S
StoryPublisher
Guest
रात्री विजय, संगीता जेवून गेल्यावर नंतर भावजी आणि तिच्यात काय घडले ते तिने संगीताला सांगितले. भावजींनी कसे प्रेमाने तिच्या योनीवरील केस काढले आणि मग कसे तिला हळुवार प्रेम केले ते सगळे तिने तिला सांगितले... सायली सांगत असताना संगीता तिला मध्ये मध्ये काही प्रश्न आणि शंका विचारत होती व सायली तिच्या परीने योग्य वाटेल ते उत्तर तिला देत होती...
एकूणच भावनेच्या भरात आणि वातावरण्याच्या प्रभावात भावजी आणि सायली वहावत गेले आणि त्यांच्यात शारिरीक संबंध घडून आले हे संगीताला पटले. त्यांचे असे लैंगीक संबंध योग्य नव्हते पण त्याचा दोष ना तिचा होता ना भावजींचा हे सायलीने तिला पटवून दिले... सायलीचे सगळे म्हणणे ऐकून झाल्यावर संगीता शांत झाली! सायलीने तिला पटवून दिले की जरी तिच्यात आणि माझ्यात असे लैंगीक संबंध घडले तरी ते फक्त तात्पुरते आहेत. नवरा म्हणून संतोषवर तिचे पहिल्यासारखेच प्रेम आहे आणि ते कायम रहाणार आहे.
पुढे सायलीने संगीताला म्हटले की ती तिची इतकी जिवलग मैत्रिण आहे तेव्हा तिला ती सगळे सांगणारच होती पण परत गेल्यानंतर... आता जेव्हा तिला येथेच ते माहीत पडले आहे तेव्हा तिला आता हलके हलके वाटू लागले आहे... संगीताने शेवटी सायलीची मनस्थिती जाणून घेतली व तिच्यावरील राग काढून टाकला. मग दोघींनी थोडा वेळ मनसोक्त गप्पा मारल्या व सायलीने माझ्याबरोबर केलेल्या 'मजेबद्दल' चावट चावट चर्चा केली.
मग सायलीला आठवले की आमच्या रूममध्ये मी नाश्ता ऑर्डर केला आहे. तिने मग संगीताला नाश्ता घेण्यासाठी आमच्या रूममध्ये चलण्याचा आग्रह केला पण ती यायला लाजू लागली... आता जेव्हा तिला माहीत पडले होते की भावजी म्हणजे मी किती 'प्रेमळ' आणि 'चावट' आहेत तेव्हा ती माझ्यासमोर यायला लाजायला लागली... पण सायलाने तिला फारच गळ घातली तेव्हा ती यायला तयार झाले. संगीताने सायलीला म्हटले की तू पुढे हो मी आलेच मागून... तेव्हा सायली परत आली होती...
सगळे ऐकून मी एकदम खूष झालो आणि मी सायलीला करकचून मिठी मारली! तिच्यावर चुंबनचा वर्षाव करत मी तिला म्हणालो,
"ओह, सायली!... मला वाटले नव्हते तू इतकी हुषार आहेस ते... तू संगीताला आपल्यातील संबंधाबद्दल किती हुशारीने पटवून दिलेस... मला तुझा अभिमान वाटतो!"
"उंहं... भावजी... आता जरा हे 'प्रेम' कमी दाखवा... किती मुश्किलीने मी तिची समजूत काढली आहे... तिच्यासमोर आता असा फाजिलपणा दाखवू नका..." असे बोलून सायली माझी मिठी सोडवायला लागली...
"अग... कसली चिंता करतेस...," मी तिला तरीही धरून ठेवत म्हणालो, "आत्ता जसे तिने तुला समजून घेतले आहे तसे पुढेही समजून घेईल... मला तर वाटते आपल्या ह्या आगळ्या वेगळ्या पिकनीकमध्ये ती पण सामील होईल..."
"नाही हं भावजी... तसे काही करण्याचा विचारही करू नका... नाहीतर इतके सगळे जमून आले आहे ते बिघडून जाईल... पण ही बया आली कशी नाही अजून?" सायलीने शंकेने म्हटले.
"तिच्या रूमवर फोन करून विचार बर... तिला म्हणावे लवकर ये नाहीतर भावजी येतील न्यायला..." मी हसून सायलीला म्हणालो.
त्यावर सायलीही खळखळून हसली आणि फोनकडे वळाली. तिने संगीताच्या रूमचा नंबर फिरवला. काही क्षणात संगीताने पलिकडून फोन उचलला. मग सायलीने तिला लवकर रूममध्ये यायला सांगितले. मी सायलीला हळूच म्हटले की तिला बॅग घेवून यायला सांग. त्याप्रमाणे सायलीने तिला सांगितले आणि फोन ठेवून दिला. सायली म्हणाली की संगीता निघतच होती व तिने बॅग ऑलरेडी भरलेली होती तेव्हा बॅग घेवून ती आत्ता येईल...
सायली माझ्या जवळ आली तेव्हा मी तिला पुन्हा जवळ घेवून आवळले आणि तिच्या ओठांचे चुंबन घेत म्हणालो,
"जरा शेवटचे रसपान करू दे मला... संगीता आल्यावर न जाणो काही करायला मिळेल की नाही..."
त्यावर सायली काही बोलली नाही व नुसतीच हसत लाजत मला चुंबनात साथ देवू लागली... तिचे चुंबन घेताना मी तिचे नितंब कुस्करत होतो तर मध्येच हात पुढे आणून तिची योनी चाचपत होतो... सायलीही पॅन्टवरून माझ्या लंडावर हात फिरवत होती... माझा लंड कडक होत चालला होता... तिला एक क्विक शॉट मारावा का असा विचार मी करू लागलो पण तेवढ्यात दरवाज्यावर टकटक झाली. दचकून आम्ही दोघे पटकन बाजूला झालो!
सायलीने जावून दरवाजा उघडला आणि संगीता बॅग घेवून आत आली. सायलीने दरवाजा लावून घेतला आणि संगीताच्या हातातून बॅग घेवून कोपऱ्यात ठेवली. माझी आणि संगीताची नजरानजर झाली आणि संगीताने लाजून मान खाली घातली. आता ती मला खूपच लाजायला लागली म्हणून मी तिला म्हणालो,
"संगीता, बैस येथे चेअरवर आणि नाश्ता चालू कर..."
संगीता लाजत लाजत चेअरवर बसली. मी सायलीला दुसऱ्या चेअरवर बसायला सांगितले आणि मी ड्रेसींग टेबलचा स्टूल घेवून त्यांच्याबरोबर बसलो... कोणीही काही बोलले नाही व गुपचूप नाश्ता खावू लागले... संगीता मध्ये मध्ये माझ्याकडे चोरून बघत होती आणि आमची नजरानजर झाली की ती खाली मान घालायची... सायलीही मध्ये मध्ये माझ्याकडे तर कधी संगीताकडे पहायची पण ती सुद्धा गप्प होती. आम्हा तिघांच्यात एक प्रकारचा तणाव निर्माण झाला होता. वातावरण हलके करण्यासाठी मी बोलायला सुरुवात केली. मी त्यांना नाश्यातील आयटम घेण्याचा आग्रह करू लागलो. मध्ये मध्ये एखाद दुसरे विनोदी वाक्य बोलून मी त्यांना हसवण्याचा प्रयत्न करत होतो... माझ्या विनोदी बोलण्याने आमच्यातील थोडा तणाव कमी झाला.
मग नाश्ता झाल्यावर आम्ही एक एक करून उठलो व हात वगैरे धुवून, फ्रेश होवून आलो. मी त्या दोघींना म्हटले की आपण आता बाहेर फिरायला जावूया... सायली पटकन तयार झाली पण संगीता थोडी बावरत म्हणाली की 'तुम्ही दोघे जा मी रूममध्ये आराम करते'. संगीताच्या वागण्यात एक ऑकवर्डनेस आला होता तेव्हा मी तिला म्हणालो,
"अस कस संगीता? तुला रूमवर ठेवून आम्ही थोडीच एकटे जाणार... काल पण आम्ही तुला आणि विजयला बाहेर फिरायला घेवून जाणार होतो. पण तुम्हीच रूममध्ये रहाणे पसंत केले... मी आणि सायली एकटेच गेलो नसतो तर कदाचित जे आमच्यात घडले ते पुढे घडले नसते... तेव्हा ह्या गोष्टीला अप्रत्यक्षपणे तुम्हीच जवाबदार आहात... तेव्हा तुला आमच्याबरोबर यायलाच पाहिजे... तसेही तू येथे आल्यानंतर काही फिरलीच नाहीस... सायली, तू तरी सांग तुझ्या मैत्रिणीला समजावून..." मी सायलीला म्हणालो तसे सायलीही तिला गळ घालत म्हणाली,
"अस ग काय करतेस, संगीता?... चल ना बरोबर आमच्या... आमच्यात जे झाले त्याचा त्रास तू कशाला करून घेतेस?... तुला मी आमच्याबरोबर फिरायलाच तर आणले आहे... विजय नसला म्हणून काय झाले... तुला यायलाच पाहिजे..." असे बोलून सायलीने संगीता हात धरला.
"अग पण... माझ्यामुळे तुम्हाला डिस्टर्ब होईल..." असे बोलून संगीताने सायलीने धरलेला हात सोडवून घ्यायचा प्रयत्न केला. पण सायलीने तो सोडला नाही. मी पण हसत हसत संगीताचा दुसरा हात धरून तिला प्रेमळ स्वरात दटावत म्हणालो,
"आता तू जास्त आढेवेढे घेतलेस तर मी तुला धरून नेईल... सायलीने तुला सांगितले असेलच की भावजी किती चावट आहेत ते..."
काय जादू झाली कोणास ठाऊक पण मी हसत संगीताचा हात पकडला व तिला प्रेमाने दटावले तर ती खुदकन हसली! आपला हात सोडवून घेत ती हसत म्हणाली,
"सोडा माझा हात, भावजी... येते मी तुमच्याबरोबर... नाहीतर धराल मला सायलीसारखी..."
"हो मग... मला काय... मी धरेल बुवा... सायली काय आणि तू काय... दोघीही मला सारख्याच..." मी मिश्किलपणे म्हणालो.
"भावजी... माझ्या मैत्रिणीबरोबर फाजीलपणा करू नका हं...," सायलीने हसत संगीताची बाजू घेत म्हटले,
"ती माझ्यासारखी नाही हं..."
"तुझ्यासारखी नाही म्हणजे??..." मी चावटपणे सायलीला विचारले, "मग कशी आहे तुझी मैत्रिण? कळू तर दे आम्हाला..."
"चावटपणे बोलू नका...," सायलीने हसत हसत म्हटले, "मला म्हणायचे होते की ती माझ्यासारखी बिनधास्त नाही.. थोडी लाजरी बुजरी आहे..."
"हो का... कळेल कळेल... संगीताबाई किती लाजऱ्या आहेत ते कळेल आम्हाला... त्या जर आपल्याबरोबर आल्या आणि आम्हाला त्यांची सोबत मिळाली तरच कळेल आम्हाला... तेव्हा संगीता मॅडम... चला आता..."
आम्ही तिघेही दिलखुलासपणे हसलो... संगीता आल्यापासून प्रथमच आमच्यातील वातावरण इतके हलके फुलके झाले होते... मग मी त्या दोघींना म्हटले की तयार होवून तुम्ही बाहेर या तोपर्यंत मी रिसेप्शनमध्ये जावून सांगतो की आम्ही दुसरी रूम आता सोडली आहे ते... बायकांना बाहेर पडताना नटटापटटा, कपडे वगैरे ठिक करावे लागतात म्हणून मी त्यांना थोडा वेळ दिला. मी रूमधून बाहेर आलो व रिसॉर्टच्या रिसेप्शनमध्ये गेलो. त्यांना मी दुसरी रूम सोडल्याबद्दल इन्फॉर्म केले आणि रूम सोडल्याची फॉर्मलिटी पुर्ण केली...
साधारण पंधरा मिनीटांनी सायली आणि संगीता रिसेप्शनमध्ये आल्या. दोघींनाही पाहून मी थोडा हरखलो! दोघींनीही कपडे बदलले होते... सायलीने दुसरा एक पंजाबी ड्रेस घातला होता ज्यातून तिचे सौंदर्य खुलून दिसत होते! संगीतानेही साडी बदलली होती... पिस्ता रंगाच्या शिफॉनच्या साडीवरून तिचा कमनीय बांधा उठून दिसत होता... क्षणभर माझी नजर तिच्या भरीव छातीच्या उभारांवर स्थिरावली पण पटकन मी नजर वळवली... संगीताच्या लक्षात आले माझी नजर कोठे गेली ते कारण तिने पटकन छातीवरचा पदर सावरला...
मग आम्ही तिघे तेथून फिरायला निघालो... काल मी आणि सायली ज्या बाजूला फिरायला गेलो होतो त्याच्या विरुद्ध बाजूला आज आम्ही फिरायला गेलो... कच्च्या रस्त्याने पुढे पुढे जाताना मध्ये मध्ये पायवाट लागत होती. पायवाटेने चालताना आम्ही कधी कधी एकामागोमाग एक लाईनीत चालत होतो. मोस्टली सायली पुढे असायची आणि तिच्या मागे संगीता आणि संगीताच्या मागे मी चालायचो... संगीताच्या मागे असल्याने मला तिला पाठमोरी न्याहाळायला मिळत होते...
तिने पाठीवरून पदर घेतला होता पण साडी तलम असल्याने मला त्यातून तिचा ब्लाऊज आणि ब्लाऊजच्या आतली पांढरी ब्रेसीयर दिसत होती... कंबरेला किंचीत सुटलेल्या चरबीच्या वळ्या फुगून दिसत होत्या... खाली गोल गरगरीत नितंब चालताना डुचमळत होते... काल रात्री रमच्या नशेत नाचताना मी संगीताच्या ह्या नितंबाला नकळते स्पर्श केले होते तेव्हा ते स्पर्श आठवून मला तिच्या नितंबाला हात लावायचा मोह झाला! पण मी माझे मन काबूत ठेवले... चालताना मी बोलत होतो व थोडी थटटामस्करी करत होतो... सायली आणि संगीता हसत माझ्या मस्करीला साथ देत होते...
एका ठिकाणी उतारावर पाय वाट वळण घेवून खाली जात होती... मी वरतून पाहिले तर मला पायवाट वळून खाली आलेली दिसली. मी विचार केला की वाटेने जाण्यापेक्षा मधूनच उतारावरून गेलो तर एक लांबलचक वळसा वाचेल तेव्हा मी त्या दोघींंना थांबा म्हणालो. मी त्यांना माझ्या मागे उतारावरून यायला सांगितले आणि मी पायवाट सोडून बाजूचा उतार उतरायला लागलो... चांगली पायवाट सोडून मी त्यांना खडबडीत उतारावरून यायला सांगितले म्हणून त्या दोघी थोडी बडबड करू लागल्या...
पण त्या दोघी निमूटपणे माझ्या मागे यायला लागल्या... उतार खाचखळग्यांनी भरलेला होता पण तसे उतरण्यातही एक वेगळीच मजा होता... मला ट्रेकींगची सवय होती तेव्हा तसे उतरताना मला काही त्रास होत नव्हता पण सायली आणि संगीताची तारंबळ उडाली होती. मध्ये मध्ये त्या दोघी धडपडत होत्या व मला बडबड करत होत्या... मी हसून त्यांची गंमत पहात मजेत उतरत होतो... शेवटी आम्ही उताराच्या शेवटाला पोहचलो जेथे उतार पायवाटेला मिळत होता...
एकूणच भावनेच्या भरात आणि वातावरण्याच्या प्रभावात भावजी आणि सायली वहावत गेले आणि त्यांच्यात शारिरीक संबंध घडून आले हे संगीताला पटले. त्यांचे असे लैंगीक संबंध योग्य नव्हते पण त्याचा दोष ना तिचा होता ना भावजींचा हे सायलीने तिला पटवून दिले... सायलीचे सगळे म्हणणे ऐकून झाल्यावर संगीता शांत झाली! सायलीने तिला पटवून दिले की जरी तिच्यात आणि माझ्यात असे लैंगीक संबंध घडले तरी ते फक्त तात्पुरते आहेत. नवरा म्हणून संतोषवर तिचे पहिल्यासारखेच प्रेम आहे आणि ते कायम रहाणार आहे.
पुढे सायलीने संगीताला म्हटले की ती तिची इतकी जिवलग मैत्रिण आहे तेव्हा तिला ती सगळे सांगणारच होती पण परत गेल्यानंतर... आता जेव्हा तिला येथेच ते माहीत पडले आहे तेव्हा तिला आता हलके हलके वाटू लागले आहे... संगीताने शेवटी सायलीची मनस्थिती जाणून घेतली व तिच्यावरील राग काढून टाकला. मग दोघींनी थोडा वेळ मनसोक्त गप्पा मारल्या व सायलीने माझ्याबरोबर केलेल्या 'मजेबद्दल' चावट चावट चर्चा केली.
मग सायलीला आठवले की आमच्या रूममध्ये मी नाश्ता ऑर्डर केला आहे. तिने मग संगीताला नाश्ता घेण्यासाठी आमच्या रूममध्ये चलण्याचा आग्रह केला पण ती यायला लाजू लागली... आता जेव्हा तिला माहीत पडले होते की भावजी म्हणजे मी किती 'प्रेमळ' आणि 'चावट' आहेत तेव्हा ती माझ्यासमोर यायला लाजायला लागली... पण सायलाने तिला फारच गळ घातली तेव्हा ती यायला तयार झाले. संगीताने सायलीला म्हटले की तू पुढे हो मी आलेच मागून... तेव्हा सायली परत आली होती...
सगळे ऐकून मी एकदम खूष झालो आणि मी सायलीला करकचून मिठी मारली! तिच्यावर चुंबनचा वर्षाव करत मी तिला म्हणालो,
"ओह, सायली!... मला वाटले नव्हते तू इतकी हुषार आहेस ते... तू संगीताला आपल्यातील संबंधाबद्दल किती हुशारीने पटवून दिलेस... मला तुझा अभिमान वाटतो!"
"उंहं... भावजी... आता जरा हे 'प्रेम' कमी दाखवा... किती मुश्किलीने मी तिची समजूत काढली आहे... तिच्यासमोर आता असा फाजिलपणा दाखवू नका..." असे बोलून सायली माझी मिठी सोडवायला लागली...
"अग... कसली चिंता करतेस...," मी तिला तरीही धरून ठेवत म्हणालो, "आत्ता जसे तिने तुला समजून घेतले आहे तसे पुढेही समजून घेईल... मला तर वाटते आपल्या ह्या आगळ्या वेगळ्या पिकनीकमध्ये ती पण सामील होईल..."
"नाही हं भावजी... तसे काही करण्याचा विचारही करू नका... नाहीतर इतके सगळे जमून आले आहे ते बिघडून जाईल... पण ही बया आली कशी नाही अजून?" सायलीने शंकेने म्हटले.
"तिच्या रूमवर फोन करून विचार बर... तिला म्हणावे लवकर ये नाहीतर भावजी येतील न्यायला..." मी हसून सायलीला म्हणालो.
त्यावर सायलीही खळखळून हसली आणि फोनकडे वळाली. तिने संगीताच्या रूमचा नंबर फिरवला. काही क्षणात संगीताने पलिकडून फोन उचलला. मग सायलीने तिला लवकर रूममध्ये यायला सांगितले. मी सायलीला हळूच म्हटले की तिला बॅग घेवून यायला सांग. त्याप्रमाणे सायलीने तिला सांगितले आणि फोन ठेवून दिला. सायली म्हणाली की संगीता निघतच होती व तिने बॅग ऑलरेडी भरलेली होती तेव्हा बॅग घेवून ती आत्ता येईल...
सायली माझ्या जवळ आली तेव्हा मी तिला पुन्हा जवळ घेवून आवळले आणि तिच्या ओठांचे चुंबन घेत म्हणालो,
"जरा शेवटचे रसपान करू दे मला... संगीता आल्यावर न जाणो काही करायला मिळेल की नाही..."
त्यावर सायली काही बोलली नाही व नुसतीच हसत लाजत मला चुंबनात साथ देवू लागली... तिचे चुंबन घेताना मी तिचे नितंब कुस्करत होतो तर मध्येच हात पुढे आणून तिची योनी चाचपत होतो... सायलीही पॅन्टवरून माझ्या लंडावर हात फिरवत होती... माझा लंड कडक होत चालला होता... तिला एक क्विक शॉट मारावा का असा विचार मी करू लागलो पण तेवढ्यात दरवाज्यावर टकटक झाली. दचकून आम्ही दोघे पटकन बाजूला झालो!
सायलीने जावून दरवाजा उघडला आणि संगीता बॅग घेवून आत आली. सायलीने दरवाजा लावून घेतला आणि संगीताच्या हातातून बॅग घेवून कोपऱ्यात ठेवली. माझी आणि संगीताची नजरानजर झाली आणि संगीताने लाजून मान खाली घातली. आता ती मला खूपच लाजायला लागली म्हणून मी तिला म्हणालो,
"संगीता, बैस येथे चेअरवर आणि नाश्ता चालू कर..."
संगीता लाजत लाजत चेअरवर बसली. मी सायलीला दुसऱ्या चेअरवर बसायला सांगितले आणि मी ड्रेसींग टेबलचा स्टूल घेवून त्यांच्याबरोबर बसलो... कोणीही काही बोलले नाही व गुपचूप नाश्ता खावू लागले... संगीता मध्ये मध्ये माझ्याकडे चोरून बघत होती आणि आमची नजरानजर झाली की ती खाली मान घालायची... सायलीही मध्ये मध्ये माझ्याकडे तर कधी संगीताकडे पहायची पण ती सुद्धा गप्प होती. आम्हा तिघांच्यात एक प्रकारचा तणाव निर्माण झाला होता. वातावरण हलके करण्यासाठी मी बोलायला सुरुवात केली. मी त्यांना नाश्यातील आयटम घेण्याचा आग्रह करू लागलो. मध्ये मध्ये एखाद दुसरे विनोदी वाक्य बोलून मी त्यांना हसवण्याचा प्रयत्न करत होतो... माझ्या विनोदी बोलण्याने आमच्यातील थोडा तणाव कमी झाला.
मग नाश्ता झाल्यावर आम्ही एक एक करून उठलो व हात वगैरे धुवून, फ्रेश होवून आलो. मी त्या दोघींना म्हटले की आपण आता बाहेर फिरायला जावूया... सायली पटकन तयार झाली पण संगीता थोडी बावरत म्हणाली की 'तुम्ही दोघे जा मी रूममध्ये आराम करते'. संगीताच्या वागण्यात एक ऑकवर्डनेस आला होता तेव्हा मी तिला म्हणालो,
"अस कस संगीता? तुला रूमवर ठेवून आम्ही थोडीच एकटे जाणार... काल पण आम्ही तुला आणि विजयला बाहेर फिरायला घेवून जाणार होतो. पण तुम्हीच रूममध्ये रहाणे पसंत केले... मी आणि सायली एकटेच गेलो नसतो तर कदाचित जे आमच्यात घडले ते पुढे घडले नसते... तेव्हा ह्या गोष्टीला अप्रत्यक्षपणे तुम्हीच जवाबदार आहात... तेव्हा तुला आमच्याबरोबर यायलाच पाहिजे... तसेही तू येथे आल्यानंतर काही फिरलीच नाहीस... सायली, तू तरी सांग तुझ्या मैत्रिणीला समजावून..." मी सायलीला म्हणालो तसे सायलीही तिला गळ घालत म्हणाली,
"अस ग काय करतेस, संगीता?... चल ना बरोबर आमच्या... आमच्यात जे झाले त्याचा त्रास तू कशाला करून घेतेस?... तुला मी आमच्याबरोबर फिरायलाच तर आणले आहे... विजय नसला म्हणून काय झाले... तुला यायलाच पाहिजे..." असे बोलून सायलीने संगीता हात धरला.
"अग पण... माझ्यामुळे तुम्हाला डिस्टर्ब होईल..." असे बोलून संगीताने सायलीने धरलेला हात सोडवून घ्यायचा प्रयत्न केला. पण सायलीने तो सोडला नाही. मी पण हसत हसत संगीताचा दुसरा हात धरून तिला प्रेमळ स्वरात दटावत म्हणालो,
"आता तू जास्त आढेवेढे घेतलेस तर मी तुला धरून नेईल... सायलीने तुला सांगितले असेलच की भावजी किती चावट आहेत ते..."
काय जादू झाली कोणास ठाऊक पण मी हसत संगीताचा हात पकडला व तिला प्रेमाने दटावले तर ती खुदकन हसली! आपला हात सोडवून घेत ती हसत म्हणाली,
"सोडा माझा हात, भावजी... येते मी तुमच्याबरोबर... नाहीतर धराल मला सायलीसारखी..."
"हो मग... मला काय... मी धरेल बुवा... सायली काय आणि तू काय... दोघीही मला सारख्याच..." मी मिश्किलपणे म्हणालो.
"भावजी... माझ्या मैत्रिणीबरोबर फाजीलपणा करू नका हं...," सायलीने हसत संगीताची बाजू घेत म्हटले,
"ती माझ्यासारखी नाही हं..."
"तुझ्यासारखी नाही म्हणजे??..." मी चावटपणे सायलीला विचारले, "मग कशी आहे तुझी मैत्रिण? कळू तर दे आम्हाला..."
"चावटपणे बोलू नका...," सायलीने हसत हसत म्हटले, "मला म्हणायचे होते की ती माझ्यासारखी बिनधास्त नाही.. थोडी लाजरी बुजरी आहे..."
"हो का... कळेल कळेल... संगीताबाई किती लाजऱ्या आहेत ते कळेल आम्हाला... त्या जर आपल्याबरोबर आल्या आणि आम्हाला त्यांची सोबत मिळाली तरच कळेल आम्हाला... तेव्हा संगीता मॅडम... चला आता..."
आम्ही तिघेही दिलखुलासपणे हसलो... संगीता आल्यापासून प्रथमच आमच्यातील वातावरण इतके हलके फुलके झाले होते... मग मी त्या दोघींना म्हटले की तयार होवून तुम्ही बाहेर या तोपर्यंत मी रिसेप्शनमध्ये जावून सांगतो की आम्ही दुसरी रूम आता सोडली आहे ते... बायकांना बाहेर पडताना नटटापटटा, कपडे वगैरे ठिक करावे लागतात म्हणून मी त्यांना थोडा वेळ दिला. मी रूमधून बाहेर आलो व रिसॉर्टच्या रिसेप्शनमध्ये गेलो. त्यांना मी दुसरी रूम सोडल्याबद्दल इन्फॉर्म केले आणि रूम सोडल्याची फॉर्मलिटी पुर्ण केली...
साधारण पंधरा मिनीटांनी सायली आणि संगीता रिसेप्शनमध्ये आल्या. दोघींनाही पाहून मी थोडा हरखलो! दोघींनीही कपडे बदलले होते... सायलीने दुसरा एक पंजाबी ड्रेस घातला होता ज्यातून तिचे सौंदर्य खुलून दिसत होते! संगीतानेही साडी बदलली होती... पिस्ता रंगाच्या शिफॉनच्या साडीवरून तिचा कमनीय बांधा उठून दिसत होता... क्षणभर माझी नजर तिच्या भरीव छातीच्या उभारांवर स्थिरावली पण पटकन मी नजर वळवली... संगीताच्या लक्षात आले माझी नजर कोठे गेली ते कारण तिने पटकन छातीवरचा पदर सावरला...
मग आम्ही तिघे तेथून फिरायला निघालो... काल मी आणि सायली ज्या बाजूला फिरायला गेलो होतो त्याच्या विरुद्ध बाजूला आज आम्ही फिरायला गेलो... कच्च्या रस्त्याने पुढे पुढे जाताना मध्ये मध्ये पायवाट लागत होती. पायवाटेने चालताना आम्ही कधी कधी एकामागोमाग एक लाईनीत चालत होतो. मोस्टली सायली पुढे असायची आणि तिच्या मागे संगीता आणि संगीताच्या मागे मी चालायचो... संगीताच्या मागे असल्याने मला तिला पाठमोरी न्याहाळायला मिळत होते...
तिने पाठीवरून पदर घेतला होता पण साडी तलम असल्याने मला त्यातून तिचा ब्लाऊज आणि ब्लाऊजच्या आतली पांढरी ब्रेसीयर दिसत होती... कंबरेला किंचीत सुटलेल्या चरबीच्या वळ्या फुगून दिसत होत्या... खाली गोल गरगरीत नितंब चालताना डुचमळत होते... काल रात्री रमच्या नशेत नाचताना मी संगीताच्या ह्या नितंबाला नकळते स्पर्श केले होते तेव्हा ते स्पर्श आठवून मला तिच्या नितंबाला हात लावायचा मोह झाला! पण मी माझे मन काबूत ठेवले... चालताना मी बोलत होतो व थोडी थटटामस्करी करत होतो... सायली आणि संगीता हसत माझ्या मस्करीला साथ देत होते...
एका ठिकाणी उतारावर पाय वाट वळण घेवून खाली जात होती... मी वरतून पाहिले तर मला पायवाट वळून खाली आलेली दिसली. मी विचार केला की वाटेने जाण्यापेक्षा मधूनच उतारावरून गेलो तर एक लांबलचक वळसा वाचेल तेव्हा मी त्या दोघींंना थांबा म्हणालो. मी त्यांना माझ्या मागे उतारावरून यायला सांगितले आणि मी पायवाट सोडून बाजूचा उतार उतरायला लागलो... चांगली पायवाट सोडून मी त्यांना खडबडीत उतारावरून यायला सांगितले म्हणून त्या दोघी थोडी बडबड करू लागल्या...
पण त्या दोघी निमूटपणे माझ्या मागे यायला लागल्या... उतार खाचखळग्यांनी भरलेला होता पण तसे उतरण्यातही एक वेगळीच मजा होता... मला ट्रेकींगची सवय होती तेव्हा तसे उतरताना मला काही त्रास होत नव्हता पण सायली आणि संगीताची तारंबळ उडाली होती. मध्ये मध्ये त्या दोघी धडपडत होत्या व मला बडबड करत होत्या... मी हसून त्यांची गंमत पहात मजेत उतरत होतो... शेवटी आम्ही उताराच्या शेवटाला पोहचलो जेथे उतार पायवाटेला मिळत होता...