हैप्पी बर्थडे!

[StoryPublisher]

हैप्पी बर्थडे!

लेखक: गजानन (सर्व हक्क सुरक्षित) सूचना: हा माझा पहिलाच प्रयत्न आहे...अनेक वर्षे इतरांच्या कथा वाचल्यावर माझ्याही मनात कथा लिहायचे असे बरेच दिवस होते. १ जानेवारी २०१० चा मुहुर्त पकडून सुरुवात करत

आहे! ही कथा तुम्ही इतरांना पाठवू शकता, पण तुमच्या प्रतिक्रिया मला माझ्या ईमेल वर जरूर कळवा...विशेषतः मुली/ स्त्रिया यांनी! ©

------------

हैप्पी बर्थडे!

आज तो भाग्याचा दिवस आला! ज्या क्षणाची, स्पर्शाची मी वाट बघत होतो...ज्या रात्रीची मी स्वप्नं रंगवत होतो ती काल घडली...३१ डिसेंबर २००९, नववर्षाची पहाट! त्या अविस्मरणीय अनुभवानंतर लगेच ही कथा लिहायला घेतली. पण थांबा - मला सगळे नीट सविस्तरपणे सांगू द्या

-

प्रकरण १ - आकर्षण मी अजय - पुण्यातल्या उच्चभ्रू कुटुंबातला एकुलता एक मुलगा. घरी मी, माझी आई आणि बाबा - ते दोघेही आर्किटेक्ट आहेत आणि स्वतःचा व्यवसाय आहे. तसे आमचे कुटुंब सुशिक्षित आणि संपन्न. माझा काका आणि काकू दोघेही डॉक्टर. काका १० वर्षापूर्वी एका अपघातात मरण पावला. तेव्हापासून काकू आणि काकूची मुलगी - म्हणजे माझी सख्खी चुलत बहीण - आदिती - आणि आम्ही एकत्रच आमच्या डेक्कन जिमखान्यावरील वडिलोपार्जित बंगल्यात राहतो. आत्तापर्यंत तुमच्या लक्षात आलेच असेल की आदितीच माझ्या कालच्या 'अविस्मरणीय' प्रसंगातली नायिका! पण त्यापूर्वी थोडा फ्लैशबैकः

आदिती आणि मी एकाच वयाचे. म्हणजे माझा जन्म १ जानेवारी १९८५ चा (होय, कालचा तो अविस्मरणीय प्रसंग हा माझ्या २५ व्या वाढदिवसाची भेट होती)...आदिती माझ्यापेक्षा १ महिन्यानी मोठी - १ डिसेंबर १९८५ ची.

आम्ही दोघेही एकुलते एक असल्यामुळे कायम एकत्रच, एका घरातच वाढलो. जणू काही सख्खे भाऊ-बहीण. आदिती आई वडिलांच्या पावलावर पाऊल ठेऊन डौक्टर झाली तर मी आर्किटेक्ट.

आमच्या 'हळूवार' नात्याची सुरुवात मात्र १५ वर्षापूर्वी झाली...आम्ही १० वर्षांचे होतो तेव्हा.

 

[StoryPublisher]

झाले असे की आई बाबा आणि काकू तेव्हा काही कार्यक्रमानिमित्त बाहेर गेले होते. सकाळची वेळ होती, ९:३०/ १० वाजले असतील. मी आंघोळ करुन बाहेर आलो आणि आदिती जाणार तेवढ्यात मला नेहेमीप्रमाणे खोडसाळपणा करण्याची लहर आली. एक रबरी पाल (पण अगदी खन्यासारखी दिसणारी) मी बाथरूम मध्ये अशाप्रकारे ठेवली की शौवर सुरु करताच ती अंगावर पडेल. त्यानंतर आदिती आंघोळीला गेली...मी जाणीवपूर्वक बाहेरच रेंगाळत राहिलो. अवघ्या पाचच मिनिटात आदिती ईईईई....पाल' असे किंचाळत बाहेर आली आणि झट्कन मला बिलगली. अर्थातच ती पूर्णपणे नग्न होती. पण त्याचे तिला भान नव्हते. तिची ती अवस्था पाहून मला हसू आवरेना. मी हसतच बाथरूम मध्ये जाऊन ती रबरी पाल घेऊन आलो आणि ती दाखवत तिला म्हणालो 'अगं भित्रे काय हे...खोट्या पालीला ईतकी घाबरलीस?

आधी कपडे घालून मग तरी ओरडत बाहेर यायचे! नंगूबाई..." आणि झटकन ती गोरीमोरी झाली...तोवर तिला कळलेच नव्हते की आपल्या अंगावर एक तसूभरही कपडा नाहीये. आणि आपण तश्याच नागया अवस्थेत आपल्याच वयाच्या आपल्या चुलत भावाला मिठी मारली आहे. लाजेनी ती पाणी-पाणी झाली आणि ते पाहून मला अजुनच हसू आले.

आता, १० व्या वर्षी तिच्यात 'स्त्री' म्हणण्यासारखे कोणतेही लक्षण नव्हते (नाही म्हणायला स्तन-सदृश काही तरी छातीला चिकटवले आहे असे वाटत होते आणि 'खाली' थोडे जावळ' वाढायला सुरुवात खाली होती)...पण आदिती मुळातच दिसायला चिकणी होती. गोरी, सडपातळ - योगासने, बैडमिंटन यात ऐक्टीव.

त्यातून तिची कांती (काकू सारखीच!) नितळ आणि तेजस्वी - लख्ख गोरी. त्यामुळे बाकी काही सामान नसले तरी ती 'माल' दिसायची (१० व्या वर्षी मला हे शब्द सुचत नव्हते पण भावना त्याच होत्या!)

त्यामुळे आदिती आधी लाजेनी चूर झाली...आणि मग एकदम रडायला लागली. रडतरडतच ती आतल्या खोलीत गेली. आणि मी बाहेर हसत बसलो.

ती आता काकूला किंवा आई-बाबांना हे सांगेल अशी भिती मला नव्हती...अश्या खोड्या मी कायमच करायचो...आणि ती ही. पण हे काही तरी वेगळेच घडले होते.

 

[StoryPublisher]

त्यानंतर जवळ जवळ आठवडाभर ती माझ्याशी नीट बोललीच नाही...खेळायला आली नाही. सतत मला टाळायची. इतकी की काकूला पण ते जाणवले...ती म्हणायची 'अगं तुला झालंय काय अचानक?' पण आदिती काही बोलायची नाही.

८-१० दिवस असे गेल्यावर मला राहवेना...माझ्या जीवाभावची बहीण/ मैत्रीण माझ्याशी बोलत नव्हती. एक दिवस घरात कोणी नसताना मी आमच्या खोलीत गेलो (तीची आणि माझी बेडरूम एकच होती) आणि तिला म्हणालो' आदिती, अगं बोल ना काही तरी माझ्याशी...मी चुकलो, पुन्हा तुला नाही त्रास देणार...पण तु बोल माझ्याशी...प्लीज.' असे म्हणून मी पण रडायला लागलो. ते पाहून आदिती विरघळली आणि ती पण रडायला लागली. म्हणाली 'अजय, तु मला कितीही त्रास दे...पण असे घाबरवू नकोस...घरात कोणी नसताना.' 'बस्स इतकेच?...चालेल...आता गेला ना राग तुझा?'

आदितीची कळी थोडी खुलली...पण लटक्या रागातच ती म्हणाली... 'नाही, अजून एक राहिले...तू मला नागडे पाहिलेस...आणि तू मात्र पुर्ण कपड्यात होतास 'ओह, त्यात काय, हे घे' असे म्हणून मी झट्कन कपडे काढून तिच्या पुढे उभा राहिलो 'आता झाले समाधान?' ती माझ्या छोट्याश्या नुन्नीकडे विस्मयानी पहात होती...तिला आतून गुदगुल्या होत होत्या. 'अजून एक...मी तुला नागडी असताना मिठी मारली होती...मग आता...'

आता मात्र मला थोडे लाजल्यासारखे झाले. मुली लैंगिक बाबतीत मुलांपेक्षा लवकर सुजाण होतात...काकू डक्टर असल्यामुळे आम्हाला घरी अनेकदा तपासायची...पण अलीकडे ती आदितीला जास्त तपासायची...आणि नंतर तिला काही तरी समजावून पण सांगायची...मला वाटते त्यामुळेच ती मला 'अशा अवस्थेत बघून आनंद लुटत होती. पण मला आदितीचा राग घालवायचा होता, त्यामुळे मी तिला नागडेपणीच मिठी मारली आणि तिचा राग निवळला.

त्या प्रसंगानंतर आम्ही एकमेकांच्या जास्तच 'जवळ आलो. आमची शाळा एक होतीच, शिवाय खेळणे एकत्र, मित्र-मैत्रिणी एकच. पण आता आम्ही जास्त पर्सनल गोष्टी ही एकमेकांशी शेअर करयला लागलो. ३-४ वर्षातच आदिती वयात आली तरी आमची बेडरूम एकच होती...त्यात बदल करावा असे आम्हाला किंवा घरातल्या मोठ्या लोकांना वाटले नाही.

प्रकरण २ - आदितीचे लग्न जसे आम्ही वयात आलो तसे आमचे गप्पांचे विषय बदलले. आदित्य हा आमचा बालमित्र...कायम बरोबर असणारा. चांगल्या घरचा, आणि दिसायलाही देखणा. आम्ही २०-२१ वर्षांचे झालो (म्हणजे साधारण २००५ ०६ साली) तेव्हाच आम्हाला दोघांनाही कळून चुकले होते की आदित्य आणि आदिती एकमेकांना अनुरूप

आहेत. आणि आदित्यलाही आदिती खूप आवडते. आदित्य मर्चट नेव्ही मध्ये ईंजिनिअर झाला होता. वयाच्या २३ व्या वर्षीच चांगला मिळवू लागला होता. साहजिकच त्यानी आदितीला मागणी घातली तेव्हा आमच्या घरच्या कोणीही विरोध केला नाही. आणि अवघ्या २३ व्या वर्षी म्हणजे २००८ मध्ये आदित्य आणि आदिती चा विवाह झाला. दोघे हनिमून साठी ग्रीसला जाऊन आले. आदिती डॉक्टर झाली असल्यामुळे तिने इथेच पुण्यात राहून काकूबरोबर प्रैक्टीस सुरु केली. आदित्य ८ महिने शिपवर जायचा आणि ३-४ महिने इकडे पुण्यात असायचा. त्यामुळे आदित्य शिपवर गेल्यावर आदिती बरेचदा आमच्याकडेच रहायला यायची.

 

[StoryPublisher]

आदित्य खूप मोकळ्या स्वभावाचा होता. त्याला आदितीची आणि माझी पालीची गंमत' माहिती होती आणि त्याला त्याचा आक्षेप पण नव्हता...उलट तोच आदितिची त्यावरून फिरकी घ्यायचा. तसेच तो बाहेर शिपवर असताना काय काय 'गंमती' करायाचा हे तो मला नेहेमी सांगायचा. (थायलंड मध्ये त्यानी दोन सुंदर

स्त्रीयांकडून 'सैंडवीच' मसाज कसा घेतला होता किंवा मेक्सिको मध्ये स्ट्रीप क्लब मध्ये तो काय 'चाळे करायचा हे सगळे तो मला नियमितपणे ऐकवायचा. तर असे सगळे मोकळे-चाकळे वातावरण होते.

आदित्य आणि आदिती चा हनिमून चांगलाच फळाला आला..आदिती प्रेग्नंट होऊन बाळंतपणाला घरी आली. आदित्यच्याच शब्दात सांगायचे तर त्याने एका शौट मध्ये होम रन!' मारली

यथावकाश म्हणजे ओगस्ट २००९ मध्ये आदितीनी तिच्यासारख्याच सुंदर मुलीला जन्म दिला - नेहा!

आदित्य मध्ये एकदा येऊन गेला...तेव्ह माझ्या कानात कुजबूजला 'आदितीची नीट काळजी घे. मी सारखा बाहेर, त्यामुळे तिला जास्त सुख देऊ शकत नाही, पण मला आनंद आहे की तु इथे आहेस...ती तुझ्याजवळ आहे. पण हो 'रबरी पाल' टाकून तिला परत घाबरवू नकोस...काय?' मीही त्याला म्हणालो 'आदी, तु काळजी करू नकोस, मी आदितीला सुखात ठेवीन, तु जा मेक्सिकोला आणि सुखात रहा...आम्ही दोघेही खळाळून हसलो. 'सुख' नेमके कोणते ते दोघांनाही पूर्ण ठाऊक होते. जाताना तो आदितीलाही म्हणाला 'मी अजयला सांगितलेच आहे तुझी काळजी घ्यायला...पण तु पण त्याची योग्य काळजी घे. आणि हो तुम्हा दोघांना ऍडव्हान्स मध्ये हैप्पी बर्थडे! मला खात्री आहे की तुम्ही एकमेकांना वाढदिवसाचे चांगले गिफ्ट द्याल. आणि हो, अजय - आदितीचा वाढदिवस १ डिसेंबर ला असतो...जागतिक एड्स दिन - तेवढे लक्षात असु दे. आणि आदिती - अजय चा वाढदिवस १ जानेवारी ला - त्याला नुसते 'कोरडे’ विश करू नकोस! आम्ही तिघेही हास्यकल्लोळात बुडालो.

प्रकरण ३ - आदितीचा वाढदिवस १ नोव्हेंबर २००९ - आदितीचा २५ वा वाढदिवस १ महिन्यावर येऊन ठेपला होता. नेहा (आदितीची मुलगी) २-३ महिन्याची झाले होती. तिचे हागले-मुतले काढणे, अंगावर पाजणे करता करता आदितीला दिवस अपुरा पडायचा. शिवाय रात्री-अपरात्री बाळाचे रडणे, दूध पिणे त्यामुले झोपमोडही व्हायची बरेचदा - आदितीची । आणि माझी पण! (होय, आम्ही अजुनही एकाच बेडरूममध्ये झोपयचो) रात्री आदितीने नेहाला प्यायला घेतले की मी पण उठून बसायचो. तिच्याशी गप्पा मारायला. मग कधी तिची चेष्टा-मस्करी करत तर कधी गप्पा गोष्टी करत आम्ही रात्र जागवायचो. कधी मी तिला तिच्या भरगच्च आणि दुधाळ छातीवरुन चिडवायचो तर कधी

तिच्या मधाळ आणि गुलाबी अंगावरून...तीही आदित्य बरोबर केलेल्या गंमती, चाळे सविस्तरपणे सांगायची.

आणि चावटपणे मध्येच मला आठवण करून द्यायची - की तीचा वाढदिवस जवळ येत आहे...!

 

[StoryPublisher]

खरच...आदितीचा वाढदिवस! काय बरे करावे...आणि मला एकदम कल्पना सुचली. आदितीला आणि नेहाला घेऊन कुठेतरी २-दिवसाच्या पिकनिकला जावे. ठरले तर...घरी हा प्लैन सांगितल्यावर आधी काकू आणि आई बाबा आढेवेढे घेत होते...पण नंतर तयार झाले. ३१ औक्टोबरला मी, नेहा आणि आदिती असे महाबळेश्वरला गेलो. होटेल चे बुकींग आधीच झाले होते. रात्री नेहाला दूध पाजताना मी तीच्या जवळ गेलो आणि म्हणलो 'उद्या तुझा २५ वा वाढदिवस. माझ्या तर्फे ही छोटीशी भेट - एक डायमंड चे नेकलेस. हे मी माझ्या हातांनी उद्या तुझ्या गळ्यात घालीन. आदित्यनी मला तुझा नेकलेस घातलेला फोटो पाठवायला सांगितला आहे. पण माझ्या डोक्यात अजून एक कल्पना आहे. हा फोटो 'टायटॅनिक' मधल्यासारखा असायला हवा. म्हणजे तु नेकलेस घालायचे, पण फक्त नेकलेस, बाकी काही नाही!

नुसत्या कल्पनेनीच आदिती मोहोरली 'अजय, तु पण ना...नक्की हे आदित्यनीच तुला सांगितले असणार. बरं बाबा, होऊ दे तुझ्या मना सारखे. पण एका अटीवर - तुझ्या वाढदिवसाला मी जे गीफ्ट देईन ते तु आनंदाने कबूल करायचे. ओके? चालेल, तु जे गीफ्ट देशील ते मला चालेल.

केट विन्सलेट सारख्या पोज मध्ये आदिती कमाल दिसत होती. दुधासारखी गोरी त्वचा, नेहाला दूध पाजून मस्त डेरेदार झालेले स्तन, डिसेंबरच्या गुलाबी थंडीने टरारून आलेले गुलाबी स्तनाग्र...मधाळ स्मितहास्य आणि घायाळ करणारी नजर....आहाहा. तिकडे फोटो पाहून आदित्य मेक्सिकोचे क्लब काही दिवस तरी विसरला असेल...घरीच 'आपला हाथ जगन्नाथ'!

फोटो मिळताच त्याचा मला फोन आला 'अजय, तु कमाल आहेस...सुंदर कल्पना काढलीस. हा फोटो मी पुण्याला आलो की बेडरूम मध्ये फ्रेम करून लावणार...व्वा. आता बघू आदिती तुझ्या वाढदिवसाला काय गीफ्ट देते!

म्हणजे - आदित्यला ती काय करणार याची कल्पना होती की सहजच तो असे बोलून गेला? की आदित्यनीच तीला काही आयडिया दिली असेल? काही कळत नव्हते... प्रकरण ४ - हैप्पी बर्थडे! डिसेंबर १०, २००९ - आदिती क्लिनिक मधून आली तीच मुळी एक सरप्राईज घेऊन! युरोप ट्रीप ची ३ तिकीटे...काकू, आई आणि बाबांसाठी! 'अगं पण कशाला...त्यापेक्षा आपणच कुठे तरी एकत्र फिरायला गेलो असतो.' वगैरे वगैरे आढेवेढे घेत तिघेही कसे बसे तयार झाले...आणि २० डिसेंबरला युरोपला रवाना सुद्धा झाले...२१ दिवसांसाठी. आणि मग सुरु झाले घरातले मुक्त 'पारदर्शी' वातावरण! आदिती नी ट्रीपचा प्लेन माझ्या वाढदिवसाचा मुहुर्त काढून केला होता हे आत्तापर्यंत माझ्या लक्षात आलेच होते. पण तरीही तिचे गीफ्ट काय असावे याचा अंदाज येत नव्हता. मी मनात म्हणत होतो की ते गीफ्ट माझ्य गीफ्ट सारखे नसावे...नाही तर मला गळ्यात सोन्याची चेन वगैरे घालायला लावून, कोच वर नागडे झोपवून माझे फोटो काढायची ही बया, आणि आदित्यला पाठवायची! 'मी देईन ते गीफ्ट कबूल करायचे...' असे वचन घेतले होते माझ्याकडून...आता जे होईल त्याला सामोरे जायचे.

आई, बाबा आणि काकू ट्रीपला गेल्याबरोबर आदितीच्या वागण्यात फरक पडला. पूर्वी नेहाला दूध वगैरे पाजताना ती उघडी असायची, पण त्यात मला उत्तेजित करायचा हेतू नसायचा...फक्त एकमेकांच्या नग्न शरीराची लाज

आम्हाला नव्हती येवढेच. रात्री ती आदित्यबरोबर केलेल्या प्रणय कथा सांगायची तेव्हा पण त्यात थट्टा मस्करीचा भाग अधिक असायचा. शिवाय इतर वेळेस बाकीची माणसे असल्यामुळे मर्यादेत रहावे लागायचे. पण आता गोष्ट वेगळी होती. आता आदिती बहुतेक वेळेस उघडीच असायची. अनेकदा अंगावर एकही कपडा नसायचा. इतकेच नाही तर मीही काही कपडे घलू नयेत असा तिचा आग्रह असायचा.

 

[StoryPublisher]

२५ डिसेंबर २००९ - आज आदित्यचा फोन आला होता. आदितीला त्याने 'झाली का वाढदिवसाची तयारी असे विचारले. त्यावर आदितीने 'वाढदिवस अजून लांब आहे, पण आजची तयारी झाली आहे.' असे उत्तर दिले आणि खळखळून हसायला लागली. फोन संपल्यावर मला म्हणाली' अजय, तु २५ वर्षाचा झालास तरी तुला गर्लफ्रेंड नाही, म्हणून सगळे व्यवस्थित आहे ना याची मला काळजी वाटते, म्हणून मी आज तुझी तपासणी करणार आहे...चालेल ना?'

'अगं आदिती चालेल मला, पण तसं काही नाहिये...मी अगदी नोर्मल आहे...तुला नागडी बघतो तेव्हा ताठ पण होतो मी...हेच ऐकायचे होते ना तुला माझ्याकडून?' मी हसत हसत म्हणालो 'ऐकायचे तर होतेच, पण ते बघायचे पण होते!' आदिती म्हणाली. 'मला माहिती आहे तुला मना सारखी मुलगी अजून मिळाली नाहीये, पण तोवर मी आहे ना! आणि मला सुद्धा आदित्य इथे नसताना रात्र काढणे फार अवघड जाते..शिवय तु माझा लाडका भाऊ असताना मी बाहेर कशाला जाऊ?' - आदिती 'अगं पण - आदित्याला कळले तर...आपण तिघे मोकळे बोलतो याचा अर्थ असा नाही की आदित्यला आपण फसवायचे? 'हैलो...जसं काही आदित्य शिपवर जातो तेव्हा काय मजा करतो ते मला माहितीच नाही...' 'म्हणजे? तुला आदित्यची 'मजा' माहिती आहे? 'नुसती माहितीच नाही...माझी त्याला मोकळीक ही आहे. मी चक्रावलोच! 'हे बघ अजय, आम्ही हनीमून साठी गेलो तेव्हाच आदित्यनी मला त्याचे सगळे 'षौक'सांगितले होते. ८-८ महिने बाहेर लाडक्या बायकोशिवाय असताना त्याची काय अवस्था होत असेल? तो काही संत नाही सगळ्या वासना दाबून टाकायला. उलट त्यानी मला ते मोकळे पणानी सांगितले हे मला आवडले. शिवाय, आरोग्याच्या दृष्टीने सगळी काळजी घ्यायचे त्याने मला वचन दिले आहे. आणि मी काही फार 'त्याग' केला अहे अशातला भाग नाहे. मल इथे 'मजा' करायला आदित्यची पुर्ण संमती अहे!' 'म्हणजे? तुसुध्हा इथे बाहेर कुणाबरोबर तरी... 'गप्प रे...वाट्टेल ते बोलु नकोस...बाहेर कुणाबरोबरही माझे संबंध नाहीत. तसे संबंध ठेवावेत असा एकच जण आहे - तो म्हणजे तु! आदित्य पण मला म्हणाला - तुझा चौईस मस्त आहे'

माझा माझ्या कानांवर विश्वास बसत नव्हता...म्हणजे आदित्य आणि आदिती यांनी संगनमताने हा प्लॅन आखला

होता...कमाल अहे!

आदितीचे पुढे चालूच होते – 'तर आता तुझे वाढदिवसाचे गीफ्ट वस्तु नाही...तर ते असणार आहे मी - तुझी बहीण! होप यु डोन्ट फाईंड इट टू बैड

'आदिती, माझा जे काही घडते आहे त्यावर विश्वासच बसत नाहिये! तु कमाल आहेस

'हो, पण जरा दमाने...गीफ्ट वाढदिवसाला मिळणार आहे, आधी नाहे. पण त्याआधी मला बघू दे माझ्या भावानी किती 'पुण्य गोळा करून ठेवले आहे - माझ्या गोट्यांकडे बघत ती म्हणाली.

'आदिती, मला आता धीर धरवत नाही गं...निदान मला तुझे चुंबन तरी घेऊ दे...तुझ्या स्तनांशी खेळू दे मला...मला...तुझा कामरस चाटू दे...प्लीज आदितीचे मात्र तिकडे अजिबात लक्ष नव्हते. ती सध्या डॉक्टरच्या भुमिकेत होती. माझे हत्यार हातात घेऊन ती ते तपासत होती. मधुनच गोट्या दाबून, कुस्करून बघत होती. तिच्या मुलायम हाताचा स्पर्श होताच माझ्या लवड्याचे झेंडावंदन झाले. 'हं...ईरेक्शन तर नोर्मल आहे, आता बघु या डिसचार्ज रेग्युलर आहे का ते' असे म्हणून लवडा हलवायला लागली. थोडा चीक बाहेर येताच तीने तो रुमालाने टिपला आणि नाकापाशी नेऊन हुंगला...आणि चाखूनची पहिला. नंतर परत हलवणे सुरु!

 

[StoryPublisher]

'चांगला लांब आहे तुझा लवडा, अजय...आणि रुंदही. आदित्यपेक्षा कितीतरी जास्त...

आदितीच्या तोंडून 'लवडा' वगैरे शब्द ऐकून मला गुदगुल्या झाल्या - इतक्या सहजपणे ती हे शब्द म्हणाली त्या अर्थी चांगलेच सरावातले असणार हे शब्द. शिवाय आदित्यशी केलेली माझी तुलना मला नकळत का होईना सुखावून गेली. 'आदिती, तुझ्या हातात जादू आहे''

जादू नाही जादूची काठी आहे - तुझा लवडा!' हसत हसत आदिती म्हणाली...त्या कामूक क्षणी ही आदितीला विनोद सुचत होता.

अचानक मध्ये थांबून ती म्हणाली 'थांब आपण एक गंमत करु या' असे म्हणत तिने मोबाईल काढला आणि काही कळायच्या आत फोन वर बोलु लागली 'आदित्य, अजयची वैद्यकीय तपासणी करते आहे, तो गीफ्ट स्वीकारायला सक्षम आहे की नाही ते चेक करतेय...हो, हो...तो इथेच आहे...हा काय त्याचा 'बाबुराव' माझ्या हातातच आहे.

चांगलाच पैलवान अहे रे...चांगलच घाम काढणार माझा बहुतेक...हाहाहा...एक मिनीट त्याला देते...अजय, बोल रे आदित्यशी' । 'आदित्य, अरे तुम्ही दोघे कमाल आहात! काय? हो हो...आदितीला चीक चेहे-यावर घ्यायला आवडते ना...काही काळजी करु नकोस...हो हो...ओके, चल बाय, आदितीला देतो

आदिती - 'चल आदित्य बाय - आज स्ट्रीप क्लब मध्ये जाऊ नकोस प्लीज, माझ्या नावानी हलव...चल आता ठेवते, गीफ्ट देऊन झाले की फोन करते...लव यु, बाय

फोन ठेवताच ती हलवायला सुरुवात करणार इतक्यात मी तीचा ताबा घेतला. 'डॉक्टरीण बाई, अता मीही । एकीकडे तुमची तपासणी करणार - तुमचे चालू द्या' असे म्हणत मी तिची ओढणी काढून टाकली...ती मस्त स्माईल देत होती, ते पाहून मला जास्तच चेव चढला...तिची कबुतरे ड्रेसच्या वरुनच एका हातानी दाबत दुस-या हातानी मी तिची सलवार काढू लागलो. माझा धसमुसळेपणा पाहून ती मला मदत करू लागली. सलवार आणि कमीज काढून झाल्यवर मी तिला म्हणालो, 'पुरे...आता मी 'बघतो...तु चालु ठेव तीची हलवाहलवी परत सुरु झाली. मधल्या काळात माझा बाबुराव डुलक्या काढत मुटकुळे करून पहुडला होता तो परत जागा व्हायला लागला. मी तिची चड्डी एका फटक्यात खसकन खेचली...चोळी जवळजवळ फाडून काढली, आणि तिच्या बौल्सशी खेळायला लागलो. कडेला नेहा शांत झोपली होती. आज तिच्या आईची बोंड माझ्या ताब्यात होती. आज तिचे दूध माझी भूक भागवणार होते!

इकडे आदितीचा हात सराईतपणे आपले काम करत होता...तिची नजर माझ्या लवड्यावर घट्ट बसली होती. जसजसा मी तिची बोंड चोखत होतो तसतशी तिची लवडा हलवायची गती सुद्धा वाढत होती...आणि एका क्षणी मला जाणवले की मी आता झडणार...

तत्काळ मी माझा लवडा तिच्या चेहे-यावर धरला आणि तिला काही कळायच्या आत माझ्या चिकट चीकाच्या चीळकांड्या तिच्या चेहे-यावर उडवल्या....जणू काही स्वीट कॉर्न सूपच तिच्या चेहे-यावर पसरले होते. अशा रितीने मी वैद्यकीय तपासणी पास झालो! आता मी गीफ्ट घ्यायला सज्ज होतो... काल - ३१ डिसेंबर २००९ ची रात्र नेहा खूप लवकरच झोपली (शहाणी मुलगी...तिला कळले असावे तिच्या आईला आज रात्र जागून काढायची आहे...पण ती आपल्यासाठी नाही!)... दूधही प्यायले नाही...म्हणजे आज आईकडे बरेच दूध आहे!

 

[StoryPublisher]

रात्री ११:४५ ला आदिती केक घेऊन आमच्या बेडरूम मध्ये आली. तिने माझे आणि मी तिचे कपडे काढले...आता आम्ही वाढदिवस साजरा करायला तयार झालो होतो...बरोब्बर १२ च्या ठोक्याला आदितीने तिच्या 'ठोक्याला म्हणजे मला केक कापायला सांगितले. केक कापून झाल्यावर तिने माझे कडकडून चुंबन घेतले आणि म्हणाली 'आता मी बर्थडे बौय ला केक फासते...पण नेहेमी सारखा चेहे-याला नाही....' असे म्हणून चौकलेट केक वरचे क्रीम घेतली आणि माझ्या लवड्याला फासले! आधीच उपाशी असलेले माझे बाबुराव तापून लालबुंद झाले. नंतर टेबलावर बसून पाय फाकवत ती मला म्हणाली... तुझ्या बहिणीला केक नाही भरवणार?' मी तीचा रोख समजलो आणि केक तिच्या पुच्चीला 'भरवला'. मग मी केकवरची चेरी तिच्या पुच्चीवर ठेवत म्हणालो, ही चेरी इथे शोभून दिसते. आदिती पण त्या चेरीच्या स्पर्शाने मोहोरली आणि मला म्हणाली...चेरी तुच खा...मग मी आधी हलकेच तिच्या खालच्या 'ओठांना लागलेले क्रीम टीपून घेतले...आणि मग चेरी माझ्या तोंडात घेतली...तसे करताना तिच्या ओठांना माझे ओठ भिडले आणि एक वेगळाच 'फ्रेंच कीस' घडला. ती चेरी हलकेच ओठात घोळवत मी म्हणालो 'चेरी मी एकटा नाही खाणार, तु पण शेअर कर असे म्हणत तिच्या (वरच्या) ओठांना ओठ बिलगवले आणि हलकेच चेरी माझ्या तोंडातून तिच्या तोंडात ढकलली. आता आम्ही दोघेही तापलो होतो.

आदितीने बेडरूमचे सगळे लाईट सुरु केले..आणि बेड्वर पसरत म्हणाली...अजय, २५ व्या वाढदिवसाच्या हार्दीक शुभेच्छा...तुझे गीफ्ट तुझी वाट बघत आहे...

बस्स...आता आणखी काहीही बोलायची, ऐकायची गरजच नव्हती...

मी अधाशासारखा बेडकडे झेपावलो...२५ वर्षांचा उपास सोडायला माझे 'बाबुराव' आतूर झाले होते! आणि त्यानंतर रात्रभर त्यांनी अविस्मरणीय असा धूमाकूळ घातला...काही विचारू नका!

आदिती आणि मी कमीत कमी ५-६ वेळा एकमेकांना झवलो...झोपून, बसून, टेबलावर, मागून, पुढून...एकही पोझिशन बाकी ठेवली नाही.

पहाटेचे ५ पाजले होते...नववर्षाची पहाट आणि माझ्या लैंगिक आयुष्याची पहाट!

अर्धवट जागे झालेल्या आदितीला मी कानात हलकेच म्हणालो 'मैडम उठा...मी उठलो आहे आणि 'माझा' ही उठला आहे...'भूक लागली आहे त्याला..आणि तहान ही - 'दुधाची परत २-३ राऊंड झवून झाल्यावर मी तिला म्हणालो: 'आदिती, ही माझी अविस्मरणीय रात्र होती...असं वाटतं ते क्षण पुन्हा पुन्हा डोळे भरून पाहता यावेत - जन्मभर’ 'मग बघ ना...त्यात काय येवढं?' 'म्हणजे?'

बेडरूम मध्ये सराईतपणे लपवलेल्या ४ कैमे-यांकडे बोट दाखवत ती म्हणाली...'मी हे सगळे तुझ्यासाठी आधीच रेकॉर्ड करून ठेवले आहे...आता समजले ना मी लख्ख उजेड का केला ते!' 'ओह आदिती! यु आर सिंपली ग्रेट! ...आता ह्याहून चांगले गीफ्ट माझ्या आयुष्यात असूच शकत नाही 'वेल, असे काही नाही. अजून १५ वर्षांनी तुझ्या ४० व्या वाढदिवसाचे गीफ्ट तुला ह्यहून जास्त आवडेल.

'म्हणजे? मी नाही समजलो 'आपली नेहा रे!!!'

~ गजानन

turtas samapt