• Hello Friends You can Register on the Forum and by posting you can earn money too.

रेणुगुंटाचे पोस्टिंग

माझा लवडा अजून ताठच होता. तिची पाठ कोचावर टेकवली आणि पायाचे तळवे सीटवर ठेवले. मांडया फाकवल्या आणि सरळ तिच्या पुच्चीवर माझे ओठ टेकले. ती दचकली. तिनं खाली पाहिलं आणि म्हणाली ‘ईई! कित्ता गंदा काम कर रहे हो, सरकार! उस जगहभी कोई मुंह डालता है?

‘क्यू? तूने नही मेरा मूहमे लिया था और सारा रस निगल गयी थी? ‘मेरी बात अलग हैं, सरकार!

| ‘अब चुपचाप बैठ और मैं जो जन्नतकी सैर कराता हूं वो मजा ले.' मी तल्लीन होवून तिची पुच्ची चोखायला लागलो. अगदी आतपर्यंत. तिचा दाणा ओठांत धरुन हलकेच चावला देखील. ती किंचाळायचीच बाकी होती. तिच्यात आता आणखीन सहन करायचं त्राण बाकी नव्हतं. पण माझा घोडा अजून फुरफुरतच होता. त्याला शांत करायला हवं होतं. नाही तर दिवसभर किरकिर करत बसला असता!

तिला कोचावरच आडवी केली आणि तिचे गुढगे तिच्या खांदयांपर्यंत नेले. तिची पुच्ची जबडा वासून बघत होती. एका फटक्यात पूर्ण लवडा आत सारला. मग लक्षात आलं... सालं कंडोम लावायचं राहिलं! तसाच लवडा बाहेर काढला. (तो सारखा सांगत होता की जाऊ दे... घाल तसाच! पण मी ऐकलं नाही!) बेडरुममध्ये जाऊन कंडोम चढवला आणि तिच्यावर चढलो.

दणादण स्ट्रोक्स मारायला सुरुवात केली. आधी ती निपचित पडून होती. पण थोड्या वेळानं ती कंबर हलवून प्रतिसाद द्यायला लागली. सकाळीच एकदा करुन झाल्यामुळे मला पिचकारी मारायला जरा वेळच लागला. माझ्या प्रत्येक दणक्याबरोबर तिचं शरीर हिंदकाळत होतं, गोळे दुचमळत होते. ते पहाता पहाता माझा ‘तो’ क्षण आला. ताकद एकवटून मी फवारा उडवला आणि मग तिच्याच अंगावर विसावलो. थोड्या वेळाने माझा दम स्थिर झाला. तिचा श्वास मंद मंद सुरु होता. गोळे हेलकावत होते. चेह-यावर एक विलक्षण तृप्ती झळकत होती.

मी तिच्या अंगावर थंडी वाजू नये म्हणून एक पातळ चादर टाकली. मग उठून मी बीयरची बाटली फ्रीजमधून काढली. एका बशीत चकणा घेतला. हॉलमध्ये जमिनीवर बस्तान ठेवलं. ती कोचावरच पडून होती. तिला डिस्टर्ब नको म्हणून टीव्ही म्यूट करुन बघायला लागलो. सकाळची वर्तमानपत्रं चाळायला लागलो. सोबत बीयरचे घुटके घ्यायला लागलो. तिला जाग कधी आली... ती उठून आत कधी गेली... काही कळलंच नाही.

अचानक ती दरवाजाच्या आड उभी राहून माझ्याकडे पाहतेय असं जाणवलं. तिला खुणेनं बोलावलं. तिनं अंगाभोवती साडी गुंडाळली होती. मी लटका रागावलो आणि म्हटलं ‘तुम्हे कपडे पहेननेकी इजाजत किसने दी?' तिला माझी चेष्टा लक्षात आली नाही. ‘गलती हुई, सरकार. मुझे लगा आप सुबेसे दोबार कर चुके हो तो अब आप कुछ करना नही चाहेंगे ऐसा लगा!'

‘मै दिनमे चार-चार बारभी चोदता हूं. तुम्हे मजा आता है तब तक करता रहूंगा. बोलो मजा आता हैं ना?'

मैं क्या बोलू, सरकार. मैं तो हैरान हूं. इसके पहेले किसीने इस तरहा नही किया था. आपने तो स्वर्ग दिखा दिया. एक बात बोलू, सरकार? मैंने सुना है की मरद लोगांको कंडोम चढानेसे कम मजा मिलता है. तो आप क्यूं इस्तमाल करते हो?'

‘पगली, अगर न वापरुं तो मेरे लिये 'मजा' और तेरे लिये 'सजा'? अगर तु पेटसे रहेगी तो?'

 
‘आप बाकी सब मरदोंसे बिल्कुल अलग हैं. आजतक मेरे बारेमे किसीने नही सोचा. सब अपनी अपनीही देखते थे. एक काम करेंगे, सरकार? मुझे वो औरतोंवाली गोली लाके दो. और आप अपना मजा पूरा लेलो!' आयला, ही जबरदस्त होती. मी तिला जवळ बोलावली आणि बळेबळेच शेजारी बसवली. तिला बीयरचा घुटका ऑफर केला.

तिनं नाही-नाही नको-नको म्हणत कडवट तोंड करत घ्यायला सुरुवात केली.

मी तिच्याशी गप्पा मारायला सुरुवात केली. कळलं की इकडे सगळ्या घरकामवाल्या 'हे' करणे त्यांचं कर्तव्य समजतात. त्यात जबरदस्तीचा प्रश्न नसतो. माझा कॉन्शस क्लियर झाला. माझ्या आधी कोणाकडे ‘काम’ केलं असं विचारणं मी योग्य समजलो नाही. पण एक लक्षात आलं की जी घरकाम करते तिला त्यांच्या समाजात खालच्या नजरेनं

पहात नाहीत.

| बघता बघता जेवणाची वेळ झाली. तिनं डायनिंग टेबलवर जेवण मांडलं. मी जबरदस्तीनं माझ्या बरोबर तिला जेवायला बसवलं. जेवतांना मधूनच तिचे गोळे दाबत होतो. तिला घास भरवत होतो. ती अगदी खूष झालेली दिसत होती.

जेवण झाल्यावर तिनं भांडी घासायला, प्लेटी धुवायला घेतल्या. मला मागून माझा लवडा तिच्या कुल्ल्यांवर टेकवायचा, काखेतून तिचे गोळे दाबायचा, पुच्चीत बोटं घालायचा मोह आवरला नाही. तिनंही छान प्रतिसाद दिला. पण अति नको. म्हणून दुपारच्या झोपेला गेलो. तिलाही बोलावली. नंतर येते म्हणाली पण अखेर बाहेरच हॉलमध्ये चटईवर झोपली. संध्याकाळी पुन्हा एक सेशन झाला.

*

*

* *

*

त्या नंतर काय सांगू मित्र आणि मैत्रिणींनो? ऑफिसच्या कामामध्ये रोज असे २-३-४ सेशन्स करता येत नव्हते. कधी ऑफिसात उशीर, कधी कलिग्स बरोबर दारु पिणं, कधी हेडऑफिसला विजिट. ती रोज अपेक्षेने यायची. वाट बघत थांबायची. मी तिला निराश करत नव्हतो. निदान एकदा तरी ठोकायचो. तिलाही माझी मजबुरी समजायची.

रविवार मात्र खास आमच्या दोघांचा असायचा. त्यावेळी आम्ही एकमेकावर वर्षाव करायचो. आणि हो! मी इंटरनेटवरुन तिला माझ्या लॅपटॉपवरुन जगांत काय-काय चालतं ते दाखवायचो! ती तसं चोदायचा हट्ट धरायची आणि अर्थात तो मी पूर्ण करायचो. तिला एखादं छानसं प्रेझेंट द्यावं असा विचार अनेकदा मनात आला. पण ती म्हणाली ‘आप कुछभी - कपडा, गेहेना, इत्तर- दोगे तो बस्तीवालोंके नजरमे आयेगा. लोग बहुत बातां बनायेंगे. इससे यही अच्छा है की जो खुशी आप मुझे दे रहे हो वही देते रहो!' यावर मी काय बोलणार?

एकदा तिनं एक वेगळाच धक्का दिला. ती थोडया नाराज चेह-यानं आली आणि म्हणाली सरकार, एक मुसीबत आयी है. मेरे बहेनकी शादी अचानक तय हुइ हई और मुझे १० दिन मेरे मैके जाना पड़ रहा है.'

‘इसमे मुसीबत क्या है? मै बाहर खाना खाया करुंगा. मगर वापस आनेके बाद तुम्हे १० दिनका काम निपटाना पडेगा और जुर्मानाभी भरना पडेगा!' ती जराशी हसली आणि म्हणाली “आप चिंता नक्को करो. मेरे बदलेमे पोचम्मा मेरा ‘सब’ काम करेगी.'

‘कौन पोचम्मा?'

 
‘वही जिसने पैले दिन आपके पास भेजा था. वो बाहर खड़ी है. आणि तिनं दरवाजाबाहेर उभ्या असलेल्या पोचम्माला आत बोलावलं. ती साधारण ४०-४५ची असावी. मस्त भरलेलं शरीर होतं. आत येताच तिनं नमस्कार केला. लछमी म्हणाली “मैं निकलू, सरकार? मुझे थोड़ी देरमे बस पकडनी हैं. मैने कामके बारेमे इसे सब समझा दिया है. वो अच्छा काम करेगी. आपको शिकायतका कोई मौका नही देगी. हां ना पोचम्मा?' आणि तेलुगूमध्ये तिला काहीतरी म्हणाली. पोचम्मानेही लगेच हो-ला-हो मिळवला. आप दोनोंने पहलेसेही सबकुछ आपसमे तय किया है. तो मेरा सवाल कहां आता हैं.'

मी खिशात हात घातला आणि ५००ची नोट काढली ‘ये तेरी बहेनको शादीका तोहफा.' पोचम्मा देखतच लछमीच्या ब्लाऊजमध्ये हात घातला, तिचा गोळा आवळला आणि नोट आंत ठेवली. त्या दोघीही बिनधास्त हसल्या. लछमी म्हणाली सरकार, मेरे आंखोमे आसू है. क्योंकी आप दस दिन नही मिलेंगे. उपरसे आप ऐसी हरकत करके मुझे यहांसे निकलना औरभी मुश्किल कर रहे हैं. मैं बहोत भारी दिलसे जा रही हूं. अभी और कुछ शरारत मत करना.' ती पुढे झाली, मला खाली वाकून नमस्कार केला आणि मी अधिक काही करायच्या आधीच शिताफीनं तिथून निसटली.

आता घरात मी आणि पोचम्मा दोघंच उरलो होतो. भीडभाड बाळगण्याचा काही प्रश्नच नव्हता. मी सरळ विषयाला हात घातला. पोचम्मा, यहां आके मेरी बगलमे बैठो.' ती येउन बसताच मी तिला कुरवाळायला सुरुवात केली. ‘तू क्या करना पसंत करेगी.

‘आप जो बोले, सरकार.

“अरे मैने तेरी पसंद पुछी है. तो सीधा सीधा बोल दे. तू मुझे चुसेगी या मैं तुझे चूसू या हम दोनो चुदवायेंगे? सीधा सीधा बोल. मुझे डायरेक्ट बात करनेमे ज्यादा मजा आता हैं.'

ती लाजत लाजत म्हणाली ‘थोडी देर मैं आपका चुसती हूं. बादमे आप मुझे चोदो!'

‘ये हुई ना बात. अब देर काहेकी. उतार कपडा और हो जा शुरू.' तिनं एक्स्पर्टली कपडे उतरवले आणि व्यवस्थित घडी करुन ठेवले. मग मोर्चा माझ्याकडे वळवला. मी नागडा झालो होतोच आणि माझा लवडा कुरवाळत बसलो होतो. माझा नागोबा बघून तिनं लछमीचीच रीऍक्शन दिली ‘औव्वा!' ती पटकन पुढे झाली आणि चोखाचोखी सुरु केली. मी तिच्या अंगावरुन हात फिरवायला सुरुवात केली.

ती थुलथुलीत होती, भरगच्च होती. कंबरेला थोडया वळकटया होत्या. पोचम्मा 'पिकलेला आंबा' होती तर लछमी - अगदी कच्ची नसली तरी - पिकायला लागलेली कैरी होती. मी खराच नशीबवान. नाहीतर जे घडत होतं ते अशक्य कोटीतलंच होतं. थोडा वेळ चोखून झाल्यावर मी तिला म्हटलं ‘पोचम्मा अब बस. नही तो मैं इधर ही झड जाऊंगा. चल अब चुदाई शुरु करते हैं.' | तिला कार्पेटवरच झोपवली. तिची पुच्ची वयोमानानुसार जरा विस्तीर्ण होती. जंगल वाढलेलं होतं. ते बघून विचार आला... आयला, मला बहुतेक झाटा कटिंग सलून' उघडावं लागणारसं दिसतय!

तिकडे दुर्लक्ष करत तिला तिच्या तंगडया खांदयापर्यंत घ्यायला सांगितल्या. पुच्ची अधिकच फाकली. उघडी पडली. मी तिची क्लिट चाचपली. ती भली मोठी होती. मला रहावेना. मी सरळ तोंड घातलं आणि ओठात तिचा दाणा पकडला. चाटायला - चोखायला सुरुवात केली. इकडे पोचम्मा गदागदा हलायला लागली. तिनं फक्त किंचाळणं बाकी ठेवलं होतं. मी शिताफीनं तिचा पंजा तिच्या तोंडावर ठेवला.

 
ती काय ते समजली. तिनं दोन्ही पंजांनी स्वतःचं तोंड बंद केलं आणि मी देत असलेला कनीलिंगस एंजॉय करायला लागली. एवढया एक्सपर्ट बाईला हा अनुभव नवाच होता म्हणायचा. एका मिनिटात तिच्या रसानं तिची पुच्ची भरुन गेली. मी चाटता चाटता हैराण झालो! अखेर ती निपचित पडली. मी तिच्यावर चढलो.

तिचे जबरदस्त गोळे मी पहिल्यांदाच लक्षपूर्वक पाहिले. काय मस्त माल होता. मी त्यांच्यावर तुटून पडलो. काय करु आणि काय नको असं झालं. मनोमन एक निश्चय केला. एकदा या गोळ्यांमध्ये लवडा घालून टिट-फकिंग म्हणजे काय ते अनुभवायचं! अखेर तिला झवायला सुरुवात केली. तिनं उत्तम रिस्पॉन्स दिला. थोड्याच वेळात पोचम्माच्या जंगलात माझा पाऊस पडला!

लछमी येईपर्यंत आता माझी सोय झाली होती. दोन दिवसांनी मी एकदा पोचम्माला ‘डॉगी स्टाईल'मध्ये घेताना नजर तिच्या गांडीच्या भोकावर गेली. ते ब्राऊन भोक पाहून गांड मारायची इच्छा झाली. मी तिथे बोट घुसवलं तसं ती म्हणाली ‘सरकार, पीछेसे करना चाहते हैं क्या?'

मी डेअरिंग करुन 'हो' म्हटलं. ‘तूने इसके पहेले किया हैं क्या?' ती म्हणाली ‘हां किया है. मगर वो तो इत्तासा (करंगळी दाखवून) था और उसका दमभी ज्यादा नही था. आपका बहोत बडा है, सरकार, फिरभी मैं कल असली घी और मख्खन लाती हूं. मगर आप हमेशा जितना जोरसे करते हो उतने जोरसे मत करना. मेरी फट जायेगी.'

मैं तेरा पूरा खयाल रक्खंगा. जराभी दर्द हुआ तो तुरंत बाहर निकाल लूंगा'।

दुस-या दिवशी ती आठवणीने ‘सारी सामग्री घेऊन आली. घी और मख्खन माझ्या लवडयाला प्रेमाने चोपडलं. मीही तितक्याच आपुलकीने तिच्या भोकात ते बोटाने लावलं. तिची गांड अगदी चिकनी-चुपडी करुन टाकली. मग हळुहळू करत लवडा आत घातला. प्रत्येक इंचाला तिला ‘दर्द होता हैं क्या विचारत होतो. अखेर पूर्ण आत घालण्यात यशश्वी झालो. थोडा थांबलो. मग तिच्या संमतीने हळूहळू स्ट्रोक्स सुरु केले.

तिला मजा यायला लागल्यावर स्पीड वाढवला पण जोर मात्र तेवढाच ठेवला. अखेर तीच म्हणाली “मजा आ रहा हैं, सरकार, अब जोरसे करो.' मग खरा हल्ला केला. ते एक वेगळच सुख होतं. पण तिचं सुख त्यात सामिल होतं म्हणून! एकटयाने ओरबाडण्यात काय मजा?

पोचम्मासुद्धा लछमीसारखीच मला सुख देत होती. मी म्हणेन त्याला ती तयार असायची. त्यामुळे मलापण नवीन नवीन खेळ सुचायचे. एकदा तिच्या गोळ्यांवर ‘कोकोराज' ओतलं. तिला समजेना हा काय प्रकार आहे. मस्त गोळे रगडले. मग दोन गोळ्यात लवडा धरला आणि टिट फकिंग चालू केलं. तिला ती मोठी गंमतच वाटली. तसाच फवारा उडवला. तिच्या चेह-यावर माझं क्रीम' पसरलं आणि तिला त्याचा फेशियल दिला! ती एका बाजूनं खुश झाली.. एक नवा अनुभव म्हणून. पण तिची तृप्ती न झाल्यानं नाराजही झाली.

मी स्वत:चं समाधान करण्याच्या नादात माझं तत्व विसरलो होतो - ते म्हणजे बाईचं सुख आधी तिला द्यायचं.

मला वाईट वाटलं. लवडयाकडे बघितलं. तो नुसता उंदीरच नव्हे तर छोट्टं बाळ होऊन बसला होता. म्हटलं ‘राजा, ऊठ ना. जागा हो. तो म्हणतो कसा रेसमध्ये पहिल्या आलेल्या घोडयाला पण दुसरी रेस धावण्याआधी जरा दम घ्यावा लागतो.'

इकडे पोचम्मा तळमळत होती. मी पटकन किचनमधून एक मोठ्ठं केळं आणलं - स्वच्छ धुवून. त्याला ‘कोकोराज' चोपडलं आणि ते तिच्यात घुसडलं. बराच वेळ आत बाहेर केलं. तरी तिचं समाधान होईना. मग सिक्सटी-नाईन सुरू केलं. हा प्रकारही तिला नवीनच होता. थोडया वेळानं माझा ताठ झाला. मग पुढचा कार्यक्रम यथासांग पार पडला.

ते दहा दिवस एक वेगळीच मेजवानी होती. एकदा ती म्हणाली ‘आपके घर काम शुरू करनेके बाद, लछमी खुश दिखायी दे रही थी. उसके पहले हमेशा उदास रहती थी. मैने उसे बहोत पूछा. मगर कुछ बताती नही थी. अब उसका राज समझा.

 
‘और तू? तू तो खूष है ना?'

‘अब तक तो थी. अब वो आ जायेगी. फिर आपको इस बुढीकी याद क्यू आयेगी?'

“तू और बुढ्ढी? बुढी होगी तेरी मां. अरे तू तो जवान है. मुझे तेरी याद जरुर आयेगी. बीचबीचमे आया करो. हर संडे?' ती जाम खूष झाली आणि तिनं मला घट्ट मिठीच मारली.

दहा दिवसांनी माझी लछमी परत आली. आमचे खेळ सुरु झाले. त्यात आम्ही पोचम्मालाही सामिल करुन घेतलं - थ्रीसम! त्या दोघींना माझ्याबरोबर सेक्स करायला काहीच प्रॉब्लेम नव्हता पण एकमेकीसमोर नागडया व्हायला त्या आधी तयार नव्हत्या. मग मी त्यांना सरकार का हुकुम' सुनावला. “अब मैं चोदूंगा तो दोनों को साथमेंच... नही तो नही...' शेवटी लाजत लाजत दोघी तयार झाल्या. त्या पहिल्या श्रीसमची आठवण मला अजून येते.

मग काहीच प्रॉब्लेम उरला नाही. लछमी बरोबर दररोज आणि पोचम्माबरोबर अधूनमधून... आणि प्रत्येक रविवारी दोघींबरोबर एकाच वेळी! त्या दोघी खूप खूष होत्या आणि माझा ज्युनिअरपण! रेणुगुंटाला पोस्टींग मिळालेला प्रत्येक माणूस बदली का मागत नाही हे मला चांगलंच समजलं होतं. मला तर बदली नको असण्याची दोन कारणं होती!

* *

* *

*

त्या दोघींची एक खास बात सांगायची राहूनच गेली. बहुधा साईटवाले एकमेकाच्या जवळपास रहातात. त्यामुळे ड्रिक पाट्र्या, पत्याचे अड्डे वगैरे रेग्युलर चालू रहातं. काहीजण ऍकॉमोडेशन शेयर करुन चार पैसे वाचवतातही. पण मी सीनियर होतो. मला डिसिप्लिनच्या दृष्टीने ज्युनियर्सपासून चार हात लांब रहाणं योग्य वाटलं. त्यात मला ज्या देशपांडेंचा बंगला मिळाला होता तो सर्वांपासून लांब, एकांतात होता. सर्व बंगल्यांच्या शेवटी तो होता. त्याच्या पुढे होती एका गोडाउनची भिंत. हे सगळं माझ्या पथ्यावर आपसूकच पडलं. कोणाची ये जा नाही. पूर्ण प्रायव्हसी! त्या दोघींसोबत कोकशास्त्राचा अभ्यास करायला अजून काय हवं होतं!

मला स्वत:ला घरात कमी कपडे घालायला आवडतात. म्हणजे मी बहुधा घरी फक्त बर्मुडा घालतो - नो अंडरवेअर! मुंबई, नागपूर, आंध्र वगैरे ठिकाणच्या गरम हवेत कपडे घालणं म्हणजे नक्को जीव होतो. मी लछमी आणि पोचम्मा दोघींना तीच अट घातली. घरात आल्यावर पहिल्या प्रथम सर्व कपडे काढायचे! पूर्ण नागव्यानेच सर्व कामं करायची - झाडू, जमीन पुसणं, कपडे धुणं, स्वयंपाक वगैरे. | दोघींनी खूप आढेवेढे घेतले. 'कोइ देख लेगा' वगैरे. पण जागा एकांतात असल्यानं त्यांना जास्त नखरे करता आले नाहीत. मनोमनी त्यांनासुध्दा यात एक वेगळंच थ्रिल मिळणार होतं. अखेर तयार झाल्या. मी हॉलमध्ये टीव्ही बघायचो, पेपर वाचायचो किंवा डायनिंग टेबलावर बसून लॅपटॉपवर काम करायचो. त्या नग्नावस्थेतच इकडे तिकडे फिरत त्यांची कामं करायच्या. मी एका डोळ्यानं हालचाल हेरायचो. | कधी ती ओणवी होवून झाडू मारायची तर कधी फतकल मारून जमीन पुसायची / कपडे धुवायची. प्रत्येक वेळी तिचं नग्न रुप वेड लावायचं. कधी पुच्चीचे ओठ मिटलेले तर कधी तीच पुच्ची 'आ' वासलेली! तेच तिच्या कुल्ल्यांचं! खाली वाकलेली असतांना लटकलेले गोळे म्हणजे तोतापुरी आंबे वाटायचे पण उभी असताना तेच गोळे हापूस आंबे दिसायचे.

 
मला सर्वात जास्त आवडणारी वेळ म्हणजे किचनच्या ओटयावर ती स्वयंपाक करायची ती! लछमीची / पोचम्माची पाठ माझ्याकडे असायची. मागून तिच्या शरीराची लुटुलुटु होणारी मूव्हमेंट बघण्यात जबरदस्त मजा यायची. ती पोळ्या लाटायची तेव्हा तिचे कुल्ले, गोळे आणि सर्व शरीर हिदममध्ये हलायचं! मग मलाही असह्य व्हायचं. मी उठायचो. तिच्या कुल्ल्यांच्या भेगेवर लवडा घासायचो. काखेखालून हात घालून गोळे ताब्यात घ्यायचो. पोटावर, कंबरेवर, पुच्चीवर हात फिरवायचो.

ती मंद हसत तिचं पोळ्या लाटणं चालूच ठेवायची. मी पुच्चीत बोट घुसडायचो. मग तीही पोळ्यांसाठी घेतलेलं तूप स्वत:च्या तळहातांवर गपचुप ओतून घ्यायची आणि हात हळूच मागे आणून माझा लवडा पकडायची. त्याला तुपानं बरबटवून टाकायची. मी तिला कधी किचनच्या ओटयावर तर कधी डायनिंग टेबलवर उचलून ठेवायचो. आधारासाठी हात तिच्या पाठीमागे ओटयावर / टेबलावर टेकायला सांगायचो. पाय वर घ्यायला लावायचो. मध्ये उभा रहून ‘तुपाळलेला लवडा स्मूथली तिच्या पुच्चीत घालायचो. उभ्याने झवायला एक वेगळीच मजा यायची!

ती ओणवी असतांना मूड आला की मी तसाच तिला मागून भिडायचो. डॉगी स्टाईलने झवायचो. कधी खुर्चीवर तर कधी सोफ्यावर बसायचो. तिला खुणेनं बोलवायचो. ती आली की तिला माझ्या मांडीवर बसायला लावायचो आणि त्याच स्थितीत लवडा तिच्या पुच्चीत घुसडायचो. कधी तिचं तोंड माझ्याकडे करायचो तर कधी पाठ. पण ही पोझ तेवढी कन्व्हीनियंट वाटली नाही. स्ट्रोक्स सहज मारता येत नाहीत. (जाणकारांनी त्यांचा अनुभव कळवावा!) त्या दोघींना माझा हल्ला अपेक्षित असायचा. म्हणून त्या घरांत पाऊल टाकल्यापासून तयारीत' असायच्या - म्हणजे त्यांची पुच्ची ओली चिंब असायची!

एकदा एच.ओ. मधून मोठ्ठं काम आलं. क्लायंट आणि त्याच्या कन्सलटंटने डिझाइनमध्ये मेजर चेंजेस केले.

नवीन पेपर्स, ड्रॉइंग्स आली. त्याचा अभ्यास करत मी बसलो होतो. कामात अगदी दंग झालो होतो. तेवढयात लछमीबाई आल्या. मी नेहमीप्रमाणे तिला विचारलं ‘क्या लछमी, कैसी हो?'

“ठीक हूं, सरकार.' तिने सवयीप्रमाणे सर्व दरवाजे, खिडक्या बंद केले. सर्व कपडे काढले आणि कामाला लागली. झाडू, जमीन पुसणं, कपडे धुणं आणि स्वयंपाक. पण आज मी कामात व्यस्त होतो. तिच्याकडे नजर जात होती पण नेहमी मला एक्साईट करणा-या गोष्टी आज मनात रजिस्टर होतच नव्हत्या. तिचे कर्इ दिसण्याऐवजी इंजिनीरिंग ड्रॉइंगमधल्या रेषा आणि गोल, अर्धगोलच फेर घालत होते.

ती म्हणाली ‘सरकार, आज आपका मूड ठीक नही क्या? मेरी तरफसे कुछ गलती तो नही हुई? ‘नही रे. ये सब काम आके पडा है. इसमे उलझा हूं.' ‘आपके लिये कुछ डिंक बनाऊ? कुछ खानेको लाऊं?'

मी तुटकपणे म्हणालो ‘नही. रहेने दो.' ‘आज मेरे लिये और कुछ काम नही है क्या?'

‘नही.'

‘तो मैं जाऊ?' मी तिच्याकडे पाहिलं. ती संपूर्ण नग्नावस्थेत माझ्या समोर उभी होती. मला काहीतरी मिसिंग आहे असं जाणवलं. मी तिचाकडे निरखून पहायला लागलो. पण ती खाली फरशीकडे पहात होती. पायाच्या बोटांनी उकरता न येणारी फरशी उकरायचा प्रयत्न करत होती. मी म्हटलं ‘लछमी, तू कुछ कहेना चाहती है तो कहे डाल. ती काही बोलेचना. पण निघून जाण्याऐवजी होती तिथेच खिळून उभी राहिली. मग धीर करुन म्हणाली ‘आज सरकारका कुछ काम बाकी नही हैं तो मैं निकलती हूं.'

आत्ता माझ्या डोक्यात प्रकाश पडला. आज तिला ‘करायची इच्छा होती तर! मी एकदम डायनिंग टेबलवरचे सर्व पेपर्स, फायली दूर सारले. उठून तिला मिठीत घेतली आणि बाहेर सोफ्यावर बसून तिला मांडयामधे उभी केली. तिचे दोन दंड माझ्या हातात घेतले आणि म्हणालो ‘आज तुझे करनेकी इच्छा हो रही हैं ना?'

ती मस्त लाजली पण तिने तोंडाने च्यक' असा आवाज करत लटका नकार दिला. मी तिला माझ्या मांडीवर बसवली. तिचा चेहरा माझ्याकडे वळवला. एक बोट तिच्या पुच्चीत सारलं. तिथे धबधबा वहात होता. मी म्हटलं ‘करनेकी इच्छा नहीं तो ये नदी क्यूं बह रही हैं? झूठी कहींकी!' ।

ती परत लाजली. मी तिच्या अंगावर हात फिरवू लागलो. गोळे दाबू लागलो. तिचा दीर्घ किस घेतला. ती आधीच पेटलेली होती. मस्त हुंकार द्यायला लागली. मी थोडा थांबलो. ती आश्चर्यचकित झाली. हा अर्धवट सोडतो की काय?' या भीतीने तिचा चेहेरा काळवंडला.

‘बोल कितनी बार चोदू?' ‘छी! ऐसी बाता क्या औरत को पूछते हैं? जितनी बार आप चाहे उतनी बार! ‘चल आज कमसेकम दो बार करता हूँ! अब बोल कैसे करु?'

‘छी! ऐसी बात क्या जनाना लोगांको पूछते हैं? जैसे चाहो वैसे, सरकार! और आपको तो सब मालूमही हैं.'

 
‘मुझे कुछ नही मालूम. ठीक है! मैं पूछते जाता हूं. तू सिर्फ हां या ना तो कहेगी?' तिनं मुंडी हलवली. मी मुद्दाम चावटपणा करायचा ठरवला. म्हटलं किचन के ओटेपे या खानेके टेबलपे बिठाके?'

तिने डोकं आडवं हलवलं.

मी खूप विचार केल्यासारखं दाखवत म्हणालो तो फिर एक टांग बेडपे रखके खडेखडे?' परत ती नाही म्हणाली. ‘तो फिर कुर्सीपे बैठके?'

‘सरकार क्यूं सता रहे हो! पैले चाटकर झडवाओ. फिर कांधेपर पैर रखकर डालो.' मी ओठांचा चंबू करुन तिला एक फ्लाइंग किस दिला. तिनं तो तसाच रीटर्न केला. मी बेडरुमकडे मानेने इशारा केला. ती पुढे, मी मागे असे आत गेलो. तिला पलंगावर झोपवली आणि पुच्ची चाटायला सुरुवात केली. काही मिनिटांतच ती झडली. मग पाय खांद्यावर टाकले आणि झवझव झवलो. शेवटी दोघेही दमून शेजारी शेजारी पडलो.

मग तिला विचारलं “आज तुझे करनेकी इच्छा क्यूं हुई?

ती म्हणाली “वो तो आपकी याद आतेही रोज होती हैं. मगर आप हमेशा बिना मेरे कहेही काम कर देते हैं. इसलिये मुझे कभी प्यासी जाना नही पडा. मगर आज पहेली बार ......

तिचं बोलणं ऐकून माझा घोडा परत फुरफुरु लागला. त्याला लछमीच्या मैदानात उतरवून दुसरी राऊंड सुरु केली. मस्तपैकी तिला डॉगी स्टाईलमध्ये ठोकलं. खरंच आज ती मूडमध्ये होती. उचकवून उचकवून आत घेत होती.

मला माहित होतं की मी एच.ओ.ला गेलो की हिची पंचाईत होणार. म्हणून एकदा मुंबईहून येताना तिच्यासाठी एक प्रेझेंट आणलं - गुलाबी कागदात गुंडाळून. तिनं उघडून बघितलं. तो एक ‘डिल्डो' (व्हायब्रेटर) होता. तिच्या पुच्चीला तेल चोपडलं आणि तो कसा वापरायचा ते दाखवला. तिला मजा आली पण म्हणते कशी ‘आपके होते हुए मुझे इसकी क्या जरूरत?' ते पण खरंच होतं....

पण अखेर प्रत्येक छान चाललेल्या गोष्टीला ‘द एंड' असतोच. माझं इकडचं काम संपत आलं. आता दुसरीकडे जायला लागणार. हे तिला कसं सांगायचं या विवंचनेत मी होतो. पण प्रश्न अचानक आपोआप सुटला. लछमी आली तीच नाराज चेहरा घेउन. मी विचारलं क्या हुवा' ती स्फुदुन स्फुदुन रडायला लागली. तिला जवळ घेतली आणि थोपटली. जरा शांत झाल्यावर तिनं खुलासा केला. अरब देशांमध्ये लोक बंड पुकारत होते. तिच्या नव-याची नोकरी गेली होती. तो परत येत होता. तो आल्यावर तिला तिच्या जगांत परत जायला लागणार होतं. मीही तिला माझी बातमी सांगितली. तिला वचन दिलं की मी भेटत जाईन.

“तुम आवोगी क्या?' ‘सरकार, आप सिर्फ चुटकी बजाना. मैं दौडीदौड़ी चली आऊंगी.'

‘गिली होकर?'

‘हां बिल्कुल गिल्ली होकर!' आणि तिने माझ्या गालांवर एक चापट मारली. पण मला जरा निवांत भेटायचा प्लॅन करायचा होता. एक आयडिया सुचली. कधीतरी ऐकलं होतं की या बायका यात्रेला जातात. मी लछमीला सुचवलं की यात्रेहून तू तडक राजपूरमला ये. तिथे माझी ओळख असल्याने एक छोटा बंगला मिळेल. ४-५ दिवस एकमेकाच्या सहवासात काढू. तिला खूप आनंद झाला पण लगेच तिचा चेहरा काळवंडला.

ती म्हणाली “मुझे अकेले ४-५ दिन घरसे निकलना मुश्किल होगा.' मी म्हटलं ‘साथमे पोचम्माको लाना. किसीको शक नही होगा.' तिनं मला कडकडून मिठी मारली. धावतच पोचम्मा काम करत असलेल्या घरातून तिच्या हाताला पकडून तिला खेचतच घेऊन आली. पोचम्माला प्लॅन सांगितला. दोघींनी माझ्यावर चुंबनांचा वर्षाव केला. मग तिघांचा मिळून एक राऊंड झाला.

आता त्या यात्रेचा मुहूर्त साधून मी दरवर्षी जातो - अगदी न चुकता! आणि ---- पुढचं सांगायला हवं कां?

समाप्त

 
Back
Top