S
StoryPublisher
Guest
मिष्टी आणि प्रशांत पुण्याला राहायचे. प्रशांत एका सरकारी कार्यालयात नोकरीला होता. काहीच दिवसाआधी त्यांची बदली नाशिकला झाली होती. त्यामुळे त्यांनी तिकडे एक घर किरायाने घेतलं होतं. त्यांनी सर्व सामान एका ट्रकने नाशिकला पाठवून दिला आणि उरलेलं काही नाजूक सामान ते स्वतः आपल्या कारने न्यायचं ठरवलं होतं.
हर्षल एक 22 वर्षाचा युवक त्यांच्या पुण्यातल्या घराशेजारीच राहायचा. सामान जास्त असल्याने व नाशिकला सामान लावण्यात मदत व्हावी म्हणून त्यांनी त्यालाही सोबत घ्यायचं ठरवलं. रविवारचा दिवस असल्याने त्याला कॉलेजला सुट्टी होती आणि तसंही तो मिष्टी भाभीच्या कोणत्याही कामाला नकार देत नसे. कारण त्यांचं बोलणं एवढं लडिवाळ असे की कुणी त्यांना नकार देऊ शकत नसे.
ऑक्टोबरचा महिना होता. हर्षल ची पूर्ण सकाळ घरातून सामान काढण्यात व कारमध्ये ठेवण्यात आणि इतर कामात गेली.
मिष्टी आणि प्रशांत यांच्या लग्नाला तीन वर्षे झाली होती. त्यांना अजून मूल व्हायचं होतं. मिष्टी भाभी एका पंजाबी परिवारातील होती. पाहायला अतिशय सुंदर होती. गोरा शरीर, चांगली फिगर, मोठी गांड, सुडौल माऊ, लाल ओठ असं तिचं आकर्षक रूप होतं. तिला बघितल्यावर कोणत्याही वयाच्या मर्दाचा लंड उठावा! इथे तर हर्षल फक्त बावीस वर्षांचा युवक होता. त्यामुळे त्याच्यावर जादू तर चालणारच होती. हर्षल गेल्या दोन वर्षांपासून त्यांचा शेजारी होता. त्यामुळे तो भाभी सोबत चांगलाच मिसळला होता. तो तर पहिल्या दिवसापासूनच तिच्या सौंदर्याचा दिवाना बनला होता.
कार मध्ये बरचसं सामान ठेवल्यावर त्यांना जाणीव झाली की आता आणखी सामान ठेवता येणार नाही. पण इतक्यात प्रशांत टीव्ही घेऊन आले आणि त्यांनी तो पुढच्या सीटवर ठेवला. ते बघून मिष्टी म्हणाली, “टीव्ही समोर ठेवला तर तुमची लाडकी बायको कुठे बसेल प्रशांतजी?” हर्षल म्हणाला, “भाभी कारमध्ये तर मागच्या सीटवर बरंच सामान आहे. बसायला फारच अडचण जाणार.” ती म्हणाली, “बघा सांगत आहे ना मी. एक काम करा टीव्ही घरीच राहू द्या. जेव्हा पुढच्या वेळेस याल तेव्हा घेऊन जा.”
यावर प्रशांत म्हणाले- नाही बिलकूलच नाही. उद्यापासून क्रिकेट मॅचेस सुरू होत आहे. त्यामुळे टीव्ही शिवाय माझं काम जमणारच नाही. होईल काहीतरी जुगाड.” म्हणून त्यांनी मिष्टी भाभीला कसतरी समोर बसायला लावलं. पण त्यामुळे कारचा दरवाजा लागतच नव्हता. तिथे खूपच अवघडल्यासारखं होतं. समोरची सीट टीव्हीने घेरून घेतली होती. त्यामुळे त्या थोड्या चिडून म्हणाल्या, “अहो अजिबात जागा नाही आहे. नाहीतर मग मला मागे हर्षलच्या मांडीवर बसून प्रवास करावा लागेल.”
यावर प्रशांत म्हणाले- अरे वा मिस्टी! काय आईडीया सांगितलीस तू. हर्षलच्या मांडीवर बसून प्रवास करू शकतेस. काय रे हर्षल तुला पेलवेल ना तुझ्या तुझ्या भाभीच वजन? काहीच तासाचा तर प्रवास आहे. आपण मध्ये मध्ये थांबत थांबत जाऊ म्हणजे मग तुम्हालाही आरामदायी वाटेल.
प्रशांत हर्षलला लहानच समजत होते आणि वरून त्यांना क्रिकेट मॅच जास्त महत्त्वाची वाटत होती त्यामुळे त्यांना ह्या गोष्टीचा काहीही प्रॉब्लेम नव्हता की त्यांची बायको हर्षलच्या मांडीवर बसून प्रवास करेल.
“मला काही प्रॉब्लेम नाही रस्ताही चांगला आहे आणि जास्त दूर पण नाही आहे आणि आपण थांबत थांबत जाऊ आणि आपल्याकडे दुसरा कोणता रस्ताही नाही आहे त्यामुळे मी तयार आहे.” हर्षल म्हणाला. यावर प्रशांत म्हणाले- बघ ना, हर्षल सुद्धा तयार झाला.
आता मिष्टी भाभी कडे सुद्धा दुसरा कोणता पर्याय नव्हता. ती म्हणाली- बर ठीक आहे बसते मी हर्षलच्या मांडीवर. पण हर्षल जर तुला अवघडल्यासारखं वाटलं, तुझे पाय दुखले तर सांगत जा. आपण मध्ये मध्ये थांबत जाऊ.
हर्षल एक 22 वर्षाचा युवक त्यांच्या पुण्यातल्या घराशेजारीच राहायचा. सामान जास्त असल्याने व नाशिकला सामान लावण्यात मदत व्हावी म्हणून त्यांनी त्यालाही सोबत घ्यायचं ठरवलं. रविवारचा दिवस असल्याने त्याला कॉलेजला सुट्टी होती आणि तसंही तो मिष्टी भाभीच्या कोणत्याही कामाला नकार देत नसे. कारण त्यांचं बोलणं एवढं लडिवाळ असे की कुणी त्यांना नकार देऊ शकत नसे.
ऑक्टोबरचा महिना होता. हर्षल ची पूर्ण सकाळ घरातून सामान काढण्यात व कारमध्ये ठेवण्यात आणि इतर कामात गेली.
मिष्टी आणि प्रशांत यांच्या लग्नाला तीन वर्षे झाली होती. त्यांना अजून मूल व्हायचं होतं. मिष्टी भाभी एका पंजाबी परिवारातील होती. पाहायला अतिशय सुंदर होती. गोरा शरीर, चांगली फिगर, मोठी गांड, सुडौल माऊ, लाल ओठ असं तिचं आकर्षक रूप होतं. तिला बघितल्यावर कोणत्याही वयाच्या मर्दाचा लंड उठावा! इथे तर हर्षल फक्त बावीस वर्षांचा युवक होता. त्यामुळे त्याच्यावर जादू तर चालणारच होती. हर्षल गेल्या दोन वर्षांपासून त्यांचा शेजारी होता. त्यामुळे तो भाभी सोबत चांगलाच मिसळला होता. तो तर पहिल्या दिवसापासूनच तिच्या सौंदर्याचा दिवाना बनला होता.
कार मध्ये बरचसं सामान ठेवल्यावर त्यांना जाणीव झाली की आता आणखी सामान ठेवता येणार नाही. पण इतक्यात प्रशांत टीव्ही घेऊन आले आणि त्यांनी तो पुढच्या सीटवर ठेवला. ते बघून मिष्टी म्हणाली, “टीव्ही समोर ठेवला तर तुमची लाडकी बायको कुठे बसेल प्रशांतजी?” हर्षल म्हणाला, “भाभी कारमध्ये तर मागच्या सीटवर बरंच सामान आहे. बसायला फारच अडचण जाणार.” ती म्हणाली, “बघा सांगत आहे ना मी. एक काम करा टीव्ही घरीच राहू द्या. जेव्हा पुढच्या वेळेस याल तेव्हा घेऊन जा.”
यावर प्रशांत म्हणाले- नाही बिलकूलच नाही. उद्यापासून क्रिकेट मॅचेस सुरू होत आहे. त्यामुळे टीव्ही शिवाय माझं काम जमणारच नाही. होईल काहीतरी जुगाड.” म्हणून त्यांनी मिष्टी भाभीला कसतरी समोर बसायला लावलं. पण त्यामुळे कारचा दरवाजा लागतच नव्हता. तिथे खूपच अवघडल्यासारखं होतं. समोरची सीट टीव्हीने घेरून घेतली होती. त्यामुळे त्या थोड्या चिडून म्हणाल्या, “अहो अजिबात जागा नाही आहे. नाहीतर मग मला मागे हर्षलच्या मांडीवर बसून प्रवास करावा लागेल.”
यावर प्रशांत म्हणाले- अरे वा मिस्टी! काय आईडीया सांगितलीस तू. हर्षलच्या मांडीवर बसून प्रवास करू शकतेस. काय रे हर्षल तुला पेलवेल ना तुझ्या तुझ्या भाभीच वजन? काहीच तासाचा तर प्रवास आहे. आपण मध्ये मध्ये थांबत थांबत जाऊ म्हणजे मग तुम्हालाही आरामदायी वाटेल.
प्रशांत हर्षलला लहानच समजत होते आणि वरून त्यांना क्रिकेट मॅच जास्त महत्त्वाची वाटत होती त्यामुळे त्यांना ह्या गोष्टीचा काहीही प्रॉब्लेम नव्हता की त्यांची बायको हर्षलच्या मांडीवर बसून प्रवास करेल.
“मला काही प्रॉब्लेम नाही रस्ताही चांगला आहे आणि जास्त दूर पण नाही आहे आणि आपण थांबत थांबत जाऊ आणि आपल्याकडे दुसरा कोणता रस्ताही नाही आहे त्यामुळे मी तयार आहे.” हर्षल म्हणाला. यावर प्रशांत म्हणाले- बघ ना, हर्षल सुद्धा तयार झाला.
आता मिष्टी भाभी कडे सुद्धा दुसरा कोणता पर्याय नव्हता. ती म्हणाली- बर ठीक आहे बसते मी हर्षलच्या मांडीवर. पण हर्षल जर तुला अवघडल्यासारखं वाटलं, तुझे पाय दुखले तर सांगत जा. आपण मध्ये मध्ये थांबत जाऊ.