S
StoryPublisher
Guest
त्यावर अमृता जणू मला वेड लागले आहे असे माझ्याकडे पहात नुसतीच हसत राहिली... तिला माझ्या त्या वाक्याची मजा वाटली की माझी तिच्याबद्दल निर्माण झालेली आसक्ती पाहून तिला मजा वाटली ते तिलाच माहीत पण मनातल्या मनात ती प्रचंड सुखावली असावी कारण हसताना तिचा चेहरा खुपच प्रसन्न आणि मोहक भासत होता...
आम्ही तिच्या घराच्या ३/४ बिल्डिंग आधी पोहचलो आणि मी टॅक्सी ड्रायव्हरला टॅक्सी तिथेच थांबवायला सांगितली... मग अमृता खाली उतरली आणि चालायला लागली... मग मी टॅक्सी ड्रायव्हरला पुढे जाण्यास सांगितले... असे करून मी दोन गोष्टी साधत होतो... एक तर त्या टॅक्सी ड्रायव्हरला मी अमॄताशी करत होतो त्या चाळ्याची कल्पना होती तेव्हा ती कोठे उतरतेय आणि कोठे जातेय ह्याची त्या ड्रायव्हरला कल्पना येवू नये म्हणून मी तिला ३/४ बिल्डिंग आधीच उतरवले... आणि मग ती चालत तिचे घर असलेल्या बैठ्या चाळीजवळ पोहचेपर्यंत मी त्या टॅक्सी ड्रायव्हरला घेवून पुढे निघून गेलो म्हणजे त्याला ती कोठल्या बिल्डिंगमध्ये जातेय ते पहाता आले नाही आणि मलाही नंतर अमॄताच्या घरी जायला अजुन थोडा वेळ लागणार होता... तसे तर ते इतके काही सिरिअस नव्हते पण न जाणो त्या ड्रायव्हरने अमृता 'चालु' मुलगी असेल असे समजुन तिच्यावर पाळत ठेवू नये आणि त्याचा तिला पुढे काही त्रास होवू नये म्हणून मी उगाचच तसे केले...
मग पुढच्या चौकात पोहचल्यावर मी टॅक्सी थांबवली आणि बिल पेड करून खाली उतरलो... आणि मग मी अमृताच्या मम्मीला, म्हणजे माझ्या मेव्हणीला फोन लावला... तिने फोन उचल्यावर मी तिच्याशी बोलू लागलो आणि मी आधी तिला काय-कसे आहात वगैरे विचारून तिला म्हणालो की मी एका कामासाठी इथे जवळच आलो होतो तर तुमच्याकडे यायचा विचार करत होतो असे म्हणालो. माझी मेव्हणी अर्थात खूष झाली आणि आनंदाने तिने मला घरी बोलावले... मी 'येतो दहा मिनिटात' बोलून फोन कट केला आणि खुषीत त्यांच्या घरी जायला निघालो...
त्यांचे घर एका बैठ्या चाळीत होते ज्याच्या एका बाजुला एका बंद पडलेल्या मिलची ऊंच भिंत होती... त्यामुळे त्या लांबलचक बैठ्या चाळीच्या खोल्यांपुढे अंधारा बोळ होता, ज्यातून त्या खोल्यांमध्ये जाण्याचा मार्ग होता... माझ्या मेव्हणीची खोली बोळाच्या शेवटून दुसरी का तिसरी होती तेव्हा सगळा बोळ ओलांडून मी तेथे पोहचलो... कौलारू छप्पराच्या त्या बैठ्या चाळीच्या खोलीबाहेर प्रत्येकाने पत्र्याचे छप्पर टाकुन पडवी बनवली होती... तसेच ग्रिल आणि दरवाजा लावून ती पडवी बंदिस्त रूमसारखी केलेली होती. इतर कोणी अनोळखी व्यक्ती असली तसती तर त्याने पडवीचा जाळीचा दरवाजा वाजवला असता. पण मी त्यांचा नातेवाईक होतो तेव्हा मी पडवीच्या जाळीच्या दरवाज्यातून हात घालुन आतली कडी उघडली आणि दरवाजा उघडुन आत शिरलो. मग आतल्या रुमच्या मुख्य दरवाज्याची कडी मी वाजवली...
काही क्षणानंतर दरवाजा उघडला आणि दारात हसतमुखाने माझी मेव्हणी ऊभी होती... मला वाटले अमृता येवून दरवाजा उघडेल पण माझ्या मेव्हणीला पाहून मी किंचित चमकलो... अर्थात, माझ्या चेहऱ्यावरील आश्चर्याचे भाव अंधुक प्रकाशात माझ्या मेव्हणीला दिसले नाही आणि तिने मला आत येण्यास सांगितले... मी आत शिरलो तसे मला दिसले की बाहेरच्या खोलीतील खाटेवर अमृता 'पडलेली' होती... तिने आपल्या अंगावर चादर घेतली होती आणि तिच्या चेहऱ्यावर 'उदास आणि मलूल' भाव होते... तिची ती अवस्था पाहून मला खुप आश्चर्य वाटले आणि मी नवलाईने विचारले,
"अरे अमृता, कशी आहेस? आणि हे काय?? अशी चादर घेवून का पडली आहेस???" मी जणू तिला पहिल्यांदाच भेटतोय असे दाखवत विचारले.
"मी बरी आहे... तुम्ही कसे आहात, काका?" अमृता मलूल आवाजात उठण्याचा प्रयत्न करत म्हणाली. तसे तिच्या मम्मीने तिला पडून रहा म्हणत मला सांगितले,
"अहो... ती आत्ताच आली कामावरून... म्हणाली पोटात प्रचंड दुखतेय आणि विकनेसही जाणवतोय... तेव्हा मग तिला म्हटले की एक गोळी घेवून पडुन रहा... तेव्हा ती अशी पडलीय... तसे तर ती खुप ऊशीरा येते... पण तब्येत अचानक बिघडल्याने ती लवकर आली आहे..." माझ्या मेव्हणीने खुलासा केला...
"अस्स होय... अग मग पडुन रहा, उठू नकोस... मी बसतो इथे कोपऱ्यावर..." असे म्हणत मी खाटेच्या कडेला बसलो...
"थांबा पाणी आणते..." असे म्हणत अमृताची मम्मी आत किचनमध्ये पाणी आणायला गेली...
जसे ती आतल्या खोलीत शिरली तसे मी वळुन इशाऱ्यात अमृताला विचारले 'काय आहे हे सगळे?' त्यावर तिने मला इशाऱ्यातच उत्तर दिले की 'थोडे थांबा, मग सांगते!'... तेवढ्यात अमृताची मम्मी माझ्यासाठी पाणी घेवून आली जे मी घेतले आणि प्यायले. नंतर मग अमृताच्या मम्मीबरोबर थोडा वेळ ख्याली-खुशालीच्या गप्पा झाल्या. ती विचारपूस झाल्यानंतर तिच्या मम्मीने मला म्हटले,
"आता आलात तर जेवूणच जा... तुम्ही तसेही आमच्याकडे कधी जेवायला थांबत नाही..."
मी 'कशाला त्रास' वगैरे बोलून जेवणासाठी थांबत नाही असा लटका सूर लावला पण त्यांनी जेवूणच जाण्याचा आग्रह केला. शेवटी मी पण ते मान्य केले. आनंदाने शेवटी तिची मम्मी म्हणाली,
"तुम्ही बसा मी जेवणाला लागते... सॉरी हं... पण तुम्हाला अर्धा पाऊण तास वाट पहावी लागेल... काय आहे की ही अमृता ११ वाजता येते आणि तिचे पप्पा १२ वाजल्यानंतर येतात. तेव्हा मग मी आधी जेवण बनवून ठेवत नाही आणि १० च्या नंतरच जेवणाला लागते... आता तुम्ही पण जेवायला आहात तर एखाद दुसरा पदार्थ जास्त बनवते..."
"अहो नको नको... मी जेवायला थांबतोय म्हणुन जास्त काही बनवू नका... तसेही मला जास्त भूक नाही... तेव्हा तुम्ही साधेच काय ते बनवा..." मी माझ्या मेव्हणीला म्हणालो.
"बरं ठिक आहे... मी जास्त काही बनवत नाही... पण एक भाजी, चपात्या आणि डाळ-भात तर पाहिजे ना?... तेव्हा बसा तुम्ही आरामात... मी जेवण तयार करते...
आम्ही तिच्या घराच्या ३/४ बिल्डिंग आधी पोहचलो आणि मी टॅक्सी ड्रायव्हरला टॅक्सी तिथेच थांबवायला सांगितली... मग अमृता खाली उतरली आणि चालायला लागली... मग मी टॅक्सी ड्रायव्हरला पुढे जाण्यास सांगितले... असे करून मी दोन गोष्टी साधत होतो... एक तर त्या टॅक्सी ड्रायव्हरला मी अमॄताशी करत होतो त्या चाळ्याची कल्पना होती तेव्हा ती कोठे उतरतेय आणि कोठे जातेय ह्याची त्या ड्रायव्हरला कल्पना येवू नये म्हणून मी तिला ३/४ बिल्डिंग आधीच उतरवले... आणि मग ती चालत तिचे घर असलेल्या बैठ्या चाळीजवळ पोहचेपर्यंत मी त्या टॅक्सी ड्रायव्हरला घेवून पुढे निघून गेलो म्हणजे त्याला ती कोठल्या बिल्डिंगमध्ये जातेय ते पहाता आले नाही आणि मलाही नंतर अमॄताच्या घरी जायला अजुन थोडा वेळ लागणार होता... तसे तर ते इतके काही सिरिअस नव्हते पण न जाणो त्या ड्रायव्हरने अमृता 'चालु' मुलगी असेल असे समजुन तिच्यावर पाळत ठेवू नये आणि त्याचा तिला पुढे काही त्रास होवू नये म्हणून मी उगाचच तसे केले...
मग पुढच्या चौकात पोहचल्यावर मी टॅक्सी थांबवली आणि बिल पेड करून खाली उतरलो... आणि मग मी अमृताच्या मम्मीला, म्हणजे माझ्या मेव्हणीला फोन लावला... तिने फोन उचल्यावर मी तिच्याशी बोलू लागलो आणि मी आधी तिला काय-कसे आहात वगैरे विचारून तिला म्हणालो की मी एका कामासाठी इथे जवळच आलो होतो तर तुमच्याकडे यायचा विचार करत होतो असे म्हणालो. माझी मेव्हणी अर्थात खूष झाली आणि आनंदाने तिने मला घरी बोलावले... मी 'येतो दहा मिनिटात' बोलून फोन कट केला आणि खुषीत त्यांच्या घरी जायला निघालो...
त्यांचे घर एका बैठ्या चाळीत होते ज्याच्या एका बाजुला एका बंद पडलेल्या मिलची ऊंच भिंत होती... त्यामुळे त्या लांबलचक बैठ्या चाळीच्या खोल्यांपुढे अंधारा बोळ होता, ज्यातून त्या खोल्यांमध्ये जाण्याचा मार्ग होता... माझ्या मेव्हणीची खोली बोळाच्या शेवटून दुसरी का तिसरी होती तेव्हा सगळा बोळ ओलांडून मी तेथे पोहचलो... कौलारू छप्पराच्या त्या बैठ्या चाळीच्या खोलीबाहेर प्रत्येकाने पत्र्याचे छप्पर टाकुन पडवी बनवली होती... तसेच ग्रिल आणि दरवाजा लावून ती पडवी बंदिस्त रूमसारखी केलेली होती. इतर कोणी अनोळखी व्यक्ती असली तसती तर त्याने पडवीचा जाळीचा दरवाजा वाजवला असता. पण मी त्यांचा नातेवाईक होतो तेव्हा मी पडवीच्या जाळीच्या दरवाज्यातून हात घालुन आतली कडी उघडली आणि दरवाजा उघडुन आत शिरलो. मग आतल्या रुमच्या मुख्य दरवाज्याची कडी मी वाजवली...
काही क्षणानंतर दरवाजा उघडला आणि दारात हसतमुखाने माझी मेव्हणी ऊभी होती... मला वाटले अमृता येवून दरवाजा उघडेल पण माझ्या मेव्हणीला पाहून मी किंचित चमकलो... अर्थात, माझ्या चेहऱ्यावरील आश्चर्याचे भाव अंधुक प्रकाशात माझ्या मेव्हणीला दिसले नाही आणि तिने मला आत येण्यास सांगितले... मी आत शिरलो तसे मला दिसले की बाहेरच्या खोलीतील खाटेवर अमृता 'पडलेली' होती... तिने आपल्या अंगावर चादर घेतली होती आणि तिच्या चेहऱ्यावर 'उदास आणि मलूल' भाव होते... तिची ती अवस्था पाहून मला खुप आश्चर्य वाटले आणि मी नवलाईने विचारले,
"अरे अमृता, कशी आहेस? आणि हे काय?? अशी चादर घेवून का पडली आहेस???" मी जणू तिला पहिल्यांदाच भेटतोय असे दाखवत विचारले.
"मी बरी आहे... तुम्ही कसे आहात, काका?" अमृता मलूल आवाजात उठण्याचा प्रयत्न करत म्हणाली. तसे तिच्या मम्मीने तिला पडून रहा म्हणत मला सांगितले,
"अहो... ती आत्ताच आली कामावरून... म्हणाली पोटात प्रचंड दुखतेय आणि विकनेसही जाणवतोय... तेव्हा मग तिला म्हटले की एक गोळी घेवून पडुन रहा... तेव्हा ती अशी पडलीय... तसे तर ती खुप ऊशीरा येते... पण तब्येत अचानक बिघडल्याने ती लवकर आली आहे..." माझ्या मेव्हणीने खुलासा केला...
"अस्स होय... अग मग पडुन रहा, उठू नकोस... मी बसतो इथे कोपऱ्यावर..." असे म्हणत मी खाटेच्या कडेला बसलो...
"थांबा पाणी आणते..." असे म्हणत अमृताची मम्मी आत किचनमध्ये पाणी आणायला गेली...
जसे ती आतल्या खोलीत शिरली तसे मी वळुन इशाऱ्यात अमृताला विचारले 'काय आहे हे सगळे?' त्यावर तिने मला इशाऱ्यातच उत्तर दिले की 'थोडे थांबा, मग सांगते!'... तेवढ्यात अमृताची मम्मी माझ्यासाठी पाणी घेवून आली जे मी घेतले आणि प्यायले. नंतर मग अमृताच्या मम्मीबरोबर थोडा वेळ ख्याली-खुशालीच्या गप्पा झाल्या. ती विचारपूस झाल्यानंतर तिच्या मम्मीने मला म्हटले,
"आता आलात तर जेवूणच जा... तुम्ही तसेही आमच्याकडे कधी जेवायला थांबत नाही..."
मी 'कशाला त्रास' वगैरे बोलून जेवणासाठी थांबत नाही असा लटका सूर लावला पण त्यांनी जेवूणच जाण्याचा आग्रह केला. शेवटी मी पण ते मान्य केले. आनंदाने शेवटी तिची मम्मी म्हणाली,
"तुम्ही बसा मी जेवणाला लागते... सॉरी हं... पण तुम्हाला अर्धा पाऊण तास वाट पहावी लागेल... काय आहे की ही अमृता ११ वाजता येते आणि तिचे पप्पा १२ वाजल्यानंतर येतात. तेव्हा मग मी आधी जेवण बनवून ठेवत नाही आणि १० च्या नंतरच जेवणाला लागते... आता तुम्ही पण जेवायला आहात तर एखाद दुसरा पदार्थ जास्त बनवते..."
"अहो नको नको... मी जेवायला थांबतोय म्हणुन जास्त काही बनवू नका... तसेही मला जास्त भूक नाही... तेव्हा तुम्ही साधेच काय ते बनवा..." मी माझ्या मेव्हणीला म्हणालो.
"बरं ठिक आहे... मी जास्त काही बनवत नाही... पण एक भाजी, चपात्या आणि डाळ-भात तर पाहिजे ना?... तेव्हा बसा तुम्ही आरामात... मी जेवण तयार करते...
