S
StoryPublisher
Guest
चैम्पियनशीप
गमती गमतीत सुरू झालेल्या या प्रकाराने केव्हा गंभीर वळण घेतले हे मला कळलेच नाही. त्या सगळ्या प्रकाराची सुरूवात पेपरमध्ये छोट्या जाहिराती या सदरात छापून आलेल्या एका जाहिरातीमुळे झाली.
"अय्या ऽ...रोहन.... ही जाहिरात बघ...."
नेहाने मला ती जाहिरात दाखवली.
[एका मध्यमवयीन निरोगी उद्योजकाला कंपॅनियन म्हणून निरोगी, तरूण आणि सुंदर स्त्री ची आवश्यकता आहे. पंचवीस ते तीस वयोगटातील सुंदर अविवाहित, घटस्फोटित किंवा विधवा महिलांनी आपल्या सर्व माहितीसह अर्ज करावा. सोबत एक पासपोर्ट साईज फोटो व एक पूर्णाकृती फोटो जोडावे. योग्य वाटल्यास विवाहित स्त्री चा विचार केला जाईल.]
अशी ती जाहिरात होती. काय पण एकेक लोक असतात...
"ए... कंपॅनियन म्हणजे काय रे...?"
"कंपॅनियन म्हणजे त्याच्या घरी राहायला जायचं.. "
"आणि...?"
"आणि काय....?"
"म्हणजे नेमकं काय करायचं?"
"नेमकं काय करायचं म्हणजे हेच की... त्याच्या मनाप्रमाणे वागायचं... त्याला सोबत करायची... गप्पा मारायच्या..."
"आणि रात्री...?"
"रात्री... त्याची शैय्यासोबत करायची...."
"खरंच...?"
"हो मग... तूला काय वाटलं?"
"शी... काही तरीच...."
तो विषय तिथेच संपलाय असं मला वाटत होतं पण नेहाच्या डोक्यात तोच विषय घोळत होता. दुसऱ्या दिवशी तिने विचारलं
"ए... तो किती पैसे देईल रे...?"
"कोण किती पैसे देईल?"
"तोच रे... तो जाहिरात देणारा मध्यमवयीन निरोगी उद्योजक....तो?"
"मला काय माहित.... आणि तूला काय करायचं त्याच्याशी?"
"काही नाही रे.... असंच मी जस्ट इमॅजिन करत होते...."
"काय इमॅजिन करत होतीस?"
"काही नाही... असंच.... कसा असेल तो माणूस? अशी ही जगावेगळी जाहिरात का दिली असेल त्याने?"
"अगं ती सरळ सरळ महिन्याच्या हिशोबाने शैय्यासोबत करायची तयारी असलेली वेश्या पाहिजे अशी जाहिरात आहे..."
"शी बाई... कसे असतात हे लोक..."
जरा वेळ शांततेत गेला... तिच्या डोक्यात काय चाललंय ते समजत नव्हते.
"रोहन...."
"हं...."
"ए... ह्या ज्या अशा बायका असतात..."
"अशा म्हणजे कशा..."
"वात्रटपणा करू नकोस... तूला चांगलं माहितीये की मी कशा बायकांबद्दल बोलतेय...."
मी हासलो...
"दात काढू नकोस... ए... मला सांग ना....?"
"काय...?"
"या बायका पैसे घेऊन कुठल्याही माणसाला ते करू देतात?"
"हो... मग?"
"आणि किती पैसे घेतात....?"
"त्यांचे वेगवेगळे रेट असतात... काही शे रुपयांपासून ते काही लाख रुपये एका रात्रीचे घेतात... "
"तूला कसं माहित?"
"कसं माहित काय कसं माहित.... अगं नेटवर सगळं काही उपलब्ध आहे...."
पुन्हा काही वेळ शांततेत गेला
"ए... आपण भेटायचं का त्याला...?"
"वेड लागलंय का तूला.... कशासाठी भेटायचं?"
"सहजच.... मला उत्सुकता लागली आहे.... की तो माणूस कसा असेल? मुख्य म्हणजे सेक्स ही गोष्ट सहजपणे उपलब्ध असतांना त्याला त्यासाठी हा द्रविडी प्राणायाम करायची काय आवश्यकता आहे? त्याला निश्चितच काही तरी गंभीर कारण असावं असं वाटतं.... "
"जाऊ दे गं... आपल्याला काय करायचंय त्याच्याशी....?"
"मी काय म्हणत्येय..... आपण त्याला माझं प्रोफाईल पाठवून बघू.... तो काय लगेचच मला सिलेक्ट करत नाही... त्यातून त्याने मला सिलेक्ट केलंच तर आपण त्याला फक्त भेटू.... त्याने जर मला एकटीला भेटायचे म्हणाला तर आपण स्पष्ट नाही म्हणायचं... आपण दोघं त्याला फक्त भेटू... आपण काहीच बोलायचं नाही... तो काय म्हणतो ते फक्त ऐकून घ्यायचं.... आणि नंतर विचार करून सांगतो असं सांगून तिथून निघून यायचं.... जस्ट एक गंमत.... कोण माणूस आहे हे तर कळेल आपल्याला...."
हो ना करता करता शेवटी आम्ही नेहाचे एक प्रोफाईल तयार केलं आणि ते त्याला मेल वर पाठवून दिलं. त्याने तिला शॉर्ट लिस्ट केलं आणि आम्ही दोघे त्या माणसाला भेटायला निघालो.
तिचं प्रोफाईल शॉर्ट लिस्ट केलं यात काहीच आश्चर्य नाही... नेहा दिसायला अतिशय सुंदर आहे. गोरीपान आणि देखणी, सडसडीत व प्रमाणबद्ध बांधा सुंदर गोड हासरा चेहरा, काळेभोर टपोरे डोळे, कमानदार रेखीव भुवया, तरतरीत नाक, काळेभोर घनदाट रेशमी केस, डाळिंबी ओठ, सुरईदार मान, मोठे, प्रमाणबद्ध आणि सुडौल स्तन, निमुळती कंबर, सपाट पोट, आकर्षक नाभी, गरगरीत नितंब, पुष्ट मांड्या आणि घाटदार पोटऱ्या असे तिचं रूप आहे... कुठेही गेली तरी पाचपन्नास माणसांच्या माना वळतात. तिच्याकडे पाहिलं की प्रथम तिची भरगच्च छाती नजरेत भरते... तिच्या सौंदर्यात पुरुषांना आकर्षित करण्याची जबरदस्त ताकद आहे... तिच्याशी बोलताना पुरुष तिच्या छातीकडे बघत बोलतात. तिच्या छातीवर खिळलेली नजर काढून घेणं त्यांना जमतच नाही. अर्थातच तिला या गोष्टींची सवय झाली आहे.... लग्नाआधी तिची एक दोन प्रकरणं झाली आहेत... आमचं लग्न झाल्यानंतर तिने मला मोकळेपणाने सांगितलं. पण ती प्रकरणं कितपत पुढे गेलेली होती हे विचारण्याची हिंमत मला झाली नाही. मी सोईस्कर रित्या हे गृहीत धरलं की लग्नाआधी तिने फारसं गंभीर काही केलेलं नसेल. पण लग्नाआधीच तिने शरीरसुखाची चव चाखली असावी... इतकी सुंदर मुलगी लग्न होईपर्यंत कोरडीच राहील अशी अपेक्षा करणं हेच मुळी बालिशपणाचे आहे. पण आमचं लग्न झाल्यानंतर मात्र ती माझ्याशी प्रामाणिक राहिली आहे याबद्दल मला खात्री आहे.
त्या दिवशी नेहाने नट्टापट्टा करण्यात बराच वेळ घालवला. तिने अबोली रंगाच्या फुलांचं डिझाईन असलेली शिफॉन नेसली होती आणि मॅचिंग अबोली रंगाचे स्लिव्हलेस आणि बॅकलेस ब्लाऊज घातले होते. गळ्यात मंगळसूत्र आणि मोत्यांची माळ कानावर मोत्यांच्या कुड्या असे मोजकेच दागिने घातले. कपाळावर माध्यम आकाराची गडद मरून रंगाची टिकली. आपल्या काळ्याभोर घनदाट रेशमी केसांचा तिने डोक्यावर मागच्या बाजूला जरासा वर आकर्षक केशरचना करून टॉप नॉट बांधला होता. तिचं मुळचे सौंदर्य सहस्त्र पटींनी अधिक खुलून दिसत होते.... तिच्या वागण्यातून एक प्रकारचा डौल होता आणि तो ती अगदी सहजपणे व्यक्त करत होती.
एका पंचतारांकित हॉटेलमध्ये आमच्यासाठी टेबल राखून ठेवण्यात आले होते. समीर.... त्या मध्यमवयीन निरोगी उद्योजकाचे नाव समीर आहे... समीर आधीच येऊन बसला होता. आम्हाला बघून तो उठून उभा राहिला. त्याचं व्यक्तिमत्त्व चांगलंच प्रभावी होतं. तो चांगला उंच आणि दणकट बांध्याचा माणूस होता. चाळीशीचा आहे असे मुळीच वाटत नव्हते. गव्हाळ वर्ण कष्ट करून रापलेला... डोक्यावर भरघोस काळेभोर केस... अधुनमधून दोन चार पांढरे झालेले.... चेहऱ्यावर 'उगाच फालतूपणा चालणार नाही' असे भाव, वागण्यातून आणि देहबोलीतून प्रकट होत असलेला आत्मविश्वास, कुठल्याही प्रकारचा नाटकीपणा नाही, अगदी सहजपणे व्यक्त होणारा अधिकार... हा माणूस फिल्डमध्ये आणि बोर्डरूम मधेही सारख्याच सहजतेने वावरत असावा.... मला त्याच्याकडे बघून एकदम आश्वस्त वाटलं... नेहा याच्या घरी रहायला गेली तरी काही हरकत नाही.... अरेच्चा... मी हा काय विचार करतोय....
नेहाच्या सौंदर्याचा त्याच्यावर चांगलाच प्रभाव पडला. त्याने तिच्या सौंदर्याची मुक्त कंठाने स्तुती केली. नेहा लगेच खुलली. ती हासली की तिच्या गालावर खळी पडते... एका गोल टेबलावर आम्ही स्थानापन्न झालो. त्याने उंची वाईन मागवली. नेहाने ज्या सहजतेने ग्लोब तोंडाला लावला ते बघून त्याने स्वतःशी हलकेच मान डोलावली. लवकरच आम्ही मोकळेपणाने गप्पा मारायला लागलो.. म्हणजे तो तिच्याशी बोलत होता आणि मी नुसताच बसलो होतो... हळूहळू मला त्या दोघांमधे उपऱ्यासारखं वाटायला लागलं. नेहा वर त्याच्या व्यक्तिमत्त्वाचा चांगलाच प्रभाव पडलेला दिसत होता. ती त्याचं बोलणं लक्ष देऊन ऐकत होती...
तो सांगत होता.... वयाच्या अवघ्या चौदाव्या वर्षी त्याचे वडील वारले... तेव्हापासून त्याने वडलांचा बिझनेस सांभाळायला सुरूवात केली. नातेवाईक फारसे उपयोगी पडले नाही... या माय लेकांच्या असहाय्यतेचा फायदा घेण्यासाठी लोक टपून बसले होते. याने आपल्या आईच्या देखरेखीखाली अपार कष्ट करून धंदा सांभाळला... एकदा धंद्याची ग्रिप आल्यावर मग त्याची घोडदौड सुरू झाली... पण तोपर्यंत तिशीच्या घरात आला होता. जोपर्यंत लग्नाचं वय होतं तोपर्यंत वधू पित्यांना हा प्रॉस्पर होईल की नाही याची शंका वाटत होती. याच्याकडे पैसा आल्यावर जी स्थळं येत होती ती याच्या पैशाकडे बघून यायची.... त्यांत याला इंटरेस्ट नव्हता... असं करता करता चाळीशी आली... त्याला आता लग्न, संसार या गोष्टींत रस राहिला नव्हता. पण एकदा तरी स्त्री सुख अनुभवावे असं वाटत होतं. बाजारात उपलब्ध असलेल्या वेश्यां बद्दल त्याला किळस वाटते आणि तो त्या गोष्टीचा म्हणजे पैसा मोजून स्त्री सुख घेण्याचा विचारही करू शकत नाही.... आणि नुसता सेक्स चा प्रश्न नाही तर त्याला स्त्री सहवास अनुभवायचा आहे...... वैगरे वैगरे...
तो बोलत असताना मी त्याचं निरीक्षण करत होतो.
अचानक नेहा त्याच्या मिठीत शिरली आहे आणि तो तिचं किस घेतोय असे चित्र माझ्या डोळ्यासमोर उभे राहिले.... त्या विचाराने मी कमालीचा उत्तेजीत झालो... मी इतका अस्वस्थ झालो की मला एका जागी स्थिर बसणे अशक्य झाले. मी वॉश रुममध्ये गेलो. माझं लिंग चांगलंच ताठरलं होतं...
मी परत येऊन जागेवर बसलो.. त्यांचं बोलणं चालूच होतं.
हा माणूस नागडा कसा दिसेल याचं चित्र डोळ्यासमोर उभे करण्याचा प्रयत्न करत होतो... त्याची शरीरयष्टी चांगली दणकट होती... याच्या अंगावर केस असतील का?... त्याचा लवडा कसा असेल? हस्तांदोलन करताना त्याच्या हाताची पकड चांगली मजबूत आहे हे लक्षात आलं होतं... त्याच राकट हातांनी तो नेहाचे अंग रगडून काढेल... मी मनातल्या मनात तो नेहाशी संभोग करतोय अशी कल्पना करायला लागलो... त्या कल्पनेने माझं लिंग एकदम ताठ झाले.... घसा कोरडा पडला.... आपली अवस्था त्या दोघांच्या लक्षात येऊ नये म्हणून मी जीवाचा आटापिटा करत होतो.... अखेर निघायची वेळ झाली.
पुन्हा भेटायचे असे ठरवून आम्ही त्याचा निरोप घेतला.
परतताना नेहा गप्प गप्प होती. ती स्वतःच्या विचारात हरवून बसली होती. मी आता बऱ्यापैकी सावरलो होतो. तरीही आपणहून काही विषय काढायचा नाही असं मी ठरवलं होतं त्यामुळे मीही गप्प बसून राहिलो.
गमती गमतीत सुरू झालेल्या या प्रकाराने केव्हा गंभीर वळण घेतले हे मला कळलेच नाही. त्या सगळ्या प्रकाराची सुरूवात पेपरमध्ये छोट्या जाहिराती या सदरात छापून आलेल्या एका जाहिरातीमुळे झाली.
"अय्या ऽ...रोहन.... ही जाहिरात बघ...."
नेहाने मला ती जाहिरात दाखवली.
[एका मध्यमवयीन निरोगी उद्योजकाला कंपॅनियन म्हणून निरोगी, तरूण आणि सुंदर स्त्री ची आवश्यकता आहे. पंचवीस ते तीस वयोगटातील सुंदर अविवाहित, घटस्फोटित किंवा विधवा महिलांनी आपल्या सर्व माहितीसह अर्ज करावा. सोबत एक पासपोर्ट साईज फोटो व एक पूर्णाकृती फोटो जोडावे. योग्य वाटल्यास विवाहित स्त्री चा विचार केला जाईल.]
अशी ती जाहिरात होती. काय पण एकेक लोक असतात...
"ए... कंपॅनियन म्हणजे काय रे...?"
"कंपॅनियन म्हणजे त्याच्या घरी राहायला जायचं.. "
"आणि...?"
"आणि काय....?"
"म्हणजे नेमकं काय करायचं?"
"नेमकं काय करायचं म्हणजे हेच की... त्याच्या मनाप्रमाणे वागायचं... त्याला सोबत करायची... गप्पा मारायच्या..."
"आणि रात्री...?"
"रात्री... त्याची शैय्यासोबत करायची...."
"खरंच...?"
"हो मग... तूला काय वाटलं?"
"शी... काही तरीच...."
तो विषय तिथेच संपलाय असं मला वाटत होतं पण नेहाच्या डोक्यात तोच विषय घोळत होता. दुसऱ्या दिवशी तिने विचारलं
"ए... तो किती पैसे देईल रे...?"
"कोण किती पैसे देईल?"
"तोच रे... तो जाहिरात देणारा मध्यमवयीन निरोगी उद्योजक....तो?"
"मला काय माहित.... आणि तूला काय करायचं त्याच्याशी?"
"काही नाही रे.... असंच मी जस्ट इमॅजिन करत होते...."
"काय इमॅजिन करत होतीस?"
"काही नाही... असंच.... कसा असेल तो माणूस? अशी ही जगावेगळी जाहिरात का दिली असेल त्याने?"
"अगं ती सरळ सरळ महिन्याच्या हिशोबाने शैय्यासोबत करायची तयारी असलेली वेश्या पाहिजे अशी जाहिरात आहे..."
"शी बाई... कसे असतात हे लोक..."
जरा वेळ शांततेत गेला... तिच्या डोक्यात काय चाललंय ते समजत नव्हते.
"रोहन...."
"हं...."
"ए... ह्या ज्या अशा बायका असतात..."
"अशा म्हणजे कशा..."
"वात्रटपणा करू नकोस... तूला चांगलं माहितीये की मी कशा बायकांबद्दल बोलतेय...."
मी हासलो...
"दात काढू नकोस... ए... मला सांग ना....?"
"काय...?"
"या बायका पैसे घेऊन कुठल्याही माणसाला ते करू देतात?"
"हो... मग?"
"आणि किती पैसे घेतात....?"
"त्यांचे वेगवेगळे रेट असतात... काही शे रुपयांपासून ते काही लाख रुपये एका रात्रीचे घेतात... "
"तूला कसं माहित?"
"कसं माहित काय कसं माहित.... अगं नेटवर सगळं काही उपलब्ध आहे...."
पुन्हा काही वेळ शांततेत गेला
"ए... आपण भेटायचं का त्याला...?"
"वेड लागलंय का तूला.... कशासाठी भेटायचं?"
"सहजच.... मला उत्सुकता लागली आहे.... की तो माणूस कसा असेल? मुख्य म्हणजे सेक्स ही गोष्ट सहजपणे उपलब्ध असतांना त्याला त्यासाठी हा द्रविडी प्राणायाम करायची काय आवश्यकता आहे? त्याला निश्चितच काही तरी गंभीर कारण असावं असं वाटतं.... "
"जाऊ दे गं... आपल्याला काय करायचंय त्याच्याशी....?"
"मी काय म्हणत्येय..... आपण त्याला माझं प्रोफाईल पाठवून बघू.... तो काय लगेचच मला सिलेक्ट करत नाही... त्यातून त्याने मला सिलेक्ट केलंच तर आपण त्याला फक्त भेटू.... त्याने जर मला एकटीला भेटायचे म्हणाला तर आपण स्पष्ट नाही म्हणायचं... आपण दोघं त्याला फक्त भेटू... आपण काहीच बोलायचं नाही... तो काय म्हणतो ते फक्त ऐकून घ्यायचं.... आणि नंतर विचार करून सांगतो असं सांगून तिथून निघून यायचं.... जस्ट एक गंमत.... कोण माणूस आहे हे तर कळेल आपल्याला...."
हो ना करता करता शेवटी आम्ही नेहाचे एक प्रोफाईल तयार केलं आणि ते त्याला मेल वर पाठवून दिलं. त्याने तिला शॉर्ट लिस्ट केलं आणि आम्ही दोघे त्या माणसाला भेटायला निघालो.
तिचं प्रोफाईल शॉर्ट लिस्ट केलं यात काहीच आश्चर्य नाही... नेहा दिसायला अतिशय सुंदर आहे. गोरीपान आणि देखणी, सडसडीत व प्रमाणबद्ध बांधा सुंदर गोड हासरा चेहरा, काळेभोर टपोरे डोळे, कमानदार रेखीव भुवया, तरतरीत नाक, काळेभोर घनदाट रेशमी केस, डाळिंबी ओठ, सुरईदार मान, मोठे, प्रमाणबद्ध आणि सुडौल स्तन, निमुळती कंबर, सपाट पोट, आकर्षक नाभी, गरगरीत नितंब, पुष्ट मांड्या आणि घाटदार पोटऱ्या असे तिचं रूप आहे... कुठेही गेली तरी पाचपन्नास माणसांच्या माना वळतात. तिच्याकडे पाहिलं की प्रथम तिची भरगच्च छाती नजरेत भरते... तिच्या सौंदर्यात पुरुषांना आकर्षित करण्याची जबरदस्त ताकद आहे... तिच्याशी बोलताना पुरुष तिच्या छातीकडे बघत बोलतात. तिच्या छातीवर खिळलेली नजर काढून घेणं त्यांना जमतच नाही. अर्थातच तिला या गोष्टींची सवय झाली आहे.... लग्नाआधी तिची एक दोन प्रकरणं झाली आहेत... आमचं लग्न झाल्यानंतर तिने मला मोकळेपणाने सांगितलं. पण ती प्रकरणं कितपत पुढे गेलेली होती हे विचारण्याची हिंमत मला झाली नाही. मी सोईस्कर रित्या हे गृहीत धरलं की लग्नाआधी तिने फारसं गंभीर काही केलेलं नसेल. पण लग्नाआधीच तिने शरीरसुखाची चव चाखली असावी... इतकी सुंदर मुलगी लग्न होईपर्यंत कोरडीच राहील अशी अपेक्षा करणं हेच मुळी बालिशपणाचे आहे. पण आमचं लग्न झाल्यानंतर मात्र ती माझ्याशी प्रामाणिक राहिली आहे याबद्दल मला खात्री आहे.
त्या दिवशी नेहाने नट्टापट्टा करण्यात बराच वेळ घालवला. तिने अबोली रंगाच्या फुलांचं डिझाईन असलेली शिफॉन नेसली होती आणि मॅचिंग अबोली रंगाचे स्लिव्हलेस आणि बॅकलेस ब्लाऊज घातले होते. गळ्यात मंगळसूत्र आणि मोत्यांची माळ कानावर मोत्यांच्या कुड्या असे मोजकेच दागिने घातले. कपाळावर माध्यम आकाराची गडद मरून रंगाची टिकली. आपल्या काळ्याभोर घनदाट रेशमी केसांचा तिने डोक्यावर मागच्या बाजूला जरासा वर आकर्षक केशरचना करून टॉप नॉट बांधला होता. तिचं मुळचे सौंदर्य सहस्त्र पटींनी अधिक खुलून दिसत होते.... तिच्या वागण्यातून एक प्रकारचा डौल होता आणि तो ती अगदी सहजपणे व्यक्त करत होती.
एका पंचतारांकित हॉटेलमध्ये आमच्यासाठी टेबल राखून ठेवण्यात आले होते. समीर.... त्या मध्यमवयीन निरोगी उद्योजकाचे नाव समीर आहे... समीर आधीच येऊन बसला होता. आम्हाला बघून तो उठून उभा राहिला. त्याचं व्यक्तिमत्त्व चांगलंच प्रभावी होतं. तो चांगला उंच आणि दणकट बांध्याचा माणूस होता. चाळीशीचा आहे असे मुळीच वाटत नव्हते. गव्हाळ वर्ण कष्ट करून रापलेला... डोक्यावर भरघोस काळेभोर केस... अधुनमधून दोन चार पांढरे झालेले.... चेहऱ्यावर 'उगाच फालतूपणा चालणार नाही' असे भाव, वागण्यातून आणि देहबोलीतून प्रकट होत असलेला आत्मविश्वास, कुठल्याही प्रकारचा नाटकीपणा नाही, अगदी सहजपणे व्यक्त होणारा अधिकार... हा माणूस फिल्डमध्ये आणि बोर्डरूम मधेही सारख्याच सहजतेने वावरत असावा.... मला त्याच्याकडे बघून एकदम आश्वस्त वाटलं... नेहा याच्या घरी रहायला गेली तरी काही हरकत नाही.... अरेच्चा... मी हा काय विचार करतोय....
नेहाच्या सौंदर्याचा त्याच्यावर चांगलाच प्रभाव पडला. त्याने तिच्या सौंदर्याची मुक्त कंठाने स्तुती केली. नेहा लगेच खुलली. ती हासली की तिच्या गालावर खळी पडते... एका गोल टेबलावर आम्ही स्थानापन्न झालो. त्याने उंची वाईन मागवली. नेहाने ज्या सहजतेने ग्लोब तोंडाला लावला ते बघून त्याने स्वतःशी हलकेच मान डोलावली. लवकरच आम्ही मोकळेपणाने गप्पा मारायला लागलो.. म्हणजे तो तिच्याशी बोलत होता आणि मी नुसताच बसलो होतो... हळूहळू मला त्या दोघांमधे उपऱ्यासारखं वाटायला लागलं. नेहा वर त्याच्या व्यक्तिमत्त्वाचा चांगलाच प्रभाव पडलेला दिसत होता. ती त्याचं बोलणं लक्ष देऊन ऐकत होती...
तो सांगत होता.... वयाच्या अवघ्या चौदाव्या वर्षी त्याचे वडील वारले... तेव्हापासून त्याने वडलांचा बिझनेस सांभाळायला सुरूवात केली. नातेवाईक फारसे उपयोगी पडले नाही... या माय लेकांच्या असहाय्यतेचा फायदा घेण्यासाठी लोक टपून बसले होते. याने आपल्या आईच्या देखरेखीखाली अपार कष्ट करून धंदा सांभाळला... एकदा धंद्याची ग्रिप आल्यावर मग त्याची घोडदौड सुरू झाली... पण तोपर्यंत तिशीच्या घरात आला होता. जोपर्यंत लग्नाचं वय होतं तोपर्यंत वधू पित्यांना हा प्रॉस्पर होईल की नाही याची शंका वाटत होती. याच्याकडे पैसा आल्यावर जी स्थळं येत होती ती याच्या पैशाकडे बघून यायची.... त्यांत याला इंटरेस्ट नव्हता... असं करता करता चाळीशी आली... त्याला आता लग्न, संसार या गोष्टींत रस राहिला नव्हता. पण एकदा तरी स्त्री सुख अनुभवावे असं वाटत होतं. बाजारात उपलब्ध असलेल्या वेश्यां बद्दल त्याला किळस वाटते आणि तो त्या गोष्टीचा म्हणजे पैसा मोजून स्त्री सुख घेण्याचा विचारही करू शकत नाही.... आणि नुसता सेक्स चा प्रश्न नाही तर त्याला स्त्री सहवास अनुभवायचा आहे...... वैगरे वैगरे...
तो बोलत असताना मी त्याचं निरीक्षण करत होतो.
अचानक नेहा त्याच्या मिठीत शिरली आहे आणि तो तिचं किस घेतोय असे चित्र माझ्या डोळ्यासमोर उभे राहिले.... त्या विचाराने मी कमालीचा उत्तेजीत झालो... मी इतका अस्वस्थ झालो की मला एका जागी स्थिर बसणे अशक्य झाले. मी वॉश रुममध्ये गेलो. माझं लिंग चांगलंच ताठरलं होतं...
मी परत येऊन जागेवर बसलो.. त्यांचं बोलणं चालूच होतं.
हा माणूस नागडा कसा दिसेल याचं चित्र डोळ्यासमोर उभे करण्याचा प्रयत्न करत होतो... त्याची शरीरयष्टी चांगली दणकट होती... याच्या अंगावर केस असतील का?... त्याचा लवडा कसा असेल? हस्तांदोलन करताना त्याच्या हाताची पकड चांगली मजबूत आहे हे लक्षात आलं होतं... त्याच राकट हातांनी तो नेहाचे अंग रगडून काढेल... मी मनातल्या मनात तो नेहाशी संभोग करतोय अशी कल्पना करायला लागलो... त्या कल्पनेने माझं लिंग एकदम ताठ झाले.... घसा कोरडा पडला.... आपली अवस्था त्या दोघांच्या लक्षात येऊ नये म्हणून मी जीवाचा आटापिटा करत होतो.... अखेर निघायची वेळ झाली.
पुन्हा भेटायचे असे ठरवून आम्ही त्याचा निरोप घेतला.
परतताना नेहा गप्प गप्प होती. ती स्वतःच्या विचारात हरवून बसली होती. मी आता बऱ्यापैकी सावरलो होतो. तरीही आपणहून काही विषय काढायचा नाही असं मी ठरवलं होतं त्यामुळे मीही गप्प बसून राहिलो.