S
StoryPublisher
Guest
माझ्या फॉमीली डाक्टर
लेखक Katha Premi
डाक्टर सुधा टिपणिस आमच्या फैमिली डाक्टर, लहानपणा पासून आम्ही त्यांच्याकडे जात असो. फ़ार प्रेमळ आणि चांगला स्वभाव होता त्यांचा, अगदी एका डाक्टरला शोभेल असा. दिसायला पण त्या छान होत्या, खूब सुंदर नाहीं तरी एकदम हसतमुख आणि लोभस. त्यांचं स्मित पण खूपच गोड़ होतं, पेशंट त्यानेच अर्धा बरा व्हायचा. लहान असताना मला त्यांच्याकडे जायला कधीच भिती वाटली नाही. आम्ही त्यांना ब-याचदा सुधाताई म्हणायचो.
मी मोठा झालो तसं माझं त्यांच्याबद्दलचे आकर्षण वाढतच गेलं आणि किशोर वयात आल्यावर त्याला एक गोड़ मादक धार आली. मी आता त्यांच्या रूपाकडे आकर्षित होऊ लागलो. त्यांच्याकडे जायचा एक पण मोका मी सोड़त नसे. कोणीपण आजारी असो, मी बरोबर असायचोच.
काही वर्षापूर्वी त्यांचं घटस्फोट झालं आणि त्या आपल्या मुलाबरोबर पुण्याला जाऊन स्थाईक झाल्या. मला फ़ार वाईट वाटले. अधून मधून जेव्हा कधी पुण्याला जायचा योग यायचा, तेव्हा त्यांची भेट व्हायची .
मागच्या वर्षी मी इंजीनीयरिंग संपवून पुण्याला नोकरीला लागलो. एक भाड्याचा फ्लैट घेतला. पहलं काम हे केलं कि त्यांच्या डिस्पेंसरी वर जाऊन त्यांना भेटलो. त्यांनी एक चांगला बंगला बांधला होता आणि त्यातच बाहेरच्या एका खोलीत त्यांची डिस्पेंसरी होती.
मला पाहून त्या खूप खूश झाल्या. प्रेमाने माझ्याशी गोष्टी केल्या. मी चोरून त्यांच्या पुरत्या शरीराकडे बघत होतो. त्यांचं वय आता पंचेचाळीसच्या सुमारास होतं पण त्या चाळीसच्याच वाटत होत्या. शरीर किंचित स्थूल झालं होतं पण फ़िगर अजून तसंच आकर्षक होतं.
लहानपणी जे कळलं नाहीं ते आता मला स्पष्ट दिसत होतं. त्यांच्यामधे एक विलक्षण सेक्स अपील होतं.
मऊ चिकणी त्वचा, काहीसे रुंद आणि जाड़ भरीव कुल्हे, पदराखालून पण उभार दिसेल असे उन्नत उरोज आणि अंबाड्यात बांधलेले काळे केस ज्यांचामधे काही पांढ-या बटी दिसू लगल्या होत्या. त्या हसायच्या तेव्हा त्यांचा वरचा ओठ उघडून कमानी सारखा व्हायचा आणि त्यांचे गुलाबी मसुड़े पुरते दिसायचे. एखाद्या लहान मुली सारखं त्यांच्या त्या हसण्यावर तर मी अगदी कुर्बान झालो होतो.
लेखक Katha Premi
डाक्टर सुधा टिपणिस आमच्या फैमिली डाक्टर, लहानपणा पासून आम्ही त्यांच्याकडे जात असो. फ़ार प्रेमळ आणि चांगला स्वभाव होता त्यांचा, अगदी एका डाक्टरला शोभेल असा. दिसायला पण त्या छान होत्या, खूब सुंदर नाहीं तरी एकदम हसतमुख आणि लोभस. त्यांचं स्मित पण खूपच गोड़ होतं, पेशंट त्यानेच अर्धा बरा व्हायचा. लहान असताना मला त्यांच्याकडे जायला कधीच भिती वाटली नाही. आम्ही त्यांना ब-याचदा सुधाताई म्हणायचो.
मी मोठा झालो तसं माझं त्यांच्याबद्दलचे आकर्षण वाढतच गेलं आणि किशोर वयात आल्यावर त्याला एक गोड़ मादक धार आली. मी आता त्यांच्या रूपाकडे आकर्षित होऊ लागलो. त्यांच्याकडे जायचा एक पण मोका मी सोड़त नसे. कोणीपण आजारी असो, मी बरोबर असायचोच.
काही वर्षापूर्वी त्यांचं घटस्फोट झालं आणि त्या आपल्या मुलाबरोबर पुण्याला जाऊन स्थाईक झाल्या. मला फ़ार वाईट वाटले. अधून मधून जेव्हा कधी पुण्याला जायचा योग यायचा, तेव्हा त्यांची भेट व्हायची .
मागच्या वर्षी मी इंजीनीयरिंग संपवून पुण्याला नोकरीला लागलो. एक भाड्याचा फ्लैट घेतला. पहलं काम हे केलं कि त्यांच्या डिस्पेंसरी वर जाऊन त्यांना भेटलो. त्यांनी एक चांगला बंगला बांधला होता आणि त्यातच बाहेरच्या एका खोलीत त्यांची डिस्पेंसरी होती.
मला पाहून त्या खूप खूश झाल्या. प्रेमाने माझ्याशी गोष्टी केल्या. मी चोरून त्यांच्या पुरत्या शरीराकडे बघत होतो. त्यांचं वय आता पंचेचाळीसच्या सुमारास होतं पण त्या चाळीसच्याच वाटत होत्या. शरीर किंचित स्थूल झालं होतं पण फ़िगर अजून तसंच आकर्षक होतं.
लहानपणी जे कळलं नाहीं ते आता मला स्पष्ट दिसत होतं. त्यांच्यामधे एक विलक्षण सेक्स अपील होतं.
मऊ चिकणी त्वचा, काहीसे रुंद आणि जाड़ भरीव कुल्हे, पदराखालून पण उभार दिसेल असे उन्नत उरोज आणि अंबाड्यात बांधलेले काळे केस ज्यांचामधे काही पांढ-या बटी दिसू लगल्या होत्या. त्या हसायच्या तेव्हा त्यांचा वरचा ओठ उघडून कमानी सारखा व्हायचा आणि त्यांचे गुलाबी मसुड़े पुरते दिसायचे. एखाद्या लहान मुली सारखं त्यांच्या त्या हसण्यावर तर मी अगदी कुर्बान झालो होतो.