S
StoryPublisher
Guest
पुच्चीचे जावळ
लेखक -कामदेव
त्या दिवशी सकाळीच आई, भाऊ आणि बहिण मावशीकडे गेल्यामुळे घरी मी एकटाच होतो. नाश्ता वगैरे करून पेपर वाचता-वाचता कधी मला डोळा लागला कळलेच नाही. कोणाच्या तरी ओरडण्याने मला जाग आली. काही वेळ मला कळलेच नाही कोण ओरडतय ते! पण पुर्ण जाग येताच कळले की आमची गुजराती भाडोत्री ओरडतेय. वास्तविक मला गुजरती बोलता येत नाही, पण बोललेले कळते. त्यामुळे ओरडण्याचे कारण कळताच मी ताडकन उठलो धावतच स्वयपाक घरात गेलो. कारण स्वयपाक घर आणि भाड्याने दिलेल्या खोलीच्या मधल्या दाराला एक छोटेसे छीद्र होते त्यातून त्यांच्या घरातले बरच काही दिसायचे. त्या छीद्रातूनच बराच वेळा मी त्या गुजरातीचे बिन केसाचे भोक पाहिले होते.
ज्या आशेने मी त्या छीद्राला डोळा लावला होता, मला निराशच व्हावे लागले. पण तिच्या ओरडण्याचे कारण तर कळले. नि उशीर झाला तरी आत पाहिलेल्या दृश्यामुळे मला हे कळले की ती आपल्या भाचीवर ओरडत होती, मान्यामध्ये एवढे केस वाढवल्यामुळे कारण जेव्हा मी छीद्राला डोळा लावला तेव्हा तिने हाताने वर केलेला भाचीचा, जिचे नाव हेतल होते स्कर्ट खाली सोडल्यामुळे मी नाराज झालो होतो. पण माझा लवडा उत्साहने थाड-थाड उड्या मारू लागला. आणि जर खेळी बरोबर खेळलो तर त्याला ओलसर पुच्चीचा बिछाना मिळेल लोळायला हे त्याने बरोबर ओळखले.
मी कालेजच्या शेवटच्या वर्षीच फेल झाल्यामुळे घरीच होतो. आमच्या टू-रू किचन मधली एक खोली आंही भाड्याने द्यायचो. जेवण वगैरे त्या खोलीतच! फ़क्त सन्डास, बाथरू दोघात वापरायचो. तो प्रायवेट कंपनीत होता आणि ती शाळेत शिक्षीका. त्यांच्या लग्नाला २-३ वर्षेच झालेली. मूलबाळ नव्हते. तो केव्हा-केव्हा बाहेर गावी जायचा, कामा निमित्ते! तेव्हा-तेव्हा तिची ही भाची इकडे केव्हा-केव्हा राहायला यायची. आली की माझ्याशी बोलण्याचा वगैरे प्रयत्न करायची. पण दोन-दोन 7-प्रकरणे घरच्यामुळे फुस्स झाल्यामुळे ह्याबाबतीत मी जरा जपून असायचो.
लेखक -कामदेव
त्या दिवशी सकाळीच आई, भाऊ आणि बहिण मावशीकडे गेल्यामुळे घरी मी एकटाच होतो. नाश्ता वगैरे करून पेपर वाचता-वाचता कधी मला डोळा लागला कळलेच नाही. कोणाच्या तरी ओरडण्याने मला जाग आली. काही वेळ मला कळलेच नाही कोण ओरडतय ते! पण पुर्ण जाग येताच कळले की आमची गुजराती भाडोत्री ओरडतेय. वास्तविक मला गुजरती बोलता येत नाही, पण बोललेले कळते. त्यामुळे ओरडण्याचे कारण कळताच मी ताडकन उठलो धावतच स्वयपाक घरात गेलो. कारण स्वयपाक घर आणि भाड्याने दिलेल्या खोलीच्या मधल्या दाराला एक छोटेसे छीद्र होते त्यातून त्यांच्या घरातले बरच काही दिसायचे. त्या छीद्रातूनच बराच वेळा मी त्या गुजरातीचे बिन केसाचे भोक पाहिले होते.
ज्या आशेने मी त्या छीद्राला डोळा लावला होता, मला निराशच व्हावे लागले. पण तिच्या ओरडण्याचे कारण तर कळले. नि उशीर झाला तरी आत पाहिलेल्या दृश्यामुळे मला हे कळले की ती आपल्या भाचीवर ओरडत होती, मान्यामध्ये एवढे केस वाढवल्यामुळे कारण जेव्हा मी छीद्राला डोळा लावला तेव्हा तिने हाताने वर केलेला भाचीचा, जिचे नाव हेतल होते स्कर्ट खाली सोडल्यामुळे मी नाराज झालो होतो. पण माझा लवडा उत्साहने थाड-थाड उड्या मारू लागला. आणि जर खेळी बरोबर खेळलो तर त्याला ओलसर पुच्चीचा बिछाना मिळेल लोळायला हे त्याने बरोबर ओळखले.
मी कालेजच्या शेवटच्या वर्षीच फेल झाल्यामुळे घरीच होतो. आमच्या टू-रू किचन मधली एक खोली आंही भाड्याने द्यायचो. जेवण वगैरे त्या खोलीतच! फ़क्त सन्डास, बाथरू दोघात वापरायचो. तो प्रायवेट कंपनीत होता आणि ती शाळेत शिक्षीका. त्यांच्या लग्नाला २-३ वर्षेच झालेली. मूलबाळ नव्हते. तो केव्हा-केव्हा बाहेर गावी जायचा, कामा निमित्ते! तेव्हा-तेव्हा तिची ही भाची इकडे केव्हा-केव्हा राहायला यायची. आली की माझ्याशी बोलण्याचा वगैरे प्रयत्न करायची. पण दोन-दोन 7-प्रकरणे घरच्यामुळे फुस्स झाल्यामुळे ह्याबाबतीत मी जरा जपून असायचो.