S
StoryPublisher
Guest
झिनतपासून पाच एक फूटावर इम्रान पाण्याच्या वर आला आणि पाहू लागला की सलीम कोठे आहे ते... काही क्षणांनी सलीम त्याच्यापासून जवळ जवळ पन्नास फूटावरून पाण्याचा वर आला आणि त्यांना वेडावून दाखवू लागला... पुन्हा इम्रानने त्याच्याकडे जायला पवित्रा घेतला पण झिनतने ओरडून त्याला म्हटले,
"इम्रान... जाऊ दे त्याला... येईल तो पुन्हा आपल्या जवळ...."
लांब असलेल्या सलीमला झिनतचे बोलणे ऐकू गेले आणि तो वेडावून तिला म्हणाला,
"हॅऽऽऽ... मी नाहीच येणार तुमच्या जवळ... मी चाललो.... इम्रान... मी शेवटच्या ’स्विमींग झाकुझी’ कडे चाललो... बाय!...."
असे बोलून सलीमने पाण्यात सूर मारला आणि तो नदी वळण घेत होती तिकडे पोहू लागला... तो कोठे चाललाय हे झिनतला कळले नाही तेव्हा तिने तिच्या जवळ येणाऱ्या इम्रानला विचारले,
"तो कोठे चालला म्हणाला?... कळले नाही मला..."
"तो ना... नदीच्या त्या वळणाच्या पुढे गेले की नदी खूपच नागमोडी वळणे घेत जाते... त्याने नागमोडी वळणावर नदीच्या कडेला काही कुंड तयार झाले आहेत... झाकुझी टब सारखे... त्या कुंडात पडून राहिले की एकदम झाकुझीमध्ये बसल्यासारखे वाटते... म्हणून आम्ही त्याला झाकुझी टब म्हणतो..." इम्रान तिच्या जवळ येत म्हणाला.
"हंम्म्म... इंटरेस्टींग!... मग तो त्या ’झाकुझी टबकडे’ गेला आहे का?...." झिनत हसून त्याला म्हणाली.
"हो... खूप पुढे पोहत गेलो की सगळ्यात शेवटी जो कुंड लागलो तो जरा मोठा आहे... एखाद्या स्विमींग पूलसारखा.... म्हणून आम्ही त्याला ’स्विमींग झाकुझी’ म्हणतो... त्यात पडून रहायला खूप मजा वाटते!... खास करून आम्ही जेव्हा....," इतके बोलून इम्रान थोडा थांबला आणि ओशाळत म्हणाला, "आम्ही जेव्हा अंडरवेअर काढून ’मोकळे’ असतो तसे त्यात डुंबायला मजा वाटते!..."
"हंम्म्म.... आणि कोणी पाहिले तर तेथे?"
"सांगितले ना... कोणीही येत नाही येथे... आणि ते झाकुझी कुंड असे आहेत की आजुबाजुला कोणालाही ते दिसत नाही... एकदम वर येवून कोणी पाहिले तरच कळते की आत कोणीतरी आहे..." इम्रान चावटपणे हसत म्हणाला.
"अच्छा!... म्हणून तुम्ही त्या प्रायव्हसीचा चांगला फायदा घेता... छान!" झिनत हसत म्हणाली....
"हो!... आता मी पण जातो तेथे... तुला यायचे का, अम्मी?..." इम्रान तिला म्हणाला.
"नको रे बाबा... मला येथेच डुंबायला मजा वाटते..." झिनतने त्याला नकार देत म्हटले.
"चल ना, अम्मी... बघ तरी कसे आहेत ते झाकुझी टब... तुला मजा वाटेल..." इम्रानने तिला येण्याची गळ घातली...
"अरे नको रे... इतक्या लांब पोहून मी दमून जाईल... मला पोहायची सवय नाही आता..." झिनतने अगतिकपणे म्हटले...
"मग आपण पहिल्या झाकुझीमध्ये जाऊया... त्या वळणावरून पुढे गेले की लगेच लागतो..." इम्रान तिला वळणाच्या दिशेने बोट दाखवत म्हणाला...
"ठिक आहे...," झिनतने काही क्षण विचार करत म्हटले, "तू हो पुढे... मी येथे थोड्या वेळाने... मला जरा वेळ येथेच डुंबत राहू दे..."
"ओके!... मी जातो पुढे... तिकडे आलीस की मला आवाज दे... तुला सापडणार नाहीत ते कुंड..."
असे बोलून इम्रानने नदीच्या वळणाच्या दिशेने सूर मारला आणि तो पोहत तिकडे जावू लागला... बघता बघता तो त्या वळणावर पोहचला आणि दिसेनासा झाला... झिनत तेथेच थोडा वेळ डुंबत राहिली...
"इम्रान... जाऊ दे त्याला... येईल तो पुन्हा आपल्या जवळ...."
लांब असलेल्या सलीमला झिनतचे बोलणे ऐकू गेले आणि तो वेडावून तिला म्हणाला,
"हॅऽऽऽ... मी नाहीच येणार तुमच्या जवळ... मी चाललो.... इम्रान... मी शेवटच्या ’स्विमींग झाकुझी’ कडे चाललो... बाय!...."
असे बोलून सलीमने पाण्यात सूर मारला आणि तो नदी वळण घेत होती तिकडे पोहू लागला... तो कोठे चाललाय हे झिनतला कळले नाही तेव्हा तिने तिच्या जवळ येणाऱ्या इम्रानला विचारले,
"तो कोठे चालला म्हणाला?... कळले नाही मला..."
"तो ना... नदीच्या त्या वळणाच्या पुढे गेले की नदी खूपच नागमोडी वळणे घेत जाते... त्याने नागमोडी वळणावर नदीच्या कडेला काही कुंड तयार झाले आहेत... झाकुझी टब सारखे... त्या कुंडात पडून राहिले की एकदम झाकुझीमध्ये बसल्यासारखे वाटते... म्हणून आम्ही त्याला झाकुझी टब म्हणतो..." इम्रान तिच्या जवळ येत म्हणाला.
"हंम्म्म... इंटरेस्टींग!... मग तो त्या ’झाकुझी टबकडे’ गेला आहे का?...." झिनत हसून त्याला म्हणाली.
"हो... खूप पुढे पोहत गेलो की सगळ्यात शेवटी जो कुंड लागलो तो जरा मोठा आहे... एखाद्या स्विमींग पूलसारखा.... म्हणून आम्ही त्याला ’स्विमींग झाकुझी’ म्हणतो... त्यात पडून रहायला खूप मजा वाटते!... खास करून आम्ही जेव्हा....," इतके बोलून इम्रान थोडा थांबला आणि ओशाळत म्हणाला, "आम्ही जेव्हा अंडरवेअर काढून ’मोकळे’ असतो तसे त्यात डुंबायला मजा वाटते!..."
"हंम्म्म.... आणि कोणी पाहिले तर तेथे?"
"सांगितले ना... कोणीही येत नाही येथे... आणि ते झाकुझी कुंड असे आहेत की आजुबाजुला कोणालाही ते दिसत नाही... एकदम वर येवून कोणी पाहिले तरच कळते की आत कोणीतरी आहे..." इम्रान चावटपणे हसत म्हणाला.
"अच्छा!... म्हणून तुम्ही त्या प्रायव्हसीचा चांगला फायदा घेता... छान!" झिनत हसत म्हणाली....
"हो!... आता मी पण जातो तेथे... तुला यायचे का, अम्मी?..." इम्रान तिला म्हणाला.
"नको रे बाबा... मला येथेच डुंबायला मजा वाटते..." झिनतने त्याला नकार देत म्हटले.
"चल ना, अम्मी... बघ तरी कसे आहेत ते झाकुझी टब... तुला मजा वाटेल..." इम्रानने तिला येण्याची गळ घातली...
"अरे नको रे... इतक्या लांब पोहून मी दमून जाईल... मला पोहायची सवय नाही आता..." झिनतने अगतिकपणे म्हटले...
"मग आपण पहिल्या झाकुझीमध्ये जाऊया... त्या वळणावरून पुढे गेले की लगेच लागतो..." इम्रान तिला वळणाच्या दिशेने बोट दाखवत म्हणाला...
"ठिक आहे...," झिनतने काही क्षण विचार करत म्हटले, "तू हो पुढे... मी येथे थोड्या वेळाने... मला जरा वेळ येथेच डुंबत राहू दे..."
"ओके!... मी जातो पुढे... तिकडे आलीस की मला आवाज दे... तुला सापडणार नाहीत ते कुंड..."
असे बोलून इम्रानने नदीच्या वळणाच्या दिशेने सूर मारला आणि तो पोहत तिकडे जावू लागला... बघता बघता तो त्या वळणावर पोहचला आणि दिसेनासा झाला... झिनत तेथेच थोडा वेळ डुंबत राहिली...