S
StoryPublisher
Guest
स्वैपाकघराचं दार बंद होतं. पण दारात एक फ़ट होती. मी त्यातून पाहू लागलो. आतला प्रकार पाहताच नकळत माझा हात माझ्या लवड्यावर गेला. संगीता एका भिंतीला टेकून बसली होती. तिने आपलं पोलकं समोरून उघड़लं होतं. आजी तिच्या बाजूला बसून तिचा स्तन दाबत होती. समोर तिने एक भांडे धरलं होतं. संगीताच्या स्तनातून दुधाची धार निघत होती आणि भांड्यात पड़त होती.
"आता बरं वाटतं का ग?" आजीने तिचे चुंबन घेत विचारलं. संगीता सुखावून म्हणाली "हो आजी, आता हलकं वाटतय, नाहींतर कसे जड़ होऊन थानं दुखत होते माझे. काल रात्री नंतर हे रिकामेच झाले नाहीं. रघू पण नव्हता"
"चल झाले ना दोन्ही थानं रिकामे! आता हे भांडं फ्रीज़ मधे ठेऊन दे." आजी उठू लागली तर संगीता तिला बिलगली. "आजी, अजून पुरते रिकामे नाहीं झाले माझे थानं. स्मिता ताई असत्या तर...!"
"बरं बरं शहाणे, समजलं मला! मी चोखून देते, उगीच नाटक करू नको." आजीने संगीताला लाड़ाने दरडावलं आणि मग वाकून तिचं एक निपल तोंडात घेऊन चोखू लागली. संगीताने डोळे मिटले आणि आजीचं डोकं घट्ट आपल्या छातीशी कवटाळून घेतलं. ती हळू हळू आपल्या मांड्या पण एकमेकावर घासत होती. थोड्या वेळाने आजीने तिचे स्तन सोड़ले आणि दुसरं तोंडात घेतलं.
दहा मिनिटांनी आजी उठली आणि कपड़े नीट करून निघायची तयारी करू लागली. संगीता जरा हिरमुसली होती. मग सहसा म्हणाली. "आजी आज काय येवढी घाई जायची? मला नीट तुमची सेवा पण करू दिली नाहीं. तुमच्या खोलीत आले असते बघा मी रोजच्या सारखी"
"तू आहे वेंधळी, तुला समजत नाहीं आज किती मोक्याच्या दिवस आहे! अगं तो पोरगा, माझा लाड़का नातू विनय माझी वाट बघत असेल!"
आजी म्हणाली.
संगीताच्या डोक्यात प्रकाश पड़ला. "खरं आजी? म्हणजे तो आला वयात? मजा आहे सगळ्यांची आता. माझी पण ओळख नीट करून द्या त्याच्याशी."
"बरं उद्या दुपारी करून देईन. तो आहे इथे काही दिवस. आता काम कर आणि जा घरी. संध्याकाळी ये रघू बरोबर" आजीच्या आज्ञेनुसार संगीता उठली. "शी, आज कोणीच नाहीये, स्मिता दीदी गावात गेली आणि चारू ताई पण पुण्याला गेली. हेमन्त दादा पण नाहीं. आता मला एखादी काकड़ी किंवा गाजरच शोधावं लागेल." ती त्रासून म्हणाली.
मे तिकडून पळालो. अर्धा अर्थ मला समजला होता कि इथे काय चालतं आणि त्यानेच माझा सालिड उभा झाला होता. आजी आली तोपर्यंत मी कपड़े काढून नागड़ा झालो होतो. लवड़ा मुठीत धरून हलवत बिछान्यावर झोपून तिची वाट बघत होतो. आजीने दार लावलं आणि माझ्या जवळ येऊन मां चुंबन घेतलं. "वा रे चावट पोरा, पहलेच तयार आहेस! अरे मी नुसतं झोपायला म्हटलं होत." ती हसत माझ्या लवड़याकड़े. बघत म्हणाली.
"आता बरं वाटतं का ग?" आजीने तिचे चुंबन घेत विचारलं. संगीता सुखावून म्हणाली "हो आजी, आता हलकं वाटतय, नाहींतर कसे जड़ होऊन थानं दुखत होते माझे. काल रात्री नंतर हे रिकामेच झाले नाहीं. रघू पण नव्हता"
"चल झाले ना दोन्ही थानं रिकामे! आता हे भांडं फ्रीज़ मधे ठेऊन दे." आजी उठू लागली तर संगीता तिला बिलगली. "आजी, अजून पुरते रिकामे नाहीं झाले माझे थानं. स्मिता ताई असत्या तर...!"
"बरं बरं शहाणे, समजलं मला! मी चोखून देते, उगीच नाटक करू नको." आजीने संगीताला लाड़ाने दरडावलं आणि मग वाकून तिचं एक निपल तोंडात घेऊन चोखू लागली. संगीताने डोळे मिटले आणि आजीचं डोकं घट्ट आपल्या छातीशी कवटाळून घेतलं. ती हळू हळू आपल्या मांड्या पण एकमेकावर घासत होती. थोड्या वेळाने आजीने तिचे स्तन सोड़ले आणि दुसरं तोंडात घेतलं.
दहा मिनिटांनी आजी उठली आणि कपड़े नीट करून निघायची तयारी करू लागली. संगीता जरा हिरमुसली होती. मग सहसा म्हणाली. "आजी आज काय येवढी घाई जायची? मला नीट तुमची सेवा पण करू दिली नाहीं. तुमच्या खोलीत आले असते बघा मी रोजच्या सारखी"
"तू आहे वेंधळी, तुला समजत नाहीं आज किती मोक्याच्या दिवस आहे! अगं तो पोरगा, माझा लाड़का नातू विनय माझी वाट बघत असेल!"
आजी म्हणाली.
संगीताच्या डोक्यात प्रकाश पड़ला. "खरं आजी? म्हणजे तो आला वयात? मजा आहे सगळ्यांची आता. माझी पण ओळख नीट करून द्या त्याच्याशी."
"बरं उद्या दुपारी करून देईन. तो आहे इथे काही दिवस. आता काम कर आणि जा घरी. संध्याकाळी ये रघू बरोबर" आजीच्या आज्ञेनुसार संगीता उठली. "शी, आज कोणीच नाहीये, स्मिता दीदी गावात गेली आणि चारू ताई पण पुण्याला गेली. हेमन्त दादा पण नाहीं. आता मला एखादी काकड़ी किंवा गाजरच शोधावं लागेल." ती त्रासून म्हणाली.
मे तिकडून पळालो. अर्धा अर्थ मला समजला होता कि इथे काय चालतं आणि त्यानेच माझा सालिड उभा झाला होता. आजी आली तोपर्यंत मी कपड़े काढून नागड़ा झालो होतो. लवड़ा मुठीत धरून हलवत बिछान्यावर झोपून तिची वाट बघत होतो. आजीने दार लावलं आणि माझ्या जवळ येऊन मां चुंबन घेतलं. "वा रे चावट पोरा, पहलेच तयार आहेस! अरे मी नुसतं झोपायला म्हटलं होत." ती हसत माझ्या लवड़याकड़े. बघत म्हणाली.
