S
StoryPublisher
Guest
ते ऐकून ती पुन्हा हसायला लागली आणि माझ्या लक्षात आले की मी 'सौंदर्य' आणि 'लावण्य' शब्द तिच्यासाठी वापरले म्हणून तिला हसायला येत होते...
"मी तुमची मस्करी करत नाहीये हं... जे काय म्हणतोय ते मनापासून खरं खरं सांगतोय... तुमची काया तुकतुकीत आहे... तुमचा चेहरा अतिशय बोलका आणि मोहक आहे... तुमचे डोळे मनाचा ठाव घेतात आणि त्यात एक वेगळीच खेचून घ्यायची शक्ती आहे... तुमचे अंग... म्हणजे फिगर इतकी आकर्षक आहे की कोणीही पुरूष तुमचे अंग पाहून पाघळुन जाईल..." मी मनापासून तिची तारीफ करत म्हणालो...
"खरचं मी अशी आहे का?? तुम्हाला खरचं तसे वाटते का??" अचानक तिने सिरिअसली मला तसे विचारले...
"मी म्हटले नां... अगदी मनापासून खरं खरं ते सांगतोय... तुमच्या सौंदर्यात आणि लावण्यात अशी आसक्ती आहे... अशी ओढ आहे की कोणीही पुरुष तुमच्याकडे आकर्षित होईल... कोणाही पुरुषाला तुमचा 'सहवास' हवाहवासा वाटेल... अगदी मी पण त्याला अपवाद नाही!"
म्हटले तर मी तिला सरळ सरळ सांगू शकलो असतो की 'कोठल्याही पुरुषाला तुला झवावेसे वाटेल'... पण तसे डायरेक्ट न सांगता मी शक्य तितक्या सभ्य भाषेत तिला ते अप्रत्यक्षपणे सांगितले ... ते ऐकून ती पुढे जे म्हणाली त्याने माझी जागेच विकेट काढली!!
"हंम्म्म... म्हणजे सरळ सांगा ना... तुम्हाला मला झवाव वाटतय!..." तिने ते अगदी सिरिअसली म्हटले...
"हं??? क... काय???... म्हणजे... ते..." आणि माझी भंबेरी उडाली!
"माझ्या कवाच लक्षात आले ते... तुम्हाला मी लई आवडलेय... आणि मी तुम्हाला चानस दिला तर तुम्ही पटकन मला अंगाखाली घ्याल..." तिने बेधडक म्हटले आणि माझा क्लिन बोल्ड झाला!
"अहो... तसे नाही... म्हणजे... मला... तसे..." तिला उत्तर द्यायला पुन्हा मी चाचरलो...
"सागरराव... तुम्हाला तसं वाटत असलं तर त्यात तुमची काही चूक नाही... मला माहीत आहे... मी अशीच हाय... आणि तुम्हाला खरं सांगायच तर... तुमी पण मला आवडला!... म्या पण तुमच्याकडे ओढली गेलीय..." तिने हळुच माझ्याकडे पहात म्हटले आणि अजुन एक बॉम्ब माझ्यावर टाकला!
"काय म्हणता?? खरचं???" मी अविश्वासाने किंचित ओरडतच विचारले...
"हो खराय... तुम्ही मघाशी कपडे बदलत व्हता... तेव्हा मी तुम्हाला चोरून बघत होते... तुमी एकदम पैलवानासारखं आहात... तुमी बोलायला लई चांगल आहात... तुमी बोलत असता तवा सारख तुमचं ऐकत रावस वाटतं... आणि तुमच्यात सगळ्यात चांगला गूण म्हंजी... तुमाला मी जरी आवडली तरी तुमी जरा पण माज्याशी वंगाळ वागला नाईत... म्या एकट्या बाईचा फायदा घेतला नाई... त्यामुळं मला पण तुमच्याबद्दल काय काय वाटायला लागलं..."
तिने पण प्रामाणिकपणे मला तिच्या मनातलं खर खरं सांगितले जे ऐकून मी सर्दच झालो! निव्वळ बोलायचं म्हणून मी पुढे बोललो,
"काय काय वाटलं माझ्याबद्दल तुम्हाला??"
"ते... मी... कस... सांगू आता?..." ते सांगायला ती चाचरली...
"आत्तापर्यंत आपण जसे बिनधास्त मनातलं सांगितलं तसेच सांगा..." मी तिला प्रोत्साहन देत म्हणालो...
"ते... मला... वाटलं... मी झोपले की तुमी माझ्या जवळ याल... मला आपल्या मिठीत घ्याल... माजे मुके घ्याल... मला आवळाल... माझ्या अंगावर..." पुढे तिला बोलवले नाही...
"तुझ्या अंगावर काय??" मी मुद्दाम तिला अजुन बोलते करायला विचारले...
"माज्या अंगावर चढाल... मला चोंबाळून टाकाल..." तिने शेवटी बेधडक म्हटले...
आणि ते ऐकून मला मनातून उकळ्या फुटल्या!... माझ्या लंडातून कामोत्तेजनेची एक सणक माझ्या डोक्यात गेली! मला आता काय करू आणि काय नको असे व्हायला लागले... पण मला माझा उतावळेपणा दाखवायचा नव्हता... तेव्हा माझ्या मनावर ताबा ठेवत मी तिला म्हणालो,
"असं असेल तर मग कशाला आपण थांबलोय??... माझ्या पण मनात आहे... तुमच्या पण मनात आहे... मग या इकडे माझ्याकडे..." मी तिला आमंत्रण दिले!
"नाही... म्हणजे... मला जरी मनातनं... तसं वाटत असलं... तरी मला तसं करता यायचं नाही..." तिने शांतपणे म्हटले आणि मी हबकलो!
"म्हणजे?? मला नाही कळले तुम्ही का असे बोलताय??" मी गोंधळून विचारले...
"म्हणजे... मी कशी स्वत:हून तुमच्याकडे येवू??... माझ्या नवऱ्याचा ईस्वास असा कसा मी तोडू?? त्याला मी अस कसं फसवू???" तिने विषन्नपणे म्हटले...
"अहो पण... तुम्हीच..." मी काहितरी बोलायला गेलो आणि माझे बोलणेच खुंटले!
माझ्या मनात विचार यायला लागले की... 'ती म्हणत होती ते बरोबर होते!... ती कशी काय स्वत:हून माझ्याकडे येईल?? ती एक तर बाई आहे... दुसरे असे की मी तिचा 'अतिथी' परका पुरुष आहे... तेव्हा स्वत:हून ती माझ्या जवळ कशी येईल??... सुरुवात मला करायला पाहिजे... मी पुरुष आहे तर पाऊल मी पहिले उचलायला पाहिजे... पण मग मी तरी तसे कसे करू शकतो???... तिने इतक्या विश्वासाने मला घरात घेवून मला आसरा दिला तर मी कसे काय तिच्या एकटेपणाचा असा फायदा घेवू शकतो??? ती जरी मादक आणि सेक्सी असली तरी मी तिच्या इज्जतीवर घाला कसा काय घालू शकतो??? बरे ती जे काही बोलतेय ते खरे कशावरून?? ती मला पडताळुन पहात नसेल कशावरून?? कदाचित मी काही करायला तिच्याजवळ गेलो आणि तिने तो कोयता बाहेर काढला तर???... तिच्या मनात नक्की काय आहे हे कसे काय आपण सांगू शकतो???'...
मी विचारात गढलेला पाहून तिनेच मला विचारले,
"सागरराव... कसला ईचार करताय??..."
"नाही... म्हणजे... मला तुम्ही आवडला... तुम्हाला मी आवडलो... हे खरे आहे!... मला मनातून वाटतेय तुमच्याशी काहितरी करावे... तुम्हाला मनातून वाटतेय मी तुमच्याशी काहितरी करावे... पण ते योग्य नाही!... तुम्ही मला आसरा दिलात, मला इथे रात्र काढायची परवानगी दिलीत... म्हणजे माझ्यावर उपकार केलेत... मग मी तुमच्याशी असे कसे काय करू शकतो??... मी तुमचा विश्वास असा कसा तोडू शकतो?? तुमच्या एकटेपणाचा फायदा घेवून मी तुमच्या इज्जतीवर कसा काय घाला घालू??"
मी असे काही तिला बोललो ह्याचे मलाच आश्चर्य वाटायला लागले!... आपण इतके 'संत' कधीपासून झालो?? जस्ट काही क्षणापुर्वीपर्यंत आपला लंड तिच्याबद्दलच्या कामासक्तीमुळे टाईट झाला होता आणि तिला अंगाखाली घेवून कचाकचा चोदावे असे आपल्या मनात पाशवी विचार होते... आणि आता तिनेच ग्रीन सिग्नल दिला असताना आपण असे कसे काय म्हणून तिला नकार देवू शकतो??? माझे मलाच नवल वाटू लागले!... आणि अर्थात माझ्या बोलण्याने ती पण अवाक झाली! तिलाही काय उत्तर द्यावे हे सुचेना... तरीही ती कशीबशी म्हणाली,
"आता अस आसलं तर मग बोलणच खुंटल... तुमाला मनातून वाटतय पण तुमी काय करत नाय... मला मनातून वाटतयं पण मी काई करू शकत नाय... मग रात्र अशीच जायची... दोघ पण तळमळत..."
असे बोलून ती मान फिरवून पडून राहिली... ते पाहून माझे मन चलबिचल झाले!... असे वाटायला लागले की मारावी उडी आणि घ्यावी तिला मिठीत... पण कोणास ठाऊक पण मनातले ते विचार आणि माझ्या शरीराची हालचाल ह्यांची सांगड लागत नव्हती... मनात विचार येत होते की जावे तिच्या जवळ पण शरीर जागचे हलत नव्हते... जसे काय कोणी मला जागीच जखडुन ठेवले होते... शेवटी मी कसेबसे उठून बसलो आणि तिला आवाज देत म्हणालो,
"ऐकलं का... माझ्याकडे बघता का जरा?..."
त्यावर ती वळली आणि माझ्याकडे पाहू लागली... मी तिला म्हणालो,
"जरा उठून बसा ना... आपण काहितरी 'मार्ग' काढुया..." मी तिला हसत म्हणालो...
त्यावर ती उठून तिच्या जागीच बसून राहिली... मग तिने कंदिलाची वात मोठी केली जेणेकरून खोलीत प्रकाश वाढेल... कंदिलाची वात मोठी केल्याने खोलीतला प्रकाश वाढला होता आणि ती मला स्पष्ट दिसायला लागली होती... मग तिने हात वर करत एक आळस दिला आणि अंगातली मरगळ जणू झटकून टाकली! तिच्या त्या 'अंगडाई' ने माझ्या 'लंडाला' उर्जा मिळाली आणि तो फुरफुरला!... ते चांगले लक्षण होते हे समजून माझा हुरूप वाढला आणि मी उत्साहाने तिला म्हणालो,
"तुम्हाला काही 'मधला' मार्ग सुचतो का??... ज्याने आपल्या दोघांची 'इच्छा' पुर्ण होईल असा..."
"आपण काहितरी खेळ खेळुया... जो हारल त्याने पहिलं पाऊल उचलायचं..." तिने लाजत सुचवले...
"खेळ??... कोठला???" तिच्या आयडियाने मी उत्साहित झालो!
"ये तुला फुल्ल्यांचा खेळ आठवतो??"
अचानक तिने मला अश्या टोनमध्ये विचारले जणू आमची खुप मैत्री आहे... आणि तिने मला एकेरी संबोधल्याचे माझ्या लक्षात आले!
"काय म्हणाला तुम्ही??" मी गोंधळत तिला विचारले...
"म्हणजे... तुम्हाला फुल्ल्यांचा खेळ माहीत असेल ना... नऊ रकान्यात तीन फुल्ल्या मारायच्या... एका लाईनीत तीन फुल्ल्या झाल्या की जिंकल!..."
"हो हो... माहीत आहे तो खेळ... लहान असताना मी खेळलोय खुप..." मी हसून म्हटले...
"हां... तोच खेळ खेळुया... आणि जो हारल त्याने पहिले पाऊल उचलायचे... आणि जिंकणाऱ्याला 'खुष' करायचे..." तिने लाजत 'खुष' शब्दावर जोर देत म्हटले...
"चालेल... पण हार आणि जीत कशी ठरवायची??" मी शंका व्यक्त केली...
"म्हंजी??... ज्याच्या तीन फुल्ल्या होतील तो जिंकल..." तिने बालीशपणे उत्तर दिले...
"हो... पण तीन फुल्ल्या नाही झाल्या तर?... त्या खेळात कित्येकदा असे होते की तीन फुल्ल्या होतच नाहीत आणि खेळ पुन्हा खेळला जातो..." मी हसून म्हणालो.
"हो... मग पुन्हा खेळायचा..." पुन्हा तिने निरागसपणे उत्तर दिले...
"ठिक आहे... पण किती खेळायचा??... किती वेळा खेळणार??" मी म्हटले...
"जोपर्यंत तीन फुल्ल्या होत नाही तोपर्यंत..."
"अहो पण दोघांना सारखा चान्स मिळायला पाहिजे ना... पहिल्याच खेळात कोणी एक जिंकल तर दुसऱ्याला अजुन एक चान्स नाही ना मिळत... दोघांना सारखाच चान्स मिळायला पाहिजे..." मी खुलासा केला...
"मग काय करायचं आता??" तिने विचारले...
"मी तुमची मस्करी करत नाहीये हं... जे काय म्हणतोय ते मनापासून खरं खरं सांगतोय... तुमची काया तुकतुकीत आहे... तुमचा चेहरा अतिशय बोलका आणि मोहक आहे... तुमचे डोळे मनाचा ठाव घेतात आणि त्यात एक वेगळीच खेचून घ्यायची शक्ती आहे... तुमचे अंग... म्हणजे फिगर इतकी आकर्षक आहे की कोणीही पुरूष तुमचे अंग पाहून पाघळुन जाईल..." मी मनापासून तिची तारीफ करत म्हणालो...
"खरचं मी अशी आहे का?? तुम्हाला खरचं तसे वाटते का??" अचानक तिने सिरिअसली मला तसे विचारले...
"मी म्हटले नां... अगदी मनापासून खरं खरं ते सांगतोय... तुमच्या सौंदर्यात आणि लावण्यात अशी आसक्ती आहे... अशी ओढ आहे की कोणीही पुरुष तुमच्याकडे आकर्षित होईल... कोणाही पुरुषाला तुमचा 'सहवास' हवाहवासा वाटेल... अगदी मी पण त्याला अपवाद नाही!"
म्हटले तर मी तिला सरळ सरळ सांगू शकलो असतो की 'कोठल्याही पुरुषाला तुला झवावेसे वाटेल'... पण तसे डायरेक्ट न सांगता मी शक्य तितक्या सभ्य भाषेत तिला ते अप्रत्यक्षपणे सांगितले ... ते ऐकून ती पुढे जे म्हणाली त्याने माझी जागेच विकेट काढली!!
"हंम्म्म... म्हणजे सरळ सांगा ना... तुम्हाला मला झवाव वाटतय!..." तिने ते अगदी सिरिअसली म्हटले...
"हं??? क... काय???... म्हणजे... ते..." आणि माझी भंबेरी उडाली!
"माझ्या कवाच लक्षात आले ते... तुम्हाला मी लई आवडलेय... आणि मी तुम्हाला चानस दिला तर तुम्ही पटकन मला अंगाखाली घ्याल..." तिने बेधडक म्हटले आणि माझा क्लिन बोल्ड झाला!
"अहो... तसे नाही... म्हणजे... मला... तसे..." तिला उत्तर द्यायला पुन्हा मी चाचरलो...
"सागरराव... तुम्हाला तसं वाटत असलं तर त्यात तुमची काही चूक नाही... मला माहीत आहे... मी अशीच हाय... आणि तुम्हाला खरं सांगायच तर... तुमी पण मला आवडला!... म्या पण तुमच्याकडे ओढली गेलीय..." तिने हळुच माझ्याकडे पहात म्हटले आणि अजुन एक बॉम्ब माझ्यावर टाकला!
"काय म्हणता?? खरचं???" मी अविश्वासाने किंचित ओरडतच विचारले...
"हो खराय... तुम्ही मघाशी कपडे बदलत व्हता... तेव्हा मी तुम्हाला चोरून बघत होते... तुमी एकदम पैलवानासारखं आहात... तुमी बोलायला लई चांगल आहात... तुमी बोलत असता तवा सारख तुमचं ऐकत रावस वाटतं... आणि तुमच्यात सगळ्यात चांगला गूण म्हंजी... तुमाला मी जरी आवडली तरी तुमी जरा पण माज्याशी वंगाळ वागला नाईत... म्या एकट्या बाईचा फायदा घेतला नाई... त्यामुळं मला पण तुमच्याबद्दल काय काय वाटायला लागलं..."
तिने पण प्रामाणिकपणे मला तिच्या मनातलं खर खरं सांगितले जे ऐकून मी सर्दच झालो! निव्वळ बोलायचं म्हणून मी पुढे बोललो,
"काय काय वाटलं माझ्याबद्दल तुम्हाला??"
"ते... मी... कस... सांगू आता?..." ते सांगायला ती चाचरली...
"आत्तापर्यंत आपण जसे बिनधास्त मनातलं सांगितलं तसेच सांगा..." मी तिला प्रोत्साहन देत म्हणालो...
"ते... मला... वाटलं... मी झोपले की तुमी माझ्या जवळ याल... मला आपल्या मिठीत घ्याल... माजे मुके घ्याल... मला आवळाल... माझ्या अंगावर..." पुढे तिला बोलवले नाही...
"तुझ्या अंगावर काय??" मी मुद्दाम तिला अजुन बोलते करायला विचारले...
"माज्या अंगावर चढाल... मला चोंबाळून टाकाल..." तिने शेवटी बेधडक म्हटले...
आणि ते ऐकून मला मनातून उकळ्या फुटल्या!... माझ्या लंडातून कामोत्तेजनेची एक सणक माझ्या डोक्यात गेली! मला आता काय करू आणि काय नको असे व्हायला लागले... पण मला माझा उतावळेपणा दाखवायचा नव्हता... तेव्हा माझ्या मनावर ताबा ठेवत मी तिला म्हणालो,
"असं असेल तर मग कशाला आपण थांबलोय??... माझ्या पण मनात आहे... तुमच्या पण मनात आहे... मग या इकडे माझ्याकडे..." मी तिला आमंत्रण दिले!
"नाही... म्हणजे... मला जरी मनातनं... तसं वाटत असलं... तरी मला तसं करता यायचं नाही..." तिने शांतपणे म्हटले आणि मी हबकलो!
"म्हणजे?? मला नाही कळले तुम्ही का असे बोलताय??" मी गोंधळून विचारले...
"म्हणजे... मी कशी स्वत:हून तुमच्याकडे येवू??... माझ्या नवऱ्याचा ईस्वास असा कसा मी तोडू?? त्याला मी अस कसं फसवू???" तिने विषन्नपणे म्हटले...
"अहो पण... तुम्हीच..." मी काहितरी बोलायला गेलो आणि माझे बोलणेच खुंटले!
माझ्या मनात विचार यायला लागले की... 'ती म्हणत होती ते बरोबर होते!... ती कशी काय स्वत:हून माझ्याकडे येईल?? ती एक तर बाई आहे... दुसरे असे की मी तिचा 'अतिथी' परका पुरुष आहे... तेव्हा स्वत:हून ती माझ्या जवळ कशी येईल??... सुरुवात मला करायला पाहिजे... मी पुरुष आहे तर पाऊल मी पहिले उचलायला पाहिजे... पण मग मी तरी तसे कसे करू शकतो???... तिने इतक्या विश्वासाने मला घरात घेवून मला आसरा दिला तर मी कसे काय तिच्या एकटेपणाचा असा फायदा घेवू शकतो??? ती जरी मादक आणि सेक्सी असली तरी मी तिच्या इज्जतीवर घाला कसा काय घालू शकतो??? बरे ती जे काही बोलतेय ते खरे कशावरून?? ती मला पडताळुन पहात नसेल कशावरून?? कदाचित मी काही करायला तिच्याजवळ गेलो आणि तिने तो कोयता बाहेर काढला तर???... तिच्या मनात नक्की काय आहे हे कसे काय आपण सांगू शकतो???'...
मी विचारात गढलेला पाहून तिनेच मला विचारले,
"सागरराव... कसला ईचार करताय??..."
"नाही... म्हणजे... मला तुम्ही आवडला... तुम्हाला मी आवडलो... हे खरे आहे!... मला मनातून वाटतेय तुमच्याशी काहितरी करावे... तुम्हाला मनातून वाटतेय मी तुमच्याशी काहितरी करावे... पण ते योग्य नाही!... तुम्ही मला आसरा दिलात, मला इथे रात्र काढायची परवानगी दिलीत... म्हणजे माझ्यावर उपकार केलेत... मग मी तुमच्याशी असे कसे काय करू शकतो??... मी तुमचा विश्वास असा कसा तोडू शकतो?? तुमच्या एकटेपणाचा फायदा घेवून मी तुमच्या इज्जतीवर कसा काय घाला घालू??"
मी असे काही तिला बोललो ह्याचे मलाच आश्चर्य वाटायला लागले!... आपण इतके 'संत' कधीपासून झालो?? जस्ट काही क्षणापुर्वीपर्यंत आपला लंड तिच्याबद्दलच्या कामासक्तीमुळे टाईट झाला होता आणि तिला अंगाखाली घेवून कचाकचा चोदावे असे आपल्या मनात पाशवी विचार होते... आणि आता तिनेच ग्रीन सिग्नल दिला असताना आपण असे कसे काय म्हणून तिला नकार देवू शकतो??? माझे मलाच नवल वाटू लागले!... आणि अर्थात माझ्या बोलण्याने ती पण अवाक झाली! तिलाही काय उत्तर द्यावे हे सुचेना... तरीही ती कशीबशी म्हणाली,
"आता अस आसलं तर मग बोलणच खुंटल... तुमाला मनातून वाटतय पण तुमी काय करत नाय... मला मनातून वाटतयं पण मी काई करू शकत नाय... मग रात्र अशीच जायची... दोघ पण तळमळत..."
असे बोलून ती मान फिरवून पडून राहिली... ते पाहून माझे मन चलबिचल झाले!... असे वाटायला लागले की मारावी उडी आणि घ्यावी तिला मिठीत... पण कोणास ठाऊक पण मनातले ते विचार आणि माझ्या शरीराची हालचाल ह्यांची सांगड लागत नव्हती... मनात विचार येत होते की जावे तिच्या जवळ पण शरीर जागचे हलत नव्हते... जसे काय कोणी मला जागीच जखडुन ठेवले होते... शेवटी मी कसेबसे उठून बसलो आणि तिला आवाज देत म्हणालो,
"ऐकलं का... माझ्याकडे बघता का जरा?..."
त्यावर ती वळली आणि माझ्याकडे पाहू लागली... मी तिला म्हणालो,
"जरा उठून बसा ना... आपण काहितरी 'मार्ग' काढुया..." मी तिला हसत म्हणालो...
त्यावर ती उठून तिच्या जागीच बसून राहिली... मग तिने कंदिलाची वात मोठी केली जेणेकरून खोलीत प्रकाश वाढेल... कंदिलाची वात मोठी केल्याने खोलीतला प्रकाश वाढला होता आणि ती मला स्पष्ट दिसायला लागली होती... मग तिने हात वर करत एक आळस दिला आणि अंगातली मरगळ जणू झटकून टाकली! तिच्या त्या 'अंगडाई' ने माझ्या 'लंडाला' उर्जा मिळाली आणि तो फुरफुरला!... ते चांगले लक्षण होते हे समजून माझा हुरूप वाढला आणि मी उत्साहाने तिला म्हणालो,
"तुम्हाला काही 'मधला' मार्ग सुचतो का??... ज्याने आपल्या दोघांची 'इच्छा' पुर्ण होईल असा..."
"आपण काहितरी खेळ खेळुया... जो हारल त्याने पहिलं पाऊल उचलायचं..." तिने लाजत सुचवले...
"खेळ??... कोठला???" तिच्या आयडियाने मी उत्साहित झालो!
"ये तुला फुल्ल्यांचा खेळ आठवतो??"
अचानक तिने मला अश्या टोनमध्ये विचारले जणू आमची खुप मैत्री आहे... आणि तिने मला एकेरी संबोधल्याचे माझ्या लक्षात आले!
"काय म्हणाला तुम्ही??" मी गोंधळत तिला विचारले...
"म्हणजे... तुम्हाला फुल्ल्यांचा खेळ माहीत असेल ना... नऊ रकान्यात तीन फुल्ल्या मारायच्या... एका लाईनीत तीन फुल्ल्या झाल्या की जिंकल!..."
"हो हो... माहीत आहे तो खेळ... लहान असताना मी खेळलोय खुप..." मी हसून म्हटले...
"हां... तोच खेळ खेळुया... आणि जो हारल त्याने पहिले पाऊल उचलायचे... आणि जिंकणाऱ्याला 'खुष' करायचे..." तिने लाजत 'खुष' शब्दावर जोर देत म्हटले...
"चालेल... पण हार आणि जीत कशी ठरवायची??" मी शंका व्यक्त केली...
"म्हंजी??... ज्याच्या तीन फुल्ल्या होतील तो जिंकल..." तिने बालीशपणे उत्तर दिले...
"हो... पण तीन फुल्ल्या नाही झाल्या तर?... त्या खेळात कित्येकदा असे होते की तीन फुल्ल्या होतच नाहीत आणि खेळ पुन्हा खेळला जातो..." मी हसून म्हणालो.
"हो... मग पुन्हा खेळायचा..." पुन्हा तिने निरागसपणे उत्तर दिले...
"ठिक आहे... पण किती खेळायचा??... किती वेळा खेळणार??" मी म्हटले...
"जोपर्यंत तीन फुल्ल्या होत नाही तोपर्यंत..."
"अहो पण दोघांना सारखा चान्स मिळायला पाहिजे ना... पहिल्याच खेळात कोणी एक जिंकल तर दुसऱ्याला अजुन एक चान्स नाही ना मिळत... दोघांना सारखाच चान्स मिळायला पाहिजे..." मी खुलासा केला...
"मग काय करायचं आता??" तिने विचारले...