S
StoryPublisher
Guest
उद्घघाटन
रमेश आणि उमेश हे दोघेही अगदी लहानपणापासूनचे जवळचे मित्र होते. दोघांनीही इंजिनिअरपर्यंत शिक्षण घेतल्यावर मुंबईच्या एकाच आय.टी कंपनीत नोकरी धरली. त्याच कंपनीत शाळेपासून ओळख असलेल्या जिवाभावाच्या मैत्रीणी- रमा आणि उमाला पण साॅफ्टवेअर इंजिनिअर म्हणून नोकऱ्या लागल्या. योगायोगाने या दोघींची ओळख रमेश आणि उमेशशी झाली. ओळखीचं रूपांतर प्रेमात कधी झालं ते कळलंच नाही. रमेशनं रमाला प्रोपज केलं आणि उमेशनं उमाला प्रोपज केलं. या दोन जोड्यांच्या नावात पण मोठं साम्य होतं. 'र' म्हणजे रमेश आणि रमा... 'उ' म्हणजे उमेश आणि उमा...
असं ते टिपीकल नाव होतं. त्यामुळेच या जोड्यांची नावे कुणाच्याही लक्षात राहत होती.
'पट मंगनी पट शादी' याप्रमाणे चौघांनीही एकाच मॅरेजहाॅलमध्ये एकाच वेळेस सामुहिकपणे लग्न उरकलं. पाहुण्यांच्या गराड्यात नव्या नवरीन-नवरदेवांना एकांतवास मिळणे अवघड झालं होतं. लग्नाची पहिली रात्र म्हणजे सुहागरात कशी साजरी करावी हा मोठा प्रश्न त्यांना भेडसावू लागला. म्हणून रमेश रमाच्या कानाजवळ जाऊन म्हणाला,
"आपल्याला आता सुहागरात गोव्यालाच साजरी करावी लागेल, असं दिसतंय. उद्याच तर आपल्याला निघायचं आहे ना... मग तेवढा धीर धरावा लागेल."
रमेशच्या बोलण्याने रमा कमालीची लाजली. यावर ती काहीही बोलली नाही.
हीच अवस्था उमेश आणि उमाची झाली होती. त्यांनीही संयम बाळगला होता.
हनिमुनला दोन्ही जोडप्यांनी सोबत सोबत जायचं, असं ठरलं होतं. हनीमूनसाठी त्यांनी गोव्याची निवड केली. एकदा मित्रांसोबत गोव्याला जाऊन रमेश आणि उमेशनं आनंद लुटला होता. पण आता हनिमून साजरा करायला जायचं म्हणजे एक वेगळाच आनंद मिळणार होता. गोवा ट्रिप म्हणजे रंगरंगीले स्वप्न... मस्ती, खवय्येगीरी आणि समुद्र किनारे यांचा संगम...
इंटरनेटवर दोघेही हाॅटेल्सची माहिती सर्च करु लागलेत. निरनिराळे हाॅटेल्स, त्यांची भाडे, फोटो इत्यादी माहिती मोबाईलच्या स्क्रीनवर पाहता पाहता फाईव्ह स्टार हाॅटेल्स पण त्यांच्या डोळ्यासमोर चमकू लागलेत. मग रमेश थबकला. उमेशला म्हणाला,
"उमेश, हे फाईव्ह स्टार हाॅटेल्स बघ किती छान आहेत!. जायचं का या हाॅटेलमध्ये...?"
उमेश म्हणाला,
" हरकत नाही. पण भाडे तर बघ... किती १५००० रुपये? इतके पैसे द्यायचे का...?"
एका रुमचं एका दिवसाचं भाडं १५००० रुपये बघून दोघेही थक्क झालेत.
"अरे, आपण गोव्याला मौजमजा करायला जात आहोत, ना.... मग खर्चाला मागेपुढे पाहायचं नाही. एकदातरी जीवनात अशा हॉटेलमध्ये राहून पाहिलं पाहिजे... अनायसे आपण हनिमूनच्या निमित्ताने जात आहोत. नंतर कधी असा मोका येणार नाही. अशा फाईव्ह स्टार हाॅटेलच्या रॉयल आणि आरामदायक सेवेचा आनंद घेवून पाहू या. तीन दिवसांचे किती पैसे जातील? पंचेचाळीस हजार... जाऊ देना... पैसे कमवायला आपलं अख्खं जीवन खूप बाकी आहे. पण एक कायमची आठवण राहील, आपल्या आयुष्यात...."
एक आगळावेगळा अनुभव घ्यायचा म्हणून उमेशही तयार झाला. मग रमेशने ऑनलाईन पद्धतीने डबलबेडच्या दोन रुम्स बूक केल्यात.
गोव्याचा ट्रिपला जो काही खर्च येईल, तो रमेशने आधी करायचा. नतर हिशोब करून वाटून घेऊ, असं त्यांच्यात आपसात ठरलं होतं.
तसं त्यांना विमानानेही गोव्याला जाता आलं असतं. पण त्यांना कोकणचा नैसर्गिक देखावा पाहायचा होता. त्यातल्या त्यात मुंबईवरुन गोव्याला जाताना कोकणातील निसर्ग सौंदर्य न्याहाळण्याचा आनंद म्हणजे एक पर्वणीच असते. म्हणून रेल्वेने गोव्यापर्यंत प्रवास करायचा असा विचार त्यांनी केला. त्यानुसार रमेशने ऑनलाईन पद्धतीनेच वातानुकुलीत रेल्वेचं बुकींग केलं.
दोघेही मित्र आपापल्या नव्या नवरींना घेऊन लग्न झाल्याच्या दुसऱ्याच दिवशी सकाळी वातानुकूलित रेल्वेने गोव्याला जायला निघालेत. रेल्वे दिवसा धावत असल्याने कोकणचा देखावा न्याहाळता आला.
कोकण रेल्वेचा प्रवास म्हटला कि निसर्ग सौंदर्याने सजवलेलं नयनरम्य हिरवळ, नद्या, नाले, दऱ्या-खोरे, खळखळ करत कोसळणारे धबधबे यांचा मनमुराद आनंद घेत करत असलेला प्रवास...
गोव्याला पोहोचतांना रात्रीचे आठ वाजले होते. त्यांना आणायला हाॅटेलवाल्यानी फोरव्हिलर गाडी पाठवली होती.
त्यात बसून ते हाॅटेलमध्ये आलेत. समुद्र किनाऱ्यावर वसलेलं हे फाईव्ह स्टार हाॅटेल विस्तीर्ण परिसरात पसरलेलं होतं. त्यात डोळे दिपून जातील इतक्या विविध सुविधा होत्या. रमेश आणि उमेश आपापल्या रूममध्ये गेलेत. इकडे ह्या दोघीजणी हाँटेलमधील नेत्रदीपक झगमगाट पाहण्यात दंग झाल्या होत्या. रमेशने त्यांना मागोमाग यायला खुनावलं.
दोन्हीही जोड्या आपापल्या रूममध्ये गेल्यात. रूमबाॅयने ज्यांचं-त्यांचं सामान त्यांच्या त्यांच्या रुममध्ये आणून दिलं.
समुद्र किनाऱ्याचा देखावा दिसेल, अशी ती मोठी लक्झरी रुम होती.
रमेश व रमा तेथील ऐसपैस, जंबो बेड पाहून आश्चर्यचकित झालेत. हा बेड म्हणजे चौघांना कसंही आडवंतिडवं एकत्रितपणे झोपता येईल, एवढा मोठा होता. ते पाहून रमेश म्हणाला,
"उगीच आपण दोन रुम्स घेतलेत... त्यापेक्षा एक रुम घेतली असती तर आपण चौघेही या एकाच बेडवर झोपलो असतो. पैसेही वाचले असते."
"पण चौघांना एक रुम दिली असती का त्यांनी?" रमाने शंका व्यक्त केली.
"नाही गं, नसती दिली. मी असंच म्हटलं..."
उमेश आणि उमाच्या जोडीपेक्षा ही रमेशची जोडी जरा अॅडव्हान्सच होती.
"व्वा... किती छान आहे!" असे सहज वाक्य रमाच्या तोंडून निघालं. तिथला तो राजेशाही थाट पाहून ते हरखून गेलेत. रुममध्ये सोफा सेट, त्याच्या सोबत मोठमोठ्या आरामदायक खुर्च्या, टी टेबल, आलमारी, फोन, टि.व्ही, आरशे, फ्रिज, लाईट्स अशा कितीतरी बऱ्याच सुविधा होत्या. मोठी बाथरुम होती. त्यात बाथटबची सुविधा होती. त्यात जोडप्याने आंघोळ करता येईल इतका तो टब मोठा होता. बाथरुममध्ये बेस्ट क्वॉलिटीचा सोप, शॅम्पू, कंडिशनर, टूथपेस्ट, सेव्हिंग कीट, केस कोरडे करण्यासाठी केसड्रायर इत्यादी ठेवले होते. रुमला लागूनच सेपरेट पोहायला स्विमिंग पूल होता.
"रमेश मला आंघोळ करून फ्रेश व्हायचं आहे. मी जाऊ का बाथरुममध्ये?"
"अग, मी पण येतो ना... आपण दोघेही एकत्रितपणे आंघोळ करू. चालेल ना..."
"हो. चालेल." अशी रमा हसून म्हणाली.
मग दोघांनीही एकमेकांचे कपडे काढायला मदत केली. त्यावेळी ते पहिल्यांदाच एकमेकांच्या नग्न शरीराला अन् नाजूक अवयवांना स्पर्श करत होते. त्यांच्यात कामूक भावना उद्यपीत झाल्या होत्या. बाथटबचा वापर न करता त्यांनी आंघोळीसाठी शाॅवरचा वापर केला. त्यांना लवकरच आंघोळ आटोपून हनिमूनची तयारी करायची होती; म्हणून अधिक वेळ न गमावता स्पर्शसुखातच त्यांनी समाधान मानून बाथरुमच्या बाहेर पडले. आंघोळीमुळे त्यांना दिवसभराचा थकवा दूर झाल्यासारखे वाटले. तिने शाॅर्ट व टॉप असा नाईट ड्रेस घातला. त्यानेही बरमुडा व टी शर्ट घातला. उमेश आणि उमा पण फ्रेश होऊन रमेशच्या रुममध्ये लवकरच आलेत.
उमेश आणि उमा रमेशच्या रूममध्ये पदार्पण करताच रमेशने त्यांना हसतमुखाने 'वेलकम' म्हटलं. त्यांनीही हसतमुखाने 'थॅन्क्स' म्हणून प्रतिसाद दिला.
दोघेही सोफ्यावर विराजमान झालेत.
बहुतेक दोघ्याही ललनांनी आपल्या अंगावर परम्युम शिंपडल्यामुळे सुवासाचा घमघमाट सुटला होता. त्या मोहक गंधाने रमेश व उमेश कमालीचे उद्दिपित झाले होते.
"आता पुढील प्रोग्राम काय?" उमेश रमेशला म्हणाला.
"हं. तेच आता आपण ठरवू या. गोव्यात काजुबोंडाची फेनी नावाची वाईन प्रसिध्द आहे. ती बोलवायची काय?"
"ठीक आहे." असं उमेश म्हणाला.
मग त्यांनी रुमबॉयला बोलावून काजुफेनी व सोबत काजुफ्राय, मच्छी व चिकनच्या डीश आणन्याची ऑर्डर दिली.
एका प्रशस्त सोफ्यावर रमेश व त्याची नववधू रमा तर दुसऱ्या सोफ्यावर उमेश व त्याची नववधू उमा एकमेकांना चिपकून बसलेत. दोघींच्या मादक श्वासाचा गंध रुमभर पसरला होता. त्या गंधाने रमेश व उमेश भारावून गेले होते. त्यांची कानशिले तापली होती.
दोघीही रंगाने गोऱ्या, सडपातळ, गुलाबाच्या फुलांसारखे नाजुक गाल, सरळ नाक, रसरशीत ओठ, बाहुलीसारखे बोलके व मोठे डोळे आणि काळे लांबसडक केस, स्निग्ध गोरी त्वचा, रसरशीत अन् उन्नत उरोज आणि भरगच्च नितंब, अंगात भरलेल्या व तारुण्याने मुसमुसलेल्या जवान पोरी होत्या. त्या दोघीही खूपच ताज्यातवान्या आणि एखाद्या सौदर्य देवतेप्रमाणे अतिशय साजऱ्या दिसत होत्या. त्यांच्या अशा रुपामुळे त्यांचे नवरे रोमांचित न झाले तरच नवल!
रूममधील प्रसन्न वातावरण पाहून केवळ रमेश व उमेशचाच नव्हे तर रमा व उमाचा सुध्दा श्वास गरम होत गेला. त्यांच्या हृदयाची धडधड वाढत चालली होती.
मग त्यांनी उगीचच थोड्याफार इकडच्या तिकडच्या गप्पा मारुन त्यांच्यातील अवघडपणा नाहीसा केला.
तेवढ्यात रुमबॉय ड्रिंक व जेवणाच्या डीश घेऊन आला. रमेशने ड्रिंकचे चार पेग तयार केले. त्याने एक पेग आपल्या बायकोला दिला. तिने तो सहजपणे हातात घेतला. दुसरा पेग उमेशला दिला. त्यानेही घेतला. तिसरा पेग उमेशच्या बायकोला देताना उमाकडे हात लांबवला. ती मात्र आढेवेढे घेऊ लागली.
उमाचा नकार बघून रमेश म्हणाला,
"आपण येथे ऎन्जॉय करायला आलोय. त्यामुळे प्रसंगाचा विरस करु नका, वहिनी... मस्त ऎन्जॉय करा."
उमेशनेही त्याला दुजोरा दिला. मग उमाने रमेशला मान देऊन त्याच्या हातातल्या ग्लासाचा स्विकार केला. उरलेला एक ग्लास रमेशने स्वतःच्या हातात घेतला.
मग चौघांनीही चिअर्स करत ड्रिंकचा ग्लास तोंडाला लावला. ड्रिंकचा एकेक घोट घेत व सोबत काजू, मच्छी व चिकनचे तुकडे तोंडात घालत रमून गेलेत. सर्वांच्या अंगात हळुहळु दारुची धुंदी चढत गेली. रमेशने आवेगाने आपली बायको- रमाला जवळ ओढून तिला मिठीत घेतले. ड्रिंकसोबत तिच्या गोबऱ्या गोबऱ्या गालाचे दीर्घ चुंबन घेऊ लागला. तिच्या ओठांचे अमृत चाखण्यात रमून गेला.
रमाच्या कोमल गुलाबी ओठांचे मखमली स्पर्श रमेशच्या
सर्वांगावर होताच त्यांच्या कामुक भावना ऊफाळुन आल्यात.
रमेश आणि उमेश हे दोघेही अगदी लहानपणापासूनचे जवळचे मित्र होते. दोघांनीही इंजिनिअरपर्यंत शिक्षण घेतल्यावर मुंबईच्या एकाच आय.टी कंपनीत नोकरी धरली. त्याच कंपनीत शाळेपासून ओळख असलेल्या जिवाभावाच्या मैत्रीणी- रमा आणि उमाला पण साॅफ्टवेअर इंजिनिअर म्हणून नोकऱ्या लागल्या. योगायोगाने या दोघींची ओळख रमेश आणि उमेशशी झाली. ओळखीचं रूपांतर प्रेमात कधी झालं ते कळलंच नाही. रमेशनं रमाला प्रोपज केलं आणि उमेशनं उमाला प्रोपज केलं. या दोन जोड्यांच्या नावात पण मोठं साम्य होतं. 'र' म्हणजे रमेश आणि रमा... 'उ' म्हणजे उमेश आणि उमा...
असं ते टिपीकल नाव होतं. त्यामुळेच या जोड्यांची नावे कुणाच्याही लक्षात राहत होती.
'पट मंगनी पट शादी' याप्रमाणे चौघांनीही एकाच मॅरेजहाॅलमध्ये एकाच वेळेस सामुहिकपणे लग्न उरकलं. पाहुण्यांच्या गराड्यात नव्या नवरीन-नवरदेवांना एकांतवास मिळणे अवघड झालं होतं. लग्नाची पहिली रात्र म्हणजे सुहागरात कशी साजरी करावी हा मोठा प्रश्न त्यांना भेडसावू लागला. म्हणून रमेश रमाच्या कानाजवळ जाऊन म्हणाला,
"आपल्याला आता सुहागरात गोव्यालाच साजरी करावी लागेल, असं दिसतंय. उद्याच तर आपल्याला निघायचं आहे ना... मग तेवढा धीर धरावा लागेल."
रमेशच्या बोलण्याने रमा कमालीची लाजली. यावर ती काहीही बोलली नाही.
हीच अवस्था उमेश आणि उमाची झाली होती. त्यांनीही संयम बाळगला होता.
हनिमुनला दोन्ही जोडप्यांनी सोबत सोबत जायचं, असं ठरलं होतं. हनीमूनसाठी त्यांनी गोव्याची निवड केली. एकदा मित्रांसोबत गोव्याला जाऊन रमेश आणि उमेशनं आनंद लुटला होता. पण आता हनिमून साजरा करायला जायचं म्हणजे एक वेगळाच आनंद मिळणार होता. गोवा ट्रिप म्हणजे रंगरंगीले स्वप्न... मस्ती, खवय्येगीरी आणि समुद्र किनारे यांचा संगम...
इंटरनेटवर दोघेही हाॅटेल्सची माहिती सर्च करु लागलेत. निरनिराळे हाॅटेल्स, त्यांची भाडे, फोटो इत्यादी माहिती मोबाईलच्या स्क्रीनवर पाहता पाहता फाईव्ह स्टार हाॅटेल्स पण त्यांच्या डोळ्यासमोर चमकू लागलेत. मग रमेश थबकला. उमेशला म्हणाला,
"उमेश, हे फाईव्ह स्टार हाॅटेल्स बघ किती छान आहेत!. जायचं का या हाॅटेलमध्ये...?"
उमेश म्हणाला,
" हरकत नाही. पण भाडे तर बघ... किती १५००० रुपये? इतके पैसे द्यायचे का...?"
एका रुमचं एका दिवसाचं भाडं १५००० रुपये बघून दोघेही थक्क झालेत.
"अरे, आपण गोव्याला मौजमजा करायला जात आहोत, ना.... मग खर्चाला मागेपुढे पाहायचं नाही. एकदातरी जीवनात अशा हॉटेलमध्ये राहून पाहिलं पाहिजे... अनायसे आपण हनिमूनच्या निमित्ताने जात आहोत. नंतर कधी असा मोका येणार नाही. अशा फाईव्ह स्टार हाॅटेलच्या रॉयल आणि आरामदायक सेवेचा आनंद घेवून पाहू या. तीन दिवसांचे किती पैसे जातील? पंचेचाळीस हजार... जाऊ देना... पैसे कमवायला आपलं अख्खं जीवन खूप बाकी आहे. पण एक कायमची आठवण राहील, आपल्या आयुष्यात...."
एक आगळावेगळा अनुभव घ्यायचा म्हणून उमेशही तयार झाला. मग रमेशने ऑनलाईन पद्धतीने डबलबेडच्या दोन रुम्स बूक केल्यात.
गोव्याचा ट्रिपला जो काही खर्च येईल, तो रमेशने आधी करायचा. नतर हिशोब करून वाटून घेऊ, असं त्यांच्यात आपसात ठरलं होतं.
तसं त्यांना विमानानेही गोव्याला जाता आलं असतं. पण त्यांना कोकणचा नैसर्गिक देखावा पाहायचा होता. त्यातल्या त्यात मुंबईवरुन गोव्याला जाताना कोकणातील निसर्ग सौंदर्य न्याहाळण्याचा आनंद म्हणजे एक पर्वणीच असते. म्हणून रेल्वेने गोव्यापर्यंत प्रवास करायचा असा विचार त्यांनी केला. त्यानुसार रमेशने ऑनलाईन पद्धतीनेच वातानुकुलीत रेल्वेचं बुकींग केलं.
दोघेही मित्र आपापल्या नव्या नवरींना घेऊन लग्न झाल्याच्या दुसऱ्याच दिवशी सकाळी वातानुकूलित रेल्वेने गोव्याला जायला निघालेत. रेल्वे दिवसा धावत असल्याने कोकणचा देखावा न्याहाळता आला.
कोकण रेल्वेचा प्रवास म्हटला कि निसर्ग सौंदर्याने सजवलेलं नयनरम्य हिरवळ, नद्या, नाले, दऱ्या-खोरे, खळखळ करत कोसळणारे धबधबे यांचा मनमुराद आनंद घेत करत असलेला प्रवास...
गोव्याला पोहोचतांना रात्रीचे आठ वाजले होते. त्यांना आणायला हाॅटेलवाल्यानी फोरव्हिलर गाडी पाठवली होती.
त्यात बसून ते हाॅटेलमध्ये आलेत. समुद्र किनाऱ्यावर वसलेलं हे फाईव्ह स्टार हाॅटेल विस्तीर्ण परिसरात पसरलेलं होतं. त्यात डोळे दिपून जातील इतक्या विविध सुविधा होत्या. रमेश आणि उमेश आपापल्या रूममध्ये गेलेत. इकडे ह्या दोघीजणी हाँटेलमधील नेत्रदीपक झगमगाट पाहण्यात दंग झाल्या होत्या. रमेशने त्यांना मागोमाग यायला खुनावलं.
दोन्हीही जोड्या आपापल्या रूममध्ये गेल्यात. रूमबाॅयने ज्यांचं-त्यांचं सामान त्यांच्या त्यांच्या रुममध्ये आणून दिलं.
समुद्र किनाऱ्याचा देखावा दिसेल, अशी ती मोठी लक्झरी रुम होती.
रमेश व रमा तेथील ऐसपैस, जंबो बेड पाहून आश्चर्यचकित झालेत. हा बेड म्हणजे चौघांना कसंही आडवंतिडवं एकत्रितपणे झोपता येईल, एवढा मोठा होता. ते पाहून रमेश म्हणाला,
"उगीच आपण दोन रुम्स घेतलेत... त्यापेक्षा एक रुम घेतली असती तर आपण चौघेही या एकाच बेडवर झोपलो असतो. पैसेही वाचले असते."
"पण चौघांना एक रुम दिली असती का त्यांनी?" रमाने शंका व्यक्त केली.
"नाही गं, नसती दिली. मी असंच म्हटलं..."
उमेश आणि उमाच्या जोडीपेक्षा ही रमेशची जोडी जरा अॅडव्हान्सच होती.
"व्वा... किती छान आहे!" असे सहज वाक्य रमाच्या तोंडून निघालं. तिथला तो राजेशाही थाट पाहून ते हरखून गेलेत. रुममध्ये सोफा सेट, त्याच्या सोबत मोठमोठ्या आरामदायक खुर्च्या, टी टेबल, आलमारी, फोन, टि.व्ही, आरशे, फ्रिज, लाईट्स अशा कितीतरी बऱ्याच सुविधा होत्या. मोठी बाथरुम होती. त्यात बाथटबची सुविधा होती. त्यात जोडप्याने आंघोळ करता येईल इतका तो टब मोठा होता. बाथरुममध्ये बेस्ट क्वॉलिटीचा सोप, शॅम्पू, कंडिशनर, टूथपेस्ट, सेव्हिंग कीट, केस कोरडे करण्यासाठी केसड्रायर इत्यादी ठेवले होते. रुमला लागूनच सेपरेट पोहायला स्विमिंग पूल होता.
"रमेश मला आंघोळ करून फ्रेश व्हायचं आहे. मी जाऊ का बाथरुममध्ये?"
"अग, मी पण येतो ना... आपण दोघेही एकत्रितपणे आंघोळ करू. चालेल ना..."
"हो. चालेल." अशी रमा हसून म्हणाली.
मग दोघांनीही एकमेकांचे कपडे काढायला मदत केली. त्यावेळी ते पहिल्यांदाच एकमेकांच्या नग्न शरीराला अन् नाजूक अवयवांना स्पर्श करत होते. त्यांच्यात कामूक भावना उद्यपीत झाल्या होत्या. बाथटबचा वापर न करता त्यांनी आंघोळीसाठी शाॅवरचा वापर केला. त्यांना लवकरच आंघोळ आटोपून हनिमूनची तयारी करायची होती; म्हणून अधिक वेळ न गमावता स्पर्शसुखातच त्यांनी समाधान मानून बाथरुमच्या बाहेर पडले. आंघोळीमुळे त्यांना दिवसभराचा थकवा दूर झाल्यासारखे वाटले. तिने शाॅर्ट व टॉप असा नाईट ड्रेस घातला. त्यानेही बरमुडा व टी शर्ट घातला. उमेश आणि उमा पण फ्रेश होऊन रमेशच्या रुममध्ये लवकरच आलेत.
उमेश आणि उमा रमेशच्या रूममध्ये पदार्पण करताच रमेशने त्यांना हसतमुखाने 'वेलकम' म्हटलं. त्यांनीही हसतमुखाने 'थॅन्क्स' म्हणून प्रतिसाद दिला.
दोघेही सोफ्यावर विराजमान झालेत.
बहुतेक दोघ्याही ललनांनी आपल्या अंगावर परम्युम शिंपडल्यामुळे सुवासाचा घमघमाट सुटला होता. त्या मोहक गंधाने रमेश व उमेश कमालीचे उद्दिपित झाले होते.
"आता पुढील प्रोग्राम काय?" उमेश रमेशला म्हणाला.
"हं. तेच आता आपण ठरवू या. गोव्यात काजुबोंडाची फेनी नावाची वाईन प्रसिध्द आहे. ती बोलवायची काय?"
"ठीक आहे." असं उमेश म्हणाला.
मग त्यांनी रुमबॉयला बोलावून काजुफेनी व सोबत काजुफ्राय, मच्छी व चिकनच्या डीश आणन्याची ऑर्डर दिली.
एका प्रशस्त सोफ्यावर रमेश व त्याची नववधू रमा तर दुसऱ्या सोफ्यावर उमेश व त्याची नववधू उमा एकमेकांना चिपकून बसलेत. दोघींच्या मादक श्वासाचा गंध रुमभर पसरला होता. त्या गंधाने रमेश व उमेश भारावून गेले होते. त्यांची कानशिले तापली होती.
दोघीही रंगाने गोऱ्या, सडपातळ, गुलाबाच्या फुलांसारखे नाजुक गाल, सरळ नाक, रसरशीत ओठ, बाहुलीसारखे बोलके व मोठे डोळे आणि काळे लांबसडक केस, स्निग्ध गोरी त्वचा, रसरशीत अन् उन्नत उरोज आणि भरगच्च नितंब, अंगात भरलेल्या व तारुण्याने मुसमुसलेल्या जवान पोरी होत्या. त्या दोघीही खूपच ताज्यातवान्या आणि एखाद्या सौदर्य देवतेप्रमाणे अतिशय साजऱ्या दिसत होत्या. त्यांच्या अशा रुपामुळे त्यांचे नवरे रोमांचित न झाले तरच नवल!
रूममधील प्रसन्न वातावरण पाहून केवळ रमेश व उमेशचाच नव्हे तर रमा व उमाचा सुध्दा श्वास गरम होत गेला. त्यांच्या हृदयाची धडधड वाढत चालली होती.
मग त्यांनी उगीचच थोड्याफार इकडच्या तिकडच्या गप्पा मारुन त्यांच्यातील अवघडपणा नाहीसा केला.
तेवढ्यात रुमबॉय ड्रिंक व जेवणाच्या डीश घेऊन आला. रमेशने ड्रिंकचे चार पेग तयार केले. त्याने एक पेग आपल्या बायकोला दिला. तिने तो सहजपणे हातात घेतला. दुसरा पेग उमेशला दिला. त्यानेही घेतला. तिसरा पेग उमेशच्या बायकोला देताना उमाकडे हात लांबवला. ती मात्र आढेवेढे घेऊ लागली.
उमाचा नकार बघून रमेश म्हणाला,
"आपण येथे ऎन्जॉय करायला आलोय. त्यामुळे प्रसंगाचा विरस करु नका, वहिनी... मस्त ऎन्जॉय करा."
उमेशनेही त्याला दुजोरा दिला. मग उमाने रमेशला मान देऊन त्याच्या हातातल्या ग्लासाचा स्विकार केला. उरलेला एक ग्लास रमेशने स्वतःच्या हातात घेतला.
मग चौघांनीही चिअर्स करत ड्रिंकचा ग्लास तोंडाला लावला. ड्रिंकचा एकेक घोट घेत व सोबत काजू, मच्छी व चिकनचे तुकडे तोंडात घालत रमून गेलेत. सर्वांच्या अंगात हळुहळु दारुची धुंदी चढत गेली. रमेशने आवेगाने आपली बायको- रमाला जवळ ओढून तिला मिठीत घेतले. ड्रिंकसोबत तिच्या गोबऱ्या गोबऱ्या गालाचे दीर्घ चुंबन घेऊ लागला. तिच्या ओठांचे अमृत चाखण्यात रमून गेला.
रमाच्या कोमल गुलाबी ओठांचे मखमली स्पर्श रमेशच्या
सर्वांगावर होताच त्यांच्या कामुक भावना ऊफाळुन आल्यात.