S
StoryPublisher
Guest
डोअरबेल वाजते आणि एक ३६+ वयाची मदमस्त बाई दार उघडते..दार उघडताच पुनम त्या बाईला अवाक होऊन पाहतंच राहते...
ती बाई दुसरी तिसरी कोणी नसून तिची आत्या असते सरोज...पुनमला आणायला आत्याचा नवरा गेलेला असतो कारण पुनम पहिल्यांदाच तिच्या आत्याकडे आलेली असते...
पुनमची तंद्री भंग करत सरोज बोलली, "काय? पुनम मला इथेच बघत बसणार आहेस का आत पण येणार आहेस".... आणि हसायला लागते.
तिचं वाक्य पूर्ण होताच तिचा नवरा बोलतो, "सरोज आता तू आहेसच तशी की कोणाचीही नजर तुझ्यावर खिळून राहिली"...
सरोज बोलली, "गप्प बसा तुमचं आपलं काहितरीच असतं पुनम पहिल्यांदा आलीये तर तिच्याशी बोलायचं सोडून तुम्ही माझी खेचत आहात हो की नाही ग पुनम".... त्यामुळे पुनम थोडी भानावर येते.... कारण तिने जे पाहीलं होतं ते कल्पनेच्याही पलीकडंच होतं...
तिची आत्या ही एकदम टाईट टी शर्ट मध्ये असते ज्यातून तिचे ३८ बी चे उन्नत उरोज त्या टी शर्ट मध्ये दाटीवाटीने गच्च बसलेले असतात... आणि पाठीमागून चालताना तिचे वरखाली हिंदोळे घेणारे ३६ XL चे एकदम भरगच्च गांडगोळे तर तिच्या सौंदर्यात अजूनच भर टाकत होते... पुनम हे सगळं पाहुन भारावुन गेली होती...
आत्याच्या नवऱ्याने हे सगळं हेरलं होतं म्हणून तो पुनमला बोलतो, "पुनम तुला आंबे आवडतात का ग?" त्याच्या या द्विअर्थी बोलण्याचा पुनमला अंदाज येत नाही आणि ती सहज उत्तरते "हो" पण सरोजला आपल्या नवऱ्याचा चावटपणा लगेच कळतो आणि तो अजून काही चावटपणा करेल म्हणून ती लगेच बोलते, "अहो साहेब पाणी थंड होतय जा पटकन अंघोळ करून घ्या ऑफिसला जायचं नाहीये का आज"... सरोज चा नवरा लगेच उठून अंघोळीला जातो...
पुनमचं वय अवघ १५ दिवाळीच्या सुट्टीत ती तिच्या आत्याकडे आलेली असते...आणि पुनमने जे बघितलं होतं त्याचा स्वप्नात देखील विचार केलेला नव्हता ती भानचं हरपून जाते...
सरोजच बोलायला सुरुवात करते,"पुनम कसा झाला प्रवास? "पुनम बोलते, "एकदम मस्त, आज पहिल्यांदाच एकटी बसले ना बस मध्ये त्यामुळे मजा आली"
सरोज, "आता आलीच आहेस तर लवकर जायचं नाही हा"... पुनम, "हो आत्या नाही जाणार'...
सरोज बोलते, "हे बघ मी बोलण्याच्या नादात तुला पाणी द्यायचं विसरूनच गेले बघ, थांब हा आता आणते"... असं म्हणून ती आत निघून जाते, ती जोपर्यंत नजरेआड होतं नाही तोपर्यंत पुनम तिच्याकडे एकटक बघतच राहते आणि तिची विचारचक्र सुरू होतात...
पुनम ला माहीत असलेली सरोज ती ही नव्हतीच, कारण ती सरोज अगदीच गावंढळ आणि एकदम साधी राहणारी होती. गावात कधी कोणाकडे नजर वर करून बघितलं नसेल तिने पण आता तिची मादक ज्वानी भल्याभल्यांना घायाळ करेल अशी झाली होती.
पुनम याचा विचार करतच असते की तिच्या समोर पाण्याचा ग्लास धरत सरोज बोलते, "ओ मॅडम कसला एवढा विचार करताय? पाणी घ्या". पुनम काही न बोलता हळूहळू पाण्याचा एक एक घोट घशाखाली घालत असते. सरोज तिच्या बाजूला बसतं बोलते, "पुनम, मी तुला आल्यापासून बघतेय कोणत्यातरी विचारात मग्न आहेस. सांग बघू आता मला काय झालंय नक्की?"
तिच्या या प्रश्नाने पुनम थोडी बावरते आणि बोलते, "कुठे काय काहीच तर नाही". सरोज बोलते, "पुनम हे बघ तुला मी तुझ्या जन्मापासून ओळखते त्यामुळे तू कितीही काही बोललीस तरी तुझे डोळे सगळं काही खरं सांगून जातात त्यामुळे तुझ्या मनात जे काही असेल ते बिनधास्त बोलून टाक". तिच्या या बोलण्याने पुनम मध्ये थोडी हिंमत येते आणि ती बोलते, "आत्या, तू लग्नाआधी कशी एकदम साधी राहणारी... कोणाशी जास्त न बोलणारी.. कोणाच्या अध्यात मध्यात न पडणारी अशी होतीस पण आता अचानक एवढा बदल कसा घडला याचाच विचार करतेय मी मगाचपासून" सरोज हे ऐकून हसू लागते, "हाहाहाहाहा एवढंच ना मला वाटलं काहीतरी वेगळा विचार चालू असेल तुझा. असो चल सांगते तुला माझ्यात कसा कसा बदल घडत गेला ते हा पण आता नाही तू दमली असशील आराम करून घे आपण निवांत बोलू"...
इतक्यात डॉरबेल वाजते आणि दारात दूधवाला येतो... दूधवाला, "भाभीजी दुध ले लो एकदम ताजा ताजा मलाई से भरा हुवा"... सरोज दुधाचं भांड घेऊन जाते आणि त्याच्या हातात देत बोलते, "भेंस का ही है ना या फिर..." अस म्हणून ती टिशर्ट वरून एक बोट अगदी मादकपणे आपल्या दुधगोळ्यांच्या मधून फिरवत बोलते... ते बघून तो दूधवाला हि चावटपणा करत आपल्या धोतरावरूनच त्याचा दांडा दाबत बोलतो, "भाभीजी आईये कभी तबेले आपको किस का दुध निकाल ते है वो दिखा भी देंगे और सिखा भी देंगे"... सरोज बोलते, "हट्ट तू क्या दूध निकालेगा मैं ही सारा घी निचोड कर निकाल लुंगी तू अभी दुध दे"... दूधवाला, "जी भाभीजी ये लेलो"... असे म्हणून हळूच सरोजला डोळा मारून निघून जातो...
सरोजचे हे नखरे पुनम पाहत असते... तेव्हा सरोज बोलते, "पुनम हे सगळे असेच असतात ग चावट मेले तू जा आराम कर अंघोळ करून संध्याकाळी आपण शॉपिंग ला जाऊ मॉल मध्ये"..
ती बाई दुसरी तिसरी कोणी नसून तिची आत्या असते सरोज...पुनमला आणायला आत्याचा नवरा गेलेला असतो कारण पुनम पहिल्यांदाच तिच्या आत्याकडे आलेली असते...
पुनमची तंद्री भंग करत सरोज बोलली, "काय? पुनम मला इथेच बघत बसणार आहेस का आत पण येणार आहेस".... आणि हसायला लागते.
तिचं वाक्य पूर्ण होताच तिचा नवरा बोलतो, "सरोज आता तू आहेसच तशी की कोणाचीही नजर तुझ्यावर खिळून राहिली"...
सरोज बोलली, "गप्प बसा तुमचं आपलं काहितरीच असतं पुनम पहिल्यांदा आलीये तर तिच्याशी बोलायचं सोडून तुम्ही माझी खेचत आहात हो की नाही ग पुनम".... त्यामुळे पुनम थोडी भानावर येते.... कारण तिने जे पाहीलं होतं ते कल्पनेच्याही पलीकडंच होतं...
तिची आत्या ही एकदम टाईट टी शर्ट मध्ये असते ज्यातून तिचे ३८ बी चे उन्नत उरोज त्या टी शर्ट मध्ये दाटीवाटीने गच्च बसलेले असतात... आणि पाठीमागून चालताना तिचे वरखाली हिंदोळे घेणारे ३६ XL चे एकदम भरगच्च गांडगोळे तर तिच्या सौंदर्यात अजूनच भर टाकत होते... पुनम हे सगळं पाहुन भारावुन गेली होती...
आत्याच्या नवऱ्याने हे सगळं हेरलं होतं म्हणून तो पुनमला बोलतो, "पुनम तुला आंबे आवडतात का ग?" त्याच्या या द्विअर्थी बोलण्याचा पुनमला अंदाज येत नाही आणि ती सहज उत्तरते "हो" पण सरोजला आपल्या नवऱ्याचा चावटपणा लगेच कळतो आणि तो अजून काही चावटपणा करेल म्हणून ती लगेच बोलते, "अहो साहेब पाणी थंड होतय जा पटकन अंघोळ करून घ्या ऑफिसला जायचं नाहीये का आज"... सरोज चा नवरा लगेच उठून अंघोळीला जातो...
पुनमचं वय अवघ १५ दिवाळीच्या सुट्टीत ती तिच्या आत्याकडे आलेली असते...आणि पुनमने जे बघितलं होतं त्याचा स्वप्नात देखील विचार केलेला नव्हता ती भानचं हरपून जाते...
सरोजच बोलायला सुरुवात करते,"पुनम कसा झाला प्रवास? "पुनम बोलते, "एकदम मस्त, आज पहिल्यांदाच एकटी बसले ना बस मध्ये त्यामुळे मजा आली"
सरोज, "आता आलीच आहेस तर लवकर जायचं नाही हा"... पुनम, "हो आत्या नाही जाणार'...
सरोज बोलते, "हे बघ मी बोलण्याच्या नादात तुला पाणी द्यायचं विसरूनच गेले बघ, थांब हा आता आणते"... असं म्हणून ती आत निघून जाते, ती जोपर्यंत नजरेआड होतं नाही तोपर्यंत पुनम तिच्याकडे एकटक बघतच राहते आणि तिची विचारचक्र सुरू होतात...
पुनम ला माहीत असलेली सरोज ती ही नव्हतीच, कारण ती सरोज अगदीच गावंढळ आणि एकदम साधी राहणारी होती. गावात कधी कोणाकडे नजर वर करून बघितलं नसेल तिने पण आता तिची मादक ज्वानी भल्याभल्यांना घायाळ करेल अशी झाली होती.
पुनम याचा विचार करतच असते की तिच्या समोर पाण्याचा ग्लास धरत सरोज बोलते, "ओ मॅडम कसला एवढा विचार करताय? पाणी घ्या". पुनम काही न बोलता हळूहळू पाण्याचा एक एक घोट घशाखाली घालत असते. सरोज तिच्या बाजूला बसतं बोलते, "पुनम, मी तुला आल्यापासून बघतेय कोणत्यातरी विचारात मग्न आहेस. सांग बघू आता मला काय झालंय नक्की?"
तिच्या या प्रश्नाने पुनम थोडी बावरते आणि बोलते, "कुठे काय काहीच तर नाही". सरोज बोलते, "पुनम हे बघ तुला मी तुझ्या जन्मापासून ओळखते त्यामुळे तू कितीही काही बोललीस तरी तुझे डोळे सगळं काही खरं सांगून जातात त्यामुळे तुझ्या मनात जे काही असेल ते बिनधास्त बोलून टाक". तिच्या या बोलण्याने पुनम मध्ये थोडी हिंमत येते आणि ती बोलते, "आत्या, तू लग्नाआधी कशी एकदम साधी राहणारी... कोणाशी जास्त न बोलणारी.. कोणाच्या अध्यात मध्यात न पडणारी अशी होतीस पण आता अचानक एवढा बदल कसा घडला याचाच विचार करतेय मी मगाचपासून" सरोज हे ऐकून हसू लागते, "हाहाहाहाहा एवढंच ना मला वाटलं काहीतरी वेगळा विचार चालू असेल तुझा. असो चल सांगते तुला माझ्यात कसा कसा बदल घडत गेला ते हा पण आता नाही तू दमली असशील आराम करून घे आपण निवांत बोलू"...
इतक्यात डॉरबेल वाजते आणि दारात दूधवाला येतो... दूधवाला, "भाभीजी दुध ले लो एकदम ताजा ताजा मलाई से भरा हुवा"... सरोज दुधाचं भांड घेऊन जाते आणि त्याच्या हातात देत बोलते, "भेंस का ही है ना या फिर..." अस म्हणून ती टिशर्ट वरून एक बोट अगदी मादकपणे आपल्या दुधगोळ्यांच्या मधून फिरवत बोलते... ते बघून तो दूधवाला हि चावटपणा करत आपल्या धोतरावरूनच त्याचा दांडा दाबत बोलतो, "भाभीजी आईये कभी तबेले आपको किस का दुध निकाल ते है वो दिखा भी देंगे और सिखा भी देंगे"... सरोज बोलते, "हट्ट तू क्या दूध निकालेगा मैं ही सारा घी निचोड कर निकाल लुंगी तू अभी दुध दे"... दूधवाला, "जी भाभीजी ये लेलो"... असे म्हणून हळूच सरोजला डोळा मारून निघून जातो...
सरोजचे हे नखरे पुनम पाहत असते... तेव्हा सरोज बोलते, "पुनम हे सगळे असेच असतात ग चावट मेले तू जा आराम कर अंघोळ करून संध्याकाळी आपण शॉपिंग ला जाऊ मॉल मध्ये"..