S
StoryPublisher
Guest
अनुज ची आई
लेखक अश्विन
त्यावेळी मी कॉलेजला थर्ड ईयरला शिकत होतो, सकाळी कॉलेजला जाण्याची तयारी करत असताना माझ्या कानावर मम्मीचा आवाज आला,
'काय चालवले आहे तुम्ही रात्री बारा-एक वाजता घरी येता, आँफिसमये काम होते म्हणुन सांगता, रात्री बारा वाजता कुठल्या ऑफीसचे काम चालते का? सरळ सांगा ना त्या भवानीच्या बरोबर होतो म्हपुन" मम्मी संतापली होती,
माझी मम्मी सहसा कोणाला रागावत नसे, मम्मीचा स्वभाव अतिशय शांत होता, पण आज काय झाले कुणांस ठाऊक, मम्मी पप संतापली होती,
"मी बारा वाजता येईन नाहीतर चार वाजता, तुला मागशील ते मिळतय ना, मग गप्प रहा" पप्पा आवाज घडवीत म्हणाले
"काय मागशील ते मिळतय?, पैसा, दागिने, यांच्या शिवाय दुसरे सुख असते म्हटले, आता बोलु नये, पण सहवत नाही, दोन-दोन महीने माझ्या अंगाला हात तरी लावता का तुम्ही एवढं काय सोनं लागलेय त्या भवानीला" मम्मीचा आवाज
आणखी बावला होता
हैवप, सारखे-सारये भवानी म्हण नकोस, नाहीतर... पप्पांचा आवाज वाढला 'नाही तर काय कराल....." मम्मी म्हणाली
एवब्यात "फटाक' असा आवाज झाला, त्या बरोबर मम्मीच्या किंचाळ्यांनी घर भरुन गेले, मी धावत माझ्या रूम मधुन बाहेर येत त्यांच्या बेडरूम मधे गेलो. समोरचे दष्य पाहन मी हादरलो. पप्पा मम्मीला घाममाच्या पटल्याने मारत होते. मम्मी काळवळन ओरडत होती. तरी पप्पा मारायचे थांबत नकते, मी मागचा पदाचा काही विचार न करता मम्मीच्या अंगावर पडलो. माझ्या अंगावर दोन फटकारे बसताच पप्पा थांबले, आणि त्रिफकेस घेत रागाने माझ्या कडे पहात घराबाहेर निपुन गेले,
मी मम्मी कडे पाहीले, मम्मीच्या डोळ्यांतुन अझंची धार लागली होती, मी मम्मीला आधार देत उठवले, उठताना मम्मी कण्डली, मी तीला बेडवर वसवले, तीच्या हातावर आणि पाठीवर वळ उठले होते, ते पाहुन मला पप्पांचा पप गग भाला, माणुस इतका निर्दय असु शकतो?
_मी किचन मथे गेलो, एका वाटीत तेल व हळद एकत्र केली, आणि मम्मीजवळ आलो, माझ्या पाठीत दोन फटकारे बसल्याने मला आता दुप लागले होते, मम्मी हुंदके देत रडत होती, मी मम्मी जवळ गेलो व तीच्या हाताला ते मिश्रण लावू लागलो, पाठीवर जेवल्या उपचा भागावर वळ होते त्या भागावर मी ते मिश्रण लावले, काही ठिकाणी पुसटसे रक्त आले होते, मिश्रण लावुन झाल्यावर मी वाटी बाजुला ठेवली व मम्मीच्या जवळ बसलो,
लेखक अश्विन
त्यावेळी मी कॉलेजला थर्ड ईयरला शिकत होतो, सकाळी कॉलेजला जाण्याची तयारी करत असताना माझ्या कानावर मम्मीचा आवाज आला,
'काय चालवले आहे तुम्ही रात्री बारा-एक वाजता घरी येता, आँफिसमये काम होते म्हणुन सांगता, रात्री बारा वाजता कुठल्या ऑफीसचे काम चालते का? सरळ सांगा ना त्या भवानीच्या बरोबर होतो म्हपुन" मम्मी संतापली होती,
माझी मम्मी सहसा कोणाला रागावत नसे, मम्मीचा स्वभाव अतिशय शांत होता, पण आज काय झाले कुणांस ठाऊक, मम्मी पप संतापली होती,
"मी बारा वाजता येईन नाहीतर चार वाजता, तुला मागशील ते मिळतय ना, मग गप्प रहा" पप्पा आवाज घडवीत म्हणाले
"काय मागशील ते मिळतय?, पैसा, दागिने, यांच्या शिवाय दुसरे सुख असते म्हटले, आता बोलु नये, पण सहवत नाही, दोन-दोन महीने माझ्या अंगाला हात तरी लावता का तुम्ही एवढं काय सोनं लागलेय त्या भवानीला" मम्मीचा आवाज
आणखी बावला होता
हैवप, सारखे-सारये भवानी म्हण नकोस, नाहीतर... पप्पांचा आवाज वाढला 'नाही तर काय कराल....." मम्मी म्हणाली
एवब्यात "फटाक' असा आवाज झाला, त्या बरोबर मम्मीच्या किंचाळ्यांनी घर भरुन गेले, मी धावत माझ्या रूम मधुन बाहेर येत त्यांच्या बेडरूम मधे गेलो. समोरचे दष्य पाहन मी हादरलो. पप्पा मम्मीला घाममाच्या पटल्याने मारत होते. मम्मी काळवळन ओरडत होती. तरी पप्पा मारायचे थांबत नकते, मी मागचा पदाचा काही विचार न करता मम्मीच्या अंगावर पडलो. माझ्या अंगावर दोन फटकारे बसताच पप्पा थांबले, आणि त्रिफकेस घेत रागाने माझ्या कडे पहात घराबाहेर निपुन गेले,
मी मम्मी कडे पाहीले, मम्मीच्या डोळ्यांतुन अझंची धार लागली होती, मी मम्मीला आधार देत उठवले, उठताना मम्मी कण्डली, मी तीला बेडवर वसवले, तीच्या हातावर आणि पाठीवर वळ उठले होते, ते पाहुन मला पप्पांचा पप गग भाला, माणुस इतका निर्दय असु शकतो?
_मी किचन मथे गेलो, एका वाटीत तेल व हळद एकत्र केली, आणि मम्मीजवळ आलो, माझ्या पाठीत दोन फटकारे बसल्याने मला आता दुप लागले होते, मम्मी हुंदके देत रडत होती, मी मम्मी जवळ गेलो व तीच्या हाताला ते मिश्रण लावू लागलो, पाठीवर जेवल्या उपचा भागावर वळ होते त्या भागावर मी ते मिश्रण लावले, काही ठिकाणी पुसटसे रक्त आले होते, मिश्रण लावुन झाल्यावर मी वाटी बाजुला ठेवली व मम्मीच्या जवळ बसलो,