S
StoryPublisher
Guest
रंगपंचमीच्या दुसऱ्या दिवशी
"हाय दिदी... सागर बोलतोय परदेशातून... कशी आहेस?"
"अरे... ह्या वेळेला कसा काय फोन केलास?" संगीतादिदीने पलिकडून आश्चर्याने म्हटले.
"सांगतो... पण तू एकटीच आहेस का कोणी आहे आजुबाजूला?" मी विचारले.
"कोणी नाही... मी एकटीच आहे... बोल बिनधास्त..." दिदीने म्हटले.
"हंऽऽऽ... मग ठिक आहे... नाही असाच फोन केला... म्हटल खूप दिवस झाले तुझा आवाज ऐकला नाही ना... म्हणून..." मी हसत म्हणालो.
"काहितरीच काय, सागर... अरे ३ दिवसापुर्वीच तर आपण बोललो ना?..." दिदीने आश्चर्याने विचारले.
"अग हो... पण मला असे वाटते की ३ वर्षे झाली तुझा आवाज ऐकून..." मी चावटपणे हसत म्हणालो.
"चल चावट कुठला!... मस्करी करतोस काय माझी?" दिदीने मला प्रेमाने दटावत म्हटले.
"मस्करी नाही ग... खरच असे वाटते की खूप दिवस झाले..." मी हसत म्हणालो आणि पुढे हळूच बोललो, "तुझ्या हा मादक स्वर... तुझे ते उत्तेजक हुंकार... तुझ्या ओठांचा स्पर्श... तुझ्या जीभेचा स्पर्श... सगळे सगळे फिल करायला मी आसुसलोय..."
"हंम्म्म्मऽऽऽ... अरे आत्ताच ३ दिवसापुर्वी मी तुला फोनवर ’फिनीश’ केले ना?... आता लगेच परत ’हाव’ सुटली?" दिदीने मिश्किलपणे हसत विचारले.
"ओह, दिदी... फोनवर तू ’सुख’ देतेस ग... पण मी ना.... प्रत्यक्षात ते फिल करायला आसुसलोय..." मी उत्तेजीत स्वरात म्हणालो.
"अरे मग मी कोठे नाही म्हणतेय?... ये ना मग... मी पण आसुसलीय... तुझा ’चोखायला’ऽऽऽ..." दिदीनेही मादकपणे हुंकार देत म्हटले.
"आणि मी आसुसलोय.... तुझ्या तोंडात द्यायला...." मी तितकाच मादक स्वर काढत म्हणालो.
"मग ये ना... माझ्या तोंडात द्यायला...." दिदी चावटपणे हसत म्हणाली.
"अग येतो ना... त्यासाठीच तर फोन केलाय... मी येतोय मुंबईला... होळीला..." मी खूषीत म्हणालो.
"काय म्हणतोस??? खरचऽऽ!... व्हाट अ सरप्राईज!" पलिकडून दिदीने आनंदाने किंचाळत म्हटले.
"हो!... पण जास्त दिवस नाही... फक्त ४ दिवस...." मी हसत म्हणालो.
"फक्त ४ दिवस?... का रे? कमीत कमी आठवडाभर तरी ये..." तिने किंचीत नाराजीच्या स्वरात म्हटले.
"अग माझे बॅंकेचे एक अर्जंट काम आहे... फक्त त्यासाठीच येतोय.... तेव्हा जास्त दिवस नाही थांबता येणार..." मी म्हणालो.
"हंऽऽऽ... बर ठिक आहे... पण २ दिवस तरी पुर्ण तू माझ्याकडे रहायला पाहिजेस... म्हणजे आपल्याला मनसोक्त मजा करता येईल..." दिदीने उत्साहाने म्हटले.
"नक्की, दिदी!... मला पण मिळेल तितके सुख घ्यायचेय तुझ्याकडून..." मी खुषीत म्हणालो.
"बर मग कधी येतोस?... फ्लाईट बूक केलेस का?" दिदीने परत उत्साहाने विचारले.
"नाही अजून... पण आज करतो... होळीच्या दिवशी संध्याकाळी येईल मी मुंबईत.... दुसऱ्या दिवशी सकाळी रंगपंचमीला तुझ्याकडे हजर... तो दिवस आणि रंगपंचमीच्या दुसऱ्या दिवशी ’नेहमीप्रमाणे’ तुझ्याकडेच राहिन...." मी चावटपणे हसत म्हटले.
"व्हेरी गूड!... म्हणजे दोन वर्षे मी मिस करतेय ती ’मालिश’ मला ह्यावर्षी करून मिळेल तर..." दिदीने खूष होत म्हटले.
"ऑफकोर्स, दिदी... गेली २ वर्षे मी ’रंगपंचमीच्या दुसऱ्या दिवशी’ची आपली मजा मिस करतोय... ह्यावेळी सगळा वचपा आपण काढुया..." मी हसत म्हणालो.
"ओह, सागर... नुसत्या त्या विचारानेच माझ्या अंगावर रोमांच उभे राहिले!..." दिदीने मोहरून जात म्हटले.
"हंऽऽऽऽ.... चल मग... मी परत फोन करेन एक्झॅक्ट फ्लाईट डिटेल्स द्यायला... ओके?" मी पण खूष होत म्हणालो.
"ओकेऽऽ!... मी वाट बघेन..." दिदी म्हणाली.
"ओके बाय..." मी म्हणालो...
"बायऽऽऽ!... हा ’किस’ खास माझ्या ’त्या’ लहान भावासाठी’..."
"हाय दिदी... सागर बोलतोय परदेशातून... कशी आहेस?"
"अरे... ह्या वेळेला कसा काय फोन केलास?" संगीतादिदीने पलिकडून आश्चर्याने म्हटले.
"सांगतो... पण तू एकटीच आहेस का कोणी आहे आजुबाजूला?" मी विचारले.
"कोणी नाही... मी एकटीच आहे... बोल बिनधास्त..." दिदीने म्हटले.
"हंऽऽऽ... मग ठिक आहे... नाही असाच फोन केला... म्हटल खूप दिवस झाले तुझा आवाज ऐकला नाही ना... म्हणून..." मी हसत म्हणालो.
"काहितरीच काय, सागर... अरे ३ दिवसापुर्वीच तर आपण बोललो ना?..." दिदीने आश्चर्याने विचारले.
"अग हो... पण मला असे वाटते की ३ वर्षे झाली तुझा आवाज ऐकून..." मी चावटपणे हसत म्हणालो.
"चल चावट कुठला!... मस्करी करतोस काय माझी?" दिदीने मला प्रेमाने दटावत म्हटले.
"मस्करी नाही ग... खरच असे वाटते की खूप दिवस झाले..." मी हसत म्हणालो आणि पुढे हळूच बोललो, "तुझ्या हा मादक स्वर... तुझे ते उत्तेजक हुंकार... तुझ्या ओठांचा स्पर्श... तुझ्या जीभेचा स्पर्श... सगळे सगळे फिल करायला मी आसुसलोय..."
"हंम्म्म्मऽऽऽ... अरे आत्ताच ३ दिवसापुर्वी मी तुला फोनवर ’फिनीश’ केले ना?... आता लगेच परत ’हाव’ सुटली?" दिदीने मिश्किलपणे हसत विचारले.
"ओह, दिदी... फोनवर तू ’सुख’ देतेस ग... पण मी ना.... प्रत्यक्षात ते फिल करायला आसुसलोय..." मी उत्तेजीत स्वरात म्हणालो.
"अरे मग मी कोठे नाही म्हणतेय?... ये ना मग... मी पण आसुसलीय... तुझा ’चोखायला’ऽऽऽ..." दिदीनेही मादकपणे हुंकार देत म्हटले.
"आणि मी आसुसलोय.... तुझ्या तोंडात द्यायला...." मी तितकाच मादक स्वर काढत म्हणालो.
"मग ये ना... माझ्या तोंडात द्यायला...." दिदी चावटपणे हसत म्हणाली.
"अग येतो ना... त्यासाठीच तर फोन केलाय... मी येतोय मुंबईला... होळीला..." मी खूषीत म्हणालो.
"काय म्हणतोस??? खरचऽऽ!... व्हाट अ सरप्राईज!" पलिकडून दिदीने आनंदाने किंचाळत म्हटले.
"हो!... पण जास्त दिवस नाही... फक्त ४ दिवस...." मी हसत म्हणालो.
"फक्त ४ दिवस?... का रे? कमीत कमी आठवडाभर तरी ये..." तिने किंचीत नाराजीच्या स्वरात म्हटले.
"अग माझे बॅंकेचे एक अर्जंट काम आहे... फक्त त्यासाठीच येतोय.... तेव्हा जास्त दिवस नाही थांबता येणार..." मी म्हणालो.
"हंऽऽऽ... बर ठिक आहे... पण २ दिवस तरी पुर्ण तू माझ्याकडे रहायला पाहिजेस... म्हणजे आपल्याला मनसोक्त मजा करता येईल..." दिदीने उत्साहाने म्हटले.
"नक्की, दिदी!... मला पण मिळेल तितके सुख घ्यायचेय तुझ्याकडून..." मी खुषीत म्हणालो.
"बर मग कधी येतोस?... फ्लाईट बूक केलेस का?" दिदीने परत उत्साहाने विचारले.
"नाही अजून... पण आज करतो... होळीच्या दिवशी संध्याकाळी येईल मी मुंबईत.... दुसऱ्या दिवशी सकाळी रंगपंचमीला तुझ्याकडे हजर... तो दिवस आणि रंगपंचमीच्या दुसऱ्या दिवशी ’नेहमीप्रमाणे’ तुझ्याकडेच राहिन...." मी चावटपणे हसत म्हटले.
"व्हेरी गूड!... म्हणजे दोन वर्षे मी मिस करतेय ती ’मालिश’ मला ह्यावर्षी करून मिळेल तर..." दिदीने खूष होत म्हटले.
"ऑफकोर्स, दिदी... गेली २ वर्षे मी ’रंगपंचमीच्या दुसऱ्या दिवशी’ची आपली मजा मिस करतोय... ह्यावेळी सगळा वचपा आपण काढुया..." मी हसत म्हणालो.
"ओह, सागर... नुसत्या त्या विचारानेच माझ्या अंगावर रोमांच उभे राहिले!..." दिदीने मोहरून जात म्हटले.
"हंऽऽऽऽ.... चल मग... मी परत फोन करेन एक्झॅक्ट फ्लाईट डिटेल्स द्यायला... ओके?" मी पण खूष होत म्हणालो.
"ओकेऽऽ!... मी वाट बघेन..." दिदी म्हणाली.
"ओके बाय..." मी म्हणालो...
"बायऽऽऽ!... हा ’किस’ खास माझ्या ’त्या’ लहान भावासाठी’..."