S
StoryPublisher
Guest
खरा नशीबवान
माझे नाव रोहन असून माझ्या घरी आई, वडील व माझी बहिण राखी असे आमचे चौकोनी कुटुंब आहे.राखी आर्ट्सच्या सेकण्ड इयरला असून मी इंजिनियरिंगच्या फायनलला आहे.माझ्या वडिलांची शेती तर १०० एकरांहून ही जास्त असून आमचे कुटुंब आजूबाजूच्या १५ गावात सर्वात मोठे "जमीनदार" म्हणून नावाजलेले आहे.पण मी मात्र आमच्या अमरावती जिल्ह्यातील प्रसिद्ध अश्या 'शेखावत इंजिनियरिंग कॉलेज'च्या होस्टेल मध्ये राहतो कारण ते कॉलेज आमच्या घरापासून ४५ कि.मी.दूर आहे.
आता आमच्या घरची पार्श्वभूमी सांगतो.माझे वडील अण्णासाहेब हे ४७ वर्षांचे असून पावणेसह फुट उंच व चांगलेच "Handsome" आहेत.माझ्या आई व बाबांचे 'Love-marriage' आहे. आमच्या बाबांना फिल्म-हिरोइन 'राखी' खूपच आवडायची व म्हणूनच त्यांनी माझ्या बहिणीचे नाव 'राखी' ठेवले होते...आणि खरेतर आमची आई वृंदा ही थोडीफार 'राखी'सारखीच दिसायची. मात्र ती स्वतः क्रिकेट शौकीन असल्यामुळे माझ्या आईला सुनील गावस्कर आवडत असे व सुनील गावस्करच्या मुलाचे नाव रोहन असल्यामुळेच तिने आवडीने माझेही नाव रोहन ठेवले होते. मी व राखी मात्र आमच्या बाबांना "बाबा" न म्हणता सर्वांप्रमाणेच "अण्णासाहेब"च म्हणत होतो. माझी आई वृंदा म्हणजे जणूकाही मराठी कादंबरीची नायिकाच !! ती अतिशय सुंदर असून रंगाने गोरीपान आहे. ती जात्याच कामसू असल्यामुळे सतत काहीना काहीतरी काम करतच असे व त्यामुळेच की काय ती एकदम "फिट" दिसत असे.तिने जरी नुकतीच चाळीसी पार केली असली तरी ती आमची आई वाटत नसून आमची मोठी बहीणच वाटायची. माझी छोटी बहिण राखी तर माझ्या आईची छोटी प्रतिकृतीच..!! एक वय सोडलं तर त्या दोघींमध्ये विशेष फरक नव्हता. मी २१ वर्षांचा असून राखी १९ वर्षांची होती. आणि हो ..आमच्या घरात एक 'मेंबर' अजून होता तो म्हणजे 'नीलिमा'. नीलिमा माझ्याच वयाची असून आमच्या बाजूला राहणाऱ्या सरपंचांची मुलगी होती. राखीची मैत्रीण नीलिमा तर जवळपास २४ तास आमच्याच घरी पडलेली असायची कारण आमच्या राखीची ती अगदी 'फास्ट-फ्रेंड' होती. ती बी.ए.झाली असून दिसायला जरी सुंदर होती तरी मला मात्र ती मिळमिळीत वाटायची कारण मी शहरात राहून भरपूर smart, fashionable व "टंच" मुली पहिल्या होत्या. अगदी लहानपणापासून मी,राखी व निलिमा एकमेकांबरोबर खेळत असू व त्यामुळेच की काय निलिमा माझ्यावर 'मरत' होती पण मी तिला मोजत नसे.
पण गेल्या जून महिन्यात बाबांना Heart-Attack आल्याने मला एक महिना घरी यावे लागले.सुदैवाने ६ व्या सेमिस्टरच्या नंतरची १ महिन्याची सुटी असल्याने माझे कॉलेज बुडाले नाही. हॉस्पिटल मधून बाबांना घरी आणल्यावर मात्र मला परत कॉलेज सुरु झाल्यामुळे जावे लागले.पण जाण्याच्या कल्पनेने माझा पाय निघेना कारण डॉक्टरच्या सल्ल्याप्रमाणे बाबांना "बेड-रेस्ट"ची सक्त आवश्यकता असल्याने आता शेतीचे संपूर्ण काम आईच्याच अंगावर पडले होते. "आई मला असं वाटतंय की मी शिक्षण सोडून द्यावे ...खरंतर माझी कॉलेजला या क्षणी जायची मुळीच इच्छा नाही कारण सर्व काम तुझ्यावर पडतंय आणि मी कॉलेजला गेलो तर तू ते कसे सांभाळशील ?" मी विचारले. "काही काळजी करू नकोस रोहन..कारण आता सर्व गडीमाणसं आहेतच आपल्याकडे आणि आता तर पेरणी झाल्यामुळे या क्षणी फक्त पिकांवर लक्ष द्यायचेच तर काम आहे. घरकामात मला मदत करायला राखी व नीलिमा आहेतच.." आई म्हणाली "हे तुझे शेवटचेच तर वर्ष आहे ते पूर्ण कर व नंतर तुला वाटल्यास शेतीकडे बघू शकशील.." जड अंतःकरणाने मी कॉलेजला गेलो. माझ्या ७ व्या सेमिस्टरचा शेवटचा पेपर ज्या दिवशी झाला त्याच दिवशी घरून निरोप आला की माझे वडील serious असून त्यांना अमरावतीच्या सिव्हील हॉस्पिटल मध्ये हलवले आहे व मी हॉस्पिटल मध्ये पोहोचण्याच्या आधीच Severe Attack ने ते तडकाफडकी गेलेत.. आमच्या घरावर दुखः च कोसळले होते पण आईने अतिशय धीराने परिस्थिती व घर सांभाळले व मी "आता मात्र कॉलेजला न जाता आता इथेच थांबून शेती बघतो" असे म्हटल्यावर तिनेच आग्रह करून (व वडिलांची इच्छा असल्यामुळेच) मला कॉलेजला जायला भाग पाडले. तिच्याच "मॉरल सपोर्ट"मुळे मी डिग्री पूर्ण करण्याचे ठरवले.पण त्या दरम्यान एक अजून गोष्ट झाली ती म्हणजे एके दिवशी मी कॉलेजला असतांना मला निलीमाचा फोन आला की तिचे वडील तिचे लग्न ठरवत असून तिने त्यांना "मी रोहनवर प्रेम करत असून मला त्याच्याशीच लग्न करायचे आहे.." असे सांगितले व त्यामुळेच ते आज माझ्या आईशी बोलायला जाणार आहेत. मी मात्र तिच्यावर वैतागलो की "आपले ह्या बाबतीत या अगोदर काहीच बोलणे झाले नाही आणि आता बाबा जाऊन जेमतेम दीड महिनाही झाला नाहीये..." त्यावर "तुला काय जे ठरवायचे ते ठरव..पण मला मात्र तुझ्याशीच लग्न करायचे आहे.."असे म्हणून तिने फोन ठेवला. अपेक्षेप्रमाणेच संध्याकाळी आईचा फोन आला व तिलाही हे "प्रपोजल" मान्य होते पण तिला मी स्पष्टच सांगितले की "निलिमा जरी तुझी लाडकी असली तरी ती मला काही विशेष आवडत नाही. मी "या" दृष्टीने तिच्याकडे आयुष्यात कधीही पहिले नाही आणि अजून तर मी 'सेटल'ही झालो नाहीय.." त्यावर आई म्हणाली "हरकत नाही, पण जर तुझी इच्छा असेल तर मी त्यांना सांगते की तुम्ही २-३ वर्ष थांबा व ३ वर्षानंतर आपण लग्न करू..(कारण निलिमा आपली सून व्हावी - ही तिची फार मोठी इच्छा होती.) जर तुला वाटत असेल तर तू विचार करायला हवा तेव्हढा वेळ घे .." पण मी मात्र ठाम होतो की "आता या क्षणी माझा लग्नाचा विचार तू मुळीच करू नकोस..कमीतकमी ५ वर्ष तरी..!!" जड अंतःकरणाने तिने माझा निरोप निलिमाच्या वडिलांना कळवला. त्यांनीही १५ दिवस वाट पाहून नीलिमाचे लग्न दुसरीकडे ठरवले.मुलगा "I.T." इंजिनिअर असून मुंबईत "विप्रो" कंपनीत जॉब करत होता व दिसायलाही छानच होता. ६ जूनला नीलिमाचे लग्न थाटात पार पडले. लग्नाला आम्ही सर्वजण होतोच.. पण राखीने व आईनेही आपले दुखः बाजूला ठेवून बरेच "पार्टीसिपेट" केले. राखी तर निलिमाच्या लग्नाच्या आधीच आठवडाभर रडत बसली होती..कारण निलिमा तिची "फास्ट-फ्रेंड" पेक्षाही जास्तीच जवळची झाली होती. पण निलिमाच्या "बिदाई"च्या वेळी तर माझी आईच तिच्या आईपेक्षा जास्त रडली..बहुदा तिलाही निलिमा आपली सून झालेली हवीच होती. संपूर्ण लग्नात मलासुद्धा "आपले काहीतरी चुकत तर नाही ना.." असे वाटले...पण आता वेळ निघून गेली होती. निलीमाचे लग्न झाले आणि मला खरोखरच "दैव देते आणि कर्म नेते .." या म्हणीचा पुरेपूर प्रत्यय आला. *** आता माझी परीक्षा होऊन ३ महिने होऊन गेले होते. मी आता पुढील शिक्षणाच्या व नोकरीच्या फंदात न पडता आमचे पिढीजात शेतीचेच काम करायचे ठरवले, कारण मला पाहिलेपासून त्यात 'इंटरेस्ट' होताच व आईला आणि राखीला ते फारच जड पडत होते, भलेही त्या दोघींनी कधी बोलून दाखवले नसले तरी...!! आमच्या बाबांनी शेतावर फार छान व्यवस्था करून ठेवली होती. पूर्ण शेत जरी एका Levelled ground वर होते तरी त्यांनी एका कोपऱ्यात ५०x५० फुटांची जागा १० फुट "एलिव्हेट" करून ठेवली होती.त्यावर एक "पंप-रूम" बनवून त्यावर एक "ओव्हर हेड Tank" बांधला होता. "पंप-रूम" इतकी मोठी होती की त्यामध्ये त्यांच्या न्याहारी साठी टेबल-खुर्ची व वामकुक्षी साठी पलंग पण ठेवला होता. समोर एक १०x१० चा हौदही बांधला होता...जर पाणी कमी पडले तर या हौदातून घेता येत असे व हौद जेमतेम ५ फुट खोल होता. पंप-रूम समोर उभे राहिले तर पूर्ण शेतावर लक्ष पण ठेवता येत असे...जरी शेत १०० एकर मोठे असले तरी..आणि एक दुर्बीण ही होती !! मागच्या भागात एक ६ इंची बोअर-वेल असून त्याचे पाणी आम्ही शेती साठी वापरत असू. उन्हाळ्यात आम्ही मुलं त्या हौदाचा "स्विमिंग पूल" म्हणून उपयोग करत असू. माझ्यासाठी रोज दुपारी राखी जेवण्याचा दाबा घेऊन येत असे व काही हवं नको ते जेवण्याच्या वेळी पाहत असे. एके दिवशी मी शेतात काम करत असतांना राखी माझ्या जेवणाचा डबा घेऊन आली व म्हणाली "दादा, आज तुझ्यासाठी एक "सरप्राईज" आहे " "काय ? कोणतं सरप्राईज ?" मी विचारले. त्याचबरोबर तिच्या मागे लपलेली निलिमा बाहेर आली..व मी आ वासून तिच्याकडे पाहताच राहिलो. निलिमा आतातर कमालीची सुंदर दिसत होती..तिला लग्न "फार म्हणजे अगदी फारच" मानवले होते कारण तिचा चेहरा व रंग आता जास्तच उजळला होता.. तिच्या शरीराची गोलाई आता अक्षरशः झळाळत होतीच आणि त्यावर कहर म्हणजे आता मुंबईत रहात असल्याने ती एकदम "पॉलिश्ड" झाली होती. आता या क्षणी तर ती जणूकाही "फिल्मी हिरोईनच" दिसत होती."मेक-अप" काय .."ड्रेस" काय..माझा तर कलीजाच खलास झाला. त्यावर "अरे नुसता पाहताच बसणार की काही बोलणार पण .." असे नीलिमाने म्हणताच मी भानावर आलो व तिच्याबरोबर थोड्याफार जुजबी गोष्टी केल्या. ती मात्र उत्साहाने स्वतःचा नवरा, सासरची माणसं,मुंबईचे घर, इत्यादी विविध विषयांवर चौफेर गप्पा करत होती व राखी उत्सुकतेने विचारत असलेल्या प्रश्नांची उत्तरं देत होती. त्यावर मी फक्त "हुं,हां.."च करत बसलो होतो. थोड्यावेळानी माझे जेवण झाल्यावर त्या दोघी निघून गेल्या.. मी जाणाऱ्या निलीमाला पाहतच राहिलो...पाठमोरी असूनही ती "सॉलिडच माल" दिसत होती. स्वतःच्या नशिबावर चिडून मी जोरात एक "किक" मारली ती नेमकी पालथ्या गंजावरच पडली. गंज तर १ मी.मी.ही सरकला नाही पण माझा पाय चक्क दुखवलाच..आणि नेमकं त्याच क्षणी नीलिमाने वळून बघिले. मी न सांगताही तिने माझ्या मनातले भाव माझ्या डोळ्यात वाचले. *** रात्री घरी गेल्यावर मी राखीला जेवण झाल्यावर एकांतात (आई नसतांना) विचारले "नीलिमा इथे किती दिवसांकरता आली आहे ?" राखीला पण बहुदा माझ्या प्रश्नांचा रोख कळला असावा..कारण "ती मंगळागौरी करता इथे आली आहे ..पण माझ्या नशिबात असतं तर तिची मंगळागौर "इथेच..आपल्या घरीच" झाली असती.." असे म्हणून डोळे पुसत ती निघून गेली. येणाऱ्या मंगळवारला अजून ५ दिवस होते.म्हणजे निलिमा कमीतकमी ५ दिवस तरी माहेरी राहणार होती.माझ्या डोक्यात आता विचारचक्रं जोरजोरात फिरू लागली. निलीमाचा विचार करत असल्यामुळेच रात्री बराच वेळ माझ्या डोळ्याला डोळा लागला नाही..पहाटे कधीतरी झोप लागली पण झोपेत ही निलीमाचीच स्वप्नं पडत होती. **** दुसऱ्या दिवशी दुपारच्या जेवणाच्या वेळी मी राखी व निलीमाची आतुरतेने वाट पाहत बसलो. दोघी बरोबर १ वाजता आल्या व आम्ही तिघं मिळून जेवायला बसलो. जेवतांना आमच्या तिघांच्या गप्पा सुरु होत्याच पण त्यातही माझे लक्ष पूर्णपणे निलीमावरच होतं..जणूकाही राखी नव्हतीच तिथे !! निलीमानेही ही गोष्ट 'नोटीस' केली होतीच.. जसेच जेवण आटोपले तसेच राखीने आमची ताटे गोळा केलीत व ती ते धुवायला घेऊन गेली. मी निलीमाकडे पाहिलं ..ती पण माझ्याकडेच एकटक पाहत होती..धीर एकवटून मी तिच्याजवळ सरकलो व तिच्या हातावर हात ठेवला..ती अंग चोरून बसली (पण उठून बाहेर गेली नाही)..तिने विरोध न केल्यामुळे माझी हिम्मत वाढली. "काय म्हणतात तुझे "मिस्टर" ?..." मी विचारले.. त्यावर "ते ठीक आहेत..बरे आहेत.." ती म्हणाली. "तू खुश आहेस ना ?" मी विचारले. तिचे ओठ एका क्षणाकरता विलग झाले..पण ती काही बोलली नाही. मी थोड्या धिटाईनेच तिच्या कमरेभोवती हात टाकून तिला जवळ ओढले..तिच्या स्पर्शाने माझ्या अंगात वीज चमकून गेली. आता तिचा चेहरा माझ्या अगदी जवळ आला होता व तिचे ओठ माझ्या ओठांपासून फक्त ३ इंच दूर होते. "राखी पाहील ना .." ती भेदरलेल्या आवाजात म्हणाली.
उत्तरादाखल मी तिचे प्रदीर्घ चुंबन घेतले..क्षणभरच ती ताठ झाली पण दुसऱ्याच क्षणी तिनेही आपल्या हाताचा विळखा माझ्याभोवती घातला व आवेगाने माझे चुंबन घेऊ लागली. पण जसाच माझा हात तिच्या उरोजांवर स्थिरावताच तिने मला चक्क दूर ढकलले व उठून दरवाज्यात उभी राहिली. लाजेने (किंवा उत्तेजानेने) तिचा चेहरा लालेलाल झाला होता..पण मला आपली "मात्रा अचूक लागू" पडल्याचे लक्षात आले. "तू अजूनही पागलच आहेस.." निलिमा म्हणाली "लहानपणापासून तुझ्यात काहीच बदल नाही.." "असं कसं म्हणतेस ?" मी विचारले. त्यावर "हे तू ४-५ वर्षं अगोदरच का नाही केलेस ? आणि आता मी विवाहित आहे व विवाहित स्त्रियांशी 'असे' वागू नये..राखी कधीही येईल ना !! " निलिमा म्हणाली. "विवाहित स्त्रियांशी कसं वागावं ते मला माहित आहे .." मी म्हटले "जसे तुझे 'मिस्टर' वागतात तसंच ना ? खरंतर त्याहीपेक्षा "चांगलं" मी वागू शकतो..दाखवू का तुला आत्ता ?" "आता नको..राखी येईलच "निलिमा म्हणाली. "मग केंव्हा ?" मी विचारले. "उद्या..इथे..हो..इथे च व याचवेळी.." निलिमा म्हणाली. तेवढ्यात राखी भांडी धुवून आत आली व निलीमाला घेऊन तिथून निघून गेली. त्या दोघी जाताच मला एक गोष्ट जाणवली व ती म्हणजे माझ्या Pant मध्ये "तंबू" तरारून उठलाय..मी ताबडतोब Pant खाली करून बाबुराव मोकळा केला व निलीमाला आठवत हलवू लागलो..व दोनच मिनिटात स्खलित झालो. *** दुसऱ्या दिवशी मी उत्सुकतेने निलीमाची वाट पाहू लागलो..काय,कसं,काय-काय आणि किती "करावं" या विचारात मी गुंग होतो.पण एक प्रश्न ही माझ्या मनात होता की- निलिमा राखीला "कटवून" कसं "जमवेल" ? मला वाटलं की निलिमा नक्की जेवण्याच्या वेळेनंतर व राखी गेल्यावर येईल..पण ती तर चक्क राखीबरोबरच आली. माझा पार हिरमोड झाला व ते पाहून ती राखीला लक्षात न येईल अश्या रीतीने माझ्याकडे बघून हसली. राखीने आम्हा तिघांची पानं वाढली. आम्ही तिघं जेऊ लागलो व आमचे जेवण संपायच्या बेतात असतांनाच राखी उठली व मला म्हणाली "दादा,मला जरा काम आहे ते करून मी १० मिनिटातच येते तोवर निलिमा ताटवाट्या धुवून ठेवेल...मी येतेच." असे म्हणून मला कळायच्या आत आम्हाला एकटे सोडून ती भरकन निघून गेली. मी चक्रावून निलीमाकडे पाहिले..ती चक्क हसत होती. मी बुचकळ्यात पडलो. "तू राखीला काय सांगितलेस ?" मी विचारले. "काही नाही" निलिमा म्हणाली "मला तुझ्याशी काही "प्रायव्हेट" बोलायचं असं मी राखीला सांगितलं तर त्यावर ती तयार झाली..तुला तर माहीतच आहे आम्ही दोघी किती "घट्ट-मैत्रिणी" आहोत ते ??!!" खरंतर या क्षणी मी इतका उत्तेजित होतो की मला राखीचा विचार करायचीही गरज भासत नव्हती आणि निलीमाने राखीला खरं सांगायची गरज नाही हा तर "कॉमनसेन्स" होता.. तिची कितीही "फास्ट-फ्रेंड" असली तरीही.. एकाएकी मला लक्षात आले की आता याक्षणी मी निलीमाबरोबर एकटा होतो...माझ्या घशाला चक्क कोरड पडली. "अरे तू असा का नर्व्हस झालास ?" असे म्हणून निलिमा माझ्याजवळ आली व तिने माझा हात पकडला. मी तिच्या डोळ्यात पाहिले.. तिच्या डोळ्यात आव्हान दिसत होते. "काल तू मला माझ्या "मिस्टरा"बद्दल विचारात होतास ना ? आता या क्षणी मी त्यांना प्रचंड "मिस" करत आहे.."निलिमा माझ्याजवळ सरकत म्हणाली व पुढील कल्पनेनेच तिने आपल्या ओठांवरून जीभ फिरवली. मी तिला मिठीत घेऊन तिच्या ओल्या ओठांवर ओठ टेकवले...त्याबरोबर तिने मला घट्ट मिठी मारून माझे कडकडीत चुंबन घेतले. मी तिच्या कमरेभोवती एक हात टाकून तिला माझ्याकडे ओढले व माझा दुसरा हात आपसूकच तिच्या उरोजावर स्थिरावला. तिने एका हाताने माझ्या Pant मध्ये हात घालून माझा "बाबुराव" पकडला.जसाच "त्याचा" स्पर्श झाला तशी ती आनंदाने चित्कारली. तिचा इशारा समजून मी Pant खाली सरकवली. "मी माझ्या मिस्टरांना "मिस" करतेय .. तू माझी मदत करशील ?" तिने माझ्या कानाची पाळी हलकेच चावत विचारले. "नक्कीच.." मी तिच्या कमीज मध्ये एक हात टाकत म्हणालो व दुसऱ्या हाताने तिच्या "ब्रा"चा हुक खोलला. तिचा भरदार स्तन माझ्या हातात आला व त्याबरोबर मी तो जोरात दाबला. त्यावर तिने नैसर्गिक प्रतिक्रिया म्हणून माझा लंड घट्ट पकडला व त्याच्याकडे खाली बघताक्षणीच "बापरे..हा तर "ह्यांच्या" लवड्यापेक्षाही मोठा आहे रे !!" असे आनंदाने म्हणाली. त्याचबरोबर मी माझे कपडे भर्रकन काढून टाकले. ती अतिशय प्रेमाने माझ्या नग्न शरीराला न्याहाळू लागली. मी तिचे कपडे काढण्यास सुरवात केली.
२ मिनिटात आम्ही दोघेही पूर्णपणे नग्न झालो.मी तिच्या नग्न शरीराला मिठीत घेतले. "रोहन, आता मला सहन होत नाही. मला पलंगावर ने ना लाडक्या .." ती मला जवळ घेत म्हणाली. मी तिला उचलून पलंगावर ठेवले...ती एका ज्वालेसारखी पेटलेली भासली. मी आता स्वतःला रोखूच शकलो नाही. मी भर्रकन दोन्ही हाताने तिचे दोन्ही उरोज धरले व ते जोरजोराने दाबू लागलो. ती अनुभवी व वाकबगार होती.तिने माझे तोंड स्वतःकडे ओढले. मी माझे ओठ तिच्या ओठात घट्ट रुतावले. त्याचबरोबर तिची जीभ माझ्या जीभेशी खेळू लागली..व तिचा हात माझ्या लवड्यावर स्थिरावला व त्याचा "साईझ" महसूस करत ती त्याच्याशी खेळू लागली. आता तिने माझे तोंड आपल्या हाताने खाली नेले..
.त्याबरोबर ते तिच्या उरोजांवर स्थिरावले. मी दोन्ही हाताने तिचा डावा स्तन पकडून जोरजोरात दाबण्यास सुरवात केली व तिचा उजवा स्तन मी तोंडात घेतला व त्यावरील बोंडाला चावलोच..त्याबरोबर ती चित्कारली..."असेच अजून दाब..अजून चोख.." नीलिमा म्हणाली व आता तिने दोन्ही हाताने माझा "बाबुराव" घट्ट पकडून त्याच्याशी खेळण्यास सुरवात केली. तिच्या उत्तेजनाने मी तिचे दोन्ही उरोज दाबत व चोखत तिला चेतवू लागलो. २-३ मिनिटातच ती संपूर्ण पेटली. तिने स्वतःच्या मांड्या विलग केल्या व आपल्या हाताने माझ्या लिंगाला स्वतःच्या योनिमुखावर ठेवले. तिचा इशारा समजून मी जोरकसपणे धक्का मारला. त्याबरोबर एका झटक्यात माझा अर्धा "बाबुराव" तिच्या योनीत "भक्क"दिशी घुसला.. "ओह रोहन .. आ आह .. आई आईगं ..." असे म्हणत आता ती आनंदाने कण्हू लागली. मी माझा लवडा २-३ धक्क्यात पूर्णपणे आत सरकवला व धक्के मारू लागलो. "रोहन किती छान वाटतंय रे राजा ..असेच धक्के मार.." असे म्हणत ती खालून कंबर उचकवू लागली.मी ही जोरजोराने धक्के मारू लागलो. आमची जुगलबंदी चक्क १०-१५ मिनिटं सुरु होती. आता आम्ही दोघंही शेवटच्या मुक्कामाच्या जवळ आलो होतो. एका क्षणी मी तिच्या डोळ्यात पहिले. ती ही भावूक होऊन माझ्या डोळ्यातच पाहत होती. "रोहन,मला तूच हवा होतास रे राजा माझा नवरा म्हणून.."मला घट्ट मिठी मारून ती कंबर हलवत म्हणाली "पण माझ्या नशिबात ते नव्हतेच.. " "पण या क्षणी मी तुझाच आहे ग राणी "मी शेवटचे धक्के मारत म्हणालो " मी मूर्ख होतो म्हणूनच तुला नकार दिला..पण तुझ्या "बिदाईला" मला लक्षात आले कि फार मोठी घोडचूक केलीय..पण मी ती आता सुधारतोय.." असे म्हणतच मी झडलो. आम्ही दोघंही आता विलग झालो पण दुसऱ्याच क्षणी नीलिमाने मला जवळ घेतलं. "मी तेंव्हाही तुझीच होते रे .." नीलिमा माझे चुंबन घेऊन म्हणाली "आणि आजही तुझीच आहे रे..कारण आजपर्यंत जेंव्हाजेंव्हाही माझा "नवरा" मला "करायचा" किंवा "करतो" तेंव्हा मी त्याच्यात तुलाच पाहते.." "नीलिमा, तू जर मला पहिले "चोदू" दिले असतेस ना तर मी तुझ्याशीच लग्न केले असते.." मी म्हणालो...त्याबरोब�� � तिच्या डोळ्यातून अश्रू ओघळले. "रोहन, भर बाजारात तू साधा इशारा जरी केला असतास तरी मी तिथेच नग्न होऊन तुला "घेतलं" असतं...पूर्ण जगासमोर !! मी तुझ्यावर उत्कट प्रेम केलंय,या क्षणीही करतेय व यापुढेही करत राहीन.." नीलिमा भावनाविवश होऊन म्हणाली. मी त्यावर काही न बोलता माझ्या ओठांनीच तिचे अश्रू टिपले.ती पण शांत झाली. "निलिमा, तू तुझ्या नवऱ्याला घटस्फोट दे..मी आजही तुझ्याशी लग्न करायला तयार आहे." मी म्हणालो. "आता ते शक्य नाहीये" निलिमा म्हणाली "कारण माझा नवराही माझ्यावर मनापासून प्रेम करतो..इतके की - मी त्याला लग्नाच्या पहिल्याच रात्री सांगितले की माझे खरे प्रेम "रोहन" आहे तरी त्यांनी त्यावर काहीही हरकत न घेता त्याबद्दल मला अवाक्षरही विचारलं नाही.आज जर मी त्याला सोडेन तर त्याच्यासारख्या देव माणसावर अन्याय करीन." "ठीक आहे निलिमा,पण मी ही तुला या क्षणी वचन देतो की तुला आयुष्यात जेंव्हाही व ज्या क्षणी ही माझी गरज भासेल त्याक्षणी तू मला बोलव...मी त्या क्षणी तिथे हजार होईन... आय प्रॉमिस !!" मी तिला मिठीत घेऊन म्हणालो. "रोहन,परिस्थिती आता पहिले सारखी राहिली नाहीये पण मी "इथे असेपर्यंत" रोज रात्री तुझ्याकडे येईन...कारण मला "तुझं" बाळ हवंय.." निलिमा म्हणाली "शक्य असतं तर मी पहिलेसारखी इथेच राहिले असते पण आता ते शक्य नाही.मी दिवसा माझ्या घरी व रात्री तुझ्या घरी येईन.चालेल ?" "बिलकुल चालेल.. आणि तू "राखीकडे रात्री राहायला जातेय" या सबबीवर माझ्याकडे ये." मी म्हणालो "पण राखी कुठेय ? ती अजून आली नाही? बापरे !!" असे म्हणून आता मी भरकन कपडे घालू लागलो. निलिमा हसली. "का ग ? का हसलीस ?" मी विचारले. "अरे आता तू समजतोस तशी राखी काही लहान राहिली नाहीये..ती ही आता मोठी झालीये आणि तिला आता "सर्व-काही" समजतंय." निलिमा म्हणाली... "रोहन, बोलले होते ना मी तुला की आम्ही दोघी "फास्ट-फ्रेंड्स" आहोत..तिच्यापासून मी काहीच लपवत नाही. ईव्हन माझ्या लग्नात तिला माझ्या इतकेच दुखः झाले की माझे लग्न "दुसरीकडे" झाले म्हणून.." "म्हणजे ? आपण या क्षणी इथे "जे" करतोय त्याची तिला कल्पना आहे का ?" मी विचारले. "मी तिला exactly सांगितले नसले तरी तिला कल्पना असेलच कारण ती न समजण्याइतकी लहान ही नाहीये... तिने मला "किती वेळ लागेल ?" म्हणून विचारले असता मी तिला "पाउण तास लागेल" असे सांगतले होते...तेंव्हा ती "एका तासानंतर येते असे म्हणाली होती." नीलिमाने घड्याळ पाहून म्हटले - " ती येईलच आता १० मिनिटात.." आम्ही कपडे करून राखीची वाट पाहू लागलो. निलिमा वॉज राईट.. बरोबर १० मिनिटांनी राखी आली..व तिने काहीही न जाणवू देता कोऱ्या चेहऱ्याने ती नीलिमा बरोबर चालली गेली.
त्या नंतर चार दिवस दुपारच्या जेवण्यास निलिमापण राखीबरोबर येत असे व त्या चार रात्री नीलिमा आमच्याच घरी राहिली..आम्ही त्या रात्री फारच चांगल्या रीतीने रंगवल्या..पण राखी समोर नसतांनाही दर क्षणी मला तिची उपस्थिती जाणवत राहिली. १ महिन्यांनंतर मला निलीमाकडून "गुड न्यूज" मिळाली..माझ्या आनंदाला पारावर उरला नाही
माझे नाव रोहन असून माझ्या घरी आई, वडील व माझी बहिण राखी असे आमचे चौकोनी कुटुंब आहे.राखी आर्ट्सच्या सेकण्ड इयरला असून मी इंजिनियरिंगच्या फायनलला आहे.माझ्या वडिलांची शेती तर १०० एकरांहून ही जास्त असून आमचे कुटुंब आजूबाजूच्या १५ गावात सर्वात मोठे "जमीनदार" म्हणून नावाजलेले आहे.पण मी मात्र आमच्या अमरावती जिल्ह्यातील प्रसिद्ध अश्या 'शेखावत इंजिनियरिंग कॉलेज'च्या होस्टेल मध्ये राहतो कारण ते कॉलेज आमच्या घरापासून ४५ कि.मी.दूर आहे.
आता आमच्या घरची पार्श्वभूमी सांगतो.माझे वडील अण्णासाहेब हे ४७ वर्षांचे असून पावणेसह फुट उंच व चांगलेच "Handsome" आहेत.माझ्या आई व बाबांचे 'Love-marriage' आहे. आमच्या बाबांना फिल्म-हिरोइन 'राखी' खूपच आवडायची व म्हणूनच त्यांनी माझ्या बहिणीचे नाव 'राखी' ठेवले होते...आणि खरेतर आमची आई वृंदा ही थोडीफार 'राखी'सारखीच दिसायची. मात्र ती स्वतः क्रिकेट शौकीन असल्यामुळे माझ्या आईला सुनील गावस्कर आवडत असे व सुनील गावस्करच्या मुलाचे नाव रोहन असल्यामुळेच तिने आवडीने माझेही नाव रोहन ठेवले होते. मी व राखी मात्र आमच्या बाबांना "बाबा" न म्हणता सर्वांप्रमाणेच "अण्णासाहेब"च म्हणत होतो. माझी आई वृंदा म्हणजे जणूकाही मराठी कादंबरीची नायिकाच !! ती अतिशय सुंदर असून रंगाने गोरीपान आहे. ती जात्याच कामसू असल्यामुळे सतत काहीना काहीतरी काम करतच असे व त्यामुळेच की काय ती एकदम "फिट" दिसत असे.तिने जरी नुकतीच चाळीसी पार केली असली तरी ती आमची आई वाटत नसून आमची मोठी बहीणच वाटायची. माझी छोटी बहिण राखी तर माझ्या आईची छोटी प्रतिकृतीच..!! एक वय सोडलं तर त्या दोघींमध्ये विशेष फरक नव्हता. मी २१ वर्षांचा असून राखी १९ वर्षांची होती. आणि हो ..आमच्या घरात एक 'मेंबर' अजून होता तो म्हणजे 'नीलिमा'. नीलिमा माझ्याच वयाची असून आमच्या बाजूला राहणाऱ्या सरपंचांची मुलगी होती. राखीची मैत्रीण नीलिमा तर जवळपास २४ तास आमच्याच घरी पडलेली असायची कारण आमच्या राखीची ती अगदी 'फास्ट-फ्रेंड' होती. ती बी.ए.झाली असून दिसायला जरी सुंदर होती तरी मला मात्र ती मिळमिळीत वाटायची कारण मी शहरात राहून भरपूर smart, fashionable व "टंच" मुली पहिल्या होत्या. अगदी लहानपणापासून मी,राखी व निलिमा एकमेकांबरोबर खेळत असू व त्यामुळेच की काय निलिमा माझ्यावर 'मरत' होती पण मी तिला मोजत नसे.
पण गेल्या जून महिन्यात बाबांना Heart-Attack आल्याने मला एक महिना घरी यावे लागले.सुदैवाने ६ व्या सेमिस्टरच्या नंतरची १ महिन्याची सुटी असल्याने माझे कॉलेज बुडाले नाही. हॉस्पिटल मधून बाबांना घरी आणल्यावर मात्र मला परत कॉलेज सुरु झाल्यामुळे जावे लागले.पण जाण्याच्या कल्पनेने माझा पाय निघेना कारण डॉक्टरच्या सल्ल्याप्रमाणे बाबांना "बेड-रेस्ट"ची सक्त आवश्यकता असल्याने आता शेतीचे संपूर्ण काम आईच्याच अंगावर पडले होते. "आई मला असं वाटतंय की मी शिक्षण सोडून द्यावे ...खरंतर माझी कॉलेजला या क्षणी जायची मुळीच इच्छा नाही कारण सर्व काम तुझ्यावर पडतंय आणि मी कॉलेजला गेलो तर तू ते कसे सांभाळशील ?" मी विचारले. "काही काळजी करू नकोस रोहन..कारण आता सर्व गडीमाणसं आहेतच आपल्याकडे आणि आता तर पेरणी झाल्यामुळे या क्षणी फक्त पिकांवर लक्ष द्यायचेच तर काम आहे. घरकामात मला मदत करायला राखी व नीलिमा आहेतच.." आई म्हणाली "हे तुझे शेवटचेच तर वर्ष आहे ते पूर्ण कर व नंतर तुला वाटल्यास शेतीकडे बघू शकशील.." जड अंतःकरणाने मी कॉलेजला गेलो. माझ्या ७ व्या सेमिस्टरचा शेवटचा पेपर ज्या दिवशी झाला त्याच दिवशी घरून निरोप आला की माझे वडील serious असून त्यांना अमरावतीच्या सिव्हील हॉस्पिटल मध्ये हलवले आहे व मी हॉस्पिटल मध्ये पोहोचण्याच्या आधीच Severe Attack ने ते तडकाफडकी गेलेत.. आमच्या घरावर दुखः च कोसळले होते पण आईने अतिशय धीराने परिस्थिती व घर सांभाळले व मी "आता मात्र कॉलेजला न जाता आता इथेच थांबून शेती बघतो" असे म्हटल्यावर तिनेच आग्रह करून (व वडिलांची इच्छा असल्यामुळेच) मला कॉलेजला जायला भाग पाडले. तिच्याच "मॉरल सपोर्ट"मुळे मी डिग्री पूर्ण करण्याचे ठरवले.पण त्या दरम्यान एक अजून गोष्ट झाली ती म्हणजे एके दिवशी मी कॉलेजला असतांना मला निलीमाचा फोन आला की तिचे वडील तिचे लग्न ठरवत असून तिने त्यांना "मी रोहनवर प्रेम करत असून मला त्याच्याशीच लग्न करायचे आहे.." असे सांगितले व त्यामुळेच ते आज माझ्या आईशी बोलायला जाणार आहेत. मी मात्र तिच्यावर वैतागलो की "आपले ह्या बाबतीत या अगोदर काहीच बोलणे झाले नाही आणि आता बाबा जाऊन जेमतेम दीड महिनाही झाला नाहीये..." त्यावर "तुला काय जे ठरवायचे ते ठरव..पण मला मात्र तुझ्याशीच लग्न करायचे आहे.."असे म्हणून तिने फोन ठेवला. अपेक्षेप्रमाणेच संध्याकाळी आईचा फोन आला व तिलाही हे "प्रपोजल" मान्य होते पण तिला मी स्पष्टच सांगितले की "निलिमा जरी तुझी लाडकी असली तरी ती मला काही विशेष आवडत नाही. मी "या" दृष्टीने तिच्याकडे आयुष्यात कधीही पहिले नाही आणि अजून तर मी 'सेटल'ही झालो नाहीय.." त्यावर आई म्हणाली "हरकत नाही, पण जर तुझी इच्छा असेल तर मी त्यांना सांगते की तुम्ही २-३ वर्ष थांबा व ३ वर्षानंतर आपण लग्न करू..(कारण निलिमा आपली सून व्हावी - ही तिची फार मोठी इच्छा होती.) जर तुला वाटत असेल तर तू विचार करायला हवा तेव्हढा वेळ घे .." पण मी मात्र ठाम होतो की "आता या क्षणी माझा लग्नाचा विचार तू मुळीच करू नकोस..कमीतकमी ५ वर्ष तरी..!!" जड अंतःकरणाने तिने माझा निरोप निलिमाच्या वडिलांना कळवला. त्यांनीही १५ दिवस वाट पाहून नीलिमाचे लग्न दुसरीकडे ठरवले.मुलगा "I.T." इंजिनिअर असून मुंबईत "विप्रो" कंपनीत जॉब करत होता व दिसायलाही छानच होता. ६ जूनला नीलिमाचे लग्न थाटात पार पडले. लग्नाला आम्ही सर्वजण होतोच.. पण राखीने व आईनेही आपले दुखः बाजूला ठेवून बरेच "पार्टीसिपेट" केले. राखी तर निलिमाच्या लग्नाच्या आधीच आठवडाभर रडत बसली होती..कारण निलिमा तिची "फास्ट-फ्रेंड" पेक्षाही जास्तीच जवळची झाली होती. पण निलिमाच्या "बिदाई"च्या वेळी तर माझी आईच तिच्या आईपेक्षा जास्त रडली..बहुदा तिलाही निलिमा आपली सून झालेली हवीच होती. संपूर्ण लग्नात मलासुद्धा "आपले काहीतरी चुकत तर नाही ना.." असे वाटले...पण आता वेळ निघून गेली होती. निलीमाचे लग्न झाले आणि मला खरोखरच "दैव देते आणि कर्म नेते .." या म्हणीचा पुरेपूर प्रत्यय आला. *** आता माझी परीक्षा होऊन ३ महिने होऊन गेले होते. मी आता पुढील शिक्षणाच्या व नोकरीच्या फंदात न पडता आमचे पिढीजात शेतीचेच काम करायचे ठरवले, कारण मला पाहिलेपासून त्यात 'इंटरेस्ट' होताच व आईला आणि राखीला ते फारच जड पडत होते, भलेही त्या दोघींनी कधी बोलून दाखवले नसले तरी...!! आमच्या बाबांनी शेतावर फार छान व्यवस्था करून ठेवली होती. पूर्ण शेत जरी एका Levelled ground वर होते तरी त्यांनी एका कोपऱ्यात ५०x५० फुटांची जागा १० फुट "एलिव्हेट" करून ठेवली होती.त्यावर एक "पंप-रूम" बनवून त्यावर एक "ओव्हर हेड Tank" बांधला होता. "पंप-रूम" इतकी मोठी होती की त्यामध्ये त्यांच्या न्याहारी साठी टेबल-खुर्ची व वामकुक्षी साठी पलंग पण ठेवला होता. समोर एक १०x१० चा हौदही बांधला होता...जर पाणी कमी पडले तर या हौदातून घेता येत असे व हौद जेमतेम ५ फुट खोल होता. पंप-रूम समोर उभे राहिले तर पूर्ण शेतावर लक्ष पण ठेवता येत असे...जरी शेत १०० एकर मोठे असले तरी..आणि एक दुर्बीण ही होती !! मागच्या भागात एक ६ इंची बोअर-वेल असून त्याचे पाणी आम्ही शेती साठी वापरत असू. उन्हाळ्यात आम्ही मुलं त्या हौदाचा "स्विमिंग पूल" म्हणून उपयोग करत असू. माझ्यासाठी रोज दुपारी राखी जेवण्याचा दाबा घेऊन येत असे व काही हवं नको ते जेवण्याच्या वेळी पाहत असे. एके दिवशी मी शेतात काम करत असतांना राखी माझ्या जेवणाचा डबा घेऊन आली व म्हणाली "दादा, आज तुझ्यासाठी एक "सरप्राईज" आहे " "काय ? कोणतं सरप्राईज ?" मी विचारले. त्याचबरोबर तिच्या मागे लपलेली निलिमा बाहेर आली..व मी आ वासून तिच्याकडे पाहताच राहिलो. निलिमा आतातर कमालीची सुंदर दिसत होती..तिला लग्न "फार म्हणजे अगदी फारच" मानवले होते कारण तिचा चेहरा व रंग आता जास्तच उजळला होता.. तिच्या शरीराची गोलाई आता अक्षरशः झळाळत होतीच आणि त्यावर कहर म्हणजे आता मुंबईत रहात असल्याने ती एकदम "पॉलिश्ड" झाली होती. आता या क्षणी तर ती जणूकाही "फिल्मी हिरोईनच" दिसत होती."मेक-अप" काय .."ड्रेस" काय..माझा तर कलीजाच खलास झाला. त्यावर "अरे नुसता पाहताच बसणार की काही बोलणार पण .." असे नीलिमाने म्हणताच मी भानावर आलो व तिच्याबरोबर थोड्याफार जुजबी गोष्टी केल्या. ती मात्र उत्साहाने स्वतःचा नवरा, सासरची माणसं,मुंबईचे घर, इत्यादी विविध विषयांवर चौफेर गप्पा करत होती व राखी उत्सुकतेने विचारत असलेल्या प्रश्नांची उत्तरं देत होती. त्यावर मी फक्त "हुं,हां.."च करत बसलो होतो. थोड्यावेळानी माझे जेवण झाल्यावर त्या दोघी निघून गेल्या.. मी जाणाऱ्या निलीमाला पाहतच राहिलो...पाठमोरी असूनही ती "सॉलिडच माल" दिसत होती. स्वतःच्या नशिबावर चिडून मी जोरात एक "किक" मारली ती नेमकी पालथ्या गंजावरच पडली. गंज तर १ मी.मी.ही सरकला नाही पण माझा पाय चक्क दुखवलाच..आणि नेमकं त्याच क्षणी नीलिमाने वळून बघिले. मी न सांगताही तिने माझ्या मनातले भाव माझ्या डोळ्यात वाचले. *** रात्री घरी गेल्यावर मी राखीला जेवण झाल्यावर एकांतात (आई नसतांना) विचारले "नीलिमा इथे किती दिवसांकरता आली आहे ?" राखीला पण बहुदा माझ्या प्रश्नांचा रोख कळला असावा..कारण "ती मंगळागौरी करता इथे आली आहे ..पण माझ्या नशिबात असतं तर तिची मंगळागौर "इथेच..आपल्या घरीच" झाली असती.." असे म्हणून डोळे पुसत ती निघून गेली. येणाऱ्या मंगळवारला अजून ५ दिवस होते.म्हणजे निलिमा कमीतकमी ५ दिवस तरी माहेरी राहणार होती.माझ्या डोक्यात आता विचारचक्रं जोरजोरात फिरू लागली. निलीमाचा विचार करत असल्यामुळेच रात्री बराच वेळ माझ्या डोळ्याला डोळा लागला नाही..पहाटे कधीतरी झोप लागली पण झोपेत ही निलीमाचीच स्वप्नं पडत होती. **** दुसऱ्या दिवशी दुपारच्या जेवणाच्या वेळी मी राखी व निलीमाची आतुरतेने वाट पाहत बसलो. दोघी बरोबर १ वाजता आल्या व आम्ही तिघं मिळून जेवायला बसलो. जेवतांना आमच्या तिघांच्या गप्पा सुरु होत्याच पण त्यातही माझे लक्ष पूर्णपणे निलीमावरच होतं..जणूकाही राखी नव्हतीच तिथे !! निलीमानेही ही गोष्ट 'नोटीस' केली होतीच.. जसेच जेवण आटोपले तसेच राखीने आमची ताटे गोळा केलीत व ती ते धुवायला घेऊन गेली. मी निलीमाकडे पाहिलं ..ती पण माझ्याकडेच एकटक पाहत होती..धीर एकवटून मी तिच्याजवळ सरकलो व तिच्या हातावर हात ठेवला..ती अंग चोरून बसली (पण उठून बाहेर गेली नाही)..तिने विरोध न केल्यामुळे माझी हिम्मत वाढली. "काय म्हणतात तुझे "मिस्टर" ?..." मी विचारले.. त्यावर "ते ठीक आहेत..बरे आहेत.." ती म्हणाली. "तू खुश आहेस ना ?" मी विचारले. तिचे ओठ एका क्षणाकरता विलग झाले..पण ती काही बोलली नाही. मी थोड्या धिटाईनेच तिच्या कमरेभोवती हात टाकून तिला जवळ ओढले..तिच्या स्पर्शाने माझ्या अंगात वीज चमकून गेली. आता तिचा चेहरा माझ्या अगदी जवळ आला होता व तिचे ओठ माझ्या ओठांपासून फक्त ३ इंच दूर होते. "राखी पाहील ना .." ती भेदरलेल्या आवाजात म्हणाली.
उत्तरादाखल मी तिचे प्रदीर्घ चुंबन घेतले..क्षणभरच ती ताठ झाली पण दुसऱ्याच क्षणी तिनेही आपल्या हाताचा विळखा माझ्याभोवती घातला व आवेगाने माझे चुंबन घेऊ लागली. पण जसाच माझा हात तिच्या उरोजांवर स्थिरावताच तिने मला चक्क दूर ढकलले व उठून दरवाज्यात उभी राहिली. लाजेने (किंवा उत्तेजानेने) तिचा चेहरा लालेलाल झाला होता..पण मला आपली "मात्रा अचूक लागू" पडल्याचे लक्षात आले. "तू अजूनही पागलच आहेस.." निलिमा म्हणाली "लहानपणापासून तुझ्यात काहीच बदल नाही.." "असं कसं म्हणतेस ?" मी विचारले. त्यावर "हे तू ४-५ वर्षं अगोदरच का नाही केलेस ? आणि आता मी विवाहित आहे व विवाहित स्त्रियांशी 'असे' वागू नये..राखी कधीही येईल ना !! " निलिमा म्हणाली. "विवाहित स्त्रियांशी कसं वागावं ते मला माहित आहे .." मी म्हटले "जसे तुझे 'मिस्टर' वागतात तसंच ना ? खरंतर त्याहीपेक्षा "चांगलं" मी वागू शकतो..दाखवू का तुला आत्ता ?" "आता नको..राखी येईलच "निलिमा म्हणाली. "मग केंव्हा ?" मी विचारले. "उद्या..इथे..हो..इथे च व याचवेळी.." निलिमा म्हणाली. तेवढ्यात राखी भांडी धुवून आत आली व निलीमाला घेऊन तिथून निघून गेली. त्या दोघी जाताच मला एक गोष्ट जाणवली व ती म्हणजे माझ्या Pant मध्ये "तंबू" तरारून उठलाय..मी ताबडतोब Pant खाली करून बाबुराव मोकळा केला व निलीमाला आठवत हलवू लागलो..व दोनच मिनिटात स्खलित झालो. *** दुसऱ्या दिवशी मी उत्सुकतेने निलीमाची वाट पाहू लागलो..काय,कसं,काय-काय आणि किती "करावं" या विचारात मी गुंग होतो.पण एक प्रश्न ही माझ्या मनात होता की- निलिमा राखीला "कटवून" कसं "जमवेल" ? मला वाटलं की निलिमा नक्की जेवण्याच्या वेळेनंतर व राखी गेल्यावर येईल..पण ती तर चक्क राखीबरोबरच आली. माझा पार हिरमोड झाला व ते पाहून ती राखीला लक्षात न येईल अश्या रीतीने माझ्याकडे बघून हसली. राखीने आम्हा तिघांची पानं वाढली. आम्ही तिघं जेऊ लागलो व आमचे जेवण संपायच्या बेतात असतांनाच राखी उठली व मला म्हणाली "दादा,मला जरा काम आहे ते करून मी १० मिनिटातच येते तोवर निलिमा ताटवाट्या धुवून ठेवेल...मी येतेच." असे म्हणून मला कळायच्या आत आम्हाला एकटे सोडून ती भरकन निघून गेली. मी चक्रावून निलीमाकडे पाहिले..ती चक्क हसत होती. मी बुचकळ्यात पडलो. "तू राखीला काय सांगितलेस ?" मी विचारले. "काही नाही" निलिमा म्हणाली "मला तुझ्याशी काही "प्रायव्हेट" बोलायचं असं मी राखीला सांगितलं तर त्यावर ती तयार झाली..तुला तर माहीतच आहे आम्ही दोघी किती "घट्ट-मैत्रिणी" आहोत ते ??!!" खरंतर या क्षणी मी इतका उत्तेजित होतो की मला राखीचा विचार करायचीही गरज भासत नव्हती आणि निलीमाने राखीला खरं सांगायची गरज नाही हा तर "कॉमनसेन्स" होता.. तिची कितीही "फास्ट-फ्रेंड" असली तरीही.. एकाएकी मला लक्षात आले की आता याक्षणी मी निलीमाबरोबर एकटा होतो...माझ्या घशाला चक्क कोरड पडली. "अरे तू असा का नर्व्हस झालास ?" असे म्हणून निलिमा माझ्याजवळ आली व तिने माझा हात पकडला. मी तिच्या डोळ्यात पाहिले.. तिच्या डोळ्यात आव्हान दिसत होते. "काल तू मला माझ्या "मिस्टरा"बद्दल विचारात होतास ना ? आता या क्षणी मी त्यांना प्रचंड "मिस" करत आहे.."निलिमा माझ्याजवळ सरकत म्हणाली व पुढील कल्पनेनेच तिने आपल्या ओठांवरून जीभ फिरवली. मी तिला मिठीत घेऊन तिच्या ओल्या ओठांवर ओठ टेकवले...त्याबरोबर तिने मला घट्ट मिठी मारून माझे कडकडीत चुंबन घेतले. मी तिच्या कमरेभोवती एक हात टाकून तिला माझ्याकडे ओढले व माझा दुसरा हात आपसूकच तिच्या उरोजावर स्थिरावला. तिने एका हाताने माझ्या Pant मध्ये हात घालून माझा "बाबुराव" पकडला.जसाच "त्याचा" स्पर्श झाला तशी ती आनंदाने चित्कारली. तिचा इशारा समजून मी Pant खाली सरकवली. "मी माझ्या मिस्टरांना "मिस" करतेय .. तू माझी मदत करशील ?" तिने माझ्या कानाची पाळी हलकेच चावत विचारले. "नक्कीच.." मी तिच्या कमीज मध्ये एक हात टाकत म्हणालो व दुसऱ्या हाताने तिच्या "ब्रा"चा हुक खोलला. तिचा भरदार स्तन माझ्या हातात आला व त्याबरोबर मी तो जोरात दाबला. त्यावर तिने नैसर्गिक प्रतिक्रिया म्हणून माझा लंड घट्ट पकडला व त्याच्याकडे खाली बघताक्षणीच "बापरे..हा तर "ह्यांच्या" लवड्यापेक्षाही मोठा आहे रे !!" असे आनंदाने म्हणाली. त्याचबरोबर मी माझे कपडे भर्रकन काढून टाकले. ती अतिशय प्रेमाने माझ्या नग्न शरीराला न्याहाळू लागली. मी तिचे कपडे काढण्यास सुरवात केली.
२ मिनिटात आम्ही दोघेही पूर्णपणे नग्न झालो.मी तिच्या नग्न शरीराला मिठीत घेतले. "रोहन, आता मला सहन होत नाही. मला पलंगावर ने ना लाडक्या .." ती मला जवळ घेत म्हणाली. मी तिला उचलून पलंगावर ठेवले...ती एका ज्वालेसारखी पेटलेली भासली. मी आता स्वतःला रोखूच शकलो नाही. मी भर्रकन दोन्ही हाताने तिचे दोन्ही उरोज धरले व ते जोरजोराने दाबू लागलो. ती अनुभवी व वाकबगार होती.तिने माझे तोंड स्वतःकडे ओढले. मी माझे ओठ तिच्या ओठात घट्ट रुतावले. त्याचबरोबर तिची जीभ माझ्या जीभेशी खेळू लागली..व तिचा हात माझ्या लवड्यावर स्थिरावला व त्याचा "साईझ" महसूस करत ती त्याच्याशी खेळू लागली. आता तिने माझे तोंड आपल्या हाताने खाली नेले..
.त्याबरोबर ते तिच्या उरोजांवर स्थिरावले. मी दोन्ही हाताने तिचा डावा स्तन पकडून जोरजोरात दाबण्यास सुरवात केली व तिचा उजवा स्तन मी तोंडात घेतला व त्यावरील बोंडाला चावलोच..त्याबरोबर ती चित्कारली..."असेच अजून दाब..अजून चोख.." नीलिमा म्हणाली व आता तिने दोन्ही हाताने माझा "बाबुराव" घट्ट पकडून त्याच्याशी खेळण्यास सुरवात केली. तिच्या उत्तेजनाने मी तिचे दोन्ही उरोज दाबत व चोखत तिला चेतवू लागलो. २-३ मिनिटातच ती संपूर्ण पेटली. तिने स्वतःच्या मांड्या विलग केल्या व आपल्या हाताने माझ्या लिंगाला स्वतःच्या योनिमुखावर ठेवले. तिचा इशारा समजून मी जोरकसपणे धक्का मारला. त्याबरोबर एका झटक्यात माझा अर्धा "बाबुराव" तिच्या योनीत "भक्क"दिशी घुसला.. "ओह रोहन .. आ आह .. आई आईगं ..." असे म्हणत आता ती आनंदाने कण्हू लागली. मी माझा लवडा २-३ धक्क्यात पूर्णपणे आत सरकवला व धक्के मारू लागलो. "रोहन किती छान वाटतंय रे राजा ..असेच धक्के मार.." असे म्हणत ती खालून कंबर उचकवू लागली.मी ही जोरजोराने धक्के मारू लागलो. आमची जुगलबंदी चक्क १०-१५ मिनिटं सुरु होती. आता आम्ही दोघंही शेवटच्या मुक्कामाच्या जवळ आलो होतो. एका क्षणी मी तिच्या डोळ्यात पहिले. ती ही भावूक होऊन माझ्या डोळ्यातच पाहत होती. "रोहन,मला तूच हवा होतास रे राजा माझा नवरा म्हणून.."मला घट्ट मिठी मारून ती कंबर हलवत म्हणाली "पण माझ्या नशिबात ते नव्हतेच.. " "पण या क्षणी मी तुझाच आहे ग राणी "मी शेवटचे धक्के मारत म्हणालो " मी मूर्ख होतो म्हणूनच तुला नकार दिला..पण तुझ्या "बिदाईला" मला लक्षात आले कि फार मोठी घोडचूक केलीय..पण मी ती आता सुधारतोय.." असे म्हणतच मी झडलो. आम्ही दोघंही आता विलग झालो पण दुसऱ्याच क्षणी नीलिमाने मला जवळ घेतलं. "मी तेंव्हाही तुझीच होते रे .." नीलिमा माझे चुंबन घेऊन म्हणाली "आणि आजही तुझीच आहे रे..कारण आजपर्यंत जेंव्हाजेंव्हाही माझा "नवरा" मला "करायचा" किंवा "करतो" तेंव्हा मी त्याच्यात तुलाच पाहते.." "नीलिमा, तू जर मला पहिले "चोदू" दिले असतेस ना तर मी तुझ्याशीच लग्न केले असते.." मी म्हणालो...त्याबरोब�� � तिच्या डोळ्यातून अश्रू ओघळले. "रोहन, भर बाजारात तू साधा इशारा जरी केला असतास तरी मी तिथेच नग्न होऊन तुला "घेतलं" असतं...पूर्ण जगासमोर !! मी तुझ्यावर उत्कट प्रेम केलंय,या क्षणीही करतेय व यापुढेही करत राहीन.." नीलिमा भावनाविवश होऊन म्हणाली. मी त्यावर काही न बोलता माझ्या ओठांनीच तिचे अश्रू टिपले.ती पण शांत झाली. "निलिमा, तू तुझ्या नवऱ्याला घटस्फोट दे..मी आजही तुझ्याशी लग्न करायला तयार आहे." मी म्हणालो. "आता ते शक्य नाहीये" निलिमा म्हणाली "कारण माझा नवराही माझ्यावर मनापासून प्रेम करतो..इतके की - मी त्याला लग्नाच्या पहिल्याच रात्री सांगितले की माझे खरे प्रेम "रोहन" आहे तरी त्यांनी त्यावर काहीही हरकत न घेता त्याबद्दल मला अवाक्षरही विचारलं नाही.आज जर मी त्याला सोडेन तर त्याच्यासारख्या देव माणसावर अन्याय करीन." "ठीक आहे निलिमा,पण मी ही तुला या क्षणी वचन देतो की तुला आयुष्यात जेंव्हाही व ज्या क्षणी ही माझी गरज भासेल त्याक्षणी तू मला बोलव...मी त्या क्षणी तिथे हजार होईन... आय प्रॉमिस !!" मी तिला मिठीत घेऊन म्हणालो. "रोहन,परिस्थिती आता पहिले सारखी राहिली नाहीये पण मी "इथे असेपर्यंत" रोज रात्री तुझ्याकडे येईन...कारण मला "तुझं" बाळ हवंय.." निलिमा म्हणाली "शक्य असतं तर मी पहिलेसारखी इथेच राहिले असते पण आता ते शक्य नाही.मी दिवसा माझ्या घरी व रात्री तुझ्या घरी येईन.चालेल ?" "बिलकुल चालेल.. आणि तू "राखीकडे रात्री राहायला जातेय" या सबबीवर माझ्याकडे ये." मी म्हणालो "पण राखी कुठेय ? ती अजून आली नाही? बापरे !!" असे म्हणून आता मी भरकन कपडे घालू लागलो. निलिमा हसली. "का ग ? का हसलीस ?" मी विचारले. "अरे आता तू समजतोस तशी राखी काही लहान राहिली नाहीये..ती ही आता मोठी झालीये आणि तिला आता "सर्व-काही" समजतंय." निलिमा म्हणाली... "रोहन, बोलले होते ना मी तुला की आम्ही दोघी "फास्ट-फ्रेंड्स" आहोत..तिच्यापासून मी काहीच लपवत नाही. ईव्हन माझ्या लग्नात तिला माझ्या इतकेच दुखः झाले की माझे लग्न "दुसरीकडे" झाले म्हणून.." "म्हणजे ? आपण या क्षणी इथे "जे" करतोय त्याची तिला कल्पना आहे का ?" मी विचारले. "मी तिला exactly सांगितले नसले तरी तिला कल्पना असेलच कारण ती न समजण्याइतकी लहान ही नाहीये... तिने मला "किती वेळ लागेल ?" म्हणून विचारले असता मी तिला "पाउण तास लागेल" असे सांगतले होते...तेंव्हा ती "एका तासानंतर येते असे म्हणाली होती." नीलिमाने घड्याळ पाहून म्हटले - " ती येईलच आता १० मिनिटात.." आम्ही कपडे करून राखीची वाट पाहू लागलो. निलिमा वॉज राईट.. बरोबर १० मिनिटांनी राखी आली..व तिने काहीही न जाणवू देता कोऱ्या चेहऱ्याने ती नीलिमा बरोबर चालली गेली.
त्या नंतर चार दिवस दुपारच्या जेवण्यास निलिमापण राखीबरोबर येत असे व त्या चार रात्री नीलिमा आमच्याच घरी राहिली..आम्ही त्या रात्री फारच चांगल्या रीतीने रंगवल्या..पण राखी समोर नसतांनाही दर क्षणी मला तिची उपस्थिती जाणवत राहिली. १ महिन्यांनंतर मला निलीमाकडून "गुड न्यूज" मिळाली..माझ्या आनंदाला पारावर उरला नाही