S
StoryPublisher
Guest
बांसची नलगी
मी एका मोठ्या पण खाजगी मालकीच्या कंपनीत मुख्य कार्यकारी अधिकारी पदावर काम करता. खूप वर्षे झाल्यामुळे मालकांचा माझ्यावर पूर्ण विश्वास आहे. त्यामुळे माझ्याकडे अधिकारही भर पूर आहेत. खर्चावर बंधने नाहीत. एक दिवस आमच्या मालकांची साधारण १९-२० वर्षांची मुलगी कंपनीत येऊन कामात लक्ष घालायला लागली. मी तिला तिच्या लहानपणापासून ओळखत असे. सुरुवातीस प्रोटोकाल पाळायचा म्हणून मी तिला 'मैड म' म्हणत असे.
पण एक दिबस मालकांनीच सांगितले की आमचे संबंध अगदीच फॉर मल नसल्यामुळे मी तिला नावानेच हाक मारावी. तिनेही तसेंच सुच चले. पण मी एक पश्य हकीच पाळले. चार चौघान्स मार मी तिला मैडम म्हणत असे आणि आम्ही दोघेच असताना किंवा फक्त मी मालक आणि सताना मी तिला तिच्या नावाने हाक मारत असे. त्यामुळे तिच्याची कामाच्या बाबतीत काहीईच प्रॉबलेम आला नाही. ती ऑफिसमधे येताना नेहमी जीन्स. शर्ट आणि कधी कोट असे कपडे असे. कधीही तिने पंजाबी ड्रेस बगैरे घातला नाही. काही महिने गेल्यावर तिने मला कामानिमित्त आपल्या केबिन मधे बोलावण्यास सुरवात केली. यात काही वावगे नव्हते त्यामुळे मीही जात असे.
तिला माहीत होते की अगदी जरतीचे काम असल्याशिवाय मी कंपनीत वेळेनतर थांबत नसे. सुरवातीला मी बेळंबर निघत असे. काही दिवसांनी ती मला ऑफिस संपायच्या वेळेस चर्चा करायला बोलावू लागली. मी नाराज व्हायचो. पण मालकांची मुलगी असल्यामुळे मला काही बोलताही येत नव्हतं. पुढे पुढे तर हे रुटीनच व्हायला लागले. घरचे सुद्धा नाराज झाले.
एक दिवस संध्याकाळी सातच्या सुमारास मी घरी जायला रजा मागितली. तिने मला आणि थोडा वेळ थांबायला सांगितले. तिच्या मते जी चर्चा करायची होती टी कॉन्फीडेन्५ पल स्वरूपाची होती त्यामुळे बाकीचा स्टाफ घरी गेल्यावर चर्चा करायची ह्याचा तिने हट्ट धरला. आम्ही एका प्रोजेक्ट पर काम करत होतो आणि कोटेशन पायची वेळ ही जवळ येत चालली होती. त्यामुळे मी थांबायचे कबूल केले. साडेसातच्या सिमारास बहुतेक सगळा स्टाफ घरी गेला.
फक्त तिचा प्पन थांबला. तिने त्याला बोलावून सांगितले की पुटचा कमीत कमी एक तास त्पाने किंचा दुसर्या कोणीही आम्हाला डिस्टर्ब करू नये - किंबहुना त्याने खालील मजल्यावर टेलिफोन एक्स्चेंज बंद काम्न थांबाचे आणि तिने फोन केल्यावरच घर यावे. प्यून निघून गेला. मी शेजारची प्रोजेक्टची फाईल उचलली आणि आतील कागद चाल लागला. प्रिया (मालकांची मुलगी) माझ्याकडे टक लाऊन पाहत होती. माझ्या लक्षात आल्यावर मी तिला विचारले, "मॅडम, काय पहाताय? आज ह्या प्रोजेक्ट चे काम पूर्ण करूया ना? मला उद्या दिल्लीस एका ऑपाइंट मेंट करता सकाळच्या फ्लाइंट ने निघायचे आहे. पिया म्हणाली, "अहो आता आपण दोघेच आहोत ना? मग मैडम कशाला म्हणता? आता प्रिया म्हणायला हरकत नाही...
." मी म्हटले, “मारी, बिसन्नच गेलो. पण ते जाऊदे. हा फाईलचा निकाल लाऊ म्हणजे मला घरी पाळता ईल. मी घरी हिला सांगन आलो आहे की बाहर जेवायला जायचे. प्रिया म्हणाली, “मी तुमचा हा प्रॉबलेम आधीच सोडवला आहे. मी मघाशीच काकींना फोन कान कळवले आहे की तुम्हाला आज घरी यायला खूपच उशीर होईल. आता तुमही दिल्लीहन आल्पावरच हा कार्यक्रम करा. मी म्हटले, "शाबास. हे बरं आहे की असद झालं. चल, ही फाईल संपवून टाकू. मी ह्या काही नोट्स काढल्या आहेत त्यावर जरा नजर टाक. आणि ही कैलक्यूलेशंस
ही बघन घे. ह्या प्रोजेक्ट मधे नफा थोडा कमी मिळेल, पण हे कंत्राट खूप मोठे आहे आणि ते गमावून चालणार नाही."
मी एका मोठ्या पण खाजगी मालकीच्या कंपनीत मुख्य कार्यकारी अधिकारी पदावर काम करता. खूप वर्षे झाल्यामुळे मालकांचा माझ्यावर पूर्ण विश्वास आहे. त्यामुळे माझ्याकडे अधिकारही भर पूर आहेत. खर्चावर बंधने नाहीत. एक दिवस आमच्या मालकांची साधारण १९-२० वर्षांची मुलगी कंपनीत येऊन कामात लक्ष घालायला लागली. मी तिला तिच्या लहानपणापासून ओळखत असे. सुरुवातीस प्रोटोकाल पाळायचा म्हणून मी तिला 'मैड म' म्हणत असे.
पण एक दिबस मालकांनीच सांगितले की आमचे संबंध अगदीच फॉर मल नसल्यामुळे मी तिला नावानेच हाक मारावी. तिनेही तसेंच सुच चले. पण मी एक पश्य हकीच पाळले. चार चौघान्स मार मी तिला मैडम म्हणत असे आणि आम्ही दोघेच असताना किंवा फक्त मी मालक आणि सताना मी तिला तिच्या नावाने हाक मारत असे. त्यामुळे तिच्याची कामाच्या बाबतीत काहीईच प्रॉबलेम आला नाही. ती ऑफिसमधे येताना नेहमी जीन्स. शर्ट आणि कधी कोट असे कपडे असे. कधीही तिने पंजाबी ड्रेस बगैरे घातला नाही. काही महिने गेल्यावर तिने मला कामानिमित्त आपल्या केबिन मधे बोलावण्यास सुरवात केली. यात काही वावगे नव्हते त्यामुळे मीही जात असे.
तिला माहीत होते की अगदी जरतीचे काम असल्याशिवाय मी कंपनीत वेळेनतर थांबत नसे. सुरवातीला मी बेळंबर निघत असे. काही दिवसांनी ती मला ऑफिस संपायच्या वेळेस चर्चा करायला बोलावू लागली. मी नाराज व्हायचो. पण मालकांची मुलगी असल्यामुळे मला काही बोलताही येत नव्हतं. पुढे पुढे तर हे रुटीनच व्हायला लागले. घरचे सुद्धा नाराज झाले.
एक दिवस संध्याकाळी सातच्या सुमारास मी घरी जायला रजा मागितली. तिने मला आणि थोडा वेळ थांबायला सांगितले. तिच्या मते जी चर्चा करायची होती टी कॉन्फीडेन्५ पल स्वरूपाची होती त्यामुळे बाकीचा स्टाफ घरी गेल्यावर चर्चा करायची ह्याचा तिने हट्ट धरला. आम्ही एका प्रोजेक्ट पर काम करत होतो आणि कोटेशन पायची वेळ ही जवळ येत चालली होती. त्यामुळे मी थांबायचे कबूल केले. साडेसातच्या सिमारास बहुतेक सगळा स्टाफ घरी गेला.
फक्त तिचा प्पन थांबला. तिने त्याला बोलावून सांगितले की पुटचा कमीत कमी एक तास त्पाने किंचा दुसर्या कोणीही आम्हाला डिस्टर्ब करू नये - किंबहुना त्याने खालील मजल्यावर टेलिफोन एक्स्चेंज बंद काम्न थांबाचे आणि तिने फोन केल्यावरच घर यावे. प्यून निघून गेला. मी शेजारची प्रोजेक्टची फाईल उचलली आणि आतील कागद चाल लागला. प्रिया (मालकांची मुलगी) माझ्याकडे टक लाऊन पाहत होती. माझ्या लक्षात आल्यावर मी तिला विचारले, "मॅडम, काय पहाताय? आज ह्या प्रोजेक्ट चे काम पूर्ण करूया ना? मला उद्या दिल्लीस एका ऑपाइंट मेंट करता सकाळच्या फ्लाइंट ने निघायचे आहे. पिया म्हणाली, "अहो आता आपण दोघेच आहोत ना? मग मैडम कशाला म्हणता? आता प्रिया म्हणायला हरकत नाही...
." मी म्हटले, “मारी, बिसन्नच गेलो. पण ते जाऊदे. हा फाईलचा निकाल लाऊ म्हणजे मला घरी पाळता ईल. मी घरी हिला सांगन आलो आहे की बाहर जेवायला जायचे. प्रिया म्हणाली, “मी तुमचा हा प्रॉबलेम आधीच सोडवला आहे. मी मघाशीच काकींना फोन कान कळवले आहे की तुम्हाला आज घरी यायला खूपच उशीर होईल. आता तुमही दिल्लीहन आल्पावरच हा कार्यक्रम करा. मी म्हटले, "शाबास. हे बरं आहे की असद झालं. चल, ही फाईल संपवून टाकू. मी ह्या काही नोट्स काढल्या आहेत त्यावर जरा नजर टाक. आणि ही कैलक्यूलेशंस
ही बघन घे. ह्या प्रोजेक्ट मधे नफा थोडा कमी मिळेल, पण हे कंत्राट खूप मोठे आहे आणि ते गमावून चालणार नाही."