S
StoryPublisher
Guest
आईचा संघर्ष
टीप- ही एक काल्पनिक कथा आहे. वास्तवाशी काही संबंध नाही, केवळ मनोरंजनात्मक दृष्टिकोन ठेवावा ही विनंती.
ही कथा आहे एका सरळ मध्यमवर्गी मराठी स्त्रीची, ४७ वर्षाच्या संगीताची. एकुलता एक मुलगा संकेत आणि नवन्याबरोबर पुणे
शहरात नेटका संसार करणारी. चारचौघीत उठून दिसाव अस रूप लाभल होत तिला. गोरापान रंग, । । गोल चेहरा, नाकीडोळी निटस, कंबरेपर्यंत आलेले तांबूस केस 36d चे भरगच्च आणि उन्नत उरोज, नाजूक कंबर आणि कंबरेखाली हार्ट शेप करणारे पसरट फुगीर आणि लुसलुशीत कुल्ले.
बघणाऱ्यांच्या पँटचा तंबू बनवायला संगिताची एक झलक बास होती पण मूळचीच संस्कारी असलेली ती मात्र कुणाकडे मान करुनही बघायची नाही. संगितासाठी तिचा नवरा आणि मुलगा हे सर्वस्व होते, त्यांच्यासाठी ती काहीही करायला तयार होती.
संगिताच्या मुलाचे १२ वी चे पेपर नुकतेच संपले होते, संकेतला लहानपणापासूनच जंगल सफारीची आवड होती. शाळेत असेपर्यंत वडिलांच्या बरोबर तो पुण्याच्या आसपासची जंगल भटकायचा पण १२वी चे वर्ष असल्याने त्याला या वर्षात कुठेही भटकायला मिळाले नव्हते त्यामुळे परिक्षा झाल्याझाल्या मेळघाटला जायची योजना त्याने आल्याआल्याच बोलून दाखवली. पण संगिताच्या नवऱ्याला अडचण होती, त्याला एक महिन्याचे ट्रेनिंग लागणार होते आणि माग प्रमोशन मिळणार होते. नवऱ्याची आकांक्षा आणि मुलाची अपेक्षा दोन्हीला नाकारणे संगिताला जड जात होते. शेवटी संगिताच दोघांना समजावते आणि तोडगा निघतो. नवऱ्याला ट्रेनिंगला जायची मुभा देऊन संगीता स्वत: मुलाबरोबर जायला तयार होते.
दुसऱ्याच दिवशी दोघे माय लेक ट्रेननी प्रवासाला निघतात, जंगलाजवळच्या हॉटेलवर दोघांच्या मुक्कामाची सोय आधीच झालेली असते. पण जंगलात जाण्यासाठी काही नियम होते,
१. जंगलात २ किमीच्या पुढे कोअर झोनमधे जाण्यास बंदी होती
२. खाद्यपदार्थ न्यायला बंदी होती.
३. मोबाईलना बंदी होती.
४. सकाळी १० ते संध्याकाळी ५ यावेळेतच फिरायला परवानगी होती,
५ नंतर वनरक्षक पण जंगलात येत नसत.
रात्रीचे जेवण करून दोघेही वेगवेगळ्या खोल्यांत झोपायला गेले, पुण्यापेक्षा इथला जास्तीचा उकाडा संगिताला कासाविस करत होता, खरतर शहरी जीवनाला सरावलेली संगिता इकडे यायला नाखूषच होती पण मुलाचे मन राखायला ती तयार झाली होती. दिवसभर नेसलेली साडी तिने शेवटी फेडली एक एक करत ब्लाऊज परकर ब्रा पेंटी काढून तीने उकाडा कमी करायचा प्रयत्न केला कुलर चालू होता पण काही फायदा होत नव्हता, शेवटी ती काहीही न घालता तशीच बेडवर पसरली पण सकाळचा अलार्म लाऊनच. दुसऱ्या दिवशी दोघे भेटले ते तयार होऊनच, या उकाड्याला घाबरून संगिताने एक साधी तलम सुती पिवळ्या रंगाची साडी नेसली होती, आत त्याच रंगाचा परकर आणि योनीला त्रास होऊ नये म्हणून सुती पांढरी निकर घातली होती. तसेच स्तनांवर चाम साहून चट्टे पडू नयेत म्हणून तिने लाल तलम सुती ब्लाऊजच्या आत ब्रा घातली नव्हती पण छाती पदराने पूर्णपणे झाकायची काळजी तिने घेतली होती. साध्या वेषातही संगिता कडक माल दिसत होती.
दोघांनी जंगलात प्रवेश केला, संकेतला सवय असल्याने तो सफाईदारपणे चालू शकत होता पण संगिताला सवय नसल्याने ती सारखी मागे रहात होती आणि त्यामुळे संकेतला पण हळूहळू चालावे लागत होते, संकेत नाराजीने म्हणतो काय ग मम्मी तरी तुला सांगत होतो सफारीसाठी येताना शॉर्ट घाल म्हणून बघ किती हळू ज तोय आपण. त्यावर संगिता म्हणते नाही रे बाळा माझ्यासारख्या स्त्री ने तंग कपडे घालणे शोभते का? तू आणि तुझी जुनी फिलॉसॉफी म्हणून संकेत पुन्हा आपल्या कामाला लागतो पण संगिताच्या हालचालीत सफाई नसल्याने तिच्या पायाचा वगैरे आवाज ऐकून पक्षी आणि प्राणी सावध होऊन लांब जात होते. त्यामुळे जरा जरा करत संकेत आत सरकतच होता.
आजूबाजूचे जंगल एकदम घनदाट झालेले पाहून संगिताला थोडी काळजी वाटायला लागते. पण या घनदाट जंगलात विविध पशु पक्षी बघून संकेत मात्र खूष असतो, तो आत आत जाताना बघून ती म्हणते अरे संकेत आटण खूपच पुढे आलो आहोत बहुदा आपल्याला मागे फिरले पाहिजे आणि आता जंगल बंद होण्याची पण वेळ होत आली आहे. संकेतला अजून आत जायचे असते पण संगिताचा थकलेला रडवेला चेहरा पाहून तो म्हणतो, बर ठीक आहे चल परत जाऊयात आपण. पण या गर्द जंगलाचा काही अंदाज नसल्याने संकेत चुकिचा रस्ता निवडतो, कडक ऊन, त्यात आता चालून चालून ताकद पण संपलेली असते, जवळ पाणी नाही. आता दोघांनाही आपण जंगलात चुकल्याची जाणीव होते. शहरी वातावरणात वाढलेली संगिता यामुळे खूपच घाबरते .
आणि जोरजोराने मदतीसाठी हाका मारु लागते, पण मदत मिळण्याऐवजी उलट तिचा घसा कोरडा होतो. पाण्याच्या शोधात तें उलट आणखी आत शिरतात आणि आता संकेतलाही चक्कर आल्याचे जाणवायला लागते, इकडे संगिता तर पूर्णपणे गलितगात्र झालेली आहे.
आता या अवस्थेय आणखी फिरण्यापेक्षा ते दोघेही एकाच ठिकाणी थांबायचे ठरवतात, अंधार पडायला लागलेला असतोच. त्यात तहान भुकेनी दोघे कासावीस झालेले होते. रात्रीच्या थंडीत संकेत संगिताच्या मांडीवर डोके ठेवून झोपतो आणि थकव्यामुळे दोघांचाही डोळा लागतो. अचानक आजूबाजूची रातकिड्यांची किरकीर स्तब्ध होते आणि गुरगुरल्याचा आवाज येऊ लागतो. संगिताची झोपमोड होते आणि ती घाबरतच संकेतला उठवते, डोळे चोळत तो उठतो तर समोर लांडग्यांचा कळप त्यांच्यावर झेंप घ्यायच्या तयारीत बघून त्याची पण बोबडी वळते.
संगिता संधी बघून दोन काठ्या उचलते आणि एक संकेतला देऊन ते प्रतिकाराला तयार होतात. लांडगे दोघांवर तुटून पडतात आणि ते दोघे जमेल तसा प्रतिकार करतात, दोघेही घामेघूम होतात आणि इतक्यात एक लांडगा संकेतचा पाय पकडतो आणि जोरात चावतो, संकेत जोरात ओरडतो मम्मी वाचव. पण संगिताही लांडग्यांच्या तावडीत सापडलेली असते, तिच्या साडीवर ते चावे घेत असतात ते पाहून संगिता साडी फेडते आणि लांडग्यांना त्यात गुंतवून संकेतला वाचवायला धावते. संकेतच्या जवळ जाऊन ती मोठे दगड घेऊन लांडग्यांना मारते या माराने घाबरुन लांडगे पळ काढतात, संगिता संकेतच्या पायाला बचते तर खूप रक्त येत असते ती आपली लांडग्यांनी फाडलेली साडी उचलते आणि त्याचा तुकडा फाडून संकेतची जाखम बांधते. संकेत थकव्यानी पुन्हा झोपी जातो पण संगिता तशीच जागी रहाते आपल्या मुलाला होत असलेला त्रास बघून मुसमुसून रडत.
सकाळी पुन्हा ते दोघे चालायला लागतात, पण पायाला झालेली जखम आणि थकवा यामुळे ते हळूहळू चालत असतात. संगिताची तर वाईट अवस्था असते, फक्त परकर आणि ब्लाऊज वरती असल्यामुळे तिला थंडी वाजत असते. त्या थंडीने तिचे निप्पल टरारून ताठलेले ब्लाऊजवरून दिसत असतात, तिच्या हालचालीने तिचे मंगळसूत्र हलून निप्पलवर घासून तिच्या बोंडांना आणखी उत्तेजित करत असते. इकडे खाली परकरच्या आतली घामाने भिजलेली सुती निकर ओली होऊन आता योनीला सुध्दा थंडी वाजत असते पण संकेतला धीर देत ती चालत राहते. काही खायला मिळेल किंवा पाणी तरी मिळेल या अपेक्षेने ते चालत राहतात पण नशीबच वाईट कसते, हळूहळू उन वाढायला लागते आणि थकव्याने संकेतला चक्कर यायला लागते, तो खाली बसतो पण संगिताच्या आग्रहावरून पुन्हा उठून चालायला लागतो पण काही अंतर जाताच संकेत बेशुध्द होऊन कोसळतो, संगिता खूप घाबरते आणि त्याला छातीशी कवटळून संकेत उठ बाळा. म्हणून रडू लागते, पण संकेत जरासुध्दा हालचाल करत नाही. संकेतला पाणी द्यायला हवे म्हणून ती इकडेतिकडे बघते पण काही मिळत नाही, शेवटी नाईलाजाने ती ब्लाऊज खोलते आणि तिचा गरगरीत स्तन बाहेर काढून थंडीने आधीच ताठलेला निप्पल त्याच्या तोंडात सरकवते, तिच्या आचळात दूध नव्हतेच पण तिचे टप्पोरे बॲड चोखून संकेतच्या तोंडात थोडी लाळ जमा होते आणि तो थोडी हालचाल करु लागतो.
तीने त्याला ओढत आणून झाडाला टेकवून बसवले. ती ब्लाऊजचे हूक लावणार इतक्यात मागच्या झाडीतून पुन्हा दोन लांडगे त्या दोघांवर झेप घेतात, ती तशीच मागे वळते आणि जवळचे लाकूड उचलून त्यांना हुसकवायला लागते. पण आधीचाच अशक्तपणाने ते लांडगे तिला आडवे पाडतात, लांडग्यांच्या पंजाने तिचे ब्लाऊज आणि परकर पण फाटायला लागतात. संकेत अशक्तपणाने फक्त बचत राहतो. इकडे संगिता जीवाच्या आकांताने ओरडू लागते आणि तिचा आवाज ऐकून जवळून जाणारा एक गाईड तिकडे येतो आणि समोरचा देखावा पाहून अचंबित होतो. जखमी पडलेल्या एका तरुण मुलाला वाचवणारी अर्धनग्न स्त्री, तिचा ब्लाऊज उघडाच आहे ज्यातून तिचे गोरेपान मांसल स्तन हालचाली बरोबर डुचमळत आहेत, घामाने भिजून तिचा परकर मांड्यांना आणि मागे तिच्या मांसल ढुंगणाला चिकटलेला आहे आति तिच्या नितंबाची चीर लांबूनही स्पष्ट दिसत आहे. गाईडचे जाडजूड लिंग या गरम मादीला बघून आळोखेपिळोखे द्यायला लागते आणि त्याच्या चेहऱ्यावर एक क्रूर हास्य येते
क्रमश:
टीप- ही एक काल्पनिक कथा आहे. वास्तवाशी काही संबंध नाही, केवळ मनोरंजनात्मक दृष्टिकोन ठेवावा ही विनंती.
ही कथा आहे एका सरळ मध्यमवर्गी मराठी स्त्रीची, ४७ वर्षाच्या संगीताची. एकुलता एक मुलगा संकेत आणि नवन्याबरोबर पुणे
शहरात नेटका संसार करणारी. चारचौघीत उठून दिसाव अस रूप लाभल होत तिला. गोरापान रंग, । । गोल चेहरा, नाकीडोळी निटस, कंबरेपर्यंत आलेले तांबूस केस 36d चे भरगच्च आणि उन्नत उरोज, नाजूक कंबर आणि कंबरेखाली हार्ट शेप करणारे पसरट फुगीर आणि लुसलुशीत कुल्ले.
बघणाऱ्यांच्या पँटचा तंबू बनवायला संगिताची एक झलक बास होती पण मूळचीच संस्कारी असलेली ती मात्र कुणाकडे मान करुनही बघायची नाही. संगितासाठी तिचा नवरा आणि मुलगा हे सर्वस्व होते, त्यांच्यासाठी ती काहीही करायला तयार होती.
संगिताच्या मुलाचे १२ वी चे पेपर नुकतेच संपले होते, संकेतला लहानपणापासूनच जंगल सफारीची आवड होती. शाळेत असेपर्यंत वडिलांच्या बरोबर तो पुण्याच्या आसपासची जंगल भटकायचा पण १२वी चे वर्ष असल्याने त्याला या वर्षात कुठेही भटकायला मिळाले नव्हते त्यामुळे परिक्षा झाल्याझाल्या मेळघाटला जायची योजना त्याने आल्याआल्याच बोलून दाखवली. पण संगिताच्या नवऱ्याला अडचण होती, त्याला एक महिन्याचे ट्रेनिंग लागणार होते आणि माग प्रमोशन मिळणार होते. नवऱ्याची आकांक्षा आणि मुलाची अपेक्षा दोन्हीला नाकारणे संगिताला जड जात होते. शेवटी संगिताच दोघांना समजावते आणि तोडगा निघतो. नवऱ्याला ट्रेनिंगला जायची मुभा देऊन संगीता स्वत: मुलाबरोबर जायला तयार होते.
दुसऱ्याच दिवशी दोघे माय लेक ट्रेननी प्रवासाला निघतात, जंगलाजवळच्या हॉटेलवर दोघांच्या मुक्कामाची सोय आधीच झालेली असते. पण जंगलात जाण्यासाठी काही नियम होते,
१. जंगलात २ किमीच्या पुढे कोअर झोनमधे जाण्यास बंदी होती
२. खाद्यपदार्थ न्यायला बंदी होती.
३. मोबाईलना बंदी होती.
४. सकाळी १० ते संध्याकाळी ५ यावेळेतच फिरायला परवानगी होती,
५ नंतर वनरक्षक पण जंगलात येत नसत.
रात्रीचे जेवण करून दोघेही वेगवेगळ्या खोल्यांत झोपायला गेले, पुण्यापेक्षा इथला जास्तीचा उकाडा संगिताला कासाविस करत होता, खरतर शहरी जीवनाला सरावलेली संगिता इकडे यायला नाखूषच होती पण मुलाचे मन राखायला ती तयार झाली होती. दिवसभर नेसलेली साडी तिने शेवटी फेडली एक एक करत ब्लाऊज परकर ब्रा पेंटी काढून तीने उकाडा कमी करायचा प्रयत्न केला कुलर चालू होता पण काही फायदा होत नव्हता, शेवटी ती काहीही न घालता तशीच बेडवर पसरली पण सकाळचा अलार्म लाऊनच. दुसऱ्या दिवशी दोघे भेटले ते तयार होऊनच, या उकाड्याला घाबरून संगिताने एक साधी तलम सुती पिवळ्या रंगाची साडी नेसली होती, आत त्याच रंगाचा परकर आणि योनीला त्रास होऊ नये म्हणून सुती पांढरी निकर घातली होती. तसेच स्तनांवर चाम साहून चट्टे पडू नयेत म्हणून तिने लाल तलम सुती ब्लाऊजच्या आत ब्रा घातली नव्हती पण छाती पदराने पूर्णपणे झाकायची काळजी तिने घेतली होती. साध्या वेषातही संगिता कडक माल दिसत होती.
दोघांनी जंगलात प्रवेश केला, संकेतला सवय असल्याने तो सफाईदारपणे चालू शकत होता पण संगिताला सवय नसल्याने ती सारखी मागे रहात होती आणि त्यामुळे संकेतला पण हळूहळू चालावे लागत होते, संकेत नाराजीने म्हणतो काय ग मम्मी तरी तुला सांगत होतो सफारीसाठी येताना शॉर्ट घाल म्हणून बघ किती हळू ज तोय आपण. त्यावर संगिता म्हणते नाही रे बाळा माझ्यासारख्या स्त्री ने तंग कपडे घालणे शोभते का? तू आणि तुझी जुनी फिलॉसॉफी म्हणून संकेत पुन्हा आपल्या कामाला लागतो पण संगिताच्या हालचालीत सफाई नसल्याने तिच्या पायाचा वगैरे आवाज ऐकून पक्षी आणि प्राणी सावध होऊन लांब जात होते. त्यामुळे जरा जरा करत संकेत आत सरकतच होता.
आजूबाजूचे जंगल एकदम घनदाट झालेले पाहून संगिताला थोडी काळजी वाटायला लागते. पण या घनदाट जंगलात विविध पशु पक्षी बघून संकेत मात्र खूष असतो, तो आत आत जाताना बघून ती म्हणते अरे संकेत आटण खूपच पुढे आलो आहोत बहुदा आपल्याला मागे फिरले पाहिजे आणि आता जंगल बंद होण्याची पण वेळ होत आली आहे. संकेतला अजून आत जायचे असते पण संगिताचा थकलेला रडवेला चेहरा पाहून तो म्हणतो, बर ठीक आहे चल परत जाऊयात आपण. पण या गर्द जंगलाचा काही अंदाज नसल्याने संकेत चुकिचा रस्ता निवडतो, कडक ऊन, त्यात आता चालून चालून ताकद पण संपलेली असते, जवळ पाणी नाही. आता दोघांनाही आपण जंगलात चुकल्याची जाणीव होते. शहरी वातावरणात वाढलेली संगिता यामुळे खूपच घाबरते .
आणि जोरजोराने मदतीसाठी हाका मारु लागते, पण मदत मिळण्याऐवजी उलट तिचा घसा कोरडा होतो. पाण्याच्या शोधात तें उलट आणखी आत शिरतात आणि आता संकेतलाही चक्कर आल्याचे जाणवायला लागते, इकडे संगिता तर पूर्णपणे गलितगात्र झालेली आहे.
आता या अवस्थेय आणखी फिरण्यापेक्षा ते दोघेही एकाच ठिकाणी थांबायचे ठरवतात, अंधार पडायला लागलेला असतोच. त्यात तहान भुकेनी दोघे कासावीस झालेले होते. रात्रीच्या थंडीत संकेत संगिताच्या मांडीवर डोके ठेवून झोपतो आणि थकव्यामुळे दोघांचाही डोळा लागतो. अचानक आजूबाजूची रातकिड्यांची किरकीर स्तब्ध होते आणि गुरगुरल्याचा आवाज येऊ लागतो. संगिताची झोपमोड होते आणि ती घाबरतच संकेतला उठवते, डोळे चोळत तो उठतो तर समोर लांडग्यांचा कळप त्यांच्यावर झेंप घ्यायच्या तयारीत बघून त्याची पण बोबडी वळते.
संगिता संधी बघून दोन काठ्या उचलते आणि एक संकेतला देऊन ते प्रतिकाराला तयार होतात. लांडगे दोघांवर तुटून पडतात आणि ते दोघे जमेल तसा प्रतिकार करतात, दोघेही घामेघूम होतात आणि इतक्यात एक लांडगा संकेतचा पाय पकडतो आणि जोरात चावतो, संकेत जोरात ओरडतो मम्मी वाचव. पण संगिताही लांडग्यांच्या तावडीत सापडलेली असते, तिच्या साडीवर ते चावे घेत असतात ते पाहून संगिता साडी फेडते आणि लांडग्यांना त्यात गुंतवून संकेतला वाचवायला धावते. संकेतच्या जवळ जाऊन ती मोठे दगड घेऊन लांडग्यांना मारते या माराने घाबरुन लांडगे पळ काढतात, संगिता संकेतच्या पायाला बचते तर खूप रक्त येत असते ती आपली लांडग्यांनी फाडलेली साडी उचलते आणि त्याचा तुकडा फाडून संकेतची जाखम बांधते. संकेत थकव्यानी पुन्हा झोपी जातो पण संगिता तशीच जागी रहाते आपल्या मुलाला होत असलेला त्रास बघून मुसमुसून रडत.
सकाळी पुन्हा ते दोघे चालायला लागतात, पण पायाला झालेली जखम आणि थकवा यामुळे ते हळूहळू चालत असतात. संगिताची तर वाईट अवस्था असते, फक्त परकर आणि ब्लाऊज वरती असल्यामुळे तिला थंडी वाजत असते. त्या थंडीने तिचे निप्पल टरारून ताठलेले ब्लाऊजवरून दिसत असतात, तिच्या हालचालीने तिचे मंगळसूत्र हलून निप्पलवर घासून तिच्या बोंडांना आणखी उत्तेजित करत असते. इकडे खाली परकरच्या आतली घामाने भिजलेली सुती निकर ओली होऊन आता योनीला सुध्दा थंडी वाजत असते पण संकेतला धीर देत ती चालत राहते. काही खायला मिळेल किंवा पाणी तरी मिळेल या अपेक्षेने ते चालत राहतात पण नशीबच वाईट कसते, हळूहळू उन वाढायला लागते आणि थकव्याने संकेतला चक्कर यायला लागते, तो खाली बसतो पण संगिताच्या आग्रहावरून पुन्हा उठून चालायला लागतो पण काही अंतर जाताच संकेत बेशुध्द होऊन कोसळतो, संगिता खूप घाबरते आणि त्याला छातीशी कवटळून संकेत उठ बाळा. म्हणून रडू लागते, पण संकेत जरासुध्दा हालचाल करत नाही. संकेतला पाणी द्यायला हवे म्हणून ती इकडेतिकडे बघते पण काही मिळत नाही, शेवटी नाईलाजाने ती ब्लाऊज खोलते आणि तिचा गरगरीत स्तन बाहेर काढून थंडीने आधीच ताठलेला निप्पल त्याच्या तोंडात सरकवते, तिच्या आचळात दूध नव्हतेच पण तिचे टप्पोरे बॲड चोखून संकेतच्या तोंडात थोडी लाळ जमा होते आणि तो थोडी हालचाल करु लागतो.
तीने त्याला ओढत आणून झाडाला टेकवून बसवले. ती ब्लाऊजचे हूक लावणार इतक्यात मागच्या झाडीतून पुन्हा दोन लांडगे त्या दोघांवर झेप घेतात, ती तशीच मागे वळते आणि जवळचे लाकूड उचलून त्यांना हुसकवायला लागते. पण आधीचाच अशक्तपणाने ते लांडगे तिला आडवे पाडतात, लांडग्यांच्या पंजाने तिचे ब्लाऊज आणि परकर पण फाटायला लागतात. संकेत अशक्तपणाने फक्त बचत राहतो. इकडे संगिता जीवाच्या आकांताने ओरडू लागते आणि तिचा आवाज ऐकून जवळून जाणारा एक गाईड तिकडे येतो आणि समोरचा देखावा पाहून अचंबित होतो. जखमी पडलेल्या एका तरुण मुलाला वाचवणारी अर्धनग्न स्त्री, तिचा ब्लाऊज उघडाच आहे ज्यातून तिचे गोरेपान मांसल स्तन हालचाली बरोबर डुचमळत आहेत, घामाने भिजून तिचा परकर मांड्यांना आणि मागे तिच्या मांसल ढुंगणाला चिकटलेला आहे आति तिच्या नितंबाची चीर लांबूनही स्पष्ट दिसत आहे. गाईडचे जाडजूड लिंग या गरम मादीला बघून आळोखेपिळोखे द्यायला लागते आणि त्याच्या चेहऱ्यावर एक क्रूर हास्य येते
क्रमश: