S
StoryPublisher
Guest
जुहीच्या सी-व्यू रेसिडेन्सच्या चौदाव्या मजल्यावर हवा नेहमी थोडी जास्तच खारट आणि थोडी जास्तच गरम असते. समुद्राची लाट खाली खूप खाली आपटते, पण तिचा आवाज वर येईपर्यंत फक्त एक सततचा गोंगाट राहतो. त्याच गोंगाटात समीर परांजपेने आपला सामानाचा शेवटचा बॉक्स फ्लॅट १४०१ मध्ये ठेवला. दुपारचे तीन वाजले होते. घामाने त्याची टी-शर्ट पूर्ण भिजली होती, पण त्याच्या चेहऱ्यावर हसू होतं. नवं घर, नवं आयुष्य, आणि समोरचं अपार समुद्र.
दुसऱ्या दिवशी सकाळी सात वाजता त्याने बाल्कनीचा दरवाजा उघडला. हवा थंड होती. त्याने फक्त काळा बाथरॉब घातला होता, खाली काहीच नाही. नाडा सैल सोडलेला. कॉफीचा मग हातात. सिगारेट ओठात. तो जाळीला टेकून उभा राहिला तेव्हाच शेजारच्या बाल्कनीतून एक पदर हवेत डुलला. निळ्या शिफॉनचा. त्याने नजर वर केली.तिने साडी नेसली होती, पण ती साडी नेसण्याची पद्धत वेगळी होती. कमरेइतकी खोल नेक ब्लाऊज, पाठीमागे फक्त दोन बारीक दोर्या. पदर हवेत डुलत होता. ती कपडे टाकायला वाकली आणि समीरचा श्वास थांबला. तिची गांड परफेक्ट गोल, साडीने घट्ट बांधलेली, पण तरीही तिची आकृती स्पष्ट दिसत होती.
“गुड मॉर्निंग,”
तिचा आवाज गोड, पण थोडासा खरखरीत.
समीरने सिगारेट बाजूला ठेवली.
“गुड मॉर्निंग… तुम्ही?”
“अमृता. शेजारी राहते. १४०२.” तिने हसत सांगितलं.
तिचे डोळे काजळ लावलेले, ओठांवर गडद रेड लिप्स्टिक.
समीरने हसत हात जोडले.
“समीर. नवीन टेनंट.”
तिने कपड्यांचा टोपला खाली ठेवला आणि जाळीकडे आली. दोघांमध्ये फक्त एक लोखंडी जाळी. तिच्या साडीचा पदर हलकेच हलला आणि तिच्या ब्लाऊजमधून तिच्या स्तनांची खोल दरी दिसली. समीरचा लंड बाथरॉबमध्ये हलकेच ताठ होऊ लागला.
“डॉक्टर आहात ना तुम्ही?” तिने विचारलं.
“हो. कार्डिओलॉजिस्ट. तुम्ही?”
“मी मार्केटिंगमध्ये आहे. सिनियर व्हाईस प्रेसिडेंट."
ती हसली. तिचं हसणं जणू काचेतून वाइन ओतल्यासारखं.त्या दिवसापासून रोज सकाळी सात वाजता दोघेही बाल्कनीत. पहिल्या आठवड्यात फक्त हाय-हॅलो.
दुसऱ्या आठवड्यात “कसं चाललंय?” तिसऱ्या आठवड्यात बोलणं वाढलं.
एक दिवस सकाळी पाऊस पडत होता. अमृता भीजतच वळत घातलेले कपडे काढायला आली. तिची पांढरी साडी पूर्ण भिजली होती. ब्लाऊज पारदर्शक. तिची काळी ब्रा स्पष्ट दिसत होती. निप्पल्स ताठ झाले होते थंडीमुळे. समीर बाल्कनीत उभा. त्याचा बाथरॉब ओला झाला होता. खाली काहीच नाही, म्हणून त्याचा लंड स्पष्ट दिसत होता.अमृताने त्याच्याकडे पाहिलं. डोळे थबकले. मग हसली.
“डॉक्टरसाहेब, बाथरॉब भीजला आहे सगळा.”
समीरने खाली पाहिलं. त्याचा लंड पूर्ण ताठ झाला होता. तो लाजला नाही. उलट हसला.
“तुमची साडी पण.”
तिने पदर नीट केला, पण हळूच. जणू मुद्दाम तिला दाखवायचं होतं.त्या दिवसापासून व्हॉट्सॲपवर बोलणं सुरू झालं. गुड मॉर्निंगचे फोटो. रात्री गुड नाईट.
एक दिवस रात्री बारा वाजता अमृताचा मेसेज आला.
“बाल्कनीत ये ना… एकटीच वाईन पितेय.”
समीर गेला.अमृता आधीच उभी होती. काळ्या रंगाची सॅटिन नाईटी. इतकी पातळ की तिचे निप्पल्स स्पष्ट दिसत होते. हवेत तिच्या परफ्यूमचा सुगंध पसरला होता. तिने वाईनचा ग्लास पुढे केला.समीरने घेतला. एक घोट घेतला. परत देताना तिच्या ओठांवरचा लिप्स्टिकचा ट्रेस त्याला जाणवला. दोघांचे डोळे भेटले.समीरने ग्लास बाजूला ठेवला आणि तिच्या कमरेला हात घातला.
“आह्ह…” अमृताचा हलका आवाज.
समीरने तिच्या गळ्यात चुंबन घेतलं.
कानात कुजबुजला,
“तुझ्या या नाईटीखाली काय दडलंय ते बघायचंय मला खूप दिवसांपासून.”
अमृता डोळे मिटून उभी राहिली.समीरने तिला भिंतीला टेकवलं. नाईटीच्या मागच्या दोऱ्या सोडल्या. नाईटी खांद्यावरून खाली सरकली आणि खाली पडली.खाली फक्त काळी लेसची पॅन्टी.तिचे स्तन बाहेर आले – परफेक्ट गोल, गुलाबी निप्पल्स हवेत ताठरले.
“ओह्ह गॉड… अमृता…”
समीरने तिचं एक स्तन तोंडात घेतलं.
“उंम्म्म्म्ह्ह्ह… आह्ह्ह… हळू समीर…”
तो जोरजोरात चोखू लागला. दाताने निप्पल हलकेच चावला.
“आआय्य्या…! छान… पुन्हा चाव…”
त्याचा हात खाली सरकला. पॅन्टीतून तिची पुच्ची पूर्ण भिजलेली.
“अमृता… किती ओली झालीस रे तू…”
“तुझ्यामुळेच…”
समीर खाली बसला. पॅन्टी हळूच खाली.तिची पुच्ची स्वच्छ, गुलाबी, ओली.त्याने जीभ लावली.
“आआआह्ह्ह्ह…!”
आणि तेव्हाच…दूर कुठून पितळे काकूंच्या खोलीतली लाईट लागली.दोघे थबकले.अमृता घाबरली.
“कोणी पाहिलं तर?”
समीरने तिच्या ओठांवर बोट ठेवलं.
“कोण पाहणार… पण उद्या… उद्या दुपारी… तुझ्या घरी… रोहन बाहेर असेल ना?”
अमृता हसली. डोळ्यात आग.
“हो… येईन मी तुझ्या घरी… पूर्ण दिवस…”
समीरने तिच्या कानात कुजबुजलं, “आणि तेव्हा तुझी पुच्ची फाडून टाकणार मी…”
अमृता थरथरली.रात्र संपली… पण आग लागली होती.उद्या काय होणार?
( क्रमशः )
दुसऱ्या दिवशी सकाळी सात वाजता त्याने बाल्कनीचा दरवाजा उघडला. हवा थंड होती. त्याने फक्त काळा बाथरॉब घातला होता, खाली काहीच नाही. नाडा सैल सोडलेला. कॉफीचा मग हातात. सिगारेट ओठात. तो जाळीला टेकून उभा राहिला तेव्हाच शेजारच्या बाल्कनीतून एक पदर हवेत डुलला. निळ्या शिफॉनचा. त्याने नजर वर केली.तिने साडी नेसली होती, पण ती साडी नेसण्याची पद्धत वेगळी होती. कमरेइतकी खोल नेक ब्लाऊज, पाठीमागे फक्त दोन बारीक दोर्या. पदर हवेत डुलत होता. ती कपडे टाकायला वाकली आणि समीरचा श्वास थांबला. तिची गांड परफेक्ट गोल, साडीने घट्ट बांधलेली, पण तरीही तिची आकृती स्पष्ट दिसत होती.
“गुड मॉर्निंग,”
तिचा आवाज गोड, पण थोडासा खरखरीत.
समीरने सिगारेट बाजूला ठेवली.
“गुड मॉर्निंग… तुम्ही?”
“अमृता. शेजारी राहते. १४०२.” तिने हसत सांगितलं.
तिचे डोळे काजळ लावलेले, ओठांवर गडद रेड लिप्स्टिक.
समीरने हसत हात जोडले.
“समीर. नवीन टेनंट.”
तिने कपड्यांचा टोपला खाली ठेवला आणि जाळीकडे आली. दोघांमध्ये फक्त एक लोखंडी जाळी. तिच्या साडीचा पदर हलकेच हलला आणि तिच्या ब्लाऊजमधून तिच्या स्तनांची खोल दरी दिसली. समीरचा लंड बाथरॉबमध्ये हलकेच ताठ होऊ लागला.
“डॉक्टर आहात ना तुम्ही?” तिने विचारलं.
“हो. कार्डिओलॉजिस्ट. तुम्ही?”
“मी मार्केटिंगमध्ये आहे. सिनियर व्हाईस प्रेसिडेंट."
ती हसली. तिचं हसणं जणू काचेतून वाइन ओतल्यासारखं.त्या दिवसापासून रोज सकाळी सात वाजता दोघेही बाल्कनीत. पहिल्या आठवड्यात फक्त हाय-हॅलो.
दुसऱ्या आठवड्यात “कसं चाललंय?” तिसऱ्या आठवड्यात बोलणं वाढलं.
एक दिवस सकाळी पाऊस पडत होता. अमृता भीजतच वळत घातलेले कपडे काढायला आली. तिची पांढरी साडी पूर्ण भिजली होती. ब्लाऊज पारदर्शक. तिची काळी ब्रा स्पष्ट दिसत होती. निप्पल्स ताठ झाले होते थंडीमुळे. समीर बाल्कनीत उभा. त्याचा बाथरॉब ओला झाला होता. खाली काहीच नाही, म्हणून त्याचा लंड स्पष्ट दिसत होता.अमृताने त्याच्याकडे पाहिलं. डोळे थबकले. मग हसली.
“डॉक्टरसाहेब, बाथरॉब भीजला आहे सगळा.”
समीरने खाली पाहिलं. त्याचा लंड पूर्ण ताठ झाला होता. तो लाजला नाही. उलट हसला.
“तुमची साडी पण.”
तिने पदर नीट केला, पण हळूच. जणू मुद्दाम तिला दाखवायचं होतं.त्या दिवसापासून व्हॉट्सॲपवर बोलणं सुरू झालं. गुड मॉर्निंगचे फोटो. रात्री गुड नाईट.
एक दिवस रात्री बारा वाजता अमृताचा मेसेज आला.
“बाल्कनीत ये ना… एकटीच वाईन पितेय.”
समीर गेला.अमृता आधीच उभी होती. काळ्या रंगाची सॅटिन नाईटी. इतकी पातळ की तिचे निप्पल्स स्पष्ट दिसत होते. हवेत तिच्या परफ्यूमचा सुगंध पसरला होता. तिने वाईनचा ग्लास पुढे केला.समीरने घेतला. एक घोट घेतला. परत देताना तिच्या ओठांवरचा लिप्स्टिकचा ट्रेस त्याला जाणवला. दोघांचे डोळे भेटले.समीरने ग्लास बाजूला ठेवला आणि तिच्या कमरेला हात घातला.
“आह्ह…” अमृताचा हलका आवाज.
समीरने तिच्या गळ्यात चुंबन घेतलं.
कानात कुजबुजला,
“तुझ्या या नाईटीखाली काय दडलंय ते बघायचंय मला खूप दिवसांपासून.”
अमृता डोळे मिटून उभी राहिली.समीरने तिला भिंतीला टेकवलं. नाईटीच्या मागच्या दोऱ्या सोडल्या. नाईटी खांद्यावरून खाली सरकली आणि खाली पडली.खाली फक्त काळी लेसची पॅन्टी.तिचे स्तन बाहेर आले – परफेक्ट गोल, गुलाबी निप्पल्स हवेत ताठरले.
“ओह्ह गॉड… अमृता…”
समीरने तिचं एक स्तन तोंडात घेतलं.
“उंम्म्म्म्ह्ह्ह… आह्ह्ह… हळू समीर…”
तो जोरजोरात चोखू लागला. दाताने निप्पल हलकेच चावला.
“आआय्य्या…! छान… पुन्हा चाव…”
त्याचा हात खाली सरकला. पॅन्टीतून तिची पुच्ची पूर्ण भिजलेली.
“अमृता… किती ओली झालीस रे तू…”
“तुझ्यामुळेच…”
समीर खाली बसला. पॅन्टी हळूच खाली.तिची पुच्ची स्वच्छ, गुलाबी, ओली.त्याने जीभ लावली.
“आआआह्ह्ह्ह…!”
आणि तेव्हाच…दूर कुठून पितळे काकूंच्या खोलीतली लाईट लागली.दोघे थबकले.अमृता घाबरली.
“कोणी पाहिलं तर?”
समीरने तिच्या ओठांवर बोट ठेवलं.
“कोण पाहणार… पण उद्या… उद्या दुपारी… तुझ्या घरी… रोहन बाहेर असेल ना?”
अमृता हसली. डोळ्यात आग.
“हो… येईन मी तुझ्या घरी… पूर्ण दिवस…”
समीरने तिच्या कानात कुजबुजलं, “आणि तेव्हा तुझी पुच्ची फाडून टाकणार मी…”
अमृता थरथरली.रात्र संपली… पण आग लागली होती.उद्या काय होणार?
( क्रमशः )
