याबरोबरच काय पण तू म्हणशील तर आयुष्यात कोणाच बरोबर करणार नाही... तुझी शपथ" असे म्हणून नंदा रेखाच्या पाया पडताच, मीही रेखाच्या मागून आलो व तिच्या काखेतून दोन्ही हात टाकून एका हाताने तिचे तोंड दाबले व दुसऱ्या हाताने तिचे उरोज दाबत तिला एका क्षणात उचलले. नंदानेही रेखाचे दोन्ही पाय उचलले व आम्ही दोघांनी तिला पलंगावर आदळले.

मी रेखाला काही कळायच्या आत रेखाच्या तोंडावरचा हात काढून तिला मिठीत घेऊन तिचे जबरदस्तीने अगदी करकचून चुंबन घेतले... त्यावर तिने मला मागे ढकलले व मी दूर झाल्याबरोबर "लाज नाही वाटत तुला... माझे जबरदस्तीने चुंबन घ्यायला?" रेखा कडाडली... त्यावर माझ्या दोन्ही हातांनी तिचे दोन्ही हात मागे करत मी म्हणालो - "रेखा... मला खरच खूप लाज वाटते की मी आजपर्यंत तुला या अगोदर 'काहीच' का नाही केले याची." असे म्हणून मी तिला भिडलो व तिचे पुन्हा चुंबन घेत तिला करकचून दाबायला सुरवात केली... विरोधासाठी तिचे अंग एकदम कडक झाले व ती स्वतःची सुटका करण्यासाठी माझ्या मिठीत तडफडू लागली पण मी तिला तसेच 'पिन्ड-डाऊन' करून ठेवले व बहुदा ३ महिन्यानंतर होणाऱ्या 'पुरुष-स्पर्शामुळे आता २०-२५ सेकंदात तिचा विरोध कमी होऊन तिने पण (आता जास्ती काही विरोध करण्यात अर्थ नाही असे बहुदा तिला वाटले असावे) मी जे करत होतो ते मला थोडावेळ (१-२ मिनिटे) करू दिले.

नंदा हे दृश्य विस्मय चकित होऊन पाहत होती... तिचा तर विश्वासच बसत नव्हता...

मात्र २ मिनिटानंतर परिस्थितीचे भान आल्यामुळे ती पुन्हा हातपाय झाडू लागतच मी तशीच तिला जबरदस्ती करत तिचे दोन्ही हात वर केले... ते आता पलंगाच्या रेलिंग जवळ आले... "नंदा..." मी म्हणालो "दोरी किंवा काही लांब कपडा आण..." "का रे? आणि हे काय? तू तर रेखावर चक्क 'जबरदस्ती करतोयस तर!!" नंदाने विचारले तिला मी रेखाबरोबर 'असेकाहीं करीन यावर विश्वासच बसत नव्हता... त्यावर - "मूर्खासारखे बोलू नकोस व एक लक्षात ठेव की - आता जर रेखा या खोलीतून 'क्लीन' बाहेर गेली तर तुझा 'डायव्होर्स' पक्काच

आहे हे समज..."

आता कुठे नंदाला माझा इरादा कळला... तिने ताबडतोब मला तिची स्वतःची एक ओढणी दिली... इतक्या 'ओपनली' माझा इरादा जाहीर झाल्यामुळे रेखा जोरजोरात ओरडू लागताच मी एका हाताने तिचे तोंड दाबले व दुसऱ्या हाताने तिचे दोन्ही हात घट्ट धरून नंदाला म्हणालो - "पाहतेस काय... रेखाचे हात ताबडतोब बांध या ओढणीने..." "नंदा मला हात लावशील तर पहा..." स्वतःची मान झटकून व माझा तोंडावरचा हात बाजूला करून रेखाने नंदाला दम दिला

पण आता नंदाला रेखाचे भवितव्य कळून चुकले होते... म्हणून तिच्याकडे लक्षही न देता नंदाने रेखाचे हात करकचून पलंगाच्या रेलिंगला बांधले... आणि आता रेखाचा 'बलात्कार' पाहायला मिळणार या कल्पनेने ती पण excite झाली.

"नकोना रे राजू please सोड ना मला... " रेखाने विनवले... त्याबरोबर मी तिच्या blouse ची बटने अक्षरशः तोडून टाकली व 'ब्रा'चे हुक खोलून ती वर केली... आता तिचे दोन्ही भरघोस व उन्नत उरोज मोकळे झाले.... "नंदा... तू रेखाची चड्डी काढून टाक बघू..." असा मी नंदाला अधिकारवाणीने हुकुम दिला... आणि दोन्ही हातानी रेखाचे दोन्ही

भरघोस उरोज करकचून दाबत तिची चुंबने घ्यायला सुरवात केली...

 

[StoryPublisher]

"नाहीsss...." रेखा ओरडली पण मी रेखाच्या ओठांचे चुंबन घेत तिचा आवाज बंद केला... नंदाने आता 'खालचा' मोर्चा सांभाळला होता... तिने रेखाची साडी वर केली... रेखा पाय झाडू लागताच तिची साडी आपोआपच बर झाली... त्याबरोबर नंदाने हसतहसत रेखाची चड्डी काढली... रेखा आपली लाथा झाडातच राहिली पण त्याचा काही उपयोग झाला नाही.

"काढली रेखाची चड्डी..." नंदाने हसत हसत मला रिपोर्टिंग केले.. "गुड... आता रेखाची 'झवण्याची मजा बघ तू..." मी खुश होऊन तिला म्हटले... व आता तिच्या मांड्या विलग करून तिच्या दोन्ही पायांमध्ये आलो. "राजू " आता रेखा गयावया करू लागली... "सोड रे मला... वाटल्यास तुम्हा दोघांना ही मी रोखणार नाही... कधीच रोखणार नाही...

अगदी मृणालची शप्पथ..." त्यावर - "राजू... बिलकुल सोडू नकोस रेखाला... कारण जर तू आता सोडलं तर ती नक्की गावभर बोंब मारेल..." नंदा म्हणाली.

आता रेखा लाथा झाडू लागताच यावेळी तिचे पाय नंदाने, चक्क न सांगता धरले व "आता भर हिच्या पुच्चीत तुझा लंड... आणि चांगले 'ठोकून काढ' हिला..." असे म्हणाली.

"नाही..." रेखा पुन्हा ओरडू लागताच मी तिच्या तोंडावर आपला हात दाबला व नंदाही - "काढ मस्ती आता या 'झवाडी'ची..." असे म्हणून मला प्रोत्साहन देऊ लागली...

मी आपले ताठ लिंग रेखाच्या योनीवर लावले व एक जोरात धक्का दिला... त्यामुळे माझा लवडा गप्पकन एका झटक्यात रेखाच्या पुच्चीच्या आत घुसला... "आsssई ग..." रेखा कण्हू लागली... त्यावर - "फक्त दोनच मिनिटे थांब रेखा... राजूचा आपल्या दोघींच्या नवऱ्यापेक्षा भरपूर मोठा 'सोट्या' असल्यामुळे तुलाही 'बम' मजा येईल..." असा नंदा तिला उपदेश करू लागली.

आता मी रेखाच्या पुच्चीत जोरजोरात धक्के मारण्यास सुरवात केली... नंदा रेखाच्या चेहऱ्याकडे पाहू लागली... १५-२० धक्क्यानंतर रेखाच्याही चेहऱ्यावर पण आपोआपच 'एन्जॉय' करत असल्याचे भाव आले व तिही स्वतःची कंबर पण हळू हळू उचकबू लागली... आणि माझ्या धक्क्यांना उत्तर देऊ लागली...

"आली तिला मजा तुझ्या लवड्याची..." नंदाने मला माहिती पुरवली... त्याचबरोबर मी तिला रेखाचे हात सोडण्यास सांगितले व तिने ते सोडले... त्याबरोबर रेखानेही मला घट्ट मिठी मारली... व खालून कंबर उचकवत माझा लंड प्रेमाने घेऊ लागली.

"नंदा... तुझ्या लाडक्या मैत्रिणीची 'सेवा' तुला करायची नाही का?" असे मी नंदाला विचारले... तिला पहिले काहीच समजले नाही व म्हणून मी तिचा हात घेऊन रेखाच्या खालीवर होणाऱ्या भरदार उरोजांवर ठेवला... त्याबरोबर नंदा रेखावर ओणवी होऊन दोन्ही हातानी तिचा डाबा उरोज दाबत ती रेखाच्या उजव्या उरोजास चोखायला लागली... त्यामुळे नंदाचेही दोन्ही उरोज आता रेखाच्या तोंडासमोर आले... त्याबरोबर रेखानेही दोन्ही हातानी नंदाचे दोन्ही बॉल धरले व जोरात दाबले.

त्याचबरोबर मीही रेखाला धक्के मारत मारत नंदाच्या मागून आपल्या उजव्या हाताचे मधले बोट तिच्या योनीत घातले व तिला बोटानेच झवू लागलो... आता नंदाला पण मजा येऊ लागली...

रेखा तर आता नंदाचे बॉल घट्ट दाबत "झव... अजून जोराने झव मला..." असे म्हणून मला प्रोत्साहन देऊ लागली...

नंदा पण रेखाच्या दोन्ही भरघोस बॉल्सचा 'सॉलिड' मसाज करू लागली... मीही रेखाला भकाभका झवू लागलो... आणि आता तर चक्क नंदाने अतिशय आवेगाने रेखाच्या तोंडाचा व ओठांचा एक डीप किस घेतला... आता मात्र रेखाची सहनशक्ती संपली... "राजू चांगले ठोक मला... व नंदा... तू ‘सनान' दाब माझे बॉल्स व चोख ना..." रेखा Full excitement मध्ये ओरडू लागली... व मी आणि नंदा आता इमानदारीने रेखा 'सरेंडर' झाल्याने तिचे 'हुकुम' पाळू लागलो...

 

[StoryPublisher]

पाचच मिनिटात मी झडलो... व रेखाच्या पुच्चीत जोरदार पिचकारी मारली... ती सुद्धा - "आई ग... मी पण आले..." असे म्हणत आपल्या मुक्कामावर पोहोचली. मी तिच्यावरून दूर झालो पण रेखाने "माझ्यावर चढवलस ना राजूला... तर आता साफ कर पाहू..." असे म्हणत नंदाचे तोंड स्वतःच्या योनीवर ठेवताच नंदा आवेगाने रेखाची योनी चाटू लागली. त्याबरोबर मीही नंदाच्या मागून आलो व आपला बाबुराव तिच्या पुच्चीत घुसवला... ती कंबर हलवत माझा लंड घेऊ लागली... ५ मिनिटात माझा लंड दुसऱ्यांदा झडला... नंदा पण उसासू लागली... व मुक्कामावर पोहोचली...

आम्ही तिघेही आता एकमेकांपासून बाजूला झालो... नंदा आता रेखाची प्रतिक्रिया पाहू लागली.

"काय नंदा व राजू... आज रात्री येणार का राहायला तुम्ही दोघं माझ्याकडे माझा वाढदिवस 'सेलिब्रेट' करायला?" रेखाने आम्हाला विचारले... नंदा तर चकितच झाली आणि आनंदाने –

"हो... हो रेखा... का नाही... मी तर नक्कीच येईन..." असे म्हणू लागली. "पण मी काय करू ?" मी विचारले. त्यावर दोघींनी मला एकदम मिठी मारली व रेखा म्हणाली "राजू तू बाजूच्या 'घोष' साहेबांच्याच ब्लॉकमध्ये ते येईपर्यंत तात्पुरता का 'शिफ्ट' होत नाहीस?" "हो ना..." नंदाने दुजोरा दिला "म्हणजे आम्ही दोघी तुझी 'दिवसरात्र' सेवा करू..." "तुम्ही कसली सेवा करणार माझी? उलट मीच तुमची 'दिवसरात्र सेवा करीन... पण तुम्ही फक्त माझ्या 'तब्येतीची काळजी घ्या कारण..." एक क्षण 'पॉज' घेऊन मी म्हणालो "तुमच्यासारख्या 'वाघीणींची' सेवा करणे म्हणजे 'येऱ्यागबाळ्या'चे काम नाही..."

पण "घोष"च्या घरात 'शिफ्ट' व्हायची 'आयडिया' छानच होती यात वाद नाही !!

*******************

*********

रेखाच्या वाढदिवसानंतर आता जवळपास एक महिना होऊन गेलाय... मी (व त्या दोघीही) जीवनावर फार म्हणजे फारच खुष आहे. कारण त्या दोघीही मिल बाँटके खायेंगे... और प्रेमकी बंसी बजायेंगे...' या तत्वानुसार वागत राहिल्याने माझी तर मजाच होती. पण कधीकधी अतिसुखाचेही अजीर्ण होते हो... मला विचारा ना!! कारण कधी 'चुकून जरी' मला 'ब्रेक' मिळाला तर मला चक्क 'हायसे वाटत असे.

रेखा व नंदाबरोबर माझा दिवस (व रात्रीही) छान जातच होत्या पण आता 'स्कीम' मध्ये बाकीही घरांमध्ये लोक राहायला आल्यामुळे आमच्या 'कामक्रीडेवर' मर्यादा येऊ लागल्यात. त्यामुळे एक बरे झाले की माझ्यावर येऊ घातलेला ताण कमी झाला... पण एक थोडी 'वाईट' गोष्ट झाली की माझ्यावरून रेखा व नंदामध्ये चक्क भांडणे होऊ लागलीत!! मी सहसा त्या दोघींच्या भांडणात पडत नसे... त्यांना दोघींनाच - "तुम्हीच 'आपसात ठरवा' मी कुणावर 'चढायचे ते..." असे म्हणून त्यांच्या 'आदेशाची वाट पाहत असे. रेखा 'डॉमीनेटिंग असल्यामुळे तिलाही मी 'फक्त तिच्याच इच्छेप्रमाणे वागावे असे वाटत असे... खरेतर सुरवातीलाच नंदाने रेखाचे 'वर्चस्व' मान्य केले होते... (रेखाने Red-handed पकडल्यामुळे) पण आता तिला रेखाकडे 'भीक मागणे' अपमानास्पद वाटे... त्यामुळे एक दिवस तिने चक्क रेखाशी बोलणेच बंद केले व त्यामुळे आता मी फक्त रेखाकडेच जात होतो. (पण मग कधीमधी नंदाचा फोन आल्यावर मी रात्री-बेरात्री ३-४ वाजता तिच्याकडे चुपचाप जात असे, कारण तिच्यामुळेच तर मला रेखा मिळाली होती ना!!) असो!!

रिझल्ट लागून मी पास तर झालो पण मी आता 'पुढचे शिक्षण कमीत कमी एक-दोन वर्षांनी' असे घरी जाहीर केले व त्यामुळे घरचे लोक कमालीचे संतापले... ईव्हन मामाही रागावलेत... पण त्यांची मी बरोबर समजूत घातली.

|

.

.

.

"मामा आज जर तुम्हाला practical experience असेल तर तुम्हाला M.B.A.ला चांगल्या कॉलेजमध्ये admission मिळायला सोपे जाते" मी म्हणालो. तसे ते त्यांनाही पटले व त्यांनी माझ्या घरच्यांची समजूत घातली व तोपर्यंत । "माझ्याकडेच काम कर, म्हणजे तुला entrance exams च्या अभ्यासाला वेळ मिळेल" असे म्हटले... पण त्या साईटवर वेळ मिळत नसे... (कारण 'काहीही असो !!)

होताहोता 'नवरात्र' जवळ आली व एक दिवस मला 'घोष'साहेबांचा ब्लॉक रिकामा करावा लागला कारण अष्टमीला त्यांच्याकडे 'गृह-प्रवेश'ची पूजा होती...

 

[StoryPublisher]

पंचमीच्या दिवशी साईटवर एक सदगृहस्थ व दोन स्त्रिया आल्यात. ते मिस्टर घोष व त्यांची पत्नी व मुलगी होते. आणि ते मला मिस्टर घोष यांनी ओळख करून दिली म्हणूनच समजले की त्या दोघी म्हणजे 'आईलेकी' आहेत... नाहीतर त्या दोन स्त्रियांना दोन स्त्रिया म्हणण्याऐवजी दोन 'जुळ्या बहिणीच' म्हणाव्या इतक्या सारख्या होत्या त्या!! प्रथम माझा विश्वासच बसेना कारण त्यांच्यातली आई म्हणजे मिसेस 'सत्या' घोष ही 'सोमा' घोषची आई मुळीच वाटत नव्हती... कारण ती जरी 'फोर्टी-प्लस' असली तरी जर अती-बारकाईने पहिले असता तिशीच्या बर वाटत नसे व मुलगी (सोमा) दिल्लीला 'मिरांडा हाउस' मध्ये B.Com च्या फायनल इयरला होती... आणि प्रथमदर्शनीच मी 'सोमा'च्या प्रेमात पडलो... कारण सोमा दिसायला फारच सुंदर, गोरीपान होती व 'स्पेशली' तिचे डोळे तर अती म्हणजे अतिशय जास्ती 'सेक्सी' होते... तिची फिगरही छानच होती...'३६-२४-३४' असून तिच्या छातीच्या उभारांनी मला तर चक्क घायाळ केले. (एक बघा... 'बंगाली' स्त्रियांचे उरोज नेहमीच 'भव्य-दिव्य' असतात...

अगदी जुन्या जमान्यातल्या 'राखी','मौसमी चटर्जी', 'मुनमुन सेन'... पासून ते आजच्या 'बिपाशा बसू', 'राणी मुखर्जी', 'काजोल', 'रीमा, रायमा व रिमी सेन' व 'कोयना मित्रा'... बघावे तर या सर्व 'जुन्या-नव्या मॉडेलस'चे 'हेड-लाईट्स' व 'टेल-लाईट्स खरोखर 'सॉलिड' आहेत राव!! काय म्हणता??)

'सत्त्या' घोष जरी सोमाची आई बाटत नसली तरी एका 'चाळीसी-पार' बाईच्या मानाने ती फारच 'यंग' वाटत होती यात वाद नाही... ती देखील गोरी, सुंदर, सेक्सी तर होतीच पण तिची फिगर तर फारच 'सेक्सी' म्हणजे चक्क ४००-२८-३८ होती... तिचे "४०-D' साईझचे उरोज म्हणजे अक्षरशः 'बापरे बाप!!' म्हणावे असेच होते. (मघाशी वर्णन केलेल्या स्त्रियांपेक्षाही उन्मादक व भरदार!!) हिला कोणीतरी 'भरतांना' बघत राहावे कारण हिच्या 'खालीवर होणाऱ्या 'ट्वीन मेलन्स'ची हालचाल बघण्यात किती मजा येईल... असे मला प्रकर्षाने वाटून गेले.

मिस्टर घोष हे सभ्य, सुसंस्कृत व मितभाषी व्यक्तिमत्वाचे धनी होते. ते सोमाशीच काय तर प्रत्येका 'यंगस्टर'शी मित्रत्वाच्या नात्याने वागत. त्यांच्या ह्या स्वभावामुळे त्यांच्याशी माझी 'ट्युनिंग' पटकन जमली. आता मात्र त्यामुळे माझे लक्ष पूर्णपणे 'घोष' कुटुंबावर लागले... पण त्यामुळे मात्र मला रेखा (व नंदा) ने काहीही म्हटले नाही कारण 'घोषसाहेब' त्या दोघींच्या नवऱ्यानचे 'बॉस' होते ना!! उलट रेखा व नंदा त्या दोघींना काय हवं-नको ते सतत पाहत असायच्या..

घोष कुटुंबीय गेल्यावर त्यारात्री मी 'रेखा व नंदा'बरोबर 'वेगवेगळा झोपलो' असलो तरी डोळे बंद केले तर माझ्या मनात फक्त 'सोमा' (व कधीकधी 'सत्त्याही) होती.

पुढील ४-५ दिवसात मी सोमाबरोबर मैत्री वाढवायचा मनापासून प्रयत्न केला व तिलाही मी आवडलो होतो याचा अंदाज आल्याने मी खुश होतो... पण 'सत्त्याजींचे' माझ्यावर बारीक लक्ष असावे असे वाटले कारण त्या फारच कमी बोलत असत पण त्यांची अतिशय (सेक्सी पण) भेदक नजर एखाद्याच्या मनाचा बरोबर वेध घेते हे मला रेखाने (व नंदानेही) त्याच रात्री सांगितले होते. "सावध राहा... व जर तू सोमाच्या मागे असशील तर शक्यतोवर सत्त्याजींहून दूरच रहा" असा प्रेमळ सल्ला त्या दोघींनीही दिल्यामुळे मीही दुसऱ्या दिवसापासून त्यांच्याशी अदबीने व खाली मान घालूनच बोलू लागलो.

सत्त्याजी जरी कमी बोलायच्या तरी सोमा मात्र फारच बडबडी होती व (बहुदा तिलाही मी आवडल्यामुळे) ती माझ्याशी फारच 'फ्री' वागत असे. तिने दुसऱ्याच भेटीत मला स्वतःचा (व मी तिला माझा) 'सेल नंबर दिला व त्यानंतर आम्ही दोघं संधी पाहून टेरेसवर किंवा नव्या घरासाठी छोटीमोठी खरेदी करण्यासाठी म्हणून बरोबर बाहेर जात असू... मी तिच्याबरोबर १-२ वेळा 'सीसीडी' (Cafe Coffee Day) मध्ये जाऊन आलो व तिची व माझी 'वेव्ह-लेन्थ' बऱ्यापैकी जुळत होती. दुसऱ्याच भेटीत मी तिला “B.Com नंतर काय?” असे विचारले असता तिने - "मी M.B.A. करीन व तूही माझ्याच बरोबर M.B.A. कर ना... म्हणजे आपण बरोबर राहू व नंतर...” असे म्हणून तिने वाक्य सोडून दिले व ती माझी नजर चुकवून लाजून दुसरीकडे पाहू लागली.

माझ्यात काय संचारले कोणास ठावूक पण दुसऱ्याच क्षणी मी तिचे हात आपल्या हातात घेऊन म्हणालो "आय लव्ह यू सोमा, माझ्याशी लग्न करशील?" मी विचारले... आता माझे काळीज सुपर-फास्ट गतीने धडधडत होते व तिच्या उत्तराच्या प्रतीक्षेत माझे प्राण माझ्या कानात गोळा झाले होते.

 

[StoryPublisher]

“प्लीज गिव्ह मी सम टाईम राजू... कारण आजवर मला कमीतकमी २० प्रपोजल्स आलेत पण मी त्या सर्वांना नाही म्हटलेय... पण या क्षणी मात्र मी तुला नाही म्हणावेसे' मुळीच वाटत नाहीये... टील देन लेट अस बी फ्रेंड्स ओन्ली!!” सोमा म्हणाली.

“एक विचारू तर तुला राग नाही येणार ना?" मी म्हटले. "बिचार बिनधास्त..." ती म्हणाली. “नाही म्हणजे...” मी म्हणालो “माझ्याव्यतिरिक्त तू कोणाला 'प्लीज गिव्ह मी सम टाईम...' असे म्हटलेस का?" त्यावर ती खळखळून हसली (व मी तिच्या अवखळ हसण्याकडे वेड्यासारखा पाहत राहिलो.) "नाही रे... तूच पहिला व 'एकमेव' आहेस... पण आत्ता या क्षणी लग्नाचा विचार-म्हणजे माझ्या वयाच्या मानाने फारच लौकर आहे. M.B.A.केल्यावरच लग्न करीन मी..." ती म्हणाली. "Not bad at all!" मी स्वतःशीच म्हटले... कारण तिला मी तिच्याबरोबर M.B.A.ला २ वर्ष तरी फ्रेंड म्हणून बरोबर हवा होतो.

'नवरात्र ते दिवाळी' हा जवळपास एक महिना सोमाच्या संगतीत फारच छान गेला... रेखा व नंदाच्या 'टिप्स' प्रमाणे 'सत्त्याजींशी मी अतिशय सौजन्याने वागत असल्याने आतातर मी त्यांच्याही 'गुडबुक्स'मध्ये आलो होतो. त्यांच्याबरोबर मी नवीन घरासाठी पडदे, चादरी, क्रॉकरी इत्यादी खरेदीत छानपैकी हातभार लावला असल्यामुळे तश्या त्याही माझ्यावर खुश होत्या पण त्या कमी बोलत असल्यामुळे त्या ते दाखवत नसत. (पण मला सोमाकडून कळत असे.) त्या काळात माझ्या रेखा व नंदाबरोबर अगदी हाताच्या बोटावर मोजण्या इतक्या 'मोजक्याच गाठीभेटी झाल्यात... पण मी बुडाल्यामुळे आता माझा त्यांच्यातला 'इंटरेस्ट'ही कमीच झाला होता.

ह्या काळात मी व सोमा बरेच जवळ आलो होतो... कारण 'हग्स व किस ऑन चिक्स' ही गोष्ट बऱ्याचदा घडली होती पण

सोमाच्या साध्या मिठीतही माझे मन एकदम उचंबळून येत असे व छाती फारच वेगाने धडधडत असे...

दिवाळी झाल्यावर तिचा जायचा दिवस आला व त्या दिवशी तिने मला टेरेसवर बोलावले. "चल निघतेय मी आज..." असे तिने म्हणून मला मिठी मारली व माझ्या गालाचे चुंबन घेतले. “सोमा, गेल्या महिन्याभरात मी हे 'मार्क' केले की- तू माझा साधा हात जरी धरलास तरी मला 'करंट' लागतो... आणि तू जवळ नसली तर मन उदास होतंय... का असं होतंय ग मला?” असे मी म्हणताच त्यावर “मलाही असंच होतंय रे... इतकेच काय तर तू माझा साधा हात जरी हातात धरला तरी छातीत धडधडायला होतंय... जे की आजवर कधीच झालं नाही...खरंच 'प्रेम' इतकं छान असतं का रे? | Love you!! मी तुझ्या प्रेमात पडलेय रे राजू" तिने आपली मान तिरकी करून माझ्या डोळ्यात पाहून म्हटले.

तिने असे म्हणताच मला स्वतःवर ताबा ठेवताच आला नाही. मी आवेगाने तिला मिठीत घेतले व तिच्या ओठांचे एक हलकेच चुंबन घेऊन तिच्या डोळ्यात पाहू लागलो "सोमा... लाडके, तुझा विरह मला सहन होणार नाही... तुझ्याशिवाय कसा जगू मी?" असे म्हणताच - "हे सहा महिने निघून जाउ देत... मग आपण जेंव्हा M.B.A.ला बरोबर राहू तेंव्हा 'आपल्या दोघांनाही' एकमेकांचा विरह सहन करावा लागणार नाही..." असे म्हणून तिने माझे अतिशय आवेगाने करकचून चुंबन घेतले. तिचे भरभक्कम उरोज माझ्या छातीवर दाबले गेलेत. पण दोनच मिनिटांनी - “राजू, चल आपण निघूयात... कारण आपण आता इथे अजून थोडावेळ राहिलो तर मला स्वतःवर संयम ठेवता येणार नाही." सोमाने असे म्हटल्यामुळे आम्हाला तिथून निघावेच लागले.