S
StoryPublisher
Guest
बेंगलुरु मधली होळी
लेखिका - सौ. चिनू
कामिनी संध्याकाळी चारच्या किंगफिशरच्या फ्लाईटने बेंगलुरुला पोचली तेव्हा सहा वाजुन गेले होते. तिची बॅग घेउन बाहेर येऊन मेरू टॅक्सीने हॉटेल ललित अशोकमधे चेक रिसेप्शन काउंटरवर पोचली, चेक इन केले पण तिला क्लर्कने तिला रुमचे कार्ड काही दिले नाही. तिची रूम पार्टनर दिल्लीची कुणी मिस रिया तिच्या आधी पोचली होती व ती रुममधेच वर होती.
कामिनी तिच्या रुममधे वेलवॉयबरोबर गेली व त्याने तिच्या रुमची बेल वाजवली. एका फटाकडीने दार उघडले. पाच फुट दहा इंच उंचीच्या झेगे साईजचा कमनिय देह लाभलेली, एक मॉडेल म्हणुन सहज खपली असती इतक्या चिकण्या रियाने स्किन टाईट जीन्स व आकर्षक तंग पोटीमा शर्ट घातला होता. तिचा चेहरा जरी फार सुंदर नसला तरी सुंदर लांब काळे केस व हेवी मेक अप केल्यामुळे ती कामिनीला ती भारीच गोड वाटली.
कामिनी स्वतः साडेफुट उंची होती व एखी तिला तिच्या ग्रुपमधे उंच समजतात, तरी स्टिलेटो घातलेल्या रियाकडे पहाताना तिला मान वर करायला लागत होती. रियाने कामिनीला पहाताच एक कोलगेट हास्य करत दार उघडुन तिला आत घेतले व "मी रिया कक्कर जी ई कॅपिटल, गुडगाव." अशी आपली ओळख करून देत तिचा हात शेकहॅन्डला पुढे केला.
"कामिनी, आयसीआयसीआय, मुंबई" तिने रियाचा मुलायम हात हातात घेऊन हस्तांदोलन केले. कामिनी कुलकर्णीला तिची जेबीआयएमएस मधली गँग तिला तिच्या नावाच्या अद्याक्षरावरून "काकु" या पेट नावाने हाक मारतात. तिला काकु म्हणत असले तरी ती अजिबात दिसायला वा वागायला अजिबात काकु नव्हती. तिच्या अंगावर अगदी साधे कपडे असले तरी दहाजणीत ती उठुन दिसते. साधी रहाणी व उच्च विचारसरणीची 'काकु' म्हणजे तिच्या सगळ्या बॅचमेटची आदर्श होती. तिची बुद्धिमत्ता व हुशारी पाहून लोक चकित होत.
घरात टिपिकल मराठमोळी दिसणारी कामिनी हलका मेक अप करुन तिच्या आवडत्या रंगाच्या लिप्स्टिकचा हात ओठावरून फिरवून तिचे बिजनेस ड्रेस घालून किंवा अगदी साधा पंजाबी सूट घालून घराबाहेर पडली की तिच्यात एकदम जाणवण्याइतपत बदल व्हायचा. तिच्याच ऑफिसमधे काम करणारा व तिचा कलिंग असलेला तिचा नवरा,
अनिकेत याच्या मते तर ती कुठच्याही कपश्चात नेहमीच "झकास" व "माल" दिसते. तिचे अनिकेतशी लग्न होऊन दोन वर्ष झाली होती व करियर साठी अजून दोन वर्ष घरात पाळणा न हलवायचे त्यांनी ठरवले होते. त्यांचा संसार हा त्यांच्या मोया मित्रपरिवारातही एक चर्चेचा विषय होता.
फायनान्समधे एमवीए केलेली पंचवीस वर्षाची कामिनी तिच्या ऑफिसमधे एक व्हॅल्युबल अॅसेट' होती व तिच्या वॉसेसची लाडकी होती. तिच्या कामावर खुश होऊन तिला तिचे ऑफिस भराभर तिला नविन गोष्टी शिकायच्या संधी देत होते. उद्याचे सेमिनार हा तिच्या करियर प्लानचा एक मोठा टप्पा होता.
आज खर तर आज रविवार व होळीचा दिवस होता. उद्या होळीचा दुसरा दिवस मुंबईला तिच्या ऑफीसमधे सगळे उद्या होळीच्या रंगात रंगणार होते. तिचा नवरा पण त्याच्या गँगबरोबर अलिबागला जाउन धमाल करणार, पण कामिनीला मात्र आज कामासाठी हॉटेलरुममधे रहायचे होते. तेही अनिकेतपासुन दुर बेंगलुरुला. सोमवारी सकाळी आटला चालू होणारे सेशन गाठायचे म्हणुन तर तिला आदल्या म्हणजे रविवारी रात्री बेंगलुरु गाठणे भाग होते. त्या दोन रात्री तिला एकटीला काढायच्या होत्या.
चांगला दोन दिवस चालणारा हा एक अमेरिकन मॅनेजमेंट गुरुचे ट्रेनिंग प्रोग्राम तिला अटेंड करायला मिळणार तेही बेंगलुरुला एका फाईव स्टार हॉटेलात! म्हणुन तिचे कलीग मात्र जाम करपले होते. सगळ्यांच्या मते ती लकी होती. पण कामिनी मात्र तिची लग्नानंतरची दुसरी धुळवड तिच्या नवऱ्यापासून लांब एकटीला घालवायला लागणार व त्यांनी शनिवार, रविवार व सोमवार असा ३ दिवस चालणारा अलिबागच्या रिसॉर्टमधे प्लान केलेला विकेंड तिला गमवायला लागला होता.
कामिनी रुममधे आत शिरली. तिने आज हिप हगींग जिन्स व टाईट शर्ट घातला होता. तिचे प्रिन्सेस डायना स्टाईलने कापलेले केस ठिक करत स्वतःला समोरच्या आरशात पहात रुमचे निरिक्षण करु लागली. रुममधे एकच भली मोठी वेड होती. तिचे सामान ठेऊन वेलबॉय दार लाऊन गेला. रियाने न विचारता तिच्यासमोर पाण्याचा ग्लास पुढे केला. कामिनीने हसुन तिला "थँक्स" म्हणत रिमोटचे बटन दावत भिंतीवरील टिव्ही चालु केला.
पहिल्याच चॅनेलवर कुठली तरी हिंदी वाहिनीवर टिपिकल घरगुती मालिका चालु होती व त्यातली मंडळी होळीची तयारी करत होती. एकमेकांना फिल्मी स्टाईलने रंग लावत होती. तिची उद्याच्या होळीची (धुळवडीची गंमत ती मिस करणार होती त्याची तिला परत आठवण झाली. गेल्या वर्षी ती व अनिकेत होळीच्या ३ दिवस फुकेतला गेले होते. तिथे ३ दिवस त्यांच्या पॉश हॉटेलमधले वास्तव्य, थाई जेवण, वॉटर स्किईंग, स्कुबा डायव्हिंग व इतर वॉटर स्पोट्र्स त्यांनी इतके एंजोय केले होते की त्याची आठवण तिला आयुष्यभर पुरणार होती.
रिया व ती गप्पा मारु लागल्या. त्या दोघी एकाच वयाच्या होत्या, एकाच वर्षी एम.बी.ए. झाल्या होत्या. त्यांचे ऑफिसमधल्या कामाचे स्वरुपही एक सारखे होते. रिया खुप बडबडी दिसत होती. सुखातीला कामिनीला ती जरा भडक वाटली होती तरी तिच्याशी थोड्या गप्पा मारल्यावर कामिनीला ती आवडली. चंदीगडची रिया अजुनही अविवाहीत होती पण कुंवारी नव्हती.
ती तिच्या तिन मैत्रिणींबरोबर गुडगावला एक फ्लॅट शेयर करत रहात होती. चंदीगडला तिचा एक बॉय फ्रेंड होता. पण तो सध्या अमेरिकेत त्याचे एम बी ए पुरे करत होता, म्हणुन त्यांचे लग्न लावले होते. वडवडी रिया हळु हळु कामिनीला आवडायला लागली होती व ती तिचे विनोदी बोलणे, तिच्या जोक्सचा ती आनंद घेऊ लागली. त्यांच्या भरपुर गप्पा चालु असताना कामिनीला अचानक चहा प्यावासा वाटला. तिने रियाला विचारले पण तिने...
"लेट्स हॅव सम वार्डन शाईन यार, बंगलोरला येऊन होळीच्या दिवशी चहा कसला प्यायचा" असे म्हणत तिच्या चहाच्या प्लानला उडवुन लावले. "मी आज सकाळीच इथे पोचले व माझ्या इथल्या एका लोकल मित्राने मला एक मस्त वाईनची वाटली गिफ्ट दिली आहे यार चल लेट्स ओपन इट अॅड एन्जॉय इट." असे म्हणत तिने टेबलाखालचा फ्रिज उघडला.
लग्नाआधी सुरवातीला कामिनी जरी बियर वा वाईनची शौकीन नव्हती तरी लग्न झाल्यापासून अनिकेतला कंपनी म्हणून बरेचदा ती वाईन प्यायची. अनिकेत वियर किंवा स्कॉच प्यायचा. तिच्यासाठी तो मस्त वार्डन आणायचा, त्या वाईनचा एखादा ग्लास पिताना ती नेहमीच एंजॉय करायची.
रियाने थंडगार झालेली एक लिटरची वाईनची भली मोठी वाटली उघडली व दोन ग्लास भरले. दोघींनी "हॅपी होली" करत ग्लासला ग्लास टेकवले व वाईन सिप करत टी व्ही वर चाललेली होळीची गाणी पाहु लागल्या. एक धमाल गाण चालले होते व रिया बसल्या बसल्या ताल धरून गुणणायला लागली. ग्लास मधल्या वाईनचा मोठ घोट घेऊन रिया उठुन रिमोटने आवाज मोठा केला व नाचायला लागली. नाचता नाचता तिने कामिनीलाही दोन्ही हात पकडुन ऊठवले व नाचायला लावले.
दोन बँक टु बँक गाणी धमाल नाचुन दोघी दमल्या व घामाघुम होवुन बसल्या. पण रियाने काही तिला फार वेळ बसायला दिले नाही. स्वतःच्या ग्लासमधे वार्डन ओतत रियाने कामिनीचा ग्लास पस्त भरला व तिचा हात खेचत परत तिला नाचायला लावले. अजुन दोन तिन गाणी नाचल्यावर मात्र दोघींनी ठखले की आता जेवायला जायचे.
रियाने बेडवर बसुन तिची अति टाईट जीन्स उतखली. तिच्या गोऱ्यापान मांड्यांना पहाताना कामिनीला उगाचच धडधडले. रियाने टॉवेल गुंडाळला व बॅगेतून काळ्या रंगाची एक त्रा व निकर काढली. ती "मी जरा फ्रेश होऊन येते " म्हणत वाथरुमकडे निघाली.
"रिया लवकर तयार हो हं, मलाही शॉवर घ्यायचा आहे." कामिनीने पलंगाच्या पाठीवर उशा लावत टेकली व लोळत रियाला बोलली.
लेखिका - सौ. चिनू
कामिनी संध्याकाळी चारच्या किंगफिशरच्या फ्लाईटने बेंगलुरुला पोचली तेव्हा सहा वाजुन गेले होते. तिची बॅग घेउन बाहेर येऊन मेरू टॅक्सीने हॉटेल ललित अशोकमधे चेक रिसेप्शन काउंटरवर पोचली, चेक इन केले पण तिला क्लर्कने तिला रुमचे कार्ड काही दिले नाही. तिची रूम पार्टनर दिल्लीची कुणी मिस रिया तिच्या आधी पोचली होती व ती रुममधेच वर होती.
कामिनी तिच्या रुममधे वेलवॉयबरोबर गेली व त्याने तिच्या रुमची बेल वाजवली. एका फटाकडीने दार उघडले. पाच फुट दहा इंच उंचीच्या झेगे साईजचा कमनिय देह लाभलेली, एक मॉडेल म्हणुन सहज खपली असती इतक्या चिकण्या रियाने स्किन टाईट जीन्स व आकर्षक तंग पोटीमा शर्ट घातला होता. तिचा चेहरा जरी फार सुंदर नसला तरी सुंदर लांब काळे केस व हेवी मेक अप केल्यामुळे ती कामिनीला ती भारीच गोड वाटली.
कामिनी स्वतः साडेफुट उंची होती व एखी तिला तिच्या ग्रुपमधे उंच समजतात, तरी स्टिलेटो घातलेल्या रियाकडे पहाताना तिला मान वर करायला लागत होती. रियाने कामिनीला पहाताच एक कोलगेट हास्य करत दार उघडुन तिला आत घेतले व "मी रिया कक्कर जी ई कॅपिटल, गुडगाव." अशी आपली ओळख करून देत तिचा हात शेकहॅन्डला पुढे केला.
"कामिनी, आयसीआयसीआय, मुंबई" तिने रियाचा मुलायम हात हातात घेऊन हस्तांदोलन केले. कामिनी कुलकर्णीला तिची जेबीआयएमएस मधली गँग तिला तिच्या नावाच्या अद्याक्षरावरून "काकु" या पेट नावाने हाक मारतात. तिला काकु म्हणत असले तरी ती अजिबात दिसायला वा वागायला अजिबात काकु नव्हती. तिच्या अंगावर अगदी साधे कपडे असले तरी दहाजणीत ती उठुन दिसते. साधी रहाणी व उच्च विचारसरणीची 'काकु' म्हणजे तिच्या सगळ्या बॅचमेटची आदर्श होती. तिची बुद्धिमत्ता व हुशारी पाहून लोक चकित होत.
घरात टिपिकल मराठमोळी दिसणारी कामिनी हलका मेक अप करुन तिच्या आवडत्या रंगाच्या लिप्स्टिकचा हात ओठावरून फिरवून तिचे बिजनेस ड्रेस घालून किंवा अगदी साधा पंजाबी सूट घालून घराबाहेर पडली की तिच्यात एकदम जाणवण्याइतपत बदल व्हायचा. तिच्याच ऑफिसमधे काम करणारा व तिचा कलिंग असलेला तिचा नवरा,
अनिकेत याच्या मते तर ती कुठच्याही कपश्चात नेहमीच "झकास" व "माल" दिसते. तिचे अनिकेतशी लग्न होऊन दोन वर्ष झाली होती व करियर साठी अजून दोन वर्ष घरात पाळणा न हलवायचे त्यांनी ठरवले होते. त्यांचा संसार हा त्यांच्या मोया मित्रपरिवारातही एक चर्चेचा विषय होता.
फायनान्समधे एमवीए केलेली पंचवीस वर्षाची कामिनी तिच्या ऑफिसमधे एक व्हॅल्युबल अॅसेट' होती व तिच्या वॉसेसची लाडकी होती. तिच्या कामावर खुश होऊन तिला तिचे ऑफिस भराभर तिला नविन गोष्टी शिकायच्या संधी देत होते. उद्याचे सेमिनार हा तिच्या करियर प्लानचा एक मोठा टप्पा होता.
आज खर तर आज रविवार व होळीचा दिवस होता. उद्या होळीचा दुसरा दिवस मुंबईला तिच्या ऑफीसमधे सगळे उद्या होळीच्या रंगात रंगणार होते. तिचा नवरा पण त्याच्या गँगबरोबर अलिबागला जाउन धमाल करणार, पण कामिनीला मात्र आज कामासाठी हॉटेलरुममधे रहायचे होते. तेही अनिकेतपासुन दुर बेंगलुरुला. सोमवारी सकाळी आटला चालू होणारे सेशन गाठायचे म्हणुन तर तिला आदल्या म्हणजे रविवारी रात्री बेंगलुरु गाठणे भाग होते. त्या दोन रात्री तिला एकटीला काढायच्या होत्या.
चांगला दोन दिवस चालणारा हा एक अमेरिकन मॅनेजमेंट गुरुचे ट्रेनिंग प्रोग्राम तिला अटेंड करायला मिळणार तेही बेंगलुरुला एका फाईव स्टार हॉटेलात! म्हणुन तिचे कलीग मात्र जाम करपले होते. सगळ्यांच्या मते ती लकी होती. पण कामिनी मात्र तिची लग्नानंतरची दुसरी धुळवड तिच्या नवऱ्यापासून लांब एकटीला घालवायला लागणार व त्यांनी शनिवार, रविवार व सोमवार असा ३ दिवस चालणारा अलिबागच्या रिसॉर्टमधे प्लान केलेला विकेंड तिला गमवायला लागला होता.
कामिनी रुममधे आत शिरली. तिने आज हिप हगींग जिन्स व टाईट शर्ट घातला होता. तिचे प्रिन्सेस डायना स्टाईलने कापलेले केस ठिक करत स्वतःला समोरच्या आरशात पहात रुमचे निरिक्षण करु लागली. रुममधे एकच भली मोठी वेड होती. तिचे सामान ठेऊन वेलबॉय दार लाऊन गेला. रियाने न विचारता तिच्यासमोर पाण्याचा ग्लास पुढे केला. कामिनीने हसुन तिला "थँक्स" म्हणत रिमोटचे बटन दावत भिंतीवरील टिव्ही चालु केला.
पहिल्याच चॅनेलवर कुठली तरी हिंदी वाहिनीवर टिपिकल घरगुती मालिका चालु होती व त्यातली मंडळी होळीची तयारी करत होती. एकमेकांना फिल्मी स्टाईलने रंग लावत होती. तिची उद्याच्या होळीची (धुळवडीची गंमत ती मिस करणार होती त्याची तिला परत आठवण झाली. गेल्या वर्षी ती व अनिकेत होळीच्या ३ दिवस फुकेतला गेले होते. तिथे ३ दिवस त्यांच्या पॉश हॉटेलमधले वास्तव्य, थाई जेवण, वॉटर स्किईंग, स्कुबा डायव्हिंग व इतर वॉटर स्पोट्र्स त्यांनी इतके एंजोय केले होते की त्याची आठवण तिला आयुष्यभर पुरणार होती.
रिया व ती गप्पा मारु लागल्या. त्या दोघी एकाच वयाच्या होत्या, एकाच वर्षी एम.बी.ए. झाल्या होत्या. त्यांचे ऑफिसमधल्या कामाचे स्वरुपही एक सारखे होते. रिया खुप बडबडी दिसत होती. सुखातीला कामिनीला ती जरा भडक वाटली होती तरी तिच्याशी थोड्या गप्पा मारल्यावर कामिनीला ती आवडली. चंदीगडची रिया अजुनही अविवाहीत होती पण कुंवारी नव्हती.
ती तिच्या तिन मैत्रिणींबरोबर गुडगावला एक फ्लॅट शेयर करत रहात होती. चंदीगडला तिचा एक बॉय फ्रेंड होता. पण तो सध्या अमेरिकेत त्याचे एम बी ए पुरे करत होता, म्हणुन त्यांचे लग्न लावले होते. वडवडी रिया हळु हळु कामिनीला आवडायला लागली होती व ती तिचे विनोदी बोलणे, तिच्या जोक्सचा ती आनंद घेऊ लागली. त्यांच्या भरपुर गप्पा चालु असताना कामिनीला अचानक चहा प्यावासा वाटला. तिने रियाला विचारले पण तिने...
"लेट्स हॅव सम वार्डन शाईन यार, बंगलोरला येऊन होळीच्या दिवशी चहा कसला प्यायचा" असे म्हणत तिच्या चहाच्या प्लानला उडवुन लावले. "मी आज सकाळीच इथे पोचले व माझ्या इथल्या एका लोकल मित्राने मला एक मस्त वाईनची वाटली गिफ्ट दिली आहे यार चल लेट्स ओपन इट अॅड एन्जॉय इट." असे म्हणत तिने टेबलाखालचा फ्रिज उघडला.
लग्नाआधी सुरवातीला कामिनी जरी बियर वा वाईनची शौकीन नव्हती तरी लग्न झाल्यापासून अनिकेतला कंपनी म्हणून बरेचदा ती वाईन प्यायची. अनिकेत वियर किंवा स्कॉच प्यायचा. तिच्यासाठी तो मस्त वार्डन आणायचा, त्या वाईनचा एखादा ग्लास पिताना ती नेहमीच एंजॉय करायची.
रियाने थंडगार झालेली एक लिटरची वाईनची भली मोठी वाटली उघडली व दोन ग्लास भरले. दोघींनी "हॅपी होली" करत ग्लासला ग्लास टेकवले व वाईन सिप करत टी व्ही वर चाललेली होळीची गाणी पाहु लागल्या. एक धमाल गाण चालले होते व रिया बसल्या बसल्या ताल धरून गुणणायला लागली. ग्लास मधल्या वाईनचा मोठ घोट घेऊन रिया उठुन रिमोटने आवाज मोठा केला व नाचायला लागली. नाचता नाचता तिने कामिनीलाही दोन्ही हात पकडुन ऊठवले व नाचायला लावले.
दोन बँक टु बँक गाणी धमाल नाचुन दोघी दमल्या व घामाघुम होवुन बसल्या. पण रियाने काही तिला फार वेळ बसायला दिले नाही. स्वतःच्या ग्लासमधे वार्डन ओतत रियाने कामिनीचा ग्लास पस्त भरला व तिचा हात खेचत परत तिला नाचायला लावले. अजुन दोन तिन गाणी नाचल्यावर मात्र दोघींनी ठखले की आता जेवायला जायचे.
रियाने बेडवर बसुन तिची अति टाईट जीन्स उतखली. तिच्या गोऱ्यापान मांड्यांना पहाताना कामिनीला उगाचच धडधडले. रियाने टॉवेल गुंडाळला व बॅगेतून काळ्या रंगाची एक त्रा व निकर काढली. ती "मी जरा फ्रेश होऊन येते " म्हणत वाथरुमकडे निघाली.
"रिया लवकर तयार हो हं, मलाही शॉवर घ्यायचा आहे." कामिनीने पलंगाच्या पाठीवर उशा लावत टेकली व लोळत रियाला बोलली.