मृण्मयी - करिअर वूमन

[StoryPublisher]

मृण्मयी - करिअर वूमन

"मॅडम... मेरी रिक्शा मे बैठने की जगा तो बाकी रिक्शा के जैसी ही है... आप के ईस मॅडम को 'निचे का सामान' कम करने को बोलो... वो अगर कम होता तो आप तिनो आराम से बैठ सकती थी..."

रिक्षावाला ड्रायव्हरचे ते वाक्य ऐकून कल्याणी अवाक झाली! ती आश्चर्याने तोंडाचा आ वासून त्या ड्रायव्हरकडे तर कधी रिटाकडे तर कधी माझ्याकडे बघायला लागली... त्याचे ते वाक्य ऐकून रिटाचीही तशीच रिॲक्शन होती आणि ती सुद्धा कधी ड्रायव्हरकडे तर कधी कल्याणीकडे तर कधी माझ्याकडे बघत होती...

सगळ्यात मोठा शॉक मला लागला होता! आश्चर्याने वासलेल्या तोंडावर हात ठेवून मी माझा धक्का सहन करत होती... त्या ड्रायव्हरने म्हटलेले ते वाक्य... 'मला' उद्देशून होते! तो इशारा करत होता ते 'निचे का सामान' म्हणजे माझा 'बॉटम' होता!... स्पष्ट शब्दात सांगायचे म्हणजे तो माझ्या डेरेदार नितंबाला उद्देशून म्हणाला होता की 'माझे नितंब जर छोटे असले असते तर आम्ही तिघी रिक्षात आरामात बसू शकलो असतो'...थ्था

माझ्या 'बॉटम'बद्दल म्हणजेच माझ्या 'नितंबा'बद्दल इतके स्पष्टपणे, इतके धडधडीत, इतके रोखटोक आजपर्यंत कोणीही कधी काही ले नव्हते की कोणी कधी इतके बिनधास्त कॉमेंट केले नव्हते... मी कधी स्वप्नातही कल्पना केली नव्हती की माझ्या वरील अंगाच्या मानाने चांगलेच मोठे असलेल्या माझ्या नितंबाबद्दल कोणी परकी व्यक्ती, आणि तीही पुरुष व्यक्ती असे काही अपमानकारक कॉमेंट्स करेल... माझ्यासाठी ती खुपच लाजिरवाणी गोष्ट होती! त्या थर्ड-क्लास रिक्षा ड्रायव्हरने माझ्या मैत्रिणींसमोर माझ्या बॉटमचा उल्लेख करून माझा पाण.उतारा केला होता! मला असे वाटू लागले की तिथेच धरणीकंप व्हावा आणि मला तिने पोटात घ्यावे किंवा तेथून धूम ठोकून पळुन जावे म्हणजे त्या सगळ्यांच्या नजरेसमोरून मी गायब होईल...

मी विचार करू लागले की 'यार, माझा काय दोष होता???' की त्या नालायक ड्रायव्हरने माझ्या बॉटमचा उल्लेख करावा???...

तो विकएंड सुटटीचा दिवस होता आणि मी आमच्या सोसायटीतील माझ्या दोन मैत्रिणी, रिटा आणि कल्याणीबरोबर शॉपिंग मॉलमध्ये गेली होते... दुपारी जाताना आम्ही बूक केलेल्या उबेर टॅक्सीने गेलो होतो पण संध्याकाळी मॉलमधुन येताना ट्राफिकची वे असल्याने तेथे टॅक्सीज अवेलेबल नव्हत्या म्हणून नाईलाजाने आम्ही रिक्षात बसलो... शॉपिंग करून आणि फिरून आम्ही खरे तर सगळ्याजणी दमलेलो होतो तेव्हा टॅक्सीत आरामात बसून आम्ही रिलॅक्स होवू असे आम्हाला वाटले होते. पण आमचे नशीब जोरावर नव्हते त्यामुळे आम्हाला टॅक्सी मिळाली नाही आणि म्हणून म्हटले तर नाखुशीने आम्ही रिक्षात बसून निघालो.

आम्हा तिघींमध्ये रिटा माझ्याच वयाची, म्हणजे ३२ वर्षाची आहे आणि कल्याणी आमच्यापेक्षा २ वर्षाने तरुण आहे. आम्हा तिघींत कल्याणी सगळ्यात स्लिम आणि बारीक आहे, जिने आज थ्री-फोर्थ जीन्स घातली होती आणि स्लिव्हलेस टॉप घातला होता. तिच्यापेक्षा किंचित हेल्दी रिटा आहे, जिने आज वन-पिस मिडी ड्रेस घातला होता... आम्हा तिघींत सगळ्यात जास्त हेल्दी मीच होते पण म्हटले तर मी पण स्लिमच होती. आज मी लो-वेस्ट जीन्स घातली होती आणि त्यावर टि-शर्ट घातला होता. रिक्षात आधी रिटा शिरून बसली आणि तिच्या मागे मी आत शिरले. मी बसल्यावर कल्याणी मला ढकलुन आत बसली. म्हणजे मी आत त्या दोघींच्या मध्ये 'सॅन्डविच' होवून बसली होती.

आम्ही जसे आत बसलो तसे रिक्षा ड्रायव्हरने रिअर विव्हू मिरर असा ॲडजस्ट केला की त्यातून तो आम्हा तिघींचे अंग बघू शकत होता तर किंचित खाली वाकून तो आमचे चेहरेही न्याहाळू शकत होता... आम्ही रस्त्याला लागल्यानंतर तो ड्रायव्हर मिररमधुन आम्हाला न्याहाळायला लागला होता आणि ते पाहून आम्हाला त्याचा राग येवू लागला होता. पण आम्ही तिघींनी त्याच्याकडे दुर्लक्ष केले आणि गप्पा मारण्यात बिझी झालो...

एप्रिल महिन्याच्या संध्याकाळची गरमी अशी होती की आम्ही घामेजलो होतो. तेव्हा अस्वस्थ होवून अध्ये मध्ये आम्ही प्रत्येकजण टिश्यूने कधी चेहरा पुसत होतो तर कधी मानेचा तर गळ्याचा घाम पुसून घेत होतो... आम्ही घाम पुसायला लागलो की तो रिक्षा ड्रायव्हर टकामका मिररमधुन आम्हाला बघायचा... घाम पुसताना आमचे हात वर-खाली व्हायचे, ज्याने त्याला आमच्या काखेतला भाग तर ऊभारांची हालचाल न्याहाळायला मिळायची... पण ना आम्ही आमच्या हालचाली थांबवू शकत होतो ना तो आम्हाला न्याहाळायचे थांबवत होता... कधी एकदा आम्ही आमच्या सोसायटीत पोहचतो असे आम्हाला झाले होते...

शेवटी आम्ही आमच्या सोसायटीत पोहचलो आणि जशी रिक्षा थांबली तसे पटापटा खाली उतरलो. पहिली उतरलेल्या कल्याणीने रिक्षा ड्रायव्हरला किती भाडे झाले ते विचारले आणि मिटर न बघताच त्याने भाडे सांगितले, जे ऐकून आम्ही अवाकच झालो! त्याने नेहमीपेक्षा जवळ जवळ डबल भाडे लावले होते... एक तर गरमीत दमुन भागुन आम्ही वैतागलेल्या होतो, त्यात त्याच्या रिक्षात दाटीवाटीने बसून रस्त्यातील खाच-खळग्याचे धक्के सहन करून आमची अंगे खिळखिळीत झाली होती. आणि त्यात वर हा डबल भाडे मागत होता. त्यामुळे कल्याणीची सटकली आणि ती भाड्यावरून त्याच्याशी हुज्जत घालु लागली...

 

[StoryPublisher]

कल्याणी तसेही स्पोर्टस वूमन होती तेव्हा वाद-विवादात ती पुढेच असायची... त्यात रिटाही त्यांच्या वादात सामील झाली आणि दोघीही त्या ड्रायव्हरशी हुज्जत घालु लागल्या... रिक्षात दाटीवाटीने बसल्यावर मला मोबाईलमध्ये व्हाट्सॲप वगैरे चेक करता आले नव्हते म्हणून जेव्हा आम्ही रिक्षातुन उतरलो होतो तेव्हाच मी बाजुला ऊभी राहून माझा मोबाईल चेक करायला लागले होते... मला कल्पना होती की कल्याणीने त्याच्याशी हुज्जत घालायला सुरुवात केली होती आणि रिटाही तिच्याबरोबरीने त्या वादात सामील झाली होती... मी माझे लक्ष मोबाईलवर तर माझे कान त्यांच्या वादावर ठेवले होते... आता त्या दोघी त्याच्याशी वाद घालत होत्या आणि त्या दोघीही तश्या डॅशिंग होत्या तेव्हा मी तिसरी त्यांच्यात सामील व्हायची गरज नव्हती म्हणून मी बाजुला मोबाईल बघत ऊभी होते...

कल्याणीने शेवटी वैतागुन त्याच्यावर डाफरत म्हणाली, "भाईसाब... आपके रिक्षा में एसी नही है... स्पेस नही है... हम तीन लोग भी ठिक से बैठ नही पा रहे थे... फिर भी आत इतना भाडा बोल रहे हो... जो एसी टॅक्सी से भी ज्यादा है..."

आणि तेव्हाच अचानक त्या नालायक रिक्षा ड्रायव्हरने मला उद्देशून ती कॉमेंट्स मारली!

"आप के ईस मॅडम को 'निचे का सामान' कम करने को बोलो... वो अगर कम होता तो आप तिनो आराम से बैठ सकती थी..."

त्याच्या शेवटच्या वाक्याने आम्हा तिघींची बोलतीच बंद झाली! कल्याणीने मुकाट्याने तो मागत होता ते भाडे त्याच्या हातावर टेकवले आणि आम्ही तिघी त्याच्याकडे न पहाता आमच्या सोसायटीत चालायला लागलो...

मला इतके लाजिरवाणे वाटत होते की माझ्यामुळे माझ्या मैत्रिणींना त्या वादात माघार घ्यावी लागली होती आणि त्यांना त्या वादात हार पत्करावी लागली होती. माझा बॉटम... माझे विशाल नितंब... ज्याचा मला खुप अभिमान होता... त्याचा उल्लेख करून त्या रिक्षा ड्रायव्हरने आमची बोलती बंद केली होती... आम्ही तिघी काहीही न बोलता शांतपणे चालत राहिलो... त्या ड्रायव्हरचे ते वाक्य सतत माझ्या डोक्यात घुमत होते... आता आम्ही वळुन चालत असताना मला असे वाटायला लागले की त्या ड्रायव्हरची नजर माझ्या बॉटमवरच खिळलेली असावी... मॉलच्या बाहेर त्याने आम्हाला पाहिले आणि आम्ही रिक्षात बसलो त्या काही क्षणातच जर त्याने माझे डेरेदार नितंब मार्क केले होते तर आता मी तर धडधडीतपणे त्याच्याकडे पाठ करून माझे नितंब त्याच्या नजरेसमोर नाचवत चालली होते...

अचानक मला माझ्या दोन्ही मांड्यांमध्ये ओलसरपणा जाणवायला लागला!... मी माझ्या मनाची भोळी समजुन करुन घेवू लागली की तो ओलसरपणा घामाने होत आहे... पण माझ्या सुप्त मनाला पक्की खात्री होती की माझ्या मांड्यांमधील ओलसरपणा घामाचा नाही तर माझ्या 'योनीरसाचा' होता... त्याची जाणीव झाली आणि माझे पाय लटपटायला लागले... माझ्या गुढग्यातले अवसान जणू गळायला लागले... त्या ड्रायव्हरने माझ्या नितंबाचा उल्लेख करून माझा पाण.उतारा केला होता आणि माझ्या त्या अपमानाचा इफेक्ट माझ्या शरीरावर असा 'अजबरित्या' व्हायला लागला होता...

ही गोष्ट मला पुन्हा पुन्हा विचार करायला भाग पाडू लागली की असे जेव्हा कोणी थर्ड क्लास व्यक्ती माझ्याबद्दल असे अपमानकारक, माझी निंदा-नालस्ती करणारी भाषा वापरते तेव्हा त्याने माझी 'उत्तेजना' वाढते... माझी ती उत्तेजना माझ्या योनीरसाच्या रुपाने बाहेर पडते ज्याने माझी खात्री होते की माझ्या अंगाबद्दल असे कोणी काही बोलले की माझ्या मनाला सुप्तपणे बरे वाटते आणि मी 'कामोत्तेजित' होते... माझ्या गोऱ्या सेक्सी अंगाचा मला जो अभिमान आहे, ज्याचा उल्लेख जेव्हा कोणी थर्ड-क्लासपणे करतो तेव्हा माझे अंग उत्तेजित होवून त्याला प्रतीसाद देते... मला एक वेगळीच कामोत्तेजना त्याने जाणवते आणि मी पाझरायला लागते... असे मला का होते माहीत नाही पण मग मला ते हवेहवेसे वाटते... माझ्या एका मनात अश्या थर्ड-क्लास लोकांमुळे किळसही निर्माण होते आणि दुसऱ्या सुप्त मनात एक अनामिक उत्तेजना जाणवून मला ते आवडायला लागते...

**********

 

[StoryPublisher]

अरे, मी माझा परिचय करून द्यायला विसरलेच!...

माझे नाव मॄण्मयी... रहाते मुंबईमध्ये... मुंबईत एका सुखवस्तु कुटुंबात जन्म झाल्याने आणि मुंबईसारख्या मेगा-सिटीमध्ये लहानाची मोठी व शिक्षण झाल्याने मी आजची मॉडर्न लेडी आहे... मी एम.बी.ए. केले आणि २५ व्या वर्षी एका प्रायव्हेट कंपनीत सेल्स डिपार्टमेंटमध्ये ज्युनीअर पोजीशनवर जॉईन केले. २९व्या वर्षी आमच्या ओळखीच्या सर्कलमधील एका मुलाबरोबर माझे अरेंज मॅरेज झाले... लग्नानंतर २ वर्षाने मला एक मुलगा झाला... आज मी ३३ वयाची आहे जस्ट ७/८ वर्ष कामाच्या अनुभवावरून आणि प्युअरली माझ्या टॅलेन्टमुळे काही सिनीअर लोकांना मागे टाकुन मी ह्या प्रायव्हेट कंपनीत सेल्स डिपार्टमेंट हेड झाली आहे...

मी पुर्णपणे 'करिअर वूमन' आहे... स्वभावाने मी थोडी ॲरोगंट म्हटले तरी चालेल अशी आहे. माझे काम, माझे प्रोफेशनल टारगेट्स ह्याच्या पुढे मला इतर कोणाची किंमत वाटत नाही. माझी टारगेट साध्य करायला मी माझ्या टिमला भाग पाडते आणि त्यासाठी मी त्यांच्यावर सतत प्रेशर टाकत असते. त्यामुळे मी एक सेल्फ सेंट्रिक लेडी म्हणून जास्त ओळखली जाते...

माझी ऊंची ५ फूट ६ इंच आहे... अंगाने म्हटले तर स्लिम किंवा हेल्दी म्हणता येईल... मी ३६ साईजची ब्रा आणि ४० साईजची पॅन्टी वापरते त्यावरून तुम्हाला माझ्या फिगरची कल्पना येईल... चेहऱ्यावर मी इंडिअन स्टाईल भरपूर मेकप करते. जॉब जॉईन करायच्या आधी मी जास्त मेकप करत नसे पण सेल्स फिल्डमध्ये आल्यानंतर माझ्या लक्षात आले की ह्या फिल्डमध्ये सक्सेस मिळवण्यासाठी तुम्ही वेल ड्रेस्ड असायला हवे आणि तुम्हाला आवडो अगर न आवडो पण तुम्ही छान मेकप करून जास्त अट्रॅक्टिव दिसायला हवे... तेव्हा मग मी हळु हळु स्वत:ला एक सिंपल मेकप करणारी व साधारण कपडे घालणारी मुलगी ते भरपूर मेकप करणारी वेल ड्रेस्ड प्रोफेशनल लेडी असे ट्रान्सफॉर्म केले होते...

चेहऱ्यावरील मेकपमध्ये मी डोळ्यावर जास्त भर देते... तसेही माझे डोळे टपोरे आणि लक्षवेधक आहेत आणि त्यावर मी लॉन्ग आयलॅश लावते. त्याचबरोबर मी आय-लाईनर वापरते आणि मस्कऱ्याबरोबर आय-शॅडो वापरते... अश्या तऱ्हेने मी डोळ्याभोवती माझ्या स्किनच्या रंगाच्या शेडची किंचित डार्क टोन तयार करते जी मी घातलेल्या ड्रेसच्या कलरशी शक्य तितकी मॅचिंग असते...

माझे केस जास्त भरघोस नाहीत की जास्त पातळ नाहीत... ते मी मिडीयम लांबीचे किंचित कर्ली असे ठेवते... ९०च्या दशकातली माधुरी दिक्षित जर तुम्हाला आठवत असेल तर तिच्यासारखी माझी हेअर-स्टाईल आज आहे... कानात मी लांब आणि मोठे इअरींग्ज घालते... त्याला मॅचिंग असे गळ्यात नेकलेस, हार किंवा माळ घालते. पण मी नाकात काही घालत नाही. तसे मी एखाद्या धार्मिक समारंभासाठी जर साडी नेसून नटले तर नाकात नथनी घालते पण इतर वेळी मी नाकात एखादी रिंग किंवा हिऱ्याची फुली वगैरे काही घालत नाही... मला आपले उगीच असे वाटते की नाकात काही घातले तर ते एकदम चीप वाटते, एखाद्या लो क्लास बाईसारखे. म्हणून मी काही घालत नाही...

माझा नवरा चांगला रोमॅन्टिक आहे आणि त्यामुळे आम्ही भरपूर रोमान्स करत सेक्सचा आनंद घेतो... लग्नानंतर दोन वर्षे मी नवऱ्याबरोबर पुरेपूर सेक्सची मजा करुन सुख घेतले... पहिली दोन वर्षे मुल ठेवायचे नाही असे आम्ही ठरवले होते. पण प्रेग्नंसी टाळण्यासाठी मी आय-पिल किंवा इतर काही घेण्याच्या भानगडीत पडले नाही तर नवऱ्याला कंडोम लावायला सांगायचे. तेव्हा सेफ पिरिअडमध्ये आम्ही विदाऊट कंडोम सेक्स करत असे तर अनसेफ पिरियडमध्ये तो कंडोम लावायचा... कंडोम लावून सेक्स करण्यात ना त्याला मजा वाटायची ना मला ते आवडायचे... पण दोन वर्षे तरी मुल नको म्हणून आम्ही पाळत होतो... दोन वर्षानंतर आम्ही मुल ठेवले आणि मुलगा झाल्यानंतर पुन्हा सेक्सची पुरेपूर मजा घ्यायला लागलो...

आता अजुन ५ वर्षे तरी आम्हाला दुसरे मुल नको होते आणि आम्ही दोघेही आपापल्या प्रोफेशनल करिअरवर लक्ष केंद्रित करायचे ठरवले होते! त्यामुळे आता आमच्यातला सेक्स आता पुर्वीसारखा घडत नव्हता. तसेही ऑफिसमधुन दमुन भागून आल्यावर आणि मुलाचे करण्यात माझी एनर्जी ड्रेन होत होती तेव्हा आम्हाला सेक्ससाठी म्हणावा तसा वेळ मिळत नव्हता. नंतर मी मुलासाठी आयाही ठेवली पण करीअरमध्ये प्रोग्रेस करण्याच्या ॲम्बिशनमुळे माझे लक्ष सेक्सवरून डायव्हर्ट झाले होते... त्यामुळे कधी माझा सेक्सचा मूड असला की माझा नवरा दमलेला असतो तर कधी त्याचा मूड असला की मी थकव्याने मूड मध्ये नसते. अर्थात, त्याबद्दल आमची एकमेकांबद्दल काही तक्रार नसते आणि आम्ही दोघेही एकमेकांना समजुन घेतो.

इन फॅक्ट, माझा नवरा इतका अंडरस्टॅन्डिंग आहे की त्याने माझ्या सेल्फ प्लेजरसाठी मला एक 'डिल्डो' आणून दिला. मग जेव्हा केव्हा माझा मूड असतो आणि तो अवेलेबल नसतो तेव्हा मी डिल्डो वापरून स्वत:ची कामतृप्ती करून घेते... ऑफकोर्स, खऱ्या लंडाची सर त्या डिल्डोला येत नाही! जरी त्याचा वापर करून मी स्वत:ला तृप्त करत असले तरी मी माझ्या नवऱ्याचा लंड मिस करत असते... मग कधी कधी माझ्या भावना खुप अनावर होतात आणि नवऱ्याचा लंड खुप हवाहवासा वाटतो. पण तो अवेलेबल नसतो आणि डिल्डो वापरण्याचा मूड नसतो. तेव्हा मग कधी कधी असे वाटते की कोणा परक्या पुरुषाचा लंड घ्यावा आणि कामतृप्त व्हावे... डिल्डो योनीत घालुन स्वत:ची तृप्ती करून घेताना मी अनेकदा डोळे मिटुन माझ्या नवऱ्याचा नाही तर इतर कोणा परक्या पुरुषाचा लंड इमॅजिन करून माझी योनी शांत केली आहे...

अर्थात, ती फक्त माझी फॅन्टसी होती, माझी स्वप्न-कल्पना होती, माझ्या योनीतली खाज शमवायची एक पळवाट होती... प्रत्यक्षात कोणा परक्या पुरुषाचा लंड माझ्या योनीत घ्यायचा विचार मी कधी केला नाही. पण मग माझ्या आयुष्यात असे काही घडले की तीच ती माझी फॅन्टसी अश्या अनपेक्षित प्रकरणाने पुरी झाली, ज्याची मी स्वप्नातही कल्पना केली नव्हती!

**********

 

[StoryPublisher]

"ओके मॅडम... आप का ठिकाणा आ गया..." टॅक्सी ड्रायव्हरने टॅक्सी थांबवत मला म्हटले.

मी टॅक्सीच्या काचेतुन बाहेर पाहिले तर एक ४/५ मजल्याची जुनाट बिल्डिंग दिसली. रस्त्यावरील लाईटचा प्रकश अंधुक होता त्यामुळे सगळे स्पष्ट दिसत नव्हते. मी बिल्डिंगच्या एंटरन्सच्या वर नीट निरखुन पाहिले तेव्हा मला बोर्ड दिसला 'भावना गेस्ट हाऊस'... मला येथेच जायचे होते तेव्हा मी बरोबर ठिकाणी आली आहे ह्याची मला खात्री झाली!

मी टॅक्सी ड्रायव्हरला ५०० रुपयाची नोट दिली आणि माझी हॅन्ड बॅग व पर्स उचलुन मी दरवाजा उघडुन बाहेर पडू लागले.

"मॅडम... ३५० रुपया भाडा हो गया... लेकीन मेरे पास चेंज नही है..." टॅक्सी ड्रायव्हरने मला म्हटले.

"कोई बात नही... बाकी तुम रख लो..." मी त्याला म्हटले आणि टॅक्सीचा दरवाजा बंद केला. वळुन मी चालायला लागणार इतक्यात त्याने मला हाक मारली,

"मॅडम, एक मिनिट..."

"बोलो क्या है?" मी किंचित त्रासिकपणे त्याला विचारले.

"एक बात पुछू? आप गुस्सा तो नही होंगे??" त्याने संभ्रमात विचारले.

"क्या पुछना है?... जल्दी बोलो..." मी घाईत त्याला विचारले.

"वैसे तो मुझे कुछ लेना देना नही है... पर आप इस गेस्ट हाऊस में जा रही है... इसलिये ताज्जुब हो रहा है... दिखने में तो आप भले घर की लगती है... फिर इस फालतू गेस्ट हाऊस में आप किसलिये जा रही है? सब कुछ ठिक है ना??" त्याने किंचित काळजीच्या स्वरात विचारले.

"हां... सब कुछ ठिक है... शुक्रिया पुछने के लिये!..." कोऱ्या चेहऱ्याने त्याला उत्तर देवून मी त्याच्याकडे पाठ फिरवली आणि त्या भावना गेस्ट हाऊसच्या पायऱ्या चढायला लागले...

पायऱ्या चढुन मी गेस्ट हाऊसच्या दरवाज्याजवळ आले तसे अंधारातुन एक महाकाय आकृती पुढे आली आणि मी दचकले! तो एक तर सिक्युरिटी गार्ड असावा किंवा गेस्ट हाऊसचा मालक तरी... पहाडासारखा तो दरवाजा अडवून ऊभा होता आणि मख्खपणे माझ्याकडे पहात होता. अंधुकश्या प्रकाशात आमची नजरानजर झाली आणि त्याची भेडक नजर पाहून माझ्या अंगातुन भितीची एक शिरशिरी खालुन वर गेली...

"किसके साथ आयी हो??"

"एक्सक्युज मी??" मी पॉलिश्ड इंग्लिशमध्ये आश्चर्याने त्यालाच विचारले.

"तुम्हे यहां पहले कभी नही देखा... और मुझे किसीने बताया नही के कोई नई लडकी आ रही है... तुम्हारे साथ कौन है??... शंकर? टोनी?? या अस्लम??"

"मै समझी नही आप क्या पुछ रहे है?? मै यहां 'मिटिंग' के लिये आयी हुं..." मी गोंधळुन म्हटले.

"हां... हां... यहां सभ ऊसी मिटिंग के लिये आती है... चुदवाने की... रंडी साली!" तो माझ्यावर डाफरत म्हणाला..

त्याचे वाक्य ऐकून मी सुन्न झाले! तो मला 'रंडी साली' म्हणाला??... तो मला 'रांड' समजला???... ओह नो!!... त्याला मी काय 'चिप प्रॉस्टिट्युट' वाटली की काय???

"हे, सुनिये..." मी त्याला जाब विचारायला जाणार इतक्यात त्याच्या मागचा दरवाजा उघडला आणि एक जोडपे बाहेर पडले.

त्या जोडप्यातील पुरुष हा मध्यमवयीन होता आणि ती मुलगी एकदम तरुणी होती. तिच्या कपड्यावरून वाटत होते की ती 'लो-क्लास' होती... तिच्या कंबरेत हात घालुन तो तिला कवेत घेवून हसत-खिदळत बाहेर पडला. त्या पुरुषाची माझ्यावर नजर पडली आणि तो किंचित थबकला... वासनामय नजरेने तो मला वरुन-खाली निरखू लागला आणि शीळ घालुन त्याने त्या सिक्युरिटीला विचारले,

"नया माल है क्या?? ये मिलेगी क्या??..." नजरेनेच त्या पुरुषाने माझे कपडे फाडुन माझ्यावर रेप करायला सुरुवात केली आणि त्याच्या वासनांध नजरेने माझ्या जीवाची घालमेल झाली!

 

[StoryPublisher]

"सेठ... निकलो यहां से... कल बात करेंगे..." त्या सिक्युरिटीने त्या जोडप्याला घालवून दिले आणि तो माझ्याकडे पहायला लागला...

आणि पटकन माझ्या डोक्यात ट्युब लाईट पेटली!

म्हणूनच तो टॅक्सी ड्रायव्हर मला काळजीच्या स्वरात विचारत होता की मी ह्या गेस्ट हाऊसमध्ये कशाला चाललीय??... त्या हरामखोर 'सागर कदम' ने हे चिप गेस्ट हाऊस निवडले होते, जेथे त्याच्यासारखे फालतू पुरुष 'लो-क्लास' बायकांना आणून त्यांच्याबरोबर मजा करतात... अश्या फालतू ठिकाणी त्याने मला आजच्या रात्री, ३१ डिसेंबरच्या रात्री, बोलवून तो माझा अपमान करत होता, तेव्हा त्याला भेटायला आत जावे की मागे फिरावे असा मी विचार करू लागले...

पण खरे सांगायचे तर 'मागे फिरायचा' पर्याय माझ्याकडे नव्हताच!... माझ्याकडे एकमेव पर्याय होता आणि तो म्हणजे कदमला भेटायला आत जाणे!

मी संभ्रमात ऊभी होते आणि तो सिक्युरिटी गार्ड हाताची घडी घालून माझा रस्ता अडवून ऊभा होता. तेवढ्यात आतुन अजुन एक पुरुष बाहेर आला आणि माझ्याकडे पाहून दात विचकत मला विचारू लागला,

"आप कदम को मिलने आयी है ना??"

"हं?... ह... हां... येस्स..." मी किंचित गोंधळुन उत्तर दिले.

"इसे अंदर आने दो... आईये मॅडम..." त्या पुरुषाने सिक्युरिटी गार्डला बाजुला व्हायला लावून मला आत शिरायला वाट करून दिली.

मी मेन डोअरमधुन आत शिरले आणि माझ्या मागे तो पुरुष आत आला, जो बहुतेक तेथला मॅनेजर होता... आत शिरल्यावर मी किंचित भांबावले! कारण बाहेरील अंधाऱ्या शांत सीनपेक्षा आतला सीन सर्वस्वी वेगळा होता... आतल्या लॉबीमध्ये विखुरलेल्या अवस्थेत वेगवेगळ्या प्रकारचे सोफे आणि चेअर ठेवलेल्या होत्या, ज्यावर जवळजवळ ७/८ बायकां आणि मुलीं वेगवेगळ्या भडक ड्रेसेसमध्ये बसलेल्या होत्या... काही एकट्या होत्या तर काहींबरोबर एखादा पुरुष होता काही जणींबरोबर २/३ पुरुष बसले होते... कोणी ड्रिंक्स घेत होते तर कोणी स्मोकींग करत होते तर कोणी हसत-खिदळत गप्पा मारत एंजॉय करत होते... ती ३१ डिसेंबरची रात्र होती तेव्हा नॅचरली सगळे न्यु ईअर सेलिब्रेट करण्याच्या मूडमध्ये होते... त्या गेस्ट हाऊसच्या बाहेर असताना जराही कल्पना येत नव्हती की आत इतकी वर्दळ असेल, इतका हल्ला-गुल्ला चालु आहे...

आतील गोंधळात त्या मॅनेजरने मला लिफ्टच्या दिशेने नेत म्हटले की 'कदम थर्ड फ्लोअर पर रुम में है'... लिफ्टमध्ये शिरल्यावर तो मॅनेजर माझे खालुन वर बिनधास्त निरिक्षण करू लागला... नजरेनेच तो मला निर्वस्त्र करून माझ्या अवयवांची मापे काढत होता. त्याची नजर माझ्या अंगावर फिरत आहे ही जाणीव मला अस्वस्थ करत होती. शेवटी न रहावून मी त्याच्याकडे रोखून पाहिले. त्यावर त्याने अजिबात न ओशळता छद्मीपणे हसत मला विचारले,

"आप कदम की बॉस है ना?? वो ऐसा बता रहा था..."

मनातल्या मनात मी त्या कदमला शिवी घातली की असे कोणा परक्या पुरुषाला ते सांगायची काय गरज होती?... आता ह्याच्या मनातही विचार चालु असणार की माझ्यासारखी तरुणी त्या वयस्कर कदमची बॉस कशी असेल?... आणि आता तेथे वर त्या रुममध्ये गेल्यावर तो नालायक कदम त्याची बॉस, म्हणजे माझ्याबरोबर काय काय करणार आहे...

"हुंऽऽ..." मी नुसताच हुंकार भरला...

"लकी है साला!... आप जैसी मिल रही है ऊसे चखने को!..." त्या मॅनेजरनेही नजरेनेच माझा रेप करत आशाळभुतपणे म्हटले.

 

[StoryPublisher]

मी त्याच्या बोलण्याकडे आणि नजरेकडे दुर्लक्ष करून लिफ्टच्या दरवाज्याकडे पहात राहिले...

माझ्या आयुष्यातली ती सगळ्यात बेकार आणि फालतू ३१ डिसेंबरची रात्र होती!... आजच्या इतके 'डिग्रेड' झालेले फिलिंग मी कधी अनुभवले नव्हते... तो टॅक्सी ड्रायव्हर विचार करत असेल की ही चांगल्या घरची बाई अश्या बदनाम जागी कशी काय जातेय?... तो सिक्युरिटी गार्ड विचार करत असेल की ही नवखी बाई आत जावून कोणाचा बिस्तर गरम करेल?... झालेच तर ते कपल बाहेर पडले त्यातील तो मध्यमवयीन पुरुष मलाही एखादी रांड समजुन माझी चौकशी करत होता... आणि आता हा मॅनेजर मनातुन विचार करत असेल की कदम सारख्या वयस्कर माणसाबरोबर मी त्या गेस्ट हाऊसच्या रुममध्ये काय काय करणार आहे... कदाचित त्या कदमने ह्या मॅनेजरला तिखट मीठ लावून सांगितलेही असेल की तो माझ्याबरोबर काय काय करणार आहे ते... आणि ते आठवून हा माझ्याकडे असा हपापल्यासारखा पाहून मनातल्या मनात इमॅजिन करत असेल की मी त्या ॲक्टमध्ये कशी दिसत असेल...

जेमतेम एखाद मिनिटाचा तो लिफ्टचा प्रवास मला एका तासासारखा वाटला... शेवटी एकदाचे आम्ही तिसऱ्या मजल्यावर पोहचलो आणि त्या मॅनेजरने माझ्यासाठी दरवाजा उघडुन धरला. मी लिफ्टच्या बाहेर पडले तसे तो पण माझ्या मागे बाहेर पडला. त्याने मला डाव्या बाजुच्या पॅसेजकडे बोट दाखवत म्हटले,

"कदम रूम नंबर ३०८ में है... एंजॉय युवर थर्टी फर्स्ट नाईट, मॅम... और ॲडवान्स में हॅप्पी न्यु ईअर!..."

मला मार्ग दाखवुन तो तेथेच लिफ्टजवळ ऊभा राहिला आणि मी पॅजेसमधुन चालत तेथे शेवटी असलेली रुम नंबर ३०८ जवळ गेले. मला कल्पना होती की लिफ्टच्या जवळ ऊभा राहून तो मॅनेजर मला पाठमोरी चालताना न्याहाळत असणार... माझे जीन्समध्ये ठासून भरलेल्या भरीव नितंबाची हालचाल तो हपापल्यासारखा न्याहाळत असणार ह्यात काहीच शंका नव्हती... न रहावून मध्येच मी वळुन किंचित त्रासिकपणे मागे त्याच्याकडे पाहिले. त्यावर तो आशाळभुतपणे हसत मला म्हणाला,

"आप जाईये, मॅडम... गेस्ट अपने रुम तक सेफली पहुंचे ये देखने की हमारी जिम्मेदारी रहती है..."

त्यावर मी वळुन पुढे चालायला लागले आणि रुम नंबर ३०८ समोर ऊभी राहिले. दरवाज्याला बेल वगैरे नव्हती तेव्हा मी हाताने दरवाज्यावर थाप मारली. थाप मारून मी वळुन लिफ्टजवळ ऊभा असलेल्या त्या मॅनेजरकडे बघितले. जशी मी थाप मारली तसे पटकन दरवाज्याची कडी उघडल्याचा आवाज झाला आणि दार किलकिले झाले! मी वळुन दाराकडे पाहिले तर दाराच्या किंचित फटीतून मला 'सागर कदम' चा थोडा चेहरा दिसला! त्यालाही मी दिसले आणि त्याचा चेहरा आनंदाने फुलला! पटकन त्याने पुर्ण दरवाजा उघडला आणि माझा हात धरून मला आत खेचले. मला आत खेचुन त्याने दरवाजा लावून घेतला आणि कडी घालून लॉक केला!

आणि आता त्या फालतू गेस्ट हाऊसच्या, तिसऱ्या मजल्यावरील, ३०८ नंबरच्या रुममध्ये, मी मॄण्मयी, एका प्रेस्टिजस कंपनीची सेल्स डिपार्टमेंट हेड, माझ्याच डिपार्टमेंटमध्ये माझ्या हाताखाली काम करणारा एक सिनिअर सेल्स मॅनेजर, सागर कदम बरोबर एकटी होते... आणि ती ३१ डिसेंबरची पुर्ण रात्र आणि नवीन वर्षाच्या पहिल्या दिवसाची, १ जानेवाराची पहाट, मी त्याच्याबरोबर तेथे घालवणार होते! ह्यापेक्षा जास्त फुटके नशीब ते काय असणार???

********

 

[StoryPublisher]

बरोब्बर एक आठवड्यापुर्वी, दुपारच्या वेळी, आमच्या ऑफिसमध्ये, माझ्या केबीनमधील घटना...

"मॄण्मयी मॅडम... तु मला हे पाऊल उचलायला भाग पाडत आहेस... आता मला मोठ्या साहेबांकडे गेल्याशिवाय पर्याय नाही..." असे बोलून 'सागर कदम' माझ्या टेबलसमोरील विजिटर चेअरवरून उठून ऊभा राहिला.

आणि माझ्या छातीत धस्स झाले!

"वेट, कदम... सीट!" मी मनातून चरकले होते पण चेहऱ्यावर उसणे अवसान आणून त्याला फर्मावले!

"माझ्यावर ओरडू नकोस!" त्याने आवाज चढवत उलट मलाच म्हटले, "आता तुझी बॉसगिरी माझ्यावर चालणार नाही..."

"कम ऑन, कदम... बी रिझनेबल! मी ऑलरेडी तुला रुपये द्यायचे कबुल केले आहे!" मी माझा आवाज किंचित खाली आणत त्याला म्हटले.

"हो... आणि त्याबाबत तु काहीही घासाघीस केली नाहीस त्याचे मला कौतुक आहे..." तो छद्मीपणे हसत म्हणाला.

"तितके रुपये तुला आणि तुझ्या कुटुंबाला पुढच्या जन्मी सुद्धा पुरतील... इन फॅक्ट, मी ती रक्कम 'डबल' करायला तयार आहे..." मी त्याला अजुन आमीष दाखवले.

"तुझा 'उदारपणा' पाहून मी धन्य झालो... पण माझा 'मेन डिमांड' मी बदलणार नाही... त्या बाबतीत मी कोठलेही कॉम्प्रोमाईज करायला तयार नाही... तेव्हा तु मला दुसरे काही प्रपोजल देवूच नकोस... माझ्याकडील तो पुरावा, म्हणजे तुझे आणि खुराणाचे ते 'फोन रेकॉर्डिंग' जर मोठ्या साहेबांनी ऐकले तर तुझा जॉब, तुझे करीअर आणि तुझे प्रोफेशनल लाईफ फिनिश्ड!... तु बरबाद होशील कायमची!... हवे तर ते रेकॉर्डिंग पुन्हा ऐक... म्हणजे तुझी पक्की खात्री होईल की ते तुझ्यासाठी किती डेंजर आहे ते..." कदमने पुन्हा छद्मीपणे म्हटले.

"नको नको... त्याची गरज नाही..."

मी नाही नाही म्हटले तरी कदमने पुन्हा एकदा त्याच्या मोबाईलमधुन ते रेकॉर्डिंग मला ऐकवले!

ते ऐकताना मी मनातून विचार करत होते की 'शी, मी इतकी कशी स्टुपिड सारखी वागले??'... आज काल मोबाईलमध्ये फोन रेकॉर्डिंग फॅसिलिटी सहज असते. शेकडो फ्री ॲप डाऊनलोड करून वापरता येतात आणि फोनवरील सगळे बोलणे रेकॉर्ड करता येते... मग मी त्या मिस्टर खुराणाबरोबर फोनवर ते 'डिल' का केले?? फोनवर त्याला ती ऑफर देण्याऐवजी मी त्याला पर्सनली माझ्याकडे बोलवायला पाहिजे होते आणि समोरासमोर बसून तोंडी त्याला ती ऑफर द्यायला पाहिजे होती...

मिस्टर खुराणा ज्या कंपनीत पर्चेस डिपार्टमेंट हेड होते त्या कंपनीबरोबर आमची कंपनी एक फार मोठे, म्हटले तर करोडोचे डिल करत होते... आमच्या कंपनीची सेल्स डिपार्टमेंट हेड म्हणून मी स्वत: पर्सनली हे डिल हॅन्डल करत होते कारण करोडोची ऑर्डर होती आणि ईअर एंडींग टारगेट मला अचिव्ह करायचे होते... ही ऑर्डर तो खुराणा दुसऱ्या एका कंपनीला देण्याची भाषा करत होता आणि मी त्याला सगळ्या प्रकारे कन्विन्स करून ती ऑर्डर मिळवण्याचा प्रयत्न करत होते... मला कळत होते की खुराणा ह्या डिलमध्ये मोठे कमिशन एक्सपेक्ट करत होता तेव्हा मी त्याला ते कमिशन द्यायला तयार झाले...

आमच्या प्रोफेशनमध्ये कमिशन देणे-आणि ऑर्डर मिळवणे हे एकदम नॉर्मल होते आणि प्रत्येक कंपनी ती प्रोविजन ठेवत असते तसे आमची कंपनीही ठेवत होती... पार्टीला जे कमिशन द्यायचे असते ते मॅनेजमेंटकडुन, म्हणजे मोठ्या साहेबांकडुन सॅन्क्शन करून घेण्याचे काम सेल्स डिपार्टमेंट हेड म्हणून माझे होते. आणि मी ॲग्री केलेले कमिशन आमचे मोठे साहेब डोळे झाकुन सॅन्क्शन करत असत कारण त्यांचा माझ्यावर पुर्ण विश्वास होता! गेल्या काही वर्षात मी कंपनीला इतक्या मोठ्या ऑर्डर मिळवुन दिल्या होत्या की मोठ्या साहेबांचा माझ्यावर पुर्ण विश्वास बसला होता. म्हणूनच मी वयाने आणि अनुभवाने कमी असतानाही काही सिनिअर सेल्स मॅनेजर्सना डावलुन त्यांनी मला डिपार्टमेंट हेड बनवले होते...

 

[StoryPublisher]

पण अश्या डिलच्या कमिशनमध्ये डिसिजन मेकर म्हणून मलाही 'वरकमाई' मिळत होती. मी करत असलेल्या बहुतेक सगळ्याच डिलमध्ये मला वरकमाई मिळत होती आणि त्याचा सुगावा मी कोणालाही लागून देत नव्हते... पण कसे कोण जाणे पण त्याचा सुगावा आमच्या टिममधील सिनिअर सेल्स मॅनेजर, सागर कदमला लागला होता... तेव्हा तो मला रंगेहाथ पकडण्याच्या संधीची वाट बघत होता...

सागर कदम आमच्या कंपनीतला एक सिनिअर सेल्स मॅनेजर होता आणि खरे तर तोच सेल्स डिपार्टमेंट हेड व्हायला पाहिजे होता... पण मी त्याच्यापेक्षा जास्त शिकलेली, म्हणजे एम.बी.ए. केलेली होते त्यामुळे कोठल्याही डिलमध्ये मी जास्त इफिशीअंट होते... त्यामुळे हळु हळु मी माझ्या टॅलेन्टच्या जोरावर आमच्या डिपार्टमेंटमध्ये खुप प्रगती केली... ७/८ वर्षातच मी सागर कदम सारख्या सिनिअर मॅनेजरला मागे टाकुन डिपार्टमेंट हेड झाले होते... खरे तर मी कंपनी जॉईन केली तेव्हा मी त्याच्या हाताखाली काम करत होते. पण माझ्यापेक्षा सिनिअर असुन आता तो माझ्या हाताखाली काम करत होता, जे त्याला खटकत असे... तसे तो कामात कधी मला विरोध करत नसे पण माझ्या मागे तो माझी निंदा-नालस्ती करत असे हे मला माहीत होते...

मिस्टर खुराणाशी डिल करताना मी ती चुक केली की फोनवर त्याच्याशी डिल केले आणि आमचे ते संभाषण त्याच्या मोबाईलमधील रेकॉर्डिंग ॲपवर रेकॉर्ड झाले होते... आणि मला कल्पनाही नव्हती की सागर कदमचे खुराणाशी जुने संबंध होते आणि कदमने ह्या डिल संदर्भात खुराणाशी गुपचूप संधान बांधले होते... आमचे बोलणे झाल्यानंतर खुराणाने त्याच्या मोबाईलमधील आमच्या संभाषणाचे रेकॉर्डिंग सागर कदमला व्हाटसॲपवर पाठवून दिले आणि सागर कदमने त्या रेकॉर्डिंगच्या बदल्यात मला खोड्यात पकडले!

जस्ट आदल्या दिवशी तो माझ्या केबीनमध्ये आला आणि त्याने मला ते रेकॉर्डिंग ऐकवले. मग त्याने मला धमकी दिली की ते रेकॉर्डिंग तो आता जावून मोठ्या साहेबांना ऐकवणार आहे. मी अर्थात घाबरले पण चेहऱ्यावर तसे न दाखवता मी त्याला रिक्वेस्ट करून थांबवले! त्याने ती गोष्ट मोठ्या साहेबांना सांगू नये आणि त्या बदल्यात त्याने माझ्याकडे काहीही मागावे अशी मी त्याला ऑफर दिली. ते गुपित ठेवण्याच्या बदल्यात त्याने माझ्याकडे खुप मोठ्या रक्कमेची मागणी केली, जी मी काहीही घासाघीस न करता मान्य केली. मग त्याने माझ्याकडे अजुन एक 'दुसरी मागणी' केली, जी मी संतापून धुडकावून लावली.

त्या 'दुसऱ्या मागणी' संदर्भात त्या दिवशी तो पुन्हा माझ्याकडे आला होता आणि त्या मागणीवर तो ठाम आहे हे त्याने मला निक्षून सांगितले... तो ऐकत नव्हता म्हणून मी त्याला त्याच्या वयाचा दाखला देत इमोशनली समजावून सांगायचा प्रयत्न केला.

"प्लिज, कदम अंकल... तुम्ही माझ्या वडिलांसारखे आहात..."

"कदम अंकल???... अरे व्वाऽऽऽ... आता मी अंकल झालो होय??... जेव्हा मला बॉस म्हणून ऑर्डर सोडायचीस... तेव्हा तुला आठवत नव्हते का मी तुझ्या 'वडिलांसारखा' आहे ते??... तेव्हा तुला फक्त टारगेट दिसायचे... तेव्हा नाही तुला मी अंकल वाटलो??" कदमने छद्मीपणे हसत म्हटले.

"मिस्टर कदम...," माझ्या 'अंकल' चा त्याच्यावर परिणाम झाला नाही म्हणून मी 'मिस्टर' संबोधुन त्याला पुढे म्हणाले, "मी लग्न झालेली बाई आहे, एका मुलाची आई आहे... प्लिज त्याचा विचार करा आणि असे भलते सलते डिमांड करू नका... तुम्हाला अजुन पाहिजे तितके रुपये मी द्यायला तयार आहे... पण 'ते' जमणार नाही!"

त्यावर त्याने नकारार्थी मान हलवली आणि वळुन चालायला लागत तो निर्वाणीचे म्हणाला,

"मला काय पाहिजे ते मी तुला सांगितलेय... त्यात काही बदल होणार नाही. तुला जर तुझी नोकरी आणि तुझे करिअर वाचवायचे असेल तर तुला माझी इच्छा पुरी करायलाच पाहिजे... मी उद्या फोन करून सांगेन पुढे काय आणि कसे करायचे ते..."

असे बोलून कदम माझ्या केबीनमधुन निघुन गेला आणि मी हताशपणे माझ्या चेअरवर बसून राहिले...

मला कदमची मागणी मान्य करावीच लागली! कारण मला माझे करिअर वाचवायचे होते... त्याची मागणी मी मान्य केली तेव्हा तो आनंदाने वेडाच झाला! मग त्याने ह्या आजच्या ३१ डिसेंबरच्या रात्री त्याची ती इच्छा पुर्ण करुन घ्यायचे प्लानिंग केले तेव्हा मी उडालेच!

३१ डिसेंबरची रात्र मी माझ्या काही खास मित्र-मैत्रिणींबरोबर सेलिब्रेट करत असते किंवा आमच्या काही नातेवाईकांबरोबर तरी एंजॉय करत असते. क्वचित एखाद्या वर्षी मी माझ्या नवऱ्याबरोबर त्याच्या काही मित्रांच्या फॅमिलीबरोबर ३१ डिसेंबर रात्रीची पार्टी अटेंड केली आहे. पण कदमने मुद्दामहून ती थर्टी फर्स्टची रात्र त्याच्याबरोबर मी 'साजरी' करावी असे प्लानिंग केले. मी त्याला खुप समजावुन सांगितले की त्या रात्री त्याच्याकडे यायला मला अजिबात जमणार नाही पण त्याने माझे काहीही ऐकले नाही. त्याने मला चांगलेच खोड्यात पकडले होते त्यामुळे मला त्याला नकार देता आला नाही.

शेवटी मी माझ्या नवऱ्याला खोटेच सांगितले की ३१ डिसेंबरची ती रात्र मी माझ्या काही कॉलेज मैत्रिणींबरोबर सेलिब्रेट करणार आहे तर मी माझ्या मित्र-मैत्रिणींना खोटे सांगितले की ती रात्र मी माझ्या नवऱ्याच्या मित्रांच्या फॅमिलीबरोबर सेलिब्रेट करणार आहे... कोणालाही सुतराम कल्पना नव्हती की ती रात्र मी कोठे आहे आणि कोणाबरोबर 'साजरी' करतेय...

********

 

[StoryPublisher]

त्या ३१ डिसेंबरच्या रात्री मी त्या फालतू गेस्ट हाऊसमध्ये सागर कदमसमोर ऊभी होते आणि तो आनंदाने फक्त नाचायचाच बाकी राहिला होता!

"तुझी बॅग दे माझ्याकडे... रुपये आणलेत ना त्यात??" असे बोलून कदमने माझ्या हातातली हॅन्ड बॅग काढुन घेतली.

बॅगेची चेन उघडुन त्याने आत रुपये असल्याची खात्री करुन घेतली. मग चेन बंद करून त्याने ती हॅन्ड बॅग बाजुला ठेवली आणि मग माझी परवानगी न घेता माझी पर्स खेचत म्हणाला,

"जरा दाखव तुझी पर्स..." पर्स खेचुन घेवून तो ती उघडुन चेक करू लागला.

"पर्स का?... त्यातले पण पैसे घ्यायचा विचार आहे की काय तुझा??" मी चिडुन त्याला विचारले.

"नाही... इतका काही मी पैश्याला हपापलेला नाही..." त्याने त्रासिक चेहऱ्याने उत्तर दिले.

"मग माझी पर्स का चेक करतोय? बायकांची पर्स कधी चेक करायची नसते..." मी फणकाऱ्यात त्याला म्हटले.

"हो... माहीत आहे... पण मी तुझी पर्स चेक करतोय ते... तु पर्स मध्ये काही लपवून तर आणले नाहीस ना त्यासाठी..." तो गुढपणे हसून म्हणाला.

"काय लपवून आणणार मी??" मी संभ्रमात विचारले.

"काहीही... मला मारायला... एखादा चाकू, एखादे रिवॉल्व्हर... असे काहीही..." तो छद्मीपणे हसून म्हणाला आणि ते ऐकून मला धक्काच बसला!

"कदमऽऽऽ...," मी त्याच्यावर ओरडत म्हणाले, "तु मला समजतोस काय??... तुला मी कशाला मारेल??... मी काय क्रिमिनल माईंडची आहे का??" रागाने लालबुंद होत मी म्हणाले.

"नाही ना... पण सांगता येत नाही... मी तुझ्याकडे जी मागणी केली आहे... ती जर तुला पुरी करायची नसेल... म्हणजे ते करायला तुझे मन जर तयार नसेल... तर मग तु मला मारायचा विचार करशील... कारण मला मारूनच तु ते टाळु शकतेस... तेव्हा मला मारायला तु एखादे हत्यार घेवून तर आली नाहीस ना हे मी चेक करतोय..." कदमने खुलासा केला.

"ओहहह व्हाट अ रबीश्शऽऽऽ... मी इतकी काही थर्ड क्लास नाही की तुझा खुन वगैरे करायचा विचार करेल... ईट्स अ बिझनेस... तुम्हाला काही मिळवण्यासाठी आणि काही न गमवण्यासाठी काहितरी सॅक्रिफाईज करावे लागते... तुझ्यासारख्या थर्ड क्लास माणसाचा खुन करून मी कशाला जेल मध्ये जावून माझे लाईफ बरबाद करून घेवू??... त्यापेक्षा तुझ्याबरोबर एक रात्र काढणे जास्त सोपे आहे..." मी बेफिकिरीत त्याला उत्तर दिले.

"हो ना... मला पण तेच वाटले... पण तरीही काळजी घेतलेली बरी..."

असे म्हणून त्याने माझी पर्स चेक करायचे काम पुर्ण केले आणि ती बाजुला त्या हॅन्ड बॅगेजवळ ठेवली... मग त्याने त्याचा मोबाईल घेतला आणि कोणालातरी कॉल करून त्याला रुमवर यायला सांगितले. ते ऐकून मी अस्वस्थ झाले की तो दुसऱ्या कोणाला का बोलवत आहे?? त्याच्याशिवाय अजुन कोणाबरोबर तरी तो मला 'शेअर' करायचा विचार तर करत नाही आहे ना??? त्या विचाराने माझ्या अंगातून भितीची एक लहेर सरसरून गेली आणि मी अस्वस्थपणे त्याला विचारले,

"कदम, तु कोणाला बोलवत आहेस?? काय तुझा विचार काय आहे??"

"रिलॅक्स, मॄण्मयी मॅडम... तुला काळजी करण्यासारखे काही नाही..."

कदमने माझ्याकडे हसून पहात म्हटले. त्याने अंगात एक सफेद रंगाचा बाथरोब घातलेला होता, जो रोपने त्याने बांधला होता. वर त्याच्या छातीचा भाग त्यातून दिसत होता आणि त्याच्या छातीवरचे केसाळ जंगल त्यातून दिसत होते. तसेच तो बाथरोब त्याच्या गुडग्यापर्यंत होता आणि खालील त्याचे पाय दिसत होते, ज्यावरही केसांचे जंगल होते... एकूणच कदम 'केसाळ प्राणी' होता आणि मला पुरुषाच्या अंगावर केस असलेले अजिबात आवडत नव्हते... त्याच्या अंगावरील डोकावण्याऱ्या केसांकडे लक्ष गेले की माझ्या पोटात मळमळायला व्हायचे आणि असे वाटायचे की मला उलटी होईल की काय... माझी अस्वस्थता कदमच्या लक्षात आली आणि तो मला म्हणाला,

"मृण्मयी... बस इथे चेअरवर..."

मला हायसे वाटले आणि मी पटकन बाजुच्या टेबलजवळ असलेल्या चेअरवर बसले...

तेवढ्यात रुमच्या दरवाज्यावर टकटक झाली. माझ्या मनात उगाचच धस्स झाले की कोण आलेय आता??? माझ्या मनातल्या घालमेलीची कदमला कल्पना असावी तेव्हा तो माझ्याकडे पाहून मिश्किलपणे हसला आणि जावून त्याने ती रुपयाची हॅन्ड बॅग उचलली. मग तो दरवाज्याजवळ गेला आणि त्याने दरवाजा उघडला. आधी त्याने दरवाजा किंचित उघडला आणि बाहेर कोण आहे ते नीट पाहिले. आणि मग त्याने पुर्ण दरवाजा उघडला. बाहेर दरवाज्यात तो 'मॅनेजर' ऊभा होता. कदमने त्याला ती हॅन्ड बॅग दिली आणि हळु आवाजात तो त्याला काहितरी बोलला. मग त्या मॅनेजरने त्याला दुजोरा दिला आणि ती बॅग घेवून तो निघून गेला. कदमने पुन्हा दरवाजा नीट लावून घेतला आणि लॉक केला.

म्हणजे ती रुपयाची बॅग त्या मॅनेजरकडे देण्यासाठी त्याने त्याला फोन करून बोलावले होते तर... त्याने मला मनातून हायसे वाटले आणि मग त्या कदमचा पुन्हा मला किंचित राग आला! मी फणकाऱ्यात त्याला म्हणाले,

"अच्छा... ती बॅग द्यायला तु त्याला बोलावले होय... ती बॅग इथेच ठेवली असती तरी चालले असते... मी काही ती घेवून पळुन गेले नसते..."

"कूल मृण्मयी कूल... तुझ्यावर अविश्वास दाखवायला म्हणून मी त्याला बोलावून ती बॅग दिली नाही. तर त्याला मी ते रुपये काही कामाकरीता दिले आहेत... तो माझा नेहमीचा विश्वासू मॅनेजर आहे..." कदमने खुलासा केला.

"आय सी... म्हणजे तु इथे नेहमीच येतो वाटते..." मी उपहासाने म्हणाले.

"येस्स... मी तसा रंगेल माणूस आहे... म्हटले तर दर आठवड्याला मी येथे येवून एखाद्या नव्या बाईला किंवा मुलीला झवत असतो... बहुतेक सगळ्या रांडा असतात पण कधीतरी एखादी गरीबीने पिचलेली बाई किंवा मुलगी पण उपभोगायला मिळते... पण आज माझे लक एकदम जोरावर आहे... आज मला एक हाय प्रोफाईल, करीअर वूमन, चांगल्या घरचा खानदानी माल 'चाखायला' मिळणार आहे..." कदमने लालसावलेल्या नजरेने माझ्याकडे बघत म्हटले.

माझ्या मनातली हुरहूर वाढू लागली... ती वेळ आता आली होती ज्या दिव्यातून मला जायचे होते... माझ्या नवऱ्याच्या व्यतिरिक्त दुसऱ्या एखाद्या पुरुषाकडुन आता मी उपभोगली जाणार होते... माझे करिअर, माझे पुढिल प्रोफेशनल लाईफ वाचवण्यासाठी मला ते करावे लागत होते... म्हणजे एक प्रकारे माझे पुढिल लाईफ सिक्युअर करण्यासाठीच मी हे करत होते, मला हे करणे गरजेचे होते आणि म्हणूनच मला हे करावे लागणार होते अशी मी माझी समजुन परत परत घालू लागले...

"तु खुप सुंदर दिसतेस, मॄण्मयी... नेहमीसारखीच!...," कदम माझ्या जवळ येत म्हणाला, "पण तु एकदम सिंपल ड्रेस घालून आलीस... तु अजुन जास्त सुंदर ड्रेस घालायला पाहिजे होतास..."

मी ब्लू कलरची जीन्स पॅन्ट, त्यावर सफेद रंगाचा शर्ट आणि त्यावर एक ग्रे कलरचे पातळ स्वेटर घातलेले होते. कदमने माझ्या कपड्याबद्दल कॉमेंट्स केले तसे मी फणकाऱ्यात त्याला म्हणाले,

"अजुन जास्त सुंदर?? तुला काय वाटले? मी काय 'डेट'वर आलेय??"

"म्हटले तर आपली 'डेट' आहे ना?...," चावटपणे मला डोळा मारत कदम म्हणाला आणि हसत पुढे बोलू लागला, "आणि तसेही आज ३१ डिसेंबरची खास रात्र आहे... आय ॲम श्युअर तु तुझ्या नवऱ्याला सांगितले असशील की तु कोणा मैत्रिणीकडे पार्टीला जात आहेस... मग त्याने तुला विचारले नाही का? की तु अश्या सिंपल ड्रेसमध्ये कसे काय पार्टीला जात आहेस??"

"हो... त्याने विचारले मला... पण मी सांगितले की त्या पार्टीत फॅन्सी ड्रेस घालायचे आहेत... ते माझ्या मैत्रिणीकडेच जावून मी घालणार आहे..." मी त्याला उत्तर दिले.

 

[StoryPublisher]

"आय सी... मग मी कोठलातरी 'फॅन्सी' ड्रेस्स आणून ठेवायला पाहिजे होता... एनी वे... तसेही खरे तर आजची रात्र तुझ्या अंगावर ड्रेस जास्त असणार नाही आहे... मग तो जास्त सुंदर असला असता काय किंवा आत्ता घातलेला हा सिंपल ड्रेस असला काय... फक्त मला तुला थोड्या वेगळ्या अश्या सुंदर आणि सेक्सी कपड्यात बघायची इच्छा होती म्हणून मी म्हटले..." कदम म्हणाला.

"आणि तो वेगळा असा सुंदर आणि सेक्सी ड्रेस म्हणजे कोठला??" नकळत मी उत्सुकतेने विचारले आणि माझे मलाच आश्चर्य वाटले की मी कसे काय त्याला ते विचारले??

"म्हणजे तुला ऑफिसमध्ये नेहमी आम्ही बिझनेस सूट किंवा प्रोफेशनल ड्रेसमध्ये पहात असतो ना... क्वचित कधीतरी एखाद्या सणानिमित्त तु साडी वगैरे घालुन नटुन आली आहेस... तेव्हा आजच्या रात्री मला तुला एखाद्या सेक्सी साडीत नटलेली पहायची इच्छा होती..." कदमने खुलासा केला...

तो म्हणतोय ते बरोबर होते... ऑफिसमध्ये मी मोस्टली बिझनेस सूट किंवा प्रोफेशनल ड्रेसेस घालते... ते नाही तर मी मोस्टली मॉडर्न वेस्टर्न ड्रेसेस जास्त घालते. स्कर्ट-टॉप किंवा ब्लाऊज, जीन्स-शर्ट किंवा टि-शर्ट हे माझे फेव्हरीट ड्रेस होते. पंजाबी ड्रेस म्हणजे सलवार कमीज मी फार क्वचित घालते, म्हणजे जवळ जवळ नाहीच म्हटले तरी चालेल. साडी बाकी एखाद्या सणाला किंवा लग्न समारंभाला मला इच्छा झाली की नेसते. मला आवडते साडी नेसायला आणि माझ्या नवऱ्यालाही मी साडी नेसली की खुप आवडते. तो म्हणतो की साडीमध्ये मी सगळ्यात सुंदर आणि सेक्सी दिसते. पण मी तशी मॉडर्न असल्याने मला साडी नेसायची म्हटले की खुप वेळ जातो. मला जवळ जवळ तास दिड तास सहज जातो साडी नेसायला आणि कोणाची मदत नक्कीच लागते.

आणि जर नवरा जवळपास असेल तर मग तो पदर काढायला किंवा निऱ्या नीट करायला मदत करतो. मला साडी नेसायला मदत करण्यात त्याचा सगळ्यात आवडता भाग म्हणजे निऱ्या माझ्या ओटीपोटातुन खोचणे... तसे करताना तो हमखास चावटपणा करतो. निऱ्या खोचताना तो मुद्दामहुन आपला हात जास्त आत घालतो आणि माझ्या पॅन्टीतुन बोटे खाली सरकवून माझ्या योनीच्याच्या वरील केसांवर फिरवतो... त्याने असे काही केले की माझ्या अंगावरून एक गोड शिरशिरी सळसळत जाते आणि मी मोहरून जाते... मग तो अजुन चावटपणा करत माझे ते योनीच्या वरील केस बोटाच्या चिमटीत धरून ओढतो. मग मी 'आऽऽऽऊऽऽऽच' करत विव्हळते ज्याची त्याला मजा वाटते... मग मी त्याच्या हातावर लाडाने चापट्या मारून त्याला हात बाहेर काढायला भाग पाडते..

पण तरीही तो प्रत्येकवेळी असा काही चावटपणा करतच असतो... त्याचसाठी माझा नवरा मला नेहमी इंसिस्ट करतो की मी योनीच्या भागावर थोडेसे केस कायम ठेवावे. जेणेकरून त्याला ते ओढता यावे, ज्याने मला गोड वेदना व्हाव्यात, जे मला काहिसे आवडत असे! आमच्या हनीमूनच्या पहिल्या रात्री मी माझ्या योनीवरील सगळे केस काढले होते कारण माझा असा समज होता की पुर्ण केस काढलेली माझी योनी त्याला आवडेल. पण त्याला ते आवडले नाही आणि त्याने मला योनीवर थोडेतरी केस ठेवत जा म्हणून सांगितले. मग त्यानंतर मी कधीही योनीवरील पुर्ण केस काढले नाहीत आणि अर्धा इंच लांबीचे केस माझ्या योनीवरील भागावर ठेवत असते. तो जेव्हा माझ्या योनीवरील केस कुरवाळतो, त्यांना बोटात किंवा ओठांत धरून ओढतो, तेव्हा मला थोड्या वेदना होतात, ज्याने मी काहिशी उत्तेजित होते... त्या वेदनांनी माझ्या अंगात उत्तेजनेची एक वेगळी सळसळ निर्माण होते...

आत्ता कदमने मला साडीत बघायची इच्छा होती असे म्हटले तेव्हा मला मी साडी नेसायचे दिव्य कसे करते ते आठवले आणि त्याचबरोबर माझा नवरा जो चावटपणा करतो ते आठवले!

त्या अनुषंगाने माझ्या मनात विचारचक्र चालु झाले की यदाकदाचित जर कदमने डिमांड केला असता की आज मी साडी नेसूनच यायला पाहिजे... तर मग मी काय केले असते?? माझ्या घरी मी दिड दोन तास घालवुन ती साडी नेसले असते. कदाचित ती साडी नेसायला नेहमीसारखी माझ्या नवऱ्याने मला मदत केली असती. ते करताना कदाचित नेहमीसारखे त्याने माझ्याशी चावटपणा केला असता... खास करून माझ्या निऱ्या आत खोचताना माझ्या योनीवरील केस खेचले असते... आणि ते सगळे करून मी येथे आली असते, कशासाठी???

तर ती मेहनत करून नेसलेली साडी कदमकरवी फेडली जाण्यासाठी... माझ्या नवऱ्याने खोचलेल्या निऱ्या एका पर-पुरुषाकडुन ओढल्या जाण्यासाठी... माझ्या नवऱ्याने चावटपणा करून ओढलेले माझ्या योनीवरील केस एका परपुरुषाकडुन स्पर्शले जाण्यासाठी... त्या विचाराने माझ्या अंगाला एक झटका बसला आणि माझे अंग शहारले! तो झटका, तो शहारा लाजिरवाण्या भावनेने का किळसवाण्या भावनेने का कोठल्या अनामिक उत्तेजनेच्या भावनेने माझ्या अंगातून गेला ते मला कळत नव्हते...

मी माझ्या तंद्रीत होते आणि कदम त्याच्या तंद्रीत होता. तो माझ्या अगदी जवळ आला होता हे माझ्या लक्षात आलेच नाही! कदम माझ्या जवळ आला आणि त्याने आपले दोन्ही हात वर घेवून माझ्या दोन्ही गालावर ठेवले! त्याच्या स्पर्शाने मी पुर्ण भानावर आले आणि माझ्या अंगावर शहारा येवून मला कसेतरीच झाले!

"ओहहह... किती मुलायम आहेत तुझे गाल!" तो हरखुन जात म्हणाला.

मी खुर्चीवर बसलेली होते तेव्हा कदम खाली वाकला आणि त्याने माझ्या ओठांवर आपले ओठ टेकवले! त्याच्या ओठाच्या स्पर्शाची जाणीव झाली आणि सगळ्यात पहिले त्याच्या उच्छवासातून सिगारेटचा वास माझ्या नाकात शिरला! पुन्हा एकदा मला उलटीची उबळ आली पण मी प्रचंड इच्छाशक्तीने ती दाबून टाकली! कदम माझ्या ओठांवर ओठ दाबून मला चुंबू लागला आणि मी स्तब्ध बसून राहिले. मी माझ्या ओठांची अजिबात हालचाल करत नव्हते पण कदम उत्साहाने माझ्या ओठांना चुंबत होता... मी त्याला अजिबात साथ देत नव्हते पण तो त्याची फिकीर न करता माझ्या ओठांवर ओठ दाबून आपली जीभ माझ्या ओठांवर फिरवत होता.

मग त्याने माझ्या ओठांच्या मध्ये जीभेने जोर दिला आणि माझ्या तोंडात आपली जीभ सारण्याचा प्रयत्न केला. जरी मी जोर लावून माझे ओठ मिटुन ठेवायचा प्रयत्न करत होते तरी त्याच्या जोरापुढे माझा जोर कमी पडला. मग त्याने आपली जीभ माझ्या ओठांत सारली आणि आपली थोडी थुंकी माझ्या तोंडात सोडली... आपली जीभ माझ्या उघडलेल्या ओठांमधुन आत फिरवत तो माझ्या तोंडातील लाळेचा स्वाद घेवू लागला आणि माझ्या डोक्यावर आपले दोन्ही हात ठेवून माझ्या केसांमधुन बोटे फिरवू लागला... त्याच्या स्पर्शाने खरे तर मला किळसच वाटत होती पण मला माहीत होते की आता तर सुरुवात होत आहे आणि पुढे अजुन खुप काही घडणार आहे... तेव्हा माझ्या मनातली कदमबद्दलची किळस मी कमी करण्याचा प्रयत्न करत होते आणि त्याच्याबद्दलच्या तिरस्काराच्या भावनेवर ताबा ठेवायचा प्रयत्न करत होते...

मग कदमने माझ्या डोक्यावरील हात खाली माझ्या मानेवर नेले आणि मानेवरून पुढे आणले. ते करताना तो माझ्या पुढे गुढग्यावर बसला आणि पुढे आणलेले दोन्ही हात त्याने माझ्या शर्टाच्या वरील बटणावर नेले. तो रोखून त्याच्या हाताकडे म्हणजे पर्यायाने माझ्या अंगाकडे पहात होता आणि मी त्याच्या चेहऱ्यावरील वासनेचे हपापलेले भाव टिपत होते. मनातून मला खुप लाजिरवाणे वाटत होते की माझ्या हाताखाली काम करत असलेला हा कदम स्वत:च्या हाताने माझा शर्ट खोलत होता आणि मला उघडी करत होता! आणि मी त्याला थांबवू शकत नव्हते आणि त्याला ते करू देत होती. ह्यापेक्षा मानहानीकारक अजुन काय होते??