S
StoryPublisher
Guest
नमस्कार मंडळी. माझे नाव पंकज. मी आज तुम्हाला माझी एक अशी गोष्ट सांगणार आहे कि ज्याचा मी कधी अंदाज पण केला नव्हता. मी तेव्हा कॉलेज ला होतो. माझी उंची सहा फूट होती. मी दिसायला पण चांगला होतो आणि मी खेळाडू असल्याने माझे अंग पण मजबूत होते.
आमच्या शहरातच माझी मावशी राहायची. माझ्या आईमध्ये आणि तिच्यात खूपच जास्त वयाचे अंतर होते. तिचे नाव सुजाता होते. सुजू मावशी म्हणायचो मी तिला. तिचे लग्न झाले होते. तिचा नवरा कामानिमित्त परदेश असायचा. सहा आठ महिन्यातून एकदा केव्हा तरी तो इकडे येत असे. इतर वेळी ती घरी एकटीच असायची. त्यामुळे तिचे आमच्या घरी सारखे येणे जाणे असे.
माझ्यात आणि तिच्यात आधी पासूनच एक चांगले नाते होते. मी कॉलेज ला गेल्यापासून तर ती मला तिच्या एका मित्रासारखे वागवत असे. त्यामुळे मला पण तिच्याकडे जायला आवडत असे. ती नेहमी म्हणायची “पंकज आपले विषय आपल्यातच असले पाहिजेत. तुझ्या आईला काही सांगत जाऊ नको. कारण आपले विचार तिला कधीच पटणार नाहीत” मी पण तिचे ऐकायचो.
एके दिवशी तिने मला तिच्या घरी काही तरी काम आहे म्हणून बोलवून घेतले. आम्ही तिचे काम केले आणि मी चहा पित बसलो होतो. ती म्हणाली “पंकज कॉलेज मध्ये कोणी मैत्रीण आहे कि नाही रे”
“आहे ना. पण फक्त मैत्रीणच हा” मी म्हणालो.
ती हसली आणि म्हणाली “अरे मग राहतोस कसा काय तू? अरे आता ठीक आहे पण लग्नानंतर असं एकटं राहणं खूपच अवघड असत. तुझे काका बघ ना वर्षातून एकदा येणार. मी कशी राहत असेन याचे त्यांना कधी घेणे देणे नाही बघ. कधी कधी नको होते”
मी तिला सांत्वन देण्याच्या उद्देशाने तिच्या जवळ गेलो आणि तिचा हात माझ्या हातात घेतला व म्हणालो “हो ग सुजू मावशी. मी तुझे दुःख समजू शकतो. मला पण कधी कधी होतो त्रास. पण काय करणार” असे म्हणून मी तसाच तिचा हात हातात घेऊन बसलो.
तिचा असा हात मी पहिल्यांदाच माझ्या हातात घेतला होता. तिचा हात खूपच मऊ मऊ होता. मी म्हणालो पण “मावशी तुझा हात किती छान आहे ग. एकदम मऊमऊ आणि गोरा पान”
त्यावर हसून ती म्हणाली “पंकज तुझी नजर खूप छान आहे रे. थँक यु”
थोडा वेळ गप्पा मारून ती म्हणाली “पंकज आपण चौपाटी वर जाऊया का रे फिरायला. वाटलं तर तू इकडेच रहा आज. मी सांगते आई ला”
मी होकार दिला आणि आम्ही चौपाटी ला फिरायला गेलो.संध्यकाळची वेळ होती. थंडीचे दिवस होते त्यामुळे अंधार लवकर पडला होता. चौपाटी वर आम्ही भेळ वगैरे खाऊन निवांत रमत गंमत फिरत होतो. बोचरे वारे आमच्या अंगावर काटे आणत होते. त्यातच तिने साडी घातली होती त्यामुळे तिला थोडी अधिक थंडी वाटत होती.
आमच्या शहरातच माझी मावशी राहायची. माझ्या आईमध्ये आणि तिच्यात खूपच जास्त वयाचे अंतर होते. तिचे नाव सुजाता होते. सुजू मावशी म्हणायचो मी तिला. तिचे लग्न झाले होते. तिचा नवरा कामानिमित्त परदेश असायचा. सहा आठ महिन्यातून एकदा केव्हा तरी तो इकडे येत असे. इतर वेळी ती घरी एकटीच असायची. त्यामुळे तिचे आमच्या घरी सारखे येणे जाणे असे.
माझ्यात आणि तिच्यात आधी पासूनच एक चांगले नाते होते. मी कॉलेज ला गेल्यापासून तर ती मला तिच्या एका मित्रासारखे वागवत असे. त्यामुळे मला पण तिच्याकडे जायला आवडत असे. ती नेहमी म्हणायची “पंकज आपले विषय आपल्यातच असले पाहिजेत. तुझ्या आईला काही सांगत जाऊ नको. कारण आपले विचार तिला कधीच पटणार नाहीत” मी पण तिचे ऐकायचो.
एके दिवशी तिने मला तिच्या घरी काही तरी काम आहे म्हणून बोलवून घेतले. आम्ही तिचे काम केले आणि मी चहा पित बसलो होतो. ती म्हणाली “पंकज कॉलेज मध्ये कोणी मैत्रीण आहे कि नाही रे”
“आहे ना. पण फक्त मैत्रीणच हा” मी म्हणालो.
ती हसली आणि म्हणाली “अरे मग राहतोस कसा काय तू? अरे आता ठीक आहे पण लग्नानंतर असं एकटं राहणं खूपच अवघड असत. तुझे काका बघ ना वर्षातून एकदा येणार. मी कशी राहत असेन याचे त्यांना कधी घेणे देणे नाही बघ. कधी कधी नको होते”
मी तिला सांत्वन देण्याच्या उद्देशाने तिच्या जवळ गेलो आणि तिचा हात माझ्या हातात घेतला व म्हणालो “हो ग सुजू मावशी. मी तुझे दुःख समजू शकतो. मला पण कधी कधी होतो त्रास. पण काय करणार” असे म्हणून मी तसाच तिचा हात हातात घेऊन बसलो.
तिचा असा हात मी पहिल्यांदाच माझ्या हातात घेतला होता. तिचा हात खूपच मऊ मऊ होता. मी म्हणालो पण “मावशी तुझा हात किती छान आहे ग. एकदम मऊमऊ आणि गोरा पान”
त्यावर हसून ती म्हणाली “पंकज तुझी नजर खूप छान आहे रे. थँक यु”
थोडा वेळ गप्पा मारून ती म्हणाली “पंकज आपण चौपाटी वर जाऊया का रे फिरायला. वाटलं तर तू इकडेच रहा आज. मी सांगते आई ला”
मी होकार दिला आणि आम्ही चौपाटी ला फिरायला गेलो.संध्यकाळची वेळ होती. थंडीचे दिवस होते त्यामुळे अंधार लवकर पडला होता. चौपाटी वर आम्ही भेळ वगैरे खाऊन निवांत रमत गंमत फिरत होतो. बोचरे वारे आमच्या अंगावर काटे आणत होते. त्यातच तिने साडी घातली होती त्यामुळे तिला थोडी अधिक थंडी वाटत होती.