S
StoryPublisher
Guest
सोनेरी जाळे
लेखक - चंदू
भाग १
"अय्या! कित्ती छान नेकलेस आहे!" बेडरूममधील वॉर्डरोबच्या पूर्णाकृती आरश्यात स्वतःला न्याहाळत, ती आनंदून म्हणाली.
"पसंद आलं?" त्याने विचारले. नेकलेस त्याने तिच्या गळ्यासमोर धरले होते अन् तो तिच्या मागे, तिला अगदी चिकटून उभा होता. इतका चिकटून की त्याचा उत्तेजित झालेला लवडा तिच्या भरदार नितंबांना ढुश्या देत होता.
"खूऽऽय आनडलं! पण हे नाजूक डिझाईन कसलं आहे?" तिने कुतुहलाने विचारले.
"ते नं? निमान आहे."
"अय्य्या, खरंच! एकदम क्यूट आहे!" आपले नितंब त्याच्या ओटीपोटाला घासत्त निलीमा लाडीकपणे म्हणाली.
"कुठनं घेतलं?" तेवढ्यात, बाजूच्या ड्रेसिंग टेबलवरील ठेवलेला मोबाईल वाजला.
"ह्यांचा असेल. कामासाठी दिल्लीला गेलेयंत!" ।
"आज तो ते येणार नाय ना? नाय तर मी जाते आता." नरेन म्हणाला. मोबाईल वाजतच होता. "नाही नरेन. ते उद्या येणार आहेत. पण थांब, मी बोलून घेते." निलीमा नरेनपासून दर होत म्हणाली. तिने मोबाईल घेतला व बेडरूमच्या बाहेर गेली.
नरेन आरश्यात स्वतःला बघू लागला. पन्नास वर्षाचं नाय, पण नियमित व्यायामाने फिट ठेवलेल्या सहा फूट उंच शरीराच्या कंडीशनवरून त्याचं वय दहा वार्षांनी कमीच वाटायचं. पन्नाशीचा असूनही शरीरातली धग कमी झालेली नव्हती. जेवढी उत्कटता बिझिनेससाठी दिवसाला पंधरा पंधरा तास काम करण्यात होती तेवढीच ह्या वयात सुध्दा शृंगारात देखील होती. रोज शंगार केल्याशिवाय त्याला झोपच यायची नाही. तेवढ्यात, निलीमा आत आली व त्याच्या पुढ्यात येऊन उभी राहिली. "सावंतसाहेब आजला येत नाय ना?" "नाही रे. उद्या कोणत्या फ्लाईटने टोणार आहेत हे कळवण्यासाठी फोन केला होता. पण मघाशी तू नेकलेसबद्दल काय सांगत होता?"
"हां, ते ना? मी नेहमी बिझिनेससाठी फ्लाय करते ना? तेंचा ते काय फ्रिक्वेंट फ्लायसाठी स्कीम असतेना, त्यात भेटलं."
"म्हणजे ह्या वेळेस मला फ्री गिफ्ट का?"
"निलू डार्लिंग, तसं नाया गं. मी पह्यले कभी तुला सस्तातलं गिफ्ट दिलंय का? फकत ह्या टायमाला हे तुला पसंद पडेल म्हणून देतोय." हे ही खरंच होतं. नरेनची निलीमाला महागडे गिफ्ट्स द्यायची ही
काही पहिलीच वेळ नव्हती. नरेनच्या डोळ्यासमोरून त्याचा भूतकाळ जायला लागला. साधारणतः पंधरा वर्षापूर्वीची गोष्ट असेल. थोरल्या भावाशी भांडण झाले म्हणून, पिढीजात व्यवसायातून नरेन शहा बाहेर पडला, आपला स्वतंत्र बिझिनेस असावा म्हणून. कॉलेजमधून डिग्री
लेखक - चंदू
भाग १
"अय्या! कित्ती छान नेकलेस आहे!" बेडरूममधील वॉर्डरोबच्या पूर्णाकृती आरश्यात स्वतःला न्याहाळत, ती आनंदून म्हणाली.
"पसंद आलं?" त्याने विचारले. नेकलेस त्याने तिच्या गळ्यासमोर धरले होते अन् तो तिच्या मागे, तिला अगदी चिकटून उभा होता. इतका चिकटून की त्याचा उत्तेजित झालेला लवडा तिच्या भरदार नितंबांना ढुश्या देत होता.
"खूऽऽय आनडलं! पण हे नाजूक डिझाईन कसलं आहे?" तिने कुतुहलाने विचारले.
"ते नं? निमान आहे."
"अय्य्या, खरंच! एकदम क्यूट आहे!" आपले नितंब त्याच्या ओटीपोटाला घासत्त निलीमा लाडीकपणे म्हणाली.
"कुठनं घेतलं?" तेवढ्यात, बाजूच्या ड्रेसिंग टेबलवरील ठेवलेला मोबाईल वाजला.
"ह्यांचा असेल. कामासाठी दिल्लीला गेलेयंत!" ।
"आज तो ते येणार नाय ना? नाय तर मी जाते आता." नरेन म्हणाला. मोबाईल वाजतच होता. "नाही नरेन. ते उद्या येणार आहेत. पण थांब, मी बोलून घेते." निलीमा नरेनपासून दर होत म्हणाली. तिने मोबाईल घेतला व बेडरूमच्या बाहेर गेली.
नरेन आरश्यात स्वतःला बघू लागला. पन्नास वर्षाचं नाय, पण नियमित व्यायामाने फिट ठेवलेल्या सहा फूट उंच शरीराच्या कंडीशनवरून त्याचं वय दहा वार्षांनी कमीच वाटायचं. पन्नाशीचा असूनही शरीरातली धग कमी झालेली नव्हती. जेवढी उत्कटता बिझिनेससाठी दिवसाला पंधरा पंधरा तास काम करण्यात होती तेवढीच ह्या वयात सुध्दा शृंगारात देखील होती. रोज शंगार केल्याशिवाय त्याला झोपच यायची नाही. तेवढ्यात, निलीमा आत आली व त्याच्या पुढ्यात येऊन उभी राहिली. "सावंतसाहेब आजला येत नाय ना?" "नाही रे. उद्या कोणत्या फ्लाईटने टोणार आहेत हे कळवण्यासाठी फोन केला होता. पण मघाशी तू नेकलेसबद्दल काय सांगत होता?"
"हां, ते ना? मी नेहमी बिझिनेससाठी फ्लाय करते ना? तेंचा ते काय फ्रिक्वेंट फ्लायसाठी स्कीम असतेना, त्यात भेटलं."
"म्हणजे ह्या वेळेस मला फ्री गिफ्ट का?"
"निलू डार्लिंग, तसं नाया गं. मी पह्यले कभी तुला सस्तातलं गिफ्ट दिलंय का? फकत ह्या टायमाला हे तुला पसंद पडेल म्हणून देतोय." हे ही खरंच होतं. नरेनची निलीमाला महागडे गिफ्ट्स द्यायची ही
काही पहिलीच वेळ नव्हती. नरेनच्या डोळ्यासमोरून त्याचा भूतकाळ जायला लागला. साधारणतः पंधरा वर्षापूर्वीची गोष्ट असेल. थोरल्या भावाशी भांडण झाले म्हणून, पिढीजात व्यवसायातून नरेन शहा बाहेर पडला, आपला स्वतंत्र बिझिनेस असावा म्हणून. कॉलेजमधून डिग्री