• Hello Friends You can Register on the Forum and by posting you can earn money too.

बेवफ़ा

  • Thread starter Thread starter StoryPublisher
  • Start date Start date
मी तिच्यावर येताच ती भानावर आली. माझी नजर तिच्या नजरेला भिडताच ती लाजली. काहीच बोलली नाही. एका हाताने तिच्या पुच्चीच्या पाकळ्या विलग केल्यात व दुसऱ्या हाताने ताठरलेला लवडा तिच्या पुच्चीच्या भोकावर ठेवला. माझ्या लवड्याचा स्पर्श पुच्चीला होताच सोनाली शहारली. "घालू का आत?" मी डायरेक्ट प्रश्न विचारताच तिने लाजतच मान हलवून होकार दर्शवला. मग फारशी दयामाया न दाखवता एका जोराचा रेटा दिला. अध्यापेक्षा जास्त लवडा आत घुसला. पाठोपाठ झालेल्या स्खलनांउळे तिचा योनीमार्ग बुळबुळीत झाला होताच. दुसऱ्या रेट्यात लवडा पूर्ण आत घुसला. मी क्षणभर दम घेतला. अखेर, सद्याच्या बायकोला अंगाखाली घ्यायची इच्छा पूर्ण झाली होती. सपोर्ट म्हणून दोन्ही हात तिच्या स्तनांवर ठेवलेत व तिला चोदणं सुरू केलं. सुरूवातीला धक्के हळुवारपणे देत होतो. पण तिच्या योनीने जशी माझ्या लवड्याभोवती आपली पकड आवळायला सुरूवात केली तसा मी धक्क्यांचा जोर आणि वेग दोन्हीही वाढवलं. जणू इतके दिवस ती मला चोदायला मिळाली नव्हती ह्याचा मी एकप्रकारे रागच काढत होतो. सोनाली ही आता पुन्हा रंगात आली होती.

माझ्या जाडजूड लवड्याचं धसमुसळेपणाने चोदणं तिला आवडू लागलं. आपसूकच माझ्या कंबरेच्या हालचालींना ती आपली कंबर उंचावून प्रतिसाद देऊ लागली. मी सपोर्ट म्हणून तिच्या स्तनांवर धरलेले हात काढले व पूर्ण तिच्या शरीराला अंग भिडवत तिला मिठीत गच्च आवळन धरलं. कामोत्तेजनेने तिचे ओठ विलग झाले होते. त्यांच्यावर ओलसरपणाचा एक तवंग येऊन तिचे ओठ लाईटच्या उजेडात चमकत होते. मी आपले ओठ तिच्या ओठांवर ठेवलेत. सोनाली आसुसून माझे ओठ चोखू लागली. उत्तेजनेमुळे निघणारे तिचे कामहुंकार माझ्या घश्यात विरून जायला लागले.

माझ्या वृषणामधून वीर्याचा साठा निघून लवड्याच्या तोंडाशी आला होता. आता वीर्याचे स्तंभन मला अशक्य होत होतं. तशी लवङ्याचे तिच्या मखमली योनीमार्गाला होणारे घर्षण लांबवायची माझी इच्छा होती, पण लवड्याला वीर्याची होणारी मळमळ आता सहन होत नव्हती. केव्हा तिच्या योनीत वीर्य ओकतो असे झाले होते. तशीही सोनाली आता पूर्णपणे माझ्या कह्यात आली होती. माझ्या लवड्यासाठी ती आपल्या पुच्चीचे दार मी म्हणेल तेव्हा उघडणार होती ह्यात काही शंका नव्हती. मग तिला घातलेली मिठी अजून आवळत निर्वाणीचे धक्के मारायला सुरूवात केली. माझ्या स्खलनाची अवस्था तिने जाणली. तिने आपल्या योनीमार्गाचे आक्रसलेले स्नायू मोकळे सोडले व माझे धक्के ग्रहण करू लागली. माझ्या लवड्यातून किती वीर्य तिच्या योनीत उगाळले गेले कुणास ठाऊक, पण मला आपला वीर्याचा साठा पूर्ण रिता झाला असंच वाटलं. माझ्या स्खलनाच्या आवेगात माझ्या सोबत तिचे स्खलन झाले की नाही हे ही मला कळले नाही. निवांत होऊन आपले शरीर मी तिच्या शरीरावर ढिले सोडले.

त्या रात्री मी तिला तीनदा चोदलं. आम्ही रात्रभर झोपलोच नाही. तिने पण मला चांगला प्रतिसाद दिला. इतक्या दिवस उपाशी असलेलं तिचे शरीर जणू कामतृप्तीसाठी तरसून गेलं होतं. नंतर, मी तिच्याकडे जाऊ शकत नव्हत नव्हतो, पण तीन-चार दिवसातून जाऊन आम्ही शृंगाराचा खेळ खेळत होतो. तेवढ्या विरहाने आमच्या शृंगारात नवीनच जोश यायचा. एकदा रविवार असल्याने मी दुपारीच तिच्याकडे गेलो. मी घरात शिरलो तेव्हा ती एका तरूणीशी बोलत होती. मी आल्याचे सोनालीच्या लक्षात आले. "या, शरदभाऊजी! ही माझी बहीण मिताली, बी. कॉम. फायनलला आहे, आणि मिताली, हे शरदभाऊजी! सदानंदांचे मित्र आहेत. दर तीन-चार दिवसांआड येऊन मला काय हवं-नको ते बघून जातात.

" सोनाली अर्थात खरंच बोलली होती. मी तिच्याकडे सहेतुक बघताच तिच्या लक्षात आपल्या बोलण्याचा अर्थ आला अणि ती स्वतःच लाजली. मितालीला आपल्या बहिणीच्या लाजण्याचे कारण कळले नाही. तिने मला हात जोडून नमस्कार केला. मी तिचे निरीक्षण करू लागलो. दिसायला तिची चेहेरेपट्टी सोनाली सारखीच होती, म्हणजे त्या दोघी बहिणी आहेत असे सहज जाणवत होते. पण दोघींमधे एक फरक होता. सोनाली सावळी तर मितालीचा वर्ण गव्हाळ होता. शरीरयष्टी मात्र आपल्या मोद्या बहिणीसारखीच मादक! पदराआडूनही जाणवणारे उन्नत उरोज, नाजूक कंबर आणि भरदार नितंब. पाडाला आलेल्या आंब्यासारखी रसाळ दिसत होती मिताली. तिला चोदायला मिळायला हवं. नुसत्या या कल्पनेने माझा लवडा टणक होऊ लागला. माझी ही अवस्था मितालीच्या ध्यानात आली की नाही माहित नाही पण सोनालीच्या चाणाक्ष नजरेतून सुटली नाही. तिने खुणेने मितालीला जायला सांगितले. मिताली जाताच सोनालीने दरवाजा बंद करून घेतला व आत आली. तिच्या चेहऱ्यावरून, तिला राग आल्याचे दिसत होते.

"शरदभाऊजी, हा काय हलकटपणा आहे?" "का, काय झालं?" मी निर्लज्जपणाने म्हणालो. "तुम्ही मितालीकडे कश्या नजरेने बघत होता?" "कश्या म्हणजे? रसिकतेने बघत होतो. सुंदर आहे तुझी बहीण!" "लाज वाटत नाही तिच्याबद्दल असं बोलायला?" "सोना, हे नाज-झारम वगैरे तू मला शिकवू नकोस. तू नाही आपल्या नवऱ्याच्या पाठी मागे व्यभिचार करत? तुला काय अधिकार आहे मला शिकवण्याचा?" माझ्या बोलण्याने सोनाली निरुत्तर झाली. ती रडायला लागली. मी तिच्याजवळ जाऊन तिला मिठीत घेतलं. तिचाच पदर वर करून तिचे डोळे पुसलेत. "हे बघ, सोना रडू नकोस. मी जे काही बोललो ते मनावर घेऊ नकोस. हे नीतिमत्ता वगैरे सब झूट आहे.
 
प्रत्येकाला आपल्या शरीराला सुख प्राप्त करून घेण्याचा पूर्ण अधिकार आहे. ते द्यायला जर आपला जोडीदार समर्थ नसेल तर आपल्याला ते दसरीकडुन मिळवायचा हक्क आहे." माझे तत्वज्ञान तिला पटलेम की नाही माहित नाही, पण ती रडायची पूर्ण थांबली. मी तिला बेडरूममधे घेऊन गेलो. आज मी तिला पूर्णपणे फुलवून तिच्याशी शृंगार केला. तिच्या शरीराचा अणुरेणू मी चेतवत्ना. थोड्यावेळापुर्वी घडलेलं सगळं ती विसरली आणि मला उत्कटतेने साथ देऊ लागली. नग्नावस्थते मी तिच्या मांड्यांमधे बसलो होतो. तिचा दाणा चोळत मी तिला एका पातळीपर्यंत आणायचो आणि सोडुन द्यायचो. तिचा ऑर्गेझम व्हायच्या आधीच मी तिची कामोत्तेजना खंडीत करत होतो. "शरदभाऊजी..." "का छळता आहात?" "का?" मी तिच्या दाण्याला हलकंच चावलो, पण लगेच सोडून दिलं. "नका नं असं करू! मला पूर्णत्वाला न्या नं!" "एका अटीवर . . ." मी पुन्हा तिचा दाणा अर्धवटरित्या चोळत म्हटलं.

"कोणती अट?" पण मी काय म्हणणार आहे ह्याची तिला पुसटशी जाणीव आली असावी. "मिताली?" "यस डार्लिंग! तू बरोबर ओळखलंस. तू मला एकदा मिताली मिळवून दे, मी सदैव तुझा गुलाम राहीन. जबरदस्ती नाही तुझ्यावर! तू नाही म्हणशील तर हा मी चाललो!" तिने माझा हात धरून मला आपल्यावर ओढलं. "ठीक आहे, मी बघेन काही जमतं का! पण मला असं अातून सोडू नका!" मग मी तिला ती जन्मभर लक्षात राहिल असं प्रणयसुख दिलं. मितालीसारखं रसरशीत फळ चाखायला मिळणार म्हणून मला खूप ताव आला होता.

तिच्या योनीला व्यवस्थित रगडून काढलं. बिछान्यावरच्या धुमश्चक्रीनंतर सोनालीला झोप लागली होती. मी कपडे घालून हॉलमधे येऊन बसलो होतो. तेव्हढ्यात बेल वाजली. मी जाऊन दरवाजा उघडला. एक माणूस दाराशी उभा होता. मला त्याचा चेहरा बघितल्यासारखा वाटला. "कोण हवंय तुम्हाला?" "मला ओळखलं नाही? मी वसंता. सोनालीच्या लग्नाच्या रिसेप्शनला भेट झाली होती." मला आठवलं, मी त्याला खिजवलं होतं. "सदानंद दबईला गेलाय, आणि सोनाली झोपत्नीय." मला त्याला आत येऊ द्यायची अजिबात इच्छा नव्हती. "सदानंद इथे नाही हे माहीत आहे मला. तू इथे काय करतोयस?" तो अचानक एकेरीवर आला. मला तिडीक आली.

"तुला काय करायचंय? मी सांगितलं नं सोनाली झोपलीय म्हणून?" "मला तिला भेटायचंय." तो पिच्छा सोडायला तयार नव्हता. "ती का म्हणून भेटेल तुला?" माझा आवाज चढला होता. मी दरवाजा अडवूनच उभा होतो. "तुला माहित नाही. आमचं आधी प्रेम होतं, पण सदानंद साठी मी मागे हटलो." तो हे मला का सांगत होता? "मग मी काय करू?" "तू बाजूला हो. मला आत यायचंय." "नाही. त आत येऊ शकत नाही." "कोणत्या आधाराने म्हण्तोयंस तू?" आता माझं टाळकं फिरलं. विचार केला ह्याला सांगून टाकावं. काय फरक पडणार होता? सोनाली तर माझ्या कह्यात आली होती अन् सद्या तर तिकडे दबईला होता. हा काय बिघडवू शकणार होता माझं? ह्याला कटवायचं म्हणजे वस्तुस्थिती सांगितली तर जाईल पळून! "मी सोनालीबरोबर झोपलो होतो. त्या अधिकाराने म्हणतोय. ती नाही भेटणार तुला!" वसंता थरथरू लागला. त्याच्या तोंडाला फेसच यायचा शिल्लक होता. "शरद्या, काय बरळतोयंस तू? शुद्धीवर आहेस का तू?" त्याने शरद्या म्हटल्यावर तर मी भडकलोच.

"तुला काय करायचं ते कर. नंतर मितालीबरोबर सुद्धा झोपणार आहे. माझं काय झाट उखडणार आहेस तू?" तो संतापाने लाल झाला. मला खाऊ की गिळ असं झालं होतं त्याला. मी मात्र जागेवरून ढिम्म हललो नाही. अखेर काही तरी पुटपुटत तो तिश्चनं निघून गेला. मी दरवाजा बंद करून बेडरूममधे आलो. वसंताशी झालेल्या भांडणाने आणि मितालीच्या नावाने मला पुन्हा इरेक्शन आलं होतं. समोर सोनाली नग्नावस्थेत माझ्या पौरूषाला आव्हान देत होती. कपडे काढले व पुन्हा तिच्यावर चढलो. सोनालीला जाग आली. माझ्या लवड्याचा ताठपणा तिच्या ओटीपोटाला जाणवला. "काय हे शरदभाऊजी? पुन्हा तयारी झाली वाटतं!" माझा लवडा हातात घेत व आपल्या पुच्चीच्या भोकावर ठेवत सोनाली कौतुकाने म्हणाली. मी रेटा दिला. सटकन लवडा तिच्या योनीत शिरला. आपली धक्कागाडी सुरू केली. सोनालीने समाधानाने मला मिठीत घेतली. तिला दणके मारत असतांना डोक्यात मितालीचेच विचार होते. आणि मनाच्या कोपऱ्यात कुठेतरी, वसंतापासून सावध रहावे असं जाणवत होतं.

वसंता सोनालीच्या घरून आलो तेव्हा माझं डोकं संतापाने भणभणलेलं होतं. त्या हलकट शरदने जे काही बरळलं होतं त्यावर प्रथम माझा विश्वास बसला नव्हता. तो तर एक नंबरचा बदमाश माणूस होता ह्यात काही वादच नव्हता. सदानंदसारखा सज्जन माणूस त्याला मित्र म्हणून कसा ठेवत होता हे कळण्याच्या पलिकडचं होतं. पण तरीही तो जे थेर करत होता त्याहीपेक्षा भयंकर म्हणजे सोनाली त्याच्या नादी लागली होती. मी जिच्यावर प्रेम केलं होतं. ती सोनाली हीच? मी तिला विसरून गेलो होतो. पण सदानंद सारख्या देवमाणसाची तिने अशी प्रतारणा करावी? हे पाप ती कुठे फेडणार होती? माझ्या डोक्यात विचाराचा पार भुंगा होऊन गेला होता. नंतर, तो हरामखोर शरद मितालीबद्दल जे बोलला ते आठवून तर माझी कवटीच सरकली. आणि त्यातही सोनाली त्याला साथ देणार होती. शरीराच्या घाणेरड्या वासनेपायी कुणाचं एवढं अधःपतन होऊ शकतं? शरद बोलल्याप्रमाणे वागणार ह्यात काही शंकाच नव्हती. अतिशय नीच माणूस आहे. पण त्याच्या ह्या नापाक इराद्यांपासून त्याला रोखणार कोण होतं? सोनाली तर त्याच्या हातातली कठपुतळी बनली होती. तिच्या बाबांना हे कळलं तर तर हायच खातील.

सदानंदला कळलं तर तो काही तरी करू शकेल. पण तो तरी काही करू शकेल. तो आहे दुबईला. अन् त्याला कळवेल कोण? सोनाली तर सारासार बुद्धी हरवून बसली आहे. मी कळवू शकेन. पण तो माझ्यावर विश्वास ठेवायला तयार होईल? आणि हलकट शरद आणि सोनाली माझ्या विरुध्द सदानंदचे कान भरतीलच. ह्या सर्व शोकांतिकेतील खलनायक आणि खलनायिका हे दोघेच तर आहेत. मलाच काही तरी करावे लागणार. हळू हळू माझ्या मनात एक कल्पना मूळ धरू लागली. सोनालीने सदानंदचा जो विश्वासघात केला होता आणि तिला तसं करण्यास प्रवृत्त करणारा तो शरद ह्यासाठी दोघांनाही जालीम शिक्षा होणं क्रमप्राप्त होतं. आणि ती शिक्षा मी करणार होतो. त्याचे परिणाम मला भोगावे लागणार होते, पण मला त्याची पर्वा नव्हती. तसेही,

सोनाली माझ्या जीवनातून गेल्यानंतर मला जीवनात स्वारस्य राहिलेलं नव्हतं. ठरलं तर मग! आजच ह्या प्रकरणाचा सोक्षमोक्ष लावायचा.

दुसऱ्या दिवशी वर्तमानपत्रात पहिल्याच पानावर ठळक बातमी झळकली माजी प्रेयसीवर हल्ल्याच्या अयशस्वी प्रयत्नात प्रियकराला अटक प्रेमभंगाचा धक्का पचवू न शकल्याने कैफल्यग्रस्त प्रेमवीर श्री. वसंत .... ह्यांनी आपल्या माजी प्रेयसीवर जीवघेणा हल्ला करण्यासाठी तिच्या घरात प्रवेश केला. परंतु असे काही घडण्याची कुणकुण असल्याने तिच्या पतिचे मित्र श्री. शरद ... तिथे सावध होते. त्यांनी वेळीच पोलिसांना सूचना दिल्याने पोलिसांनी श्री. वसंत ... ह्यांना अटक केली. पुढील तपास सुरू आहे . . .

(समाप्त)
 
Back
Top