यक्षप्रश्न

[StoryPublisher]

भाग ८

"हॉटेल प्राईड" मधल्या 'त्या' पहिल्या भेटीनंतर अशोक व माणिक 'तिथेच' एका महिन्यात चक्क चार-पाचदा भेटलेत...

खरंतर माणिकचे 'मिशन' अशोकला झुलवत ठेवून माधवीवरून त्याचे लक्ष स्वतःकडे ओढण्याचे होते पण त्याउलट 'माधवीची अशोकमधील इतकी जास्त involvement व अशोकच्या 'परफेक्ट जंटलमन'स बिहेव्हीयर’ नंतरचा ‘संभोग' तिलाच त्याच्या प्रेमात पाडून गेला. त्याच्याबरोबर 'शृंगार' केल्यावर तर ती त्याचीच 'Die hard fan' झाली कारण

अशोकचा ‘क्लासिकल संगीताच्या मैफिलीसारखा रंगणारा हळुवार कलात्मक शृंगार तिला मनोहरच्या 'पॉप एंड जाझ' संभोगापेक्षा खूपच आवडला होता... इतकेच काय तर अशोकचा 'सोट्या' मनोहरच्या 'बाबुराव' पेक्षा मोठा असल्यामुळे ती त्याच्या प्रेमातच पडली होती... व त्यामुळे ती आता त्यालाच 'इ-मेल वरून प्रेमपत्रं पाठवू लागली होती.

पण अशोकची इच्छा 'त्यापुढेही जाण्याची असल्याने त्याने तिला 'माधवीला मदत करण्याच्या बहाण्याने तिच्या घरी

जाऊन भेटू लागला होता व ते दोघंही माधवीचे लक्ष अभ्यासाकडे कसे लागेल ह्या दृष्टीने प्रयत्न करू लागलेत. माधवीसाठी तर आता अशोक'काका' हे फक्त 'काका' न राहता माधवीचे 'फास्ट-फ्रेंड'च झाले होते.

होताहोता २ महीने निघून गेले व माधवीच्या 'सेशनल एक्झाम' मधला निकाल ७८ टक्के लागल्याने माणिक अशोकवर फारच खूष होती. "काळजी करू नकोस माणिक, माधवी 'फायनल'ला ८५ टक्क्यांच्या वर मिळवेल..." अशोक आत्मविश्वासाने बोलून गेला. माणिकला आपल्या यक्षप्रश्न सोडवलेल्या पद्धतीचा फारच 'अभिमान' वाटला.

इकडे 'वाद्या' प्रमाणे दुसऱ्या दिवशी मनोहर व शीलाच्या भेटीही होत होत्याच !! पण या सर्व प्रकरणात 'फायद्यात' राहिली ती शीला... कारण तिला 'एकाचवेळी दोघांना' घेण्यात फारच मजा येत होती आणि एखाद्या रविवारी शीला मुद्दाम माणिकला भेटायला जात असे व अशोक व मनोहर 'प्लान' करून माधवी व वैजयंतीला अशोकच्याच घरी 'घेत' असत.

"भोक्कात बे अशोक..." मनोहरने शीलाला आपल्या मांडीवर बसवले व तिच्या गाऊनमध्ये हात घालून तिचे उरोज दाबत

खास वर्हाडी' स्टाईलने म्हणाला - "आता 'ह्याला' ऑफीशियल कसे करायचे ते बघ ना यार !!"

ते तिघंही अशोकच्या बेडरुममध्ये बसले होते व कालच अशोक माणिकबरोबर 'प्राईड'ला जाऊन आल्याने आज मनोहरचा शीलाला 'झवायला आला होता... व शीलाच्या अटीप्रमाणे अशोकचे 'तिथे' असणे 'कंपल्सरी असल्याने मनोहरला तिला 'दरवेळी अशोकबरोबर शेयर' करणे जीवावर आले होते. अशोक त्याच्या मनातले बरोबर समजून गेला होता.

"काढतो काहीतरी मार्ग !! पण त्याला जरा वेळ लागेल कारण माणिकला 'कन्व्हिन्स' करणे खरंच कठीण आहे राजा !!" तो मनोहरला म्हणाला.

"अहो मी असे म्हणते..." Pant मधून मनोहरचा लंड बाहेर काढून त्याच्याशी खेळताखेळता शीला अशोकला म्हणाली "तुम्ही तिला असे का 'सजेस्ट' करत नाही की 'तुम्हीदोघं आम्हादोघांवर अन्याय करत आहात व म्हणून तुम्ही दोघांनी 'आम्हादोघांचा संबंध' घडवून आणावा..."

"इतकं सोपं नाहीये ते !! लक्षात ठेव... ती 'माणिक आहे, 'शीला' नाही..." अशोक म्हणाला, त्यावर मनोहरनेही मान डोलावली... "मी एक ड्रिंक घेत जरा 'यावर' एकांतात शांतपणे विचार करतो... तोपर्यंत - यू बोथ एन्जॉय अ गुड फक..." असे म्हणून तो हॉलमधल्या 'बार' कडे वळला.

"टेक युवर ओन टाईम बॉस..." मनोहरने खुशीत शीलाचा गाऊन काढत म्हटले... मनोहर येणार असल्यामुळे शीलाने

आतमध्ये 'काहीच' घातले नसल्याचे त्याच्या लक्षात येताच तो फारच खूष झाला.

अर्ध्या तासाने मनसोक्त झवून मनोहर व शीला अशोकजवळ आलेत. "काही सुचलं का तुम्हाला?" असे शीलाने त्याला मिठी मारून विचारले असतांना "काहीच सुचलं नाही पण बघतो मी माणिकला 'स्वापिंग' साठी पटवून..." मनोहर म्हणाला पण त्याला स्वतःलाच खात्री नव्हती.

अशोकचा अंदाज अगदी बरोबर निघाला कारण त्याने पुढच्याच भेटीत 'आपल्या 'स्पाउसेस'वर अन्याय होऊ नये' या हेतूने 'स्वापिंग'चे प्रपोजल समोर ठेवताच माणिकने 'ती' मागणी चक्क धुडकावून लावली.

 

[StoryPublisher]

"जे त्या दोघांच्या मनातही नाही त्याबद्दल आपण कशाला विचार करावा ?" माणिक म्हणाली - "त्यापेक्षा राहूदेतना त्यांना 'अज्ञानात सुखी!!" "ठीक आहे..." अशोक निराशा लपवत म्हणाला "जशी तुझी मर्जी..."

त्या रात्री 'डायनिंग टेबल'वर अशोक व शीला विचारमग्न होऊन बसले असता "काय झाले ?" असे वैजयंतीने विचारताच त्यांनी माणिकच्या 'अडंग्या बद्दल सांगताच "हात्तेच्या... त्यात काय एव्हढे..." असे म्हणून तिने 'जी स्कीम' दिली त्याने ते दोघंही प्रचंड खुश झाले. दुसऱ्या दिवशी त्यांनी ती स्कीम मनोहरला सांगताच तो पण खुश झाला पण त्याने एक महत्वाचे सांगितले की "आयडिया एकदम बेस्ट आहे यात शंका नाही पण ती ताबडतोब 'इम्प्लीमेंट' करू नका... २-४ मिटींग्स नंतर करा म्हणजे संशयाला जागाच राहणार नाही."

पुढच्याच भेटीत अशोकने माणिकला ‘प्राईडवर 'इतक्या frequently' भेटणे बरोबर नाही... त्यापेक्षा आपण तुझ्या किंवा

माझ्या घरीच भेटत जाऊ या" असे सुचवताच तिने ते तत्काळ मान्य केले. "बरोबर म्हणतोस तू अशोक..." माणिक म्हणाली "पण मला असे वाटते की हे व माधवी घरून निघून गेल्यावर मी एकटीच असते तर माझ्या घरीच ठीक राहील..."

(अशोकला त्याच्या 'प्लान' प्रमाणे 'हेच' तर हवे होते.)

त्यानंतर अशोक-माणिक या 'जोडी'चा माणिकच्या घरी ४-५ दा 'झावायचा प्रोग्राम' झाला. माणिकला आता आयुष्याचा हा काळ म्हणजे 'निव्वळ स्वप्नवत' वाटत होता... या स्टेज'ला अशोकच्या आयुष्यात येण्याने तिने स्वतःहून मनोहरलाही कित्येकदा 'स्वर्गसुख' दिले होते. आजकाल ती जणूकाही चक्क हवेतच उडत' होती.

पण एका दुपारी ती बेडरुममध्ये अशोकबरोबर नेहमीप्रमाणे 'अंतरंग अवस्थेत होती. अशोक तिच्यावर चढून तिला 'भक्कम भरत' होता व तीही खालून उचकत त्याचे 'भरणे' एन्जॉय करत होती. तेवढ्यात

"मम्मी, अशोककाका... तुमचे 'हे' काय सुरु आहे ?" माधवीच्या किंचाळण्याने ती भयंकर दचकली व अशोकला ढकलून बाजूला होत तिने बाजूलाच पडलेली एक चादर स्वतःच्या अंगावर ओढून घेतली. अशोकही तिथे चुपचाप ‘नंगाच उभा

राहिला व त्याने हाताने आपला लंड झाकून घेतला.

"माधवी मी तुला सांगते की काय झाले..." माणिकने काहीतरी कारण देण्याचा प्रयत्न करताच "तू चूप बस मम्मी..." माधवी तिला चिडून म्हणाली..." तू मला ‘या’ वयात अशोककाकाला 'लव्ह-लेटर' लिहिणे कसे चूक आहे ते समजावलेस पण तुझे 'हे थेरं' बरोबर वाटतात का तुला ? तुला काय वाटले की मला तुमच्या दोघांबद्दल माहित नाही म्हणून? अशोककाका गेल्या हप्त्यात इथे दुपारी 'पप्पा नसतांना' आले होते तेंव्हाच मला तुम्हा दोघांचा संशय आला होता...

आता मला पप्पांना व शीलाआंटीला सांगण्याशिवाय गत्यंतर नाही..."

हे ऐकताच माणिकच्या डोळ्यांपुढे अंधारी आली. अशोकही सुन्न होऊन गेला. "प्लीज असं काही करू नकोस तू..." माणिक अजीजीने म्हणाली "मला मान्य आहे की आमचं चुकलंच पण..." "फालतू करणं देऊ नकोस तू..." माधवी पुन्हा कडाडली "मी 'इतकीही' लहान नाही की तू काहीही सांगशील व मी ऐकून घेईन..."

आता अशोक मध्ये पडला "मी आमच्या वागण्याची काहीच सफाई देत नाही पण जरा शांत राहून नीटपणे विचार कर माधवी..." तो म्हणाला - "जर तू हे तुझ्या पप्पांना व आंटीला सांगितलेस तर काय होईल ? ते दोघेही 'डायव्होर्स' मागतील व आपल्या या दोन्ही सुखी फॅमिलीज' कायमच्या दुखीः होतील. तू व वैजयंती दोघीही 'Product of a broken marriage' म्हणून रहाल व त्यामुळे कोणीच सुखी होणार नाही."

 

[StoryPublisher]

त्याने असे म्हणताच माधवीचा स्वर जरासा नरमला "तुम्ही म्हणता ते ठीक आहे काका पण सर्वप्रथम तुम्ही प्लीज 'कपडे' घाला व बाहेर हॉलमध्ये बसा. मी जरा मम्मीशी बोलते." तिने असे म्हणताच अशोक आपले कपडे उचलून सरळ बाहेर गेला.

आता त्या बेडरुममध्ये त्या दोघीच उरल्या. "आता तू बोल मम्मी, 'यावर तुला काय म्हणायचे ते?" "बेटा, तुला माहित नाही की अशोक हा कसा मनुष्य आहे ते, त्याचे लक्ष तुझ्यावरून 'डायव्हर्ट' व्हावे म्हणून मी त्याला..." माणिक बोलू लागताच माधवीने हातानेच तिला थांबवले व "उगीचच खोटं बोलू नकोस मम्मी, मी काय तुला आजच ओळखते आहे का ? मी तुलाही ओळखते व अशोककाकालाही... कारण जर त्यांना माझा 'गैरफायदा घ्यायचाच असता तर त्यांनी तो तुझ्या नकळत केंव्हाच घेतला असता. तू मला समजावले की 'या' वयात 'हे' योग्य नाही पण मग तू 'जे' केलस ते योग्य होतं का ? मला माहित आहे की तुझ्या लग्नाअगोदर त्यांचे तुझ्यावर प्रेम होते पण तुम्ही दोघांनी 'हा' प्रकार आजच करावा कारण तुलाही स्वतःलाही 'हेच हवं होतं. आता याक्षणी मी तुला काय दूषणं देऊ किंवा काय 'विशेषणं' लावू तेच मला समजत नाहीये पण मला तुला 'मम्मी म्हणायची बिलकुल इच्छा नाहीये. पण यापुढे मात्र 'हा प्रकार' इथेच थांबायला हवा... व हेच मी अशोककाकांशी बोलायला बाहेर जात आहे व मला हे तुझ्यासमोर बोलायची मुळीच इच्छा नाही तरी तू इथेच थांब. मी येते..." असे म्हणून ती 'ताडताड निघून गेली.

माणिक डोक्याला हात लावून सुन्नपणे बसून राहिली... तिला तर कपडे घालायचेही सुचले नाही.

***

****

माधवी बाहेर येताच तिने अशोकला मिठी मारली व - "कसं वाटलं ? जमलं ना व्यवस्थित ?" असे विचारून त्याचे एक कचकचीत चुंबन घेतले. "एकदम परफेक्ट..." त्याने तिच्या चुंबनाची परतफेड करत म्हटले. त्याबरोबर तिचा हात त्याच्या लंडावर गेला. "आता नाही..." तो म्हणाला "नंतर घरी ये... फुरसतीत 'करूया'." "पण मला तोपर्यंत कसं राहवेल ? आता तुम्ही घरी जा. मी येतेच थोड्यावेळात..." माधवी म्हणाली. "अशी घाई करू नकोस... जरावेळ आपण दोघंही इथेच थांबू. नंतर मी गेल्यावर दहा मिनिटांनी तू ये." तो तिला समजावत म्हणाला.

त्यावर तिने त्याचे पुन्हा चुंबन घेत ती त्याच्यापासून बाजूला होत म्हणाली - "प्लीज तुम्ही 'आताच्याआत्ता' जा कारण जर तुम्ही इथेच थांबलात तर माझा स्वतःवर कंट्रोल राहणार नाही कारण मी तुमचं 'मम्मीला झवणं पूर्णपणे पाहिलंय... मला आत्ता हवाय तुमचा 'सोट्या' माझ्यात..." तिने असे म्हणताच तो निघाला व "५-१० मिनिटांनी आत जा..." अशी सूचनाही त्याने तिला केली.

दहा मिनिटांनी माधवी पुन्हा आत गेली व सुन्नपणे बसलेल्या माणिकला म्हणाली - "मम्मी, आता कपडे घाल व यापुढे मला तुमच्या दोघांचं 'हे प्रकरण' पुढे वाढलेलं नकोय... ओ.के? मी जरा बाहेर जाऊन येतेय..." असे म्हणून ती परत बाहेर जायची तयारी करू लागली.

त्यानंतरचे २ दिवस माणिक तर चक्क 'गॅस' वर होती. तिचे डोके मुळीच काम देत नव्हते. दोन दिवसांनंतर दुपारी तिला अशोकचा फोन आला. "हेलो माणिक..." तो म्हणाला "आता मला मोबाईलवर माधवीचा फोन आला होता व तिने मला एका तासाने घरी भेटायला बोलावले आहे. 'परवाच्या 'प्रकरणाबद्दल' काहीतरी बोलायचे आहे' असे म्हणत होती. तुझ्याशी काही बोलणं झालं का ?" "नाही बुवा..." माणिक धास्तावत म्हणाली - "माझ्याशी ती गेल्या २ दिवसात एकही शब्द बोलली नाही." "आणि मनोहर..." अशोक म्हणाला "तो 'कसा आहे ?" त्याने विचारले. "ते तर 'ठीक'च आहेत... पण मलाच त्यांना 'फेस' करता येत नाही..." तिने प्रांजळपणे कबुली दिली. "माणिक, मी तुला म्हणत होतो की 'मनोहर'ला 'शीला'शी भिडवून देवूयात म्हणजे हे टेन्शन' घ्यायची गरजही पडली नसती." अशोक म्हणाला - "आता माधवी त्यावर काय म्हणते कोणास ठावूक...!! एनी गेसेस ?"

"माझे डोके तर काम देईनासे झालेय..." माणिक म्हणाली - "बघ तू आता काय म्हणते ते..." "आणि तिने जर का काही 'Unjustified demand' केली तर ?" अशोकने असे म्हणताच "आता आपल्या हातात काय आहे तिला विरोध करायला...!!" माणिकने 'पांढरे निशाण' फडकावले. "माणिक तू मात्र प्लीज त्यावेळी तिथेच थांब..." अशोक म्हणाला "मला moral support म्हणून... ओ.के?"

आता माणिक नाही' म्हणायच्या परिस्थितीतच नव्हतीच.

अशोकला 'जी भीती वाटत होती तसेच' झाले.

पहिले तर माधवीने आपल्या 'मम्मी व अशोक' अंकलला 'त्यांच्या पूर्ण प्रकरणाचा पाढा वाचायला लावला व नंतर "तुम्ही यापुढे काहीही करणार नाही याची ग्यारंटी काय ?" असे विचारताच त्यांनी तिच्याच काय तर दोन्ही घरातील सर्वांच्याच शपथा घेतल्या... पण माधवी सतत नकारार्थी मान हलवत होती कारण तिचे म्हणणे एकच होते की "जर तुम्ही इतक्या 'शास्त्रशुद्ध पद्धतीने आपापल्या 'स्पाउसेस'ला 'गंडवू' शकता तर मी त्यांच्यापुढे काय आहे ?"

तिने असा प्रश्न करताच अशोक भडकलाच !!

 

[StoryPublisher]

पहिले तर माधवीने आपल्या 'मम्मी व अशोक' अंकलला 'त्यांच्या पूर्ण प्रकरणाचा पाढा वाचायला लावला व नंतर "तुम्ही यापुढे काहीही करणार नाही याची ग्यारंटी काय ?" असे विचारताच त्यांनी तिच्याच काय तर दोन्ही घरातील सर्वांच्याच शपथा घेतल्या... पण माधवी सतत नकारार्थी मान हलवत होती कारण तिचे म्हणणे एकच होते की "जर तुम्ही इतक्या 'शास्त्रशुद्ध पद्धतीने आपापल्या 'स्पाउसेस'ला 'गंडवू' शकता तर मी त्यांच्यापुढे काय आहे ?"

तिने असा प्रश्न करताच अशोक भडकलाच !!

"ग्यारंटी 'हीच' आहे की मी आजवर तुझा गैरफायदा घेतला नाही तर मलाही काही 'इथिक्स व मोरल्स' आहेत म्हणूनच ना."

तो चिडून म्हणाला. आता त्याचा 'पेशंस' संपत आला होता. "दिसलेच मला तुमचे 'इथिक्स व मोरल्स' परवा दुपारीच अंकल..." ती त्याला हिणवत म्हणाली "परवापासून मी 'या' गोष्टीवर पूर्ण विचार केला व मी या निर्णयावर आले की तुम्ही मला जो "advise" केला तोच फक्त rational आहे... बाकी तुम्ही जेही म्हणालात ते शुद्ध बकवास आहे."

"अस्सं ? " आता मात्र तिचे भाषण ऐकून अशोकचा पेशंस पूर्णपणे संपला "तुला जर का आमच्यावर विश्वास नसेल तर तुला जेही' करायचे ते करायला तू मोकळी आहेस..." "ओ.के." ती शांतपणे म्हणाली "अंकल, मी तुम्हाला फक्त 'वॉर्निंग' दिली पण तुम्ही मला फारच 'लाईटली घेताय असं नाही वाटत का तुम्हाला ?" "मग मला एक गोष्ट सांग की - काय 'प्रूफ' आहे तुझ्याकडे आमच्यावर 'हा' चार्ज लावायला ?"अशोकने विचारले "जेंव्हा की मी तुझ्या वडिलांना व शीलाला तुझ्याविरुद्ध 'हव्या तेवढ्या' मेल्स दाखवू शकतो."

त्यावर तिने एकदा आपल्या आईकडे पाहत "मम्मी, यावर तुझ काय म्हणणे आहे ?" माणिक काहीच बोलली नाही. तिचे मौन 'ती अशोक बरोबर आहे' हेच दर्शवत होते.

माधवीने त्या दोघांना तिच्या 'मोबाईल' मधले 'रेकॉर्डिंग' दाखवताच अशोकच्या चेहऱ्याचा रंगच उडाला व माणिकही लाजेने काळीठिक्कर पडली. तिने अशोकच्या हातात एक सीडी ठेवली. "ही घ्या 'तुमची' कॉपी... माझ्याकडे याची एक 'कॉपी' पण आहे बरंका !! आता बोला अंकल, आता 'यावर' तुमचे काय म्हणणे आहे ?" विजयी मुद्रेने त्या दोघांकडे पाहत माधवी म्हणाली.

माणिकने अशोकला "तूच काहीतरी मार्ग काढ यातून..." असे म्हणताच त्यानेही खेदाने मान हलवली. दोघंही ४-५ मिनिटे चुपचाप बसले. नाहीतरी ते असे काय करू शकत होते ?

"माधवी, तू 'जेही' म्हणशील ते आम्हाला पूर्णपणे मान्य आहे..." अशोकने खोल गेलेल्या आवाजात विचारले. त्याचा आता पूर्णपणे 'रिव्हर्स गियर' लागला होता. "आणि तू मम्मी ?" तिने माणिकला विचारले..." माझी तर परवापासूनच 'बोलती बंदच' आहे ना!!" माणिक म्हणाली.

"मग तुम्ही दोघंही नीट कान उघडून ऐका. आजपासून तुम्हाला 'माझ्या मर्जीनेच वागावे लागेल. नाहीतर... तुम्ही जाणताच की 'काय' करू शकते मी." माधवीने असे म्हणताच त्या दोघांची 'वाचाच' बसली. "अशोकअंकल, तुम्ही आता माझ्याबरोबर 'आत' चला... मम्मी, तू इथेच थांब... बाहेर 'पहारा' करत..."

"म्हणजे ?" माणिक भयंकर दचकली

" काय आहे तुझ्या मनात ?" "तेच... जे तुम्ही दोघं करत होतात..." माधवी निर्लज्जपणे म्हणाली "हरी अप एंड डोन्ट वेस्ट टाईम..."

अशोकने माणिककडे असहायपणे पाहिले "माणिक, तूच काहीतरी समजावना 'या पोरीला'..." तो म्हणाला. "हे बघ बेटा माधवी, तू करतेस ते बरोबर नाही..." असे माणिकने म्हणताच - "शटअप मम्मी..." माधवी कडाडली "तुमचं 'ते' बरोबर व माझं 'ते' चूक असे आज तू म्हणूच शकत नाही... कारण तुमचाही 'प्युअर सेक्स'च होता व मी पण अशोकअंकलकडे 'प्युअर सेक्सच' मागते आहे. मी काय त्यांच्याशी लग्न' करत नाहीये."

असे म्हणून तिने अशोकचा हात धरून बळजबरीने त्याला आपल्या बेडरुममध्ये घेऊन गेली. पण अचानक तिला काय वाटले कोण जाणे - "मम्मी... तू पण 'आत' चल... कारण बाहेर तू 'काय' करशील यावर माझा 'भरोसा' नाहीये."

ओढलेल्या पायांनी माणिक त्यांच्या मागोमाग गेली. माधवीने तिचा हात धरून तिला पलंगावर बसवले व अशोकला पलंगावर ढकलून त्याच्यावर 'स्वार' होत तिने प्रथम त्याचे व नंतर स्वतःचे कपडे काढून टाकले.

माणिकने आपले डोळे बंद केले.... पण 'कान' काही बंद करू शकत नव्हती. "माणिक, प्लीज मला माफ कर..." अशोक म्हणाला व तिला त्या दोघांचेही हुंकार व चित्कार' ऐकू येत होते.

"अंकल, नीट करा... पूर्ण जोर लावून... जसं तुम्ही 'मम्मी ला झवत होतात तसंच " माधवी म्हणाली. माणिकचा स्वतःच्या कानांवर विश्वास बसेना कारण तिला माधवी 'कण्हेल, विव्हळेल' असेच वाट होते. आश्चर्याने ती डोळे फाडून 'ते' माधवीचे लक्ष तिच्याकडे गेले. (रादर अशोक 'झवतांना तिचे लक्ष आपल्या आईकडेच होते.)

"अशोकअंकल एक सेकंद बाजूला व्हा" असे म्हणून तिने माणिकचा हात धरून तो अशोकच्या लंडावर ठेवला व "आता मला बघू दे तू हा 'लंड' कसा उचकून उचकून घेतेस ते..." "नको... प्लीज नको ना..." माणिक हळूच म्हणाली पण तिच्या म्हणण्यात तितकासा जोर नव्हता कारण "जरका माधवीने सांगितलेले 'फॉलो' केले नाही तर आपले हाल कुत्राही खाणार नाही " हे कळण्याइतकी हुशार तर ती नक्कीच होती. त्यापेक्षा माधवीचे ऐकून 'ही' गोष्ट 'ऑफिशियल' करणे कधीही 'फायद्याचेच होते. अशोकने पडत्या फळाची आज्ञा घेऊन माणिकला माधवीच्याच बाजूला झोपवले व तिच्यावर 'चढला'... दोनच मिनिटात माणिक 'आपल्याच मुलीच्या उपस्थितीत'च अशोकचा लंड उचकत उचकत घेऊ लागली. त्यांचे 'झवणे' पाहतांना माधवीचा हात अभावितपणे स्वतःच्या पुच्चीवर गेला.

..

 

[StoryPublisher]

पाच मिनिटांनी माणिकचे 'काम तमाम झाल्यावर' अशोकने माधवीकडे पाहताच तिने आपले हात (व पायही) फैलावले... तो काहीही न बोलता माधवीवर चढला.

नंतरचे २-३ दिवस माधवी दुपारी अशोकला फोन करून घरी बोलवत असे व त्याला पहिले माणिक वर 'चढवून नंतर ती स्वतः त्याच्यावर 'स्वार' होत असे. माणिकच्या मनाविरुद्ध जरी झाली असली तरी आता ही गोष्ट' ऑफीशीयल झाल्याने माणिकला 'को-ऑपरेट' करणे आवश्यक झाले होते. अशोकही 'नाईलाजाने' (?) त्या दोघींना एकत्र भोगत असे.

तिसऱ्या दिवशी त्यांचा 'प्रोग्राम' जेमतेम संपल्यावर माधवीला 'अर्जंट' फोन आला असल्यामुळे "मी जातेय... Enjoy yourselves..." असे म्हणून ती घाईघाईत कपडे करून त्या दोघांना 'एकटे' सोडून निघून गेली.

"माणिक मी तुला सुरुवातीपासून म्हणत होतो की आपण मनोहर व शीलाला भिडवूया' पण तू माझं ऐकलं नाहीस... बघितल काय झाल आता त्याचा परिणाम ?" अशोक म्हणाला "माझं ऐक... अजूनही वेळ गेली नाहीये... आपण 'स्वापिंग'ला ऑफीशियल करून टाकूयात म्हणजे 'यातून' आपण 'फ्री' होऊ..."

होकार देण्याशिवाय तिच्याकडे दुसरा पर्याय नव्हता... तिने काहीही न बोलता मान हलवून संमती दर्शवली. त्यानंतर बरोब्बर एका महिन्यांनी 'अशोक-माणिक' व 'मनोहर-शीला' असा ‘प्रोग्राम' आता २-३ दा झाल्याने त्या दोन्ही जोडप्यांनी आता 'जॉईन्टली' करायचे ठरवले.

एका विक-एंडला त्या दोन्ही जोडप्यांनी ड्रिंक्स व Blue-films चा प्रोग्राम ठेवला.

पहिले १-२ ड्रिंक्स घेतल्यानंतर अशोकने blue film ची DVD लावली व ते दोन्ही कपल्स T.V. समोर बसून ड्रिंक्स enjoy करत blue film पाहू लागले... त्यात 2 couples चा group sex चे दृश्य होते. दोन्ही मुलांनी आपापल्या गर्ल-फ्रेंड बरोबर एकमेकांसमोरच ‘सुरवात' करून दिली... त्याबरोबर अशोक व मनोहर हीसुरु झाले... दोघांच्या बायकांनी पण काही objection à

घेतले नाही कारण ड्रिंक्समुळे त्या दोन्ही 'महिला' पण थोड्याफार प्रमाणात डेअरिंगबाज झाल्या होत्या व त्या आपापल्या पतीच्या actions ला respond करू लागल्या.T.V.च्या अंधुक प्रकाशात, वातावरण अगदी ‘धुंद होऊन गेले होते... व T.V वरील दृश्याप्रमाणे दोन्ही नवऱ्यांनी आपापल्या बायकांचे कपडे काढण्यास सुरवात केली.

आता मात्र आम्ही दोघी बायका मात्र जरा दचकल्यात कारण "दुसऱ्या" पुरुषांसोबत जरी त्या याअगोदर 'झोपल्या' होत्या तरी त्यांच्यासमोर त्या दोघींनाही 'नग्न होऊन करणे अवघडच होते... पण दोन्ही नवऱ्यांनी - "काही होत नाही... तू बाजूला लक्षच देऊ नकोस Relax and just give it a try... If you don't feel like doing it, we will not force you...God promise !!" असे म्हणून अश्याकाही खुबीने पटवले की त्या दोघी सम-हाऊ तयार झाल्या.

त्यावर आता अशोकने शीलाला घट्ट मिठी मारून तिची चुंबने घेण्यास सुरवात केली व ती पण त्याला respond करू लागली... ते पाहून मनोहरने माणिकबरोबर तेच सुरु केले व माणिकही respond करू लागली. अशोकने प्रथम स्वतःचे व नंतर शीलाचे कपडे काढले व दोघेही संपूर्ण नग्न झाले... ते पाहून मनोहरने माणिकचे कपडे काढण्यास सुरवात केली... २ मिनिटात ते चौघेही नग्न झाले. सुरवातीला माणिक थोडी tentativeच होती पण शीला मात्र बिनधास्त' होऊन अशोकला respond होत होती... ते पाहून माणिकचीही भीड चेपली.

T.V. वरील दृश्य पाहून अशोकने शीलाची योनी चाटण्यास सुरवात केली... व त्यामुळे माणिकही बेधडकपणे मनोहरचे लिंग चोखू लागली. दोन मिनिटातच ते दोघे '69' झाले. अशोक T.V च्या scene ला follow करत होता पण शीला मात्र

T.V पेक्षा मनोहर-माणिकचा "Game Show" पाहण्यात मश्गुल झाली कारण तिला त्यातच जास्त interest येऊ लागला होता. २-३ मिनिटांनी अशोकने शीलाला खाली झोपवले व तिच्यावर चढून लिंगाने तिच्या योनीत धक्के मारू लागला. ते पाहून मनोहरनेही माणिकच्या पुच्चीत आपला लंड घुसवून जोरजोरात धक्के मारण्यास सुरवात केली... तेवढ्यात T.V वरील दृश बदलले व T.V वरील मुलांनी आपापली position बदलली. ते पाहून अशोक व मनोहरही आपापल्या बायकां पासून दूर झाले व त्या दोघांनीही आपापली position बदलली... आता अशोक माणिकवर स्वार झाला व मनोहर शीलावर ओणवा झाला.

माणिकने शीलाकडे पाहिले... तिने नजरेनेच Go ahead चा signal दिला... कारण यावेळी मात्र त्या दोघीही इतक्या 'पेटलेल्या होत्या’ की दोघींपैकी कोणीही विरोध केला नाही. त्यानंतर रात्रभर अशोकने माणिकबरोबर व मनोहरने शीलाबरोबर एकमेकांसमोरच मजा केली... जोतो एकमेकांना पाहून उत्तेजित होत होता. शीलाने मनोहरचा लंड घेतांना एका हाताने माणिकचे उरोज कुरवाळण्यास सुरवात करताच तिनेही शीलाचा भरघोस स्तनांचे मर्दन केले. त्या रात्री त्यांच्यापैकी कोणीही एक सेकंदही झोपले नाहीत.

सकाळी जेंव्हा सर्वजण आपापल्या घरी गेलेत तेंव्हा त्या चौघांपैकी एकाच्याही मनात Guilt नव्हती. त्यानंतर ३-४ विक एंड त्यांनी एकत्रच घालवले.

अश्याच एका रविवारी दुपारी काही कामानिमित्य कोथरूडला गेली असता तिचे काम लौकर आटोपल्याने तिच्या मनात शीलाला 'सरप्राईज विझिट' द्यायचे ठरवले. पण तिच्याकडे पोहोचताच तिला स्वतःलाच 'पार्किंग' मध्ये 'सरप्राईज' मिळाले कारण तिला माधवीची स्कूटी' व मनोहरची 'कार' तिथेच दिसली. "बरं झालं बाई..." ती स्वतःशीच म्हणाली "आता मला 'ह्यांच्याच गाडीने घरी जाता येईल." तिने शीलाच्या Flatची बेल वाजवली.शीलाने दार उघडण्यास बराच वेळ लावला.

जसेच शीलाने दार उघडले तसाच माणिकला पाहताच तिच्या चेहऱ्यावरचा रंगच उडाल्याचे चाणाक्ष माणिकने क्षणार्धात टिपले. "काय झाले ?' माणिक म्हणाली - "आणि माधवी व 'हे' कुठे आहेत ? त्यांच्या गाड्या खाली पहिल्यात मी..." शीलाला काय बोलावे तेच सुचेना !! "त्याचे काय आहे माणिक..." शीला म्हणाली... पण तिचा आवाज तिलाच दगा देऊन गेला. माणिकला शंका आल्यामुळे तिने शीलाला बाजूला केले व आत घुसली. दोन्ही बेडरूमचे दरवाजे बंद असल्याने हा प्रकार' तिच्या ताबडतोब लक्षात आला. तिने दोन्ही दारं ठोठावून माधवी व मनोहरला जोरात आवाज देताच आतमध्ये ते दोघंही

दचकलेत... त्यांना चुपचाप बाहेर यावेच लागले. माधवीबरोबर अशोक व मनोहरबरोबर वैजयंतीला पाहताच तिला 'सिच्युएशन' समजायला वेळ लागला नाही. पहिले तर ती प्रचंड संतापली पण नंतर तिला शीलाने बाजूला नेऊन –

"आपल्या पोरींनी बाहेर 'शेण' खाण्यापेक्षा 'घरचंच जेवण' केलं तर काय बिघडलं ?" असे समजावल्याने तीही शांत झाली.

त्यानंतर त्या सहाजणांनी दोन्ही मुलींची ‘अकरावीची परीक्षा झाल्यावर 'बंगलोर'ला त्याच हॉटेलमध्ये दोन सूट बुक करून 'GRAND GALA CELEBRATION' केले.

 

[StoryPublisher]

भाग ९

अशोक व शीला ' बेडरूम' मध्ये 'ड्रिंक्स' घेत बसले होते. आज त्यांच्याकडे मनोहर एंड कंपनी 'डिनरला’ येणार होते व आजचा स्वयंपाक चक्क वैजयंती करत होती.

"तसेही आयुष्यात 'पुढे जाण्यासाठी सतत काहीना काहीतरी 'नवीन' करणे आवश्यक आहे नाहीतर माणसाची 'प्रगती' तिथेच खुंटते..." अशोक एखाद्या तत्ववेत्याचा आव आणून शीलाला म्हणाला. त्यावर

"तुम्हाला आज इतक्या लवकर कशी चढली ?" असे शीलाने विचारताच तो गप्प बसला पण त्याचे विचारचक्र चालूच होते. तितक्यात वैजयंती त्यांच्यासाठी स्वतः बनवलेला 'पनीर टिक्का' घेऊन आली. मनोहरकडून गेल्या वर्षभरात छानपैकी 'खुराक' घेऊन ती फारच ‘माल दिसायला लागली होती.

"घ्या पप्पा..." असे म्हणून तिने वाकून प्लेट त्याच्यापुढे धरताच त्याची नजर अभावितपणे तिच्या उरोजांवर खिळली हे शीलाने 'मार्क' केले. तिचे उरोज आतातर पूर्णपणे विकसित झालेले होते व त्याचे 'क्लीव्हेज' तर अक्षरशः जीवघेणे' दिसत होते. ते पाहून अशोकने सुस्कारा सोडला.

"जेवण बनायला किती वेळा आहे बेटा ?" शीलाने विचारले. "पंधरा मिनिटे तरी..." वैजयंती म्हणाली "झाल्याबरोबर मी तुम्हाला बोलवीनच..." असे म्हणून ती निघून गेली. अशोकने ड्रिंक संपवण्यात ७-८ मिनिटे लागली व त्यानंतर त्याने शीलाला जवळ ओढताच ती त्याचा 'मूड' समजून गेली. अशोकने तिचे चुंबन घेऊन तिच्या भरगच्च उरोजांमध्ये डोकं घुसळायला सुरवात केली.

"अहो आतातर पहिले मनोहर एंड कंपनी येईल व नंतर जेवायचं आहे ना अजून?" असे जरी तिने म्हटले तरी तीही स्वतःहून त्याचं डोकं आपल्या उरोजांवर घट्ट दाबून ठेवले. "ते नंतर बघू... आता पहिले हे होऊन' जाऊ देत..." असे म्हणून तो तिला कुस्करु लागताच तीही चांगलीच गरम झाली. 'फोरप्ले'त त्यांचे कपडे कधी गळून पडलेत ते त्या दोघांनाही कळले नाही.

अशोकने शीलाला पलंगावर झोपवून तिच्यावर स्वार होत त्याने आपला लंड तिच्या पुच्चीत हळूहळू घुसवला व अतिशय हळुवारपणे त्याने आपली स्पीड वाढवायला सुरवात केली. "आssह आssह ओssह..." शीला सुखातिशयाने कण्ह लागली. तिचे डोळे आपोआपच बंद झाले.

तितक्यात मागे हलकासा आवाज होताच अशोकने हळूच नजरेच्या कोपऱ्यातून पहिले असता त्याला वैजयंती दारात उभी असलेली दिसली... बह्दा ती त्या दोघांना बोलवायला आली होती. "मनोहरच्या बरोबर तू या 'विकएंड'ला खूप मजा केली ना ?" अशोक धक्के मारत शीलाला म्हणाला. "हुंsss" शीलाच्या डोळ्यांपुढे बहुदा ते दृश तरळले असावे "हो होऽऽय.." "तो फारच 'फास्ट झवतो ना..." अशोक म्हणाला. "होय... तो म्हणत होता कि बरेच दिवस झालेत मी तुम्हा मायलेकींना 'एकत्र' झवले नाही..." शीला म्हणाली.

"साssला मादरचोद... एक नंबरचा लालची कुठला..." अशोकने तिचे निपल कुस्करत म्हटले. त्याचबरोबर ती "हाsssय..." असे सित्कारली व एकेरीवर येत "अरे तो बिचारा तसा 'सिधासाधा'च तर आहे... तो तर तुझा खराखुरा 'fan' आहे कारण तुझ्याचमुळे त्याला आम्हा दोघींना 'झवायला मिळाले ना ?"

अशोकने समोरच्या भिंतीवरच्या आरश्यातून पुन्हा वैजयंतीकडे पाहिले... ती त्या दोघांचा संभोग पाहण्यात गुंगून गेली होती... तिचा हात अभावितपणे स्वतःच्या पुच्चीवर गेला होता. "शीला मला त्याने तुला व वैजयंतीला 'झवतांना'चा सीन बघायचा आहे... मला वैजयंती कशी उचकत उचकत घेते ते बघायचे आहे." अशोक धक्के मारत म्हणाला.

आपला उल्लेख येताच वैजयंती कुतूहलाने ऐकू लागल्याचे त्याच्या लक्षात आले कारण आता ती चक्क खोलीच्या आत आली होती व तिचा दुसरा हात आपल्या उरोजांवर स्थिरावला होता.

"कधीकधी मनात विचार येतो की..." अशोक म्हणाला व मुद्दाम त्याने एक पॉज घेतला. "काय ?" तो चूप झाल्याने शीलाने विचारले. "वैजयंतीला मी 'झवायला' काही हरकत नाही ना तुझी ?" त्याने अनपेक्षितपणे तिला विचारले... त्याबरोबर त्याची गाडी 'सुपर-फास्ट' धावू लागली. "बाप रे... हे काय आता नवीन ?" शीलाने विचारले "मला तरी हे Prima-facie (प्रथमदर्शनी) पटत नाहीये... पण तुम्हाला असं का वाटावं ?" "खरं सांगू तर आजकाल वैजयंतीला पाहिलं कि मला तुझी त्या दिवसातली आठवण होते व वीस वर्षांपूर्वीच्या 'त्या दिवसात' मला तुला व माणिकला 'झवायची खूप इच्छा होतीच... माधवीच्या रुपात मला त्यावेळची' माणिक तर मिळालीच आहे.व आता वैजयंतीच्या रूपातील 'त' मिळाली तर हा 'जन्म सफल' झाला "फक्त हेच कारण आहे की..." शीलाने विचारताच "नक्कीच नाही पण जेंव्हा मी तुला, माधवीला किंवा माणिकला झवतांना 'मनोहर वैजयंतीला झवतांना ती किती छानपणे त्याला 'घेत' असेल ?" असा विचार मनात येताच मला फारच 'एक्सायटेड' वाटतं... तुझी शपथ !! आणि आतातर तिची फिगर 'सानिया मिर्झ' पेक्षा जबरदस्त झाली आहे... स्पेशली तिचे ‘बॉल्स'... तशीही ती जरी आपली मुलगी नसती तरी तिला झवावसं' नक्कीच वाटतंय गं..." "मला खरंच तुम्हा 'पुरुषांचं आश्चर्यच वाटतं कारण सर्वजण बहुदा असाच विचार करतात..." शीला उचकत उचकत म्हणाली "आजकाल मनोहरची माधवीकडे पाहण्याची नजर बदलली आहे असे माणिक मला परवाच म्हणत होती."

अशोकने पुन्हा हळूच वैजयंतीकडे चोरून बघताच ती उत्सुकतेपोटी त्या दोघांच्या अगदी जवळून त्यांचे 'झवणे' डोळे विस्फारून बघत असल्याचे त्याच्या लक्षात आले.

"झवू दे ना मला वैजयंतीला एकदा प्लीज... जर तू 'अलाऊ' करशील तरच 'झवीन' मी तिला..." आता त्याच्या धक्क्यांची स्पीड प्रचंड वाढली.

 

[StoryPublisher]

"वेssल... मलाही तिला 'तुझा लंड घेतांना पाहण्यात मजा येईलसं वाटतंय... आssह... आsssह... आय एम 'कमिंग'..." शीला म्हणाली त्यासरशी वैजयंती तिच्याकडे डोळे विस्फारून बघू लागली. अशोक ही १५-२० धक्के मारून मुक्कामावर पोहचला. पण वैजयंती अगदी दोन फुटांवरून 'बघत' असल्याचे लक्षात आल्याने त्याच्या लंडाची ताठरता बरकरार' होती. त्याने एक सेकंदाकरता आपला लंड शीलाच्या पुच्चीतून बाहेर काढला व दुसऱ्याच क्षणी त्याने तो पुन्हा तिच्या पुच्चीत घुसवून धक्के मारणे सुरूच ठेवले. खरंतर त्याच्या मनात 'वैजयंतीचा हात धरून तिला आत्ताच तिच्या आईच्या बाजूला झोपवावे' असे विचारही आला होता... पण 'एक्साईटमेंट' कायम ठेवण्यासाठी त्याने स्वतःला रोखले.

"आssईगss... झालं ना आता तुमचं... मग 'हे' अजून का म्हणून आहे ?" शीला म्हणाली. "जस्ट वैजयंतीच्या विचारांमुळे डार्लिंग... अजून करावसं वाटतंय..." अशोक म्हणाला. "अश्याने कसं होईल ? माणिक एंड कंपनी येणार आहे ना आज आपल्याकडे जेवायला..." शीला म्हणाली. "हा एक राउंड अजून होऊ देत... मग मला जरका तुझीच पुच्ची 'चाखायला' मिळाली तर जेवायचीही गरज नाही..."

अशोक धक्के मारतच होता वैजयंतीची पुच्ची 'चाखायला' किती मजा येईल ?" "तुला खरच 'घ्यायचंय' तिला ?" असे शीलाने अशोकला विचारताच "म्हणजे ? अग जेंव्हापासून तिचे 'बॉल्स' डेव्हलप होऊ लागलेत तेंव्हापासून मला ती हवी होती... व आता मनोहरच्या 'मेहनतीची फळे' चाखायची मजा काही औरच राहील..." अशोक म्हणाला. "ठीक आहे... आजच्या 'डिनर' नंतर मी तिला तयार करते..." शीला म्हणाली "पण आता तू 'संपव' रे बाबा...' "ओ.के... घेss...घेsss तू माझा लंड... कारण तुला नंतर मनोहरही 'घेईल' ना !!" अशोक म्हणाला व 'कार्यभाग' संपवून शीलाच्या अंगावर कोसळला.

अशोकने पुन्हा एकदा चोरून वैजयंतीकडे पाहिले. वैजयंतीही डिनरच्या 'नंतरच्या प्रोग्रामसाठी' आतुर झालेली त्याच्या लक्षात आले... तिच्याही चेहऱ्यावर आपल्या पप्पांनी 'झवण्याची' आयडिया अतिशय आवडल्याचे स्पष्टच दिसत होते. पण त्यानंतर ३ तासांनी मनोहर एंड कंपनी घरी गेल्यावर अशोकमध्ये वैजयंतीला घ्यायचा' उत्साह राहिला नव्हता कारण माणिक व माधवीबरोबर एक-एक राउंड झाल्याने त्याचा आजचा कोटा' तसाही पूर्ण झाला होताच. शीलानेही त्याच्या सम अदर टाईम"च्या आयडियाला दुजोरा दिला.

*******

पुढील वेळी त्या दोन्ही 'कपल्स'नी अगदी व्यवस्थित ठरवून 'बापाने आपल्या पोरीला'च घ्यायचा प्रोग्राम ठरवला. त्यांच्या आयांनीही आपापल्या पोरींना कल्पना देऊन ठेवलीच होती. खरंतर त्या दोघांनीही आपापल्या घरीच' आपापल्या पोरीला झवले असते पण हा 'प्रोग्राम' त्या दोन्ही कपल्सला एकत्र' करायचा असे ठरवले. माधवी व वैजयंती यांना खास 'मेक-अप' वगैरे करून तयार करण्यात आले होते व दोन्ही फॅमिलीज यावेळी मनोहरकडे जमले.पहिले 'ड्रिंक्स'चा एक राउंड झाल्यावर अशोकने वैजयंतीला आपल्या जवळ बोलावले व तिचा हात धरून आपल्या मांडीवर बसवले. "बेटा, तुला मी जवळपास ४-५ वर्षांनंतर आज मांडीवर बसवत आहे..." असे म्हणून अशोकने प्रथम तिच्या गालाचे व नंतर तिच्या ओठांचे चुंबन घेताच वैजयंतीने त्याला घट्ट मिठी मारली. तिच्या या कृतीमुळे अशोकचा हात आपोआपच तिच्या वक्षांवर गेला. "किती मोठी झाली नाही वैजयंती ?" माणिक कौतुकाने म्हणताच अशोकने तिचा हात धरून आपल्या जवळ खेचले व "आता तूच काढ तिचे कपडे व तिला 'तयार' कर माझ्यासाठी..." असे म्हणत तिचेही चुंबन घेतले. पण "माणिक तू 'माधवी'ला तयार कर... मी वैजयंतीला तयार करते..." असे म्हणून शीला त्या दोघा बाप-लेकांकडे आली व वैजयंतीच्या मागे जाऊन तिने तिचा 'टॉप' काढला व तोपर्यंत वैजयंतीने आपल्या वडिलांचा शर्ट काढला व त्याच्या Pant कडे वळली.

इकडे मनोहर कुटुंबीय काही स्वस्थ बसले नव्हते. मनोहरने माधवीचे चुंबन घेत तिच्या उरोजांना दाबण्यास सुरवात केली असता तिचा हात त्याच्या लंडावर आपसूकच गेला. माणिकनेही माधवीला नग्न करण्यास सुरवात केली. जसेच माधवी व वैजयंतीला नग्न करून त्या दोन्ही आयांनी पलंगावर बाजूबाजूला ठेवले तेंव्हा मनोहर व अशोक आवाक होऊन आपापल्या मुलींकडे डोळे फाडफाडून पाहताच राहिले.

"नाईस व्ह्यू..." अशोक म्हणाला "खरंच वंडरफुल..." मनोहरने त्याची 'री' ओढली. त्यासरशी त्या दोघींनी आपापल्या हाताने आपल्या पुच्च्या झाकायचा अयशस्वी प्रयत्न करू लागल्या.

"ओह पप्पा... जसेकाही तुम्ही आम्हाला 'असं' यापूर्वी कधी पाहिलंच नाही..." माधवी कसनुसं म्हणाली. "कसचं काय ग... आपण बंगलोरहून ट्रेनने पुण्याला परत येतांना जेंव्हा मनोहर अंकलने लाईट बंद करून या दोघांनी आपल्याला 'झवलं' तेंव्हा हे दोघंही आपापल्या मुलींना अंधारात व्यवस्थित न्याहाळत' असल्याचं मी मार्क केलं होतं... 'चालू' कुठले !!" वैजयंती कृतककोपाने म्हणाली. त्यासरशी ते दोघं पलंगावर चढले व आपापल्या मुलींना आपापल्या मिठीत घेऊन त्यांचे चुंबन घेत त्यांचे हात आपापल्या लंडावर ठेवले. "आता असं लाजायचं नाही... आपापल्या 'आयांसारखं 'बिनधास्त' झवायला शिका बघू..." मनोहर म्हणाला. "तरच तुम्ही 'झवायची मजा' घेऊ शकाल..." अशोकनेही दुजोरा दिला.

 

[StoryPublisher]

"म्हणजे ? तुम्हाला असंकाही म्हणायचंय का कि आम्ही दोघी ‘कुठल्याही लंडाला पाय फाकवून वेलकम' करत असतो की काय ?" माणिक म्हणाली. "नाही माणिक... पण 'दुसऱ्या लंडाला 'बिनधास्त' घेतलं की 'आपल्या नेहमीच्या लंडालाही तितक्याच इंटरेस्टने घेता येतं..." मनोहर म्हणाला व त्याने माधवीच्या उरोजांना चोखण्यास सुरवात करताच तिने आपला हात त्याच्या 'बॉक्सर' मध्ये घालून त्याच्या बाबुराव' चोळण्यास सुरवात केली. दुसरीकडे अशोक वैजयंतीच्या भरघोस स्तनांचे मर्दन करत होता. वैजयंतीनेही "स्सss... हाsssय..." असे सित्कारात आपल्या वडिलांचा लंड घट्ट पकडून ठेवला.

दोन्ही मुली 'तयार' झाल्याचे लक्षात येताच दोघांनीही आपापले लंड त्या दोघींच्या पुच्च्यांवर टेकवले व एका झटक्यात भक्ककन आत घुसवताच "आssईगss..." असे त्या दोघीही आनंदाने विव्हळल्या. "किती 'टाईट' आहे तुझी पुच्ची...!!" अशोक वैजयंतीला झवताझवता आनंदाने म्हणाला 'जगातली सर्वात 'बेस्ट' पुच्ची आहे तुझी वैजयंती..."

"पप्पा थेंक्स... पण तुमचाही लंड छानच आहे..." वैजयंती खालून उचकत म्हणाली. "म्हणजे अशोककाका... तुम्हाला माझी पुच्ची नाही आवडली वाटतं !! आता या तर तुम्ही माझ्याकडे... मी दाखवतेच' तुम्हाला कशी...!!" माधवी लटक्या रागाने म्हणाली... खरंतर तिलाही ‘पप्पांचे फास्ट झवणे' अशोककाकांपेक्षा जास्तच आवडले होते. "असं नाही माधवी..." वैजयंतीला झवताझवता अशोक म्हणाला "तुझी 'बटर चिकन' तर वैजयंतीची 'चिकन मसाला.... दोघी आपापल्या जागी बेस्ट..." "लक्षात ठेव माणिक..." शीला वैजयंतीचे 'बॉल्स' दाबत म्हणाली "आता 'या दोघी मिळाल्या तर आपण चक्क 'व्हेजीटेबल्स' झालोत ह्यांच्यासाठी..."

"खरय ग शीला... पुरुषांची जातच मेली हरामखोर. उद्या दुसरी 'पुच्ची' मिळाली तर आपल्याला विसरून हे जातील हुंगायला..." माणिकही माधवीला कुस्करत म्हणाली. "नाही... नाही... असं म्हणू नका..." मनोहर (घाबरल्याचे नाटक करत) म्हणाला "तुम्ही दोघी तर आमच्या 'पट्टराण्या' आहात... नाही का रे अशोक ?" अश्या रीतीने खेळीमेळीने त्या दोघांचे आपापल्या मुलींना झवणे जवळपास अर्धा तास सुरु होते... दोन्ही आया आपल्या मुलींना 'छानपैकी एन्करेज' करत होत्या... अर्ध्या तासानंतर दोघेही आपापल्या मुलींसोबत आपापल्या मुक्कामावर पोहचले... त्यानंतर त्यांनी आपापल्या लाडक्या वैनींना' छानपैकी झवून काढले.

*******

बारावी झाल्यावर माधवी व वैजयंती ह्यांना अनुक्रमे M.B.B.S व B.D.S ला admission मिळाली होती पण त्या दोघींना एकत्रच कॉलेजला जायचे असल्याने त्यांनी चक्क फर्ग्युसनला B.A. ला admission घेतली. B.A. झाल्यावर M.B.A. करण्याचा त्यांचा मानस होता. दोघीही सुंदर असल्याने त्यांना फर्ग्युसनमध्ये खूपच जास्ती 'भाव' होता पण त्या दोघी कोणालाही 'भाव देत नसत... (गरजच काय ? दोघींचेही 'वडील' तर होतेच ना त्यांची काळजी घ्यायला'...!!)

त्यानंतर ३ वर्षांनी - आतातर दोन्ही पोरी फायनल इयर ला आल्या होत्या. त्या दोघीही कडक व सट्ट माल' असल्याने त्या दोघींसाठी 'भरपूर व छानछान प्रपोजल्स’ येऊ लागले होते. पण त्या दोघी अतिशय विचारपूर्वक' आपापल्या नवऱ्यांची निवड करणार होत्या. तसेही 'राजू व संजू देशपांडे हे दोघे जुळे भाऊ त्यांनी जवळपास 'नक्की' केले होते व त्यांच्याबरोबर दोन्ही मुलींची उद्या संध्याकाळी 'फायनल मिटिंग' होती. दोन्ही मुलं C.O.E.Pune चे इंजिनियर असून "I.I.M. Lucknow" ला एम.बी.ए.च्या शेवटच्या 'सेमिस्टर'ला होते व हे सेमिस्टर संपल्यावर त्यांना चक्क प्रत्येकी १८ लाखाचे Package मिळाले होते. ते दोघंही औपचारिकपणे एकदा अशोक व मनोहरच्या घरी येऊन गेले होते.

"ठीकच आहे..." अशोक सुस्कारा सोडून म्हणाला "एक-ना-एक दिवस ही वेळ येणारच होती..." "तर काय..." मनोहर म्हणाला - "पण पोरींनो आम्हाला विसरू नका म्हणजे झालं..."

"दोघेही दिसतात तर छानच... पण स्वभावाने कसे आहेत ग ते ?" माणिकने माधवीला विचारले... तिच्या आवाजात काळजी व उत्सुकता दोन्ही होते. "छानच आहेत ते दोघं मम्मी..." माधवी म्हणाली “मुख्य म्हणजे ते दोघंही अतिशय ‘ब्रॉड माइंडेड' आहेत... त्यांनीच आम्हा दोघींना तसे सांगितले व आम्ही दोघी ‘ब्रॉड माइंडेड' आहोत का ? असे विचारले आहे..." "वॉssव.... That's fantastic.." शीला म्हणाली " म्हणजे आता तुम्हा दोघींनाही बरंच की मनाप्रमाणे 'त्यांना' बदलायला आपापल्या पप्पांप्रमाणे...!!"

त्यावर दोघीही मंदपणे हसल्यात कारण वैजयंतीने "अग मम्मी... त्यांनी ‘ब्रॉड माइंडेड'नेसचा विषय काढताक्षणीच आम्ही त्यांना एका झटक्यात होकार न देता मुद्दाम वेळ मागून घेतला कारण त्यांचेही आईपप्पा' 'Swingers Club' चे मेम्बर्स आहेत असे ऐकले आहे." असे म्हणताच ते चौघंही आश्चर्यचकित झालेत.

"इतकेच काय तर राजू ने मला तुझी 'मम्मी पण ‘ब्रॉड माइंडेड' आहे का ? असे विचारले आहे..." माधवी म्हणाली. "अय्याsss म्हणजे आता त्यांची 'नजर' आता आपल्यावरही आहे का ?" माणिकने कौतुकमिश्रित आश्चर्याने विचारताच "काय आंटी... अग 'I.I.M' चे स्टुडंट्स आहेत ते... कुठल्या आंडू-पांडू' कॉलेजचे नाहीत!! ‘एकी च्या बदल्यात दोन' की 'चार'?" ह्याच हेतूने त्यांची चाचपणी सुरु आहे... म्हणून तर आम्ही आमचे 'डिसिजन' कळवण्यासाठी मुद्दाम वेळ मागून घेतला... कारण तुमच्याशी बोलल्याशिवाय कसे 'डिसिजन' घेणार ?" वैजयंती म्हणाली. "पण त्यांची 'मम्मी' कशी आहे ? तुमच्या 'मम्मी'सारखी तरी आहे ना?" अशोक व मनोहरने आपापल्या पोरींना एकदमच विचारले.

"पप्पा व अंकल... तुम्ही दोघंही Happy' व्हाल कारण ती या दोघींपेक्षाही सट्ट माल’ आहेत..." वैजयंतीने असे म्हणताच खुशीत येत मनोहरने तिला घट्ट मिठी मारून सर्वांसमोर तिचे चुंबन घेतले. त्यावर माणिक व शीलाने गाल फुगवताच असे ग काय मम्मी... आम्ही दोघी इतके 'कडक' जावई आणतो आहोत ना तुमच्यासाठी... आतातरी 'स्माईल' द्या..." असे माधवीने म्हणताच - "मुलं सर्वच बाबतीत 'बेस्ट' आहेत... यापेक्षा जास्ती' काय हवं ?" माणिकने असे म्हणून प्रेमाने तिला आपल्या जवळ घेतले. "राजू-संजूचे पप्पा..." वैजयंतीने असे म्हणताच तिथे हास्याचा धबधबाच कोसळला.

समाप्त

कथेतील पात्रांचा जिवंत वा मृत व्यक्तींशी काही एक संबंध नाही, असल्यास निव्वळ योगायोग समजावा.)