S
StoryPublisher
Guest
भाग 5
दुस-या दिवशी सकाळी साडेसहाचा नेहमीचा माझा अलार्म वाजून गेला तरी मला जागच आली नाही. त्याचे कारण होते मी त्या आदल्या रात्री साजरा केलेला माझा दुसरा 'मधुचंद्र. रात्रभर रतीक्रिडा करुन थकलेल्या एखाद्या नववधुपेक्षा माझी परिथिती वाईट झाली होती. इच्छा नसताना कशीबशी बेडवरुन उठली. पण इलाजच नव्हता कारण खुपच उशीर झाला होता व अजुन निलेशला ऊठवून मला त्याची शाळेची तयारी करायची होती.
मला सहा वर्षे झुरवणा-या प्रशांतला, मी एक पुर्ण आठवडा माझ्यासाठी तडफड करायला लावली. काल रात्री त्याला मी माझ्या घरी बोलावून घेतला व शेवटी त्याला पद्धतशीर पटवला. मी बोलवल्यावर तो येउन त्याने माझ्यावर जबरदस्ती केली. त्याला वाटले की तो माझ्यावर बलात्कार करत आहे पण त्याला कुठे माहीत होते त्याने तसे करावे म्हणून मी किती विचारपुर्वक माझ्या योजना आखल्या होत्या. "त्या रात्री त्याने माझ्यावर इतके जोरदार आक्रमण केले की दुस-या दिवशी मला नीट चालता येत नव्हते.
धावत पळत मी निलेशला त्याच्या नेहमीच्या वेळेत तयार केले, त्याचा डबा भरला व त्याला शाळेत पाठवायला दार उघडुन बाहेर आले बाहेर आले तेव्हा गौरी दारात अभीला तयार करुन उभी होती. तिने मला बाहेर येताना तसे खुरडत चालताना पाहिले व माझे अजुनही लाल असलेले डोळे पाहून मला विचारले "मेधा तुला काय झाले? बर नाही का?
आणी तु अशी का चालतेस?"
मागे हेमाला मी हाच प्रश्न विचारला होता त्याची मला पटकन आठवण झाली. "अग काल रात्री झोपायच्या आधी माझा पाय मुरगळला." मला त्या दिवशी हेमाने दिलेले उत्तर मी देउन टाकले.
मी कशीबशी वेळ मारून नेली खरी पण मुलांना शाळेत सोडायला चाललेल्या गौरीच्या मागेच उभ्या राहीलेल्या प्रशांतला माझे उत्तर ऐकुन अचानक ठसका लागला.
मी घरात आले व काल घडलेला प्रसंग आठवत कोचावर बसले. रात्रीचा घटनाक्रम डोळ्यासमोर आणला. रात्री गौरी व अभि झोपल्यावर प्रशांत दहाच्या सुमारास माझ्या घरी आला होता. त्याने माझ्याबरोबर पुकारलेले घनघोर कामयुद्ध संपवुन रात्री प्रशांत घरी परतला तेव्हा घड्याळात रात्रीचा एक वाजून गेला होता. त्या तीन तासात त्याने मला किती वेळा व कसे कसे घेतले याची उजळणी करताना त्यातले प्रत्येक रोमांचकारक प्रसंग माझ्या डोळ्यासमोर उभे राहिले. ते प्रत्येक क्षण इतके कामुक होते की त्या क्षणांची आठवण होत असताना माझी योनी सतत स्त्रवत होती. माझ्या नकळत मी बसल्या जागी माझी साडी वर करुन माझा हात पॅटीत नेत मी योनीला चोळायला लागले. मी किती वेळ माझा दाणा चोळत बसली होती याची मला कल्पना नव्हती. बाहेर दरवाजाची बेल वाजल्याने माझी तंद्री भंगली.
मी कपडे सारखे करत दार उघडले तर दारात प्रशांत उभा होता. मी त्याच्याकडे आ वासुन पहातच राहिली. त्याने लाल रंगाचा भडक टीशर्ट घातला होता व खाली हिरवी लुंगी, तिही अण्णा लोकांसारखी वर गुंडाळली होती. त्याशिवाय त्याने एक पंचा डोक्याला गुंडाळून बांधला होता. गळ्यात एक धोपटी घेतली होती. गिरगाव चौपाटीवर फिरणाच्या मालीशवाला बनून तो मुलांच्या शाळेत फॅशन शो करायला आला होता की काय?
"नमस्कार बाई. शेजारच्या साहेबांनी मला पाठवले आहे. तुमचा पाय मुरगाळला आहे असे ते सांगत होते. बाई मी मालीशवाला आहे. चांगले बेस्टपैकी मालीश करतो. माझ्या मालीशने शरीरात कुठे दुखत खुपत असेल तर झटपट आराम मिळतो." प्रशांतला मालीशवाल्याच्या अविर्भावात गंमतशीर हेल काढुन बोलताना ऐकुन मला तर हसायला आले. हा आता या अवतारात हा मला काय करायला आला होता?
"बाई माझ्या मालिशाने अंगावर कुठे भाजले वगैरे असेल तेही बरे होते." तो डोळे मिचकावत बोलत माझा आ वासलेला असताना तो आत घुसला.
त्याचा तो टोमणा मला कळुनही मी त्याकडे दुर्लक्ष केले. पण उलट त्याच्या नाटकात भाग घेत "मला काही झाले नाही. अजीबात नको मला मालीश." मी त्याला मागे ढकलत दार बंद करु लागले.
दुस-या दिवशी सकाळी साडेसहाचा नेहमीचा माझा अलार्म वाजून गेला तरी मला जागच आली नाही. त्याचे कारण होते मी त्या आदल्या रात्री साजरा केलेला माझा दुसरा 'मधुचंद्र. रात्रभर रतीक्रिडा करुन थकलेल्या एखाद्या नववधुपेक्षा माझी परिथिती वाईट झाली होती. इच्छा नसताना कशीबशी बेडवरुन उठली. पण इलाजच नव्हता कारण खुपच उशीर झाला होता व अजुन निलेशला ऊठवून मला त्याची शाळेची तयारी करायची होती.
मला सहा वर्षे झुरवणा-या प्रशांतला, मी एक पुर्ण आठवडा माझ्यासाठी तडफड करायला लावली. काल रात्री त्याला मी माझ्या घरी बोलावून घेतला व शेवटी त्याला पद्धतशीर पटवला. मी बोलवल्यावर तो येउन त्याने माझ्यावर जबरदस्ती केली. त्याला वाटले की तो माझ्यावर बलात्कार करत आहे पण त्याला कुठे माहीत होते त्याने तसे करावे म्हणून मी किती विचारपुर्वक माझ्या योजना आखल्या होत्या. "त्या रात्री त्याने माझ्यावर इतके जोरदार आक्रमण केले की दुस-या दिवशी मला नीट चालता येत नव्हते.
धावत पळत मी निलेशला त्याच्या नेहमीच्या वेळेत तयार केले, त्याचा डबा भरला व त्याला शाळेत पाठवायला दार उघडुन बाहेर आले बाहेर आले तेव्हा गौरी दारात अभीला तयार करुन उभी होती. तिने मला बाहेर येताना तसे खुरडत चालताना पाहिले व माझे अजुनही लाल असलेले डोळे पाहून मला विचारले "मेधा तुला काय झाले? बर नाही का?
आणी तु अशी का चालतेस?"
मागे हेमाला मी हाच प्रश्न विचारला होता त्याची मला पटकन आठवण झाली. "अग काल रात्री झोपायच्या आधी माझा पाय मुरगळला." मला त्या दिवशी हेमाने दिलेले उत्तर मी देउन टाकले.
मी कशीबशी वेळ मारून नेली खरी पण मुलांना शाळेत सोडायला चाललेल्या गौरीच्या मागेच उभ्या राहीलेल्या प्रशांतला माझे उत्तर ऐकुन अचानक ठसका लागला.
मी घरात आले व काल घडलेला प्रसंग आठवत कोचावर बसले. रात्रीचा घटनाक्रम डोळ्यासमोर आणला. रात्री गौरी व अभि झोपल्यावर प्रशांत दहाच्या सुमारास माझ्या घरी आला होता. त्याने माझ्याबरोबर पुकारलेले घनघोर कामयुद्ध संपवुन रात्री प्रशांत घरी परतला तेव्हा घड्याळात रात्रीचा एक वाजून गेला होता. त्या तीन तासात त्याने मला किती वेळा व कसे कसे घेतले याची उजळणी करताना त्यातले प्रत्येक रोमांचकारक प्रसंग माझ्या डोळ्यासमोर उभे राहिले. ते प्रत्येक क्षण इतके कामुक होते की त्या क्षणांची आठवण होत असताना माझी योनी सतत स्त्रवत होती. माझ्या नकळत मी बसल्या जागी माझी साडी वर करुन माझा हात पॅटीत नेत मी योनीला चोळायला लागले. मी किती वेळ माझा दाणा चोळत बसली होती याची मला कल्पना नव्हती. बाहेर दरवाजाची बेल वाजल्याने माझी तंद्री भंगली.
मी कपडे सारखे करत दार उघडले तर दारात प्रशांत उभा होता. मी त्याच्याकडे आ वासुन पहातच राहिली. त्याने लाल रंगाचा भडक टीशर्ट घातला होता व खाली हिरवी लुंगी, तिही अण्णा लोकांसारखी वर गुंडाळली होती. त्याशिवाय त्याने एक पंचा डोक्याला गुंडाळून बांधला होता. गळ्यात एक धोपटी घेतली होती. गिरगाव चौपाटीवर फिरणाच्या मालीशवाला बनून तो मुलांच्या शाळेत फॅशन शो करायला आला होता की काय?
"नमस्कार बाई. शेजारच्या साहेबांनी मला पाठवले आहे. तुमचा पाय मुरगाळला आहे असे ते सांगत होते. बाई मी मालीशवाला आहे. चांगले बेस्टपैकी मालीश करतो. माझ्या मालीशने शरीरात कुठे दुखत खुपत असेल तर झटपट आराम मिळतो." प्रशांतला मालीशवाल्याच्या अविर्भावात गंमतशीर हेल काढुन बोलताना ऐकुन मला तर हसायला आले. हा आता या अवतारात हा मला काय करायला आला होता?
"बाई माझ्या मालिशाने अंगावर कुठे भाजले वगैरे असेल तेही बरे होते." तो डोळे मिचकावत बोलत माझा आ वासलेला असताना तो आत घुसला.
त्याचा तो टोमणा मला कळुनही मी त्याकडे दुर्लक्ष केले. पण उलट त्याच्या नाटकात भाग घेत "मला काही झाले नाही. अजीबात नको मला मालीश." मी त्याला मागे ढकलत दार बंद करु लागले.