धुलवडीची कब्बडी

[StoryPublisher]

माझ्या चेहऱ्यावरील गोंधळ मोहनसर बघत होते... मी विचारात पडलो आहे हे त्यांनी ताडले आणि माझी संमती घेण्यासाठी ते अजुन मला सांगू लागले...

"मी पूजाला तुझ्याबरोबर काहीही करायला लावेल.. ती तुझा लंड चोखेल, तुझे बॉल्स चाटेल... तुझी रांड असल्यासारखी ती तुला पाहिजे तेव्हा चोदायला देईल... एका १८ वर्षाच्या कोवळ्या मुलीची कमसीन चूत तुला चोदायला मिळेल... विचार कर... त्या बदल्यात मला काय पाहिजे?... फक्त तुझ्या बायकोला मला हात लावायला दे... तिला किस करायला दे... फक्त तेवढेच..."

त्यांच्या ह्या पुढिल बोलण्याने मला सिरीयसली विचार करायला भाग पाडले... ते म्हातारे होते तेव्हा माझ्या बायकोबरोबर करून करून काय करणार होते?... पण त्या बदल्यात मला एक १८ वर्षाची कोवळी मुलगी झवायला मिळणार होती... ती पण पूजासारखी मुलगी... ओहह्ह! ती माझा लंड चोखणार होती... त्यांचा प्रस्ताव नक्कीच फायदेशीर होता!...

"अरे इतका काय विचार करतोय?... तुला काय प्रॉब्लेम वाटतोय ते सांग ना..." मला विचार करत असलेले पाहून मोहनसरांनी विचारले.

"प्रॉब्लेम म्हणजे...," मी विचाराच्या तंद्रीतून बाहेर येत म्हटले, "खरे सांगायचे तर तुमचे डिल एकदम इंटरेस्टींग आहे!... पूजाला चोदायला मी एका पायावर तयार आहे... पण प्रॉब्लेम माझ्या बायकोचा आहे... ती तयार होणार नाही तुम्हाला काही करू द्यायला... तिला मी कसे तयार करू हेच मला कळत नाही..."

"ओहह्ह... इतकेच ना...," माझा होकार ऐकून मोहनसर खूष झाले आणि पुढे म्हणाले, "त्याची काळजी तू करू नकोस! तो भाग माझ्यावर सोपव. तुझ्या बायकोला कसे तयार करायचे ते मी बघेन... तू फक्त पूजाचा विचार कर..."

"ओके!... तसे असेल तर माझी काही हरकत नाही... फक्त एकच लक्षात ठेवा... माझ्या बायकोवर कसलीही जबरदस्ती करायची नाही..." मी त्यांना निक्षून सांगितले.

"डोन्ट वरी, किशोर... मी तिच्या मनाविरुद्ध काही करणार नाही..." मोहनसर आनंदाने माझा हात दाबत म्हणाले...

अश्या तऱ्हेने आम्हा दोघांच्यात ते 'डिल' नक्की झाले!... आता पुढे काय आणि कसे होतेय ह्याची उत्सुकता मनात लागून राहिली... पुढे थोडा वेळ आम्ही दोघे ड्रिंक्स घेत हळु हळु गप्पा मारत राहिलो... मोहनसरांच्या गप्पांमध्ये माझ्या बायकोचाच विषय होता... माझ्या बायकोबद्दल कोणी इतके चावट आणि घाण बोललेले मी कधी ऐकले नव्हते त्यामुळे मला ते ऐकायला एक वेगळीच उत्तेजना वाटत होती!...

नंतर मग कल्याणीने बाहेर येवून सांगितले की जेवण तयार झाले आहे... आम्ही मग किचनमध्ये डायनींग टेबलवर बसून जेवण केले... जेवताना पुर्ण वेळ मोहनसर कल्याणीशी वडिलकीच्या नात्याने बोलत होते... जणू ते तिचे वडिल आहेत अश्या तऱ्हेने ते प्रेमाने तिच्या स्वयंपाकाची तारीफ करत होते, तिची स्तुती करत होते... त्यांच्या बोलण्याची कल्याणीला मजा वाटत होती आणि स्वत:ची स्तुती ऐकून ती सुखावत होती... तिला मोहनसरांचे वडिलकीचे बोलणे इतके भावले की ती आपल्या माहेरच्या, लग्ना आधीच्या अनेक गोष्टी त्यांना सांगायला लागली... जेवण झाल्यावर आम्ही सगळे पुन्हा हॉलमध्ये येवून बसलो आणि गप्पा मारू लागलो...

कल्याणी तिच्या कॉलेजच्या गोष्टी त्यांना सांगत होती आणि ती कॉलेजमध्ये असताना कशी 'कब्बडी'च्या टिमची कॅप्टन होती ते तिने त्यांना सांगितले... स्पोर्टसचा विषय निघाला तसे मोहनसर अजुनच बोलके झाले आणि ते कल्याणीला कब्बडी विषयी अनेक प्रश्न विचारायला लागले... कल्याणी उत्साहाने त्यांना आपल्या जुन्या आठवणी सांगू लागली... मोहसर इतक्या इंटरेस्टने विचारत होते आणि स्पोर्टसबद्दल तिच्याशी कधी कोणी इतक्या इंटरेस्टने बोलले नव्हते तेव्हा ती खूपच उत्साहाने त्यांना सगळे सांगत होती... कल्याणी त्यांनी म्हणाली,

"थांबा हं... मी तुम्हाला माझा कॉलेजच्या दिवसातील अल्बम दाखवते... मी कब्बाडी टिमची कॅप्टन होती तेव्हा..."

"हो जरूर जरूर... मला पहायला आवडेल..." मोहनसर आनंदाने म्हणाले.

कल्याणी उठून लगबगीने अल्बम आणायला आत गेली... ती आत गेली तसे मोहनसर हळुच मला म्हणाले,

"तुझी बायको बाहेर आली की तू काही कारण सांगून आत जा आणि लवकर बाहेर येवू नकोस..."

"का हो?... तुमचा काही करायचा विचार आहे का?" मी उत्सुकतेने विचारले.

"आहे तर खरा... पण बघू कितपत चान्स मिळतो ते..." मोहनसर उत्साहाने म्हणाले.

मी 'ठिक आहे' म्हटले... माझ्या मनात पण उत्सुकता होती की मोहनसर माझ्या बायकोवर कसा चान्स मारतात त्याची... कल्याणी अल्बम घेवून बाहेर आली आणि तिने तो मोहनसरांच्या हातात दिला... मोहनसर अल्बम उघडून एक एक फोटो निवांतपणे पाहू लागले आणि कल्याणीला एक एक फोटोबद्दल माहिती विचारू लागले... मी तेवढ्यात 'आलोच हं टॉयलेटला जावून' असे म्हणत तेथून सटकलो आणि आत गेलो... आत येवून मी हॉलच्या दरवाज्याच्या मागे उभा राहिलो आणि परद्याच्या फटीतून हॉलमध्ये बसलेल्या मोहनसर आणि कल्याणीला गुपचूप पाहू लागलो...

 

[StoryPublisher]

कल्याणी उत्साहाने मोहनसरांना एक एक फोटोची माहिती सांगत होती आणि मोहनसर प्रत्येक फोटोबद्दल जास्तीत जास्त प्रश्न विचारत होते... कल्याणी सोफ्यावर त्यांच्या बाजुला त्यांना चिकटून बसली होती आणि वाकून त्यांना फोटोतील व्यक्तींबद्दल सांगत होती... मोहनसरांनी मुद्दाम फोटोचा अल्बम आपल्या पायावर थोडा लांब धरला होता तेव्हा कल्याणीला बोट ठेवून फोटोतील व्यक्तीबद्दल सांगताना थोडे पुढे झुकावे लागत होते. त्याने कल्याणीच्या पदराआडचा छातीचा उभार पुर्ण दिसायचा आणि मोहनसरांची कामूक नजर त्यावर जायची... ती अजुन पुढे झुकली की ते आपला हात पुढे करायचे आणि तिचा तो मांसल गोळा त्यांच्या हातावर दबला जायचा...

मोहनसर कल्याणीच्या वडिलांसारखे होते म्हणून तिला त्यांना चिकटून बसायला काही वाटत नव्हते आणि त्यांच्या अंगाला तिच्या भरगच्च गोळ्यांचा स्पर्श होत होता त्याचा ती बाऊ करत नव्हती... अल्बम बघून झाल्यावर ते तसेच बसून राहिले आणि पुढे गप्पा मारत राहिले... मोहनसर एकदम चालू होते आणि मस्त ॲक्टिंग करत होते... जणू ते तिचे वडिल आहेत असे प्रेमाने ते तिला 'बेटी बेटी' करत तिच्याशी गुलुगुलू बोलत होते... बोलता बोलता त्यांनी तिचा हात हातात घेतला तरी ते कल्याणीच्या लक्षात आले नाही... तिने हात काढून घेतला नाही की काही प्रतिक्रिया दर्शवली नाही...

मग मोहनसरांनी अजुन धाडस दाखवले आणि तिच्या खांद्यावर हात टाकून तिला कवेत घेतले... त्याने कल्याणी थोडी बावरली आणि तिच्या चेहऱ्यावरील भाव बदलले! पण ती तशीच बसून राहिली... मोहनसरांनी तिला प्रेमाने विचारले,

"कल्याणी बेटी... तू अगदी माझ्या मुलीसारखी आहेस!... मी आयुष्यभर ब्रम्हचारी राहिलो... जर मी लग्न केले असते तर मला तुझ्यासारखी मुलगी असली असती..."

त्यांच्या बोलण्याने कल्याणीला काय बोलावे ते सुचेना... ती नुसतीच हसली आणि त्यांच्या कवेत थोडी संकोचून बसून राहिली... मोहनसरांनी तिला अजुन जवळ घेत विचारले,

"बेटी, तुझे वय काय म्हणालीस तू?"

"मी कोठे काही म्हटले?" कल्याणीने उलट प्रश्न केला.

"नाही म्हणजे... मागे कधीतरी तू सांगितले होतेस.. काय वय सांगितले होतेस?"

"३२..." कल्याणी म्हणाली.

"बत्तीस??... खरच!... वाटत नाही... मला तू हार्डली २५ ची वाटतेस..." मोहनसर तिची स्तुती करत म्हटले.

"काहितरीच काय... मी २५ ची कशी वाटेल?... तुम्ही माझी मस्करी करताय..." कल्याणी त्यांच्या स्तुतीने किंचीत मोहरून म्हणाली.

"अग खरच... मी मस्करी नाही करत... खरच तू तुझ्या वयापेक्षा लहान दिसतेस..."

त्यावर कल्याणी काही बोलली नाही आणि नुसतीच हसत राहिली... मोहनसरांनी तिचा चेहरा आपल्याकडे वळवून हळुच म्हटले,

"आणि तू किती सुंदर दिसतेस!... खरच! मी जर लग्न केले असते तर तुझ्यासारख्या सुंदर मुलीशीच केले असते!"

त्यांचे बोलणे ऐकून कल्याणी शरमेने लाल झाली आणि तिची नजर खाली झुकली... तिचा तो मोहक चेहरा पाहून बहुतेक मोहनसरांचा स्वत:वरील ताबा सुटला!... त्यांनी पटकन आपले ओठ कल्याणीच्या ओठांवर ठेवले आणि ते तिला किस करून लागले... कल्याणीला किस करताना त्यांचा एक हात तिच्या नितंबावर होता तर दुसरा तिच्या पदराआडच्या गोळ्यावर होता... कल्याणीला काही क्षण कळलेच नाही काय चालले आहे ते... जेव्हा तिला कळले तेव्हा तिचे डोळे विस्फारले!... तिच्या चेहऱ्यावरील भाव बदलले आणि ती रागाने लालबुंद झाली! झटकन ती मागे झाली आणि तिने एक जळजळीत कटाक्ष मोहनसरांकडे टाकला!...

"खटॅकऽऽऽऽऽ" मोहनसरांच्या मुस्काटात एक मारून कल्याणी उठली आणि तरातरा चालत आत आली... तिला येताना पाहून मी पटकन आत पळालो आणि आमच्या बेडरूममध्ये शिरलो... बेडरूममधील टॉयलेटमधून जस्ट बाहेर येतोय असे दाखवत मी बाहेर आलो आणि कल्याणी माझ्यावर धडकली... मी तिला 'काय झाले?' म्हणून विचारले तर ती रागारागाने मला म्हणाली,

"त्या म्हाताऱ्याला चळ भरलाय... त्याला निघून जायला सांग..."

 

[StoryPublisher]

मी साळसुदपणे बाहेर आलो... मोहनसर ऑलरेडी जागेवरून उठले होते आणि निघायच्या तयारीत होते... त्यांच्या जवळ गेल्यावर कसे रिॲक्ट करावे ते मला कळेना... आत बायकोला ऐकू जाईल असे त्यांना झाडून घराच्या बाहेर काढावे की माझ्या बायकोवर ते चान्स मारत होते आणि त्यात ते अयशस्वी झाले म्हणून त्यांचे सांत्वन करावे की त्यांना 'बेटर लक नेक्स्ट टाईम' बोलून त्यांना पुन्हा कधीतरी चान्स घ्या म्हणावे?... पण माझ्या प्रश्नातून मोहनसरांनीच माझी सुटका केली! ते काही न बोलता तसेच निघून गेले...

नंतर मग जेव्हा मी आत बेडरूममध्ये गेलो तेव्हा कल्याणी मोहनसरांच्या नावाने बडबड करू लागली... नंतर तिने मध्यरात्र होईपर्यंत त्यांच्या नावाने खडी फोडली आणि मी तिला समजावून सांगायचा प्रयत्न करत होतो... ते प्यायले होते आणि दारूच्या नशेत त्यांनी तसे वर्तन केले असावे हे कसेबसे मी तिला पटवून दिले तेव्हा कोठे ती शांत झाली!...

*******

दुसऱ्या मोहनसर जेव्हा मला स्कूलमध्ये आमच्या रूममध्ये भेटले तेव्हा आमची झाल्या प्रसंगाबद्दल चर्चा झाली... मोहनसरांना कल्याणीने थप्पड मारली त्याचे काही वाटले नाही पण आता ती त्यांच्याबरोबर संबंध तोडून टाकेल ह्याची त्यांना भिती वाटली... पर्यायाने मलाही त्यांच्याबरोबर संबंध तोडून टाकावे लागणार होते म्हणजे त्यांच्यामुळे मला जी स्कूलमधील मुलींबरोबर मजा करायला मिळत होती ती बंद होणार होती... सगळ्या गोष्टींचा सारासार विचार केल्यानंतर मी मोहनसरांना म्हटले की तुम्ही कल्याणी भेटली की तिची माफी मागा... मी नशेत होतो तेव्हा माझ्याहातून तसे वर्तन घडले असे सांगून तिची क्षमा मागा... जोपर्यंत ती क्षमा करत नाही तोपर्यंत तिच्या मागे लागा...

मोहनसरांनाही ते पटले आणि ते कल्याणीला भेटण्याचा चान्स पाहू लागले... यथावकाश स्कूलमध्ये त्यांची भेट झाली अणि मोहनसरांनी कल्याणीची माफी मागितली... पहिल्या वेळी कल्याणी त्यांना काही बोलली नाही आणि तशीच रागाने निघून गेली... पण पुढिल आठवडाभर जेव्हा जेव्हा त्यांची भेट होत होती तेव्हा तेव्हा ते तिची माफी मागत राहिले... मला ते मोहनसरांकडून कळत होते आणि कल्याणीकडूनही कळत होते... मोहनसरांची बाजू मजबूत करण्यासाठी मी पण कल्याणीला समजावू लागलो की 'जावू दे, ते वयस्कर आहेत... ते इतकी मनापासून माफी मागत आहेत तर माफ कर..." वगैरे...

शेवटी कल्याणीने मोहनसरांना माफ केले!... नंतर मग त्यांच्यात काही काळ दुरावा राहिला पण हळु हळु त्यांचे संबंध पुर्ववत सुरळीत झाले... मला दोघांकडून त्याचा रिपोर्ट मिळत होता आणि मनातल्या मनात मी खूष होत होतो... मोहनसरांबरोबर कल्याणीचे संबंध पुन्हा ठिक झाले म्हणजे त्यांना तिच्यावर चान्स मारता येणार होता आणि पर्यायाने मला पूजावर चान्स मिळणार होता हे गणित मला माहीत होते... आता ते कसे घडणार होते ते फक्त मोहनसरांनाच ठाऊक होते पण मी सुद्धा आशेवर बसलो होतो...

******

 

[StoryPublisher]

एकदा अशीच पूजा मोहनसरांकडे एक 'प्रॉब्लेम' घेवून आली होती आणि मोहनसरांनी तिला काही एक्जरसाईज करायला लावून मला तिच्या नितंबाचे, आतील पॅन्टीचे दर्शन घ्यायचा चान्स दिला... माझ्यासमोर त्यांनी तिच्या स्कर्टमध्ये हात घालून नितंब दाबले आणि तिच्या योनीवर बोटे फिरवली... मी सगळे लांबून बघत होतो आणि माझा कडक लंड दाबत होतो... मग पूजा निघून गेल्यावर मोहनसर माझ्या जवळ आले आणि चेअरवर बसत मला म्हणाले,

"काय मग... कसा वाटला शो?"

"एकदम मस्त!..." मी खुषीत म्हणालो.

"मग... तिला चोदावेसे वाटते की नाही? पाहिजे ही चोदायला??"

"ऑफकोर्स!... मी कधीही तयार आहे..." मी पटकन म्हटले.

"मग तुझ्या बायकोचे काय?... तिच्यावर मला चान्स दे ना..." ते हसत म्हणाले.

"मोहनसर... तुम्हाला माहीत आहे ती कशी आहे ते... तुम्ही चान्स घ्यायचा प्रयत्न केला ना?... काय मिळाले तुम्हाला?... मला नाही वाटत ती काही करायला तयार होईल..." मी विषन्नपणे म्हणालो.

"होईल होईल... नक्की तयार होईल..." मोहनसर हसत म्हणाले.

"अहो पण कशी?? मला तरी काही सुचत नाही..."

"होणार... तशी सिच्युएशन क्रिएट करावी लागते... परिस्थिती निर्माण केली तर भल्या भल्या सतीसावित्री आपली लाजलज्जा सोडून रांडा बनतात..." मोहनसर आत्मविश्वासाने म्हणाले.

"अहो कसे होणार ते? अशक्य आहे ते..."

मी त्यांच्यावर अविश्वास दाखवत म्हटले... माझी बायको रांडेसारखी वागेल?... कदापी शक्य नव्हते ते... पण मोहनसरांना भलताच आत्मविश्वास होता!... ते म्हणाले,

"किशोर... माझ्या डोक्यात एक मास्टर प्लान आहे!... जर तुझी मला साथ मिळाली तर तो यशस्वी होईल..."

"कसला प्लान आहे?... आधी सांगा मग ठरवतो साथ द्यायची की नाही ते..." मी म्हणालो..

"ओके!... सांगतो... तुला बारावीच्या क्लासमधल्या 'अमिशा' आणि 'रिया' ह्या दोन मुलीं माहीत आहेत ना?"

मोहनसरांनी ज्यांची नावे घेतली त्या दोन्ही मुलीं माझ्या नजरेसमोर उभ्या राहिल्या... दोघीही सुंदर आणि सेक्सी होत्या!... अमिशा थोडी लाजरी-बुजरी वाटायची तर रिया एकदम डॅशींग होती... दोघीही स्पोर्टसमध्ये ॲक्टिव होत्या आणि स्कूलच्या कब्बडी टिममध्ये खेळत होत्या... कल्याणी कब्बडी टीमला ट्रेन करत होती आणि ह्या दोघी तिच्या एकदम आवडत्या प्लेअर होत्या... मी अनेकदा त्यांना कल्याणीबरोबर प्रॅक्टीस करताना पाहिले होते... फ्रॅन्कली सांगायचे तर माझ्या बायकोपेक्षा माझी नजर त्या दोघींवर जास्त असायची... खेळताना दोघींच्या मांडा हलायच्या, छातीचे गोळे उसळायचे आणि मागून कुल्ले असे थिरकायचे की लंडात सणक जायची!... त्या दोघींची नावे जेव्हा मोहनसरांनी घेतली तेव्हा मी उत्साहीत झालो आणि त्यांचा काय प्लान आहे ते ऐकू लागलो...

"हे बघ किशोर... ह्या दोघीं एकदम सेक्सी आहेत आणि ह्या दोघींना चांगली चोंबळायची माझी खूप दिवसांची इच्छा आहे... ह्या दोघींच्या लिस्टमध्ये आता तुझ्या बायकोचे नाव पण ॲड झाले आहे, ज्यांना मला चोंबळायचे आहे... माझ्या डोक्यात जो प्लान आहे तो यशस्वी झाला तर ह्या तिघींबरोबर आपल्याला मजा करता येईल... म्हणजे तुझ्या बायकोबरोबर तू मजा करतोस पण तुला ह्या दोघींना घेता येईल... आणि मला तिघींना..."

"प्लान काय आहे ते तर सांगा..." मी उत्सुकतेने विचारले.

"सांगतो... हे बघ... होळीचा सण पुढच्या आठवड्यात येतोय... मी माझ्या घरी एक खास धुळवड सेलिब्रेशन आयोजित करतो आणि सगळ्यांना आमंत्रित करतो... तसे मी सगळ्यांना बोलावतोय असे सांगेल पण प्रत्यक्षात फक्त सिलेक्टेड व्यक्तींनाच मी बोलवेल... तु, तुझी बायको... अमिशा आणि रिया... आणि मुलांच्या कब्बडी टिममध्ये खेळणारे तुला माहीत असलेले २ स्टुडंट... म्हणजे राज आणि राहुल... आणि अर्थात मी... आपण इतकेच ह्या सेलिब्रेशनला असू..."

"ते ठिक आहे... पण नक्की करायचे काय?" मी उत्सुकतेने विचारले...

"सांगतो ना... तुला तर माझे घर माहीत आहेच... माझ्या घराच्या मागच्या बाजुला मोकळे आवार आहे... आवाराला भिंतही आहे तेव्हा बाहेरून कोणाला आतले काही दिसत नाही... तसेही माझे घर एका टेकडीवर आहे तेव्हा कोणी तिकडे जास्त येत नाही... तर त्या आवारात आपण धुळवळ साजरी करायला जमायचे... नॉर्मल धुळवळ खेळता खेळता आपण सगळ्यांना सरबत पाजुया... सरबतामध्ये 'भांग' टाकलेली असेल ज्याने सगळे झूम होतील आणि आपण काय करतोय ह्याचे कोणाला भान रहाणार नाही..."

 

[StoryPublisher]

"मग मी 'कब्बडी'चा विषय छेडून तुझ्या बायकोशी चर्चा चालू करेल... मुली मुलांपेक्षा चांगली कब्बडी खेळु शकत नाही असे बोलून मी तुझ्या बायकोला उकसवेल आणि मुला-मुलींची कब्बडी मॅच खेळायला चॅलेंज करेल... मला माहीत आहे ती डिवचून लगेच तयार होईल... मग तुझी बायको, अमिशा आणि रिया ही मुलींची टीम होईल आणि तू, राज व राहुल ही मुलांची टिम तयार होईल... मी म्हातारा असल्याने बाहेर उभा राहून पंच बनेल... आणि मग आपण मस्त 'कब्बडी' खेळुया..."

मोहनसरांनी त्यांचा प्लान शेवटी सांगितला!... तो ऐकून मी अवाक झालो!... इतके सगळे कसे काय जमणार ह्याचेच मला नवल वाटत होते... अर्थात! अमिशा व रिया मुलींच्या कब्बडी टिममध्ये होत्या आणि राज व राहुल मुलांच्या टिममध्ये होते... माझी बायको तर कब्बडी चॅम्पियन होती आणि मी पण कॉजेलमध्ये असताना कब्बडी खेळलो आहे... तेव्हा आमच्यात कब्बडी मॅच होणे तितके अवघड नव्हते... पण एवढे सगळे करून काय खेळायचे तर 'कब्बडी'... त्यात काय इतकी मजा??... तेव्हा मी मोहनसरांना म्हटले,

"अहो कब्बडी मॅच ठिक आहे... पण त्याने काय होणार आहे... उगाच आपली कब्बडी खेळायची आणि दमून घ्यायचे... फार फार तर एकमेकांना पकडायच्या उद्देशाने इकडे-तिकडे हात लावायचा... बस तेवढेच!..."

"हांऽऽ... तीच तर मजा आहे!... ॲटलिस्ट सुरुवातीला त्यांना नुसते हात तर लावायला मिळेल... बाकी पुढचे काम ती सरबतात मिसळलेली 'भांग' करेल... तू बघ तर खर... पुढे काय काय आणि कसे कसे इंटरेस्टींग घडत जाते ते..." मोहनसरांनी पुर्ण आत्मविश्वासाने म्हटले...

मग आम्ही त्यांच्या प्लानवर थोडी चर्चा केली... मी माझ्या सगळ्या शंका बोलून दाखवल्या आणि मोहनसरांकडे सगळ्यावर उत्तर होते... शेवटी मला त्यांचा प्लान मान्य करण्यात काही प्रॉब्लेम वाटला नाही... मी विचार केला की हे सगळे घडून पुढे काही फायदेशीर घडले नाही तरी काही तोटाही होणार नाही... तेव्हा मी मोहनसरांच्या प्लानला मान्यता दिली!... तसेही जे करायचे होते ते सगळे मोहनसरांना अरेंज करायचे होते... मला फक्त माझ्या बायकोला घेवून त्यांच्या घरी धुळवड खेळायला जायचे होते जे मी मॅनेज करू शकत होतो...

मग पुढच्या काही दिवसात आम्ही आमच्या प्लानवर चर्चा करून एक एक गोष्ट ठरवत गेलो... मोहनसरांकडे ही 'प्रायव्हेट धुळवड' दुपारच्यावेळी अरेंज करायची असे आम्ही ठरवले... दुपारपर्यंत इतरत्र धुळवड खेळुन दुपारी त्यांच्याकडे जायचे असे ठरले... मग यथासांग 'सगळ्यांना' आमंत्रण दिली गेली... मोहनसरांनी कल्याणीला खास आमंत्रण दिले आणि तिने खुषीत ते मान्य केले... आता मी आणि मोहनसर धुळवडीच्या दिवसाची चातकासारखी वाट पाहू लागलो...

*****

 

[StoryPublisher]

शेवटी तो दिवस उजाडला!... होळीच्या दुसऱ्या दिवशी सकाळी आम्ही धुळवड खेळायला बाहेर पडलो... आम्हाला आमंत्रित करण्यात आलेल्या ३/४ ठिकाणी आम्ही गेलो आणि मनसोक्त धुळवड खेळलो... कल्याणी आज खास मूडमध्ये होती आणि भरपूर एंजॉय करत होती... तिने पंजाबी सूट घातला होता आणि तो रंगून, ओला होवून तिच्या अंगाला असा चिकटला होता की तिच्या अंगाचा एक एक अवयव उठून दिसत होता!... तिने आत घातलेली ब्रा आणि पॅन्टी स्पष्टपणे दिसत होती... पण ती चांगल्या मूडमध्ये होती तेव्हा त्याबद्दल तिला काही वाटत नव्हते... पण तिला बघणाऱ्या पुरुषांची आणि मुलांची हालत होत होती... कित्येकजण तिला रंग लावायच्या उद्देशाने तिच्या अंगचटीला येत होते आणि तिला इकडे-तिकडे हात लावायला बघत होते... ते पाहून मी उत्तेजीत होत होतो आणि आपली बायको सगळ्यांना चाळवतेय हे पाहून मी भलताच खूष होतो...

दुपारी आम्ही घरी आलो आणि फ्रेश वगैरे होवून मोहनसरांकडे धुळवड खेळायला निघालो... मी कल्याणीला मुद्दाम टि-शर्ट आणि ट्रॅक पॅन्ट घालायला लावली... तसेही ते कपडे थोडे सुटसुटीत होते तेव्हा तिने ते घालायचे मान्य केले... मग आम्ही मोहनसरांच्या घरी पुढची धुळवड खेळायला गेलो... ठरल्याप्रमाणे मोहनसरांनी आपल्या घराच्या मागच्या आवारात सगळी अरेंजमेट करून ठेवली होती... आम्ही आलो तेव्हा त्यांनी हसतमुखाने आमचे स्वागत केले... तेथे ऑलरेडी बरीच माणसे उपस्थित होती पण आम्ही ठरवले होते त्यापैकी कोणीही नव्हते...

ते पाहून मला आश्चर्य वाटले आणि मोहनसरांनी प्लान चेंज तर केला नाही ना अशी मला शंका आली... मोहनसरांनी मला रंग लावून शुभेच्छा दिल्या... मग माझ्या बायकोच्या गालाला रंग लावून त्यांनी तिलाही शुभेच्छा दिल्या... कल्याणीनेही त्यांच्या गालाला रंग लावून त्यांना शुभेच्छा दिल्या... मग आम्ही त्या लोकांच्यात सामील झालो आणि धुळवडाची मजा घेवू लागलो... मध्येच मी चान्स मारून मोहनसरांना एका बाजुला एकटे गाठले आणि त्यांना आपल्या प्लानबद्दल विचारले... तसेच तेथे असलेल्या इतर माणसांबद्दलही मी त्यांना विचारले... त्यांनी हसत मला उत्तर दिले...

"किशोर... मी मुद्दाम ह्या माणसांना आधी बोलावले आहे जेणेकरून वाटावे की ह्या सेलिब्रेशनला अनेक जण उपस्थित आहेत... आपण ठरवलेल्या स्टुडंट मुला-मुलींना मी थोडे ऊशीरा बोलावले आहे... ते आता एवढ्यात येतील... ते आले की ही माणसे थोड्या वेळात एक एक करून निघून जातील... मग फक्त आपण ठरवलेली माणसेच फक्त रहातील... आणि मग आपली खरी मजा चालू होईल..."

त्यांच्या भन्नाट चालण्याऱ्या डोक्याला मी मनोमन दाद दिली! मग त्यांनी सांगितले तसे घडतेय की नाही हे मी धुळवड खेळता खेळता पाहू राहिलो... त्यांनी सांगितल्याप्रमाणे घडू लागले... थोड्याच वेळात 'राज आणि राहुल' तेथे आले... मोहनसरांनी त्यांचे स्वागत केले आणि ते आमच्यात धुळवडीत सामील झाले... कल्याणी आणि मी दोघेही त्यांचे टिचर होतो तेव्हा ते आधी आमच्याशी थोडे संकोचुन खेळत होते पण हळु हळु त्यांचा संकोच कमी कमी होत गेला...

मग 'अमिशा आणि रिया' ह्या दोघींचे आगमन झाले!... त्या दोघींना पाहून मी मनातल्या मनात खूष झालो आणि मोहनसरांची कळी सुद्धा चांगली खुलली!... मोहनसरांनी त्या दोघींचे स्वागत केले आणि त्या दोघींना माझ्या बायकोच्या 'स्वाधीन' केले... त्या दोघींची कंपनी मिळाली म्हणून माझी बायको पण खूष झाली!... त्या तिघी एकत्र राहून धुळवडीची मजा घेवू लागले... आम्ही ठरवले होते ते सगळे आता आले होते आणि आता मी आमची खरी मजा कधी चालू होतेय ह्याची वाट पाहू लागलो...

मोहनसर मध्येच आम्ही ठरवलेले खास 'सरबत' घेवून आले आणि आग्रहाने सगळ्यांना पाजू लागले... सगळे थोडे तहानलेले होते तेव्हा सगळ्यांनी आवडीने ते सरबत घेतले... मोहनसर माझ्या बायकोला आणि अमिशा-रियाला खास आग्रह करून भरपूर सरबत पाजत होते... त्यांचा आग्रह न मोडता त्या ग्लासा मागोमाग ग्लास सरबत पित होत्या... सरबतात मिसळलेली 'भांग' आपला असर दाखवू लागली... माझी बायको आणि अमिशा-रिया जास्तच खुलून बोलायला लागल्या आणि एकदम मोकळेपणे वागायला लागल्या... ते पाहून मी मनातल्या मनात खूष झालो आणि मोहनसरही आनंदून मला गुपचूप डोळा मारून इशाऱ्यात सांगू लागले की 'आपला प्लान काम करतोय'...

जसे मोहनसरांनी सांगितले होते तसे इतर लोक हळु हळु जायला लागले... लोक कमी होत होती हे आधी कोणाच्या लक्षात आले नाही... पण नंतर ते राहिलेल्या सगळ्यांच्या लक्षात येवू लागले... काही जणांनी मोहनसरांना त्याबद्दल विचारले तर ते म्हणाले की बहुतेक त्यांना कोठे दुसरीकडे जायचे असेल... नंतर मग शेवटी एकदाचे आम्ही फक्त सात जण राहिलो!... अमिशा, रिया आणि माझी बायको कल्याणी... राहुल, राज आणि मी... आणि अर्थात मोहनसर...

मोहनसरांनी सगळ्यांना मागच्या आवारातील एका शेडखाली स्नॅक्स खायला बोलावले... तेथे असलेल्या खुर्च्यांवर बसून आम्ही सगळे स्नॅक्स खाऊ लागलो... पेय म्हणून मोहनसरांनी फक्त सरबतच ठेवले होते जेणेकरून सगळ्यांनी ते सरबत भरपूर प्यावे... गप्पा मारत, विनोद करत आम्ही हसत-खेळत खात होतो... मोहनसर आणि त्यांच्याबरोबर मी आता थोडे चावट आणि पांचट बोलायला सुरुवात केली होती आणि इतर सगळे आमचे बोलणे एंजॉय करत होते... ते सुद्धा आमच्याशी थोडे पांचट बोलायला लागले... सगळे सरबतात मिक्स केलेल्या भांगेच्या अंमलाखाली बरळत होते... इव्हन माझी बायको सुद्धा पांचट जोक्स करायला लागली होती...

शेवटी मोहनसरांनी शेवटचे 'अस्त्र' बाहेर काढले!... त्यांनी 'कब्बडी'बद्दल चर्चा चालू केली... कब्बाडी हा विषय तेथे हजर असलेल्या सगळ्यांचा आवडीचा विषय होता तेव्हा सगळे भरभरून बोलायला लागले... भांगेच्या प्रभावाखाली असल्याने सगळ्यांचा आपल्या जीभेवरचा ताबा सुटत चालला होता आणि सगळे पांचटपणे बरळू लागले होते... मोहनसर जाम खूष होते की त्यांना हवे तसे सगळे घडत होते... त्यांची कब्बडीची चर्चा त्यांना हवी त्या दिशेला वळत चालली होती... आणि मग त्यांनी शेवटची धोबीपछाड टाकायला सुरुवात केली...

 

[StoryPublisher]

"पण काहीही म्हणा, कल्याणी मॅडम... मुलांच्या कब्बडीत वेगळे डावपेच असतात आणि मुलींच्या कब्बडीत वेगळे डावपेच असतात... मुलींची कब्बडी तितकी रंगतदार नसते..." मोहनसरांनी साळसुदपणे कल्याणीला म्हटले.

"नाही मोहनसर... तुम्ही चुकीचे बोलताय... डावपेच दोन्हीकडे सेम असतात..." कल्याणी उत्तेजीतपणे म्हणाली.

"नाही मॅडम... मुलांची कब्बडी मुलींच्या कब्बडेपेक्षा एकदम वेगळी असते... मी तुम्हाला पटवून देतो..."

असे बोलून मोहनसर कल्याणीला पटवून देवू लागले की कसे मुलांची आणि मुलींची कब्बडी वेगवेगळी आहे ते... कल्याणी त्यांचे सगळे पॉईंट खोडून काढू लागली... मोहनसर आपलेच म्हणणे खरे करू लागले... मग कल्याणीच्या मदतीला मुलीं आल्या आणि त्या तिच्या बाजुने बोलू लागल्या... मग मोहनसरांच्या बाजुने मुलें बोलू लागली आणि दोन्ही गटांमध्ये चांगलीच जुंपली... मी पुरुष होतो पण कल्याणी माझी बायको असल्याने मी तिच्या विरुद्ध बोलू शकत नव्हतो... तेव्हा मी तटस्थ राहून त्यांची बाचाबाची ऐकत होतो... शेवटी मोहनसर सगळ्यांना गप्प करत म्हणाले,

"ओके ओके, कल्याणी मॅडम... क्षणभर आपण मान्य करुया की मुला-मुलींच्या कब्बडीचे डावपेच सेम असतात... पण तुम्हाला वाटते का ते सेम डावपेच वापरून मुली मुलांना कब्बडीमध्ये हरवू शकतात?"

"हो!... का नाही?... नक्कीच!..." कल्याणी उसळून ठामपणे म्हणाली...

"हॅऽऽऽ हॅऽऽऽ हॅऽऽऽ... हे बोलायला एकदम सोपे आहे... पण करायला एकदम कठिण!... मुलें किती स्ट्रॉंग असतात... मुलीं काय हरवणार त्यांना..." मोहनसर वेडावत म्हणाले.

"नो!... ईट्स नॉट लाईक दॅट...," कल्याणी उसळून त्वेशाने म्हणाली, "कब्बडी हा गेम ताकदीचा नाही... हा गेम डावपेचाचा आहे!... तुम्ही कसे डावपेच आखता त्यावर जिंकणे अवलंबून आहे..."

"मुलीं कब्बडीमध्ये मुलांना हरवूच शकत नाही... मी तुम्हाला चॅलेंज करतो... तुम्ही जर ते सिद्ध करून दाखवले तर मी फिजिकल ट्रेनरचा हा जॉब सोडून देईन..." मोहनसर कल्याणीला चॅलेंज करत म्हणाले...

मोहनसर मुद्दाम माझ्या बायकोला चिडवत होते... तिला कल्पनाच नव्हती की मोहनसर तिला जाळ्यात पकडत होते ते!... कल्याणी आता त्यांच्या चॅलेंजने संतापली आणि चिडून म्हणाली,

"ओके!... मी ते सिद्ध करून दाखवेन... होवून जावू दे अशी मॅच..." कल्याणीला मुलींनी दुजोरा दिला...

"ठिक आहे... मग होवूनच जावू दे अशी मॅच... आत्ता... येथे..." मोहनसर पण त्वेशाने म्हणाले...

"आत्ता?... येथे??..." कल्याणी गोंधळत म्हणाली...

"हो आत्ता... येथेच... हे मैदान आहे... आपण सगळे येथे आहोत...," मोहनसर आपले घोडे पुढे दामटत म्हणाले,

"तुम्ही इतक्या वल्गना करत आहात तर तुम्ही मुलींची टीम लिड करा... अमिशा आणि रिया तुमच्या टिममध्ये असतील... मुलांच्या टिममध्ये राज आणि राहुल असतील... किशोर त्यांची टिम लिड करेल... मी म्हातारा आहे तेव्हा मी पंचाचे काम करेन... बोला!.. आहे मंजूर??"

"अहो पण..." कल्याणी थोडी विचारात पडली...

"आता पण नको आणि बीन नको... आत्ताच फैसला होवून जाईल... दुध का दुध और पानी का पानी हो जायेगा... कौन कितने पानी में है वो भी समझ में आयेगा..." मोहनसर फिल्मी डायलॉग मारून कल्याणीला म्हणाले, "अभी ये चॅलेंज वूमेन पार्टी को लेनाही पडेगा..."

 

[StoryPublisher]

मोहनसरांच्या डायलॉगने सगळे जोशात आले आणि दोन्ही मुले त्यांना दुजोरा देत मुलींना चिडवू लागले... कल्याणी थोडी विचारात पडली होती पण मुलें चिडवत होती तर अमिशा आणि रियाने तिला चॅलेंज मान्य करायला सांगितले.. मुलीं पण मुलांना चिडवत चॅलेंज देवू लागल्या... त्या गोंधळात शेवटी कल्याणीला ते मान्य करावे लागले!... शेवटी तिचा इगो पण दुखावला होता तेव्हा ती सुद्धा माघार घेणार नव्हती... तिने कब्बडी मॅच खेळायचे मान्य केले!...

"ओके... मग बरोबर अर्ध्या तासाने आपली मॅच चालू होईल...," मोहनसरांनी जाहीर केले आणि पुढिल सुचना दिल्या,

"राहुल आणि राज, तुम्ही मैदान आखायला घ्या... मी आणि किशोरसर तुम्हाला मदत करू... मुलींची टिम, तुम्हाला काही डिस्कशन करायचे असेल, थोडीफार प्रॅक्टीस करायची असेल तर बाजुला करू शकता... ओके?"

सगळ्यांनी ते मान्य केले आणि सगळे कामाला लागले... मोहनसरांनी सगळी तयारी करून ठेवली होती... इव्हन त्यांनी ग्राऊंडची मार्किंगही करून ठेवली होती... फक्त राहुल आणि राजनी त्या मार्किंगवर सफेद पाऊडर टाकून मैदान आखले... कल्याणी दोन्ही मुलींना एका कोपऱ्यात घेवून त्यांच्याशी चर्चा करत होती... तिचे 'डावपेच' ती त्यांना सांगत होती... मैदान आखून झाल्यावर मोहनसरांनी एक चेअर घेतली आणि मैदानाच्या दोन्ही भागाच्या मधल्या रेषेच्या शेवटी ते चेअर टाकून बसले...

मग मी, राहुल आणि राज त्यांच्याजवळ गेलो आणि आम्ही आमच्या 'डावपेचाबद्दल' चर्चा करू लागलो.. खरे तर चर्चेला काही अर्थ नव्हता पण मोहनसर उगीचच आम्हाला इंस्ट्रक्शन देत होते... मग त्यांनी आम्हाला कपडे काढून कब्बडीसाठी तयार व्हायला सांगितले... राहुल आणि राजने भराभर आपले शर्ट आणि पॅन्ट काढली... आत त्यांनी बनियन आणि शॉर्ट घातली होती... मोहनसरांनी त्यांना ह्या मॅचची कल्पना दिली होती तेव्हा ते कब्बडीची शॉर्ट घालुन आले होते... मग राहुल आणि राज तेथे मैदानातच दंड-बैठका मारून थोडा व्यायाम करायला लागले... कोपऱ्यात मुलींना इंस्ट्रक्शन देत असलेल्या कल्याणीने मुलांना कपडे काढून व्यायाम करताना पाहिले...

त्यांचे पिळदार शरीर पाहून कल्याणीला थोडे दडपण आले... त्या मुलांचे असे भरभक्कम अंग पाहून तिच्या लक्षात आले की मॅच जिंकणे तिला वाटले तितके सोपे नव्हते... ती मुलांना पहात परत मुलींना सुचना करू लागली... मोहनसरांनी मला माझे कपडे काढायला सांगितले... मी मुलांसमोर थोडा लाजत होतो पण कपडे तर काढावे लागणारच होते... तेव्हा मी माझी पॅन्ट आणि शर्ट काढून ठेवले... मी पण आत एक बनियन आणि शॉर्ट घातलेली होती. ह्या मॅचची मला सगळ्यात आधी कल्पना होती म्हणून मी आतमध्ये ते कपडे घातलेले होते... मी पण रेग्युलर व्यायाम करत होतो तेव्हा माझे अंगही प्रमाणबद्ध वाटत होते! अमिशा आणि रियाने माझ्याकडे चोरून पाहिलेले माझ्या लक्षात आले...

मग मोहनसरांनी मुलींच्या टिमला मॅचसाठी तयार होवून मैदानात यायला सांगितले... अमिशा आणि रिया आपली पॅन्ट काढू लागल्या... ते पाहून कल्याणी चकीत झाली पण आत दोघींनी शॉर्टस घातलेली पाहून तिला हायसे वाटले!... मोहनसरांनी बहुतेक त्या दोघींनाही ह्या मॅचची कल्पना दिलेली असावी असे वाटत होते... त्या दोघींनी कल्याणीला आपली पॅन्ट काढायला सांगितले पण कल्याणीने आत शॉर्ट घातलेली नव्हती म्हणून तिने आपली ट्रॅक पॅन्ट तशीच ठेवली...

मग कल्याणी आणि मुलीं मैदानात आल्या... आता त्या शॉर्टसवर होत्या तेव्हा त्यांच्या गोऱ्या गोऱ्या लांबसडक मांड्या दिसत होत्या... अर्थात! त्या दोघींना सगळ्यांनी अनेकदा स्कूलच्या मैदानात शॉर्टसवर प्रॅक्टिस करताना पाहिले होते तेव्हा त्याचे कोणाला काही वाटले नाही. पण मोहनसरांचे डोळे त्या मुलींच्या मांड्या पाहून चमकत होते!... माझ्या मनातही त्यांच्या मांड्या पाहून उकळ्या फुटत होत्या!... आता त्यांचे अजुन काय काय बघायला आम्हाला मिळणार होते ह्याची उत्सुकता मनात होती!

मैदानाच्या एका भागात कल्याणी, अमिशा व रिया होती आणि दुसऱ्या भागात मी, राहुल व राज होतो... मोहनसर मग इशारा केला आणि मॅचला सुरुवात झाली!

पहिली 'चढाई' मुलांची होती... आम्ही राहुलला सर्वीससाठी पाठवायचे ठरवले... राहुल 'कब्बडी कब्बडी' करत मुलींच्या भागात शिरला... त्यांच्या भागात कल्याणी एका बाजुला होती आणि दोन्ही मुली दुसऱ्या बाजुला होत्या... राहुल सरळ मुलींकडे गेला... त्याने हात लांब करून मुलींना स्पर्श करण्याचा प्रयत्न केला पण मुलींनी मागे होत त्याला चकवले... तो अजुन आत शिरला तसे दुसऱ्या बाजुला असलेली कल्याणी त्याला कोंडीत पकडायला आली... पण राहुलने तिला हुलकावणी दिली आणि तो आमच्या फिल्डमध्ये परत आला...

 

[StoryPublisher]

मुलींकडून अमिशाने पहिली 'चढाई' केली... 'कब्बडी कब्बडी' करत करत ती आत घुसली आणि इकडे-तिकडे पळु लागली... रियाच्या मानाने ती थोडी हेल्दी होती तेव्हा ती जेव्हा इकडे-तिकडे पळत होती तर तिच्या भरीव मांड्या हलत होत्या... तिच्या थिरकणाऱ्या मांड्या पहात रहावे असे वाटत होते पण ती आम्हाला आऊट करायला आली होती हे काही विसरता येत नव्हते... पण तिच्या मांड्या पाहून माझा लंड कडक व्हायला लागला होता... मी हळुच इतर मुलांकडे पाहिले तर त्यांचे लक्षही तिच्या मांड्यांकडे होते... मोहनसर बाकी बाहेर बसून मनसोक्त तिला न्याहाळत होते...

अमिशा पळुन पळुन दमली आणि कोणी हाताला सापडत नाही पाहून परत जायला लागली... तेवढ्यात राहुलने डाईव्ह मारली आणि तिची मांडी पकडली!... आपली मांडी पकडली गेली आहे हे तिच्या लक्षात आले तसे ती स्तब्ध झाली आणि तिने 'ओहहह' करत एक हुंकार सोडला... ती आपला पाय ओढून त्याच्या पकडीतून सुटायचा प्रयत्न करू लागली पण राहुलने तिला गच्च पकडले होते... त्या ओढाताणीत अमिशा खाली पडली... ती आपला हात मधल्या रेषेवर न्यायला लागली तसे राज पलिकडुन धावत आला आणि त्याने तिला मागून पकडून वर खेचले...

आता अमिशा 'कब्बडी कब्बडी' करत फिनीश लाईनवर जायचा आटापिटा करत होती आणि दोन्ही मुलांनी तिला गच्च आवळुन धरले होते... राजने मस्त चान्स मारत तिला मागुन आवळली होती तेव्हा त्याचे हात तिच्या भरगच्च गोळ्यांवर दाबले गेले होते... दोन्ही मुले तिला अक्षरश 'चोंबाळत' आहेत हे पाहून मला रहावले नाही!... खरे तर अमिशा त्या दोघांच्या तावडीतून सुटण्याची सुतराम शक्यता नव्हती तरीही मी त्यांच्या 'मदतीला' गेलो... मी अमिशाची दुसरी मोकळी मांडी धरली आणि तिला खेचू लागलो... वाऊ!... तिची मांडी किती मुलायम होती... एकदम वेगळा स्पर्श!... आपल्यावर तीन पुरुषांनी हल्ला केला आहे हे अमिशाच्या लक्षात आले आणि ती स्तब्ध झाली!

कदाचित तिच्यासाठी अशी ही पहिली वेळ असेल की दोन जणांनी तिच्या दोन मांड्या धरल्या होत्या आणि तिसरा तिला मागून आवळत होता... जरी तो खेळ होता तरी खेळापेक्षा जास्त काही तेथे चालले होते... अमिशाचा आवाज बंद होवून मिनीटभर गेला पण मोहनसरांनी तिला आऊट डिक्लेअर केले नाही... जेव्हा त्यांना खात्री झाली की मुलांनी बराच चान्स घेतला आहे तेव्हा त्यांनी अमिशाला आऊट म्हणून डिक्लेअर केले... ती आऊट झाली हे जाहीर झाल्यावर आम्ही सगळ्यांनी तिला सोडले... ती थोडीशी लाजत, शरमत बाजुला जावून उभी राहिली...

मग राजने सर्वीस घेतली आणि तो मुलींच्या भागात शिरला... दोघीच असल्याने रिया एका कोपऱ्यात होती आणि कल्याणी दुसऱ्या कोपऱ्यात... राज सरळ रियाकडे गेला आणि तिला हात लावायला बघू लागला... रिया मागे मागे जात अगदी लाईनपर्यंत गेली... राज हात पुढे करत करत तिच्या जवळ जात होता... तेवढ्यात दुसऱ्या बाजुला असलेली कल्याणी धावत आली आणि तिने राजचा पाय पकडला... राजच्या पायावर बरेच केस होते आणि कल्याणीने त्याचा केसाळ पाय पकडला आणि त्याच्या पायाला मिठी मारली... त्याचा पाय तिच्या पुष्ट उरोजांमध्ये दाबला गेला...

आपल्या मॅडमनी राजला पकडलेले पाहून रियाने पुढून त्याला मिठी मारली आणि ती पण त्याला खेचू लागली... राज स्वत:ची सुटका करून घ्यायचा प्रयत्न करू लागला... त्या झटापटीत दोघींनी त्याला खाली पाडले... राज पाठीवर खाली पडला आणि रिया त्यांच्या अंगावर पडून त्याला आवळू लागली... रियाच्या गोळे राजच्या छातीवर दबले होते... खाली कल्याणीने त्याचा पाय सोडलेला नव्हता आणि तेथेही तिचे उभार त्याच्या पायावर दाबले जात होते... दोन्ही मुलींच्या गोळ्याचे सुख राजला असह्य झाले आणि त्याने आपला दम सोडला... त्याचा आवाज बंद झाला तसे मोहनसरांनी त्याला आऊट डिक्लेअर केले!...

तो आऊट होवून बाहेर गेला आणि अमिशा जिवंत होवून आत आली... मग माझी बायको, कल्याणी सर्वीसला आली... एका बाजुला मी होतो आणि दुसऱ्या बाजुला राहुल... कल्याणी सेफर साईड म्हणून माझ्याकडे आली आणि मला हात लांब करून स्पर्श करायला लागली... मी मागे मागे गेलो आणि तिला अजुन आत येवू दिले... राहुल दुसऱ्या बाजुला दबा धरुन होता... जसे कल्याणी माझ्या अजुन जवळ आली तसे राहुल मागुन पळत आला आणि त्याने तिला मिठी मारली... त्याने दोन्ही हात तिच्या भोवती टाकून तिला अशी मिठी मारली की त्याच्या हाताचा विळखा तिच्या भरदार उभारांच्या गोळ्यांवर पडला!... ते पाहून मी जागीच स्तब्ध झालो!

वाऊऽऽऽ!... काय सीन होता तो!... माझी बायको आपले भरलेले गोळे नाचवत माझ्या जवळ येत होती आणि अचानक दोन हात तिच्या गोळ्यांवर दबले गेले आणि तिचे गोळे चिरडले गेले!... १८ वर्षाचा एक स्टुडंट त्याच्या मॅडमचे भरगच्च गोळे तिच्या नवऱ्यासमोर दाबत होता... पण हा कब्बडीचा 'खेळ' चालला होता आणि माझ्या बायकोची जिद्द होती की मुलांना ती हरवू शकते तेव्हा तिला कसलीही कंप्लेन्ट करता येत नव्हती... आपण धरले गेलोय हे कळत असुनही ती जिद्दीने 'कब्बडी कब्बडी' करत होती...

 

[StoryPublisher]

आपल्या स्टुडंटने चान्स घेवून आपल्याला नेमके आपल्या छातीवर पकडले आहे हे तिला सहन झाले नाही... ती त्वेशाने फिरायला लागली आणि राहुलचा आपल्या गोळ्यांवरील हात ती सोडवायला लागली... पण राहुलने कल्याणीला चांगलेच घटट पकडले होते... शेवटी तिने सोडवून घ्यायचा प्रयत्न सोडून दिला आणि ती फिनीश लाईनकडे जावू लागली... राहुला तिला मागे खेचायचा प्रयत्न करत होता... तो सीन बघायला मला इतका उत्तेजक वाटत होता की त्याच्या मदतीला जायचे भानही मला राहिले नाही!... कल्याणी एक एक पाऊल फिनीश लाईनकडे टाकत होती...

नाही म्हटले तरी कल्याणी त्याच्या मानाने थोडी भरभक्कम होती तेव्हा तिला मागे खेचण्यात त्याचा जोर कमी पडत होता... पण त्यातल्या त्यात तो तिच्यावर मस्त चान्स घेत होता... झटापटीत तो तिच्या उभारांचे गोळे दाबत होता, तिच्या पोटाला धरून तिला आपल्या जवळ आवळत होता... मागून तिच्या नगाऱ्यासारख्या कुल्ल्यांवर तो आपली जांघ दाबत होता... म्हणजेच पर्यायाने तिच्या कुल्ल्यात तो आपला लंड खुपसत होता... कल्याणी कसलीही पर्वा करत नव्हती आणि फिनीशल लाईन हे आपले ध्येय गाठत होती... शेवटी एकदाची ती फिनीश लाईनवर पोहचली आणि राहुल आऊट झाला!...

आता मुलांच्या टिममधील मी एकटाच राहिलो होतो... तेव्हा मला सर्वीसला जाणे भाग होते... मी 'कब्बडी कब्बडी' करत आत शिरलो... मुलींच्या डावपेचाप्रमाणे दोन्ही मुली एका बाजुला होत्या आणि माझी बायको दुसऱ्या बाजुला होती... अमिशा आणि रियाने एकमेकांचे हात पकडून कडी केली होती जेणेकरून दोघींना मला पकडता यावे... मी त्या दोघींच्या बाजुलाच शिरलो... पण मी नजरेच्या कोपऱ्यातून माझ्या बायकोवर लक्ष ठेवले होते कारण ती मागून येवून मला पकडू शकत होती... माझ्या बायकोने चान्स बघून हालचाल केली... मी पटकन तिच्याकडे पाहिले... पण तिच्याकडे बघण्याच्या गडबडीत माझे मुलींकडे दुर्लक्ष झाले!...

तो मौका पाहून अमिशाने डाव साधला आणि माझा एक पाय पकडला... मी त्याची अपेक्षा केलीच नव्हती त्यामुळे माझा पाय डगमगला आणि मी खाली पडलो!... एका क्षणात त्या दोघी मुली माझ्या अंगावर पडल्या... रिया माझ्या वरच्या भागावर पडली आणि अमिशाने माझा पाय पकडला होता तेव्हा ती माझ्या खालच्या भागावर पडली... रियाच्या उभारांचे गोळे माझ्या तोंडावर दबले होते... अमिशाची गरगरीत गांड माझ्या लंडावर दाबली गेली होती... वाऊ!... एकाचवेळी दोन्ही मुलींच्या मांसल गोळ्यांचे सुख मला मिळत होते... दोन कोवळ्या तरुण मुलीं माझ्या अंगावर पडल्या होत्या...

मनातून अजिबात वाटत नव्हते पण त्यातल्या त्यात मी स्वत:ची सुटका करून घ्यायचा प्रयत्न करत होतो... त्यासाठी मी प्रयत्नांची पराकाष्ठा करत होतो आणि माझ्या हाताला लागेल ते दाबत होतो... मी काय करतोय हे मला कळत नव्हते पण माझ्या हातात छातीचे गोळे येत आहेत हे मला नक्की कळत होते... पण ते कोणाचे आहे हे बाकी मला कळत नव्हते कारण मी डोळे मिटून घेतले होते... अमिशाचे गोळे की रियाचे गोळे?... कोणाचेही असले तरी ते एकदम मऊ मऊ आणि गुबगुबीत लागत होते... माझ्या हातांना त्यांचे कुल्ले पण लागत होते आणि त्यांना कुस्करायचेही मी सोडत नव्हतो...

दोन कोवळ्या मुलींचे भरगच्च, मांसल कुल्ले... दोघींच्या कुल्ल्यातला आणि उभारांच्या गोळ्यामधला फरक मला कळत होता पण ते कोणाचे आहेत ते मी सांगू शकत नव्हतो... जे चालले होते ते सगळे बघत होते... मी दोघी मुलींना चोंबाळतोय हे मुलांना आणि मोहनसरांना बघायला मजा वाटत असावी पण माझ्या बायकोला बहुतेक ते जास्त वेळ बघवले नाही... ती मुलींच्या मदतीला आली आणि तिने माझा इकडे-तिकडे घुसणारे हात पकडले... माझा एक हात पकडून तिने पिरगळला आणि माझा दम निघून गेला... माझा आवाज बंद झाला तसे मोहनसरांनी मला आऊट डिक्लेअर केले... 'हुर्रेऽऽऽ' करत सगळ्या जणी माझ्या अंगावरून उठल्या...

आम्हाला विश्वासच बसत नव्हता!... कब्बडीच्या मॅचचा पहिलाच राऊंड मुलांच्या टिमने गमावला होता आणि मुलीं जिंकल्या होत्या!

पहिला राऊंड झाला होता म्हणून मोहनसरांनी पाच मिनीटांची विश्रांती जाहीर केली... मैदानाच्या एका बाजुला उभ्या राहून मुलीं हसत-खिदळत आपल्या विजयाचा आनंद घेत होत्या आणि दुसऱ्या बाजुला उभे राहून आम्हा मुलांची टिम आपले काय चुकले ह्यावर चर्चा करत होती... मोहनसर आमच्याकडे आले आणि आमच्याशी बोलू लागले... आम्हाला त्यांनी कुजबुजत काहितरी सांगितले आणि मग मुलींच्या टिमला ऐकू जाईल अश्या आवाजात मोठ्याने ओरडून ते आम्हाला सांगू लागले...

"मुलांनो... तुमचा प्रॉब्लेम म्हणजे तुमच्या हालचाली चपळ नव्हत्या... तुमच्या मुव्हमेंट जोरदार नव्हत्या... मला वाटते तुमच्या ड्रेसने तुम्हाला प्रॉब्लेम होत आहे... ह्या थोड्या टाईट बनीयन आणि शॉर्टस तुमच्या हालचालीत बाधा आणत आहेत... तुम्ही एक काम करा... तुमच्या ह्या शॉर्टस काढुन टाका... फक्त अंडरवेअरवर राहून तुम्ही फास्ट हालचाली करू शकाल..."

त्यांची सुचना आम्ही तिघांनी लगेच अंमलात आणली!... आम्ही भराभर आपल्या बनीयन आणि शॉर्टस काढुन टाकल्या आणि फक्त अंडरवेअरवर उभे राहिलो... त्या मुलींना चोंबाळून माझा लंड थोडा कडक झाला होता ज्याचा फुगीरपणा आता माझ्या अंडरवेअरवरून स्पष्ट दिसत होता... राहुल आणि राजची सुद्धा तीच हालत होती... दोन्ही मुलींना आणि माझ्या बायकोला चोंबाळून त्यांचे पण लंड कडक झाले होते आणि अंडरवेअरवरून त्यांचे फुगवटे चांगले दिसत होते... अमिशा चोरट्या नजरेने आमच्या लंडाच्या फुगवट्यांकडे पहात होती हे मी नोटीस केले...