S
StoryPublisher
Guest
भाग ३
दुसऱ्या दिवशीच सकाळी ६ वाजता माझा मोबाईल वाजला... फोन एका 'अननोन नंबर' हून आलेला दिसत होता.मी झोपेतच 'हलो' म्हटले. त्यावर मला एक अतिशय उत्तेजित आवाज ऐकू आला - "हलो मी कृष्णन बोलतोय, कृष्णन नायर - तुमचा शेजारी." त्याबरोबर माझी झोप उडाली व चक्क 'फाटली'च की...!! "हलो" मी अतिशय खोल गेलेल्या आवाजात म्हटले... व आपलं 'प्लानिंग' कुठे चुकलं त्याचे विचारचक्र माझ्या डोक्यात वेगाने सुरु झाले... वाटलं की आता फोनवर माझी ‘मायबहिण घेईल'... त्यावर नायर म्हणाला "मी २ तासांपूर्वी म्हणजे रात्री २ वाजता 'जसबीर' भाबीशी बोललो..." मी चूप बसलो व त्याचे बोलणे ऐकू लागलो... कारण आता माझी पुन्हा एकदा 'गांड फाटून' तिची लक्तरं हातात घायची वेळ आली... हा काय बोलला असेल जसबीरशी ?
"त्यांच्याकडून तुमचा नंबर घेतला... In fact त्यांनीच मला तुमचा नंबर देऊन तुमच्याशी बोलायला सांगितलंय..." "बोला मिस्टर कृष्णन..." मी कोरडेपणाने म्हणालो "काय म्हणताय?" (च्यायला... हा 'गधा' किती सस्पेन्स झवतोय) "सॉरी हा व्हीकीभैय्या सकाळी उठवल्याबद्दल... पण मी काल रात्रभर झोपू शकलो नाही... इव्हन आता इथे फक्त साडेचारच वाजलेत पण तुम्हाला मात्र मी सकाळी-सकाळी उठवले त्याबद्दल सॉरी..." नायर म्हणाला... मी चुपचाप ऐकू लागलो.
"काय झालाय... की 'कोणीतरी' भानूला सतत फोन करून घाबरवतोय आणि ती प्रचंड घाबरली आहे... आणि मी याक्षणी इथे दुबईत आहे. मला काय करावं तेच सुचेना... पण अचानक तुमची आठवण झाली पण तुमचा नंबर नसल्यामुळे मी जसबीरभाभी'कडून तो घेतला व आता तुम्हाला 'रिपोर्ट' करतोय... काय करावं आपण आता ?" त्याने काळजीयुक्त आवाजात विचारले. "तुम्ही तो नंबर मला द्या... मी सरळसरळ तो नंबर पोलिसांना देतो व आपण त्या व्यक्तीला पकडू या..."मी म्हणालो. "सॉरी, पण आमच्या फोनला 'कॉलर आय-डी' नाहीये व भानू खूपच घाबरलेली आहे..." नायर म्हणाला. "ठीक आहे... आपण पोलिसांना 'कम्प्लेंट' देऊन टाकूया..." मी म्हणालो. "नको..." नायर भेदरलेल्या आवाजात म्हणाला "मागे एकदा आमच्या घरी चोरी झाली होती तेंव्हा आम्ही 'पोलीस कम्प्लेंट' केलेली...
पण 'माल'तर मिळाला नाहीच पण पोलिसांनी घरी सतत चकरा मारत भानूला खूपच त्रास दिला..." "मग मी काय करावे अशी तुमची अपेक्षा आहे?" मी विचारले. त्यावर - "तो 'मादरचोद' रात्री ८ च्या सुमारास फोन करतो तरी तुम्ही जरा जमल्यास त्याच्याशी बोलून त्याला धमकवा की यापुढे फोन केला तर पोलिसात 'कम्प्लेंट' करेन म्हणून!!" नायर म्हणाला "म्हणजे एका पुरुषाचा आवाज ऐकल्याने त्याला लक्षात येईल की 'यहाँ आपनी दाल नहीं गलनेवाली... ठीकाय ना ?" "ठीक आहे " मी म्हणालो " मी बघतो काय करता येईल ते..." असे म्हणून मी फोन ठेवला.
चला बचावलो... मी स्वतःशी म्हणालो पण मला आता एक प्रश्न पडला की "जर मी भानूकडे असेन तर तिला 'तो' फोन कसा येईल ?"
"सेड्रिक..." मी स्वतःशीच पुटपुटलो... मला माझ्या प्रश्नाचे उत्तर मिळाले होते. थोड्याच वेळाने जसबीरचाही फोन आला. "व्हिकी... कृष्णनचा फोन आला होता मला... भानूचा 'प्रॉब्लेम' कळला का ?" तिच्या आवाजात काळजी होती. "होय..." मी म्हणालो "पण तू काळजी करू नकोस... मी 'tackle' करतो..."
थोड्यावेळाने मी सरळसरळ 'भानू'कडे गेलो व बेल वाजवली... भानूचा नवरा नसतांना मी तिच्याकडे पहिल्यांदाच जात होतो... पण not certainly for the last time... तशी मला खात्री होती!!
"कोण?" भानूने अतिशय घाबरलेल्या आवाजात विचारले. "मी... मी विक्रम... तुमचा शेजारी... " मी म्हणालो.
दुसऱ्या दिवशीच सकाळी ६ वाजता माझा मोबाईल वाजला... फोन एका 'अननोन नंबर' हून आलेला दिसत होता.मी झोपेतच 'हलो' म्हटले. त्यावर मला एक अतिशय उत्तेजित आवाज ऐकू आला - "हलो मी कृष्णन बोलतोय, कृष्णन नायर - तुमचा शेजारी." त्याबरोबर माझी झोप उडाली व चक्क 'फाटली'च की...!! "हलो" मी अतिशय खोल गेलेल्या आवाजात म्हटले... व आपलं 'प्लानिंग' कुठे चुकलं त्याचे विचारचक्र माझ्या डोक्यात वेगाने सुरु झाले... वाटलं की आता फोनवर माझी ‘मायबहिण घेईल'... त्यावर नायर म्हणाला "मी २ तासांपूर्वी म्हणजे रात्री २ वाजता 'जसबीर' भाबीशी बोललो..." मी चूप बसलो व त्याचे बोलणे ऐकू लागलो... कारण आता माझी पुन्हा एकदा 'गांड फाटून' तिची लक्तरं हातात घायची वेळ आली... हा काय बोलला असेल जसबीरशी ?
"त्यांच्याकडून तुमचा नंबर घेतला... In fact त्यांनीच मला तुमचा नंबर देऊन तुमच्याशी बोलायला सांगितलंय..." "बोला मिस्टर कृष्णन..." मी कोरडेपणाने म्हणालो "काय म्हणताय?" (च्यायला... हा 'गधा' किती सस्पेन्स झवतोय) "सॉरी हा व्हीकीभैय्या सकाळी उठवल्याबद्दल... पण मी काल रात्रभर झोपू शकलो नाही... इव्हन आता इथे फक्त साडेचारच वाजलेत पण तुम्हाला मात्र मी सकाळी-सकाळी उठवले त्याबद्दल सॉरी..." नायर म्हणाला... मी चुपचाप ऐकू लागलो.
"काय झालाय... की 'कोणीतरी' भानूला सतत फोन करून घाबरवतोय आणि ती प्रचंड घाबरली आहे... आणि मी याक्षणी इथे दुबईत आहे. मला काय करावं तेच सुचेना... पण अचानक तुमची आठवण झाली पण तुमचा नंबर नसल्यामुळे मी जसबीरभाभी'कडून तो घेतला व आता तुम्हाला 'रिपोर्ट' करतोय... काय करावं आपण आता ?" त्याने काळजीयुक्त आवाजात विचारले. "तुम्ही तो नंबर मला द्या... मी सरळसरळ तो नंबर पोलिसांना देतो व आपण त्या व्यक्तीला पकडू या..."मी म्हणालो. "सॉरी, पण आमच्या फोनला 'कॉलर आय-डी' नाहीये व भानू खूपच घाबरलेली आहे..." नायर म्हणाला. "ठीक आहे... आपण पोलिसांना 'कम्प्लेंट' देऊन टाकूया..." मी म्हणालो. "नको..." नायर भेदरलेल्या आवाजात म्हणाला "मागे एकदा आमच्या घरी चोरी झाली होती तेंव्हा आम्ही 'पोलीस कम्प्लेंट' केलेली...
पण 'माल'तर मिळाला नाहीच पण पोलिसांनी घरी सतत चकरा मारत भानूला खूपच त्रास दिला..." "मग मी काय करावे अशी तुमची अपेक्षा आहे?" मी विचारले. त्यावर - "तो 'मादरचोद' रात्री ८ च्या सुमारास फोन करतो तरी तुम्ही जरा जमल्यास त्याच्याशी बोलून त्याला धमकवा की यापुढे फोन केला तर पोलिसात 'कम्प्लेंट' करेन म्हणून!!" नायर म्हणाला "म्हणजे एका पुरुषाचा आवाज ऐकल्याने त्याला लक्षात येईल की 'यहाँ आपनी दाल नहीं गलनेवाली... ठीकाय ना ?" "ठीक आहे " मी म्हणालो " मी बघतो काय करता येईल ते..." असे म्हणून मी फोन ठेवला.
चला बचावलो... मी स्वतःशी म्हणालो पण मला आता एक प्रश्न पडला की "जर मी भानूकडे असेन तर तिला 'तो' फोन कसा येईल ?"
"सेड्रिक..." मी स्वतःशीच पुटपुटलो... मला माझ्या प्रश्नाचे उत्तर मिळाले होते. थोड्याच वेळाने जसबीरचाही फोन आला. "व्हिकी... कृष्णनचा फोन आला होता मला... भानूचा 'प्रॉब्लेम' कळला का ?" तिच्या आवाजात काळजी होती. "होय..." मी म्हणालो "पण तू काळजी करू नकोस... मी 'tackle' करतो..."
थोड्यावेळाने मी सरळसरळ 'भानू'कडे गेलो व बेल वाजवली... भानूचा नवरा नसतांना मी तिच्याकडे पहिल्यांदाच जात होतो... पण not certainly for the last time... तशी मला खात्री होती!!
"कोण?" भानूने अतिशय घाबरलेल्या आवाजात विचारले. "मी... मी विक्रम... तुमचा शेजारी... " मी म्हणालो.