S
StoryPublisher
Guest
दुधत्या गाईची शिकार
आज मी, अजय वय वर्ष २२, Chemical Engineer (result pending) विचार करत आहे की माझ्या आयुष्यात जे घडलं ते मी नशीब म्हणून पुढे जावं की ह्याच आधारावर सगळ्यांना सरळ करून आपलं साम्राज्य बनवावं? माझ्या वडिलांनी तारुण्यात धाडस केले आणि प्रिंटिंग प्रेसची शाई चिनवरून आयात केली, ती पुढे वर्तमानपत्रांना विकली आणि स्वतःच्या बिझनेस बनवला. काळाबरोबर पेपर विक्री कमी झाली आणि आर्थिक स्थिती बिघडली. त्यातच मी चेमिकेल इंजिनिअरिंग करत असतात त्यांना हार्ट अटॅक आला आणि ते वारले. माझ्या आईने कधी धंद्यात लक्ष दिले नव्हते म्हणून सगळी सूत्र मला हाती घ्यावी लागली. इंजिनीअरिंग करताना ही तारेवरची कसरत तशी अशक्यच. म्हणून मी त्यांच्या P.A. च्या मदतीने पुढील 2वर्ष रेटली.
नफ्यात कमी होत आहे पण कारण मिळत नाही हे मला जाणवलं आणि शेवटच्या पेपर नंतर सरळ ऑफिस मध्ये स्वतःला बंद केले.
माझ्या वडिलांना डिजिटल वर विश्वास नव्हता आणि सगळा कारभार कागदी, कपाट भर फायली आणि प्रत्येक गोष्टीची फाईल वेगळी. हे कोडं सोडवणं कठीण पण त्याच कागदांनी कोडं सोडवलं.
माझ्या वडिलांनी प्रीती नावाच्या एका 21वर्षाच्या मुलीला PA म्हणून नेमली होती. महिना 12हजार रुपये पगारात ती छोटी मोठी कामं करण्यासाठी नेमली होती. नाकी डोळे बरी असली तरी पुढून मागुन सपाट असल्याने ती कधी डोळ्यात भरली नाही. तिच्यावर विश्वास ठेऊन मी शिक्षणात व्यस्त आणि हिशोबात गाफील राहिलो. गेल्या वर्षी तिचं लग्न झालं आणि 3 महिन्यांपूर्वी ती 7व्या महिन्यात 3महिन्याच्या सुट्टी वर गेली. नशीब असं की तिने पाठवलेली बदलीची मुलगी 1 महिन्यात सोडून गेली आणि सगळे हिशोब मी बघू लागलो.
वडील वारले आणि प्रितीने आम्हाला लुटायला सुरुवात केली. दर महिन्याला 20 हजार रुपये, गेल्या दोन वर्षात साधारण पाच लाख रुपये. असे अनेक उंदीर कुरतडत होते पण ही आमच्या विश्वस्त पैकी एक. मागितलं असतं तर सहज 5-7 हजार पगार वाढवला असता पण ही चोरी होती. मी ह्या उंदरीला मारायचं ठरवलं.
प्रीती उद्या सकाळी ऑफिस मध्ये येऊन रजा वाढवायचा अर्ज देणार आहे, तशी ही एक formality आहे.
पण उद्या सगळं बदलणार आहे.
प्रिय वाचक, उद्या काय घडावं ह्याबद्दल जर काही सूचना दिल्या तर बरं वाटेल.
आज मी, अजय वय वर्ष २२, Chemical Engineer (result pending) विचार करत आहे की माझ्या आयुष्यात जे घडलं ते मी नशीब म्हणून पुढे जावं की ह्याच आधारावर सगळ्यांना सरळ करून आपलं साम्राज्य बनवावं? माझ्या वडिलांनी तारुण्यात धाडस केले आणि प्रिंटिंग प्रेसची शाई चिनवरून आयात केली, ती पुढे वर्तमानपत्रांना विकली आणि स्वतःच्या बिझनेस बनवला. काळाबरोबर पेपर विक्री कमी झाली आणि आर्थिक स्थिती बिघडली. त्यातच मी चेमिकेल इंजिनिअरिंग करत असतात त्यांना हार्ट अटॅक आला आणि ते वारले. माझ्या आईने कधी धंद्यात लक्ष दिले नव्हते म्हणून सगळी सूत्र मला हाती घ्यावी लागली. इंजिनीअरिंग करताना ही तारेवरची कसरत तशी अशक्यच. म्हणून मी त्यांच्या P.A. च्या मदतीने पुढील 2वर्ष रेटली.
नफ्यात कमी होत आहे पण कारण मिळत नाही हे मला जाणवलं आणि शेवटच्या पेपर नंतर सरळ ऑफिस मध्ये स्वतःला बंद केले.
माझ्या वडिलांना डिजिटल वर विश्वास नव्हता आणि सगळा कारभार कागदी, कपाट भर फायली आणि प्रत्येक गोष्टीची फाईल वेगळी. हे कोडं सोडवणं कठीण पण त्याच कागदांनी कोडं सोडवलं.
माझ्या वडिलांनी प्रीती नावाच्या एका 21वर्षाच्या मुलीला PA म्हणून नेमली होती. महिना 12हजार रुपये पगारात ती छोटी मोठी कामं करण्यासाठी नेमली होती. नाकी डोळे बरी असली तरी पुढून मागुन सपाट असल्याने ती कधी डोळ्यात भरली नाही. तिच्यावर विश्वास ठेऊन मी शिक्षणात व्यस्त आणि हिशोबात गाफील राहिलो. गेल्या वर्षी तिचं लग्न झालं आणि 3 महिन्यांपूर्वी ती 7व्या महिन्यात 3महिन्याच्या सुट्टी वर गेली. नशीब असं की तिने पाठवलेली बदलीची मुलगी 1 महिन्यात सोडून गेली आणि सगळे हिशोब मी बघू लागलो.
वडील वारले आणि प्रितीने आम्हाला लुटायला सुरुवात केली. दर महिन्याला 20 हजार रुपये, गेल्या दोन वर्षात साधारण पाच लाख रुपये. असे अनेक उंदीर कुरतडत होते पण ही आमच्या विश्वस्त पैकी एक. मागितलं असतं तर सहज 5-7 हजार पगार वाढवला असता पण ही चोरी होती. मी ह्या उंदरीला मारायचं ठरवलं.
प्रीती उद्या सकाळी ऑफिस मध्ये येऊन रजा वाढवायचा अर्ज देणार आहे, तशी ही एक formality आहे.
पण उद्या सगळं बदलणार आहे.
प्रिय वाचक, उद्या काय घडावं ह्याबद्दल जर काही सूचना दिल्या तर बरं वाटेल.