S
StoryPublisher
Guest
दुधाची तलफ
माझे आई-बाबा, मी व माझी मोठी बहिण असे आमचे मोजकंच कुटुंब होतं. आम्ही एका खेड्यात राहत होतो. आमच्याकडे बऱ्यापैकी शेती होती. त्यामुळे आमची आर्थिक परिस्थिती तशी काही वाईट नव्हती. माझ्या बहिणीचे लग्न अगदी लहान वयात झालं होतं. तिचं नाव जया. तिला एका शेतकरी कुटुंबात जवळच्या खेड्यात दिलं होतं.
मी त्यावेळी अगदी लहान म्हणजे असेल पाच-सहा वर्षाचा...! पण समजायला लागलं होतं... ताईच्या लग्नानंतर एका वर्षात तिला मुलगी झाली. मुलगी अगदी सुंदर आणि गोंडस होती. तशी ताई पण दिसायला अत्यंत सुंदर होती. आमच्याकडे पहिलं बाळंतपण आई-वडिलांकडे करण्याची प्रथा होती. म्हणून ताई आमच्या घरी आली होती. ताई मुलीला दूध पाजताना ती माऊ कधी झाकून ठेवत नव्हती. खेड्यात तशी प्रथा नव्हती. कुणाही समोर माऊ उघडे करून बाळाला दूध पाजण्यात स्त्रीला संकोच वाटत नव्हता. कारण तशा लैगिक भावना कुणामध्येही नसतात. शहरात मात्र सुशिक्षित बाया लेकरांना दूध पाजताना आपले माऊ आणि बाळाचे डोकं झाकून ठेवतात.
ताईच दुर्दैव्य असं की तिची मुलगी आठ दिवसांतच कोणत्या आजाराने मरण पावली, ते काही कळलं नाही. त्यामुळे आम्ही फार दु:खी झालो होतो. माझी ताई सारखी रडत राहायची. ताई त्यानंतर काही दिवस आमच्याच घरी राहत होती.
एक दिवस मी तिच्याजवळ आलो. तेव्हा ती तिच्या मावातील दूध काढून फेकत असताना मला दिसली. मी ते दृश्य दुरूनच पाहिल्यावर तिने जवळ बोलाविलं. जवळ घेत मला म्हणाली,
"तू हे दूध पिशील का?"
मी मानेनच 'हो' म्हणालो. मग तिनं माझं तोंड तिच्या उघड्या असलेल्या एका मावाजवळ नेऊन बोंडशी तोंडात घातली व त्याला जीभ लाऊन दूध ओढू लागलो. दूधाची चव गुळचट जरी असली तरी चवदार वाटत होती. तिचे माऊ माझ्या तोंडात मावत नव्हते इतके मोठे होते.
ताई म्हणाली,
"माझे दूध वाया जाऊ देण्यापेक्षा तू तरी पीत जा राजा...." माझा दुसरा हात रिकामा होता. म्हणून तिने तो हात ब्लाऊज वर सरकवून तिच्या दुसऱ्या मावावर ठेवला. मग मी एका मावाचे दूध पिता पिता दुसऱ्या मावाशी खेळत होतो. बाळ पण असेच करीत असल्याचे मी पाहिलं होतं. नंतर पहिला माऊ तोंडातून काढून दुसऱ्या मावाला लावून दूध प्यायला लागलो. काही वेळाने दूध कमी झाल्यावर मी थांबलो.
"आता खूप मोकळं वाटतंय रे... राजा...!"
मग काय तेव्हापासून ती गुपचूपपणे मला रोजच दिवसातून दोन-तीन वेळा तरी ताई दूध पाजीत होती. मला पण दूध प्यायला खूप मजा येत होती. त्या वयात मला लैंगिक भावना उत्तेजित होत नव्हत्या म्हणा! असं जवळपास दीड-दोन महिने चाललं असेल. मग ताई तिच्या घरी गेल्यानंतरही आई-बाबासोबत तिच्या घरी गेलो की मला लपूनछपून दूध पाजायची.
या दरम्यान ताई पुन्हा गरोदर राहिली. आता याही बाळंतपणासाठी ती आमच्याच घरी आली होती. कारण तिच्या घरी भाऊजी शिवाय दुसरं कोणी नव्हतं. आताही तिला मुलगीच झाली होती. ही पण मुलगी खूप सुंदर होती. ताई ह्या मुलीला दूध पाजताना मी तिच्या जवळ जात होतो. मी आसुसलेल्या नजरेने तिच्याकडे पाहत होतो. तेव्हा ती मुलीला दूध पाजून झाल्यावर मला पण एक-दोन घोट पाजत होती. मला आता तिचं दूध पिण्याचे व्यसनच जडलं होतं. चांगली चटक लागली होती. म्हणून ती तिच्या घरी परत जाईपर्यंत ती रोज मला थोडंफार तरी दूध पाजत होती.
ताई तिच्या घरी गेली की तिच्याशिवाय मला करमत नसे. पण ईलाज नव्हता. तरीही अधेमध्ये मी तिच्या गावला जात होतो; तेव्हा मला ताईचं दूध प्यायला मिळेल या कल्पनेने हुरळून जात होतो. मग संधी पाहून ती मला दूध पाजीत असे. अशा तऱ्हेने ती माझी दूध पिण्याची इच्छा पूर्ण करीत असे. तिचं दूध आटेपर्यंत तिनं माझी ही दूधाची हौस भागविली.
त्यानंतर ताई कधी गरोदर राहिली नाही. तिला मुलगा पाहिजे होता. पण झाला नाही. तिने दवाखाने व गावठी इलाज करून पाहिले. साधू-बुवा-भगतांकडे जावून पाहिले. पण काही उपयोग झाला नाही.
भाऊजीला या दरम्यान दारूचे व्यसन जडले. त्यामुळे ताईची परिस्थिती डबघाईला आली. शिवाय नवरा-बायकोचे सतत भांडणे होत होते. पण भाऊजीनी दारू काही सोडली नाही. शेवटी दारूतच ते मरण पावले.
तिची मुलगी आता दिवसोदिवस मोठमोठी होत चालली होती. मी पण आता मोठा होत चाललो होतो. मी बारावी परीक्षा पास केली. मला मॅट्रिक व बारावीला चांगले फर्स्टक्लासचे मार्क्स मिळाले. बाबाने एका पुढाऱ्याचा तगडा लग्गा लावला. मला लगेच ग्रामसेवकाची नोकरी मिळाली. नोकरीचं ठिकाण माझ्या गावाजवळच होतं. मी मोटारसायकल विकत घेतली. मग घरूनच बाईकवर जाणे-येणे करीत होतो.
ताई आता एकटीच घरी राहायची. मुलीला तिने शहरात शिक्षणासाठी होस्टेलमध्ये टाकले होते.
एक दिवस ताईला पैसे देण्यासाठी आईने मला तिच्या घरी पाठविले होते. तिचं गाव माझ्या गावापासून एक तासाच्या अंतरावर होतं. तिच्या घरी पोहचायला मला रात्र झाली होती. म्हणून मी तिच्याकडेच थांबलो होतो.
रात्रीचे जेवण झाल्यावर ताईने तिच्या मुलीच्या लग्नाचा विषय काढला. ताई म्हणाली,
"माया आता वयात आली आहे. तिचं लग्न करायचं आहे."
तिच्या मुलीचे नाव माया होतं. ती पुढे म्हणाली,
"मी विचार करते की तूच माझ्या मुलीला माग. म्हणजे तुझ्या घरातच माझी पोरगी सुखात राहील. आपली आईच तिची सासू झाली म्हणजे तिला सासुरवास पण होणार नाही. अन् तू पण तुझीच भाची असल्याने त्रास देणार नाहीस."
आमच्या समाजात भाचीसोबत मामाने लग्न करण्याची पद्धत आहे. त्यामुळे या संबंधात काही तसं वावगं नव्हतं. शिवाय माझी भाची, माया ही पण बहिणीसारखीच दिसायला सुंदर होती. ती शिकलेली पण होती. त्यामुळे मी या संबंधाला सुखाऊन गेलो. पण तसे ताईला भासू दिले नाही.
हा विषय तिने माझ्या आई-बाबाकडे पण काढला होता. पण त्यांनी म्हटले की तूच त्याला सांग, असं मला नंतर कळलं होतं.
ताई पुढे म्हणाली,
"माझी मुलगी एकटीच आहे. तिचं लग्न झाल्यावर माझं शेत व सारी इस्टेट तिला आणि तिच्या नवऱ्याची होईल. मग तुम्हा दोघांनाच ही इस्टेट का मिळू नये असे मला वाटतंय. पण त्यासाठी तुला माझ्या मुलीशी लग्न करावे लागेल. तुला आता नोकरी आहे. तुझा स्वभाव पण चांगला आहे. त्यामुळे मला काही काळजी राहणार नाही. सांग मग तुझी काय इच्छा आहे?"
मलाही तिचा प्रस्ताव मनोमन आवडला होता. माया पण पाहायला देखणी होती. तिचा स्वभाव पण मनमोकळा होता. ती मला खरंच आवडली होती. पण तिचा प्रस्ताव सहजासहजी स्विकारायचं नाही, असं मी मनोमन ठरविलं. कारण ताईचं उभारलेलं उरोज पाहून माझ्यात कामलालसा भडकली होती. त्या भावनेने मी उत्तेजीत झालो होतो. मी तारुण्यात पदार्पण केल्याचं हे एक लक्षण होतं. त्यामुळे अनायसे चालत आलेली संधी गमवायची नाही, असं मला वाटलं.
मी विचारात पडल्याचे तिला मुद्दामच दाखवीत होतो. मी लहानपणी तिच्या मावाचे दूध पीत होतो, याची एकाएकी मला आठवण झाली. मी जेव्हापासून वयात आलो; तेव्हापासून मला या प्रसंगाची सारखी आठवण येत राहायची. त्यामुळे तिच्याबद्दलचे सुप्त आकर्षण माझ्या मनात होतंच. ते आता उफाळून वर आलं होतं. दूध पिण्याची आठवण आली की मी लैंगिक दृष्टया उत्तेजित होत होतो. परंतु बहिणीचं नातं असल्याने मी लज्जित होवून हा विचार झटकून टाकत होतो व मनाला समजावीत होतो की बहिणीच्या बाबतीत अशी भावना ठेवणं बरं नाही. पण आता संधी चालून आली होती. म्हणून परत हा विचार माझ्या मनात उफाळून आला.
ताईचं यौवन खुलून दिसत होतं. ती खरंच स्मार्ट होती, यात काही वादच नव्हता. तिचा उंच चेहरा आणि शरीर, लालबुंद ओठ, नारळाप्रमाणे गच्च व गोलगोल माऊ, मासल नितंब व भरदार मांड्या आणि दूधावरच्या सायीसारखी नितळ गोरीपान त्वचा हे सारे पाहून मी अक्षरशः तिच्यावर मोहित झालो होतो.
त्यामुळे तिच्या बाबतीतल्या भावना आता मला अनावर होऊ लागल्या होत्या. माझी वासना उफाळत चालली होती. मी स्वत:ला आवरु शकत नाही, अशी माझी अवस्था झाली होती.
मी विचार करता करता ताईकडे एकटक पाहू लागलो. तेव्हा ही गोष्ट तिच्याही लक्षात आली. ती मला म्हणाली,
"असा काय पाहतोस माझ्याकडे? तू लग्नाबाबत काय ठरविलं, ते सांग नं..."
मी आढेवेढे घेत तिला म्हणालो,
"काही नाही, ताई...! सहजच...!"
"नाही...नाही..!. काहीतरी आहे तुझ्या मनात. सांग नं काय ते...! तुला हुंडा पाहिजे का, ते पण देते."
"नाही ग ताई, मला हुंडा नको. त्या प्रथेच्या विरोधात आहे मी. तुझ्याकडूनच काय कोणाकडूनही मी हुंडा घेणार नाही."
"मग कसला विचार करतोस, एवढं...? सांग ना... मोकळेपणाने..."
शेवटी हिम्मत करून ताईला म्हणालो,
"ताई मी लहान असताना तू मला दूध पाजीत होती ना. त्याची मला आठवण आली."
"हो रे... राजा... मला आठवते ना... चांगलं आठवते."
"मग ताई आता पण मला दूधाची तलफ आली आहे. तुझं दूध पिलो की मला फार बरं वाटते. मग आता पण दूध पाज ना.... मला तुझं दूध फार आवडते."
"आता कुठे आहे, दूध राजा...? संपलं सारं." ताई पटकन म्हणाली.
"संपलं तर संपलं.... मला दूधाची जागा नुसती तोंडात तरी धरू दे.... त्यानंही माझं समाधान होईल." असं मी म्हणालो.
"अरे मी तुझी बहीण आहे, हे तू विसरला का? त्यावेळी तू लहान होतास. आता मोठा झालास. वयात आलास. असं काही आग्रह धरू नकोस. भानावर ये. मी तुझी बहीण आहे हे लक्षात ठेव. तू लग्नाचं काय ठरविलं, तेवढं सांग पहिले." असं ती म्हणाली.
मी मग लटक्या रागात तिला म्हणालो,
"जा... मी नाही तुझ्या पोरीसोबत लग्न करत. मला तोंडात धरू दे, मग मी लग्न करतो."
"तू कसा रे...? तुला काही कळत नाही...? बहिणीचं दूध कुणी भाऊ पितं का...?"
"मग तू मला आधी पाजलं नाहीस का? तसे आताही पाज." मी हट्टाला येऊन ताईला म्हणालो.
"काय करू...? काही कळत नाही बाई मला..." ती हताशपणे म्हणाली.
"मी तुला लहाणपणी दूध पाजलंय, ती चूकच झाली होती. आता ती चूक मला भोवली आहे, असे वाटतंय." ती काकुळतीला येऊन म्हणाली.
"मी तुझ्या मुलीला मागत नाही. तू कोणालाही देऊन टाक." असे म्हणून मी तानातानाने आतमधल्या खोलीतल्या पलंगावर जावून झोपलो. दरवाज्याला कडी न लावता नुसतंच ओढून घेतलं. थोडावेळ शांतता पसरली. मला माहित होतं की माझ्यापेक्षा चांगला नोकरीवाला नवरा तिच्या मुलीला मिळू शकणार नाही. उलट तिला आमच्या समाजातल्या प्रथेप्रमाणे गडगंज हुंडा द्यावा लागेल. त्यामुळे माझ्याशिवाय तिच्याकडे दुसरा पर्यायच नव्हता. म्हणून मला नाराज करणं तिला परवडणारं नव्हतं. ती माझी इच्छा पूर्ण करेल यावर माझा भरोसा होता.
तिने भराभर जेवणाचे भांडे-कुंडे आटोपले. ती येणार याची मला खात्री होतीच. तसंच झालं.
ती माझ्या खोलीत येत असल्याची चाहूल लागली. प्रथम पावलांचा आवाज ऐकू आला... मग बांगड्यांची किणकिण आणि खोलीचा दरवाजा ढकलल्याचा आवाज मला आला. मी रोमांचित झालो.
माझे आई-बाबा, मी व माझी मोठी बहिण असे आमचे मोजकंच कुटुंब होतं. आम्ही एका खेड्यात राहत होतो. आमच्याकडे बऱ्यापैकी शेती होती. त्यामुळे आमची आर्थिक परिस्थिती तशी काही वाईट नव्हती. माझ्या बहिणीचे लग्न अगदी लहान वयात झालं होतं. तिचं नाव जया. तिला एका शेतकरी कुटुंबात जवळच्या खेड्यात दिलं होतं.
मी त्यावेळी अगदी लहान म्हणजे असेल पाच-सहा वर्षाचा...! पण समजायला लागलं होतं... ताईच्या लग्नानंतर एका वर्षात तिला मुलगी झाली. मुलगी अगदी सुंदर आणि गोंडस होती. तशी ताई पण दिसायला अत्यंत सुंदर होती. आमच्याकडे पहिलं बाळंतपण आई-वडिलांकडे करण्याची प्रथा होती. म्हणून ताई आमच्या घरी आली होती. ताई मुलीला दूध पाजताना ती माऊ कधी झाकून ठेवत नव्हती. खेड्यात तशी प्रथा नव्हती. कुणाही समोर माऊ उघडे करून बाळाला दूध पाजण्यात स्त्रीला संकोच वाटत नव्हता. कारण तशा लैगिक भावना कुणामध्येही नसतात. शहरात मात्र सुशिक्षित बाया लेकरांना दूध पाजताना आपले माऊ आणि बाळाचे डोकं झाकून ठेवतात.
ताईच दुर्दैव्य असं की तिची मुलगी आठ दिवसांतच कोणत्या आजाराने मरण पावली, ते काही कळलं नाही. त्यामुळे आम्ही फार दु:खी झालो होतो. माझी ताई सारखी रडत राहायची. ताई त्यानंतर काही दिवस आमच्याच घरी राहत होती.
एक दिवस मी तिच्याजवळ आलो. तेव्हा ती तिच्या मावातील दूध काढून फेकत असताना मला दिसली. मी ते दृश्य दुरूनच पाहिल्यावर तिने जवळ बोलाविलं. जवळ घेत मला म्हणाली,
"तू हे दूध पिशील का?"
मी मानेनच 'हो' म्हणालो. मग तिनं माझं तोंड तिच्या उघड्या असलेल्या एका मावाजवळ नेऊन बोंडशी तोंडात घातली व त्याला जीभ लाऊन दूध ओढू लागलो. दूधाची चव गुळचट जरी असली तरी चवदार वाटत होती. तिचे माऊ माझ्या तोंडात मावत नव्हते इतके मोठे होते.
ताई म्हणाली,
"माझे दूध वाया जाऊ देण्यापेक्षा तू तरी पीत जा राजा...." माझा दुसरा हात रिकामा होता. म्हणून तिने तो हात ब्लाऊज वर सरकवून तिच्या दुसऱ्या मावावर ठेवला. मग मी एका मावाचे दूध पिता पिता दुसऱ्या मावाशी खेळत होतो. बाळ पण असेच करीत असल्याचे मी पाहिलं होतं. नंतर पहिला माऊ तोंडातून काढून दुसऱ्या मावाला लावून दूध प्यायला लागलो. काही वेळाने दूध कमी झाल्यावर मी थांबलो.
"आता खूप मोकळं वाटतंय रे... राजा...!"
मग काय तेव्हापासून ती गुपचूपपणे मला रोजच दिवसातून दोन-तीन वेळा तरी ताई दूध पाजीत होती. मला पण दूध प्यायला खूप मजा येत होती. त्या वयात मला लैंगिक भावना उत्तेजित होत नव्हत्या म्हणा! असं जवळपास दीड-दोन महिने चाललं असेल. मग ताई तिच्या घरी गेल्यानंतरही आई-बाबासोबत तिच्या घरी गेलो की मला लपूनछपून दूध पाजायची.
या दरम्यान ताई पुन्हा गरोदर राहिली. आता याही बाळंतपणासाठी ती आमच्याच घरी आली होती. कारण तिच्या घरी भाऊजी शिवाय दुसरं कोणी नव्हतं. आताही तिला मुलगीच झाली होती. ही पण मुलगी खूप सुंदर होती. ताई ह्या मुलीला दूध पाजताना मी तिच्या जवळ जात होतो. मी आसुसलेल्या नजरेने तिच्याकडे पाहत होतो. तेव्हा ती मुलीला दूध पाजून झाल्यावर मला पण एक-दोन घोट पाजत होती. मला आता तिचं दूध पिण्याचे व्यसनच जडलं होतं. चांगली चटक लागली होती. म्हणून ती तिच्या घरी परत जाईपर्यंत ती रोज मला थोडंफार तरी दूध पाजत होती.
ताई तिच्या घरी गेली की तिच्याशिवाय मला करमत नसे. पण ईलाज नव्हता. तरीही अधेमध्ये मी तिच्या गावला जात होतो; तेव्हा मला ताईचं दूध प्यायला मिळेल या कल्पनेने हुरळून जात होतो. मग संधी पाहून ती मला दूध पाजीत असे. अशा तऱ्हेने ती माझी दूध पिण्याची इच्छा पूर्ण करीत असे. तिचं दूध आटेपर्यंत तिनं माझी ही दूधाची हौस भागविली.
त्यानंतर ताई कधी गरोदर राहिली नाही. तिला मुलगा पाहिजे होता. पण झाला नाही. तिने दवाखाने व गावठी इलाज करून पाहिले. साधू-बुवा-भगतांकडे जावून पाहिले. पण काही उपयोग झाला नाही.
भाऊजीला या दरम्यान दारूचे व्यसन जडले. त्यामुळे ताईची परिस्थिती डबघाईला आली. शिवाय नवरा-बायकोचे सतत भांडणे होत होते. पण भाऊजीनी दारू काही सोडली नाही. शेवटी दारूतच ते मरण पावले.
तिची मुलगी आता दिवसोदिवस मोठमोठी होत चालली होती. मी पण आता मोठा होत चाललो होतो. मी बारावी परीक्षा पास केली. मला मॅट्रिक व बारावीला चांगले फर्स्टक्लासचे मार्क्स मिळाले. बाबाने एका पुढाऱ्याचा तगडा लग्गा लावला. मला लगेच ग्रामसेवकाची नोकरी मिळाली. नोकरीचं ठिकाण माझ्या गावाजवळच होतं. मी मोटारसायकल विकत घेतली. मग घरूनच बाईकवर जाणे-येणे करीत होतो.
ताई आता एकटीच घरी राहायची. मुलीला तिने शहरात शिक्षणासाठी होस्टेलमध्ये टाकले होते.
एक दिवस ताईला पैसे देण्यासाठी आईने मला तिच्या घरी पाठविले होते. तिचं गाव माझ्या गावापासून एक तासाच्या अंतरावर होतं. तिच्या घरी पोहचायला मला रात्र झाली होती. म्हणून मी तिच्याकडेच थांबलो होतो.
रात्रीचे जेवण झाल्यावर ताईने तिच्या मुलीच्या लग्नाचा विषय काढला. ताई म्हणाली,
"माया आता वयात आली आहे. तिचं लग्न करायचं आहे."
तिच्या मुलीचे नाव माया होतं. ती पुढे म्हणाली,
"मी विचार करते की तूच माझ्या मुलीला माग. म्हणजे तुझ्या घरातच माझी पोरगी सुखात राहील. आपली आईच तिची सासू झाली म्हणजे तिला सासुरवास पण होणार नाही. अन् तू पण तुझीच भाची असल्याने त्रास देणार नाहीस."
आमच्या समाजात भाचीसोबत मामाने लग्न करण्याची पद्धत आहे. त्यामुळे या संबंधात काही तसं वावगं नव्हतं. शिवाय माझी भाची, माया ही पण बहिणीसारखीच दिसायला सुंदर होती. ती शिकलेली पण होती. त्यामुळे मी या संबंधाला सुखाऊन गेलो. पण तसे ताईला भासू दिले नाही.
हा विषय तिने माझ्या आई-बाबाकडे पण काढला होता. पण त्यांनी म्हटले की तूच त्याला सांग, असं मला नंतर कळलं होतं.
ताई पुढे म्हणाली,
"माझी मुलगी एकटीच आहे. तिचं लग्न झाल्यावर माझं शेत व सारी इस्टेट तिला आणि तिच्या नवऱ्याची होईल. मग तुम्हा दोघांनाच ही इस्टेट का मिळू नये असे मला वाटतंय. पण त्यासाठी तुला माझ्या मुलीशी लग्न करावे लागेल. तुला आता नोकरी आहे. तुझा स्वभाव पण चांगला आहे. त्यामुळे मला काही काळजी राहणार नाही. सांग मग तुझी काय इच्छा आहे?"
मलाही तिचा प्रस्ताव मनोमन आवडला होता. माया पण पाहायला देखणी होती. तिचा स्वभाव पण मनमोकळा होता. ती मला खरंच आवडली होती. पण तिचा प्रस्ताव सहजासहजी स्विकारायचं नाही, असं मी मनोमन ठरविलं. कारण ताईचं उभारलेलं उरोज पाहून माझ्यात कामलालसा भडकली होती. त्या भावनेने मी उत्तेजीत झालो होतो. मी तारुण्यात पदार्पण केल्याचं हे एक लक्षण होतं. त्यामुळे अनायसे चालत आलेली संधी गमवायची नाही, असं मला वाटलं.
मी विचारात पडल्याचे तिला मुद्दामच दाखवीत होतो. मी लहानपणी तिच्या मावाचे दूध पीत होतो, याची एकाएकी मला आठवण झाली. मी जेव्हापासून वयात आलो; तेव्हापासून मला या प्रसंगाची सारखी आठवण येत राहायची. त्यामुळे तिच्याबद्दलचे सुप्त आकर्षण माझ्या मनात होतंच. ते आता उफाळून वर आलं होतं. दूध पिण्याची आठवण आली की मी लैंगिक दृष्टया उत्तेजित होत होतो. परंतु बहिणीचं नातं असल्याने मी लज्जित होवून हा विचार झटकून टाकत होतो व मनाला समजावीत होतो की बहिणीच्या बाबतीत अशी भावना ठेवणं बरं नाही. पण आता संधी चालून आली होती. म्हणून परत हा विचार माझ्या मनात उफाळून आला.
ताईचं यौवन खुलून दिसत होतं. ती खरंच स्मार्ट होती, यात काही वादच नव्हता. तिचा उंच चेहरा आणि शरीर, लालबुंद ओठ, नारळाप्रमाणे गच्च व गोलगोल माऊ, मासल नितंब व भरदार मांड्या आणि दूधावरच्या सायीसारखी नितळ गोरीपान त्वचा हे सारे पाहून मी अक्षरशः तिच्यावर मोहित झालो होतो.
त्यामुळे तिच्या बाबतीतल्या भावना आता मला अनावर होऊ लागल्या होत्या. माझी वासना उफाळत चालली होती. मी स्वत:ला आवरु शकत नाही, अशी माझी अवस्था झाली होती.
मी विचार करता करता ताईकडे एकटक पाहू लागलो. तेव्हा ही गोष्ट तिच्याही लक्षात आली. ती मला म्हणाली,
"असा काय पाहतोस माझ्याकडे? तू लग्नाबाबत काय ठरविलं, ते सांग नं..."
मी आढेवेढे घेत तिला म्हणालो,
"काही नाही, ताई...! सहजच...!"
"नाही...नाही..!. काहीतरी आहे तुझ्या मनात. सांग नं काय ते...! तुला हुंडा पाहिजे का, ते पण देते."
"नाही ग ताई, मला हुंडा नको. त्या प्रथेच्या विरोधात आहे मी. तुझ्याकडूनच काय कोणाकडूनही मी हुंडा घेणार नाही."
"मग कसला विचार करतोस, एवढं...? सांग ना... मोकळेपणाने..."
शेवटी हिम्मत करून ताईला म्हणालो,
"ताई मी लहान असताना तू मला दूध पाजीत होती ना. त्याची मला आठवण आली."
"हो रे... राजा... मला आठवते ना... चांगलं आठवते."
"मग ताई आता पण मला दूधाची तलफ आली आहे. तुझं दूध पिलो की मला फार बरं वाटते. मग आता पण दूध पाज ना.... मला तुझं दूध फार आवडते."
"आता कुठे आहे, दूध राजा...? संपलं सारं." ताई पटकन म्हणाली.
"संपलं तर संपलं.... मला दूधाची जागा नुसती तोंडात तरी धरू दे.... त्यानंही माझं समाधान होईल." असं मी म्हणालो.
"अरे मी तुझी बहीण आहे, हे तू विसरला का? त्यावेळी तू लहान होतास. आता मोठा झालास. वयात आलास. असं काही आग्रह धरू नकोस. भानावर ये. मी तुझी बहीण आहे हे लक्षात ठेव. तू लग्नाचं काय ठरविलं, तेवढं सांग पहिले." असं ती म्हणाली.
मी मग लटक्या रागात तिला म्हणालो,
"जा... मी नाही तुझ्या पोरीसोबत लग्न करत. मला तोंडात धरू दे, मग मी लग्न करतो."
"तू कसा रे...? तुला काही कळत नाही...? बहिणीचं दूध कुणी भाऊ पितं का...?"
"मग तू मला आधी पाजलं नाहीस का? तसे आताही पाज." मी हट्टाला येऊन ताईला म्हणालो.
"काय करू...? काही कळत नाही बाई मला..." ती हताशपणे म्हणाली.
"मी तुला लहाणपणी दूध पाजलंय, ती चूकच झाली होती. आता ती चूक मला भोवली आहे, असे वाटतंय." ती काकुळतीला येऊन म्हणाली.
"मी तुझ्या मुलीला मागत नाही. तू कोणालाही देऊन टाक." असे म्हणून मी तानातानाने आतमधल्या खोलीतल्या पलंगावर जावून झोपलो. दरवाज्याला कडी न लावता नुसतंच ओढून घेतलं. थोडावेळ शांतता पसरली. मला माहित होतं की माझ्यापेक्षा चांगला नोकरीवाला नवरा तिच्या मुलीला मिळू शकणार नाही. उलट तिला आमच्या समाजातल्या प्रथेप्रमाणे गडगंज हुंडा द्यावा लागेल. त्यामुळे माझ्याशिवाय तिच्याकडे दुसरा पर्यायच नव्हता. म्हणून मला नाराज करणं तिला परवडणारं नव्हतं. ती माझी इच्छा पूर्ण करेल यावर माझा भरोसा होता.
तिने भराभर जेवणाचे भांडे-कुंडे आटोपले. ती येणार याची मला खात्री होतीच. तसंच झालं.
ती माझ्या खोलीत येत असल्याची चाहूल लागली. प्रथम पावलांचा आवाज ऐकू आला... मग बांगड्यांची किणकिण आणि खोलीचा दरवाजा ढकलल्याचा आवाज मला आला. मी रोमांचित झालो.