S
StoryPublisher
Guest
आई सोबत संभोग
'बास झाले आता.. सालीला आता घेतलेच पाहिजे.. तयार झाली तर ठीक नायतर.. नायतर तशीच.. तशीच तिला हेपलून काढली पाहिजे.. समजते काय स्वतःला ती? कोण एवढी मोठी लागून गेली ती? बघायला गेले तर तीन पोरांची आई. दिसायला ठीकठाक. वयाने पण जास्त... तरीपण माज किती? इतके तिला सिग्नल देतोय तरी साली ढुंकूनही बघत नाही. समजते तरी स्वतःला काय? आडून सुचवून पाहिले, लंड रगडून काढले सालीच्या गांडीवर पण ढिम्म.. साला एवढा तर एखादा पोरीच्या पाठी फिरलो असतो तर आतापर्यंत तिचा दाणा चुरडून काढला असता.. पण हि.... .. बट नो प्रॉब्लेम तेजू भाय.. देर आए दुरुस्त आए म्हणतात ना.. आता तसेच.. साला म्हण पण काय आहे आणि मी वापरतोय कुठे? ...चल जाऊ दे. आता रात्रीचे साडेआठ झाले आहेत.. जेवण तयार झाले असेल. जाऊन जेऊया आणि तिला घेऊया.. हाहाहा.. जेऊया घेऊया.. आपुन भी साला रायटर बन गय..'
"तेजस .. ए तेजस.. तेजू.. अरे कुठे आहेस तू?"
"काय आहे आई? का हाका मारतेस? मी इकडे माझ्या बेडरूममध्ये आहे.."
"जेवण झाले आहे म्हटले. जेऊन घे पटकन. नंतर मला भांडी घासून ठेवायची आहेत. उद्या कामवाली येणार नाही. लक्षात आहे ना तुझ्या ..?"
"हो गं आई. आहे लक्षात माझ्या. सारखी सारखी माझ्या स्मरणशक्तीवर बोट ठेऊ नकोस."
"स्मरणशक्तीवर बोट ठेऊ नको? मग काय करू? एवढा मोठा घोडा झालास तरी अजून अंडरपॅन्टवर हिंडतोस. ते देखील घरामध्ये?"
"अगं मग अंडरपँटवर घरातच फिरणार ना! थोडी मी असा बाहेर जाऊ शकतो?"
"तेच तर म्हणते मी..जसे बाहेर नाही जाऊ शकत तसे घरात तरी का फिरावे माणसाने?"
"पण तुला काय प्रॉब्लेम आहे?"
"अरे ते कसे दिसते?"
"काय??.."
"जाऊ दे.. मला तुझ्या नादी लागायचे नाही. जेवण तयार आहे. जेऊन घे. मी थोड्या वेळाने जेवायला बसेन. आता जरा आत जाऊन पडते."
"मी पण येऊ का?"
"कुठे?"
"आतमध्ये.. "
"कशाला?"
"पाडण्यासाठी मदत करायला?"
"हे बघ.. ती तुझी फालतुगिरी नेटवरच राहू दे. इथे घरात तिचा काहीही उपयोग नाही."
"ते दिसतंच आहे. काहीही उपयोग नाही ते.. "
"कळतात हो.. सगळी बोलणी कळतात म्हटलं मला."
"कळतात तर मग तसा प्रतिसाद का नाही मिळत?"
"प्रतिसाद म्हणजे? काय टाळ्या वाजवू?? कि माईकवरून पुकारून सगळ्या जगाला सांगू.. माझा पोरगा जवान झाला..त्याला झवायला पोरगी द्या म्हणून.."
"पोरगी कशाला! बाई सुद्धा चालेल कि... "
"तुला लाज नाही का वाटत? आपल्याच आईच्या तोंडावर असे बोलायला?"
"आता स्वतःच्याच आईच्या तोंडावर बोलणार ना! का जाऊन दुसऱ्याच्या बोलू?"
"काय?"
"हेच .. आपलं.. तू सुंदर आहेस, जवान आहेस..
"आणि..."
"आणि माझ्यात आग आहे.. प्लिज ती तुझ्यात सोडू दे ना ...!"
"म्हणजे तू त्यासाठी भीक मागणार तर.."
"अफकोर्स!! सहजासहजी नाही मिळाले तर भीकच मागावी लागणार. दुसरे काय करणार?"
"वेडाच आहेस... अशी भीक मागत बसलास तर कुत्री पण नाही देणार.. बाईची गोष्ट तर विसरूनच जा."
"हँम्म्म .. मग तर .."
"मग तर काय?"
"काही नाही.. जाऊन जेवतो आता. तुला काय... बोलायला लागली कि दहा तास थापा मारशील."
"मेल्या.. मी आणि दहा तास थापा मारते? तिथे किचनमध्ये चार भाकऱ्या थापायला मला आता होत नाही. चांगलीशी पोरगी बघून लग्न कर म्हणते तर, म्हणतो कसा.. मला बाई पाहिजे, पोरगी नको.. "
"येस्स .. आणि ती पण लफड्यासाठी. लग्नासाठी नाहीच्च .."
"काय आजकालची पिढी.. .. .. "
'बास झाले आता.. सालीला आता घेतलेच पाहिजे.. तयार झाली तर ठीक नायतर.. नायतर तशीच.. तशीच तिला हेपलून काढली पाहिजे.. समजते काय स्वतःला ती? कोण एवढी मोठी लागून गेली ती? बघायला गेले तर तीन पोरांची आई. दिसायला ठीकठाक. वयाने पण जास्त... तरीपण माज किती? इतके तिला सिग्नल देतोय तरी साली ढुंकूनही बघत नाही. समजते तरी स्वतःला काय? आडून सुचवून पाहिले, लंड रगडून काढले सालीच्या गांडीवर पण ढिम्म.. साला एवढा तर एखादा पोरीच्या पाठी फिरलो असतो तर आतापर्यंत तिचा दाणा चुरडून काढला असता.. पण हि.... .. बट नो प्रॉब्लेम तेजू भाय.. देर आए दुरुस्त आए म्हणतात ना.. आता तसेच.. साला म्हण पण काय आहे आणि मी वापरतोय कुठे? ...चल जाऊ दे. आता रात्रीचे साडेआठ झाले आहेत.. जेवण तयार झाले असेल. जाऊन जेऊया आणि तिला घेऊया.. हाहाहा.. जेऊया घेऊया.. आपुन भी साला रायटर बन गय..'
"तेजस .. ए तेजस.. तेजू.. अरे कुठे आहेस तू?"
"काय आहे आई? का हाका मारतेस? मी इकडे माझ्या बेडरूममध्ये आहे.."
"जेवण झाले आहे म्हटले. जेऊन घे पटकन. नंतर मला भांडी घासून ठेवायची आहेत. उद्या कामवाली येणार नाही. लक्षात आहे ना तुझ्या ..?"
"हो गं आई. आहे लक्षात माझ्या. सारखी सारखी माझ्या स्मरणशक्तीवर बोट ठेऊ नकोस."
"स्मरणशक्तीवर बोट ठेऊ नको? मग काय करू? एवढा मोठा घोडा झालास तरी अजून अंडरपॅन्टवर हिंडतोस. ते देखील घरामध्ये?"
"अगं मग अंडरपँटवर घरातच फिरणार ना! थोडी मी असा बाहेर जाऊ शकतो?"
"तेच तर म्हणते मी..जसे बाहेर नाही जाऊ शकत तसे घरात तरी का फिरावे माणसाने?"
"पण तुला काय प्रॉब्लेम आहे?"
"अरे ते कसे दिसते?"
"काय??.."
"जाऊ दे.. मला तुझ्या नादी लागायचे नाही. जेवण तयार आहे. जेऊन घे. मी थोड्या वेळाने जेवायला बसेन. आता जरा आत जाऊन पडते."
"मी पण येऊ का?"
"कुठे?"
"आतमध्ये.. "
"कशाला?"
"पाडण्यासाठी मदत करायला?"
"हे बघ.. ती तुझी फालतुगिरी नेटवरच राहू दे. इथे घरात तिचा काहीही उपयोग नाही."
"ते दिसतंच आहे. काहीही उपयोग नाही ते.. "
"कळतात हो.. सगळी बोलणी कळतात म्हटलं मला."
"कळतात तर मग तसा प्रतिसाद का नाही मिळत?"
"प्रतिसाद म्हणजे? काय टाळ्या वाजवू?? कि माईकवरून पुकारून सगळ्या जगाला सांगू.. माझा पोरगा जवान झाला..त्याला झवायला पोरगी द्या म्हणून.."
"पोरगी कशाला! बाई सुद्धा चालेल कि... "
"तुला लाज नाही का वाटत? आपल्याच आईच्या तोंडावर असे बोलायला?"
"आता स्वतःच्याच आईच्या तोंडावर बोलणार ना! का जाऊन दुसऱ्याच्या बोलू?"
"काय?"
"हेच .. आपलं.. तू सुंदर आहेस, जवान आहेस..
"आणि..."
"आणि माझ्यात आग आहे.. प्लिज ती तुझ्यात सोडू दे ना ...!"
"म्हणजे तू त्यासाठी भीक मागणार तर.."
"अफकोर्स!! सहजासहजी नाही मिळाले तर भीकच मागावी लागणार. दुसरे काय करणार?"
"वेडाच आहेस... अशी भीक मागत बसलास तर कुत्री पण नाही देणार.. बाईची गोष्ट तर विसरूनच जा."
"हँम्म्म .. मग तर .."
"मग तर काय?"
"काही नाही.. जाऊन जेवतो आता. तुला काय... बोलायला लागली कि दहा तास थापा मारशील."
"मेल्या.. मी आणि दहा तास थापा मारते? तिथे किचनमध्ये चार भाकऱ्या थापायला मला आता होत नाही. चांगलीशी पोरगी बघून लग्न कर म्हणते तर, म्हणतो कसा.. मला बाई पाहिजे, पोरगी नको.. "
"येस्स .. आणि ती पण लफड्यासाठी. लग्नासाठी नाहीच्च .."
"काय आजकालची पिढी.. .. .. "
