S
StoryPublisher
Guest
मंदाकिनी
ते अगदी विजोड जोडपं होतं. नवरा अगदी किरकोळ प्राणी होता. जेमतेम पाच फुटांपर्यंत उंची, किरकोळ शरीरयष्टी, चेहऱ्यावर कायम एक ओशाळा भाव, हासल्यावर तो आणखीनच केविलवाणा दिसतो आणि या सगळ्यावर कडी म्हणजे अगदी किनरा आवाज. याउलट त्याची बायको एकदम फटाकडी.. त्याच्यापेक्षा सहा सात इंचानी उंच, सडपातळ बांधा, गोरीपान आणि देखणी, सुंदर चेहरा, भरगच्च छाती, सपाट पोट, गरगरीत नितंब. तिला पाहिल्यावर पहिल्यांदा मनात विचार आला की ही नागडी कशी दिसेल...
ते दोघे मला एका रेल्वेच्या प्रवासात भेटले. कुठलीतरी साईट व्हिजीट आटोपून मी परत निघालो होतो. माझं आर ए सी कन्फर्म झालं होतं. मी मला मिळालेल्या साईड लोअर बर्थ वर बसलो होतो. आपल्याला दुसरा सहप्रवासी कोण मिळतोय त्याची वाट पाहत होतो. इतक्यात हे दोघं गर्दीत तिथे आले.
"ये हमारा बर्थ है...." त्या किरकोळ माणसाने आपल्या किनऱ्या आवाजात जाहीर केले. मी त्याला आर ए सी म्हणजे काय ते समजावून सांगितले... आपल्याला याच माणसाबरोबर प्रवास करायचा आहे याची खात्री पटायला त्याने काही वेळ घेतला. तोपर्यंत त्याची बायको गर्दीच्या बहाण्याने आपलं लुसलुशीत अंग माझ्या अंगावर मनसोक्त दाबून घेत होती. परिस्थितीची जाणीव झाल्यावर ते दोघे माझ्या बाजूला बर्थ वर बसले. ती फटाकडी नवऱ्या पासून दूर आणि मला चिकटून बसली. तो पलिकडे बसला. इतक्यात गाडी हलली. आतापर्यंत आत शिरलेले प्रवासी स्थिरावले होते. मला तिच्याकडे बघायला सवड मिळाली. ती चांगली उफाड्याच्या बांध्याची होती. केतकी गोरापान वर्ण, नितळ त्वचा.... एकंदरीत सुखवस्तू घरातील दिसत होती. तिने लावलेल्या परफ्यूमचा धुंद सुवास माझ्या नाकात शिरला. ती मला अगदी चिकटून बसली होती. मी सहज नजर टाकली तरी तिच्या ब्लाऊज च्या गळ्यातून दिसणारे स्तनांचे अर्धगोल दिसत होते. त्यावरून आतला माल एक नंबरी आहे याची खात्री पटत होती. तिने लेमन यलो रंगाची पारदर्शक शिफॉन नेसली होती आणि त्या रंगाला कॉन्ट्रास्ट होईल असे हिरव्या रंगाचे ब्लाऊज घातलं होतं. तिचे रेशमी केस कंबरेच्या थोडं वर पोहोचतील असे कापलेले होते आणि त्या मोकळ्या केसाचा घनदाट निरोगीपणा स्पष्ट दिसत होता. मुख्य म्हणजे हे असलं सौंदर्य असलेली ही बाई धीट आणि मोकळ्या स्वभावाची होती. मी तिचं निरिक्षण करतोय हे तिला नक्कीच माहित होतं आणि ती विना संकोच मला आपल्या शरिराचे निरिक्षण करू देत होती. बाजूला बसलेल्या आपल्या नवऱ्याची यत्किंचितही पर्वा न करता ती उघडपणे माझ्याशी शारीरिक जवळीक साधत होती. चला.... प्रवासात धमाल येणार हे नक्की झालं.
जरा वेळाने तिने नवऱ्याला टिसीला शोधायला आणि आणखी एक बर्थ ची सोय करायला पिटाळले. नवरा दृष्टी आड झाल्यावर ती माझ्याकडे बघून गोड हसली. कोण, कुठले, काय काम करतात... वैगरे एकमेकांची ओळख झाली. तिचं नाव मंदाकिनी होतं. नवऱ्याचा छोटा बिझनेस होता. लग्नाला दोन वर्षे झाली आहेत... ही सर्व माहिती मी न विचारताच तिने पुरवली. माझीही माहिती काढून घेण्याचा प्रयत्न तिने केला. मी माझ्या नोकरीच्या निमित्ताने अर्ध जग फिरलो आहे. बारा गावचे पाणी प्यालेल्या माझ्यासारख्या माणसाला आपली कितपत माहिती परक्या व्यक्तीसमोर उघड करायची याची जाण आहे. त्यामुळे मी तिला स्वतःबद्दल फारच कमी माहिती सांगितली. पण याचा अर्थ असा नाही की एखादी संधी चालून आली तर उगाचच नको इतका सावधपणा बाळगून मी ती फुकट दवडण्याचा मुर्खपणा करेन. हे रत्न त्या माकडाच्या हाती कसं पडलं हे एक आश्चर्यच आहे. कदाचित हुंडा हे कारण असावं किंवा या पोरीचं चारित्र्य हाही एक फॅक्टर असू शकतो... मी जास्त खोलात शिरलो नाही.
जरा वेळाने ते माकड परत आलं. दोन बोगी सोडून पलिकडच्या बोगीत त्याला सीट मिळाली होती.
"तिकडे एक जाड्या मोमेडियन बसला आहे.... तूम्ही तिकडे जाल का?" त्याने बिचकत बिचकत मला विचारलं.
"मी कशाला जाऊ तिथे? मला ही सीट मिळाली आहे... तूम्हाला जायचं नसेल तर यांना पाठवा तिकडे." मी मंदाकिनी कडे हात दाखवून म्हणालो. भूत बघावं तसा त्याचा चेहरा पांढरा फटक पडला. कदाचित त्याच्या नजरेसमोर आपली बायको त्या जाड्या मोमेडियन बरोबर एकाच बर्थ वर झोपलीये असं चित्र उभं राहिलं असावं. मला मनात जोरदार हसू येत होतं पण मी कसंबसं ते आवरून धरलं.
शेवटी नाईलाजाने तो आपल्या बायकोला माझ्या सोबत सोडून तिकडे निघून गेला.
"तिकडे कॅटरीना कैफ असती तर उड्या मारत गेला असतांत....." ती किंचित रोषाने मला म्हणाली.
"तू काय कॅटरीना कैफ पेक्षा कमी आहेस का?"
ती खुदकन हसली...
आम्ही पुन्हा मोकळेपणाने गप्पा सुरू केल्या. बोलता बोलता ती अधुनमधून मला स्पर्श करत होती. मी सहजपणे तिच्या खांद्यावर हात टाकला. ती आणखीनच मला चिकटली... मी तिचा खांदा कुरवाळला.... काही क्षणानंतर ती माझ्यापासून दूर सरकली. आम्ही दोघेही गप्प बसून राहिलो.
आता संध्याकाळ झाली होती. तिने फोन करून नवऱ्याला बोलावून घेतलं. सोबत आणलेल्या डब्यातून खायला बसले. तिने मलाही ते दिलं पण मी जेवून आलोय या सबबीखाली मी तिने दिलेलं खाद्य पदार्थ नाकारले. तिच्या नजरेत दुखावल्याची भावना तरळून गेली. पण प्रवासात घ्यायची खबरदारी माझ्या अंगात मुरली होती. तिच्या सौंदर्याला भुलून मी माझ्या सुरक्षिततेशी तडजोड करणार नव्हतो. त्यांना खाताना मोकळेपणा मिळावा म्हणून मी पॅसेजमध्ये जाऊन उभा राहिलो. खाऊन झाल्यावर तिचा नवरा परत त्याच्या जागेवर निघून गेला. मी परत येऊन बसलो. आमच्या दोघांत एक प्रकारचं अवघडलेपण निर्माण झालं होतं. शेवटी तिनेच पुन्हा बोलणं सुरु केलं... लवकरच आम्ही पुन्हा मोकळेपणाने बोलू लागलो.
साईड लोअर बर्थ वर आम्ही एकमेकांकडे तोंड करून पाय पसरून बसलो. एकमेकांच्या मांड्यांना आमच्या पायाचा स्पर्श होत होता. पारदर्शक साडीतून दिसणाऱ्या तिच्या कमनीय देहाचं मी मुक्तपणे निरिक्षण करत होतो.
"आपण सगळी रात्र अशी बसूनच काढायची आहे का?" तिने विचारलं.
"तूझा काय विचार आहे...?" मी तिला विचारलं
तिच्या नजरेत खोडकरपणा चमकून गेला. ती पुढे झुकली. माझ्या चेहेऱ्याजवळ आपला चेहरा आणून ती हलक्या आवाजात म्हणाली..
"आपण रात्रभरापुरते नवरा बायको सारखे वागू...."
मला धक्काच बसला. ती इतकी बोल्ड असेल असं मला वाटलं नव्हतं. मग माझाही खोडकरपणा जागा झाला. मी तिला खांद्याला धरून जराशी दूर केली. मान कलती करून तिचं नव्या नजरेने निरिक्षण करतोय असा अभिनय केला.... मग नाकावर सुरकूत्या आणि कपाळावर आठ्या आणून नाटकी पणाने म्हणालो.
"उं.... तशी बरी दिसतेय.... काही हरकत नाही.... चालेल मला..."
"... शी... बदमाश..." तिने माझ्या हातावर लाडिक चापट्या मारल्या.
आम्ही दोघेही मनापासून हासलो.
"तूझ्या नवऱ्याला चालेल का हे...."
"उं.... तूम्ही त्याची काळजी करू नका.... " ती मान उडवून म्हणाली.
"आता तरी खाणार का?" तिने मला विचारलं. मला नाही म्हणवे ना. आणि भुक लागली होती हेही खरंच होतं. मी मुकाट्याने खाऊन घेतलं..... भेन्चोद.... जे व्हायचे ते होईल.... असं आहेच काय आपल्याजवळ लुबाडण्यासाठी.... फोन, घड्याळ... पाकीटात असलेली थोडीशी कॅश.... बघू काय होतं ते....
खाणं झाल्यावर तिने मला मुखवास दिला. अगदी एखादी स्त्री आपल्या नवऱ्याला देईल तसं. माझ्यासारख्या सड्या फटिंग माणसाला अशा आतिथ्याची सवय नव्हती. मी मनात सुखावलो.
खाणं झाल्यावर आम्ही झोपायची तयारी सुरू केली. ते बघून समोर एक वयस्कर माणूस बसलेला होता. त्याने आम्हाला विचारले की तुम्ही वरच्या बर्थ वर ॲडजस्ट करता का? त्याला वर चढायला शक्य नव्हतं. आम्हाला काय...? आंधळा मागतो एक डोळा देव देतो दोन.... साईड लोअर बर्थ वरून आम्ही थेट अप्पर बर्थ वर शिफ्ट झालो.
दहा साडेदहाच्या सुमारास आम्ही दोघे वरच्या बर्थ वर एकमेकांच्या मिठीत झोपलो होतो. एक निळ्या रंगाचा नाईट लॅम्प सोडला तर बाकी सर्व दिवे बंद केले होते. आमच्या बाजूला तर बऱ्यापैकी अंधार होता. मी उताणा, किंचित तिच्या बाजूला वळलेल्या अवस्थेत झोपलो होतो आणि ती माझ्या कुशीत शिरली. तिचे मांसल स्तन माझ्या छातीवर दाबले गेले. थंडीचे दिवस असल्याने अंगावर ओढलेल्या ब्लॅंकेट मधे आम्हाला हवी ती प्रायव्हसी मिळत होती. मी तिलाच पुढाकार घेऊ दिला. शांतपणे तिचा प्रणय सुरू झाला. आपली लांब नाजूक बोटं माझ्या मानेवरच्या केसांत खुपसून तिने माझा चेहरा जवळ ओढला. माझ्या ओठांवर तिचे ओठ हलकेच स्थिरावले. तिच्या जिभेचं टोक माझ्या ओठांवरून फिरलं... आधी वरचा ओठ मग खालचा ओठ.... मीही माझी जीभ बाहेर काढली.... तिने माझ्या मानेला चिमटा काढला...
"उं हूं.... तूम्ही नुसते पडून रहा...." ती कुजबुजत म्हणाली.
मी तिच्या नाकावर नाक रगडलं...
"असं केलं तर चालेल...?" मी विचारलं.
"हं... "
मी तिला मिठीत आवळली...
"....आणि असं केलं तर....?"
"हं... "
मी तिचं आवेगाने चुंबन घेतलं..
"....असं केलं तर....?"
"... हं..."
मी तिच्या उघड्या पाठीवर, कंबरेवर हात फिरवत खाली नेला आणि तिचं नितंब कचकचून आवळलं...
"आणि असं केलं तर चालेल....?"
"पुरे ना आता...."
"अरेच्चा.... अजून सुरूवातही झाली नाही आणि तूझं पुरेना पुरेना सुरू झालं....?"
"इथेच सगळं काही करायचं आहे का....?"
"तूझी तयारी असेल तर माझी काही हरकत नाही..."
"... शी.... वात्रट आहात...."
ते अगदी विजोड जोडपं होतं. नवरा अगदी किरकोळ प्राणी होता. जेमतेम पाच फुटांपर्यंत उंची, किरकोळ शरीरयष्टी, चेहऱ्यावर कायम एक ओशाळा भाव, हासल्यावर तो आणखीनच केविलवाणा दिसतो आणि या सगळ्यावर कडी म्हणजे अगदी किनरा आवाज. याउलट त्याची बायको एकदम फटाकडी.. त्याच्यापेक्षा सहा सात इंचानी उंच, सडपातळ बांधा, गोरीपान आणि देखणी, सुंदर चेहरा, भरगच्च छाती, सपाट पोट, गरगरीत नितंब. तिला पाहिल्यावर पहिल्यांदा मनात विचार आला की ही नागडी कशी दिसेल...
ते दोघे मला एका रेल्वेच्या प्रवासात भेटले. कुठलीतरी साईट व्हिजीट आटोपून मी परत निघालो होतो. माझं आर ए सी कन्फर्म झालं होतं. मी मला मिळालेल्या साईड लोअर बर्थ वर बसलो होतो. आपल्याला दुसरा सहप्रवासी कोण मिळतोय त्याची वाट पाहत होतो. इतक्यात हे दोघं गर्दीत तिथे आले.
"ये हमारा बर्थ है...." त्या किरकोळ माणसाने आपल्या किनऱ्या आवाजात जाहीर केले. मी त्याला आर ए सी म्हणजे काय ते समजावून सांगितले... आपल्याला याच माणसाबरोबर प्रवास करायचा आहे याची खात्री पटायला त्याने काही वेळ घेतला. तोपर्यंत त्याची बायको गर्दीच्या बहाण्याने आपलं लुसलुशीत अंग माझ्या अंगावर मनसोक्त दाबून घेत होती. परिस्थितीची जाणीव झाल्यावर ते दोघे माझ्या बाजूला बर्थ वर बसले. ती फटाकडी नवऱ्या पासून दूर आणि मला चिकटून बसली. तो पलिकडे बसला. इतक्यात गाडी हलली. आतापर्यंत आत शिरलेले प्रवासी स्थिरावले होते. मला तिच्याकडे बघायला सवड मिळाली. ती चांगली उफाड्याच्या बांध्याची होती. केतकी गोरापान वर्ण, नितळ त्वचा.... एकंदरीत सुखवस्तू घरातील दिसत होती. तिने लावलेल्या परफ्यूमचा धुंद सुवास माझ्या नाकात शिरला. ती मला अगदी चिकटून बसली होती. मी सहज नजर टाकली तरी तिच्या ब्लाऊज च्या गळ्यातून दिसणारे स्तनांचे अर्धगोल दिसत होते. त्यावरून आतला माल एक नंबरी आहे याची खात्री पटत होती. तिने लेमन यलो रंगाची पारदर्शक शिफॉन नेसली होती आणि त्या रंगाला कॉन्ट्रास्ट होईल असे हिरव्या रंगाचे ब्लाऊज घातलं होतं. तिचे रेशमी केस कंबरेच्या थोडं वर पोहोचतील असे कापलेले होते आणि त्या मोकळ्या केसाचा घनदाट निरोगीपणा स्पष्ट दिसत होता. मुख्य म्हणजे हे असलं सौंदर्य असलेली ही बाई धीट आणि मोकळ्या स्वभावाची होती. मी तिचं निरिक्षण करतोय हे तिला नक्कीच माहित होतं आणि ती विना संकोच मला आपल्या शरिराचे निरिक्षण करू देत होती. बाजूला बसलेल्या आपल्या नवऱ्याची यत्किंचितही पर्वा न करता ती उघडपणे माझ्याशी शारीरिक जवळीक साधत होती. चला.... प्रवासात धमाल येणार हे नक्की झालं.
जरा वेळाने तिने नवऱ्याला टिसीला शोधायला आणि आणखी एक बर्थ ची सोय करायला पिटाळले. नवरा दृष्टी आड झाल्यावर ती माझ्याकडे बघून गोड हसली. कोण, कुठले, काय काम करतात... वैगरे एकमेकांची ओळख झाली. तिचं नाव मंदाकिनी होतं. नवऱ्याचा छोटा बिझनेस होता. लग्नाला दोन वर्षे झाली आहेत... ही सर्व माहिती मी न विचारताच तिने पुरवली. माझीही माहिती काढून घेण्याचा प्रयत्न तिने केला. मी माझ्या नोकरीच्या निमित्ताने अर्ध जग फिरलो आहे. बारा गावचे पाणी प्यालेल्या माझ्यासारख्या माणसाला आपली कितपत माहिती परक्या व्यक्तीसमोर उघड करायची याची जाण आहे. त्यामुळे मी तिला स्वतःबद्दल फारच कमी माहिती सांगितली. पण याचा अर्थ असा नाही की एखादी संधी चालून आली तर उगाचच नको इतका सावधपणा बाळगून मी ती फुकट दवडण्याचा मुर्खपणा करेन. हे रत्न त्या माकडाच्या हाती कसं पडलं हे एक आश्चर्यच आहे. कदाचित हुंडा हे कारण असावं किंवा या पोरीचं चारित्र्य हाही एक फॅक्टर असू शकतो... मी जास्त खोलात शिरलो नाही.
जरा वेळाने ते माकड परत आलं. दोन बोगी सोडून पलिकडच्या बोगीत त्याला सीट मिळाली होती.
"तिकडे एक जाड्या मोमेडियन बसला आहे.... तूम्ही तिकडे जाल का?" त्याने बिचकत बिचकत मला विचारलं.
"मी कशाला जाऊ तिथे? मला ही सीट मिळाली आहे... तूम्हाला जायचं नसेल तर यांना पाठवा तिकडे." मी मंदाकिनी कडे हात दाखवून म्हणालो. भूत बघावं तसा त्याचा चेहरा पांढरा फटक पडला. कदाचित त्याच्या नजरेसमोर आपली बायको त्या जाड्या मोमेडियन बरोबर एकाच बर्थ वर झोपलीये असं चित्र उभं राहिलं असावं. मला मनात जोरदार हसू येत होतं पण मी कसंबसं ते आवरून धरलं.
शेवटी नाईलाजाने तो आपल्या बायकोला माझ्या सोबत सोडून तिकडे निघून गेला.
"तिकडे कॅटरीना कैफ असती तर उड्या मारत गेला असतांत....." ती किंचित रोषाने मला म्हणाली.
"तू काय कॅटरीना कैफ पेक्षा कमी आहेस का?"
ती खुदकन हसली...
आम्ही पुन्हा मोकळेपणाने गप्पा सुरू केल्या. बोलता बोलता ती अधुनमधून मला स्पर्श करत होती. मी सहजपणे तिच्या खांद्यावर हात टाकला. ती आणखीनच मला चिकटली... मी तिचा खांदा कुरवाळला.... काही क्षणानंतर ती माझ्यापासून दूर सरकली. आम्ही दोघेही गप्प बसून राहिलो.
आता संध्याकाळ झाली होती. तिने फोन करून नवऱ्याला बोलावून घेतलं. सोबत आणलेल्या डब्यातून खायला बसले. तिने मलाही ते दिलं पण मी जेवून आलोय या सबबीखाली मी तिने दिलेलं खाद्य पदार्थ नाकारले. तिच्या नजरेत दुखावल्याची भावना तरळून गेली. पण प्रवासात घ्यायची खबरदारी माझ्या अंगात मुरली होती. तिच्या सौंदर्याला भुलून मी माझ्या सुरक्षिततेशी तडजोड करणार नव्हतो. त्यांना खाताना मोकळेपणा मिळावा म्हणून मी पॅसेजमध्ये जाऊन उभा राहिलो. खाऊन झाल्यावर तिचा नवरा परत त्याच्या जागेवर निघून गेला. मी परत येऊन बसलो. आमच्या दोघांत एक प्रकारचं अवघडलेपण निर्माण झालं होतं. शेवटी तिनेच पुन्हा बोलणं सुरु केलं... लवकरच आम्ही पुन्हा मोकळेपणाने बोलू लागलो.
साईड लोअर बर्थ वर आम्ही एकमेकांकडे तोंड करून पाय पसरून बसलो. एकमेकांच्या मांड्यांना आमच्या पायाचा स्पर्श होत होता. पारदर्शक साडीतून दिसणाऱ्या तिच्या कमनीय देहाचं मी मुक्तपणे निरिक्षण करत होतो.
"आपण सगळी रात्र अशी बसूनच काढायची आहे का?" तिने विचारलं.
"तूझा काय विचार आहे...?" मी तिला विचारलं
तिच्या नजरेत खोडकरपणा चमकून गेला. ती पुढे झुकली. माझ्या चेहेऱ्याजवळ आपला चेहरा आणून ती हलक्या आवाजात म्हणाली..
"आपण रात्रभरापुरते नवरा बायको सारखे वागू...."
मला धक्काच बसला. ती इतकी बोल्ड असेल असं मला वाटलं नव्हतं. मग माझाही खोडकरपणा जागा झाला. मी तिला खांद्याला धरून जराशी दूर केली. मान कलती करून तिचं नव्या नजरेने निरिक्षण करतोय असा अभिनय केला.... मग नाकावर सुरकूत्या आणि कपाळावर आठ्या आणून नाटकी पणाने म्हणालो.
"उं.... तशी बरी दिसतेय.... काही हरकत नाही.... चालेल मला..."
"... शी... बदमाश..." तिने माझ्या हातावर लाडिक चापट्या मारल्या.
आम्ही दोघेही मनापासून हासलो.
"तूझ्या नवऱ्याला चालेल का हे...."
"उं.... तूम्ही त्याची काळजी करू नका.... " ती मान उडवून म्हणाली.
"आता तरी खाणार का?" तिने मला विचारलं. मला नाही म्हणवे ना. आणि भुक लागली होती हेही खरंच होतं. मी मुकाट्याने खाऊन घेतलं..... भेन्चोद.... जे व्हायचे ते होईल.... असं आहेच काय आपल्याजवळ लुबाडण्यासाठी.... फोन, घड्याळ... पाकीटात असलेली थोडीशी कॅश.... बघू काय होतं ते....
खाणं झाल्यावर तिने मला मुखवास दिला. अगदी एखादी स्त्री आपल्या नवऱ्याला देईल तसं. माझ्यासारख्या सड्या फटिंग माणसाला अशा आतिथ्याची सवय नव्हती. मी मनात सुखावलो.
खाणं झाल्यावर आम्ही झोपायची तयारी सुरू केली. ते बघून समोर एक वयस्कर माणूस बसलेला होता. त्याने आम्हाला विचारले की तुम्ही वरच्या बर्थ वर ॲडजस्ट करता का? त्याला वर चढायला शक्य नव्हतं. आम्हाला काय...? आंधळा मागतो एक डोळा देव देतो दोन.... साईड लोअर बर्थ वरून आम्ही थेट अप्पर बर्थ वर शिफ्ट झालो.
दहा साडेदहाच्या सुमारास आम्ही दोघे वरच्या बर्थ वर एकमेकांच्या मिठीत झोपलो होतो. एक निळ्या रंगाचा नाईट लॅम्प सोडला तर बाकी सर्व दिवे बंद केले होते. आमच्या बाजूला तर बऱ्यापैकी अंधार होता. मी उताणा, किंचित तिच्या बाजूला वळलेल्या अवस्थेत झोपलो होतो आणि ती माझ्या कुशीत शिरली. तिचे मांसल स्तन माझ्या छातीवर दाबले गेले. थंडीचे दिवस असल्याने अंगावर ओढलेल्या ब्लॅंकेट मधे आम्हाला हवी ती प्रायव्हसी मिळत होती. मी तिलाच पुढाकार घेऊ दिला. शांतपणे तिचा प्रणय सुरू झाला. आपली लांब नाजूक बोटं माझ्या मानेवरच्या केसांत खुपसून तिने माझा चेहरा जवळ ओढला. माझ्या ओठांवर तिचे ओठ हलकेच स्थिरावले. तिच्या जिभेचं टोक माझ्या ओठांवरून फिरलं... आधी वरचा ओठ मग खालचा ओठ.... मीही माझी जीभ बाहेर काढली.... तिने माझ्या मानेला चिमटा काढला...
"उं हूं.... तूम्ही नुसते पडून रहा...." ती कुजबुजत म्हणाली.
मी तिच्या नाकावर नाक रगडलं...
"असं केलं तर चालेल...?" मी विचारलं.
"हं... "
मी तिला मिठीत आवळली...
"....आणि असं केलं तर....?"
"हं... "
मी तिचं आवेगाने चुंबन घेतलं..
"....असं केलं तर....?"
"... हं..."
मी तिच्या उघड्या पाठीवर, कंबरेवर हात फिरवत खाली नेला आणि तिचं नितंब कचकचून आवळलं...
"आणि असं केलं तर चालेल....?"
"पुरे ना आता...."
"अरेच्चा.... अजून सुरूवातही झाली नाही आणि तूझं पुरेना पुरेना सुरू झालं....?"
"इथेच सगळं काही करायचं आहे का....?"
"तूझी तयारी असेल तर माझी काही हरकत नाही..."
"... शी.... वात्रट आहात...."