S
StoryPublisher
Guest
शेवटी त्याचे दुसरे मन जिंकले आणि त्याने पूर्ण लक्ष इंटरव्यूकडे देण्याचे ठरवले. आजची डेट कॅन्सल करू असे कॉल करून सांगण्याचे धैर्य इंद्रधनुष्यकडे नव्हते. शिवाय कॉल करून जे भांडण होईल ते वेगळेच त्यामुळे त्याचा परिणाम त्याच्या होणाऱ्या इंटरव्यूवर होईल हे नक्कीच. म्हणून त्याने तिला कॉल करायचे टाळले.
शेवटी त्याने घाबरत घाबरत तिला व्हाट्सॲपवर मेसेज केला की एका अपरिहार्य कारणामुळे मी आज भेटू शकत नाही. तरी मला माफ करावे. त्याने तिला हा मेसेज साडे चार वाजता पाठविला आणि निशाने हा मेसेज वाचताच तिच्या तळपायाची आग मस्तकात गेली. तिने एक आठवड्यापासून जी स्वप्ने रंगवली होती ती अचानक धुळीला मिळाली होती.
तिने त्याला याचे उत्तर विचारण्यासाठी कॉल केला पण त्याने कॉल उचलण्याचे धाडस केले नाही किंवा त्याने रिस्पॉन्स म्हणून स्वत: कॉल सुद्धा केला नाही. त्यामुळे तिला त्याचा अधिकच राग आला. तिच्या मनात ब्रेकअपचे वारे वाहू लागले.
ती आपल्या टेबलवर डोके ठेवूनच चिंताग्रस्त होती इतक्यातच तिच्या केबिनमध्ये तिला रिपोर्ट करणारा एक कलीग आला आणि तिला कंपनी हेडने मिटिंगसाठी बोलावले आहे असे सांगितले. तिने लगेच प्रसंगावधान राखून आपला लॅपटॉप घेऊन आपल्या कंपनी हेडच्या केबिनमध्ये मिटिंगला गेली.
ही अचानक बोलावलेली मिटिंग होती ज्यात अजून पण कंपनीमधील महत्त्वाचे पदाधिकारी होते. निशाची कंपनी खूप दिवसापासून एक महत्त्वाचे प्रोजेक्ट मिळावे म्हणून प्रयत्न करत होती. शेवटी ते प्रोजेक्ट काही दिवसापूर्वी निशाच्या कंपनीला भेटले होते.
हे नवीन प्रोजेक्ट फार सेन्सिटिव्ह होते कारण यात एक पण चूक मान्य नव्हती. या प्रोजेक्टला रोहित सर लीड करणार होते पण अचानक त्याच्या घरी काही न टाळता येणारे प्रॉब्लेम्स निर्माण झाले आणि त्यांना एक मोठ्या सुट्टीवर जावे लागले.
आता कंपनी समोर फार मोठा प्रश्न हा होता की आता रोहित सराच्या अनुपस्थितित हे प्रोजेक्ट कोण हॅण्डल करणार? म्हणूनच ही मिटिंग तातडीने बोलावण्यात आली. या मिटिंगमध्ये खूप विचार विनिमय झाला आणि संध्याकाळी साडे पाच वाजता एकमताने निशाचे नाव संमत झाले.
आता हे नक्की झाले की या नवीन प्रोजेक्टला निशा आणि तिची टीम लीड करणार आहे. निशाला उद्या नाही, परवा नाही तर या क्षणापासून या प्रोजेक्टला लिड करायला सांगितले. निशा मनोमन खुश झाली. ही खूप मोठी जबाबदारी तिच्या कंपनीने तिच्यावर टाकली होती पण जर तिने ही जबाबदारी योग्य हॅण्डल केली तर तिचे प्रमोशन नक्की होते. प्रमोशन पोटी नव्हे तर एखाद्या चॅलेंजप्रमाणे तिने ही जबाबदारी स्वीकारली.
अशा तर्हेने तिची मिटिंग संपली. ती आपल्या केबिनमध्ये आली. तिला खूप छान वाटत होते. तिची डेट कॅन्सल झाली याचे तिला आता काहीच वाटत नव्हते. जर डेट कॅन्सल झाली नसती तर आज मिटिंग ती अटेंड करू शकली नसती किंवा मिटिंग नंतर तिला दिलेल्या नवीन प्रोजेक्टचे काम ती आज करू शकली नसती यामुळे तिला वाटले की जे देव करतो ते चांगलेच करतो. असा ती विचार करत होती इतक्यातच तिचा ऑफिस लँडलाईन फोन खणाणला.
तो कॉल त्या कंपनीच्या कंपनी हेडचा होता. त्याने एक जबाबदारीचे काम नवीन प्रोजेक्टसाठी आजच करायला सांगितले. तिने पण आता तिची डेट कॅन्सल झाल्यामुळे तिलाही कुठे बाहेर जाण्याची घाई नव्हती म्हणून कंपनी हेडला ओके म्हटले आणि जे आजची जबाबदारीचे काम सोपवले त्याचा विचार करू लागली.
इकडे इंद्रधनुष्य प्रवास करत, ट्राफिकचा सामना करत जेमतेम सहा वाजता त्या नामांकित कंपनीच्या ऑफिसमध्ये पोहचला. त्याला एचआरने त्या काचेच्या बिल्डिंगमधील बाराव्या मजल्यावर नेले. तिथे ऑलरेडी पाच जण बसले होते आणि तो या स्पर्धेत सहावा होता. या सहा पैकी एक जण फक्त या पदासाठी नियुक्त होणार होता.
आता सहा जण तिथे ठेवलेल्या सोफ्यावर बसले होते. मग एचआरने सांगितले की एका मागोमाग एक त्यांनी केबिनमध्ये जावे. एक इंटरव्यू देऊन आला की दुसरा जाईल. दुसरा आला की तिसरा. याप्रमाणे पाचवा आला की इंद्रधनुष्य शेवटचा कॅन्डीडेट म्हणून त्या इंटरव्यू केबिनमध्ये जाईल.
इंटरव्यू सुरू झाला. एका मागोमाग एक कँडीडेट आत केबिनमध्ये जात होते. इंटरव्यू खूप वेळ घेत होते. प्रत्येकाला २० ते ३० मिनिटे लागत होते. असे करून एका मागोमाग एक जण इंटरव्यू देऊन बाहेर येत होता. असे करून चार जण इंटरव्यू देऊन बाहेर पडले.
........................................
शेवटी त्याने घाबरत घाबरत तिला व्हाट्सॲपवर मेसेज केला की एका अपरिहार्य कारणामुळे मी आज भेटू शकत नाही. तरी मला माफ करावे. त्याने तिला हा मेसेज साडे चार वाजता पाठविला आणि निशाने हा मेसेज वाचताच तिच्या तळपायाची आग मस्तकात गेली. तिने एक आठवड्यापासून जी स्वप्ने रंगवली होती ती अचानक धुळीला मिळाली होती.
तिने त्याला याचे उत्तर विचारण्यासाठी कॉल केला पण त्याने कॉल उचलण्याचे धाडस केले नाही किंवा त्याने रिस्पॉन्स म्हणून स्वत: कॉल सुद्धा केला नाही. त्यामुळे तिला त्याचा अधिकच राग आला. तिच्या मनात ब्रेकअपचे वारे वाहू लागले.
ती आपल्या टेबलवर डोके ठेवूनच चिंताग्रस्त होती इतक्यातच तिच्या केबिनमध्ये तिला रिपोर्ट करणारा एक कलीग आला आणि तिला कंपनी हेडने मिटिंगसाठी बोलावले आहे असे सांगितले. तिने लगेच प्रसंगावधान राखून आपला लॅपटॉप घेऊन आपल्या कंपनी हेडच्या केबिनमध्ये मिटिंगला गेली.
ही अचानक बोलावलेली मिटिंग होती ज्यात अजून पण कंपनीमधील महत्त्वाचे पदाधिकारी होते. निशाची कंपनी खूप दिवसापासून एक महत्त्वाचे प्रोजेक्ट मिळावे म्हणून प्रयत्न करत होती. शेवटी ते प्रोजेक्ट काही दिवसापूर्वी निशाच्या कंपनीला भेटले होते.
हे नवीन प्रोजेक्ट फार सेन्सिटिव्ह होते कारण यात एक पण चूक मान्य नव्हती. या प्रोजेक्टला रोहित सर लीड करणार होते पण अचानक त्याच्या घरी काही न टाळता येणारे प्रॉब्लेम्स निर्माण झाले आणि त्यांना एक मोठ्या सुट्टीवर जावे लागले.
आता कंपनी समोर फार मोठा प्रश्न हा होता की आता रोहित सराच्या अनुपस्थितित हे प्रोजेक्ट कोण हॅण्डल करणार? म्हणूनच ही मिटिंग तातडीने बोलावण्यात आली. या मिटिंगमध्ये खूप विचार विनिमय झाला आणि संध्याकाळी साडे पाच वाजता एकमताने निशाचे नाव संमत झाले.
आता हे नक्की झाले की या नवीन प्रोजेक्टला निशा आणि तिची टीम लीड करणार आहे. निशाला उद्या नाही, परवा नाही तर या क्षणापासून या प्रोजेक्टला लिड करायला सांगितले. निशा मनोमन खुश झाली. ही खूप मोठी जबाबदारी तिच्या कंपनीने तिच्यावर टाकली होती पण जर तिने ही जबाबदारी योग्य हॅण्डल केली तर तिचे प्रमोशन नक्की होते. प्रमोशन पोटी नव्हे तर एखाद्या चॅलेंजप्रमाणे तिने ही जबाबदारी स्वीकारली.
अशा तर्हेने तिची मिटिंग संपली. ती आपल्या केबिनमध्ये आली. तिला खूप छान वाटत होते. तिची डेट कॅन्सल झाली याचे तिला आता काहीच वाटत नव्हते. जर डेट कॅन्सल झाली नसती तर आज मिटिंग ती अटेंड करू शकली नसती किंवा मिटिंग नंतर तिला दिलेल्या नवीन प्रोजेक्टचे काम ती आज करू शकली नसती यामुळे तिला वाटले की जे देव करतो ते चांगलेच करतो. असा ती विचार करत होती इतक्यातच तिचा ऑफिस लँडलाईन फोन खणाणला.
तो कॉल त्या कंपनीच्या कंपनी हेडचा होता. त्याने एक जबाबदारीचे काम नवीन प्रोजेक्टसाठी आजच करायला सांगितले. तिने पण आता तिची डेट कॅन्सल झाल्यामुळे तिलाही कुठे बाहेर जाण्याची घाई नव्हती म्हणून कंपनी हेडला ओके म्हटले आणि जे आजची जबाबदारीचे काम सोपवले त्याचा विचार करू लागली.
इकडे इंद्रधनुष्य प्रवास करत, ट्राफिकचा सामना करत जेमतेम सहा वाजता त्या नामांकित कंपनीच्या ऑफिसमध्ये पोहचला. त्याला एचआरने त्या काचेच्या बिल्डिंगमधील बाराव्या मजल्यावर नेले. तिथे ऑलरेडी पाच जण बसले होते आणि तो या स्पर्धेत सहावा होता. या सहा पैकी एक जण फक्त या पदासाठी नियुक्त होणार होता.
आता सहा जण तिथे ठेवलेल्या सोफ्यावर बसले होते. मग एचआरने सांगितले की एका मागोमाग एक त्यांनी केबिनमध्ये जावे. एक इंटरव्यू देऊन आला की दुसरा जाईल. दुसरा आला की तिसरा. याप्रमाणे पाचवा आला की इंद्रधनुष्य शेवटचा कॅन्डीडेट म्हणून त्या इंटरव्यू केबिनमध्ये जाईल.
इंटरव्यू सुरू झाला. एका मागोमाग एक कँडीडेट आत केबिनमध्ये जात होते. इंटरव्यू खूप वेळ घेत होते. प्रत्येकाला २० ते ३० मिनिटे लागत होते. असे करून एका मागोमाग एक जण इंटरव्यू देऊन बाहेर येत होता. असे करून चार जण इंटरव्यू देऊन बाहेर पडले.
........................................