लिमोझीन

[StoryPublisher]

लिमोझीन - भाग १

"दुबई एअरपोर्ट जाना है..."

म्हणत हातातली ट्रॉली बॅग टॅक्सीच्या मागच्या सीटवर टाकुन मी पुढे ड्रायव्हरच्या बाजुला बसलो... टॅक्सी थांबताच एका नजरेत त्याला पाहून मी ओळखले की हा इंडियन ड्रायव्हर आहे म्हणून मी डायरेक्ट हिंदीत त्याला सांगितले.

"किधर से निकालू, सर? इस टाईम सभी रोड में जाम रहेगा..." टॅक्सी ड्रायव्हरने मला विचारले. उच्चारावरून तो चांगला हिंदी बोलणारा होता हे कळले... दुबईमध्ये ७५ टक्के इंडियन लोक साऊथचे आहेत तेव्हा त्यांना हिंदी चांगले येतेच असे नाही. कित्येकांना हिंदीचा एक अक्षरही कळत नाही...

"किधर से भी लेलो... जिधर से जल्दी पहुंचेगे..." मी माझा मोबाईल काढत त्याला म्हटले.

"किसी भी रोड से जायेंगे तो सेमच टाईम लगेगा... एक देढ घंटा तो लगेगाही लगेगा... टाईम है ना फ्लाईट के लिये??" त्याने मला विचारले.

त्याचे बंबय्या हिंदी ऐकून मी अंदाज बांधला की तो मुंबईचा असणार... तसे असेल तर त्याला मराठी पण कळत असणार ह्याची मला जाणीव झाली... ती जाणीव झाली आणि मी प्रचंड उत्साहीत झालो...

"हां है ना... अभी तो बहोत टाईम है फाईट को... कितना भी टाईम लगेगा तो चलेगा..." मी उत्साहात त्याला म्हणालो...

"हा तो फिर ठिक है... नही तो कुछ कुछ पॅसेंजर निकलते लेट है... और फिर जल्दी चलो जल्दी चलो बोल के दिमाग खाते है... कार को उडाके ले जाने की बात करते है..." तो हसुन म्हणाला.

"डोन्ट वरी दोस्त... मै नही बोलुंगा हवा में चलाव... तुम रोडसेच जाने दो..." मी पण हसून विनोद करत मुद्दाम 'बंबय्या हिंदीमध्येच त्याला म्हणालो जेणेकरून त्याला कळावे की मी पण मुंबईचाच आहे ते... अर्थात, पुढच्या काही मिनिटात त्याला कळणारच होते की मी मुंबईचा मराठी माणूस आहे ते...

आणि मग मी माझ्या मोबाईलमध्ये बघायला लागलो... फोनच्या कॉन्टॅक्ट लिस्टमधून एक नंबर मी डायल केला आणि मोबाईल कानाला लावला... रिंग वाजू लागली आणि पलिकडुन फोन उचलला गेला...

"हाय दिदी, बोल..."

"........."

"नाही... आत्ता निघालोय एअरपोर्टला..."

"........."

"ऊशीर कुठे झालाय... चांगला ४ तास आधी निघालोय... अग तुला भेटायला यायचं म्हटलं तर मला धीरच नसतो... मी लवकरच निघुन एअरपोर्टला जाऊन बसतो...

"........."

"हांऽऽऽ... कधी तुला भेटेल असे होत असते... लाडकी बहिण आहेस तु माझी...

"........."

"हां हा... माहीत आहे... मी तुझा लाडका भाऊ आहे ते..."

"........."

"हो ग दिदी... फ्लाईट चालु झाले की फोन करून सांगेन तुला..."

"........."

"अग मुंबई एअरपोर्टला पोहचलो की लगेच फोन करेन..."

"........."

"तरी बाहेर पडायला तासभर जाईल... मग टॅक्सीने तुझ्या घरी पोहचायला अजुन अर्धा तास..."

"........."

"हो हो... एकदम तयार रहा... भावाच्या 'जंगी स्वागतासाठी'..."

"........."

"घरी आलो की खायला? हो मग... भूक तर लागणार ना... लो कॉस्ट फ्लाईट आहे... फ्लाईटमध्ये जेवण देत नाहीत..."

"........."

"बनव ना काही पण... तसे तर तुला माहीत आहेच... मला काय 'आवडते' ते..."

"........."

"तोंड गोड करायला इतर काही नको... मला 'रसमलाई' पाहिजे माझी फेवरीट... तुला तर माहीत आहेच मला कित्ती आवडते रसमलाई... हा हा हाऽऽऽ..."

"........."

"आणि कोठली रसमलाई आवडते ते पण तुला चांगले माहीत आहे... आणि ती रसमलाई मला डायरेक्ट जिथून निघते तिथून चाटायला आवडते..."

"........."

"बस्स काय दिदी... मी येणार ह्या कल्पनेने आत्तापासूनच पाझरत असेल... मी पोहचेपर्यंत पुर्ण 'चिंब' झाली असेल..."

"........."

"तू डिश उघडून ठेव... मी आल्या आल्या डायरेक्ट तोंड लावतो..."

"........."

"हाऽऽ हाऽऽ हाऽऽऽ... तुला माहीत आहे मी कसा चाटतो ते..."

"........."

"अग हो दिदी... तुझे गिफ्ट कसे विसरेन... घेतलेय कालच..."

"........."

"तेच आपले नेहमीचेच... नवीन पॅटर्न आहे आता..."

"........."

"अग फोनवर काय सांगू?... सांगण्यापेक्षा डायरेक्ट बघच ना... बघण्यात खरी मजा..."

"........."

"नाही सांगणार... सरप्राईज आहे तुला... तू बघच... तुला खुप खुप आवडेल..."

"........."

"साईज घेतलाय बरोबर... लास्ट टाईमसारखाच... हांऽऽऽ... बाकी आता ३ महिन्यात जाडी झाली नसेल तर मग ठिक... का बदलली साईज आता?..."

"........."

"नाही... तुला रोज मी पहातोच म्हणा 'आय.एम.ओ.' वर तुला... वाटत तर नाही साईज बदलल्यासारखी... एनी वे... फार फार तर काय... थोडी टाईट बसेल... उलट अजुन मस्त दिसेल... हाऽऽ हाऽऽ हाऽऽ..."

"........."

 

[StoryPublisher]

"कशाला इतकी उतावळी होतेस... फक्त काही तास तर वाट बघायचीय... एकदा मी पोहचलो की दरवाज्यातच काढुन देईन तुझे गिफ्ट..."

"........."

"नाही तिथेच बघ... पाहिजे तर लगेच घालुन दाखव..."

"........."

"मी घालु तुला?... चालेल... माझी काहीच हरकत नाही... तुला माहीत आहे मला किती आवडते तुझे क... 'काढायला'... काढुन तुला ना... 'करायला'... हाऽऽ हाऽऽ हाऽऽऽ..."

"........."

"अग मी तर एका पायावर तयार आहे तुला घालायला..."

"........."

"पण मग बोलू नकोस... 'नको तिथे बघतोय' म्हणून... नको तिथे 'हात लावतोय' म्हणून..."

"........."

"बस काय दिदी... आता जे डोळ्यासमोर दिसतेय ते बघणारच ना... आणि ते घालताना हाताचा स्पर्श तर होणार ना..."

"........."

"नाही ग दिदी... मी कशाला मुद्दाम हात लावू... मला लावायची काय गरज... जिथे हात लावायचा तिथे तर तोंड घालायला मिळते मला... हाऽऽ हाऽऽ हाऽऽ..."

"........."

"बर बर... बघू आपण... मी येतोच आहे... भेटल्यावर बघू..."

"........."

"बरं चल... करतो तुला नंतर फोन... ठेवतो आता..."

"........."

"नाही ग दिदी... मी कसा बोअर होईल तुझ्याशी बोलून.. तुला तर माहीत आहे मला किती आवडत तुझ्याशी बोलायला... उलट मला असे झालेय की कधी तुझ्याजवळ पोहचतोय आणि तुझ्याशी गुलूगुलू बोलतोय..."

"........."

"हो हो... मला माहीत आहे ग... तु पण भावाला भेटायला आसुसलीय... अग मी पण बहिणीला भेटायला आसुसलोय... तीन महिने झाले आपण शेवटी भेटल्याला..."

"........."

ओके मग... करतो तुला फोन नंतर..."

"........."

"अग हो ग दिदी... किती वेळा विचारशील... तुझे गिफ्ट मी सगळ्यात पहिले बॅगेत टाकलेय..."

"........."

"ओके बाय..."

"........."

असे बोलून मी फोन कट केला आणि एक दिर्घ उसासा टाकत त्या ड्रायव्हरला म्हणालो,

"बायका शेवटी बायका असतात... ओह सॉरी... तुमको मराठी समझमें नही आता होगा... ये औरत तो औरत होती है..."

"नाही सर... मला मराठी समजते... मी मुंबईमदे रहात होतो..." तो ड्रायव्हर 'मराठीत' बोलत मला म्हणाला...

"अरे व्वा.. मस्त मराठी बोलता तुम्ही... म्हणजे मी फोनवर जे काय बोलत होतो ते पण समजले असेल तुम्हाला??" मी उत्सुकतेने त्याला विचारले.

"तुमी काय बोलला ते ऐकत होतो मी... पण मतलब नाही समजला..." तो हसून म्हणाला.

"नाही मी म्हणत होतो की 'बायका ह्या बायका असतात'... त्यांचा इंटरेस्ट फक्त 'मला काय आणणार?' नाहीतर 'गिफ्ट काय घेवून येणार?' फक्त हेच विचारणार..." मी हसून त्याला सांगितले.

"विचारणार ना सर... इतक्या लांबून येतेय मग त्यांना पण वाटते ना... काहितरी घेवून यावे..." तो ड्रायव्हर म्हणाला...

"अरे हो... पण किती वेळा??... प्रत्येक वेळी काही ना काही घेवून जायलाच पाहिजे..." मी हसून म्हणालो.

"आपल जवळच माणूस असेल तर त्याला आशा असतेच, सर... तुमच पण एकदम जवळच कोणीतरी असणार... म्हणून तर विचारत असणार..." तो हसून म्हणाला.

"हो ऑफकोर्स... माझी दिदी आहे... म्हणजे मोठी बहिण..." मी उत्साहाने म्हणालो.

"बहिण??... मंग बराबर आहे... मग तिला तर नक्कीच अपेक्षा असणार भावाकडुन... तुम्हाला जरूर काहितरी घेवून जायला पाहिजे..." त्याने पण हसून म्हटले...

"हो, ते तर आहेच... घेवून तर चाललोय मी तिला गिफ्ट... इन फॅक्ट, दर तीन चार महिन्याने मी तिला भेटायला जात असतो... आणि प्रत्येकवेळी तिला काही ना काही गिफ्ट घेवून जात असतो..."

"अच्छा है... तुमची बहिण खूष होत असेल मग?..." त्याने कुतुहलाने विचारले.

"खूष म्हणजे... एकदम खूष... ती पण काय करणार... एकटीच असते ती ना... मी जातो तेव्हा तिला थोडा आनंद मिळतो... म्हणून तर तिच्यासाठी मी दर तीन चार महिन्याने मुंबईला जात असतो..."

"मुंबईमध्येच रहाते तुमची बहिण?" त्याने विचारले.

"हो वसईला..."

"लग्न नाही झालेय?"

"हो झालेय... पण तिचा नवरा तिच्या बरोबर नसतो... तो सौदी अरेबीयात जॉब करतो..." मी म्हणालो.

"अच्छा... तरीच मग.. तुमच्या बहिणीला एकदम एकटं वाटत असणार..." त्याने खेदाने म्हटले.

"हो ना... तिला खूप एकटं फिल होत असते... ऑफकोर्स... तिला एक मुलगी आहे... आठ वर्षाची... तिच्यामुळेच तिचा वेळ जात असतो... पण नवरा जवळ नाही त्यामुळे तिचे लाईफ बोअरींग आहे..." मी त्याला म्हणालो.

 

[StoryPublisher]

"हां ते बरोबर आहे... नवरा शेवटी नवरा असतो..." तो ड्रायव्हर माझ्याकडे बघत म्हणाला.

"हो ना... बाईला शेवटी 'पुरुषा'ची गरज असते... पण साला माझ्या जिजाजीला ते कळतच नाही..." मी वैतागल्यासारखा म्हणालो.

"पण तुमचा जिजा पण जात असेल ना??... तुमच्या दिदीला भेटायला... तुमच्यासारखे दर तीन चार महिन्याने..." त्याने कुतुहलाने विचारले.

"कुठले काय... ते वर्षातून एकदाच फक्त येतात... महिन्याभराकरीता... आणि आले की सुटटीतले अर्धे दिवस त्यांचे नातेवाईकांना आणि मित्रांना भेटण्यातच जातात... माझ्या दिदीसाठी हार्डली वेळ देतात..." मी खंत व्यक्त करत त्याला म्हणालो.

"अरेरेरेऽऽऽ... ऐसा क्यो?... त्यानेही खंत व्यक्त करत आश्चर्याने विचारले.

"ते कंजरवेटीव आहेत... जुन्या विचारांचे... तेव्हा बायकोला पुर्ण वेळ देणे, बायकोवर पुर्ण वेळ प्रेम करणे त्यांना माहीत नाही... त्यांची त्यांना गरज वाटत नाही..."

"ऐसा क्या? फिर तो बहोत पुराने खयालात के है तुम्हारे जिजा..." त्याने म्हटले.

"हां... ॲक्च्युअली माझे जिजू माझ्या दिदीपेक्षा १० वर्षांनी मोठे आहेत..." मी पुन्हा विषण्णपणे म्हणालो.

"दस साल??... बहोत डिफरन्स है..." त्याने आश्चर्याने माझ्याकडे पहात म्हटले.

"हां ना... त्यांचे लग्न ठरले तेव्हा मी कित्ती सांगत होतो की त्यांच्याबरोबर दिदीचे लग्न ठरवू नका... ते दिदीला सुट होत नाहीत... पण माझे कोणी ऐकले नाही... कारण मी घरात सगळ्यात लहान होतो..."

"अरे बाप रे... पण शादी कोणी तय केली??"

"कोणी म्हणजे? माझ्या आईवडिलांनी... आणि आमचे नातेवाईक... आमच्या एका नातेवाईकाचे लांबचे रिश्तेदार होते ते... सगळे बोलत होते त्यांचे घराणे चांगले आहे, त्याचा जॉब चांगला आहे, भरपूर पैसेवाले आहेत... तेव्हा कोणी वयाचा विचार केला नाही..."

"हाच तर प्रॉब्लेम असतो रिश्तेदारोंका... पैसा सब कुछ नही होता है... लडकीला प्रेम करणारा नवरा पाहिजे असतो..."

"एक्झॅक्टली!... मी पण तेव्हा सगळ्यांना हेच सांगत होतो... मी बोललो की ह्याच्याबरोबर लग्न झाले तर दिदी खूष रहणार नाही... पण माझे कोणी ऐकले नाही... शेवटी तेच झाले..." मी वैतागल्यासारखे बोललो.

"तुमचे जिजू तिला सौदीत घेवून का जात नाहीत? तिकडे ते तिला बरोबर ठेवू शकतात ना..." त्याने विचारले...

"हो, ठेवू शकतात... पण ते तयार नाहीत... ते म्हणतात सौदी चांगला देश नाही बायकांसाठी... खास करून सुंदर स्त्रियांना..." मी म्हणालो.

"ऐसा कुछ नही... सौदी में बहोत इंडियन फॅमिली रहती है... मी काम केलेय सौदीत २ वर्ष..." तो म्हणाला.

"हां... मुझे भी मालूम है... पण ते ऐकतच नाहीत... मी त्यांना कितीदा म्हटले की सौदीत दिदीला घेवून जा... तिकडे नाही नेता येत असेल तर तुम्ही इकडे दुबईमध्ये जॉब बघा... आपण सगळे एकत्र राहू... दुबईमध्ये त्यांना सहज जॉब मिळेल..."

"हां... फिर क्या बोले वो??" त्याने कुतुहलाने विचारले.

"वो नहीच बोल रहे है... म्हणतात इथे सौदीत माझा जॉब चांगला आहे... इतका पगार मला दुसरीकडे कोठे मिळणार नाही..." मी म्हणालो.

"पगार ही सब कुछ नही रहाता... फॅमिली भी कुछ चीज है की नही... बिवी-बच्चे साथ में रहेंगे तो अच्छा होता है..."

"हां ना... सब उन्हे वही समझाते रहते है... लेकीन वो सुनते ही नही है... ते तिकडे सौदीत एकटे रहातात आणि इकडे मुंबईमध्ये माझी दिदी एकटी रहाते..."

"कोई दुसरा चक्कर तो नही होगा ना तुम्हारे जिजा का सौदी में?.. मेरा मतलब है... दुसरी कोई औरत या लडकी..." त्याने चाचरत त्याची शंका बोलून दाखवली...

"नही, मुझे नही लगता... एक तर ते जुन्या वळणाचे कंजरवेटीव माणूस आहेत... चक्कर या लफड करायची धमक त्यांच्यात नाही... मुळात त्यांना बायकांमध्ये इंटरेस्टच नाही... बायकांमध्ये इंटरेस्ट असता तर माझी दिदी काय कमी सुंदर आहे?? कोणीही तिच्यासाठी पागल होवू शकतो..." मी वैतागल्यासारखा चेहरा करत म्हणालो.

"ऐसा क्या... मग तुमच्या बहिणीच नशीब वाईट हं..." त्याने पुन्हा खंत व्यक्त करत म्हटले.

"हो ना... ती दिसायला खूप सुंदर आहे... मुंबईसारख्या शहरात वाढली आहे... ती एकदम मॉडर्न आणि फ्री माईंडेड आहे... आणि तिला नवरा असा वयस्कर आणि कंजरवेटीव मिळाला... खरच तिचं नशीब वाईट..." मी पण खंत व्यक्त करत म्हणालो...

आणि मग मी माझ्या मोबाईलमध्ये फोटो गॅलरीत गेलो आणि माझ्या बहिणीचा एक फोटो ओपन केला...

माझी मोठी बहिण, संगीतादिदीचा हा ग्रीन शिफॉनच्या साडीतला हाफ फोटो खूप सुंदर होता... ह्या फोटोत तिचा गोरा गोरा गोल चेहरा एकदम प्रसन्न दिसत होता आणि चेहऱ्यावर एक स्मित हास्य होते ज्याने तिच्या गालाला किंचीत खळी पडत होती... थोडेसे शॉर्ट असलेले तिचे काळेभोर केस दोन्ही खांद्यावर अवखळपणे रेंगाळत होते... शिफॉनची ग्रीन साडी पारदर्शक होती त्यामुळे तिचा आतला सिल्कचा स्लिव्हलेस ब्लाऊज स्पष्ट दिसत होता... ट्रान्स्परंट साडीमधून पुढून ब्लाऊज दिसणार असल्याने तिने ब्लाऊजचे हूक पाठीवर ठेवले होते.

पुढून काढलेल्या ह्या फोटोमध्ये तिची पाठ दिसत नव्हती पण तिने ही साडी आणि ब्लाऊज घातला होता त्यावेळी मी पण तिथे होतो तेव्हा मला माहीत होते की तिच्या पाठीवर ब्ला।ऊज खूप लो म्हणजे तिची पुर्ण पाठ उघडी करणारा होता. खाली दिड एक इंचाच्या पटटीला जेमतेम २ हूक होते ज्याने तो ब्लाऊज बांधून राहिला होता... त्या पटटी खाली अर्थात तिच्या काळ्या ब्रेसीयरची पातळ आडवी पटटी लपली होती आणि तिने ब्लाऊज घातला तेव्हा ब्रेसीयरची आडवी पटटी ब्लाऊजच्या पटटीच्या बाहेरच होती... तेव्हा तिने मला पाठ दाखवून विचारले होते की ब्रेसीयरची पटटी दिसतेय का? बाहेर असेल तर ब्लाऊजच्या पटटीखाली सार म्हणून... मग मी माझ्या हाताने ब्रेसीयरची पटटी तिच्या ब्लाऊजच्या पटटी खाली सारून लपवली होती...

 

[StoryPublisher]

ज्या फंक्शनमध्ये आम्ही गेलो होतो तेथे संगीतादिदी इकडे तिकडे मिरवत होती, धावपळ करत होती त्या गडबडीत अनेकदा तिच्या ब्रेसीयरची ती आडवी पटटी ब्लाऊजच्या पटटीबाहेर आली होती... मला दिसली की मी तिला इशारा करून सांगायचो की पटटी बाहेर आली आहे... मग कोठेतरी आडोसा एकांत बघून ती मला ब्रेसीयरची ती पटटी ब्लाऊज खाली सारून लपवायला सांगायची... एकदा तर मी मुद्दाम गंमत केली... तिच्या ब्रेसीयरचा हूक तिच्या ब्लाऊजच्या हूकाच्या बरोबर मागेच होता... ब्रेसीयरची पटटी ब्लाऊजच्या पटटी खाली आल्यामुळे ब्रेसीयरचा हूक दिसत होता... तेव्हा ब्रेसीयरची पटटी ब्लाऊजच्या पटटीखाली सारताना मी मुद्दाम ब्रेसीयरचा हूक खोलला... अंगठा आणि मधल्या बोटात मी ब्राची हूक असलेली बाजू धरली आणि अंगठ्याने पटटीला दाब दिला. त्याने ब्रा चा हूक निघाला...

ते मी मुद्दाम केले असे दाखवले नाही आणि घाईघाईत करताना झाले असे भासवले... ब्रेसीयर तशीही तिच्या उभारावर टाईट बसलेली होती त्यामुळे हूक निघाल्याबरोबर ब्रेसीयरच्या दोन्ही बाजू दोन्हीकडे ओढल्या गेल्या... बहुतेक ब्रेसीयर ढिल्ली झाल्याने संगीतादिदीला कळले की ब्रा चा हूक निघाला... तिने त्रासिकपणे माझ्याकडे पाहिले तर मी सॉरी म्हणत तिला बोललो की चुकून झाले... मग तिच्या ब्रेसीयरचा हूक लावायला मला दोन्ही हात वापरावे लागणार होते... मग त्या फंक्शनच्या ठिकाणी आम्ही एका कोपऱ्यात बसलो आणि ती माझ्याकडे किंचीत पाठ करून बसली... मग मी दोन्ही हात तिच्या पाठीवर नेवून तिच्या ब्लाऊजच्या पटटीखालुन तिच्या ब्रेसीयरच्या दोन्ही कडा ओढुन काढल्या आणि मग तिचा हूक लावला... ब्रेसीयरचा हूक लावल्यावर मग ती पटटी मी ब्लाऊजच्या पटटी खाली सारली... हे सगळे आम्ही दोघे समोर बघुन कोणालाही कसलाही सुगावा न लागू देता करत होतो... तसे करताना मी किती उत्तेजीत झालो होतो ते माझे मलाच माहीत होते...

तो फोटो बघताना मला ते सगळे आठवले आणि नकळत माझी उत्तेजना वाढली!

तर ह्या फोटोमध्ये ट्रान्सपरंट साडीच्या पदरामधून सिल्कच्या ब्लाऊजमधले तिच्य पुष्ठ उभार खुलून दिसत होते... हाय रिसोल्युशन फोटोमध्ये संगीतादिदीच्या भरगच्च उभारांची गोलाई सुस्पष्ट दिसत होती... ब्लाऊजच्या खाली दिदीचे किंचीत फुगीर पोट दिसत होते आणि कंबरेला सिल्कच्या पेटीकोटमध्ये जेथे साडी खोचलेली होती त्याच्या जरा वर तिची गोल खोलगट नाभी दिसत होती...

ह्या फोटोमध्ये संगीतादिदी सुंदर तर दिसतच होती पण 'सेक्सी' जास्त दिसत होती... आणि म्हणूनच त्यावेळी जेव्हा ती ही साडी माझ्यासमोरच नेसून तयार झाली तेव्हा मी तिची स्तुती करत तिचे हे फोटो काढले होते... तिच्या सगळ्या बाजुने वेगवेगळ्या पोजमध्ये मी तिचे खूप फोटो तेव्हा काढले होते आणि फोटो खूपच छान आलेले होते म्हणून मी त्या फोटोतील निवडक फोटो माझ्या मोबाईलमध्ये गॅलरीत मुद्दाम ठेवले होते.

तर दिदीचा तो फोटो ओपन करून मी त्या टॅक्सी ड्रायव्हरला दाखवत म्हणालो,

"ही बघा... माझी बहिण, संगीतादिदी..."

ड्राईव्ह करता करता त्याने एक नजर माझ्या मोबाईलवर टाकली आणि त्याचे डोळे चमकले!

"अरे व्वा... बहोत सुंदर है आपकी दिदी..."

मान वळवून तो माझ्या मोबाईलमधील संगीतादिदीच्या फोटोकडे निरखून पाहू लागला... नशीब तेव्हा टॅक्सी ट्राफीकमध्ये फसलेली होती त्यामुळे हळु हळु चालली होती... म्हणून त्याला फोटो निरखून बघता येत होता... त्याने तो अजुन निरखून पहावा अशीच माझी सुप्त इच्छा होती म्हणून मी त्याला नीट दिसेल असा मोबाईल त्याच्या बाजुला धरला होता... पुन्हा एकदा फोटोकडे निरखून पाहून तो उत्स्फुर्तपणे म्हणाला,

"तुमची बहिण खूप खूप सुंदर आहे, सर..."

"हो ना... खूपच सुंदर आहे... निव्वळ सुंदर नाही तर मॉडर्न पण आहे... तिला वेगवेगळ्या प्रकारचे ड्रेसेस घालायला आवडतात..."

असे बोलून मी मोबाईल स्क्रिनवर बोट स्लाईड करून पुढचा फोटो त्याला दाखवला... त्या फोटोमध्ये संगीतादिदीने जीन्स आणि टि-शर्ट घातले होते... जीन्स आणि टि-शर्ट एकदम टाईट असल्याने त्यावरून तिची सेक्सी फिगर उठून दिसत होती... तो फोटो पाहून पुन्हा तो म्हणाला,

"बहोत सुंदर... एकदम मॉडर्न आहे हं..."

ड्रायव्हिंग करता करता तो फोटो मी त्याला दोन तिनदा निरखून पाहू दिला आणि मग मी पुढचा फोटो स्लाईड केला...

आणि मग एक एक करत मी संगीतादिदीचे फोटो त्याला दाखवू लागलो आणि तो समोर एक डोळा ठेवून नजर टाकून टाकून मी दाखवत असलेले फोटो पहायला लागला... माझ्या मोबाईलच्या त्या फोल्डरमध्ये संगीतादिदीचे २०/२५ फोटो होते आणि सगळे फोटो वेगवेगळ्या ड्रेसमध्ये होते... २/३ फोटो वेगवेगळ्या रंगाच्या शिफॉन साडीतले तर २/३ फोटो वेगवेगळ्या टि-शर्ट जीन्समधले होते तर ३/४ फोटो वेगवेगळ्या स्टाईलच्या स्कर्ट आणि टॉपमधले होते तर २/३ फोटो वेगवेगळ्या पॅटर्नच्या पंजाबी ड्रेसेसमधले होते... २/३ फोटो नाईट गाऊनमधलेही होते...

वेगवेगळ्या वेळी काढलेले संगीतादिदीचे ते फोटो मी असे सिलेक्ट करून फोल्डरमध्ये ठेवले होते की प्रत्येक फोटोमध्ये तिच्या सुंदर भरलेल्या अंगाच्या प्रत्येक गोलाईची पुर्ण कल्पना यावी... काही फोटोत तिच्या उभारांची गोलाई वेगवेगळ्या ॲन्गलने उठून दिसत होती तर काही फोटोत तिच्या मांसल भरीव नितंबाची गोलाई वेगवेगळ्या ॲन्गलने खुलून दिसत होती तर काही फोटोत तिची नितळ गोरी पाठ तर काही फोटोत तिचे सपाट पोट आणि खोलगट बेंबी खुणावत होती...

मी फोटो स्लाईड करत त्याला दाखवत होतो आणि तो ड्रायव्हींग करता करता अधाश्यासारखा पण मला ते कळणार नाही अश्या आविर्भावात फोटो निरखून बघत होता... ज्या तऱ्हेने ब्रेक आणि ॲक्सलेटर मारायला तो पाय हलवत होता त्यावरून मला कळत होते की तो संगीतादिदीचे ते सुंदर, सेक्सी आणि मादक फोटो पाहून नक्कीच 'उत्तेजित' झाला होता... ऑफकोर्स, मला पण तेच हवे होते!... कारण त्याला तसे माझ्या बहिणीचे सुंदर सेक्सी फोटो दाखवताना मी एक वेगळीच 'उत्तेजना' अनुभवत होतो...

फोल्डरमधला संगीतादिदीचा शेवटचा स्लिव्हलेस नाईट गाऊनमधला फोटो त्याला मनसोक्त बघू दिल्यावर मी फोन माझ्या जवळ घेतला आणि दुसऱ्या फोल्डरमधला एक फोटो त्याला ओपन करून दाखवला...

"ये बुढढा कोण आहे??" त्याने कुतुहलाने मला विचारले.

"माझे जिजू... संगीतादिदीचा नवरा..." मी हसून म्हणालो.

"कायऽऽ??? हा तिचा नवराऽऽ???" त्याने आश्चर्याने जवळ जवळ ओरडत मला विचारले...

"हां दोस्त... हाच तिचा नवरा..." मी किंचीत दु:ख दर्शवत त्याला म्हणालो आणि जिजू आणि संगीतादिदीचे जोडीने काढलेले ३/४ फोटो त्याला स्लाईड करत दाखवू लागलो...

"ओहहोहोहोऽऽऽ..." त्याने खंत व्यक्त करत म्हटले, "कितना बुढढा लगता है... दस साल मोठा नाही तर हा बीस साल मोठा दिसतोय..."

"हां ना... हेच तर दिदीचं दुखण आहे... दोघे जेव्हा बरोबरीने चालतात तेव्हा सगळे त्याला तिचा बाप समजतात... ऑफकोर्स, दोघे बरोबरीने बाहेर फिरायला क्वचितच कधी जातात..."

"ऐसे बुढढे के साथ घुमना बोले तो सब लोग उसीकोच देखते रह जायेंगे..."

"म्हणूनच तर तो कधी माझ्या दिदीला बाहेर फिरायला घेवून जात नाही..." मी म्हणालो.

"आणि दिसतो पण किती सिंपल आहे... एकदम पुराने जमाने का स्टाईलवाला कपडा पहना है..." तो फोटो पहात म्हणाला खरा पण त्याची नजर फोटोत असलेल्या संगीतादिदीवरच होती...

"सिर्फ कपडे नही पर उसकी सोच भी एकदम पुराने खयालात की है... दिदीचं नशीब इतकेच चांगले आहे की त्याने तिला कधी कोठले बंधन घातले नाही की तिला काकूबाईसारखे रहायला जबरदस्ती केली नाही..."

"क्या उमर है इसकी अभी?" त्याने फोटोमधील जिजूकडे पहात पुन्हा कुतुहलाने विचारले.

"जिजूंचे वय आता ५० आहे... हा फोटो गेल्या वर्षीचा आहे..." मी उत्तर दिले...

"म्हणजे तुमची बहिण आता ४० वर्षाची आहे??? वाटत नाही ती..." त्याने पुन्हा आश्चर्याने म्हटले.

"हां ना... तिच्या वयापेक्षा खूपच लहान दिसते ती..." मी अभिमानाने म्हणालो.

"तुमच्यापेक्षा किती मोठी आहे ती? तुमचा वय काय??" त्याने मला विचारले.

"माझे वय ३५ आहे... संगीतादिदी माझ्यापेक्षा ५ वर्षानी मोठी आहे..."

"काय सांगता... वाटत नाही तुम्ही ३५ वर्षाचे... हार्डली २८/२९ वाटता... लग्न झालेय तुमच??" तो हसून मला म्हणाला...

"हो झालेय ना... मला एक मुलगा पण आहे ४ वर्षाचा..." मी हसत म्हणालो...

आणि मग मी त्याला माझ्या मोबाईलमधल्या दुसऱ्या एका फोल्डरमधले माझे माझ्या बायको-मुलाबरोबरचे काही फोटो दाखवले...

 

[StoryPublisher]

जेव्हा मी कोणाला माझ्या बहिणीचे फोटो दाखवतो तेव्हा मी त्या व्यक्तीला आवर्जुन माझे माझ्या बायको-मुलाबरोबरचे फोटोही दाखवतो... कारण मी निव्वळ माझ्या बहिणीचे फोटो जर दाखवले आणि पुढे त्यांना जेव्हा मी माझ्या बहिणीची आणि माझी 'जास्त माहिती' देतो तेव्हा ते त्यावर विश्वास ठेवतील की नाही ह्याची शंका असते... फोटोमधली मुलगी खरोखर माझी बहिणच आहे ह्यावर त्यांचा विश्वास तेव्हाच बसतो जेव्हा ते माझा बायको-मुलाबरोबरचा फोटो बघतात... म्हणून मग मी त्यांना माझे माझ्या कुटुंबाबरोबरचे फोटो मुद्दाम दाखवतो...

"तुमची बायको पण एकदम सुंदर आहे हं..." फोटोमधील माझ्या मिसेसकडेही निरखून पहात तो म्हणाला.

"हो आहे ना... पण माझ्या दिदी इतकी सुंदर नाही ती..." मी हसून त्याला डोळा मारत म्हणालो...

"नाही सर... ती पण सुंदर आहे... तुमच्या दिदीसारखीच..." तो पण हसून म्हणाला...

आता मी त्याला काय सांगू की माझी बायको आणि माझी दिदी ह्यापैकी कोण जास्त सुंदर आहे हे ह्या जगात माझ्यापेक्षा जास्त कोणालाच माहीत नसेल... त्या दोघींनाही मी इतक्या जवळुन, इंच इंच 'निरखून' पाहिले आहे की त्यांच्यातील फरक फक्त मीच काय तो सांगू शकत होतो...

अर्थात, त्यावेळी मी पुढे काही बोललो नाही आणि हसत मी मोबाईलमधला अजुन एक फोल्डर ओपन करत त्यातील फोटो त्याला दाखवू लागलो...

ह्या फोल्डरमध्ये ८/१० फोटो होते जे फक्त माझे आणि संगीतादिदीचे एकत्र काढलेले होते... प्रत्येक फोटोमध्ये संगीतादिदी मला चिटकुन उभी राहिलेली होती. २/३ फोटोत मी तिच्या खांद्यावर हात टाकलेला होता आणि तिने माझ्या पाठीमागुन हात आणत माझ्या कंबरेवर ठेवलेला होता... तर २/३ फोटोत मी तिच्या कंबरेत हात घालुन तिला जवळ धरून होतो तर २/३ फोटोत मी तिला कवेत घेवून माझ्या अंगावर दाबत होतो...

ऑलमोस्ट सगळ्या फोटोत ती मला अशी चिटकुन उभी होती की तिचा उभार माझ्या अंगावर दबला जात असलेला किंवा माझ्या अंगाला चिटकलेला दिसत होता... एका फोटोत तर मी तिच्या मागून तिला चिटकुन उभा होतो आणि तिच्या बगलेतून हात पुढे आणून मी तिच्या गालाला गाल लावून तिला हाताची मिठी मारलेली होती... त्या फोटोत तर स्पष्ट दिसत होते की माझ्या हाताच्या मधल्या भागाने संगीतादिदीचे उभार उचलले गेले आहेत...

ते फोटो पण तो तिरक्या नजरेने अगदी निरखून बघत होता... नक्कीच त्याने पण नोटीस केले असणार की आम्ही किती बिनधास्त एकमेकांना चिटकुन उभे होतो आणि तिचे उभार माझ्या अंगावर दबले गेले होते ते... शेवटी न रहावून तो म्हणालाच,

"तुमच्या दोघांत खुप फ्रीनेस दिसतोय..."

"हां... आम्ही दोघे बहिण-भाऊ असलो तरी एकदम मित्र-मैत्रिणीसारखे आहोत..." मी उत्साहाने त्याला म्हणालो.

"खरं सांगू? तुम्हाला राग नाही नां येणार??" त्याने माझ्याकडे पाहून हसत विचारले.

"अरे बोलो ना बिनधास्त... राग कशाला येईल..." मी पण हसून उत्तर दिले आणि मनातल्या मनात मला उकळ्या फुटू लागल्या... कारण मला कल्पना होती की तो काय बोलणार होता आता...

"तुमचे जिजा एकदम 'लंगूर' है... इतनी सुंदर बिवीपासून दूर रहातो... खरे तर तो तुमच्या दिदीला अजिबात सूट नाही... तुम्ही आणि तुमची दिदी एकमेकांना शोभून दिसता... आय मीन, तुमच्या बहिणीला तुमच्यासारखा मुलगा नवरा म्हणून पाहिजे होता..." त्याने थोडे संकोचत पण हसत म्हटले.

"एकदम बरोबर बोलला तुम्ही... माझ्या दिदीला माझ्यासारखा हॅन्डसम नवरा पाहिजे होता... जो आपल्या सुंदर बायकोवर भरपूर प्रेम करेल, तिला सुखात ठेवेल... फुकटमध्ये त्या 'लंगूर'च्या गळ्यात माझी दिदी पडली... त्यांच्या जागी दुसरा कोणी माझ्यासारखा हॅन्डसम असला असता तर त्याने माझ्या दिदीला दूर ठेवली नसती... दुसरे कोणी जाऊ द्या... मी जर त्यांच्या जागी असलो असतो आणि माझ्या दिदीसारखी मुलगी माझी बायको असली असती तर मी एक मिनीट पण तिला दूर ठेवले नसते... सतत तिला 'प्रेम' करत राहिलो असतो, तिला 'प्रेम' देत राहिलो असतो..."

मी चेकाळत त्याला डोळा मारत एका वेगळ्याच खुमारीत त्याला म्हणालो... तो पण माझ्याकडे पाहून हसत पुढे म्हणाला,

"हां... वो तो दिखता है फोटो में... आप अपनी दिदी को कितना प्यार देते है... तुमच्या जिजूबरोबरच्या फोटोत तुमची दिदी मायुस दिसते... पण तुमच्याबरोबरच्या फोटोत तुमची दिदी एकदम खूष दिसते..."

"खूष दिसणारच.. कारण मी तिला खूष ठेवतो... खरे तर जिजूंनी तिला खूष ठेवायला पाहिजे, तिला प्रेम द्यायला पाहिजे... पण ते तिला मनासारखे प्रेम देत नाहीत त्यामुळे मी तिला माझ्याकडुन होईल तितके प्रेम देत असतो..."

"देना ही चाहिये... आखीर ये भाई का फर्ज है..." तो माझ्या म्हणण्याला दुजोरा देत म्हणाला.

"बिलकुल... जेव्हा दिदीचे लग्न जिजूंबरोबर झाले तेव्हा पहिले दोन तीन वर्षे त्यांनी तिला बऱ्यपैकी प्रेम दिले, जीव लावला... पण नंतर त्यांना मुलगी झाली आणि त्यानंतर जिजूंचा दिदीमधला इंटरेस्ट संपला..."

"कही ऐसा तो नही... त्यांना मुलगा पाहिजे असेल आणि मुलगी झाली म्हणून ते दिदीवर नाराज असतील..." त्याने पुन्हा शंका व्यक्ती केली...

"नाही तसेही काही नाही... उलट जिजू आपल्या मुलीवर खूप प्रेम करतात... जेव्हा केव्हा ते येतात तेव्हा तिला खूप खेळणी, कपडे घेवून येतात... उलट दिदीपेक्षा जास्त प्रेम आता त्यांचे आपल्या मुलीवर दिसत असते..."

"किंवा मग डिलिव्हरीनंतर तुमच्या दिदीची फिगर बिघडली असेल... इसलिये बाद में वो उसे पसंत नही करते होंगे..."

"नही ऐसा तो नही लगता... दिदी मुंबईसारख्या शहरात जन्मली, मोठी झाली... मुंबईमध्येच कॉलेजमध्ये शिकलीय त्यामुळे ती पहिल्यापासून मॉडर्न आहे आणि तिला मॉडर्न रहायला आवडते... इन फॅक्ट, तिला पण भिती होती की डिलिव्हरीनंतर तिची फिगर बिघडेल... आणि डिलिव्हरीनंतर दिदी थोडी जाड झाली पण होती. पण मग नंतर तिने जिम वगैरे जॉईन करून पुन्हा आपली फिगर पहिल्यासारखी मेंटेन्ड केली..."

"फिर भी तुम्हारे जिजू उसे पहिले जैसा प्यार नही दे रहे थे??"

"नही ना... म्हणून ती उदास राहू लागली, दु:खी राहू लागली... मी जेव्हा जेव्हा तिला भेटायला जायचो तेव्हा मला ती एकदम उदास आणि मायुस दिसायची... मी तिला खूप समजवायचो, सगळे ठिक होईल असा धीर द्यायचो, तिला खूष करायचा प्रयत्न करायचो... पण ती दिवसेन दिवस जास्तच माउस होत गेली..."

"अरे बाप रे... फिर??" त्याने हळहळ व्यक्त करत विचारले.

 

[StoryPublisher]

"मला तिचे दु:ख पहावत नव्हते... शेवटी काही झालं तरी ती माझी बहिण होती, माझी मोठी दिदी होती... तिला असे दु:खी पाहून मला खूप वाईट वाटायचे... मला तिची किव यायची... तेव्हा मी तिला खूप बोलायचो... तिला म्हणायचो, दिदी मला तुझा असा उदास चेहरा बघवत नाही... जर जिजूंना तुझी कदर नाही तर तू त्यांच्यासाठी अशी का मरतेस... त्यांना तुझी फिकीर नाही तर तु त्यांची फिकीर का करतेस... ते त्यांच्या परीने जगतात तर तू तुझ्या परीने जग... ते तिकडे एकटे राहून मजा करतात तर तु इकडे अशी उदास का म्हणून रहायचे... तु पण तुझ्यापरीने मजा कर... तू पण तुझ्या परीने जिंदगीची मजा घे..."

"सही बोले आप!" त्याने हसून मला म्हटले.

"तरीही ती थोडी उदासच रहायची... पण मी तिचा पिच्छा सोडला नाही... मी इकडे असेल तर तिला रोज फोन करायचो... सतत तिला समजवायचो की उदास राहू नकोस, खूष रहा... तिला खूष करायला मी तिला जोक्स सांगायचो, खूप मजेशीर किस्से तिला सांगून तिला हसवायचो... दर ३/४ महिन्याने मी काही ना काही कामानिमित्त मुंबईला जात असतो, २/३ दिवसाकरीता... तेव्हा प्रत्येकवेळी मी दिदीकडे जायचो... प्रत्येकवेळी मी तिला काही ना काही गिफ्ट घेवून जायचो... तिच्याकडे गेलो की तिला बाहेर फिरायला घेवून जायचो... आम्ही मॉलमध्ये जायचो, शॉपिंग करायचो, हॉटेलमध्ये खायचो, सिनेमा बघायचो..."

"सही करते थे आप... उसका शौहर नही तो आप ही उसका सही खयाल रखते थे... तो फिर वो खूष रहती होगी..."

"सुरुवातीला तिला जास्त इंटरेस्ट वाटत नव्हता... पण मग तिनेही विचार केला की कशाला मन मारून रहायचे.. नवरा नाही पण भाऊ प्रेम देतोय ना... ती बोलून दाखवायची की हे तुझ्या जिजूंनी करायला पाहिजे, तुझ्या जिजूंनी मला असे प्रेम द्यायला पाहिजे, तुझ्या जिजूंकडुन मला असे सुख मिळायला पाहिजे... तेव्हा मी तिला म्हणायचो की 'दिदी, जिजू जेव्हा देतील तेव्हा देतील, तोपर्यंत तू माझ्याकडुन हे सुख घे... जिजूंना अक्कल येईपर्यंत तू कशाला वाट बघत बसायला पाहिजे... त्यांना अक्कल येईल तेव्हा येईल, तोपर्यंत तू मजा करून घे'..."

"मग काय म्हणाली, दिदी?"

"तिला ते पटले... आणि मग हळु हळु ती पण मजा घ्यायला लागली... आम्ही दोघे भाऊ-बहिण तसेही क्लोजमध्ये होतो... पण मग आमच्यात क्लोजनेस अजुन वाढला... आम्ही भाऊ-बहिण सारखे नाही तर मित्र-मैत्रिणीसारखे आहोत... आम्ही दोघेही मॉडर्न आहोत, मुंबईमध्ये वाढलो, शिकलो तेव्हा एकमेकांबरोबर फ्री असतो... त्यामुळे माझ्याकडुन मी दिदीला प्रेम आणि आनंद द्यायला लागलो तसे ती पण ते एंजॉय करायला लागली... दर ३/४ महिन्यात मी २/३ दिवसाकरीता जेव्हा केव्हा मुंबईला तिला भेटायला जातो तेव्हा मी तिच्याकडेच रहायला जातो... मग आम्ही जसा वेळ मिळेल तसे बाहेर जावून एंजॉय करतो..."

"तिला मुलगी पण आहे ना? ती कुठे असते??" त्याने विचारले.

"ती तिच्याबरोबरच आहे... आम्ही फिरायला गेलो की बहुतेकवेळा तिलाही घेवून जातो... तिला पण मजा वाटते की मामा फिरायला नेतो, खूप एंजॉय करतो... कधी कधी ती मूडमध्ये नसेल तर मग तिला आम्ही घरी ठेवतो, दिदीच्या घरी एक कामवाली बाई आहे ती असते तिच्याबरोबर..."

"कामवाली बाई सांभाळते तिला नीट?" त्याने विचारले.

"हां... ती कामवाली बाई पहिल्यापासून तिच्याकडे काम करते तेव्हा विश्वासू आहे... जेव्हा केव्हा आम्ही दोघे फक्त बाहेर जातो तेव्हा कामवाली बाई घरात राहून मुलीच्या सोबत असते... आम्ही आलो की कामवाली निघून जाते कारण ती माझ्या दिदीच्या बिल्डींग जवळच रहाते..."

"चलो अच्छा है... कामवाली बाई की भी हेल्प होती है..." त्याने हसून म्हटले.

"हां होती है... ॲक्च्युअली त्या कामवालीचा नवरा पण पंजाबमध्ये कोठेतरी कामाला आहे आणि तिच्याबरोबर नसतो... तो पण सहा आठ महिन्याने एकदा तिच्याकडे येत असतो... तेव्हा नवरा जवळ नसल्याचे दु:ख तिला चांगले माहीत आहे... माझी दिदी नवरा जवळ नाही म्हणून दु:खी असायची तेव्हा ती कामवाली पण तिला खूप धीर द्यायची... ती पण दिदीला खूप समजवायची की कशाला बाईसाहेब तुम्ही दु:खी रहाता... खा, प्या मजा करा... आपले नवरे तिकडे काय मजा करत असतील काय माहीत, मग आपण कशाला त्यांच्यामुळे दु:खी रहायच... मी बघा कशी मस्त रहाते... तेव्हा तुम्ही पण बिनधास्त रहा..."

"अरे व्वा... कामवाली मस्त डेरींगबाज दिसतेय..." त्याने हसून म्हटले.

"हो आहेच ती... मस्त रहाते आपली... खाते पिते, बाहेर फिरायला जाते... तिचे अनेक 'मित्र' आहेत त्यांच्याबरोबर सिनेमाला जाते... लाईफ एंजॉय करते... पण दिदीसाठी ती कधी पण मदतीला ऊभी रहाते... तसे माझी बहिण तिच खूप करते... तिला पगाराबरोबर कपडेलत्ते आणि अनेक वस्तू नेहमी देत असते... पगाराशिवाय तिला कधी पैशाची गरज लागली की दिदी तिला मदत करते... त्यामुळे ती दिदीला खूप मानते... तेव्हा ती दु:खी रहायची ते कामवालीलाही आवडत नव्हते... सुरुवातीला जेव्हा मी आलो की दिदीला बाहेर फिरायला जाऊया म्हटले की दिदी नको म्हणायची... तेव्हा ती कामवाली दिदीला जबरदस्ती तयार करायची आणि आम्हाला बाहेर फिरायला पाठवायची... दिदीची मुलगी आमच्याबरोबर यायला तयार असेल तर ठिक पण नाहीतर कामवाली म्हणायची जा तुम्ही मी सांभाळते तिला..."

"उसको भी लगाव होगा आपकी भांजी से..." त्याने म्हटले.

"हां... लगाव तो है ही... आणि तिला माहीत आहे की बाहेर फिरायचे, शॉपिंगला जायचे म्हणजे मुलं बोअर होतात आणि घरी चला म्हणून कटकट करतात... तेव्हा शक्यतो कामवाली दिदीच्या मुलीला घरीच ठेवून घेते... मग आम्ही दोघेच फक्त बाहेर जातो..." मी हसून म्हणालो.

"मग बाहेर कोठे मॉलमध्ये फिरायला??" त्याने विचारले.

"हां... कधी मॉलमध्ये शॉपिंगला तर कधी नुसतेच फिरायला... आम्ही किती वाजता बाहेर पडतो त्यावर ठरवतो की कोठे जायचे आणि काय करायचे... संध्याकाळी लवकर बाहेर पडलो तर शॉपिंगला... मग वाटले तर सिनेमा बघायला जातो... तर कधी नुसतेच हॉटेलमध्ये जेवायला जातो... दिदीचा मूड कसा असेल आणि तिला त्यावेळी काय करावेसे वाटेल त्याप्रमाणे आम्ही एंजॉय करतो..." मी ते आठवत म्हणालो.

"अच्छा है... तुमची दिदी हॅप्पी होत असेल..." त्याने हसून म्हटले.

"हो मग... दिदी आणि मी मुंबईत कॉन्वेंटमध्ये शिकलोय... तेव्हा आमचे अनेक कॅथलिक फ्रेन्डस होते... ऑफकोर्स, माझे फ्रेन्डस वेगळे आणि दिदीचे वेगळे. आमच्यात ५ वर्षाचा फरक आहे ना... तर त्या कॅथलिक फ्रेन्डसबरोबर राहून दिदी एकदम मॉडर्न झाली होती... त्या फ्रेन्डसबरोबर बाहेर पार्टीला जाणे, डान्स क्लबमध्ये जावून डान्स करणे माझ्या दिदीला आवडायचे... पण लग्न झाल्यानंतर तिची ती आवड एकदम बंद झाली होती..."

"दिल को जो अच्छा लगे वो करने को ना मिले तो एकदम घुटन सी होती है..." तो चुकचुकत म्हणाला.

"बिलकुल सही कहा आपने... पण मला तिची ती आवड माहीत होती कारण मी पण माझ्या कॅथलिक फ्रेन्डसबरोबर ते सगळे एंजॉय करायचो... तेव्हा आता जेव्हा मी दिदीला बाहेर फिरायला घेवून जावू लागलो तेव्हा मी तिला रात्री कोठे पार्टीला नाहीतर डान्स पबमध्ये घेवून जायला लागलो... अश्या ठिकाणी लहान मुलांना घेवून जाता येत नाही तेव्हा तिच्या मुलीला आम्ही कामवालीबरोबर घरीच ठेवायचो आणि आम्ही दोघेच फक्त जायचो..."

"तो आप लोग पब में भी जाते हो..." त्याने नवल व्यक्त करत विचारले...

"हां जाते है... दिदीला आधी त्याची आवड होती पण लग्नानंतर तिला ती मजा घेता येत नव्हती... पण मग मी तिला घेवून जायला लागलो... सुरुवातीला तिला थोडे ऑकवर्ड वाटायचे भावाबरोबर पबमध्ये जायला... कोणी ओळखीचे भेटले तर काय म्हणतील अशी भिती तिला वाटायची... पण मग मी तिला आमच्या जवळच्या कोठल्या एरियातील पबमध्ये न नेता लांबच्या पबमध्ये घेवून जावू लागलो जिथे आम्हाला कोणी ओळखू शकत नव्हते अश्या ठिकाणी... मग अश्या अनोळखी ठिकाणी गेल्यावर दिदी थोडे थोडे एंजॉय करायला लागली... आणि मग नंतर तिचा सगळा शायनेस गायब झाला आणि ती फूल एंजॉय करायला लागली..."

"अरे व्वा... एंजॉयमेंट बोले तो क्या करते हो??" त्याने माझ्याकडे पाहून कुतुहलाने विचारले... त्याच्या चेहऱ्यावर नक्कीच उत्सुकता होती की आम्ही बहिण-भाऊ पबमध्ये जावून कसे काय एकत्र एंजॉय करत असू हे जाणून घ्यायची...

"खास कुछ नही... आम्ही बारमध्ये बसतो... ड्रिंक्स घेतो..."

"अच्छा... आप लोग ड्रिंक्स भी करते हो?? मेरा मतलब है आपकी दिदी भी???" त्याने आश्चर्याने विचारले.

"ड्रिंक्स बोले तो बिअर... तसे मी हार्ड ड्रिंक्स घेतो, व्हिस्की वगैरे... पण दिदीबरोबर असेल तर मग मी फक्त बिअर घेतो... ऑफकोर्स , दिदी पण घेते बिअर... ती मॉडर्न आहे ना... तिकडे पबमध्ये येणाऱ्या सगळ्या लेडीज ड्रिंक्स घेत असतात... कोणाला त्याचे काहीच वाटत नाही... वैसे भी आजकल लेडीज लोगोंका ड्रिंक्स लेना एकदम आम बात है..." मी हसून त्याला म्हणालो...

"हां हां... बिलकुल आम बात है... उस में क्या बडी बात है!" त्यानेही हसून म्हटले.

"बिलकुल... तसे दिदी बारमध्ये गेल्यावर जास्त बिअर घेत नाही... कारण तिकडे तिला मेन डान्स करायचा असतो... माझी दिदी मस्त नाचते... म्हणजे निव्वळ आपले अंग हलवायचे म्हणून नाचत नाही तर डान्सच्या स्टेप करत मस्त नाचते... तेव्हा डान्सबारमध्ये डान्स फ्लोअरवर जेव्हा सगळे नाचत असतात तेव्हा दिदी मनसोक्त नाचून घेते... कित्तीतरी वेळा मला तिला जबरदस्ती डान्स फ्लोअरवरून ओढून आणावे लागते..."

"अच्छा है... वो अपना आनंद लेती होगी..."

"हां ना... वैसे भी उसका दिल लगे ऐसी चीजे बहोत कम है... डान्स उसमें से एक है... तेव्हा ती भरपूर नाचते... नाचून नाचून एकदम घामाघूम होते..."

"आप भी नाचते होंगे फिर..." त्याने विचारले...

"बिलकुल... दिदी के साथ तो मुझे नाचना ही पडता है... तिकडे खूप गर्दी असते ना... म्हटले तर नीट उभे रहायला जागा नसते आणि सगळे चिटकुन नाचत असतात... तरी आम्ही गर्दीच्या कडेला नाचतो म्हणजे दिदीला जास्त फ्रिली नाचता येते... पण खरे सांगायचे तर दिदी दिसायला सुंदर आहे आणि डान्स पण मस्त करते त्यामुळे सगळी लोक तिच्या अवती-भोवती नाचायला येतात... नाही म्हटले तरी तिच्याकडे सगळे अट्रॅक्ट होतात..." मी हसून त्याच्याकडे पहात म्हणालो.

"तुमची बहिण आहेच तशी!" तो पण माझ्याकडे पाहून हसत म्हणाला.

"ती आहेच... नुसती सुंदर नाही तर 'सेक्सी' पण आहे... आय मीन, जेव्हा ती मॉडर्न ड्रेस घालते... म्हणजे जीन्स-टि-शर्ट किंवा स्कर्ट-टॉप किंवा पार्टी ड्रेस... तेव्हा ती सुंदर तर दिसते पण सेक्सी पण दिसते..."

 

[StoryPublisher]

इतके बोलून मी पटकन मोबाईलमध्ये एक फोल्डर ओपन करुन त्यातले काही फोटो त्याला दाखवू लागलो... ते फोटो माझे आणि संगीतादिदीचे पार्टीला जाताना किंवा पबमध्ये काढलेले होते... २/३ फोटो फक्त संगीतादिदीचे आणि ४/५ फोटो आम्हा दोघांचे होते... ते आठ-दहा फोटो पण मी असे सिलेक्ट केलेले होते की प्रत्येक फोटोमध्ये संगीतादिदी सुंदर आणि सेक्सी दिसत होती आणि तिचा सेक्सीनेस तिने घातलेल्या वेगवेगळ्या ड्रेसेसमधुन उठून दिसत होता... आम्हा दोघांच्या फोटोमध्ये मी संगीतादिदीला जवळ घटट धरलेले होते, कधी तिच्या कंबरेत हात घालून तर कधी तिला खांद्याला धरून जवळ ओढत... ते फोटोही त्याने निरखून पाहिले आणि ते पहाताना त्याच्या डोळ्यात एक वेगळीच 'चमक' दिसत होती...

"वाकई तुमची बहिण एकदम अट्रॅक्टिव दिसतेय..." तो मनापासून म्हणाला.

शेवटचा फोटो त्याला दाखवल्यावर मी पुन्हा मागे स्लाईड करून त्याला ते फोटो परत दाखवायला लागलो आणि त्याच्याशी बोलत राहिलो...

"दिसते ना... मग विचार करा तिला प्रत्यक्षात बघुन पुरुष मंडळी 'डिस्टर्ब' होणार नाही तर काय होणार?... आणि मग गर्दीत डान्सच्या धुंदीत आणि वर ड्रिंक्सच्या इफेक्टमध्ये काही काही पुरुष चावटपणा करायला बघतात..." मी त्याला डोळा मारत म्हणालो.

"वो तो है... सुंदर लडकी देखी तो मर्द बस चान्स देखते है..." तो हसून म्हणाला.

"लडकी नही... औरत कहिये... मेरी दिदी शादीशुदा औरत है जी..." मी मिश्किलपणे हसत त्याला म्हणालो.

"नही नही... आप बुरा ना मानो तो एक बात कहूं?... आपकी बहेन जराभी 'औरत' नही लगती... वो तो बिलकुल 'कुंवारी' लगती है... मेरा मतलब है बिलकुल 'लडकी' लगती है..." तो माझ्या दिदीची तारीफ करत म्हणाला आणि माझ्या अंगावरून उत्तेजनेची एक लहेर सळसळत गेली...

"आप भी ना... कुछ भी कहते है... माझी दिदी सचमुच शादीशुदा, एक लडकी की मां है, भाई..." मी हसत म्हणालो.

"वो आप को मालूम है इसलिये... तुम्ही तिचे भाऊ आहात आणि तुम्हाला माहीत आहे म्हणून तुम्ही म्हणताय... माझ्यासारखा नवीन माणूस तुमच्या दिदीचे असे फोटो बघेल तर तो तिला लग्न झालेली कधी समजणारच नाही... बिलकुल 'कुंवारी कली' म्हणेल..., पटकन तो आपली जीभ चावत माझी माफी मागत म्हणाला, "ओह... सॉरीं हं... माफ करना अगर मै कुछ गलत बोला हुं तो... एक्स्ट्रिमली सॉरी!!"

"अरे नही नही... गलत क्या उसमें...," मी मनातून खूष होत पण चेहऱ्यावर तसे न दाखवता त्याला म्हणालो, "तुम्हाला जे वाटले ते तुम्ही सांगितले... आणि तुम्हीच काय पण मी पण ॲग्री आहे की कोणी म्हणणारच नाही की माझ्या दिदीचं लग्न झालं आहे... ती नक्कीच 'कुंवारी कली' दिसते..."

असे बोलून मी त्याला डोळा मारला आणि ते पाहून त्याला हायसे वाटले की मी रागावलो नाही... तो पण दिलखुलासपणे हसला...

"हां तो मै क्या कह रहा था?... हां... तर कोणी माझ्या दिदीच्या जवळ येवून तिला चिटकुन नाचायला बघतो... तर कोणी तिच्या जवळ राहून नाचण्याच्या भरात तिला 'इथे तिथे' हात लावायला बघतो... मग मला तिला प्रोटेक्ट करावे लागते..."

"आप को तो करना ही चाहिये... आप भाई जो है उसके..." तो हसून म्हणाला.

"बिलकुल... मग मी तिच्या जवळ राहून तिच्याबरोबर नाचत तिला प्रोटेक्ट करतो... कोणी जर पुढून तिला चिटकायला बघत असेल तर मी तिला पुढून चिकटतो आणि तिच्या कंबरेला विळखा घालुन तिला पकडुन डान्स करतो... किंवा कोणी जर मागून तिच्या चान्स मारायला बघत असेल तर मी मागून तिला चिकटतो आणि तिच्या बगलेतून हात पुढे आणून तिला जवळ घटट पकडुन तिच्याबरोबर डान्स करतो..."

"अच्छा करते है आप... शेवटी बहिणीला प्रोटेक्ट करणे भावाचे काम असते..." तो म्हणाला.

"एकदम बरोबर बोललात... मी तिला मिठीत घेवून नाचतो त्याने ती प्रोटेक्ट होते... तेथे खरे तर अंधार असतो आणि कळत नाही की कोण काय करतय ते... पण मग दिदी मला जवळ ओढून माझ्या कानात कुजबुजते... "सागर, हा माझ्या मागचा बघ माझ्या 'टरबूजांना' कुरवाळतोय... माझ्या मागे ये'..."

"ऐसा बताती है तुम्हारी, दिदी??" त्याने आश्चर्याने विचारले.

"बोलणारच ना... मग मला कसे कळणार कोण काय करतय ते??... तिने असे काही सांगितले की मग मी तिच्या मागे जातो आणि तिला चिटकुन उभा रहातो ज्याने त्या कोणाला हात लावायचा चान्स मिळत नाही... किंवा मग कधी ती माझ्या कानात सांगते की 'अरे, हा पुढचा बघ मला कसा चिकटतोय, माझ्या उभाराला चोरून हात लावतोय'... मग मी तिच्या पुढ्यात जावून तिला पुढून मिठीत घेतो आणि नाचत रहातो... माझ्या छातीवर तिची छाती लपली जाते आणि साईडने माझ्या हाताने तिची छाती प्रोटेक्ट होते..."

"और वापस कोई पिछेसे कुछ करता होगा तो?? त्याने उत्सुकतेपोटी पटकन शंका विचारली...

"तर मग मी तिला मिठीत घेवून माझे हात तिच्या बमवर ठेवून वर-खाली फिरवत रहातो... म्हणजे मागून कोणी तिला स्पर्श करायला गेला की त्याला माझा हात लागतो आणि तो हात मागे घेतो... ऑफकोर्स, बघणाऱ्यांना वाटत असते की 'ये लडका इसका बॉयफ्रेन्ड होगा इसलिये चान्स मार रहा है'... पण मग मी तिला तसे प्रोटेक्ट नाही केले तर दुसरा कोणी चान्स मारेल... तेव्हा माझा नाईलाज असतो तिला चिटकुन, तिला पकडुन डान्स करत रहाण्यात... आता मी तिला असे घटट पकडुन चिटकुन रहातो तेव्हा तिला 'इकडे तिकडे' स्पर्श होणारच... माझा नाईलाज असतो तेव्हा..."

"तुमच्या दिदीला ऑकवर्ड वाटत नसेल तर क्या मुश्किल है फिर..." त्यानेही त्यात काही वागवे नाही असे दर्शवत म्हटले खरे पण त्याच्या डोळ्यात एक वेगळीच चमक होती...

 

[StoryPublisher]

स्वत:च्या बहिणाच्या अंगाला तसे चिटकुन उभे रहाणे आणि तिच्या अंगावरून हात फिरवत तिच्याबरोबर असे डान्स करणे म्हणजे त्याच्यासाठी खूपच स्ट्रेंज गोष्ट होती... मोबाईल स्क्रिनवर माझे आणि दिदीचे पार्टी-पबमध्ये काढलेले फोटो त्याला मी दाखवत होतो आणि त्याच्याशी हे सगळे बोलत होतो... त्याला मी ते सांगत असताना मनातून प्रचंड उत्तेजित झालेलो होतो...

"दिदी तर एकदम बिनधास्त असते... उलट मी तिला चिटकुन डान्स करायला लागलो की ती अजुन मला चिटकुन नाचते... माझे हात धरून मला छातीशी घटट धरून ठेवत नाचत रहाते... आणि नाचताना कंबर हलवत ती मागे माझ्या अंगावर दाब देत असते..."

प्रयत्नपुर्वक त्याला मी अत्यंत सौम्य भाषेत दिदी आणि मी पबमध्ये कसे डान्स करतो ते सांगत होतो... नाहीतर मी त्याला असे सांगायला पाहिजे की 'मागून मी दिदीच्या गरगरीत नितंबाला सटून उभा असतो आणि तिच्या बगलेतून हात पुढे घेवुन तिला आवळत असतो... आणि ती माझे हात धरून मला ओढत असते आणि माझे हात आपल्या छातीच्या भरगच्च उभारावर दाबून धरते. आणि मग मादकपणे कंबर हलवत ती माझ्या जांघेतील 'टणक' भागावर आपले भरीव नितंब दाबून घासत असते... वर तिच्या भरगच्च उभारांचा लुसलुशीत स्पर्श आणि खाली तिच्या नितंबाचा टणक मऊ स्पर्श माझ्या जांघेतली उत्तेजना अजुन टणक करत असतो'...

मोठ्या मुश्किलीने मी त्या ड्रायव्हरला माझ्या मनातली खरी वाक्यरचना सांगण्यापासून थोपवत होतो...

"कुछ भी कहो... लेकीन आपकी दिदी आपके साथ एकदम खूष लगती है..." पुन्हा एकदा फोटोवर नजर टाकत तो म्हणाला आणि पुढे त्याने म्हटले, "और ये मॉडर्न ड्रेस आपकी दिदीपर एकदम जचते है..."

"क्यो नही जचेंगे... आखीर सिलेक्ट किसने किये है?... मैने सिलेक्ट किये है... दिदीचे बहुतेक हे सगळे कपडे मीच तिला घेवून दिले आहेत... तसे तिला असे मॉडर्न कपडे घालायला आवडते... पण घेणार कोण?... आणि घेतले तर घालायचे कोणासाठी??... नवरा जवळ नाही की जो घेईल, आणि घेतले तर पाहून तारीफ करेल... तेव्हा ती असे कपडे घेण्यास किंवा घालण्यास इंटरेस्टेड नव्हती... पण मग मीच तिला पुन्हा असे मॉडर्न कपडे घालायला रिक्वेस्ट करू लागलो... मी आलो आणि आम्ही शॉपिंगला गेलो की जबरदस्ती मी तिला असे कपडे घेवून देवू लागलो... सुरुवातीला मी कितीही म्हटले तरी ती असे कपडे घेत नव्हती... मग मी तिला इथून दुबईवरून मॉडर्न कपडे घेवून जायला लागलो..."

"हां... ऐसे कपडे इधर बहोत अच्छे मिलते है..." त्यानेही माझ्या म्हणण्याला दुजोरा देत म्हटले.

"हां... मग दर ३/४ महिन्यात जेव्हा मी मुंबईला तिला भेटायला जातो तेव्हा मी तिला गिफ्ट म्हणून काही ना काही कपडे घेवून जातो... कधी साडी तर कधी सलवार कमीज तर कधी जीन्स टि-शर्ट तर कधी स्कर्ट टॉप तर कधी पार्टीवेअर ड्रेस... असे सगळ्या प्रकारचे कपडे मी तिला घेवून गेलो आहे आणि अजुनही घेवून जात असतो... काही काही कपडे तर खूपच मॉडर्न असतात तेव्हा ती घालायला मागत नसे... पण मी जबरदस्ती तिला ते घालायला लावत असे आणि मग आम्ही बाहेर फिरायला जात असू... आणि प्रत्येकवेळी मी काही ना काही वेगळाच ड्रेस घेवून जात असतो..." मी हसत त्याला म्हणालो.

"अच्छा... तो अभी समझ में आया... तुम्ही गाडीत बसल्यावर फोनवर तुमच्या दिदीशी बोलत होता ते 'अश्या कपड्याच्या गिफ्ट'बद्दल बोलत होता काय..." त्याने लक्षात आल्याच्या आविर्भावात मिश्किलपणे हसत म्हटले.

"नाही... म्हणजे कपड्याच्या गिफ्टबद्दलच बोलत होतो... पण ह्या 'अश्या कपड्या'बद्दल नाही... 'दुसऱ्याच कपड्या'बद्दल बोलत होतो..." मी गुढपणे हसत त्याला म्हणालो.

"दुसरा कपडा बोले तो??... मै समझा नही???" त्याने आश्चर्याने विचारले.

"समझाता हुं... पहिले से बताता हुं... मी आधी आधी दिदीला असेच नॉर्मल कपडे घेवून जात होतो... साडी, सलवार-कमीज, जीन्स टि-शर्ट, स्कर्ट टॉप वगैरे वगैरे... एकदा असेच आम्ही रात्री फोनवर बोलत होतो... म्हणजे ती तिकडे मुंबईमध्ये आणि मी इथून रोज रात्री तिला फोन करून तिच्याबरोबर बोलत असायचो तसे... माझी कंपनी जबल अलीला आहे तेव्हा रात्री मी माझ्या कारने कंपनीतून निघून अल नहादामधल्या माझ्या घरी येईपर्यंत मला तास दिड तास सहज लागायचा... ट्राफीक जास्त असेल तर दोन तास पण लागतात, हे तुम्हाला माहीत आहेच...

"बाप रे, जबल अलीसे?... और वो भी रात को??.. कम से कम दो घंटा तो लगता ही है..." त्याने चुकचुकत म्हटले.

"बिलकुल... तर मी ड्राईव्ह करता करता माझ्या दिदीला फोन करत असायचो आणि घरी येईपर्यंत तास दिड तास फोनवर तिच्याशी गप्पा मारायचो..."

"इतना टाईम बात तो आप नेट कॉल से करते होंगे??" त्याने विचारले.

"ऑफकोर्स... नही तो परवडेगा कैसे... एटिसलाट या डु से फोन करेंगे तो मर जायेंगे..." मी हसून म्हणालो...

"बिलकुल... इसलिये नेट कॉलही इधर चलता है..." तो पण हसून म्हणाला.

"वहीच तो... तेव्हा मी नेट कॉल करून तिच्याशी गप्पा मारायचो... तर एकदा असेच मी खूप लेट रात्री ऑफिसमधुन निघालो होतो... मला वाटतं १० वाजले होते... म्हणजे मुंबईमध्ये साडे अकरा वाजुन गेले होते... तर दिदी तिकडे टिव्ही बघत होती आणि माझ्याशी फोनवर बोलत होती..."

****

 

[StoryPublisher]

मध्येच दिदी म्हणाली, "किती छान गाऊन आहेत!..."

"कोठे ग, दिदी?" मी विचारले.

"अरे ह्या चॅनलवर ते टेलीशॉप लागले आहे ना... लेट नाईट असते ते... त्यावर किती छान छान नाईट गाऊन दाखवत आहेत..." दिदी म्हणाली...

"अच्छा... कसे आहेत ते गाऊन??" मी कुतुहलाने विचारले.

"कसे म्हणजे... नाईट गाऊन असतात तसे... सिल्कचे... वन-पीस, टू-पीस, थ्री-पीस... डिझाईनवाले, एंब्रॉयडरीवाले... मला खूप आवडतात असे गाऊन..." तिने उत्साहाने म्हटले.

"अस्स... मग घे ना तू तसे गाऊन... तुला आवडले असतील तर ऑर्डर कर..." मी तिला म्हणालो...

"हंम्म्म... कशाला घेवू??... कोण बघणार आहे मला... जाऊ दे..." ती उदासपणे म्हणाली...

"बस काय दिदी... असे काय म्हणतेस... जिजू आले की पहातील ना ते..." मी तिला धीर देत म्हणालो.

"तुझे जिजू?? आणि पहाणार मला?? कधी?? एक वर्षाने आल्यावर???" तिने पुन्हा उदासपणे म्हटले...

"हो मग... आता ते वर्षाने येतात म्हटले तर तेव्हाच पहाणार ना..." मी गंमतीने म्हणालो...

"हो... ते येवून मला बघेपर्यंत मी म्हातारी होवून जाईन... आणि हे असले गाऊन मी घेण्यापेक्षा त्यांनी घेवून यायला पाहिजे... त्यांना तर अशी कसली आवडच नाही..." दिदी अत्यंत दु:खाने म्हणाली...

ते ऐकुन माझे काळीज चर चर कापले गेले!... माझ्या लाडक्या बहिणीला असे उदास आणि ऑफ मूडमध्ये बोलताना मला ऐकवत नाही... तेव्हा मी तिला धीर देत म्हणालो,

"दिदी... जिजू जेव्हा येतील तेव्हा येवू देत... आणि तुला पहायचे तेव्हा पाहू देत... तोपर्यंत तू असे उदास राहू नकोस, दु:खी राहू नकोस... तु तुझे मन मारू नकोस... तुला जे काही आवडते, जे काही घ्यावेसे वाटते ते घेत जा... जिजूंचा विचार पण करू नकोस आणि तुला जे वाटते ते करत जा... तुला जर असे गाऊन आवडतात तर तू आपली आवड मारू नकोस... तु असे गाऊन घे... आणि जिजू पाहो अगर ना पाहो पण तू घालत जा..."

"अरे राहू दे रे... मला नको असे गाऊन...: तिने विषय पालटत म्हटले...

"नाही दिदी... तू तसे गाऊन ऑर्डर करच... आणि तू जर करणार नसशील तर मी ऑर्डर करेन... म्हणजे मी तुला घेवून येईन..." मी उत्साहाने तिला म्हणालो... कारण दिदीला कोठलेही कपडे घेवून जाताना मला खूप उत्साह वाटतो...

"अरे नको रे... तू कशाला आणतोस... तुझ्या जिजूंनी आणायला पाहिजे... मग मी त्यांच्यासाठी ते घालेन आणि त्यांना दाखवेन..." ती कसेनुसे हसत मला म्हणाली...

"अग दिदी, जिजू केव्हा येणार? आणि ते कधी तुला असे गाऊन आणणार??... त्यांचे राहू दे... मीच तुला असे गाऊन घेवून येतो..."

अरे पण असे गाऊन घेवून मी काय करू?? कोणाला दाखवू?? आणि कोण माझी तारीफ करणार आहे?? राहू दे ते..." ती पुन्हा विषण्णपणे म्हणाली... पण मी तिचा पिच्छा सोडला नाही...

"नाही दिदी... मी तुला असे नाईट गाऊन आणणार... तू घालून मला दाखवत जा... मला दाखवण्यापेक्षा तू असे गाऊन घालण्याचा आनंद घे..."

"अरे असे गाऊन घालुन तुला कसे दाखवू?... असे गाऊन घालुन 'नवऱ्याला' दाखवायला पाहिजे, 'भावाला' नाही... अश्या गाऊनमध्ये पाहून नवऱ्याने तारीफ करायला पाहिजे, भावाने नव्हे..." तिने हसून म्हटले...

"मग काय झालं? आपल्यात बहिण-भावापेक्षा मैत्रीचे नातं आता जास्त आहे... तेव्हा तू मला तुझा मित्र समज... एक मित्र तुला असे गाऊन देतोय आणि ते पाहून तुझी तारीफ करतोय असे समज... कळले??" मी हसून तिला म्हणालो.

"अरे काय कळले??? आता तुला कसे सांगू?? नवरा आणि भावाच्या... म्हणजे मित्राच्या तारीफ करण्यामध्ये खूप फरक असतो..."

ती मला समजवायचा प्रयत्न करत होती पण मला ते चांगले माहीत होते... पण मी तिच्याकडुन काही समजुन घ्यायच्या मनस्थितीत नव्हतो आणि तिला खूष करण्याची, आनंदी करण्याची एकही संधी गमावणार नव्हतो... तेव्हा मी तिला निक्षून म्हणालो,

"तो फरक काय ते मला कळू तर दे... आणि तू त्यात फरक आहे का ते चेक कर... मी आता तुला तसे नाईट गाऊन घेवून येणार... ते तू मला घालुन दाखवायचे... तुला ते कसे दिसतात ते मी तुझी तारीफ करून सांगणार..."

"तारीफ करणार म्हणजे तू असे समजतोय की जणू ते गाऊन माझ्या अंगावर छानच दिसतील होय??" तिने मिश्किलपणे हसत मला विचारले...

"ऑफकोर्स छान दिसणार तुला... दिदी, तू इतकी सुंदर आहेस की तु काहीही घातले तरी तुला ते छान दिसते आणि दिसणारच..." मी तिची स्तुती करत तिला म्हणालो...

"बस बस... तारीफ मी गाऊन घातल्यावर करणार ना... मग आत्ताच काय चालु झालास??" तिने हसून म्हटले...

"म्हणजे तू तयार आहेस तर गाऊन घ्यायला??? व्हेरी गूड!" मी आनंदाने म्हणालो.

"आता मी तयार जरी नाही झाले तरी तू काय आणल्याशिवाय रहाणार आहेस का?? तेव्हा आण मग..." तिने नाईलाज असल्यासारखे हसत म्हटले...

"ओह सुपर दिदी... यु आर ग्रेट... आता बघच मी तुला कसे गाऊन आणतो..." मी आनंदाने खूष होत म्हणालो...

"अरे कसे गाऊन काय?? तू काय भरपूर गाऊन आणणार आहेस की काय?? नको हं... एखादाच घेवून ये..." तिने मला दटावत म्हटले...

"अग दिदी एकच गाऊन आणेन... पण मला अजुन एखादा पसंत पडला तर मग दोन आणेन... आणि मी तुला फक्त एकदाच थोडीच घेवून येणार आहे... जेव्हा जेव्हा मी येईन तेव्हा तेव्हा आणेन..."

"अरे नको रे जास्त खर्च करू ह्या दिदीसाठी... तुला तुझी बायको पण आहे... तेव्हा मला फक्त एकच घेवून ये..."

"नाही हं, दिदी... तुझ्यासाठी काय पण... तुझ्यासाठी मी कधी खर्चाचा विचार केलाय का?? तुझ्यासाठी मी दर ३/४ महिन्याने काही ना काही काम काढत मुंबईला येतो आणि तुला भेटतो... निव्वळ तुला भेटायला म्हणून मी येतो... तू उदास न राहावी, सतत आनंदात रहावी असे मला वाटत असते... म्हणून मी येत असतो आणि तुला बाहेर फिरायला नेत असतो... मला तुझी खूप काळजी आहे... तू सतत खूष रहावे असे मला वाटत असते..." मी भावूक होत तिला म्हणालो.

 

[StoryPublisher]

"अरे सागर... मला ते माहीत नाही आहे का??... तु माझ्यासाठी किती करतोस... जे तुझ्या जिजूने करायला पाहिजे ते बरेच काही तू माझ्यासाठी करत असतो हे मला माहीत नाही आहे का??... उलट मला तुझा खूप अभिमान वाटतो... मला तुझ्यासारखा जीव लावणारा भाऊ आहे ह्याचा मला अभिमान वाटतो... तू मला इतका खूष ठेवत असतो, सतत मला आनंद देत असतोस त्याने मी इतकी भारावून जाते की मला वाटत असते की माझ्यासाठी तुला उगाच इतके कष्ट पडत असतात... तुला माझ्याकडुन काही आनंद मिळत नाही ह्या विचाराने माझे मन खात असते..." ती पुन्हा उदासपणे म्हणाली...

"दिदी, तू असा विचार करूच नकोस... तुझा आनंद हाच माझा आनंद आहे... तू खूष आहेस तर मी खूष आहे... तुला जर खरोखर मला अजुन आनंदी करायचे असेल, मला खूष करायचे असेल तर अजिबात दु:खी होवू नकोस, उदास राहू नकोस... जे मनाला आवडेल ते करत जा... जे वाटेल ते घेत जा, घालत जा... तुला काय पाहिजे ते फक्त मला सांग... मी तुला सगळे आणून देईन... तू फक्त सांग ग, दिदी..." मी तिला आर्जव करत म्हणालो...

"अरे हो रे... सांगेन तुला... आता सध्या फक्त तसा एखादा नाईट गाऊन घेवून ये... ओके?" तिने हसून मला म्हटले..

"ओके दिदी... नेक्स्ट विकमध्ये मी मुंबईला येतोय तेव्हा आणतो..." मी आनंदाने तिला म्हणालो...

****

"आणि मग नेक्स्ट टाईम मी जेव्हा मुंबईला गेलो तेव्हा तिला एक सिल्कचा छानसा नाईट गाऊन घेवून गेलो... तिला तो खूप आवडला... तिने तो घातल्यावर मला दाखवला... तिच्या अंगावर खूप छान दिसत होता... मी तिची खूप तारीफ केली... माझ्या तारीफने तिला लाजल्यासारखे झाले पण मनातून ती खूप खूष होती... त्या गाऊनमध्ये तिला पाहिले की मी तिची तारीफ करायचो आणि ती हसून खूष व्हायची..."

"चलो अच्छा है... तिला काहितरी खुषी मिळाली..." त्याने हसून म्हटले...

"हां... मग नंतर बऱ्याच वेळा मी जेव्हा जेव्हा मुंबईला गेलो तेव्हा प्रत्येकवेळी मी एखाद्या ड्रेसबरोबर तिला एखादा नाईट गाऊन घेवून गेलो... प्रत्येकवेळी वेगळी डिझाईन, वेगळे मटेरिअल आणि वेगळा कलर... तिला मी नेलेला प्रत्येक गाऊन आवडायचा... ती नंतर घरात घालायची आणि तिला गाऊनमध्ये पाहिले की मी तिची स्तुती करायचो... माझ्या स्तुतीने ती खूप खूष व्हायची... ती खूष असली की एकदम दिलखुलास आणि फ्रिली वागायची... तिला तसे हॅप्पी पाहून मी एकदम हॅप्पी व्हायचो..."

"सचमुच... आप आपकी दिदी का सही खयाल रखते हो... आपका जिजू एकदम भंकस है..." त्याने हसून म्हटले...

"भंकस बोले तो एकदम बकवास... मला इकडे फोन करत असतात दर एक दोन आठवड्याने... आणि विचारत असतात... 'कसा आहेस? कधी जाणार मुंबईला? फोन करतोस की नाही दिदीला?... अच्छा गूड... जावून ये... भेटून ये दिदीला'... मनात मी म्हणत असतो की 'पागल, तुम्ही जायला पाहिजे दर ३/४ महिन्यात तिला भेटायला, तुम्ही तिला रोज फोन करून तिची चौकशी करायला पाहिजे, तुम्ही तिच्याशी रोज बोलून तिला प्रेम द्यायला पाहिजे, नवऱ्याचे सुख तिला द्यायला पाहिजे... तुम्ही जे करायला पाहिजे ते मला करावे लागते... तुम्ही दिदीची जशी काळजी घ्यायला पाहिजे ती मला घ्यावी लागते'... स्टुपीड साला!..." मी वैतागल्यासारखा म्हणालो.

"साला तो आप है उसके... वो कैसे साला बनेगा आपका..." त्याने हसून म्हटले...

"यही तो रोना है ना... मै उसका साला हूं... उसकी जगह और कोई होना चाहिये था..." मी म्हणालो.

"तुम्हारे जैसा... मेरा मतलब है तुम्हारे जैसा, प्यार देनेवाला, खयाल रखनेवाला..." त्याने हसून म्हटले.

"मुझे उसका खयाल रखनाही पडता है... शेवटी ती माझी लाडकी एकुलती बहिण आहे आणि मी तिचा एकुलता एक भाऊ... तुम्हीच सांगा आता... जर मी पण तिची काळजी घेतली नाही, तिला माझ्याकडुन देता येईल इतके सुख दिले नाही, तिला सतत खूष आणि आनंदी ठेवले नाही... तर मग कोण तिची काळजी घेणार?? तिला सुख देणार??? जर मी तिला असे हॅप्पी ठेवले नसते तर आत्तापर्यंत ती वेडी झाली असती नाहीतर तिने आत्महत्या केली असती..." मी पुन्हा वैतागून म्हणालो...

"अरे नही नही... आपके होते हुये आपकी दिदीको ऐसा करनेकी कोई जरूरत नही... आप के जिजू ना सही लेकीन आप उसका इतका अच्छा खयाल रखते है... बहोत पुण्य का काम करते है आप..." त्याने माझी स्तुती करत म्हटले.

"पुण्य पाप मै नही जानता... मला फक्त एवढेच माहीत की माझ्या बहिणीला खूष ठेवणे, तिला जे आवडेल, ज्यात तिला इंटरेस्ट आहे असे सगळे सुख तिला द्यायचे, सतत तिला खूष ठेवायचे... म्हणून मी इकडुन रोज तिला रात्री फोन करून तिच्याशी तासभर तरी बोलत असतो... रात्री तसेही तिची मुलगी झोपलेली असते आणि दिदी टिव्ही वगैरे बघत बसलेली असते... तिला काही लवकर झोप लागत नाही तेव्हा माझ्याशी फोनवर गप्पा मारण्यात तिचा टाईमपास होतो... तेव्हा ती माझ्या फोनची वाटच बघत असते... मी फोन केला की मग आम्ही आयएमओ चालु करतो आणि मग एकमेकांना फोनवर बघत आम्ही गप्पा चालु करतो... आम्ही खूप बोलतो... आणि सगळ्या विषयावर बोलतो... सिनेमा, राजकारण, सोशल नेटवर्क वगैरेवर बोलून झाले की मी तिला मजेदार किस्से, जोक्स सांगायला सुरुवात करतो... नेटवर मी तिला फॉरवर्ड केलेल्या फनी क्लिप्स, किस्से आणि जोक्सबद्दल आम्ही बिनधास्त बोलत असतो... इव्हन नॉनव्हेज जोक्स, किस्सेही आम्ही शेअर करतो..."

"अरे व्वा... अच्छा है... आपकी दिदीका दिल लगता होगा..." त्याने हसून म्हटले.

"एकदा असेच मी मुंबईला तिला भेटायला जाणार होतो... जायच्या दोन दिवस आधी मी दुपारच्या वेळी एका मॉलमध्ये गेलो होतो, दिदीला गिफ्ट घ्यायला... मी लेडिज लॉन्जरीच्या शॉपमध्ये दिदीला एखादा वेगळा काहितरी नाईट गाऊन बघत होतो... तेवढ्यात दिदीचा मला मिस कॉल आला... मी तिला फोन लावला आणि तिच्याशी बोलायला लागलो... तिला जेव्हा मी म्हटले की मी तुला गिफ्ट घेतोय तर ती मला म्हणाली की 'ह्या टाईपचे नाईट गाऊन तू खूप वेळा आणलेस, आता काहितरी वेगळे घेवून ये'... ह्या बायका ना... नेहमी त्यांना वेगळे काहितरी पाहिजे असते..." शेवटचे वाक्य मी त्याच्याकडे पाहून हसत म्हणालो.

"हां... म्हणूनच तर त्या बायका आहेत... आणि तसेही तुमची दिदी तुम्हालाच सांगणार ना... तुम्ही तिच्यासाठी घेवून जाता म्हणून..." तो पण हसून म्हणाला.